«Όταν λέω 9 η ώρα, εννοώ 9 η ώρα» (Κυρ. #Μητσοτάκης)

Δεν θα κάνω απολογισμό της πρώτης εβδομάδας της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Είναι θετικός, αλλά αυτό τελικά θα το κρίνουμε σε βάθος χρόνου. Αν κάτι με εντυπωσίασε, ήταν αυτό που είπε ο πρωθυπουργός προσερχόμενος στο υπουργείο Παιδείας και αποτελεί τον τίτλο του άρθρου μου.

Είναι γνωστό πως η συνέπεια στην ακριβή ώρα σημαίνει, πρώτον: πως σεβόμαστε αυτόν με τον οποίο θα συναντηθούμε και δεύτερον: πως γνωρίζουμε πώς θα διαχειριστούμε τον χρόνο μας.

Γιατί όταν προσερχόμαστε στην ακριβή ώρα μας, αυτό σημαίνει πως έχουμε προγραμματίσει και τις υπόλοιπες δραστηριότητες μας με τον ίδιο τρόπο. Σημαίνει πως η συνέπεια αρχίζει από τα πολύ απλά, όπως η έγκαιρη προσέλευση.
Ο περίφημος προγραμματισμός που όλοι τον επικαλούνται, τι είναι σε τελική ανάλυση; Η τήρηση της επίτευξης των στόχων μέσα στο προκαθορισμένο χρονικό πλαίσιο. Με απλά λόγια η συνέπεια μας στην σχέση χρόνος/στόχος.

#ΝεαΔημοκρατία με Κ. #Μητσοτάκης ξανά αυτοδύναμη κυβέρνηση ...

Ποιους θα επιλέξουμε;

Δοκίμασα στο μυαλό μου διάφορους «κομψούς» τρόπους για να θέσω το ζήτημα και, τελικά, προτίμησα τον απλούστερο, δηλαδή την ευθύτητα. Θέλω να σας προτείνω υποψηφίους για τις εκλογές της 7ης Ιουλίου: σε ποιους να δώσετε σταυρό προτίμησης. Δεν είναι η γνώμη ενός δήθεν ειδικού, γιατί στο συγκεκριμένο ζήτημα δεν υπάρχουν ειδικοί. Είναι η δική μου γνώμη, κουβαλάει όλα τα αρνητικά χαρακτηριστικά – και, ευελπιστώ, κάποια θετικά– της προσωπικότητάς μου, και τη διατυπώνω με τον τρόπο ακριβώς που κουβεντιάζω για το ίδιο θέμα με τους φίλους μου. Οπως πάντα, είναι αμέτρητες οι γωνίες από τις οποίες μπορείς να κοιτάξεις ένα ζήτημα και μάλιστα ένα τόσο σύνθετο όσο η επιλογή των καλύτερων από ένα ψηφοδέλτιο. (Ο επιθεωρητής Κάλαχαν το έχει κλείσει αυτό διά παντός, με τον χαρακτηριστικό νατουραλισμό του ύφους του…) Επομένως, ξέρετε τι αγοράζετε.

Η αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας, όρος εθνικής επιβίωσης...

Ο κύβος ερρίφθη. Εκλογές στις 7 Ιουλίου.

Το δίλημμα δεν είναι Νέα Δημοκρατία ή ΣΥΡΙΖΑ, αλλά αυτοδύναμη Νέα Δημοκρατία ή χάος. Σήμερα κανένας δεν αμφιβάλλει για τον νικητή των εκλογών. Η διακύβευση των εκλογών είναι η κυβερνητική σταθερότητα.

Ας αναλογιστεί ο αναγνώστης τι θα σημάνει για την οικονομία μας η μη επίτευξη αυτοδυναμίας από την Νέα Δημοκρατία.

Εκλογική αναμέτρηση με το σύστημα της απλής αναλογικής και μια περίοδος ακυβερνησίας. Ολες οι αποφάσεις θα «παγώσουν» και η αβεβαιότητα θα πλανάται πάνω από την χώρα.

Είναι γνωστό πως οι διεθνείς επενδυτές απεχθάνονται ασταθείς καταστάσεις. Επενδύουν τα κεφάλαια τους σε χώρες με πολιτική σταθερότητα.

Αλλά και στα Ελληνοτουρκικά, πιθανόν να εμπλακούμε σε εθνική περιπέτεια. Οι γείτονες μας πάντα εκμεταλλεύονται τις περιόδους κυβερνητικής αστάθειας στην Ελλάδα. Σήμερα, που η επιθετικότητα τους είναι δεδηλωμένη, μια Ελλάδα ακυβέρνητη θα είναι μια πρόκληση γι΄αυτούς να μην προχωρήσουν στην δημιουργία τετελεσμένων υπέρ των συμφερόντων τους.

Νέα Δημοκρατία: Ο απόλυτος κυρίαρχος του παιχνιδιού ...

Όσο περνούν οι ημέρες και πλησιάζει η 7η Ιουλίου φαίνεται πως μια παράταξη αποτελεί τον σταθεροποιητικό παράγοντα του πολιτικού μας συστήματος.

Η Νέα Δημοκρατία.

Τα όσα διαδραματίζονται αυτές τις μέρες στο ΚΙΝΑΛ το έχουν θέσει ουσιαστικά εκτός κεντρικής πολιτικής σκηνής. Όχι τόσο λόγω της αναμενόμενης εκλογικής συρρίκνωσης του, όσο λόγω της έλλειψης σαφούς πολιτικής.

Και άλλα κόμματα είδαν στο παρελθόν τις δυνάμεις τους να μειώνονται, αλλά έχοντας ξεκάθαρη στρατηγική διεδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στις εξελίξεις. Συνεπώς το ΚΙΝΑΛ, λόγω των συνεχών άστοχων χειρισμών της ηγεσίας του φαίνεται πως έχασε την ευκαιρία να κρατηθεί στο επίκεντρο των μετεκλογικών εξελίξεων.

Ας μην ασχολούμαστε με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ας τους αφήσουμε στην μιζέρια τους...

Η πατρίδα μας γυρίζει σελίδα. Τα εκλογικά αποτελέσματα της Κυριακής αυτό δείχνουν με τρόπο αδιαμφισβήτητο. Συνεπώς οφείλουμε να κοιτάξουμε μπροστά.

Ο εφιάλτης πέρασε. Ο Α. Τσίπρας ό,τι και να μηχανευθεί, όσο και να ραδιουργήσει, δεν μπορεί να αλλάξει την φορά των γεγονότων. Είναι αυτός που φεύγει και ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι αυτός που έρχεται. Αυτή η εικόνα δεν αλλάζει και με αυτήν την εικόνα θα πορευθούμε μέχρι τις επικείμενες εθνικές εκλογές.

Σήμερα θα πρέπει να αφήσουμε τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να αναλύσουν, όσο πιο ψύχραιμα μπορούν, τα αίτια της συντριβής τους. Ήδη κάποιοι το κάνουν. Εμείς δεν έχουμε κανένα λόγο να πολώσουμε την κατάσταση, δεν έχουμε κανένα λόγο με τις παρεμβάσεις μας να συντελέσουμε στην συσπείρωση τους.

Κυριάκος Μητσοτάκης: Aυτός είναι, γι΄αυτό τον ψηφίζουμε ...

Πριν από μερικά χρόνια έγινε στις Ηνωμένες Πολιτείες συνέδριο για τον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο. Σχεδόν όλοι οι Έλληνες εισηγητές, καθηγητές διαφόρων πανεπιστημίων, στις ομιλίες τους αναφέρθηκαν στα πεπραγμένα και στα λάθη του ΚΚΕ, στις επιχειρήσεις του ΔΣΕ και στην ήττα του.

Στο κλείσιμο του συνεδρίου η Αμερικανίδα καθηγήτρια που το διοργάνωσε, είπε: «για σκεφτείτε να κάναμε εμείς ένα συνέδριο για τον αμερικανικό εμφύλιο πόλεμο και να συζητήσουμε επί ώρες για το πώς έχασαν οι Νότιοι και όχι για το πώς κέρδισαν οι Βόρειοι».

Συνεπώς, καλόν είναι κι εμείς να ασχολούμαστε για το πώς κέρδισε η Νέα Δημοκρατία και όχι για το πώς έχασε ο ΣΥΡΙΖΑ. Με απλά λόγια οφείλουμε να ασχοληθούμε πρωτευόντως με τον νικητή και τις προοπτικές του και δευτερευόντως με τον ηττημένο και την μελλοντική πορεία του.

Πού μπαίνει ο πήχης των ευρωεκλογών;

Τον πήχη της διαφοράς μεταξύ Νέας Δημοκρατίας και ΣΥΡΙΖΑ δεν τον βάζουν οι εταιρείες δημοσκοπήσεων ούτε οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης. Τον πήχη τον έθεσε ο ίδιος ο Α.Τσίπρας το 2014 όταν με μια διαφορά 3,84 μονάδων από την Νέα Δημοκρατία μετέβη στο Προεδρικό Μέγαρο και ζήτησε εθνικές εκλογές.

Αυτό είναι ένα γεγονός που ουδείς μπορεί να το αμφισβητήσει και που θα δώσει το δικαίωμα στον Κ.Μητσοτάκη, αν πετύχει ίδια ή μεγαλύτερη διαφορά, να θέσει ζήτημα παραίτησης της κυβερνήσεως. Απλά πράγματα.

Αυτό που έκανε ο Α.Τσίπρας το 2014 δημιουργεί ένα πολιτικό δεδικασμένο, που θα τον ακολουθεί. Εννοείται πως το ζήτημα δεν είναι τυπικό, αλλά ουσιαστικό. Δηλαδή οι ευρωεκλογές δεν αναδεικνύουν κυβέρνηση, δεν επηρεάζουν την δεδηλωμένη, αλλά το αποτέλεσμα τους, αν είναι δυσμενές για την κυβέρνηση, θέτει ζήτημα πολιτικής νομιμοποίησης.

Στις 26 ψηφίζουμε, στις 27 φεύγουν!

Αυτό είναι το σύνθημα του Α.Τσίπρα στις ευρωεκλογές του 2014 (στις 25 ψηφίζουμε, στις 26 φεύγουν). Τότε κέρδισε ο ΣΥΡΙΖΑ την Νέα Δημοκρατία με μια διαφορά 3,8 %, που μετά από λίγους μήνες, τον Ιανουάριο του 2015, αυτή η διαφορά διπλασιάστηκε.

Αυτά για να μην ξεχνιόμαστε.

Είναι γεγονός πως ό,τι έχει, κατά καιρούς, πει ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ το βρίσκει σήμερα μπροστά του. Έτσι, θα πρέπει να αποφασίσει πώς θα αμυνθεί το βράδυ της 26ης Μαΐου αν η διαφορά με την Νέα Δημοκρατία υπερβεί το 3,8%. Πολύ δε περισσότερο, αν κυμανθεί στο 8% plus, όπως προβλέπουν οι δημοσκοπήσεις.

Έχω την εντύπωση, πως δεν θα μπορεί να πει τίποτα. Ο ίδιος πριν από πέντε χρόνια έβαλε τον πήχη στο 3,8%, ο ίδιος σήμερα θα υποστεί τις σχετικές συνέπειες.

Δημοσκόπηση Pulse: Ισχυρό προβάδισμα της Ν.Δ. με 9,5% ...

Παγιωμένο εμφανίζεται το ποσοστό της διαφοράς μεταξύ Ν.Δ. - ΣΥΡΙΖΑ στις εθνικές εκλογές σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της εταιρείας Pulse που διενεργήθηκε για τον Σκάι. Στο 9,5% καταγράφεται το προβάδισμα στην εκτίμηση ψήφου ενώ για τις ευρωεκλογές η διαφορά ανέρχεται στο 9%. Στην κρίσιμο παράμετρο της παράστασης νίκης η διαφορά αγγίζει το 38%. Έξι στους δέκα πολίτες δηλώνουν πως τα πράγματα δεν βαδίζουν στο σωστό δρόμο.

Η ανοησία της ... «ακροδεξιάς» Νέας Δημοκρατίας, κούρασε.

Ο ΣΥΡΙΖΑ κατέρχεται στις εκλογές ιδεολογικά ανερμάτιστος. Με την πολιτική του από την μια μεριά και τις διακηρύξεις του από την άλλη, έχει επιφέρει σύγχυση στους ψηφοφόρους του. Άλλο ψήφισαν και άλλο τους προέκυψε.

Ένα κόμμα που δεν έχει ξεκάθαρο προφίλ, όσες τακτικές υποχωρήσεις και να κάνει, όσες δυσκολίες και να επικαλεστεί, έχει σοβαρό πρόβλημα στην προσέγγιση των πολιτών. Αυτοί θέλουν καθαρό λόγο, εύληπτα συνθήματα, σαφείς διαχωριστικές γραμμές.

Ο ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν το μόνο όπλο που έχει, είναι να κατασκευάσει έναν εχθρό, τον οποίον, στην συνέχεια, θα πολεμήσει. Και αυτό κάνει.

Έπλασε μιαν «ακροδεξιά» Νέα Δημοκρατία, την οποία σφυροκοπεί, καθημερινά. Σε όλες τις πτυχές της πολιτικής της προσδίδει ακροδεξιά χαρακτηριστικά. Ακόμα και όταν ψηφίζει υπέρ της αποπομπής του Όρμπαν από το ευρωπαϊκό Λαϊκό κόμμα, πάλι τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ανακαλύπτουν υστεροβουλία ή υποκρισία σε αυτήν την στάση.

26 Μαϊου: Οι εκλογές της λύτρωσης ...

Εχει γίνει ολοφάνερο, πως εφόσον δεν διεξαχθούν συγχρόνως οι εθνικές εκλογές με τις ευρωεκλογές, οι τελευταίες, καλώς ή κακώς, θα χάσουν τον χαρακτήρα τους. Θα μετατραπούν σε εθνικές εκλογές.

Αυτό το φαινόμενο είχε εμφανισθεί και στις ευρωεκλογές του 1984, όταν η Νέα Δημοκρατία του Ε. Αβέρωφ είχε προσδώσει σε αυτές χαρακτηριστικά εθνικής αναμέτρησης στο πλαίσιο του συνθήματος της «απαλλαγής».

Στις προσεχείς ευρωεκλογές αυτή η κατάσταση θα επιταθεί και από το γεγονός πως σε πέντε μήνες θα διεξαχθούν οι εθνικές εκλογές. Συνεπώς, το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, θα αποτελέσει πρόκριμα γι΄αυτό των εθνικών.

Αλλωστε, ήδη η Νέα Δημοκρατία, έδωσε τον τόνο και άριστα έπραξε, καθώς μιλά από θέση ισχύος. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον υποχρεωμένος ή να αποδεχθεί την πρόκληση ή να την υπερκεράσει δια της προκηρύξεως εθνικών εκλογών. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα.

Aναθεώρηση του Συντάγματος: Το δίλημμα της Νέας Δημοκρατίας...

Φαίνεται πως το άρθρο 32 που συνδέει την αδυναμία εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας με προσφυγή στις κάλπες, θα αναθεωρηθεί. Ετσι η επόμενη βουλή, με 151 ψήφους, μπορεί να ορίσει την σχετική διαδικασία, ώστε να αποφεύγονται οι πρόωρες εκλογές εξ αυτού του λόγου.

Συνεπώς, η επόμενη κυβέρνηση θα έχει ορίζοντα τετραετίας και με τις ψήφους των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ. Να υπενθυμίσω πως οι αλλαγές στο άρθρο 32 έλαβαν 224 θετικές ψήφους.

'Ομως η Νέα Δημοκρατία θα βρεθεί την επομένη των εκλογών μπροστά σε ένα δίλημμα, θεσμικό και πολιτικό. Θα επιδιώξει την υπερψήφιση της αναθεώρησης του σχετικού άρθρου και συνεπώς να κηρύξει την αναθεωρητική διαδικασία περαιωθείσα ή να την τορπιλίσει ώστε αυτή να αναλάβει ευθύς αμέσως την νέα, σύμφωνα με τις ιδεολογικές της αρχές;

Να υπενθυμίσω στον αναγνώστη, πως αν έστω και ένα άρθρο αναθεωρηθεί, τότε το Σύνταγμα θεωρεί πως η αναθεώρηση επιτεύχθηκε και η επόμενη μπορεί να ξεκινήσει μετά από πέντε  χρόνια. Αρα όλες οι προτάσεις της Νέας Δημοκρατίας, συμπεριλαμβανομένου και του άρθρου 16 για τα μη κρατικά πανεπιστήμια, μετατίθενται για το 2024.

Περιουσιολόγιο: ο εχθρός του πολίτη και της ελεύθερης οικονομίας ...

Ο σοσιαλισμός μπορεί να κατέρρευσε μαζί με το τείχος του Βερολίνου το 1989, αλλά δυστυχώς εξακολουθεί και επιβιώνει ακόμα, με την μια ή την άλλη μορφή.

Γιατί σοσιαλισμός σε τελική ανάλυση τι είναι; Ο κεντρικός σχεδιασμός της οικονομίας και ο ολοκληρωτικός έλεγχος της οικονομικής δραστηριόρητας των πολιτών. Το Κράτος γνωρίζει τα πάντα και ουσιαστικά αποφασίζει για όλα. Ακόμα και για την ευτυχία μας.

Και για ποιο λόγο το Κράτος να γνωρίζει τα πάντα σε μια χώρα με ελεύθερη οικονομία και με δημοκρατικό πολίτευμα; Γιατί να ελέγχει εξονυχιστικά τις δραστηριότητες των πολιτών; Δεν του αρκεί η φορολογία των φυσικών και των νομικών προσώπων; Προφανώς δεν αρκεί.

Θέλουν- δεν θέλουν στις ευρωεκλογές θα πιούν το πικρό ποτήρι ...

Είναι ολοφάνερο πως η Νέα Δημοκρατία θα δώσει στις ευρωεκλογές χαρακτήρα εθνικών εκλογών. Αυτό, εξάλλου δήλωσε ο Κ. Μητσοτάκης. Και σήμερα η Νέα Δημοκρατία, επειδή βρίσκεται σε θέση ισχύος, μπορεί να επιβάλλει τους όρους της. Αυτή κάνει παιχνίδι.

Αλλά και να μην έκανε η Νέα Δημοκρατία τέτοια επιλογή, οι ευρωεκλογές, λόγω του χρόνου διεξαγωγής τους, εξ αντικειμένου θα λειτουργούσαν ως εθνικές εκλογές. Να γίνω σαφέστερος.

Ποτέ ο χρόνος διεξαγωγής των ευρωεκλογών δεν ήταν τόσο κοντά με το ακρότατο όριο διενέργειας εθνικών εκλογών. Αν θεωρήσουμε τον Οκτώβριο του 2019 τον μήνα που υποχρεωτικά θα διεξαχθούν εκλογές, παρατηρούμε πως μεσολαβεί μόλις ένα πεντάμηνο μεταξύ των δύο εκλογικών αναμετρήσεων. Χρονικό διάστημα μέσα στο οποίο είναι αδύνατον να σημειωθούν δραματικές ανατροπές.

Η Δράση ανέστειλε την κομματική της δραστηριότητα, για να στηρίξουν τα στελέχη της τη Νέα Δημοκρατία και τον Κυριάκο Μητσοτάκη ...

Η Κεντρική Επιτροπή της Δράσης αποφάσισε ομόφωνα την αναστολή της δραστηριότητας του κόμματος για να μπορέσουν τα στελέχη της να συνδράμουν στο μέγιστο δυνατό βαθμό στην εκλογική προσπάθεια της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη στις επερχόμενες εκλογές. Η σχετική απόφαση θα γνωστοποιηθεί αμέσως στον Άρειο Πάγο με έγγραφη δήλωση του Προέδρου της. Η απόφαση αυτή λήφθηκε σε εκτέλεση της απόφασης του πρόσφατου Συνεδρίου της Δράσης. Στο σκεπτικό της απόφασής της η Κεντρική Επιτροπή της Δράσης αναφέρει:

Το σύνδρομο Παπακώστα στην ΝΔ ...

Από τη μια μεριά, έχεις μια αδίστακτη συμμορία που κυβερνά την Ελλάδα την τελευταία τετραετία. Από την άλλη, έχεις μια Νέα Δημοκρατία φοβική, απολογούμενη και διαρκώς αναζητούσα την επιδοκιμασία της Αριστεράς. Και όλα αυτά συμβαίνουν καθώς η Νέα Δημοκρατία είναι ακόμα στην αντιπολίτευση.

Φαντασθείτε τι έχει να γίνει όταν η Νέα Δημοκρατία θα είναι στην κυβέρνηση και θα αρχίσει να δέχεται επιθέσεις από τα αριστερά. Το γνωστό ενοχικό σύνδρομο φτάνει στο αποκορύφωμά του όταν οι νεοδημοκράτες βρίσκονται στην εξουσία. Εκεί, αισθανόμενοι ότι θα πρέπει να διαχειριστούν κάτι που δικαιωματικά ανήκει στην Αριστερά, βγαίνουν τα ενοχικά σύνδρομά τους σε όλες τις εκφάνσεις τους. Μιλούν αριστερά, σκέφτονται αριστερά και, ακόμη χειρότερα, κυβερνούν αριστερά.

Οι γκρινιάρηδες της Νέας Δημοκρατίας ...

Δεν αναφέρομαι στους υπονομευτές της παράταξης, που εκτελούν διατεταγμένη υπηρεσία. Για τους δικούς τους λόγους δεν επιθυμούν η Νέα Δημοκρατία του Κ.Μητσοτάκη να κερδίσει τις εκλογές. Βέβαια, υποκριτικά, οι αντιρρήσεις τους και η μόνιμη πολεμική τους γίνεται για το «καλό» του κόμματος. Είναι γνωστοί και αυτοί και ο ρόλος των εντύπων στα οποία αρθρογραφούν. Τους προσπερνώ.

Αναφέρομαι σε μια γκρίνια που υπάρχει μέσα στην Νέα Δημοκρατία εδώ και σαράντα χρόνια. Ο, τι και να γίνει πάντα, θα υπάρχουν εστίες διαφωνιών, κριτικής και μουρμούρας. Τα παλιά είναι γνωστά.

Σήμερα όμως γιατί μουρμουρίζουν και μεμψιμοιρούν κάποιοι; Από την ώρα που εκλέχτηκε ο Κ.Μητσοτάκης, η Νέα Δημοκρατία αργά, αλλά σταθερά, άρχισε να ανατρέπει την κατάσταση και σήμερα φαίνεται πως προηγείται του αντιπάλου της με τουλάχιστον 10 ποσοστιαίες μονάδες.

Γιατί χτυπούν τώρα -από μέσα- την Νέα Δημοκρατία;

Πρώην υπουργός της Νέας Δημοκρατίας της περιόδου 2012-14, μετά από τετραετή πολιτική αφάνεια, ξύπνησε όχι για να επιτεθεί στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά για να εξαγγείλει το πολιτικό μανιφέστο του με αφορμή την συζήτηση για την Μακεδονία μας. Μάλιστα, δεν αρκέστηκε σε αυτό. Έδωσε το πολιτικό στίγμα του, επιτιθέμενος, σε αυτούς που επί τέσσερα χρόνια μάχονται στην πρώτη γραμμή του πυρός της Νέας Δημοκρατίας.

Ας πάρουμε την υπόθεση από την αρχή. Τι είναι η Νέα Δημοκρατία; Είναι μια μεγάλη παράταξη, είναι το μεγαλύτερο και ιστορικότερο κόμμα του Μεταπολιτευτικού μας πολιτικού συστήματος. Είναι κόμμα πατριωτικό. Εδώ θα πρέπει να ορίσουμε επαρκώς, τι εννοούμε. Είναι ένα κόμμα που αναγνωρίζει την ύπαρξη των συνόρων, για την υπεράσπιση των οποίων αγωνίζεται. Είναι ένα κόμμα που τιμά την Ελληνική σημαία, όταν οι πολιτικοί του αντίπαλοι χαϊδεύουν αυτούς που την καίνε. Είναι ένα κόμμα που σέβεται τις αξίες και τις παραδόσεις με τις οποίες μεγάλωσαν και δημιούργησαν γενιές Ελλήνων. Είναι ένα σύγχρονο κόμμα που αφουγκράζεται τα μηνύματα της εποχής και τα αιτήματα των νέων ανθρώπων. Τέλος πιστεύει στην ελεύθερη αγορά, στον ανταγωνισμό και στον περιορισμό του Κράτους στο χαμηλότερο δυνατόν επίπεδο.

Αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας ή χάος ...

Ο γραμματέας επικοινωνίας του ΚΙΝΑΛ ήταν σαφής. «Δεν θα φοβηθούμε να πάμε σε δεύτερες εκλογές με απλή αναλογική». Προφανώς κανένας δεν περιμένει να δηλώσει το ΚΙΝΑΛ πως θα συνεργασθεί μετεκλογικά με την Νέα Δημοκρατία. Αυτό θα ήταν πολιτικά λάθος. Αλλά θα μπορούσε, δια της σιωπής, να αφήσει ανοικτό το θέμα των συνεργασιών για μετά τις εκλογές.

Η δήλωση όμως του κ.Μαλέλη που, προφανώς έγινε εν γνώσει της κυρίας Γεννηματά, δεν αφήνει κανένα περιθώριο για αμφισβητήσεις. Αν δεν κερδίσει την αυτοδυναμία η Νέα Δημοκρατία θα διεξαχθούν εκλογές με την απλή αναλογική. Επ΄αυτού έχω να κάνω τις εξής παρατηρήσεις.