Από το έπος της «απελευθέρωσης» στα «μνημόνια για πάντα» ...

Σε συνέντευξή του στο ΑΠΕ, στις 10 Μαρτίου, ο νέος επικεφαλής του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, αφού υποστηρίζει πως «η προληπτική γραμμή προσφέρει τη δυνατότητα φθηνής χρηματοδότησης από τον ESM με παράταση του προγράμματος», ενώ «η οριστική έξοδος, όπως έχει προγραμματιστεί, συνεπάγεται ακριβότερη χρηματοδότηση από τις αγορές αλλά και επιστροφή στην κανονικότητα», παραδέχεται αμέσως μετά τα ακριβώς αντίθετα.

Δηλώνει δηλαδή ότι «ακόμα και μετά την έξοδο από το πρόγραμμα, η χώρα μας θα πρέπει στο εφεξής να τηρεί αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία».

Δηλαδή και θα δανειζόμαστε ακριβότερα και δεν θα επιστρέψουμε στην «κανονικότητα». Διότι, όπως λέει, όχι μόνο θα συνεχίσουμε να έχουμε δεσμεύσεις ως μέλος της ευρωζώνης, αλλά μας υπενθυμίζει ότι η χώρα μας «πλέον αυτών έχει συμφωνήσει και νομοθετήσει μια σειρά από μεταρρυθμίσεις και πολιτικές που θα πρέπει να εφαρμοστούν στο επόμενο διάστημα».

Κυβέρνηση εθνικής ταπείνωσης ...

Θυμάστε την επίσκεψη Ερντογάν στην Ελλάδα τον Δεκέμβριο, τότε που ήρθε και σε ελληνικό έδαφος αμφισβήτησε τη Συνθήκη της Λωζάννης και μετά πήγε στην Κομοτηνή για να εορτάσει την τουρκοποίηση της μουσουλμανικής μειονότητας; Για όποιον είχε μάτια να δει, ήταν η χειρότερη επίσκεψη ξένου πολιτικού τις τελευταίες δεκαετίες.

Κι όμως, η «Αυγή» είχε προσπαθήσει να περάσει την επίσκεψη ως επιτυχία. «Νέα σελίδα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις» ήταν ο σπουδαίος πρωτοσέλιδος τίτλος του ρεπορτάζ.

Ακολουθούσε σοβαρή απεικόνιση της πραγματικότητας, σημειώνοντας ότι υπάρχουν «αξιοσημείωτες “υποχωρήσεις” Ερντογάν έπειτα από τα αυστηρά μηνύματα Τσίπρα», προσθέτοντας:

Η άλλη Ελλάδα ...

«Κ​​​​ι οι δυο Ελλάδες σιγοπίνουν το πιοτό» τραγουδούσε ο Σαββόπουλος στο «Γεννήθηκα στη Σαλονίκη». Για τον Σαββόπουλο, όπως και για το κυρίαρχο ιδεολόγημα της μεταπολίτευσης, οι δυο Ελλάδες ήσαν οι δύο μερίδες της Ελλάδας που συγκρούσθηκαν στον λεγόμενο Εμφύλιο, η Ελλάδα της Αριστεράς και η Ελλάδα της Δεξιάς.

Πάντα για το κυρίαρχο ιδεολόγημα της μεταπολίτευσης, το οποίο, κομμουνιστικής κοπής όπως ήταν, τσουβάλιασαν στον όρο «Δεξιά» όσους αντιστάθηκαν στην απόπειρα κατάληψης της εξουσίας από την ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος και επέβαλαν τον όρο «Εμφύλιος». Κι ας ήταν οι ίδιοι που αποκάλεσαν τη δεκαετία του εξήντα τον Γεώργιο Παπανδρέου «Γέρο της Δημοκρατίας», αντίπαλό τους κατά τη δεκαετία του σαράντα. Με τη Δεξιά ενοχοποιημένη από τη βλακεία των συνταγματαρχών και την Αριστερά θυματοποιημένη –κοινώς κολακευμένη– η διχοτομία Αριστερά - Δεξιά επισκίασε όλες τις υπόλοιπες. Αναφέρω εική: καλλιεργημένος - ακαλλιέργητος, μορφωμένος - τενεκές ξεγάνωτος, ταλαντούχος - ατάλαντος, κοινός βλαξ - στοιχειωδώς ευφυής, εργατικός - λουφαδόρος.

Επιβιώνοντας στην Κολομβία των Βαλκανίων…

Ένας μαινόμενος ολιγάρχης μπήκε χτες στο γήπεδο, κουβαλώντας μαζί του ένα όπλο. Θα πείτε ότι αυτά είναι συνηθισμένα πράγματα στην Κολομβία της ΝΑ Ευρώπης. Πρόκειται για τον Ιβάν Σαββίδη του ΠΑΟΚ! Φαντάζομαι έχετε πέσει όλοι από τις καρέκλες σας. Και κυρίως ο κ. Τσίπρας και οι πραιτοριανοί του. Α! Λεπτομέρεια: Ο διαιτητής ανακάλεσε έπειτα από 3 ώρες παραμονής στα αποδυτήρια απόφαση που ήταν αρχικά σε βάρος του ΠΑΟΚ…

Μιλάμε για τον ίδιο Σαββίδη που είχε πει ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν θα γίνει πρωθυπουργός, ο ίδιος Σαββίδης της ΣΕΚΑΠ, ο ίδιος Σαββίδης για τον οποίον έκανε δηλώσεις ο πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών.

Όταν οι ποδοσφαιρικοί αγώνες κερδίζονται με κουμπούρια...

 Οι επισκέπτες αυτού του blog γνωρίζουν ότι ο γράφων αποφεύγει να ασχολείται με θέματα που αφορούν την μπάλα* ...
Τελικά αυτό το πρωτάθλημα εξελίσσεται στο πιο επεισοδιακό από καταβολής της Super League.

Ενώ το ντέρμπι ΠΑΟΚ-ΑΕΚ όδευε προς το 0-0, ακριβώς στο 90΄ διακόπηκε λόγω της απόφασης του διαιτητή Κομίνη, μετά από υπόδειξη του βοηθού του, να ακυρώσει το γκολ του Βαρέλα!
Τότε μπούκαρε στο γήπεδο μια μερίδα παραγόντων του ΠΑΟΚ με επικεφαλής τον ΕΝΟΠΛΟ Ιβάν Σαββίδη ο οποίος έξαλλος φέρεται να απείλησε ευθέως τον διαιτητή ...

Τελικό σκορ: 3-2 !

Φ​​ίλος, Ελλην λεβέντης, ντερέκι 1,90, ο οποίος είχε την ευκαιρία* να υπηρετήσει τη γλυκιά πατρίδα επί εννέα μήνες στο συγκεκριμένο μέρος του Εβρου όπου συνέβη το περιστατικό με τους δύο Ελληνες στρατιωτικούς, αφηγείτο τις αναμνήσεις του από την πολύτιμη εμπειρία.

Η γραμμή των συνόρων, έλεγε, είναι νοητή και, στην πράξη, δεν μπορεί να υπάρξει. Σου δείχνουν, λ.χ., εκείνοι που ξέρουν ένα δένδρο. Μετά, στα 150 μέτρα παρακάτω, σου δείχνουν ένα ύψωμα του εδάφους που κάπως ξεχωρίζει· και σου λένε: «Να η γραμμή των συνόρων». Ποια γραμμή; Ενδιαμέσως δεν υπάρχει επίπεδη έρημος, ώστε να χαράξεις μια νοητή ευθεία και να ξέρεις πώς θα πορευθείς. Επιπλέον, τις διαδρομές από το ένα σημείο μέχρι το άλλο εκεί τις ορίζει το φυσικό περιβάλλον· δεν μπορεί η περίπολος να πάει πετώντας στο σημείο που πρέπει, μη τυχόν και πατήσει σε τουρκικό έδαφος.

Στις 9 Μαρτίου 1953 κηδεύτηκε ο Stalin...

Ο Σοβιετικός ηγέτης πέθανε στις 5 Μαρτίου 1953. Επί τέσσερις ημέρες η σορός του είχε εκτεθεί σε λαϊκό προσκύνημα.

Υπολογίζεται πως χίλιοι πεντακόσιοι περίπου Σοβιετικοί πολίτες έχασαν την ζωή τους, λόγω του συνωστισμού, αυτό το τετραήμερο του προσκυνήματος.

Ο Stalin μπορεί να πέθανε, αλλά ο σταλινισμός επέζησε ως τις ημέρες μας, καθώς αποτέλεσε την φυσική κατάληξη της μαρξιστικής θεωρίας.

Οι απολογητές του μαρξισμού –κυρίως οι ευρωκομμουνιστές—είχαν αναπτύξει την «βολική» θεωρία του Σταλινικού φαινομένου.

Δηλαδή της εκτροπής της σοσιαλιστικής επανάστασης, εξαιτίας της προσωπικότητας του Stalin.

Δεν υπάρχουν δύο μέτωπα, αλλά ένα!

Κατά την προχθεσινή κεκλεισμένων των θυρών συζήτηση στην Επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας για το θέμα της σύλληψης και κράτησης των Ελλήνων αξιωματικών από την Τουρκία, ο υπουργός των Εξωτερικών κ. Κοτζιάς φέρεται να είπε ότι πως πρέπει να κλείσουν άμεσα τα υπόλοιπα μέτωπα της εξωτερικής πολιτικής στη βάση των αρχών της κυβέρνησης, προκειμένου να επικεντρωθούμε στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Δυστυχώς, η κατάσταση στη χώρα παίρνει πολύ επικίνδυνη τροπή. Διότι κυβερνάται από ανθρώπους που είτε είναι εντελώς ανίκανοι να αναλύσουν τα πράγματα – και επομένως να δράσουν – είτε δεν θέλουν να το κάνουν και καταφεύγουν σε τεχνάσματα, ψεύδη και προπαγάνδα.

Aλέξη, ζήτα από τον Maduro να μεσολαβήσει στον Erdogan ...

Είναι γνωστές οι ειρωνικές δηλώσεις του Α.Τσίπρα για σημαντικούς ηγέτες της ΕΕ. Και εξίσου γνωστή είναι η αποθέωση του Castro, του Chavez, του Maduro.

Μάλιστα, ο πρωθυπουργός, παλαιότερα, δήλωσε πως «η Βενεζουέλα αποτελεί ένα μοντέλο που πρέπει να ακολουθήσουμε, ώστε να αφήσουμε το καπιταλιστικό μοντέλο που κυριαρχεί σήμερα στην Ευρώπη».

Αναφαίρετο δικαίωμα του να έχει τις προτιμήσεις και τις ιδεολογικοπολιτικές συγγένειες που επιθυμεί.

Άλλωστε, όλα αυτά κρίθηκαν και εγκρίθηκαν από τον Ελληνικό λαό.

Τι πιο απλό και λογικό, σήμερα που η πατρίδα μας δοκιμάζεται από την Τουρκική επιθετικότητα, ο Α.Τσίπρας να ζητήσει την παρέμβαση της χώρας που έχει ως πρότυπο του.

Δεν κάνει όμως αυτό.

Η τοξική Αριστερά...

Στην πορεία της Ιστορίας, κατέστρεψε εκατομμύρια ανθρώπους και λαούς ολόκληρους...

Το ΠΑΣΟΚ επισημοποίησε την αριστερή ηγεμονία η οποία αναδύθηκε γύρω στο 1974 ως μια μορφή ρεβανσισμού. Στον πολιτισμό, η αριστερά είχε επικρατήσει ακόμα νωρίτερα, αλλά το ΠΑΣΟΚ σφράγισε αυτή την επικράτηση επιβάλλοντας τη δημοτική γλώσσα, μεταρρυθμίζοντας το εκπαιδευτικό σύστημα και προωθώντας εκσυγχρονιστικούς νόμους. Παρά τα αντιδεξιά συνθήματα –Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά– ο παπανδρεϊσμός δεν δίχασε τους Έλληνες περισσότερο από όσο ήταν διχασμένοι: η λαϊκιστική πολιτική και ρητορεία επέτρεψε στον χρόνο να αμβλύνει τις αιχμηρές γωνίες· εξάλλου, η δεξιά, προκειμένου να μην εξαφανιστεί, υιοθέτησε παρόμοια πολιτική και ρητορεία. Οι διαφορές ανάμεσα στα κόμματα περιορίστηκαν στην καταγωγή τους: η δεξιά καταγόταν από βασιλόφρονες ή συντηρητικούς φιλελευθέρους· η αριστερά από το λεγόμενο προοδευτικό κέντρο και τον κομμουνιστικό χώρο με τις ποικιλίες του.

Η αλήθεια για τα… ψέματα περί μείωσης της ανεργίας .

Η «μείωση» της ανεργίας αποτελεί μόνιμα ένα από τα προπαγανδιστικά κυβερνητικά τρυκ, στο οποίο καταφεύγουν ξανά και ξανά τα κυβερνητικά στελέχη με επικεφαλής τον κ. Τσίπρα.

Ωστόσο, τα επίσημα στοιχεία, ευρωπαϊκά και εγχώρια, τους διαψεύδουν. Ας δούμε τα πιο πρόσφατα:

-Την 1^η Μαρτίου, η Eurostat ανακοίνωσε ότι η ανεργία στην Ελλάδα βρισκόταν τον Νοέμβριο του 2017 στο 20,7%, αλλά αυξήθηκε το ποσοστό ανεργίας των «νέων κάτω των 25», από 42% σε 43,7%. Την ίδια ώρα, η ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία ανακοίνωνε πως τον Ιανουάριο του 2018, το επίπεδο της ανεργίας στην ευρωζώνη παρέμεινε σταθερό στο 8,6% σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα, καταγράφοντας το χαμηλότερο επίπεδο από το Δεκέμβριο του 2008. Στην ΕΕ η ανεργία παρέμεινε σταθερή στο 7,3% τον Ιανουάριο, καταγράφοντας το χαμηλότερο επίπεδο από τον Οκτώβριο του 2008. Ένα χρόνο πριν, τον Ιανουάριο του 2017 η ανεργία στην ευρωζώνη και στην «ΕΕ των 28» ήταν 9,6% και 8,1% αντιστοίχως.

Δεν φταίει η Τουρκία ...

Μια χώρα που διοικείται από ερασιτέχνες και δειλούς παρτάκηδες είναι μια χώρα καταδικασμένη να ζήσει σε δουλεία και σε κατοχή. Να ζήσει σαν τα ανήλικα που ζουν ελπίζοντας στα φουστάνια των μανάδων τους. Είναι μια χώρα που εξευτελίζεται συλλογικά από το 1996 και δώθε διαρκώς, έχοντας εγκαταλείψει τον υπ αριθμόν ένα κανόνα ύπαρξης των κρατών: Την υπεράσπιση της κυριαρχίας της. Ας μην αιτιάται την Τουρκία για τα παθήματά της. Αυτή η ίδια φταίει.

Φταίει, γιατί οι κυβερνήτες της, είτε βρίσκονται στις κυβερνήσεις είτε στις καθηγητικές έδρες, διδάσκουν την προτεραιότητα του ατόμου επί της κοινωνίας, έχοντας έτσι απαξιώσει την κοινωνική και συλλογική συνείδηση. Αποθεώνοντας την ατομική. Την πάρτη.

Καταλαμβάνουν το κράτος διανύοντας το μονοπάτι της ξετσιπωσιάς ...

Δεν πάει κάποιος χαμένος, αρκεί να έχει κολλήσει μία αφίσα, να έχει γράψει ένα tweet για το αγαπημένο του κόμμα. Έγραψε, λοιπόν, ο νέος επικεφαλής του γραφείου προϋπολογισμού της Βουλής Φραγκίσκος Κουτεντάκης στις 25 Ιανουαρίου του 2015: «Είμαι στο εκλογικό κέντρο του Σύριζα και μια γιαγιά 90 χρονών τραγουδάει η μέρα κείνη δεν θα αργήσει. Και μόνο για αυτό άξιζαν όλα».

Το έχουν δηλώσει οι άνθρωποι ότι είναι εναντίον της αριστείας. Επειδή ακριβώς είναι υπέρ της κατάληψης του κράτους από τον κομματικό τους στρατό. Είναι κολλημένοι στον εμφύλιο και δεν θα ησυχάσουν αν δεν πάρουν την ρεβάνς. Ποιος θα αρνηθεί αύριο σε μία επόμενη κυβέρνηση να τους ξηλώσει, όπως μια νοικοκυρά ξηλώνει ένα κακοφτιαγμένο πουλόβερ;

Αυτοί που δεν ντρέπονται τον εαυτό τους ...

«Να ντρέπεσαι τον εαυτό σου και δεν θα ντραπείς κανέναν άλλο», είχε πει ο αρχαίος φιλόσοφος Θεόφραστος. Αλλά ο Όμηρος στην Οδύσσεια αναφέρει πως «η ντροπή δεν ταιριάζει σ’ αυτόν που βρίσκεται σε ανάγκη».

Και τα δύο ρητά ταιριάζουν γάντι στους Τσίπρα, Καμμένο και Κουβέλη, τους οποίους άναυδη η κοινή γνώμη παρακολουθεί τις τελευταίες ημέρες.

Ο Τσίπρας διόρισε αναπληρωτή του Καμμένου τον άνθρωπο που ταπεινώνει από τον Μάιο του 2010, όταν ο κ. Κουβέλης δεν είχε καταφέρει καν να εκλεγεί σύνεδρος από την κομματική οργάνωση της Καλλιθέας – οδηγούμενος έτσι στην απόφαση, ένα μήνα μετά, να ιδρύσει τη ΔΗΜΑΡ.

Συνέχισε να τον ταπεινώνει καθυβρίζοντάς τον, την περίοδο που μετείχε στην τρικομματική κυβέρνηση, αλλά και μετά, όταν πια ο κ. Κουβέλης επιζητούσε τη συνεργασία με τον Τσίπρα και είχε λάβει μέρος στην πτώση της κυβέρνησης Σαμαρά, δηλώνοντας ότι τον Σεπτέμβριο του 2015 ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ.

Και προσέξτε τώρα πόσες ύβρεις, ταπεινώσεις και κωλοτούμπες:

Forum Δελφών: Η οικονομική «σκέψη» του Προέδρου της Δημοκρατίας...

Στο οικονομικό forum των Δελφών, ο Π. Παυλόπουλος διατύπωσε την άποψη πως για τα προβλήματα της ΕΕ «ευθύνεται το χρέος και όχι το έλλειμμα».

Ναι, αυτό που ακουγόταν στα πάνελ διαφόρων σαλεμένων στην Πλατεία Συντάγματος το 2011, ακούστηκε και από τα πλέον επίσημα χείλη σε ένα διεθνές forum.

Ενας νοικοκύρης που έχει την διαχείριση του οικογενειακού προϋπολογισμού, γνωρίζει πως αν το εισόδημα του αρκεί για να ζήσει αυτός και η οικογένεια του μέχρι τις 20 του μηνός, έχει μπροστά του, δύο και μόνον δύο, επιλογές.

Ή να αφήσει να λείψουν από τους οικείους του τα στοιχειώδη για δέκα ημέρες ή να ζητήσει δανεικά.

Και επειδή κανένας οικογενειάρχης δεν επιλέγει το πρώτο, αναγκαστικά επιλέγει το δεύτερο. Δανείζεται.

«Πρέπει να ανακαταλάβουμε τις πόλεις μας» ...

Αυτήν την φράση την είπε ο Α. Σαμαράς τις τελευταίες ημέρες του Μαρτίου 2012, αναφερόμενος στο μεταναστευτικό πρόβλημα. Σήμερα είναι επίκαιρη όσο ποτέ, για άλλον λόγο. Η πρωτεύουσα βρίσκεται στο έλεος των ερυθροτραμπούκων κουκουλοφόρων.

Η ασφάλεια των πολιτών και η προστασία των περιουσιών τους επαφίεται όχι στα όργανα της τάξεως, αλλά στην καλή θέληση των «αντιεξουσιαστών».

Σε όλες τις πολιτισμένες κοινωνίες υπάρχουν οι κρατικοί μηχανισμοί που είτε αποτρέπουν είτε καταστέλλουν τις έκνομες συμπεριφορές μεμονωμένων ατόμων ή ομάδων. Η καταστολή δηλαδή, θεωρείται μια φυσιολογική και αναγκαία λειτουργία ενός δημοκρατικού κράτους, στο πλαίσιο της διαφύλαξης της δημόσιας τάξης.

Προσέξτε κύριοι, μην τυχόν έχουμε θύμα ...

Αυτό που οι επιθέσεις με γκαζάκια ή οι βίαιες επιθέσεις σε βάρος συμβολαιογράφων ή γιατρών θεωρούνται από μέλη μιας κυβέρνησης ως «ακτιβιστικές ενέργειες», είναι κάτι που μας ξεπερνάει. Το κράτος γυρίζει την πλάτη του στους πολίτες και αποδέχεται την δράση του παρακράτους. Σιγά τον ακτιβισμό! Είκοσι μαντράχαλοι τρομοκρατούν σαν κουτσαβάκια μεμονωμένους πολίτες, με θεατή την ανίκανη αστυνομία του Τόσκα.

Τις τελευταίες ημέρες η δράση των παρακρατικών δεν έχει προηγούμενο. Καίνε και σπάνε ανενόχλητοι, επειδή ένας κατηγορούμενος για τρομοκρατία «απαιτεί» να πετύχει την επαναφορά του στις φυλακές Κορυδαλλού! Πρόκειται για το παλικάρι που έστειλε το τρομοδέμα στα χέρια του πρώην πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου.

Ετεκε Κουβέλην ...

Αν δεν νιώθετε πώς σπαρταρά η λαχτάρα του λαού μας με τη μεγάλη είδηση, είναι επειδή μένετε μάλλον στο Κολωνάκι (με επιδοτούμενο ενοίκιο) και όχι σε ντουλάπα (δίφυλλη, ασφαλώς) στο Αιγάλεω, προς 50 ευρώ τον μήνα, όπως ο Π. Σγουρίδης. Τη μεγάλη είδηση της επιστροφής του μπαρμπα-Φώτη Κουβέλη: η ελπίδα επιστρέφει από τη Ρούμελη! Οι δύσπιστοι βάλτε το αυτί στο έδαφος· η βουή που ακούτε δεν είναι το μετρό, είναι η ελπίδα που έρχεται καλπάζοντας.

Πώς είναι σε στιγμές ανέλπιστης χαράς, που χίλια πράγματα όλα μαζί σού έρχονται στη σκέψη και στα χείλη; Ετσι ακριβώς νιώθω με την επιστροφή Κουβέλη σε θέση αναπληρωτή υπουργού και μάλιστα του Καμμένου. Τι θεία έμπνευση ήταν αυτή! Τι διεστραμμένος συνδυασμός!

Δραγασάκης εναντίον Στουρνάρα. Ποιος θα κερδίσει;

Η ανάληψη του υπουργείου Ανάπτυξης από τον Γ. Δραγασάκη, σηματοδοτεί πως η αντιπαλότητα του ΣΥΡΙΖΑ με τον Γ. Στουρνάρα θα συνεχισθεί από άλλο επίπεδο.

Αναβαθμισμένο.

Είναι γεγονός πως η παρουσία του Γ. Στουρνάρα στην κεφαλή της Τραπέζης της Ελλάδος, αποτελεί έναν μόνιμο πονοκέφαλο για την κυβέρνηση.

Και δεν το κρύβει.

Ως γνωστόν, όποιος ελέγχει την ροή του χρήματος, ελέγχει και την οικονομία. Και υπεύθυνος για το τραπεζικό σύστημα, από την πλευρά της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, είναι ο Γ. Δραγασάκης.

Με τις κινήσεις του προσπαθεί να επηρεάσει, στον βαθμό που του το επιτρέπουν οι μνημονιακές δεσμεύσεις, την πολιτική των τριών, τουλάχιστον, συστημικών τραπεζών.

Ο μάταιος ανασχηματισμός ...

Καλά τους Ρουβίκωνες, που κάθε εβδομάδα κατεβάζουν και κάποια τζαμαρία, δεν τους πιάνουν γιατί έχουν μαζί τους προηγούμενα. Για τον ακήρυχτο πόλεμο συμμοριών που έχει ξεσπάσει στην Αθήνα, τι κάνει ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Νίκος Τόσκας; Εχει ξεκινήσει, τουλάχιστον, καμία διαβούλευση με τις συλλογικότητες των μαφιόζων ή απλώς βλέπει τις σφαίρες να περνούν;

Τον τελευταίο καιρό μαζεύτηκαν πολλά. Στις 18.1.2018 άγνωστοι δολοφονούν τον πολλάκις καταδικασθέντα Βασίλη Στεφανάκο· την 1.2.2018 βόμβα κατέστρεψε κατάστημα επίπλων στο Μαρούσι· στις 26.2.2018 σεσημασμένος για απάτες που επέβαινε σε μηχανή στο Περιστέρι δολοφονήθηκε από άγνωστο πεζό δράστη· στις 26.2.2018 δολοφονήθηκε από αγνώστους 25χρονος στη Φωκίωνος Νέγρη και η αστυνομία εκτιμά ότι ήταν ξεκαθάρισμα λογαριασμών·