Το τριήμερο της λογοκρισίας και οι γάιδαροι της προπαγάνδας...

Ειλικρινά όσο και αν προσπάθησα δεν στάθηκε δυνατόν να καταλάβω τον λόγο για τον οποίο το Εποπτικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ εξέδωσε μια ανακοίνωση ίσων αποστάσεων με αφορμή την τραγωδία που από την περασμένη Δευτέρα πλήττει την πατρίδα μας.

Στην ανακοίνωση, αφού εκθειάζεται η παρουσία των δημοσιογράφων στις επάλξεις του καθήκοντος μέσα σε επικίνδυνες συνθήκες, υπογραμμίζεται η ανάγκη για σεβασμό και διακριτικότητα προς τους δοκιμαζόμενους συνανθρώπους μας και την δημοσιογραφική δεοντολογία. Και η ανακοίνωση καταλήγει:

«Θα πρέπει τέλος να επανεξετασθεί η απόφαση της Κυβέρνησης για αποχή μελών της από συγκεκριμένο ραδιοτηλεοπτικό σταθμό, όσο και η αντίστοιχη στάση του σταθμού, ώστε να διασφαλιστεί η σφαιρική ενημέρωση».

Συγγνώμη, αλλά δεν το κατάλαβα.

Είδε το εποπτικό όργανο (συναποτελούμενο από τα δύο Πειθαρχικά Συμβούλια) κάποια παραβίαση της δεοντολογίας;

Όταν ακούτε να μιλούν για χειραγωγούμενα ΜΜΕ, ΑΥΤΟ εννοούν...

«Συντρόφισσα Γκόρου, εκ μέρους του συντονιστικού της ΟΜ …, σε ενημερώνω ότι θα τεθεί θέμα, στην επικείμενη Γενική Συνέλευση της 17/05/2017, περί αναστολής της κομματικής σου ιδιότητας ως μέλους του ΣΥΡΙΖΑ, κατόπιν διαμαρτυριών συντρόφων για αντιδεοντολογική συμπεριφορά εκ μέρους σου με βάση τις προβλεπόμενες διατάξεις του καταστατικού του κόμματος. Αιτία και αφορμή είναι το ύφος και ήθος του περιεχομένου της αρθρογραφίας σου στην εφημερίδα που εργάζεσαι, καθότι ξεπερνά τα όρια της επαγγελματικής σου υποχρέωσης - κάλυψης ενός πολιτικού ρεπορτάζ για τον ΣΥΡΙΖΑ. Η εικόνα που εμφανίζεις για το ήθος των στελεχών και μελών του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και του ίδιου του κόμματος, είναι κατά τη γνώμη συντρόφων, αλλά και του συντονιστικού, μέρος της αντιστροφής της πραγματικότητας και του αδυσώπυτου πόλεμου λάσπης που δέχεται ο ΣΥΡΙΖΑ από τα συστημικά MME. Έχεις φυσικά το δικαίωμα, όπως και κάθε μέλος του κόμματος, να εκφράσεις τη δική σου περί του αντιθέτου άποψη στη Συνέλευση και στην οποία καλείσαι να παρευρεθείς.

Ο συντονιστής της ΟΜ ΣΥΡΙΖΑ ...»

Πρόκειται για επίσημη αλληλογραφία, θεσμική, όχι μεταξύ προσώπων αλλά ρόλων, υπογεγραμμένη με κομματική ιδιότητα. Ένα δείγμα της δημοκρατίας στο εσωτερικό του κομματικού μηχανισμού και πώς αυτή εφαρμόζεται στα μέλη του, ειδικά, όπως είπαμε, αν έχουν την ατυχία να είναι δημοσιογράφοι.

Όταν το Πολυτεχνείο γίνεται ασβέστης για να καλύψει πάσα νόσο και μαλακία ...

Ο εκλεκτός του ΚΚΕ... 

Η «υπόθεση Φιλιππάκη» θα ήταν καλή για ένα βροχερό Σαββατοκύριακο. Οταν η πιο ενδιαφέρουσα  ταινία είναι «Οι Πειρατές της Καραϊβικής», η πιο μεγάλη είδηση η σύγκρουση Φουρθιώτη -  Καρβέλα  και το βιβλίο στο κομοδίνο η βιογραφία του στρατηγού Θεόδωρου Πάγκαλου από τον Κώστα Χατζηαντωνίου. Κάτω από τέτοιες συνθήκες η ανάρτηση στο facebook του Γιώργου Φιλιππάκη «…δεν θα με ενοχλούσε καθόλου αν έσκαγε και μια ακόμα βόμβα στα πόδια του Στουρνάρα», ενός συνταξιούχου δημοσιογράφου που τελευταία φορά που είχε απασχολήσει την κοινή γνώμη ήταν το 1984 όταν είχε απολυθεί από την Ελευθεροτυπία επειδή είχε «αποκαλύψει» τα ονόματα 20 μελών της 17ης Νοέμβρη (φωτό) θα άντεχε σαν είδηση. Και θα ξεχνιόταν την Δευτέρα. Η ανάρτηση όμως του Φιλιππάκη δεν είναι είδηση του 48ωρου.

Πρώτον, επειδή Γιώργος Φιλιππάκης δεν είναι απλά ένας συνταξιούχος δημοσιογράφος, Είναι μέλος της διοίκησης της ΕΣΗΕΑ. Εν τάξει  «ειδικός γραμματέας», μια διακοσμητική θέση που δεν είχε καλυφθεί εδώ και χρόνια αλλά το γεγονός παραμένει. Ένα μέλος του δ.σ. της ΕΣΗΕΑ που επιχαίρει για την τρομοκρατική επίθεση στον Λουκά Παπαδήμο και εύχεται για μια ανάλογη στον Γιάννη Στουρνάρα δεν είναι καθημερινό γεγονός.  Ακόμη και για μια συνδικαλιστική οργάνωση που έδωσε χώρο για να παρουσιαστεί το βιβλίο του Κουφοντίνα το γεγονός εντυπωσιάζει.

Κακοστημένο ριάλιτι οι άδειες...

Τι λές !
"Ενοχλήθηκε" η ΕΣΗΕΑ !!!

Με όρους ενός κακοστημένου ριάλιτι, η κυβέρνηση προσποιείται ότι αντιμετωπίζει τη διαπλοκή αλλά με τους εκπροσώπους των οικονομικών συμφερόντων, να προσχωρούν πρόθυμα στη διαδικασία –ανεξάρτητα αν την καταγγέλλουν– για την αδειοδότηση τεσσάρων τηλεοπτικών καναλιών.

Με άλλοθι την τακτοποίηση ενός τηλεοπτικού τοπίου 27ετούς ανομίας, βγάζει τώρα στο σφυρί το δικαίωμα ενημέρωσης της κοινής γνώμης, που το παραδίδει σε όποιον πληρώσει τα περισσότερα.

Τελικά ίσως υπάρχει ακόμα μια ελπίδα για να ανακάμψει η δημοσιογραφία !!!

Τη βαθιά τους ανησυχία για την κατάσταση που διαμορφώνεται σήμερα στα ΜΜΕ, αλλά και στο δημοσιογραφικό συνδικαλισμό εκφράζουν με παρέμβαση τους δημοσιογράφοι από όλο το φάσμα του έντυπου και ηλεκτρονικού τύπου με ένα «πρώτο κύμα» άνω των 200 υπογραφών.

Με αφορμή τις ατελέσφορες απεργιακές κινητοποιήσεις ΠΟΕΣΥ και ΕΣΗΕΑ διαπιστώνουν σε κείμενό του την ανάγκη για αναγέννηση και ουσιαστική επανίδρυση  του δημοσιογραφικού συνδικαλισμού του μέσα από «συντακτικού τύπου» διαδικασίες, οι οποίες θα οδηγήσουν σε νέο Καταστατικό, νέους Κώδικες Δεοντολογίας, κατάργηση των Πειθαρχικών και όλων των αρχαϊκών δομών.

Επισημαίνουν ακόμα το επικίνδυνο αδιέξοδο στο οποίο  οδηγεί τους δημοσιογράφους η κυβερνητική πρόταση για το ασφαλιστικό αλλά και η στάση άρνησης σε κάθε αλλαγή όταν  καταρρέουν τα πάντα που εκφράζουν οι απαξιωμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες.Επισημαίνουν την ανάγκη για μια εναλλακτική πρόταση που να οδηγεί σε  ένα απλό, διαφανές και υγιές σύστημα, διασφαλίζοντας, ταυτόχρονα, την ομαλή και ήπια μετάβαση.

Η παρέμβαση αυτή που δημοσιοποιείται σήμερα είναι ανοικτή για συνυπογραφή από όσους δημοσιογράφους, μέλη και μη των ενώσεων,συμφωνούν με μια νέα αρχή στο δημοσιογραφικό συνδικαλισμό.

H ΕΣΗΕΑ μου η Σοσιαλίστρια...

Στην ομώνυμη ταινία, η Βουγιουκλάκη λέει σε μια στιγμή με πάθος στον πατέρα της Κωνσταντάρα: «Οι εργάτες θα πολεμήσουν». «Με τι όπλα;» «Με το μόνο όπλο που διαθέτει ένας εργάτης, την απεργία». Δεν διαφέρει και πολύ η διαλεκτική ανάλυση της επαναστατημένης κόρης από εκείνη της ΕΣΗΕΑ που αποφάσισε απεργιακές κινητοποιήσεις των δημοσιογράφων τις κρίσιμες μέρες που ψηφίζονται τα νομοσχέδια του 3ου και πιθανώς 4ου Μνημονίου. Πράγματι αυτή η απόφαση πέτυχε ένα ζηλευτό ρεκόρ. Στρέφεται εναντίον όλων όσων θίγονται από τα νομοσχέδια και εξυπηρετεί τον μόνο που φταίει, δηλαδή την κυβέρνηση που τα καταθέτει.

Για την απεργία των δημοσιογράφων ...

Με εξαίρεση τη συνδικαλιστική γυμναστική, οι απεργίες γίνονται ιστορικά για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι για να διεκδικήσεις καλύτερες εργασιακές συνθήκες από τον εργοδότη σου – στερώντας του (προσωρινά) το προϊόν με το οποίο, από την υπεραξία της εργασίας σου, ο ίδιος αποκομίζει κέρδη. Ο δεύτερος, όταν ο εργοδότης είναι εκτός κάδρου, είναι για να ευαισθητοποιήσεις την κοινή γνώμη για ένα αίτημά σου, στερώντας της την υπηρεσία που προσφέρεις.

Στην περίπτωση του απολύτως δίκαιου αιτήματος των δημοσιογράφων για προστασία του ταμείου μας και των ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων – που κατά παράβαση κάθε συνταγματικής νομιμότητας εξαϋλώνονται με το νέο Ασφαλιστικό – ασφαλώς ο πρώτος παράγοντας δεν υφίσταται. Δεν υπάρχει μάχη κατά των «αφεντικών» αυτήν την φορά, το κράτος δεν είναι ο εργοδότης μας, στους περισσότερους τουλάχιστον. Αρα η απεργία που έχει κηρυχθεί στα μέσα ενημέρωσης από την ΠΟΕΣΥ και την ΕΣΗΕΑ, υποτίθεται ότι αποσκοπεί στο δεύτερο στόχο της συνδικαλιστικής δράσης, να ευαισθητοποιήσει την κοινή γνώμη.

Είσαι ελεύθερος να γράφεις, ΜΟΝΟ όμως υπέρ της εξουσίας...

«Στα καθεστώτα του υπαρκτού σοσιαλισμού οι διανοούμενοι, αν δεν εξοντώθηκαν, παραμερίστηκαν, ενώ οι αμφισβητίες και οι διαφωνούντες χαρακτηρίζονται ως προδότες και αντιμετωπίζονται με την ηθική και βιολογική εξόντωσή τους». Αυτά παραδέχθηκε με παρρησία ο πρώην γενικός γραμματέας του ΚΚΕ Γρηγόρης Φαράκος όταν στας δυσμάς του βίου του πήρε απόσταση από όσα και ο ίδιος πίστευε και για τα οποία είχε αγωνισθεί και υποφέρει, προτού ανοίξει επιτέλους τα μάτια του. Μπόρεσε έτσι να δει για ποια εγκληματική ουτοπία αγωνίστηκε, όπως και όλοι εκείνοι που ακόμη και σήμερα πασχίζουν εν ονόματι της δημοκρατίας και της λαϊκής εξουσίας να απεργάζονται την επικράτηση του ερυθρού ολοκληρωτισμού, που ως μόνη αλήθεια επικαλείται τη δική του αλήθεια και φίμωνε κάθε άλλη άποψη.

Γιατί απεργούν οι δημοσιογράφοι;

Στην ιστορία του ελληνικού Τύπου υπάρχουν δύο μεγάλες απεργίες. Η πρώτη έγινε το 1975, από τους δημοσιογράφους, με αίτημα την υπογραφή συλλογικής σύμβασης. Πέρα από τη δικαίωση, προϊόν αυτής της απεργίας ήταν η «Ελευθεροτυπία». Η δεύτερη έγινε το 1980, από τους τεχνικούς, όταν οι εφημερίδες πέρασαν από τη λινοτυπία στη φωτοσύνθεση. Από αυτήν την απεργία προέκυψε η «Αυριανή».

Και οι δύο απεργίες είχαν σαφή στόχο και ξεκάθαρο διεκδικητικό πλαίσιο. Οι εργαζόμενοι στάθηκαν απέναντι στους εργοδότες τους απαιτώντας καλύτερες αμοιβές και βελτίωση της θέσης τους στο περιβάλλον της συγκεκριμένης αγοράς.

SS-HEA:Άμεση ανάμιξη και ευθύνη στα νοσηρά αυτά φαινόμενα έχουν οι τρείς από τους εγκαλούμενους...

Αυτά είναι τα πρακτικά για τις ποινές των δημοσιογράφων από την ΕΣΗΕΑ...

Όπως μπορεί ο καθένας να δεί μόνος του διαβάζοντας τα πρακτικά, αυτό που ενόχλησε είναι η ΠΟΛΙΤΙΚΗ άποψη των ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ ...

Διαβάστε αναλυτικά: 

“Το Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο της Ενώσεως Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών συνήλθε σήμερα Τρίτη, 5 Απριλίου 2016 υπό την προεδρία της προέδρου συν. Αγγελικής Γυπάκη και με την παρουσία των τακτικών μελών συν. Πόπης Χριστοδουλίδου, Γιώργου Μέρμηγκα, Κωνσταντίνου Κορέλλη, Γιάννη Αποστολόπουλου, καθώς και της γραμματέως Μαρίας Χριστοφοράτου, προκειμένου να εκδώσει απόφαση επί της από 07.07.15 αυτεπάγγελτης πειθαρχικής δίωξης του Συμβουλίου κατά των συν. Νίκου Κονιτόπουλου, Αρη Πορτοσάλτε, Σταμάτη Μαλέλη και Δημήτρη Οικονόμου.

Σύμφωνα με το άρθρο 18, παρ. 11 του Καταστατικού, 1η παράταση στην υπόθεση, δόθηκε στις 22.09.15 και 2η παράταση δόθηκε στις 22.12.15.

Tο ΠΠΣ στην από 3η συνεδρίασή του (07.07.15), αποφάσισε την άσκηση αυτεπάγγελτης δίωξης με το ακόλουθο κατηγορητήριο:

«Το ΠΠΣ, αφού έλαβε υπόψη :

Η ελευθερία έκφρασης και οι δημοσιογράφοι...

Είναι η αλήθεια ότι τα τελευταία χρόνια (όχι μόνον τα 3 - 4 τελευταία, αλλά αρκετά περισσότερα) όταν σε κάποια παρέα λες δημοσιογράφος, τότε αντιμετωπίζεσαι,συνήθως, με ένα είδος περιφρόνησης και μερικές φορές ακόμα και επιθετικότητα.

Είναι επίσης σαφές ότι οι πολίτες, στην πλειοψηφία τους, δεν έχουν πια καλή εκτίμηση για μας τους δημοσιογράφους και κυρίως δεν μας έχουν εμπιστοσύνη. Αυτό έξαλλου φαίνεται από τις πωλήσεις των εντύπων έως τον τρόπο αντιμετώπισης των όσων γράφουμε ή μεταδίδουμε.

Γι' αυτό βέβαια δεν είμαστε άμοιροι ευθυνών οι ίδιοι, το αντίθετο θα έλεγα. Όμως είναι σαφές ότι κυβερνήσεις και κόμματα, για δικούς τους λογούς το καθένα, εδώ και χρόνια, τα φορτώνουν όλα στους δημοσιογράφους. Αυτοί φταίνε για όλα, αυτοί φταίνε για τα λάθη των ιδίων, όλοι οι δημοσιογράφοι είμαστε διαπλεκόμενοι και άλλα παρόμοια, τα όποια έχουν δημιουργήσει αυτό το αρνητικό, για μας, κλίμα στην κοινωνία.

Υποχρέωση...

Στις 23 Ιουνίου, η Μεγάλη Βρετανία καλείται να αποφασίσει με δημοψήφισμα αν θα μείνει στην Ευρωπαϊκή Ενωση.

Ηδη από τον Φεβρουάριο, ο «Economist» έχει πάρει ανοιχτά και επισήμως θέση υπέρ της παραμονής με άρθρο υπό τον τίτλο «Οι κίνδυνοι του Brexit». Εκτοτε διατηρεί μια στήλη, η οποία κάθε εβδομάδα αναλύει αυτούς τους κινδύνους και αντικρούει τα επιχειρήματα όσων υποστηρίζουν την έξοδο από την Ενωση.

Περιέργως κανείς δεν κατηγόρησε το ηλικίας 173 ετών περιοδικό για «κινδυνολογία», ούτε για «χειραγώγηση». Εξ όσων γνωρίζω ουδείς συντάκτης του εκλήθη να απολογηθεί στο Πειθαρχικό της ΕΣΗΕ Αγγλίας για «προπαγάνδα».

Όποιος διαφωνεί εκκαθαρίζεται!

Όποιος είναι απέναντί τους  διαγράφεται, διασύρεται, εξαφανίζεται. Ή μαζί τους ή τίποτα. Τα «πουτανάκια των δανειστών» και η «τρόικα εσωτερικού» ήταν τα προεόρτια. Οι διαγραφές των δημοσιογράφων είναι το κυρίως πιάτο. Ο έλεγχος του Τύπου είναι ο αντικειμενικός στόχος των παπατζήδων ωτακουστών.

Παρακολουθήσεις, πιέσεις, απειλές είναι στην ημερήσια διάταξη. Πρακτικές μιας παρέας που θέλει να μας καθίσει στο σβέρκο. Μόνο που οι πρακτικές αυτές χρειάζονται ανθρώπους για να υλοποιηθούν. Οι υβριστές των social media έχουν διοριστεί στο δημόσιο. «Δημοσιογράφοι» έχουν συμπεριφερθεί με απίστευτη χυδαιότητα εναντίον άλλων ανθρώπων, μόνο και μόνο επειδή οι τελευταίοι είχαν μία διαφορετική άποψη από αυτούς. Μία άλλη άποψη από εκείνη της «παρέας». Όλοι αυτοί  δεν έχουν ενοχλήσει τους «συναδέλφους» κάποιου πειθαρχικού.

Καταγγέλλω 30 έλληνες δημοσιογράφους...

Εν αναμονή της απόφασης του Πειθαρχικού της ΕΣΗΕΑ για τους δημοσιογράφους που κατηγορούνται για μεροληπτική συμπεριφορά τις παραμονές του Δημοψηφίσματος έχω να κάνω κι εγώ μια καταγγελία. Υπάρχει μια μεγάλη ομάδα ελλήνων δημοσιογράφων, οι βασικότεροι είναι περίπου 30, του έντυπου, ηλεκτρονικού και διαδικτυακού Τύπου, που πρέπει να απασχολήσει το Πειθαρχικό της Eνωσης γιατί τα τελευταία χρόνια υπέπεσαν σε σωρεία σοβαρών παραπτωμάτων.

1ο. Καλλιέργησαν για μια πενταετία ψευδαισθήσεις στον λαό ότι η οικονομία της χώρας θα μπορούσε να ανορθωθεί χωρίς σκληρά μέτρα. Η ζωή απέδειξε ότι έλεγαν ψέματα.

Ο υπουργός , η δημοσιογράφος και … η «μαγκιά» της εξουσίας.

 Φαίνεται ότι , ορισμένοι τουλάχιστον, από την σημερινή κυβέρνηση, όχι απλώς « δεν γουστάρουν τα Μέσα Ενημέρωσης» ( όπως έλεγε την περασμένη εβδομάδα υφυπουργός συζητώντας μεγαλοφώνως, με συναδέλφους του στο καφενείο της Βουλής) αλλά παράλληλα έχουν όχι μόνον επιθετική αλλά και εκδικητική διάθεση απέναντι σε μέσα ενημέρωσης και δημοσιογράφους.
  Και αυτό το αποδεικνύουν κάθε μέρα , με κάθε ευκαιρία. Δεν θα αναφερθώ στα γνωστά θέματα περί των καναλιών, της «αυτονόμησης των μεσών ενημέρωσης» αλλά και γενικότερα της επιθετικής διάθεσης πολλών υπουργών και άλλων στελεχών του Σύριζα προς τα Μέσα Ενημέρωσης. Ιδιαίτερα τώρα που έχουν την εξουσία και δέχονται την κριτική. (Γιατί παλαιοτέρα ήταν λίγο διαφορετικά τα πράγματα).
 Θα μείνω σε μια αντίληψη ορισμένων υπουργών που θεωρούν πως η υπουργική καρέκλα είναι περίπου ιδιοκτησία τους  και μπορούν να κάνουν ότι τους αρέσει σε σχέση με τον τύπο και την ενημέρωση.

Σηκώνει το γάντι των κόκκινων φασιστών ο @skaigr ...

Η απάντηση του ΣΚΑΪ στις διώξεις κατά δημοσιογράφων:

«Ο ΣΚΑΪ διαπιστώνει εντεινόμενες απόπειρες τρομοκράτησης των φορέων της ενημέρωσης και των λειτουργών της από αυτοανακηρυγμένους φορείς ανάδειξης της μοναδικής αλήθειας.

Η στοχοποίηση και το κλίμα προγραφών εις βάρος δημοσιογράφων με «πειθαρχικές διώξεις» για τις απόψεις τους, οι προσωποποιημένες εξυβρίσεις από λαθρόβια έντυπα και το διαδίκτυο και οι συστηματικές συκοφαντικές επιθέσεις από πολιτικά στελέχη του κυβερνητικού συνασπισμού εις βάρος «μη αρεστών» μέσων ενημέρωσης, δημιουργούν, ήδη, μια πρωτόγνωρη ατμόσφαιρα φανατισμού και μισαλλοδοξίας.

Επιστολή διαμαρτυρίας για την επίθεση της Ζωής Κωνσταντοπουλου στην δημοσιογραφία ...

Στοχοποίηση Δημοσιογράφων & ΜΜΕ από το βήμα της βουλής ! 

Την έντονη αντίδραση των δημοσιογράφων της τηλεόρασης και του ραδιοφώνου του ΣΚΑΪ προκάλεσε η επίθεση της προέδρου της Βουλής στον συνάδελφο Γιάννη Καντέλη.

Με επιστολή τους προς το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ, αλλά και την ΠΟΕΣΥ, οι δημοσιογράφοι ζητούν από τα συνδικαλιστικά τους όργανα να πάρουν θέση απέναντι στη νέα επίθεση προς τους συντάκτες του ΣΚΑΪ που εξαπέλυσε η Ζωή Κωνσταντοπούλου, επισημαίνοντας ότι στην ουσία αξιώνει οι δημοσιογράφοι να λένε και να γράφουν μόνο ό,τι εκείνη κρίνει σωστό.

Η ανακοίνωση αναλυτικά:

Προς το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ

Τους φταίνε πάντα οι άλλοι. Κατά προτίμηση οι δημοσιογράφοι...

Οι δημοσιογράφοι, διαχρονικά, αποτελούμε τον εύκολο στόχο για πολιτικούς (αλλά και άλλους , όπως συνδικαλιστές ‘η  κρατικούς αξιωματούχους). Για όλα σχεδόν τείνει να φταίμε  εμείς που καταγράφουμε , σχολιάζουμε ή επισημαίνουμε δηλώσεις και γεγονότα.

 Και δεν έχω κανένα πρόβλημα να αποδεχτώ τις δίκες μας , ως δημοσιογράφων, ευθύνες, για υπερβολές ίσως, για άδικους σχολιασμούς αλλά και για κάθε είδους υπερβολικά ή και άδικα σχόλια.
 Από αυτό το σημείο όμως , μέχρι να φτάνουμε στο σημείο να φταίνε οι δημοσιογράφοι για αυτά που λένε και κάνουν οι πολιτικοί ή άλλοι έχει πολύ μεγάλη διάφορα.
  Ως χώρα και ως πολίτες, βεβαία έχουμε μια «αγάπη» και μια ροπή προς την συνωμοσιολογια αλλά και ως προς το να βρίσκουμε εχθρούς.

Απίστευτο ! η ΕΣΗΕΑ ... θίχτηκε !!!

Μετά τις αγωγές και τις μηνύσεις, που οδήγησαν δημοσιογράφους στα αστυνομικά τμήματα, η κυρία Ραχήλ Μακρή προχώρησε σήμερα σε νέα αήθη επίθεση συνολικά κατά του δημοσιογραφικού κόσμου της χώρας, επισημαίνοντας σε τηλεοπτική εκπομπή, πως «όλοι οι δημοσιογράφοι ελέγχονται από την προηγούμενη κυβέρνηση».

Η βουλευτής του ελληνικού κοινοβουλίου, η οποία έχει συνεχή παρουσία στα τηλεοπτικά κανάλια και στα ραδιόφωνα, εξήγησε, μάλιστα, πως όλοι οι δημοσιογράφοι είναι υπάλληλοι και πως αυτό έχει αποδειχτεί γιατί, όπως είπε χαρακτηριστικά, «πληρώνεστε από επιχειρηματίες».

Η ΕΣΗΕΑ καλεί την κυρία Μακρή να αποδείξει άμεσα τα λεγόμενα της, αλλιώς θα μπορεί να χαρακτηριστεί ως κοινός συκοφάντης. Ο δημοσιογραφικός κλάδος δεν θα ανεχτεί προσβολές και σπίλωση της τιμής του και μάλιστα από μέλη του ελληνικού κοινοβουλίου, τα οποία καλύπτονται πίσω από την ασυλία τους.

Δημοσιογραφικά….

«Η δημοσίευση είναι η ψυχή της δικαιοσύνης»
Η φράση αυτή , του Ελβετού φιλέλληνα  Ιωάννη-Ιάκωβου Ταγέρ που ξεκίνησε τη ελληνική δημοσιογραφία, εκδίδοντας τα «Ελληνικά Χρονικά» στο Μεσολόγγι, τον Ιανουάριο του 1824 , βρίσκεται ως προμετωπίδα, στο site της ΕΣΗΕΑ αλλά και στην μεγάλη αίθουσα της Ενώσεως.
 Για να θυμίζει προφανώς σε ολους εμάς, ότι δεν δικαιούμαστε να κρύβουμε ειδήσεις. Ότι δεν είναι δυνατόν να μην δημοσιεύουμε γεγονότα που μαθαίνουμε, .
Γιατί εξάλλου , αυτή είναι και η ουσία της δημοσιογραφίας, στην αρχική της (και βασική ) μορφή. Να δημοσιοποιεί πληροφορίες, γεγονότα, δεδομένα.
   Και αυτή την λογική, αυτή την «γραμμή» οφείλουμε όλοι , όσοι ασκούμε αυτό το επάγγελμα, να την τηρούμε.
  Φαίνεται όμως , ότι και σε αυτή την αντίληψη, οι απόψεις μέσα στο ίδιο το σώμα των δημοσιογράφων διίστανται.