Κάντο όπως ο εισαγγελέας Φλωρίδης ...

Προχθές μπήκαν οι δυνάμεις της τάξεως στα ΑΕΙ και εκκαθάρισαν τους χώρους από τους διακινητές ναρκωτικών. Ακούσατε καμιά αντίδραση; Διαμαρτυρήθηκε κανένας; Εγώ δεν άκουσα τίποτα. Ελπίζω βέβαια αυτή η έφοδος να μην έγινε λόγω της επισκέψεως του πρωθυπουργού στην Θεσσαλονίκη. Αυτό θα φανεί στην συνέχεια.

Η επέμβαση αυτή έγινε μόλις οι αστυνομικές αρχές διαπίστωσαν παραβατικές συμπεριφορές μέσα στον χώρο του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, χωρίς προηγουμένως να ενημερώσουν την Πρυτανεία. Και άριστα έπραξαν. Καθαρά πράγματα.

Όλη αυτή η κατάσταση που μας ταλαιπωρεί δεκαετίες, θα είχε λυθεί από το 2008 όταν τότε, ο εισαγγελέας Β. Φλωρίδης έδωσε παραγγελία στα αστυνομικά όργανα να καταστρώνουν επιχειρησιακό σχέδιο και να εισέρχονται στον χώρο των ΑΕΙ, « εφόσον έχουν πληροφορίες ότι τελούνται κακουργηματικές πράξεις ( κατασκευή εκρηκτικών) πριν από την τέλεση τους.» Τι λέει εδώ ο εισαγγελέας Φλωρίδης; Λέει, πως η αστυνομία πρέπει να επέμβει και όταν η διάπραξη κακουργηματικών πράξεων βρίσκεται στο προκαταρκτικό στάδιο. Ο ίδιος εισαγγελέας δύο χρόνια νωρίτερα είχε προειδοποιήσει τα εντεταλμένα όργανα της τάξεως, πως αν δεν συνελάμβαναν παραβάτες του ποινικού νόμου που έβρισκαν προστασία μέσα στους πανεπιστημιακούς χώρους, θα τους παρέπεμπε για παράβαση καθήκοντος. Διαφωνεί κανένας;

Τότε οι «προοδευτικές» πρυτανικές αρχές αντέδρασαν, πιστοποιώντας πως, διαχρονικά, αποτελούν και αυτές μέρος του προβλήματος. Στην διαδικασία μετάθεσης ευθυνών διαδραματίζουν πρωτεύοντα ρόλο, ως μη όφειλε, γιατί όταν διαπράττονται αξιόποινες πράξεις δεν πρέπει καν να ερωτώνται. Ο πανεπιστημιακός χώρος αποτελεί μέρος της Ελληνικής Επικράτειας εντός του οποίου εφαρμόζονται οι ελληνικοί νόμοι. Το λέει ξεκάθαρα ο νόμος Διαμαντοπούλου 4009/2011, που ας σημειωθεί, έλαβε μέσα στην βουλή 255 ψήφους: « σε αξιόποινες πράξεις που τελούνται εντός των χώρων των ΑΕΙ εφαρμόζεται η κοινή νομοθεσία». Διαφωνεί κανένας;

Τι αποδεικνύουν όλα αυτά; Αποδεικνύουν πως το μόνο που χρειαζόμαστε είναι να υπάρχουν κρατικοί λειτουργοί οι οποίοι να τηρούν τον όρκο που έδωσαν. Τίποτα παραπάνω. Τα όργανα της τάξεως αν δεν εκτελέσουν την εισαγγελική παραγγελία, παρανομούν. Διαφωνεί κανένας;

Μάλιστα, την επέμβαση της αστυνομίας που έγινε στους πανεπιστημιακούς χώρους με εντολή Φλωρίδη είχε χαιρετήσει και ο καθηγητής του Ποινικού Δικαίου, ο αείμνηστος Ι. Μανωλεδάκης. Είχε γράψει σχετικό άρθρο και στην εφημερίδα « ΒΗΜΑ», με τίτλο «άσυλο ή άλλοθι;».

Προχθές τα όργανα της τάξεως μπήκαν μέσα στους πανεπιστημιακούς χώρους, λόγω της διακίνησης ναρκωτικών. Γιατί δεν έπραξαν το ίδιο λίγες ημέρες νωρίτερα όταν αναρχοαυτόνομοι εκτόξευαν εναντίον τους βόμβες μολότοφ; Αυτές οι πράξεις δεν αποτελούν παραβατική συμπεριφορά; Γιατί έκλεισαν τα μάτια στην καταστροφή της Θεολογικής σχολής; Εισαγγελέας δεν υπήρχε;

Γιατί ένα πρόβλημα που το έλυσε ο Φλωρίδης το 2008 επανήλθε; Φταίει υποστηρίζουν η κατάργηση του νόμου Διαμαντοπούλου. Ευθύνεται κυρίως η πολιτική αλλαγή που έγινε το 2015 και έστειλε το μήνυμα τόσο προς τις εισαγγελικές όσο και προς τις αστυνομικές αρχές, πως «καλόν θα ήταν να αφήσετε τις συλλογικότητες να «εκφράζονται» ελεύθερα».

Έχει γραφεί εξαντλητικά πως η Νέα Δημοκρατία έχει όλο το νομικό οπλοστάσιο στην φαρέτρα της. Το μόνον που χρειάζεται να κάνει ο Μητσοτάκης είναι να αφήσει τους Φλωρίδηδες να κάνουν την δουλειά τους.

Διαφωνεί κανένας;

Του Σάκη Μουμτζή στο Liberal.gr

Ή με την κουκούλα ή με την σημαία ...

Χθες η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη γνώρισαν για μια ακόμα φορά την βία των ερυθροτραμπούκων. Ανθρώπων που μόνον μισούν, μόνον φθονούν, μόνον καταστρέφουν. Εχοντας μια χρόνια ασυλία, εκμεταλλευόμενοι τα χαϊδολογήματα των «προοδευτικούληδων» που τους αποκαλούν, προστατευτικά, «παιδιά», αφόπλισαν κυριολεκτικά και μεταφορικά το κράτος.

Βέβαια, ο βασικός λόγος αυτής της συμπεριφοράς της συντριπτικής πλειοψηφίας των διαμορφωτών της κοινής γνώμης είναι πως η σημαία αυτών των τραμπούκων έχει κόκκινο χρώμα, μπροστά στο οποίο, για πολύ συγκεκριμένους λόγους, στέκονται προσοχή. Το σέβονται.

Το τέλος της αριστεράς όπως την ξέραμε…

"Αναφερόμενος στις επιλογές της κυβέρνησης το καλοκαίρι του 2015, ο κ. Δραγασάκης πριν από λίγες μέρες είπε:

 "...ο λόγος που απορρίψαμε το ενδεχόμενο συνολικής ρήξης ή μάλλον την παράταση της συνθήκης ρήξης στην οποία βρισκόμαστε δεν ήταν στενά οικονομικός, αλλά ήταν ο κίνδυνος να δημιουργηθεί μια κατάσταση τόσο χαοτική που να μην μπορεί να ελεγχθεί με δημοκρατικά μέσα.

Αυτό θα οδηγούσε σε μια πρόωρη απονομιμοποίηση της κυβέρνησης και του αριστερού εγχειρήματος και μάλιστα ίσως και για πολλά χρόνια.

Αν μια συνολική ρήξη δεν είναι εφικτή, πάντα υπάρχει η δυνατότητα για ελεγχόμενες ρήξεις. Δηλαδή ρήξεις που είναι προβλέψιμες οι συνέπειές τους.
 Άρα μπορώ να προβλέψω τι θα γίνει και να μην παγιδευτώ σε αδιέξοδα. Και τέτοιες ρήξεις κάναμε πολλές".

Φασίστες είσαστε εσείς. Όχι οι μαθητές ...

Φωτό από ..."καλή" κατάληψη. ΑΡΙΣΤΕΡΗ ... 

Δεν ξέρω αν τους καταληψίες μαθητές «για τη Μακεδονία» στη Β. Ελλάδα προσπαθούν να εκμεταλλευτούν χρυσαυγίτες -και το θεωρώ πιθανό- αλλά ξέρω ότι αυτοί που έχουν κάνει τις καταλήψεις θεσμό εξανίστανται ξαφνικά και κατηγορούν αυτούς τους μαθητές για φασίστες, με πρώτο τον υπουργό Παιδείας! Οι φασίστες.

Επειδή οι καταλήψεις των σχολείων είναι σωστό πράγμα αν καθοδηγούνται από τους καθηγητές και τους γονείς μειοψηφιών που έχουν μπουκώσει τα μυαλά των παιδιών τους με τόνους προπαγάνδας κομματικής και προπαγάνδας αφελληνισμού, αλλά αν οι μαθητές θέλουν να διαμαρτυρηθούν για την προδοσία των Πρεσπών και να υπερασπιστούν την ελληνική Μακεδονία, παρακινημένοι κι αυτοί από τους δικούς τους γονείς, δεν μπορούν!

Η Παιδεία είναι, βλέπεις, μονοπώλιο μιας αριστεράς, παλιάς κοπής του 1920, που μισεί την πατρίδα, που είναι ανιστόρητη και που δεν έχει καν σχέση με την Αριστερά του Αλβανικού μετώπου του ’40, του ΕΑΜ, του 114, του Κυπριακού αγώνα, του αντιχουντικού αγώνα, του Πολυτεχνείου, Καράγιωργα, του Μήνη, του Χαρίλαου, του Κύρκου, της Μελίνας, του Γλέζου, του Μίκη, του Ελύτη, του Σεφέρη, του Γκάτσου, του Ελευθερίου. Είναι αποκομμένη από τον ιστορικό ιστό της Ελλάδας και προσπαθεί να επιβληθεί ποδοπατώντας και ποτίζοντας με δηλητήριο κάθε ελληνικό που μπορεί να φυτρώσει στις παιδικές και εφηβικές διάνοιες.

Το κρατικό σκύλεμα του Πολυτεχνείου, καιρός να σταματήσει...

Την πρώτη χρονιά που το Πολυτεχνείο έγινε επίσημη γιορτή στα σχολεία μου σηκώθηκε η τρίχα και αντέδρασα. Όπως αντέδρασε και καθένας που είχε συνείδηση του σκυλέματος, της διαστρέβλωσης και της κρατικής γελοιοποίησης που επρόκειτο να γίνει σε μια εξέγερση δημοκρατική, αντιχουντική, φοιτητική, νεολαιϊστικη, υπερκομματική, ακαθοδήγητη.

Και αντέδρασα πολύ, όπως και άλλοι, γιατί η υποχρεωτικότητα μιάς γιορτής, για ένα γεγονός, ή πιο σωστά για μια αλληλουχία γεγονότων, ήταν και είναι απόλυτα αντίθετη και απόλυτα εχθρική με τον εθελοντισμό, την αυταπάρνηση, τη διακριτή και διακριτική προσφορά του καθενός από όσους συνέβαλαν και συμμετείχαν σ αυτό που ονομάστηκε «το Πολυτεχνείο». Και που είναι ταυτόχρονα ό,τι πιο αγωνιστικό και αυτοθυσιαστικό και αυθόρμητο έχει γίνει μετά τον πόλεμο στην Ελλάδα. Κυρίως, είναι ό,τι πιο σεμνό.

Το κρατικό σκύλεμα του Πολυτεχνείου, καιρός να σταματήσει ...

 Την πρώτη χρονιά που το Πολυτεχνείο έγινε επίσημη γιορτή στα σχολεία μου σηκώθηκε η τρίχα και αντέδρασα. Όπως αντέδρασε και καθένας που είχε συνείδηση του σκυλέματος, της διαστρέβλωσης και της κρατικής γελοιοποίησης που επρόκειτο να γίνει σε μια εξέγερση δημοκρατική, αντιχουντική, φοιτητική, νεολαιϊστικη, υπερκομματική, ακαθοδήγητη.

Και αντέδρασα πολύ, όπως και άλλοι, γιατί η υποχρεωτικότητα μιάς γιορτής, για ένα γεγονός, ή πιο σωστά για μια αλληλουχία γεγονότων, ήταν και είναι απόλυτα αντίθετη και απόλυτα εχθρική με τον εθελοντισμό, την αυταπάρνηση, τη διακριτή και διακριτική προσφορά του καθενός από όσους συνέβαλαν και συμμετείχαν σ αυτό που ονομάστηκε «το Πολυτεχνείο». Και που είναι ταυτόχρονα ό,τι πιο αγωνιστικό και αυτοθυσιαστικό και αυθόρμητο έχει γίνει μετά τον πόλεμο στην Ελλάδα. Κυρίως, είναι ό,τι πιο σεμνό.

Ο Γαβρόγλου, ο Οιδίπους και η ντουντούκα ...

Οταν άκουσα στο ραδιόφωνο πως μαθητές έχουν καταλάβει το γραφείο του υπουργού Παιδείας και διαμαρτύρονται για κάτι, μια σπίθα αισιοδοξίας έλαμψε στο λίγο φως. Αχ αυτή η νεότης, σκέφτηκα, πόσο την έχουμε παρεξηγήσει και πόσο ευχάριστα μας διαψεύδει. Υπέθεσα, εν τη αφελεία μου, ότι τα παιδιά θα διαμαρτύρονταν για την περικοπή των επιστημονικών μαθημάτων και την κατάργηση ωρών διδασκαλίας μαθηματικών και φυσικής προς χάριν της κοινωνιολογίας του Παντείου. Φύσει αισιόδοξος, σκέφτηκα ότι αυτή είναι μόνον η αρχή. Η συνείδηση του μέλλοντός μας αφυπνίσθηκε και, όταν αφυπνίζεται, έχει επανειλημμένως αποδείξει ότι δεν την πιάνει τίποτε. Μετά τα μαθηματικά θα ζητήσουν κι άλλα ελληνικά, κλασική γραμματεία, θα απαιτήσουν τα μαθήματα των λατινικών να φθάνουν ώς την τέταρτη συζυγία.

Προκειμένου να αποκτήσω ιδία γνώμη, έκανα τον κόπο να δω το βίντεο του ωραίου αυτού event. Επειδή δεν καταλάβαινα τι ζητούν τα παιδιά, πάντως όχι μαθηματικά, και τι τους προσφέρει ο υπουργός, έστρεψα την προσοχή μου στο θέαμα. Οπως στη λειτουργία, όταν τα λόγια του Ευαγγελίου σε μπερδεύουν, αρχίζεις να παρατηρείς τους γύρω σου, καμιά εικόνα ή τα άμφια του ιερέως. Κατ’ αρχάς, ανά πεντάλεπτο επαναλαμβάνονταν οι ίδιες φράσεις εκατέρωθεν, όπως ακριβώς στη λειτουργία και στα έργα του νέου ελληνικού κινηματογράφου. Κάθε τόσο δε οι πρωταγωνιστές διέκοπταν τον αγώνα και όλοι μαζί άρχιζαν να ψέλνουν διάφορα συνθήματα. Σημειωτέον ότι στο βάθος επικρατούσε η ίδια βαβούρα που συνήθως επικρατεί στις εκκλησίες, συνήθως σε γάμους, βαπτίσια και τη Μεγάλη Παρασκευή που μαζεύει κόσμο. «Μας στερείτε τη γνώση», είπε κάποιος νέος, δήλωση τελείως περιττή, αφού ήταν προφανής η στέρησή του.

Η ανομία είναι ο νόμος του ΣΥΡΙΖΑ ...

Δεν ήταν μια απλή Σαββατιάτικη παράσταση. Δεν ήταν το γνωστό πάρτι στην Χαριλάου Τρικούπη. Ήταν μια καταδρομική επιχείρηση κατά ενός αστυνομικού τμήματος στο κέντρο της Αθήνας, που λόγω του χώρου διέθετε ισχυρή δύναμη αστυνομικών.

Ξεκινώντας από την αρχή. Είναι απορίας άξιο πώς οργανώθηκε τόσο μεγάλη επιχείρηση χωρίς οι διωκτικές αρχές να πληροφορηθούν το παραμικρό. Είναι γνωστό πως ο αναρχοαυτόνομος χώρος ήταν υπό την ασφυκτική, πολύμορφη παρακολούθηση των αρχών. Προφανώς επί ΣΥΡΙΖΑ έπαυσε αυτή η επιτήρηση που συνοδευόταν και από τις ανάλογες πληροφορίες. Να υπενθυμίσω πως, πριν από μερικούς μήνες, δημοσιεύτηκαν σε ιστοσελίδες του αναρχοαυτόνομου χώρου φωτογραφίες δεκάδων αστυνομικών με πολιτική περιβολή, που φέρεται πως παρακολουθούσαν τις σχετικές «εκδηλώσεις». Είναι ολοφάνερο πως αυτοί οι αστυνομικοί «κάηκαν» με διαρροή μέσα από την αστυνομία, γιατί μόνον από «τα μέσα» μπορούσε να υπάρχει τόσο συγκεκριμένο και πλούσιο φωτογραφικό υλικό.

Οι «νοικοκυραίοι» ως ταξικός εχθρός ...

Γ​​ια την αβαθή Αριστερά κάθε θάνατος είναι μια ευκαιρία. Επιβεβαιώνει, κατ’ αρχήν, το δόγμα της «κακούργας (καπιταλιστικής) κενωνίας» στην οποία ζούμε, όπως και τη φαντασίωση μιας ανύπαρκτης ελληνικής ταξικής πάλης. Επαγγελματίες του μπάχαλου και παιδιά που έμαθαν δυο μαρξιστικά κολλυβογράμματα μπογιατίζουν συνθήματα για «μίσος ταξικό», για «βία στη βία των τάδε», για τα «αφεντικά που έκαναν δολοφονία» και λοιπά (ευφάνταστα) πολλά.

Ο «ταξικός εχθρός» ποικίλλει. Πότε είναι οι «Μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι», πότε οι «Αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι», άλλοτε οι «Ρουφιάνοι ελεγκτές του μετρό», στο στόχαστρο μπήκαν οι άριστοι και εσχάτως οι «φονιάδες των λαών νοικοκυραίοι». Κατά μία θεωρία πρέπει να ξεχωρίσουν από τους «νοικοκύρηδες»: «Το δεύτερο είναι προσόν, το πρώτο είναι αρρώστια. Νοικοκυραίος είναι ο μικροαστός με φασίζουσες τάσεις. Είναι αυτός που μισεί ό,τι δεν του μοιάζει» (Π. Καρβουνόπουλος, militaire.gr 24.9.2018).

Το αριστερό ... ηθικό πλεονέκτημα !

Στην ταινία «Τρελός είμαι, ό,τι θέλω κάνω», ο Στάθης Ψάλτης κυκλοφορεί με ένα πιστοποιητικό τρέλας, που του δίνει τη δυνατότητα να προξενεί τον μέγιστο φόβο στον στόχο του, έχοντας ταυτόχρονα και το προνόμιο του ακαταδίωκτου. Με ένα παρόμοιο πιστοποιητικό κυκλοφορεί η εγχώριος Αριστερά, το λεγόμενο «αριστερό ηθικό πλεονέκτημα».

Το αριστερό ηθικό πλεονέκτημα καθιερώθηκε στα χρόνια της Μεταπολίτευσης και είχε ως ηθική και ιστορική βάση τους λεγόμενους «αγώνες της Αριστεράς». Το γεγονός ότι αυτοί οι αγώνες της Αριστεράς είχαν ως επιδίωξη την κατάργηση της δημοκρατίας και την επιβολή ενός κόκκινου ολοκληρωτισμού δεν είχε καμία σημασία.

Το μωρό που μπουσουλά, ποιον έχει πατέρα; ή το κακό επωάστηκε το 2008 ...

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πολύ άτυχος. Εκεί που φάνηκε πως πάει να αλλάξει την ατζέντα με τον αποτρόπαιο ξυλοδαρμό του δημάρχου Θεσσαλονίκης, του προκύπτει ξαφνικά ο Ρουβίκωνας και χαλά το σκηνικό.

Η εισβολή στο Συμβούλιο της Επικρατείας ήταν σε επιχειρησιακό επίπεδο καλοσχεδιασμένη, όπως γράφηκε στο διαδίκτυο. Κάτι που σημαίνει την οργανωτική αναβάθμιση του Ρουβίκωνα. Αυτό αποδείχθηκε προχθές όταν άνοιξε στρατολογικό κέντρο κάπου στα Εξάρχεια. Μια οργάνωση με παράνομη δράση, κάνει ανοικτή στρατολόγηση και οι αρχές ασφαλείας κοιμούνται. Ακούνε την συμβουλή του Τόσκα.

Και να ήταν μόνον αυτό! Έχει και εκπρόσωπο τύπου, με κανονικό ονοματεπώνυμο, που απείλησε δημοσίως τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως.

«Πρέπει να ανακαταλάβουμε τις πόλεις μας» ...

Αυτήν την φράση την είπε ο Α. Σαμαράς τις τελευταίες ημέρες του Μαρτίου 2012, αναφερόμενος στο μεταναστευτικό πρόβλημα. Σήμερα είναι επίκαιρη όσο ποτέ, για άλλον λόγο. Η πρωτεύουσα βρίσκεται στο έλεος των ερυθροτραμπούκων κουκουλοφόρων.

Η ασφάλεια των πολιτών και η προστασία των περιουσιών τους επαφίεται όχι στα όργανα της τάξεως, αλλά στην καλή θέληση των «αντιεξουσιαστών».

Σε όλες τις πολιτισμένες κοινωνίες υπάρχουν οι κρατικοί μηχανισμοί που είτε αποτρέπουν είτε καταστέλλουν τις έκνομες συμπεριφορές μεμονωμένων ατόμων ή ομάδων. Η καταστολή δηλαδή, θεωρείται μια φυσιολογική και αναγκαία λειτουργία ενός δημοκρατικού κράτους, στο πλαίσιο της διαφύλαξης της δημόσιας τάξης.

Προσέξτε κύριοι, μην τυχόν έχουμε θύμα ...

Αυτό που οι επιθέσεις με γκαζάκια ή οι βίαιες επιθέσεις σε βάρος συμβολαιογράφων ή γιατρών θεωρούνται από μέλη μιας κυβέρνησης ως «ακτιβιστικές ενέργειες», είναι κάτι που μας ξεπερνάει. Το κράτος γυρίζει την πλάτη του στους πολίτες και αποδέχεται την δράση του παρακράτους. Σιγά τον ακτιβισμό! Είκοσι μαντράχαλοι τρομοκρατούν σαν κουτσαβάκια μεμονωμένους πολίτες, με θεατή την ανίκανη αστυνομία του Τόσκα.

Τις τελευταίες ημέρες η δράση των παρακρατικών δεν έχει προηγούμενο. Καίνε και σπάνε ανενόχλητοι, επειδή ένας κατηγορούμενος για τρομοκρατία «απαιτεί» να πετύχει την επαναφορά του στις φυλακές Κορυδαλλού! Πρόκειται για το παλικάρι που έστειλε το τρομοδέμα στα χέρια του πρώην πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου.

Ο μάταιος ανασχηματισμός ...

Καλά τους Ρουβίκωνες, που κάθε εβδομάδα κατεβάζουν και κάποια τζαμαρία, δεν τους πιάνουν γιατί έχουν μαζί τους προηγούμενα. Για τον ακήρυχτο πόλεμο συμμοριών που έχει ξεσπάσει στην Αθήνα, τι κάνει ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Νίκος Τόσκας; Εχει ξεκινήσει, τουλάχιστον, καμία διαβούλευση με τις συλλογικότητες των μαφιόζων ή απλώς βλέπει τις σφαίρες να περνούν;

Τον τελευταίο καιρό μαζεύτηκαν πολλά. Στις 18.1.2018 άγνωστοι δολοφονούν τον πολλάκις καταδικασθέντα Βασίλη Στεφανάκο· την 1.2.2018 βόμβα κατέστρεψε κατάστημα επίπλων στο Μαρούσι· στις 26.2.2018 σεσημασμένος για απάτες που επέβαινε σε μηχανή στο Περιστέρι δολοφονήθηκε από άγνωστο πεζό δράστη· στις 26.2.2018 δολοφονήθηκε από αγνώστους 25χρονος στη Φωκίωνος Νέγρη και η αστυνομία εκτιμά ότι ήταν ξεκαθάρισμα λογαριασμών·

Αναρχικοί και σκευωροί, ίδια λογική ...

Οι αναρχικοί που υπερασπίζονται τα δικαιώματα του κατηγορουμένου για την απόπειρα κατά της ζωής του Λουκά Παπαδήμου έκαναν επίθεση, χθες το πρωί, στο σπίτι του. Είναι προφανές ότι τα «παιδιά» αυτά δεν αγωνίζονται για την αθωότητα του κατηγορουμένου· ειδάλλως, δεν θα επέλεγαν να τρομοκρατήσουν το θύμα της βομβιστικής επίθεσης για την οποία κατηγορείται ο φίλος τους. Δεδομένου, βέβαια, ότι έχουμε να κάνουμε με σοβαρά διαταραγμένους, δεν θα απέκλεια να μην το σκέφθηκαν καν ότι η επίδειξη μίσους για το θύμα μιας τρομοκρατικής επίθεσης δεν βοηθά τον κατηγορούμενο για τη διάπραξή της. Προτάσσουν, ωστόσο, τα δικαιώματά του. Συγκεκριμένα, το δικαίωμά του να συνεχίσει το «μεταπτυχιακό» του στο ΙΕΚ Κορυδαλλού, όπου πηγαίνουν και οι φίλοι του, και να μη μεταχθεί στις φυλακές της Λάρισας, όπου το επίπεδο των σπουδών είναι μάλλον χαμηλό.

Αν βλέπαμε όλοι το ποτήρι μισογεμάτο...

Με τον οχετό λάσπης που μας κατακλύζει διά του σκανδάλου Novartis, με τους κουκουλοφόρους και τους Ρουβίκωνες να δρουν ανεμπόδιστα ως τάγματα εφόδου και ως προπομποί του κατά Μίκη Θεοδωράκη ερυθρού φασισμού, και με τον προκλητικά κυκλοφορούντα ανάμεσά μας ισοβίτη, αρχιδολοφόνο Κουφοντίνα να χλευάζει διά της συνηγόρου του τους συγγενείς των θυμάτων του, πώς θα μπορούσα να είμαι αισιόδοξος;

Ανταποκρινόμενος εν τούτοις στην προτροπή κάποιων αυστηρών αναγνωστών μου που μου συνιστούν να βλέπω το ποτήρι μισογεμάτο και όχι μισοάδειο, θα κάνω σήμερα μια προσπάθεια. Και ξεκινώ από τη σημαντικότερη αισιόδοξη είδηση. Δεν πάτησαν ως σήμερα το μαύρο κουμπί του πυρηνικού πολέμου ούτε ο Κιμ Γιονγκ Ουν ούτε ο Τραμπ. Τι πιο ευχάριστο από το ότι γλιτώσαμε από τον θάνατο; Οπως και από το ότι δεν κατέλαβε ακόμη η Τουρκία κάποιο από τα νησιά μας;

Το επαναστατικό καζίνο ...

Μπροστά από το πεζοδρόμιο κάγκελα εμποδίζουν το παρκάρισμα. Μπαίνοντας ο επισκέπτης πρέπει να περάσει μέσα από έναν ανιχνευτή μετάλλων, να πάει στον κλητήρα που κάθεται στο κεφαλόσκαλο, ενώ τον παρακολουθεί ο αστυνομικός. Και αφού δηλώσει τον σκοπό της επίσκεψης του, αφού παραδώσει την ταυτότητά του και ειδοποιηθεί το γραφείο που θα επισκεφθεί να πάρει ο κλητήρας από τον κλητήρα το ΟΚ και να εισδύσει στο άδυτο των αδύτων που ονομάζεται υπουργείο Οικονομικών. Φυσικά αυτά αφορούν τον μέσο άνθρωπο. Εκείνον που τον μάθανε να δουλεύει, να πληρώνει τους φόρους του, να σέβεται τους νόμους και τις διατάξεις και να λειώνει στο περίμενε όταν τα παιδιά του Ρουβίκωνα ξέρουν ότι οι νόμοι υπάρχουν για τα κορόιδα.

Ραββίνος Μορντεχάι για τον αντισημιτισμό ... Απλά άψογος :)

«Είστε ήδη φακελωμένοι» λέει ο ραββίνος Μορντεχάι Φριζής στα μέλη της ομάδας, περνώντας τους από γενεές δεκατέσσερις
Αίσθηση έχει προκαλέσει το τελευταίο 24ωρο ένα βίντεο που ανάρτησε στο YouTube o ραββίνος Μορντεχάι Φριζής, στο οποίο εξαπολύει σφοδρή επίθεση με βαρείς χαρακτηρισμούς ενάντια στα μέλη της ομάδας του Ρουβίκωνα.


Με αφορμή την πρόσφατη επίθεση με μπογιές που πραγματοποίησε ο Ρουβίκωνας στην πρεσβεία του Ισραήλ, ο ραββίνος περνάει από γενεές δεκατέσσερις τα μέλη της ομάδας, αποκαλώντας τους «αναρχοάπλυτους, θρασύδειλους, βρωμερούς τυπάκους και τύπισσες» και απειλώντας τους ότι οι μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ τους έχουν ήδη φακελωμένους.

Εκλογές ή φρενοκομείο ...

Εάν δεν κάνουν εκλογές το συντομότερο εντός του 2018 δεν το γλιτώνουμε το φρενοκομείο. Αυτά που έχουνε να μας πουν μόνο με χάπια κατεβαίνουν.
Όταν ακούς, έστω και στο ραδιόφωνο, τον σύντροφο υπουργό Νίκο Τόσκα να σου λέει, περίπου, ότι θα διαλύσουν τον Ρουβίκωνα και θα βάλουν φυλακή τους "συντρόφους αγωνιστές" που έβαψαν κόκκινη την πρεσβεία του Ισραήλ κάτι συμβαίνει. Κάποιος τρελάθηκε.

Και επειδή εσύ που το ακούς γνωρίζεις αν έχεις ξεφύγει ή όχι από την πραγματικότητα αναζητάς την σχιζοφρένεια μέσα στην κυβέρνηση.

Διαφορετικά πρέπει να δεχθείς ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα πιάσει τους λεχρίτες που κάνουν ότι τους γουστάρει για δεν υπάρχει κράτος. Ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα αντιληφθεί την σημασία μιας ξένης πρεσβείας στην χώρα. Και, τέλος, ότι  ο ΣΥΡΙΖΑ θα δικαιολογηθεί επαρκώς στους Ισπανούς πως διέλυσε… τον Ρουβίκωνα όταν χιμήσανε στους Ισραηλινούς και ξέχασε… να τους πιάσει τον Ρουβίκωνα όταν έκανε εισβολή, πριν από δύο μήνες, στην ισπανική πρεσβεία.

Εικασίες προσδοκώντας να μην επαληθευθούν ...

Μια εβδομάδα γεμάτη ένταση, αλλά και απρόβλεπτες εξελίξεις που θα μπορούσαν να αποδειχθούν εκρηκτικές και εκτός ελέγχου. Και ένας διάχυτος φόβος, ακόμα και στους κυβερνώντες, για το τι σημαίνει ο Ερντογάν στην Ελλάδα και στην υπό τουρκική επιρροή ελληνική (ακόμα) Θράκη. (Μια πιθανή Κριμαία σε μικρογραφία.) Καθώς οι γραμμές αυτές γράφονται έξι μέρες πριν δημοσιευθούν, ο συντάκτης δεν γνωρίζει τι συνέβη σήμερα που τον διαβάζετε. Εικάζει όμως τι θα μπορούσε να είχε συμβεί.

Ηδη προετοιμάζονται οι πρωταγωνιστές που σηκώνουν τη σημαία της ετήσιας εξέγερσης των τέκνων από τα βόρεια προάστια, που παίζουν, οσάκις δίνεται ευκαιρία, τους εκ του ασφαλούς επαναστάτες, με την αριστεροντοπαρισμένη ελληνική κοινωνία να ανέχεται ή ακόμα και να θαυμάζει τις επιδόσεις τους. Παριστάνοντας τους πενθούντες για τον φόνο του Γρηγορόπουλου, αγνοώντας κατά κανόνα τι ακριβώς συνέβη (όπως άλλωστε και στην αντίστοιχη τελετουργία των όσων υποτίθεται ότι συνέβησαν το 1973 στο Πολυτεχνείο), θεωρούν ως καλή ευκαιρία να εκτονωθούν καταγγέλλοντας, καταστρέφοντας, βρίζοντας και απειλώντας τους «μπάτσους, γουρούνια, δολοφόνους», οι οποίοι οφείλουν με ιώβεια υπομονή και χωρίς να χάνουν, όπως ο φονιάς Κορκονέας, την οφειλόμενη επαγγελματική ψυχραιμία να αμύνονται με ασπίδες, μη χρησιμοποιώντας κλομπ, και με την εύκολη αλλά πιο επιβλαβή χρήση χημικών, αποδεχόμενοι τις καταστροφές, καθώς οι άγραφες οδηγίες εντέλλονται να μην εμποδίζονται και να μην συλλαμβάνονται τα «παιδιά». Κάτι άλλωστε περιττό, αφού και οσάκις προσάγονται αφήνονται αμέσως ελεύθερα και ατιμώρητα.