Ενας τουρίστας από το ανατολικό μπλοκ ...

Τι άλλο θα ακούσουμε στις τέσσερις ημέρες που έμειναν, με τη σημερινή, αναρωτιέμαι. Ευτυχώς, θέλω να πω, που τελειώνει η προεκλογική περίοδος, διότι, έτσι όπως κατρακυλά ο Τσίπρας από μέρα σε μέρα σε όλο και μεγαλύτερα βάθη γελοιοποίησης, φοβάμαι ότι στο τέλος θα πιάσω τον εαυτό μου να τον λυπάται κιόλας – σχήμα λόγου, βεβαίως.

Ο απερχόμενος πρωθυπουργός ξεπέρασε πια την απλή (όσο και αν τεχνικά ήταν άψογη) μίμηση της φωνής του Ανδρέα Παπανδρέου. Τώρα μιλάει και εξ ονόματός του, έχει δηλαδή εντελώς ταυτισθεί με τον ρόλο, κάτι που οπωσδήποτε αποτελεί πρόοδο – μικρή μεν, αλλά πρόοδο. Του είναι αδιανόητο, λέει, πως το κόμμα του Ανδρέα Παπανδρέου βοηθά τον «γιο του Εφιάλτη» (ο Κυριάκος είναι αυτός)· και εξήγησε, δύο φορές μάλιστα, ότι ο ίδιος ο Παπανδρέου αποκαλούσε Εφιάλτη τον Κων. Μητσοτάκη. Υπονοώντας ότι εκείνος απλώς το επαναλαμβάνει (ίσως από σεβασμό προς τα ιερά κείμενα του παπανδρεϊσμού) και, με την ευκαιρία, το κολλάει και στον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Πότε με τον Βελουχιώτη, πότε με τον Ελεύθεριο Βενιζέλο ...

Είναι θλιβερό το φαινόμενο ένας αρχηγός κόμματος να περιφέρει το ιδεολογικό σαρκίο του από εδώ και από εκεί.

Και το φαινόμενο γίνεται θλιβερότερο όταν αυτός είναι πρωθυπουργός.

Έτσι, ξαφνικά πληροφορηθήκαμε πως ο Α.Τσίπρας έχει τις ρίζες του στον Ελευθέριο Βενιζέλο. Αυτό τουλάχιστον δήλωσε ο ίδιος προχθές.

Στον Ελευθέριο Βενιζέλο, έναν απηνή διώκτη των κομμουνιστών και εμπνευστή του ιδιώνυμου του 1929.

Συγχρόνως όμως, ο Α.Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν τις ιστορικές καταβολές τους και στον Άρη Βελουχιώτη, αν κρίνω από το γεγονός πως αφίσες του κοσμούν υπουργικά γραφεία.

Άλλωστε ο ίδιος ο πρωθυπουργός δήλωσε στην Δραπετσώνα, μέσα σε επαναστατικό οίστρο, πως «με την Αριστερά δεν θα ξεμπερδέψουν εύκολα».

Τελικά τι είναι αυτός ο ΣΥΡΙΖΑ; ποιος είναι ο Α.Τσίπρας;

Ο Κυριάκος τον άφησε να μαλώνει μόνος του ...

Ο Α.Τσίπρας περιφέρει μαζί με τον πόνο του για την ήττα και τον θυμό του, καθώς δεν βρίσκει πολιτικό να μαλώσει μαζί του. Ούτε με τον Θεοδωράκη τα κατάφερε, όταν αποκάλυψε πως σχεδίαζαν από κοινού την είσοδο του Ποταμιού στην κυβέρνηση.

Με μια λακωνική ανακοίνωση ο Σ.Θεοδωράκης τον διέψευσε. Αποτέλεσμα; Οι εναπομείναντες ψηφοφόροι του – περίπου 1,5% - μετά βεβαιότητος θα οδεύσουν προς την Νέα Δημοκρατία.

Ο πρωθυπουργός την μεγαλύτερη απογοήτευση την πήρε όταν δεν κατάφερε να μαλώσει στο debate με τον Κυρ. Μητσοτάκη. Γιατί περί αυτού θα επρόκειτο. Ας μην νομίζει ο αναγνώστης πως θα διεξαγόταν μια συζήτηση πολιτισμένων ανθρώπων. Αυτό το debate θα ήταν η τελευταία ευκαιρία του μήπως και πάρει κάποιους πόντους. Ως εκ τούτου ο Α.Τσίπρας θα μετέβαλε την συζήτηση σε ριγκ.

Άλλωστε, δεν είχε να χάσει τίποτα.

Ο 12λογος κατά του ψεύτη ...

Παρακολουθώ καθημερινά τις εκπομπές στην Τι Βι όπου αντιμάχονται υποψήφιοι βουλευτές. Και μού ‘ρχεται να ορμήσω μέσα από την οθόνη, να κάτσω στη θέση απέναντι από τον συριζέο και να του βγάλω ξινά τα ψέματα που αραδιάζει ανενόχλητος. Πανεύκολα. Γιατί οι ανθυποψήφιοί του είναι ανίκανοι, αδιάβαστοι, άνευροι, οι περισσότεροι. Έτσι αποφάσισα κι έγραψα τον δεκάλογο- μπούσουλα που ξεβρακώνει κάθε συριζέο και τα ψέματά του. Γιατί και οι πολίτες πάνε με τον εξυπνάκια. Δεν πάνε με τον λαπά.

Οι συριζέοι υποψήφιοι έχουν καταπιεί όλοι την ίδια κασέτα. Παπαγαλίζουν τα ίδια παραμύθια, δασκαλεμένοι από το κόμμα. Γιατί, το κόμμα είναι από χρόνια άπιαστο στην προπαγάνδα και στην τέχνη να κάνει το μαύρο άσπρο. Με απύθμενο θράσος. Διδάσκοντας τους οπαδούς και τα στελέχη του επίσης και πώς να διακόπτουν τον άλλον ομιλητή όταν λέει κάτι που τους ταπώνει ή κερδίζει πόντους. Δείχνοντας μαχητικοί και αποφασιστικοί.

Εμφανίζονται μάλιστα κάτι παιδαρέλια που καταχεριάζουν τους συνομιλητές τους με τη φράση- καρμπόν ότι ο λαός δεν έχει μνήμη χρυσόψαρου. Και μιλάνε για το 2000, που οι ίδιοι μπουσούλαγαν στις παιδικές χαρές!

Το παιχνιδάκι με τους υποψήφιους των κομμάτων εξ απεναντίας στην τηλεόραση, δείχνει και πώς ένα κόμμα του 3% έγινε του 35%. Ήταν άσσος στην προπαγάνδα. Του τίποτε ως σημαντικού. Του κενού ως ιδανικού. Της ασχετοσύνης ως πρωτοπορίας. Της δουλικότητας ως επανάστασης. Τα ίδια που πουλάνε και σήμερα στους πολίτες. Σάμπως έχουν τίποτε άλλο να πουλήσουν;

Εμφανίζονται, λοιπόν, οι υποψήφιοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στην Τι Βι και ξεκινάνε να παραμύθια.

Εδώ γελάνε. Ο Αλέξης ξανάγινε αντιμνημονιακός ...

Το είδαμε και αυτό! Ο άνθρωπος που υπέγραψε το τρίτο και το πιο άγριο μνημόνιο, ξαφνικά, έναν μήνα πριν από τις εκλογές ξανάγινε αντιμνημονιακός.

Ο άνθρωπος που με δική του επιλογή —όπως ομολογούν οι υπουργοί του— εξόντωσε με την υπερφορολόγηση την μεσαία τάξη για να καταστήσει τους Έλληνες επιδοματούχους, έβαλε το δίλημμα «νέα λιτότητα ή ΣΥΡΙΖΑ».

Ο άνθρωπος που έδωσε τα πάντα στους δανειστές για να παραμείνει στην εξουσία, τώρα τους εγκαλεί γιατί του υπενθυμίζουν πως θα πρέπει να τηρήσει αυτά που ο ίδιος υπέγραψε.

Αυτός ο απίθανος τύπος είναι ο Αλέξης Τσίπρας.

Το πολιτικό του αδιέξοδο είναι προφανές και έχει επισημανθεί από το βράδυ της ήττας του στις ευρωεκλογές. Προσέρχεται στις εθνικές εκλογές χωρίς αφήγημα.

Και επειδή δεν έχει αφήγημα, πρέπει να επινοήσει. Και έτσι έγινε, στο τέλος της μνημονιακής θητείας του, αντιμνημονιακός.

Βέβαια, ο κόσμος γελά. Αυτό δεν το έχει καταλάβει ο Τσίπρας και η παρέα του. Έχουν αυτοεξευτελιστεί. Ο,τι και να κάνουν γίνεται μπούμερανγκ.

Η αριστερά είναι μπίζνα ...

Περίμενα εναγωνίως κάποιος από την ΕΡΤ να επιχειρηματολογήσει λέγοντας ότι ο παππούς του εφοπλιστή Παναγόπουλου ήταν στο ΕΑΜ. Ή τουλάχιστον ότι το κότερο είχε χρησιμοποιηθεί στην κατοχή για να μεταφέρει πυρομαχικά. Αυτό θα ήταν μια κάποια λύση, ή μάλλον η μόνη λύση που μπορεί να δοθεί τελευταία από την κυβέρνηση της πρώτης φοράς αριστεράς με τις στενές, ιδιαίτερα στενές, επαφές που έχει με την εγχώρια πλουτοκρατία. Οσονούπω δεν αποκλείω αν αποκαλυφθεί ότι ο Τσίπρας πετούσε με το ιδιωτικό αεροπλάνο του Τραμπ, τότε οι σύντροφοι να μας λένε για το πως ο παππούς του Τραμπ βροντούσε στον Όλυμπο και άστραφτε στην Γκιώνα.

Από την Δημοκρατία ως την τυραννίδα ένας Τσίπρας δρόμος ...

Ο προκλητικός τρόπος με τον οποίο ο κ. Τσίπρας στηρίζει τον κ. Πολάκη – χωρίς να κρατά ούτε τα προσχήματα, χωρίς να χρησιμοποιεί καν την προπαγανδιστική τακτική της καθυστέρησης, αφήνοντας τον χρόνο να περάσει και να λειτουργήσει υπέρ μιας σχετικής, έστω, λήθης – αποτελεί μια ξεκάθαρα πολιτική κίνηση με δύο όψεις.

Η μία (όψη) αφορά προσωπικά τον κ. Τσίπρα και την κυβέρνησή του: Ο κ. Πολάκης είναι ο χρησιμότερος υπουργός της κυβέρνησής του, αυτός που συσπειρώνει και «ενθουσιάζει» τα πιο λούμπεν στοιχεία, αυτός που «μιλά» στο μοναδικό ακροατήριο που έχει απομείνει στον ΣΥΡΙΖΑ – σ’ αυτούς που βρίζουν, που παραλογίζονται διαδικτυακά, που θέλουν να εκδικηθούν, που αναζητούν επιχειρήματα και άλλοθι για τις καταστροφικές τους επιλογές μπροστά στην κάλπη, που θα ήθελαν να είναι Πολάκηδες στη θέση του Πολάκη.

Έμειναν 17+1. Υπομονή :)

Έχει γίνει κλισέ πως «πιο κάτω δεν γίνεται». Και κάθε φορά ο πρωθυπουργός αποδεικνύει πως γίνεται. Το βαρέλι μέσα στο οποίο βρίσκεται εγκλωβισμένη η ελληνική κοινωνία δεν έχει πάτο. Η κατάπτωση είναι διαρκής και άνευ ορίων. Ο πυθμένας συνεχώς μετατοπίζεται προς τα κάτω.

Για τον Α. Τσίπρα οι νεκροί στο Μάτι φαίνεται πως είναι ένα στατιστικό μέγεθος. Ο τρόπος που αντιμετώπισε την καταστροφή φανερώνει μιαν εξοργιστική απάθεια και αδιαφορία.

Γι' αυτό και τολμά και εγκαλεί τους δημοσιογράφους οι οποίοι φέρνουν στο φως—ως όφειλαν—αποκαλυπτικά περιστατικά της τραγωδίας που αποδεικνύουν τις ευθύνες των κυβερνώντων και κυρίως την απόπειρα συγκάλυψης και εξαπάτησης.

Στην αρχή πίστεψα πως η όλη αντιμετώπιση της καταστροφής από τον πρωθυπουργό πήγαζε από μια κατά βάθος ενοχική προσέγγιση των γεγονότων.

Κάνουν ψιλικατζίδικους υπολογισμούς ...

Όσο περνά ο καιρός ξεκαθαρίζει η στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ για τις ευρωεκλογές. Ποια είναι αυτή; Την έχουν επισημάνει ήδη πολλοί σχολιαστές. Μια διαχειρίσιμη ήττα με ένα ποσοστό κοντά στο 5%.

Τότε θα μπορέσει ο πρωθυπουργός να κρατήσει αναπτερωμένο το ηθικό των στελεχών και την ψηφοφόρων του πάνω στην λογική πως μέσα σε πέντε μήνες –και με δεδομένο πως πάντα ο Σεπτέμβριος και ο Οκτώβριος είναι καλοί μήνες για την εκάστοτε κυβέρνηση—το ματς θα γίνει ντέρμπυ.

Παράλληλα, μια τέτοια διαφορά μάλλον θα δημιουργήσει γκρίνια και μουρμούρα στην Νέα Δημοκρατία, καθώς οι δημοσκοπήσεις έχουν δημιουργήσει ένα κλίμα ευφορίας, που με ένα τέτοιο αποτέλεσμα θα ξεφουσκώσει απότομα. Ούτως ή άλλως οι Νεοδημοκράτες είναι γκρινιάρηδες.

Η αριστερή «ιντελλιγκέντσια» ξεψυχά ...

Στις παλιές καλές εποχές του 3% όλη η αφρόκρεμα της ανανεωτικής διανόησης είχε εκχωρήσει τις υπογραφές της στο κόμμα που τις εμφάνιζε κατά το δοκούν. Όταν διάβαζε κάποιος το πρώτο όνομα ήξερε και όλα τα υπόλοιπα. Μονοτονία.

Όλοι αυτοί πίστευαν πως η υπογραφή τους προσδίδει στο κείμενο ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς είχαν μιαν αίσθηση διανοητικής υπεροχής απέναντι στον κοινό νου. Πίστευαν πως η υπογραφές τους διαμορφώνουν την πολιτική πραγματικότητα. Όταν κάποιοι πιστεύουν πως αποτελούν την «φωτισμένη πρωτοπορία», παρουσιάζουν αυτά τα συμπτώματα.

Οι καιροί παρήλθον, το κομματίδιο του 3% θέριεψε, έγινε κυβέρνηση και τότε αποκαλύφθηκε το σκοτεινό πρόσωπο της αριστερής διακυβέρνησης. Οι «διανοούμενοι» αυτού του χώρου, άλλοι εξαγοράσθηκαν και άλλοι σεμνά και ταπεινά—χωρίς εισαγωγικά—αποσύρθηκαν στην σιωπή τους.

Κάποιοι από αυτούς, οι περισσότεροι, τακτοποιήθηκαν σε κάποιες κρατικές θέσεις. Δικαιολογημένα, καθώς έτσι παίζεται το παιχνίδι στην Ελλάδα.

«Καινούργιο παπούτσι με παλιό δέρμα δεν γίνεται» ...

Η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να μας πείσει πως η διακυβέρνηση της χώρας αρχίζει τώρα, με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ—ρεταλιών—«προθύμων». Προσπαθεί να σβήσει από την μνήμη μας το πρώτο εξάμηνο του 2015 με το επιχείρημα πως τα όσα διεπράχθησαν τότε, συνεκτιμήθηκαν στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του ιδίου έτους.

Βέβαια, λησμονούν πως τα τρίτο και βαρύτατα μνημόνιο που επακολούθησε, ήταν αχρείαστο και αποτέλεσμα της πολιτικής Βαρουφάκη. Λάθος! Όπως έχω γράψει στο παρελθόν, δεν υπάρχει πολιτική Βαρουφάκη. Είναι υποκριτικό και βολικό να φορτώνουν τις ευθύνες σε έναν υπουργό ο οποίος επί τέσσερα χρόνια ( 2010-2014) περιέφερε τις εκκεντρικές απόψεις του στα κανάλια.

Όταν τον επέλεξε ο πρωθυπουργός για το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας ήξερε ποιος ήταν. Άλλωστε, σε τελική ανάλυση, την πολιτική ευθύνη για τα πεπραγμένα μιας κυβέρνησης την φέρει πάντα ο εκάστοτε πρωθυπουργός.

Τα καλά μαγκάλια και η καλή καγκελάριος ...

Ο Αλέξης Τσίπρας και το κόμμα του πήραν την εξουσία μετά από μια 4ετία αντιπολίτευσης με συγκεκριμένες υποσχέσεις και συγκεκριμένες επιθέσεις στις μέχρι τότε κυβερνήσεις.. Το αξιοπερίεργο είναι ότι διεκδικεί την επόμενη θητεία, έχοντας εφαρμόσει ακριβώς τα αντίθετα, ενώ οι οπαδοί του υπερασπίζονται όλα αυτά για τα οποία κατηγορούσαν τους προηγούμενους! Με πρωταγωνιστές τη Μέρκελ και τα μαγκάλια.

Ο κ Τσίπρας ήρθε στην εξουσία ΕΠΕΙΔΗ αυτός και οι συνοδοιπόροι του κατηγορούσαν με διαπρύσιους λόγους τις προηγούμενες κυβερνήσεις ότι είναι υπηρέτες της Γερμανίας, της οποίας ηγείται μια καγκελάριος ομοίωμα του Χίτλερ.

Εδώ και 4 χρόνια όλοι αυτοί είναι υπηρέτες της γερμανικής πολιτικής που έχει επιβληθεί στη χώρα και η κ Μέρκελ είναι γι αυτούς μια σύμμαχος και για τον Τσίπρα μια ευεργέτις!

Ο κ Τσίπρας και οι συνοδοιπόροι του ήρθαν στην εξουσία ΕΠΕΙΔΗ υπόσχονταν στο λαό απαλλαγή από τον ΕΝΦΙΑ, τα διόδια, τους έκτακτους φόρους, τις βαριές εισφορές, τον ΦΠΑ και την ακόμα βαρύτερη άμεση φορολογία.

Εδώ και 4 χρόνια όλοι αυτοί έχουν αυξήσει τους έκτακτους και τακτικούς φόρους, τον ΕΝΦΙΑ, τα διόδια, τις βαριές εισφορές, τον ΦΠΑ και την έμμεση φορολογία.

Γίνεται ομοφοβικός, κομμουνιστής λύκος να φυλάει ΛΟΑΤΚΙ πρόβατα;

Σε ένα κοινοβουλευτικό στιγμιότυπο που τερμάτισε το καφρόμετρο, ο Πάνος Καμμένος – για τον οποίο ο Αλέξης Τσίπρας αργότερα το ίδιο βράδυ στην Έλλη Στάη και το κανάλι του Ιβάν είχε να πει μόνο τα καλύτερα – αποκάλεσε τον βουλευτή του Ποταμιού, Γιώργο Αμυρά, που δεν ακολουθεί την ηγεσία του κόμματός του στο ξεπούλημα της Μακεδονίας, «νυφούλα».

Σε απλά ελληνικά; Ο συγκυβερνήτης του Τσίπρα, καθήμενος μάλιστα στην καρέκλα του πρωθυπουργού στα υπουργικά έδρανα, επεχείρησε να προσάψει επιτιμητικά σε βουλευτή της αντιπολίτευσης την ιδιότητα του ομοφυλόφιλου. Δεν ήταν ούτε αθώο, ούτε αστείο. Ήταν σκληρός πολιτικός τραμπουκισμός του χειρίστου ομοφοβικού χαρακτήρα με στόχο την δημόσια προβολή και διαπόμπευση. Κι όμως, μέσα στη βουλή δεν άνοιξε ρουθούνι.

Τσιπρική τρικυμία εν κρανίω...

Περιμένεις ότι κάποια στιγμή ο κ. Τσίπρας θα κάνει ή θα πει κάτι που θα δείχνει ότι δεν είναι απλά ένας κομματάνθρωπος. Οτι έχει, έστω και περιστασιακά, κάποιες ιδέες, εμπειρίες ή έστω εικόνες που ξεφεύγουν από τη γνωστή κομματική κουλτούρα, μέσα στην οποία μεγάλωσε.

Συνεχώς επιβεβαιώνει ότι όχι μόνο είναι ένας κομματάνθρωπος, αλλά και ότι δεν καταλαβαίνει πως είναι μόνο ένα κομματικό ον. Δεν έχει την παραμικρή περιέργεια για οτιδήποτε βρίσκεται έξω από αυτό το οικοσύστημα της κομματοκρατίας. Τουλάχιστον κάποιες γενικές γνώσεις για τον κόσμο θα ήταν το ελάχιστο για κάποιον που είναι πρωθυπουργός. Πώς είναι δυνατόν να έχει περάσει από διάφορες βαθμίδες της Εκπαίδευσης και να μη γνωρίζει ότι όταν λέμε Μεσαίωνας εννοούμε μια ιστορική περίοδο και δεν πρόκειται για την επωνυμία ενός συγκεκριμένου αιώνα; Πώς γίνεται ένας απόφοιτος του Πολυτεχνείου να μη γνωρίζει ότι αν κάνεις στροφή 360 μοιρών, καταλήγεις στο ίδιο σημείο;

Ο Αλέξης δεν βγήκε από τα ορυχεία του Βελγίου...

Θα ήθελα να δω τον Αλέξη στον δρόμο, να συνομιλεί με πολίτες σε μη ελεγχόμενο περιβάλλον. Να ακούσει τον κόσμο, να απαντήσει στις εύλογες απορίες του, να αφουγκραστεί τις αγωνίες του. Πώς θα πληρώσει τους λογαριασμούς και τα χρέη του, πώς θα μεγαλώσει τα παιδιά του. Αλέξη προσπέρνα το μπλόκο με τις κλούβες των ΜΑΤ και βγες στον πραγματικό κόσμο!

Τόλμησέ το Αλέξη. Κι αν τυχόν σε φοβίζει για κάποιον λόγο η Κυψέλη, πήγαινε στο Κολωνάκι. Μόλις περάσεις τις κλούβες των ΜΑΤ, λίγα μέτρα πιο πάνω στην ανηφόρα είναι το Κολωνάκι. Κάτσε μαζί με τον κόσμο στα καφέ, συζήτα μαζί τους. Άκου τους. Δεν πειράζει αν σε κατηγορήσουν, αν σου υψώσουν τον τόνο της φωνής τους. Δώσε τους την ευκαιρία να νιώσουν ότι τα «είπαν» στην εξουσία. Δώσε τους την χαρά ότι τους άκουσες...

Άθλια ψέματα για τους μισθούς των κληρικών ...

Προπαγάνδα χωρίς όρια από την κυβέρνηση και τα παπαγαλάκια της όσον αφορά στην δημοσιοϋπαλληλική ιδιότητα των κληρικών και τον τρόπο μισθοδοσίας τους.

Τώρα που αποκαλύπτεται ότι με την περίφημη δήθεν «συμφωνία» με την Εκκλησία – αν αυτή εφαρμοζόταν ποτέ, διότι όλοι αντιλαμβάνονται ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να συμβεί – γίνεται για πρώτη φορά άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, προσπαθούν έντρομοι να τα μαζέψουν.

Και ψευδώς υποστηρίζουν πως με νόμο της κυβέρνησης Σαμαρά (τον 4111/2013), οι κληρικοί έπαψαν να είναι δημόσιοι υπάλληλοι!

Πρόκειται για μια άθλια διαστρέβλωση, διότι με τον νόμο εκείνο συνέβη το ακριβώς αντίθετο!

Πολύ περισσότερο που το τρίτο σημείο της δήθεν συμφωνίας με την Εκκλησία, λέει αυτολεξεί:

ΣΥΡΙΖΑ και Σύνταγμα, οντότητες ασύμβατες ...

Σε ένα πολύ επικίνδυνο παιχνίδι του ΣΥΡΙΖΑ για τη Δημοκρατία μπαίνουν τα υπόλοιπα κόμματα, συμμετέχοντας στο κακοστημένο θεατρικό έργο περί αναθεώρησης του Συντάγματος. Κακοστημένο, γιατί η βασική προϋπόθεση για την αναθεώρηση είναι η συναίνεση για μια Δημοκρατία. Δύο έννοιες άγνωστες στον ΣΥΡΙΖΑ. Και το έχει αποδείξει.

Κατά αρχήν, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ανήκει στο λεγόμενο δημοκρατικό τόξο. Δεν πιστεύει στην αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία και δεν το κρύβει σε κάθε ευκαιρία.

Η εμμονή του στον διαχωρισμό της κοινωνίας σε «αδύναμα λαϊκά στρώματα» και σε όλους τους άλλους είναι ένα βασικό δείγμα αντιδημοκρατίας. Επειδή ο ίδιος διατυμπανίζει ότι ως κυβέρνηση δεν είναι υπηρέτης όλου του λαού. Αλλά, μόνο αυτών των στρωμάτων. Τα οποία αδυνατεί να μας δείξει κι όλας. Δεδομένου, ότι ένα μεγάλο μέρος του λαού εμπίπτει σ αυτή την κατηγορία όχι από ταξική προέλευση, αλλά αποκλειστικά εξ αιτίας της οικονομικής πολιτικής που ασκούν οι κυβερνήσεις τα τελευταία 8 χρόνια, με πιο λαοκτόνα αυτήν του ΣΥΡΙΖΑ!

Βάρεσαν τα νταούλια και καθάρισε το μυαλό του Τσίπρα!

Με καθαρό μυαλό! Είναι το καινούργιο ανέκδοτο που ακούσαμε από τον κ. Τσίπρα κατά την ομιλία του στο συνέδριο του SPD στο Βερολίνο!

Με καθαρό μυαλό, λέει, πήρε την απόφαση (μετά το γελοίο δημοψήφισμα που ο ίδιος προκάλεσε τον Ιούλιο του 2015), να μην τα τινάξει όλα στον αέρα – πράγμα που επί χρόνια διακήρυσσε παραμυθιάζοντας τον κόσμο – και να παραμείνει στο ευρώ, διότι το αντίθετο θα ήταν… καταστροφικό!

Θέλει να μας πει δηλαδή ότι με θολωμένο μυαλό αντιπολιτεύτηκε στην κυβέρνηση Σαμαρά, με θολωμένο μυαλό κυβέρνησε μέχρι τον Ιούλιο του 2015 και μετά…

Ε μετά, έγινε θαύμα και το μυαλό του καθάρισε.

Και γιατί δεν καθάρισε το μυαλό του λίγο νωρίτερα να μην πάμε σε άλλο ένα μνημόνιο και να μην υποθηκεύσει ολόκληρη την δημόσια περιουσία στο υπερταμείο;

Προφανώς γι’ αυτό! Γιατί υπήρχε σχέδιο! Και ο ίδιος ήταν μέρος του σχεδίου.

Εκτός από αγράμματοι, είναι και ανιστόρητοι...

Η διάσημη πλέον δήλωση του πρωθυπουργού για τον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο, αν ήταν γραμμένη από κάποιον που γνώριζε λίγο καλά την Ελληνική γλώσσα, θα μπορούσε να σημαίνει πως οι κυρίαρχες ελίτ που ήταν υπεύθυνες για την σφαγή του Μεγάλου Πολέμου βοήθησαν, εξ αντικειμένου, στην άνοδο του ναζισμού. Αυτό που διαβάσαμε ως δήλωση του Τσίπρα, ήταν «περίπου Ελληνικά». Βέβαια τα Ελληνικά είναι μια δύσκολη γλώσσα με ιδιαίτερο πλούτο—πολλές λέξεις εκφράζουν την ίδια έννοια—και με αριστοτεχνική αρχιτεκτονική ( συντακτικό). Συνεπώς απαιτεί καλούς χειριστές.

Ας δεχτούμε, χάριν της συζητήσεως, πως αυτή η δήλωση ήταν μια από τις πολλές κακές στιγμές των λογογράφων του, ως προς την χρήση της γλώσσας. Όμως η καημένη η Ιστορία τι φταίει; Γιατί την κακοποίησαν; Αν δεν γνώριζαν τι συνέβη στην δεκαετία του 20, ας διάβαζαν. Ή αν βαριόταν να ανοίξουν κανένα βιβλίο, ας ρωτούσαν. Τόσους «φιλοσόφους» έχει η ριζοσπαστική Αριστερά, κάτι θα είχαν ακούσει για την γραμμή του σοσιαλφασισμού της Γ΄Διεθνούς.

Να πάρουμε την ιστορία από την αρχή.

Διάβαζε τότε;

Ανησυχώ πολύ. Η πρόεδρος Φώφη (επάγγελμα: Γεννηματά) έχει σοβαρό πρόβλημα μνήμης. Από τα Δωδεκάνησα, όπου πραγματοποίησε τριήμερη περιοδεία, δήλωσε το εξής: «Οι κύριοι Τσίπρας και Μητσοτάκης τσακώνονται ποιος είναι ο πιο καλός ο μαθητής στη σχολή λιτότητας του Βερολίνου και των Βρυξελλών».

Δηλαδή, αναρωτιέμαι, η πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ μάς λέει ότι, τώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ εξευτελίστηκε πλήρως (μια ροπή του λίαν απαγορευμένη και περιφρονημένη κ.λπ.), έρχεται το ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ ως το γνήσιο αντισυστημικό κόμμα, που θα αντισταθεί στην Ευρώπη και θα συγκρουσθεί μαζί της.