Τελικά ήταν καλή ή κακή η απόφαση του ΣτΕ για την ΕΡΤ;

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα από το οποίο προκύπτει πως η κυβέρνηση κάνει ευρεία χρήση της γνωστής προπαγανδιστικής αρχής περί «κοντής μνήμης» - οπότε μπορεί κανείς να λέει ό,τι θέλει, με τη βεβαιότητα ότι ουδείς θα θυμηθεί τα πραγματικά περιστατικά – είναι και η εκ μέρους της κυβερνητικής εκπροσώπου «καταγγελία» ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας βρήκε συνταγματικό το κλείσιμο της ΕΡΤ.

Η αλήθεια, βέβαια, είναι εντελώς διαφορετική: Τον Ιούνιο του 2013 το ΣτΕ εξέδωσε απόφαση σύμφωνα με την οποία α) διέτασσε την αναστολή της από 11/6/2013 κοινής υπουργικής απόφασης αποκλειστικά ως προς εκείνο το μέρος της με το οποίο προβλεπόταν ότι διακοπτόταν η μετάδοση ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών και η λειτουργία διαδικτυακών ιστοτόπων της ΕΡΤ και ότι οι συχνότητες της ΕΡΤ παραμένουν ανενεργές, β) διέτασσε τη λήψη από τον υπουργό Οικονομικών και τον υφυπουργό στον πρωθυπουργό των αναγκαίων οργανωτικών μέτρων για τη συνέχιση της μετάδοσης ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών και τη λειτουργία διαδικτυακών ιστοτόπων από δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα για το χρονικό διάστημα έως τη σύσταση και λειτουργία νέου φορέα, που θα υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον, όπως προέβλεπε η επίμαχη από 11.6.2013 κοινή υπουργική απόφαση.

Ποιος είναι ο Νίκος Παππάς;

Ο κ. Παππάς είναι ο άνθρωπος που πήγε στη Βενεζουέλα. Είναι ο άνθρωπος που χειρίστηκε αποκλειστικά το θέμα των τηλεοπτικών αδειών. Είναι ο άνθρωπος πίσω από τον μηχανισμό προπαγάνδας του ΣΥΡΙΖΑ στα social media. Είναι ο Νίκος του Αλέξη. Ο Νίκος βρίσκεται πάντα ένα βήμα πίσω από τον Αλέξη Τσίπρα. Ή μήπως ο Αλέξης Τσίπρας είναι εκείνος που μοιραία ακολουθεί τις επιλογές του Νίκου Παππά;

Οι μεγάλοι ηγέτες έκαναν πάντα τις δουλειές μόνοι τους και αυτό τους ξεχώριζε από τους περαστικούς της Ιστορίας. Είχαν συνεργάτες, αλλά ποτέ δεν τους άφηναν να τους επισκιάσουν, να αναλάβουν πρωταγωνιστικό ρόλο. Αυτό που συμβαίνει με τον Αλέξη Τσίπρα και τον Νίκο Παππά είναι κάτι το ιδιαίτερο που είναι δύσκολο να το συγκρίνει κανείς με κάποια από τα γνωστά γεγονότα της Ιστορίας.

Γιατί εκλογές;

Το φθινόπωρο του 2014 η πραγματική οικονομία, η αγορά όπως συνηθίζει να λέει η πιάτσα, ξεφυσούσε με ανακούφιση. Γιατί μέσα στο μνημονιακό περιβάλλον των περιοριστικών δημοσιονομικών πολιτικών αχνοφαινόταν μια αχτίδα αισιοδοξίας.

Ισοσκελισμένοι προϋπολογισμοί, θετικό πρόσημο στην ανάπτυξη, προσέλκυση επενδυτών και σιγά-σιγά χρήμα στο εμπόριο, στον ελεύθερο επαγγελματία, στον μικροεπενδυτή που σήμαινε αυτόματα τόνωση των δημοσίων εσόδων, στήριξη του ασφαλιστικού και αύξηση του ΑΕΠ, άρα πορεία προς ένα βιώσιμο χρέος και έξοδος στις αγορές με άλλα λόγια κανονικότητα.

Ένα mail Χαρδούβελη δρόμος δηλαδή που δεν διασχίστηκε ποτέ, αποτέλεσμα του λαϊκισμού, της έπαρσης και της εμφυλιοπολεμικής των σημερινών κυβερνώντων, των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που μεταφράστηκε σε καταψήφιση του ΠτΔ και άμεσες εκλογές.

Τα σκοτεινά πρόσωπα της σκοτεινής εξουσίας (και μερικά ακόμη ψέματα) ...

Δεν υπάρχει πια καμιά αμφιβολία: Το μέλλον της χώρας, η οικονομική και κοινωνική ζωή της, οι αξίες της, η αρχή της διάκρισης των εξουσιών, το Κράτος Δικαίου, η ίδια η Δημοκρατία, έχουν παραδοθεί σε σκοτεινά πρόσωπα μιας σκοτεινής εξουσίας.

Και το χειρότερο είναι πως τα πρόσωπα αυτά και η εξουσία αυτή κατέστησαν ακόμη σκοτεινότερα μετά την απόφαση του ΣτΕ για τη ρύθμιση του τηλεοπτικού τοπίου.

Ο τρόπος με τον οποίο αντέδρασαν αυτά τα σκοτεινά πρόσωπα αυτής της σκοτεινής εξουσίας είναι ακόμη σκοτεινότερος από τον τρόπο με τον οποίο προσπάθησαν να «ρυθμίσουν» κάτι που θα είχε ρυθμιστεί ήδη από το 2015 – μετά δηλαδή την ολοκλήρωση της μετάβασης στην ψηφιακή εποχή που ολοκληρώθηκε μεταξύ του 2011 και του τέλους του 2014), με περισσότερη πολυφωνία και πολύ περισσότερα έσοδα για το Κράτος, τα ασφαλιστικά Ταμεία και την αγορά.

Καλά, τον Πολύδωρα βρήκαν; Τον Πολύδωρα;

Καταρχήν υπάρχει ένα θέμα. Πριν από την συγκρότηση του νέου ΕΣΡ θα πρέπει να δούμε τι ακριβώς κάνουμε με τους Θεσμούς. Αν υπάρχει, δηλαδή, λόγος να συνεχίσει να παίζει κανείς το παιγνίδι της Δημοκρατίας με τους κανόνες που αυτή ορίζει. Διότι αν τους κανόνες τους τηρούν κάποιοι μόνο όταν τους εξυπηρετούν, τότε δεν υπάρχει λόγος συμμετοχής. Το «μονά κερδίζουν και τα ζυγά χάνουμε» είναι ένα παιγνίδι που μπορούν να το παίξουν και μόνοι τους. Όσο για την πρόταση για Πολύδωρα; Μα, τον Πολύδωρα; Τον Πολύδωρα;

Ο κ. Πολύδωρας είναι ένας συμπαθής πολιτικός που θα τον θυμόμαστε όλοι για το γεγονός ότι έκανε το αδιανόητο: Πέρασε μία ημέρα ως Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων και κατόρθωσε (περί κατορθώματος πρόκειται) να διορίσει την θυγατέρα του. Ήταν επίσης ο πολιτικός της Δεξιάς που δεν έβλεπε με άσχημο μάτι την συνεργασία με την Χρυσή Αυγή. Κατά τα λοιπά ακροδεξιός ήταν ο … Σαμαράς, ο οποίος και τον διέγραψε. Τώρα που η κυβέρνηση προτείνει τον Πολύδωρα της … συναίνεσης είναι απλά ημέρα Σάββατο. Και τέλος ο κ. Πολύδωρας έμεινε στην Ιστορία για έναν ακόμη λόγο. Στις μεγάλες καταστροφικές πυρκαγιές της Πελοποννήσου βρήκε τον υπαίτιο: Τον στρατηγό Άνεμο…

Μια αργή και οδυνηρή μεταμόρφωση ...

Η ​​πρώτη κρίσιμη καμπή της κυβέρνησης Συριζανέλ ήταν τον Ιούλιο του 2015, όταν ο Τσίπρας συνθηκολόγησε πλήρως μπροστά στο ενδεχόμενο του Grexit και έφερε πίσω το τρίτο, το «αντιμνημονιακό», μνημόνιο.

Τότε όλοι καταλάβαμε αμέσως τη σημασία του γεγονότος. Δεν συνέβη το ίδιο όμως και με την ομιλία του Τσακαλώτου στο πρόσφατο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ. Εκ των υστέρων, ωστόσο, φαίνεται ότι η συγκεκριμένη ομιλία σηματοδοτεί μια δεύτερη, εξίσου κρίσιμη με την πρώτη, καμπή στην πορεία της κυβέρνησης, μια καμπή, η οποία συμπληρώνει την πρώτη.

Περιμένοντας τον ανασχηματισμό: Ανόητο πουλί, η φωλιά σου καίγεται και εσύ κελαηδάς…

Δηλαδή περιμένουμε τον ανασχηματισμό; Οταν στην περιοχή μας έχει για καλά ανάψει η φωτιά, με την προοπτική να βρεθούμε σε μια λύση για το λεγόμενο Ισλαμικό Κράτος, με εξελίξεις που έχουν κάνει τη γείτονα να ξιφουλκεί για τα σύνορα της καρδιάς της, κάνοντας τους παραδοσιακά επικεφαλής της περιοχής να αναζητούν άλλα στηρίγματα, με την Κύπρο να παλινδρομεί ανάμεσα σε μια λύση και στην επιστροφή σε χειρότερα σενάρια, εμείς ασχολούμαστε με την πιθανότητα να αναλάβει ο τάδε ή ο δείνα το τάδε ή το δείνα υπουργείο.

Ανόητο πουλί, η φωλιά σου καίγεται και εσύ κελαηδάς. Στη χώρα που κάποιο αμερικανικό πανεπιστήμιο έχει τους περισσότερους διαδικτυακούς φοιτητές, εμείς σκεφτόμαστε ότι τα εξ αποστάσεως μαθήματα των πανεπιστημίων πρέπει να περιοριστούν και τα διεθνή μεταπτυχιακά τους να περνούν από χίλια κόσκινα. Αλλά αυτή είναι μια άλλη πονεμένη ιστορία.

Μείωση επισκεπτών και εσόδων στα μουσεία – μέσα στην απόλυτη σιωπή!

Άλλη μια πτώση από τα σύννεφα... 

Ένα πολύ σοβαρό θέμα (που συναρτάται με το επίσης πολύ σοβαρό θέμα της πτώσης των τουριστικών εσόδων), με το οποίο δεν βλέπω να ασχολείται κανείς, είναι η μείωση των επισκεπτών στα μουσεία μας και στους αρχαιολογικούς χώρους.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που πριν από δέκα μέρες (δέκα μέρες μέσα στην απόλυτη σιωπή επί του θέματος) που έδωσε η ΕΛΣΤΑΤ, σημειώθηκε μείωση της τάξης του 7,5% στον αριθμό των επισκεπτών στα μουσεία της χώρας τον Ιούνιο εφέτος, ενώ μειώθηκαν κατά 5,7% οι επισκέπτες ελεύθερης εισόδου και κατά 0,1% οι εισπράξεις.

Όσον αφορά στο α΄ εξάμηνο παρατηρείται μείωση 3,4% στους επισκέπτες των μουσείων, αύξηση 17,3% στους επισκέπτες ελεύθερης εισόδου και μείωση 1% στις εισπράξεις.

Έκνομη πολιτεία ...

Αυτές τις μέρες οι δικαστές του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) καλούνται να απαντήσουν σε ένα  βασικό ερώτημα. Και το ερώτημα αυτό είναι αν η δια νόμου κατάργηση του Συντάγματος είναι εφικτή. Ο περιβόητος νόμος Παππά για την επιβολή ενός ολιγοπωλίου ενημέρωσης στην τηλεοπτική αγορά δεν είναι απλά ένας κακός νόμος, είναι ένας νόμος του οποίου η αποδοχή από το ΣτΕ θα σημαίνει ότι η εξουσία της κάθε κυβέρνησης είναι πέρα και πάνω από το σύνταγμα.

Ανήκω στην μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων που αντιπαθώ τα κανάλια και το τι παρουσιάζουν στους τηλεθεατές. Αυτό όμως που αντιπαθώ ακόμα περισσότερο από τα κανάλια, είναι η τυραννία μιας κυβέρνησης η οποία αποκτά το δικαίωμα να δρα ως ο μέγας έκνομος, παράνομα, και με την εξουσία και  δύναμη της κρατικής μηχανής στην διάθεση της. Το έκνομο κράτος είναι ο εγκληματίας που στοχοποιεί θεμελιώδεις αρχές του πολιτεύματος.

Ο Α. Τσίπρας στο δρόμο του αυταρχισμού, εν μέσω τριγμών ...

Η μνημονιακή  στροφή εξακολουθεί να δημιουργεί ρηγματώσεις στον ΣΥΡΙΖΑ. Την ίδια στιγμή που επιτείνονται  τα φαινόμενα αυταρχικής  «ανάγνωσης» των αντιδράσεων στην κυβερνητική πολιτική, εκδηλώνονται τα πρώτα μηνύματα απείθειας στις αποφάσεις του προσφάτως εκλεγέντος  στο συνέδριο - με λεόντειο ποσοστό -προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ.    

Το πρώτο ρήγμα προήλθε με τους «απείθαρχους» Πάνο Σκουρλέτη  και Θοδωρή  Δρίτσα οι οποίοι δημιουργούν προσκόμματα στην εναρμόνιση με τις επιταγές των θεσμών. Ο κ. Τσίπρας τους άφησε εκτός των προτάσεών του για το Πολιτικό Συμβούλιο, το οποίο θα έχει τρόπον τινά ρόλο  «συλλογικού διανοούμενου» του κόμματος και της κυβέρνησης και θα καθορίζει την πολιτική τους  (θα αριθμεί 11 μέλη και θα είναι υποσύνολο της Πολιτικής Γραμματείας. Το έτερον  σκέλος, ονομαζόμενο Εκτελεστικό Συμβούλιο 16 μελών και  θα  ασχολείται με κομματικά και οργανωτικά θέματα).

Η περιφορά ενός πολιτικού πτώματος ...

Η περιφορά του αποθανόντος μητροπολίτη Φθιώτιδος, φαίνεται πως προβλέπεται από το τελετουργικό της εκκλησίας. Βέβαια, έχει ατονήσει, αλλά δεν αποτελεί πράξη ξένη προς τα ορθόδοξα θρησκευτικά ήθη. Σχολιάστηκε ποικιλοτρόπως και  υπερβολικά, θα έλεγα. Προσωπικά, αποφεύγω κρίσεις για θέματα που άπτονται του θρησκευτικού συναισθήματος, καθώς αυτό είναι βαθιά ριζωμένο στην συνείδηση του πολίτη και ως εκ τούτου οποιοδήποτε σχόλιο μπορεί να εκληφθεί ως προσβολή προς αυτό.

Δεν μπορώ όμως να μην ασχοληθώ με την περιφορά στο εξωτερικό του πρωθυπουργού – ενός πολιτικού πτώματος- που ματαίως εκλιπαρεί την ρύθμιση του χρέους, παρά το γεγονός πως και ο ίδιος υπέγραψε την 25η Μαΐου 2016 τους όρους και τον χρόνο υλοποίησης του. Περί το 2018.

Θεσμοί και εξουσία κάτω από αφόρητο καθεστώς φόβου ...

Ο φόβος που τείνει να κυριαρχήσει στην ελληνική κοινωνία δεν περιορίζεται μόνο στα αδύναμα και ανήμπορα μέλη της, όπως περιγράψαμε την προηγούμενη Κυριακή. Ηδη διαβρώνει και τα ισχυρότερα. Η μεσαία τάξη, άλλοτε ενθουσιώδης, ξέγνοιαστη, σπάταλη, προεξοφλώντας καλύτερες μέρες, έχασε σχεδόν απότομα το έδαφος κάτω από τα πόδια της και έφθασε αμήχανα και άγαρμπα να εκφράζει την αγωνία της για το κακό που τη βρήκε, ακόμα και με δημόσιες αλλά άσφαιρες διαμαρτυρίες, καθώς ανεπαισθήτως βρέθηκε εκτός των τειχών, με ένα αύριο σκότους και ερέβους.

Η Γιάννα μπόρεσε και την έκανε νωρίς...

Αφού πρώτα μας τον φόρτωσε... 

 Έφυγαν η Γιάννα και ο Θόδωρος. Σκέπασαν με σεντόνια τους πολύχρωμους καναπέδες, σφράγισαν τα πατζούρια στο σπιτικό τους, έκλεισαν τα ΑΦΜ τους και «άντε γεια»! Δεν ξέρω αν όλα αυτά είναι αλήθεια. Ούτε και θα σταθώ στο ότι το ευγενικό αυτό ζεύγος στήριξε τον Αλέξη. Θα ήθελα, όμως, να τους ρωτήσω: Γιατί;

Γιατί; Τι γιατί; Δεν είναι ούτε οι πρώτοι ούτε οι μόνοι μεγαλοαστοί που έσπευσαν να στηρίξουν τον Αλέξη και τους πραιτοριανούς του. Πως νομίζετε ότι απέκτησε άκρες στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού ο Αλέξης; Με την ευγενική χορηγία Ελλήνων βιομηχάνων και εφοπλιστών που ονειρευόντουσαν να «γκρεμίσουν» την παλαιά τάξη πραγμάτων. Αυτοί άνοιξαν τις πόρτες της εξουσίας στον ΣΥΡΙΖΑ.

Φράσεις κλισέ και «εξωτερικοί εχθροί» ...

Μπορεί να υπογράφει μνημόνια και να παραδίδει τη χώρα στους δανειστές και τα δάνεια των Ελλήνων στα «κοράκια της καταστροφής», πλην όμως ο κ. Τσίπρας συνεχίζει να επαναλαμβάνει τις ίδιες φράσεις-κλισέ που χρησιμοποιούσε από τον καιρό της αντιπολίτευσης ή από την πρώτη «ηρωική περίοδο» της διακυβέρνησής του (λέμε τώρα).

Συνοψίζοντας τις εργασίες του συνεδρίου, δεν έκανε τίποτε άλλο από το να συνοψίσει – και να υπενθυμίσει – τις πιο γνωστές προπαγανδιστικές φράσεις κλισέ που κατά καιρούς έχει χρησιμοποιήσει. Άλλωστε η επανάληψη δεν είναι απλώς μήτηρ της μαθήσεως. Είναι και από τις πιο προσφιλείς και αποδοτικές τακτικές της προπαγάνδας.

Τις φράσεις – κλισέ τις είπε όλες μαζί!

Η συμπαντική ύβρις του Νίκου Παππά ...

Χαμηλά τα ματάκια... Να φταίει άραγε το ΣτΕ ;

Η είδηση είναι συγκλονιστική από κάθε άποψη! Στο σύμπαν που ζούμε και αναπνέουμε υπάρχουν περισσότερα από δύο τρισεκατομμύρια γαλαξίες. Κι έρχεται μέσα σε αυτήν την απεραντοσύνη ο Νίκος Παππάς και χαλάει τον κόσμο για να ελέγξει τα τηλεοπτικά κανάλια σε μια μικρή χώρα, σε έναν από τους τουλάχιστον 100 δισεκατομμύρια πλανήτες που υπάρχουν στον δικό μας και μόνο γαλαξία! Δεν προκαλεί τα θεία;

Χαλαρώστε σύντροφοι! Δεν ήρθε η συντέλεια του κόσμου επειδή σας είπαν ένα «όχι» οι δικαστές του Συμβουλίου της Επικρατείας. Ούτε και επρόκειτο να επιβάλλετε την κυριαρχία σας στον κόσμο επειδή θα βάζατε τον Καλογρίτσα, τον Σαββίδη και τον Μαρινάκη να σας ανοίξουν κανάλια. Είναι καιρός να αναθεωρήσετε τις απόψεις σας περί ηγεμονίας, αν θέλετε πραγματικά να αφήσετε ένα θετικό στίγμα στην εξέλιξη της ανθρωπότητας.

Μετά από την απόφαση του ΣτΕ ...

Οι πιέσεις στους δικαστές είχαν το αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που επιδίωκε η κυβέρνηση. Η χθεσινή απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας ήταν μια υγιής αντίδραση που βάζει φρένο στον αντιδημοκρατικό κατήφορο του κ. Τσίπρα. Το ΣτΕ δεν έβγαλε απόφαση για την αντισυνταγματικότητα του νόμου, αλλά υπερασπίστηκε το δικαίωμά του να έχει άποψη γι’ αυτό, χωρίς να βγαίνουν στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων προσωπικές ιστορίες-«σκάνδαλα» των δικαστών, χωρίς η εξουσία να προσπαθεί να εξαγοράσει με αυξήσεις στους μισθούς και άλλα προνόμια.

Και κάπου εδώ πρέπει να μπει τελεία. Τόσο για την κυβέρνηση όσο και για όλους τους άλλους, αρκεί ο κ. Τσίπρας να σεβαστεί το Σύνταγμα, του οποίου, όπως ο ίδιος λέει, είναι η… κάθε λέξη του.

Μνημόνια μετά μουσικής και Σύνταγμα με λαϊκές συνελεύσεις ...

Όταν το πρωί κόβεις συντάξεις και ρίχνεις χημικά στους συνταξιούχους και το βράδυ τραγουδάς πλάι στο πιάνο τη «Δραπετσώνα», όταν δηλαδή επιβάλλεις «μνημόνιο μετά μουσικής», τότε είναι βέβαιο πως είσαι ικανός για όλα.

Ακόμη και για μια αναθεώρηση του Συντάγματος με τη Βουλή σε δεύτερο πλάνο – αν και πρόκειται για μια καθαρά κοινοβουλευτική διαδικασία.

Με τον κ. Τσίπρα και τον κ. Καμμένο πρέπει να είσαι συνεχώς υποψιασμένος.

Άλλα λένε, άλλα εννοούν και άλλα κάνουν.

Και κυρίως, παραπλανούν και παραπληροφορούν.

Γι’ αυτό και όσοι δέχθηκαν να λάβουν μέρος στην περίφημη Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος, πρέπει πια να έχουν ανακαλύψει πως αυτή που ανακοίνωσε μετά φανών και ιαχών ο κ. Τσίπρας δεν είναι η «κανονική» επιτροπή, αλλά κάποια άλλη, που θα αναλάβει τον… «διάλογο με τον λαό» και θα επισκεφθεί τις 13 περιφέρειες για να καταγράψει τις απόψεις των πολιτών!

Σύμφωνα με τον κ. Τσίπρα και την κυβέρνησή του, η αναθεώρηση δεν αφορά μόνο τους ειδικούς ή τους πολιτικούς, αλλά όλους τους πολίτες.

Οδηγούν την Αριστερά σε ιστορική ιδεολογική συντριβή (και ΜΠΡΑΒΟ ΤΟΥΣ) ...

Ο κομματικός στρατός του ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλει εκλογές. Επειδή ξέρει ότι την επόμενη ημέρα θα πρέπει να εγκαταλείψουν τις θέσεις τους στο Δημόσιο και να επιστρέψουν στα χαρακώματα του twitter και μάλιστα δίχως να είναι βέβαιο ότι αυτήν τη φορά το κόμμα θα μπορεί να τους συντηρεί. Ο Αλέξης Τσίπρας είναι όμηρος των πραιτοριανών. Όπως και η χώρα…

Τα πράγματα εξελίσσονται με μεγάλη ταχύτητα. Η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ χάνει κάθε μέρα έδαφος και συμμάχους, λόγω της διαπιστωμένης ανικανότητάς της να κυβερνήσει. Τα απανωτά λάθη και η πρωτοφανής αλαζονεία των κορυφαίων υπουργών του κόμματος έχουν απογοητεύσει τους οπαδούς και ψηφοφόρους του, κάτι που το δείχνουν ανάγλυφα όλες οι δημοσκοπήσεις. Την ίδια ώρα φαίνεται ότι οι δανειστές βάζουν για πρώτη φορά «δύσκολα» στην κυβέρνηση, όπως φάνηκε και στη χτεσινή συνεδρίαση του Eurogroup.

Όταν η χολέρα γίνεται καριέρα...

Π​​αρακολουθώντας την προεκλογική εκστρατεία στις ΗΠΑ, μένει κανείς έκπληκτος από το επίπεδο του υποψηφίου των Ρεπουμπλικανών, Ντόναλντ Τραμπ. Η απουσία τεκμηριωμένων επιχειρημάτων, η ωμή παραποίηση της αλήθειας, η χρήση θεωριών συνωμοσίας, η δομική ασυναρτησία, η ανυπέρβλητη αλαζονεία και η ακραία επιθετικότητα είναι στοιχεία κυριολεκτικά πρωτόγνωρα. Αναρωτιέται κανείς πώς είναι δυνατό ο άνθρωπος αυτός να έφθασε στο κατώφλι της προεδρίας της μοναδικής υπερδύναμης.

Ποιος μπορεί να νικήσει το λαϊκισμό;

Η ευρηματικότητα αυτής της κυβέρνησης ξεχειλίζει.

Δικαιοσύνη

Οι δικαστές θα πάρουν αυξήσεις και αν όλα πάνε καλά με τις αποφάσεις που αναμένονται – και για να ξεπεραστεί και το πρόβλημα με τα Capital Control – από τον άλλο μήνα θα περνούν ένας ένας από το Μαξίμου.

Οικονομία 

Η οικονομία πάει καλά. Ο άτιμος ο Γεωργίου όμως άλλαξε τα νούμερα (της προόδου) και τώρα είμαστε αναγκασμένοι να έχουμε μνημόνια. Μόλις τον καταδικάσουμε τα μάγια θα λυθούν και θα επιστρέψουμε στην ευμάρεια.