Μπορεί να υπάρξει συναίνεση με την Αριστερά;

Για να απαντήσω με σαφήνεια στο ερώτημα θα πρέπει να ορίσω τις ιδεολογικές συντεταγμένες του ενός πόλου, αυτού της κεντροδεξιάς, καθώς οι ιδεολογικές συντεταγμένες της Αριστεράς είναι γνωστές και δεδομένες, παρά τις επί μέρους ενδοαριστερές αποχρώσεις και διαφοροποιήσεις.

Αν λοιπόν ο συντηρητικός χώρος έχει κρατικιστικό προσανατολισμό μπορεί άριστα να βρει κοινούς τόπους με την Αριστερά, που είναι ο αυθεντικός φορέας του κρατισμού, κι έτσι να επιτευχθούν οι απαιτούμενες συναινέσεις. Κάτι που δεν είναι κατ΄ανάγκην μεμπτό, εφ΄όσον γίνει σε προγραμματική βάση.

Αν κάποιες ξεμωραμένες «προσωπικότητες» της κρατικιστικής Δεξιάς παραδοθούν άνευ όρων στα ιδεολογήματα της Αριστεράς χάρη των υπουργικών θώκων –όπως έγινε στις ημέρες μας-- αυτό προφανώς και δεν ονομάζεται συναίνεση, αλλά κάτι άλλο. Αρκετά βαρύ.

Τιμή και δόξα σε αυτούς που κράτησαν την Ελλάδα όρθια τον Δεκέμβριο του 1944 ...

Κανονικά η 3η Δεκεμβρίου θα έπρεπε να ήταν μια γιορτή των Πανελλήνων. Μια γιορτή που θα την γιόρταζαν νικητές και ηττημένοι, γιατί η Ελλάδα παρέμεινε στον Ελεύθερο κόσμο. Και τα αγαθά αυτού του ιστορικού γεγονότος τα καρπώθηκαν όλοι.

Δυστυχώς όμως, εδώ και πολλές δεκαετίες η υπενθύμιση αυτού του γεγονότος θεωρήθηκε από αυτούς που έχασαν, «γιορτή μίσους». Και επέβαλαν την άποψη τους, κατά παγκόσμια πρωτοτυπία, στους νικητές, που παραδόθηκαν αμαχητί. Οι ανάξιοι απόγονοι λησμόνησαν γιατί πολέμησαν οι πατεράδες τους και οι παππούδες τους.

Στην Ελλάδα το πρόβλημα είναι η «δεξιά» ...

Ο νεότερος πολιτικός μύθος έχει να κάνει με την ιδέα ότι ύστερα από τη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα έχει απαξιωθεί το προϊόν που λέγεται αριστερή διακυβέρνηση. Οι Ελληνες υποτίθεται ότι έχουν πλέον μάθει για τις καταστροφικές συνέπειες των αριστερών πολιτικών, το πάθημα έγινε μάθημα, και έτσι μετά τις εκλογές η Ελλάδα θα προοδεύσει. Οι επόμενοι θα μπορούν επιτέλους να κυβερνήσουν γιατί μια σειρά ψευδαισθήσεων θα έχει εξαερωθεί από το ελληνικό πολιτικό σκηνικό.

«Όποιος δεν συμφωνεί μαζί μας είναι ακροδεξιός» ή η αριστερή εθνικοφροσύνη ...

Αυτή η αντίληψη δεν είναι καινούργια στον χώρο της Αριστεράς. Στην περίοδο 1943-44 χιλιάδες Έλληνες πολίτες βρήκαν τον θάνατο γιατί δεν συμφωνούσαν με την κομμουνιστική θεωρία και την πρακτική. Βαφτίστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες «συνεργάτες των Γερμανών» και κατέληξαν στις πηγάδες και στις χαράδρες.

Μια ολοκληρωτική ιδεολογία είναι ισοπεδωτική και εγκληματογόνος. Γι΄αυτό εξάλλου είναι και ολοκληρωτική. Δεν υπάρχουν αποχρώσεις. Όλα είναι μαύρο-άσπρο, καλοί - κακοί, εμείς - αυτοί. Η πατρίδα μας το πλήρωσε αυτό με έναν Διχασμό, έναν Εμφύλιο και με τον εκτσογλανισμό της πολιτικής μας ζωής από το 2011 και μετά.

Σήμερα, οι ίδιοι άνθρωποι συνεπικουρούμενοι από μια χιλιάδα ροζέ αριστερούληδων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, επιχειρούν να ξαναδιχάσουν την ελληνική κοινωνία με αφορμή το Σκοπιανό ζήτημα. Αλλά αυτήν την φορά δεν τους βγαίνουν τα νούμερα. Είναι μόλις το 20% του ελληνικού λαού και έχουν απέναντι τους το 70%.

Έχει ορφανά και η Δεξιά;

Η πολιτική είναι γεμάτη με ορφανά. Ορφανά της Αριστεράς, ορφανά της Κεντροαριστεράς και τώρα τελευταία αποκτήσαμε και ορφανά της Δεξιάς. Αυτό δείχνει πως στην πολιτική ζωή του τόπου υπάρχει, εκ πρώτης όψεως, μια ζωντάνια. Υπάρχουν ανησυχίες.

Ανέκαθεν η Αριστερά ήταν ο χώρος της ορφάνιας. Ιδεολογικές διαφωνίες, διαφορετικές προσεγγίσεις της μαρξιστικής θεωρίας, διαφωνίες πάνω στην ακολουθητέα πολιτική γραμμή. Και είναι λογικό. Όσο πιο ιδεολογικοποιημένος είναι ένας χώρος, τόσο πιο ευεπίφορος είναι σε διαφωνίες, διασπάσεις, δημιουργία πολλών κομματιδίων, που δεν απέχουν πολύ από τα όρια της γκρούπας.

Ο Κώστας Μπακογιάννης και ο καπετάν-Ερμής ...

Είναι γεγονός πως ένα κομμάτι του φιλελεύθερου χώρου αρέσκεται να δηλώνει πως «τιμά την Αριστερά και τους αγώνες της». Προφανώς, όσοι το υποστηρίζουν το κάνουν είτε από άγνοια της Ιστορίας είτε από ιδεολογική σύγχυση.

Υπάρχει και μια τρίτη κατηγορία που την αποτελούν όλοι όσοι αισθάνονται άσχημα που δεν είναι Αριστεροί.

Προχθές ο Κώστας Μπακογιάννης τιμώντας την μνήμη του καπετάν –Ερμή δήλωσε πως «ο Β.Πριόβολος αφήνει πίσω του διδάγματα αγώνα για τους αδύναμους, τους αδικημένους, τους κατατρεγμένους, τους ξεχασμένους....για την Δικαιοσύνη, την Δημοκρατία, την Ενότητα».

Η άλλη Ελλάδα ...

«Κ​​​​ι οι δυο Ελλάδες σιγοπίνουν το πιοτό» τραγουδούσε ο Σαββόπουλος στο «Γεννήθηκα στη Σαλονίκη». Για τον Σαββόπουλο, όπως και για το κυρίαρχο ιδεολόγημα της μεταπολίτευσης, οι δυο Ελλάδες ήσαν οι δύο μερίδες της Ελλάδας που συγκρούσθηκαν στον λεγόμενο Εμφύλιο, η Ελλάδα της Αριστεράς και η Ελλάδα της Δεξιάς.

Πάντα για το κυρίαρχο ιδεολόγημα της μεταπολίτευσης, το οποίο, κομμουνιστικής κοπής όπως ήταν, τσουβάλιασαν στον όρο «Δεξιά» όσους αντιστάθηκαν στην απόπειρα κατάληψης της εξουσίας από την ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος και επέβαλαν τον όρο «Εμφύλιος». Κι ας ήταν οι ίδιοι που αποκάλεσαν τη δεκαετία του εξήντα τον Γεώργιο Παπανδρέου «Γέρο της Δημοκρατίας», αντίπαλό τους κατά τη δεκαετία του σαράντα. Με τη Δεξιά ενοχοποιημένη από τη βλακεία των συνταγματαρχών και την Αριστερά θυματοποιημένη –κοινώς κολακευμένη– η διχοτομία Αριστερά - Δεξιά επισκίασε όλες τις υπόλοιπες. Αναφέρω εική: καλλιεργημένος - ακαλλιέργητος, μορφωμένος - τενεκές ξεγάνωτος, ταλαντούχος - ατάλαντος, κοινός βλαξ - στοιχειωδώς ευφυής, εργατικός - λουφαδόρος.

Και οι δεξιοί έχουν ψυχή ...

Τις τελευταίες ημέρες γίνονται και λέγονται πράγματα που παραβιάζουν και τις στοιχειώδεις λειτουργίες του κοινού νου.

Τι συμβαίνει;

Ευάριθμοι – ευτυχώς – σχολιαστές, οι οποίοι βεβαίως δεν ανήκουν στο χώρο της Νέας Δημοκρατίας, εγκαλούν τον πρόεδρο της γιατί πράττει το αυτονόητο. Υπερασπίζεται την ενότητα του κόμματος του.

Οι ιδεολογικές και πολιτικές συντεταγμένες της Νέας Δημοκρατίας έχουν ορισθεί με επάρκεια. Είναι κόμμα συντηρητικό και φιλελεύθερο. Δεξιό και κεντρώο.

Τα έχουμε πει αυτά εξαντλητικά. Εγιναν «κοινά και τετριμμένα».

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, πέραν πάσης αμφιβολίας, είναι ένας φιλελεύθερος πολιτικός ηγέτης. Ομως, οφείλει σε κάθε βήμα του να ισορροπεί προσεκτικά για να εκφράζει το σύνολο της παράταξης.

Τι έκανε ο παππούς σου στον Εμφύλιο;

Θα είναι λάθος για την ΝΔ να θέσει στον λαό το δίλημμα «αριστερά ή δεξιά». Επειδή σε αυτή την περίπτωση θα χάσει! Να μην έχουν την παραμικρή αμφιβολία στην Πειραιώς γι' αυτό. Το σωστό ερώτημα αφορά την Ελλάδα της μιζέριας ή την Ελλάδα της ευημερίας. Όποιος νομίζει ότι βρήκε την ευκαιρία για να ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς του με την Ιστορία, απλά γεμίζει με νερό τον μύλο του Τσίπρα.

Ο κ. Τσίπρας και η Αριστερά έχουν υποστεί μία ιστορική και ταπεινωτική ήττα. Έχουν υποχρεωθεί να γλύφουν εκεί που έφτυναν. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; Τον αντιαμερικανισμό τους που συνετρίβη στην συνάντηση με τον Τραμπ; Τα «σκισμένα μνημόνια», τις μειώσεις των μισθών και των συντάξεων; Όπου κι αν κοιτάξει ένας αριστερός, η Ελλάδα του ΣΥΡΙΖΑ τον πληγώνει. Κι εκεί που τον είχαμε να λέει ότι «δεν είναι αυτή η Αριστερά», του δίνουμε τώρα την ευκαιρία να δραπετεύσει, ρωτώντας τον αν ο παππούς του που βγήκε στο βουνό ήταν ένας «προδότης συμμορίτης». Να με συγχωρείτε, αλλά αν κάποιος με ρώταγε εμένα κάτι αντίστοιχο θα έλεγα κι ένα «άει στον διάολο».

ΝΔ: Τι βρίσκεται Δεξιά της Δεξιάς;

Πρέπει να ομολογήσω ότι μου έκανε μεγάλη εντύπωση η στάση που κράτησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην υπόθεση του (Τaxi)Beat. Πήρε ευθέως και δίχως την παραμικρή λείανση (με δική του δήλωση μάλιστα και όχι τυχαία ερωτώμενος) θέση υπέρ της πλατφόρμας και εναντίον της περίφημης κίτρινης φυλής. Οποιοσδήποτε λογικός επικοινωνιολόγος θα τον συμβούλευε για το αντίθετο: Να κάτσει άνετα σε μια γωνιά της αρένας και να παρακολουθήσει χαμογελώντας την σφαγή του Σπίρτζη και του Θύμιου. Καθότι με το άκουσμα της είδησης, ένας ολόκληρος στρατός ξεπήδησε αυθόρμητα από τα social media και επέπεσε με την μανία πειρατικού ασκεριού πάνω στην κυβέρνηση και τους ταξιτζήδες.

Η έπαρση της τάξης των αριστοκρατών αριστερών στην εποχή του νέου εμφυλίου ...

Τον Μάιο του 1984 ο Θρασύβουλος Τσακαλώτος είπε «κάναμε λάθος τότε». Ο Μάρκος Βαφειάδης απάντησε «μάλλον στρατηγέ μου». Και με αυτές τις μάλλον υποτονικές φράσεις δόθηκε και τέλος στο μεγαλύτερο δράμα του σύγχρονου ελληνισμού. Στον εμφύλιο που κόστισε την ζωή σε περισσότερους από 160 χιλιάδες ανθρώπους. Θα είχε μάλλον δοθεί αν 20 χρόνια αργότερα δεν προέκυπτε το μεγαλύτερο έγκλημα του ΣΥΡΙΖΑ. Η απόφασή του να ξαναζωντανέψει τον εμφύλιο για να στρέψει την προσοχή των οπαδών του μακριά από την πανωλεθρία του στην Ευρώπη. Ξεκινώντας να χάνει από την Γερμανία και καταλήγοντας στην Εσθονία στον ΣΥΡΙΖΑ χρειαζόταν μια νίκη. έστω και σε βάρος Ελλήνων. Οι αναφορές στους δοσίλογους και τους γερμανοτσολιάδες δεν ήταν αρκετές. Στην διαίρεση έπρεπε να δοθεί και ιστορικό υπόβαθρο.

Είναι κομμουνιστές, δεν είναι… αστοιχείωτοι!

Κινούνται βάσει σχεδίου. Θέλουν να ελέγξουν τα πάντα, Δικαιοσύνη, μέσα ενημέρωσης, δυνάμεις ασφαλείας, δημόσιες υπηρεσίες. Ακόμη κι αν εξαναγκαστούν να πάνε σε εκλογές, θα αφήσουν πίσω τους μία πέμπτη φάλαγγα. Ονειρεύονται μία «φιλελεύθερη παρένθεση» και την ίδια ώρα ενισχύουν τις σχέσεις τους με τμήματα της Λαϊκής Δεξιάς, σχεδιάζοντας το μέλλον μιας Ελλάδας στην οποία θα εναλλάσσονται κυβερνήσεις με σαφή αντιευρωπαϊκό προσανατολισμό.

Δεν θα φύγουν εύκολα κι αυτό το γνωρίζουμε. Αυτή την περίοδο τα παίζουν όλα για όλα, επειδή ξέρουν ότι μία εκλογική αναμέτρηση θα τους οδηγήσει σε μεγάλη εκλογική και πολιτική ήττα. Γι' αυτό κι οι εκλογές θα είναι η τελευταία τους επιλογή. Μόνο αν εξαναγκαστούν, αν δεν γίνεται αλλιώς, μόνο και μόνο τότε θα προσφύγουν στις κάλπες. Αλλά και για μία τέτοια περίπτωση, απευκταία γι' αυτούς, έχουν σχέδιο: Προσπαθούν να ελέγξουν όλα τα κρίσιμα «περάσματα» στον κρατικό μηχανισμό για να δυσκολέψουν το έργο της επόμενης κυβέρνησης. Πως το είχε πει ο Πολάκης; Ότι δεν ελέγχουν τον κρατικό μηχανισμό; Αυτό το έλεγε πριν μερικούς μήνες. Είναι σαφές ότι τώρα προσπαθούν να ελέγξουν τα πάντα. Και στην προσπάθειά τους αυτή δεν τους νοιάζει αν θα «εκτεθούν» ή όχι, όπως συμβαίνει τώρα με τις δηλώσεις τους περί Δικαιοσύνης.

Και όμως, πρωτοπορούμε !

Ηταν υπέροχο και τόσο ελληνικό! Πραγματικά, της κατηγορίας «πουθενά αλλού στον πολιτισμένο κόσμο». Εννοώ την κλωτσοπατινάδα των πολιτικών δυνάμεων, την περασμένη Δευτέρα, για τον Μακρόν. Κλωτσοπατινάδα για να φανεί ποιος από τους δικούς μας δικαιώθηκε περισσότερο από το αποτέλεσμα του πρώτου γύρου, ποιος είναι πολιτικά πιο κοντά στον Μακρόν, ποιος τον στηρίζει περισσότερο. Ποιος ξέρει; Μπορεί ο Μακρόν να παρακολουθεί και να σημειώνει τους φίλους του στην Ελλάδα. (Λέγεται ότι στην πρωινή τακτική σύσκεψη με τους συνεργάτες του, το τρίτο θέμα στην ατζέντα της εξωτερικής πολιτικής, μετά τη Β. Κορέα και τον Πούτιν, είναι πάντα η αποτίμηση των απόψεων που διατυπώνουν γι’ αυτόν οι Ελληνες πολιτικοί...)

Η σύγκρουση δεν είναι μεταξύ δεξιών ή αριστερών αλλά μεταξύ συστημικών και αντισυστημικών ...

Πριν από δύο χρόνια για τις γαλλικές εκλογές στο Mega η Τρέμη με τον Πρετεντέρη θα μιλούσαν για το αποτέλεσμα, ο Τσίμας θα έκανε παρεμβάσεις και η Δεναξά θα έδινε ανταποκρίσεις. Στον Αντένα η Χούκλη θα ήταν anchorwoman σε ένα εκτεταμένο δελτίο ειδήσεων. Στον Σκάι η ανάλυση των γαλλικών εκλογών θα είχε ξεκινήσει από το απόγευμα.

Το Εικονοστάσιο της Αριστεράς...

Προς την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Κύριε διευθυντά

Ο συνεργάτης σας Στέφανος Κασιμάτης (Φαληρέας) αναφέρεται με ακρίβεια στη «βλακεία της ελληνικής Δεξιάς» περιγράφοντας τα αίτια της εξακολουθητικής αδυναμίας που δείχνει η ελληνική κοινωνία προς την Αριστερά. Κι έχει απόλυτο δίκιο όταν προβλέπει πως δεν υπάρχει σωτηρία για τον τόπο για όσο διάστημα η Αριστερά και οι ιδέες της αποτελούν λατρευτικό τοτέμ για τη χώρα και τον λαό. Δυστυχώς, καμία πολιτική παράταξη στον τόπο δεν τολμάει να αμφισβητήσει ευθαρσώς αυτή την ιερότητα του ντόπιου μαρξιστικού εικονοστασίου.

Ο Antonio Tajani νέος πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου , 3/3 το ΕΛΚ !

Ο Antonio Tajani, ο ιταλός υποψήφιος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, εξελέγη απόψε πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όπως ανακοίνωσε στο Στρασβούργο ο απερχόμενος πρόεδρος του σώματος, ο Γερμανός Martin Schulz.

Η νίκη του σηματοδοτεί την ενίσχυση της εξουσίας της δεξιάς στους ευρωπαϊκούς θεσμούς.

Στον τέταρτο και τελικό γύρο της ψηφοφορίας ο Tajani έλαβε 351 ψήφους έναντι 282 του επίσης ιταλού αντιπάλου του, του υποψήφιου της κεντροαριστεράς Gianni Pittella, όπως επιβεβαίωσε ο σοσιαλδημοκράτης Schulz απευθυνόμενος στους ευρωβουλευτές, που χειροκρότησαν τον νικητή.

Αριστερά του μίσους, Δεξιά της αμνησίας ...

Ο χθεσινός «Ριζοσπάστης» είχε στην πρώτη σελίδα του θέμα με τον τίτλο «Τι κι αν έπεσε ο Γράμμος, εμείς συνεχίζουμε». Ηταν η κεντρική ιδέα της ομιλίας του Δ. Γόντικα, σε εκδήλωση του ΚΚΕ για τα 70 χρόνια από την ίδρυση του λεγόμενου Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας – δηλαδή, τα 70 χρόνια αφότου το ΚΚΕ ξεκίνησε και επίσημα τον πόλεμο για την κατάληψη της εξουσίας στην Ελλάδα. Στις εσωτερικές σελίδες, διαβάζουμε ότι «στα στιγμιότυπα που ξεχώρισαν, αποσπώντας το πιο δυνατό χειροκρότημα που ξεσήκωσε την αίθουσα, ήταν το ηχογραφημένο ντοκουμέντο με τη φωνή του Νίκου Ζαχαριάδη, που πρωτοπαρουσιάστηκε χτες». Ψυχραιμία· διότι, όπως λέει ο ποιητής, «είναι κι αυτή μια στάσις. Νιώθεται». Νιώθεται, προφανώς, από όσους μετείχαν στη συγκεκριμένη εκδήλωση και από το κόμμα που την οργάνωσε.

Εκλογές στην Αυστρία: Ο Χόφερ ίσως εκλεγεί ο πρώτος ακροδεξιός αρχηγός κράτους– μέλους της Ε.Ε...

Αντιμέτωπη με το ενδεχόμενο να εκλέξει σήμερα Κυριακή τον πρώτο ακροδεξιό αρχηγό κράτους - μέλους της Ε.Ε. βρίσκεται η Αυστρία καθώς ο αρχηγός του κόμματος Κόμματος των Ελευθέρων (FPÖ) Νόρμπερτ Χόφερ κέρδισε τον πρώτο γύρο των εκλογών με ποσοστό 35%. Στον δεύτερο γύρο ο Χόφερ θα βρεθεί αντιμέτωπος με τον πρώην ηγέτη των Πρασίνων, τον Αλεξάντερ Βαν ντερ Μπέλεν που είχε καταλάβει τη δεύτερη θέση με ποσοστό 21,3%.
Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, το εκλογικό αποτέλεσμα θα κριθεί με μικρή διαφορά. Μια νίκη της ακροδεξιάς όμως μπορεί να έχει απήχηση ανάμεσα στα 28 κράτη–μέλη της ΕΕ, όπου η μετανάστευση έχει αναδειχθεί σε κορυφαίο πολιτικό ζήτημα.

Ο Φαήλος Κρανιδιώτης για την «Νέα Δεξιά» ... Η ιδρυτική διακήρυξη του κόμματος του...

«Έθνος και Ελευθερία. Το πρώτο είναι το πρόσωπο μας στον κόσμο και στην Ιστορία. Η δεύτερη είναι το διαρκές ζητούμενο των αγώνων του λαού μας.
Σήμερα κινδυνεύουν θανάσιμα και τα δύο. Μόνον η ισχύς μπορεί να τα διασφαλίσει. Ισχυρή εθνική οικονομία, ισχυρή εθνική άμυνα, ισχυρή ελληνική παιδεία και εθνική ταυτότητα, ισχυροί δημοκρατικοί θεσμοί που να υπηρετούν την εθνική και κοινωνική ενότητα, τα καθήκοντα της Ελληνικής Δημοκρατίας έναντι του όλου Ελληνισμού, εδώ αλλά και στην Ιστορική Περιφέρεια και στην Διασπορά. Σκοπός μας η ισχυρή και ανεξάρτητη Ελλάδα. Νόμος, Τάξη, Ελευθερία.
Ασφαλή σύνορα, ασφαλή σπίτια, ασφαλείς δημόσιοι χώροι. Αυτή είναι η πρώτη υποχρέωση της δημοκρατικής πολιτείας και το πρώτο δικαίωμα των πολιτών, η βασική προϋπόθεση για κάθε είδους δημιουργία σε όλη την κοινωνική και οικονομική ζωή. Γιατί χωρίς ασφάλεια δεν υπάρχει ελευθερία.

Τρέμουν τον Κυριάκο, ετοιμάζουν «κίνηση»…

Δεν θέλουν η χώρα να πάρει τη στροφή προς τις φιλελεύθερες πολιτικές. Προτιμούν την Ελλάδα στη δραχμή, αρκεί να διατηρήσουν την «ιδιοκτησία». Θεωρούν ατύχημα τη νίκη του Κυριάκου στις εκλογές της Νέα Δημοκρατία και πιστεύουν ότι μπορούν να ανακατέψουν και πάλι την τράπουλα. Οι συνωμότες του καναπέ ετοιμάζονται για την επόμενη κίνησή τους…

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήταν η απάντηση που έδωσε ένα μεγάλο μέρος της παραγωγικής Ελλάδας στα διαστροφικά σενάρια σύμπραξης της παλαβής αριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ και της καραμανλικής δεξιάς. Με τη νίκη του Κυριάκου κάποιοι βιάστηκαν να πουν ότι τα σενάρια της οικουμενικής θάφθηκαν βαθιά μέσα στο χώμα. Έκαναν λάθος! Οι ομάδες  των «πεφωτισμένων» θα επιδιώξουν να ρίξουν όλες τις δυνάμεις τους στον αγώνα, γνωρίζοντας ότι κάθε ημέρα που περνάει θα αποδυναμώνει τη δική τους θέση.