Από τον Ρασπούτιν στον Βισίνσκυ ...

Ο Ρασπούτιν –ο πραγματικός—έγινε γνωστός όχι μόνον για την επιρροή που εξασκούσε, μέσω ενός θρησκευτικού μυστικισμού στην τσαρική οικογένεια, αλλά γιατί συγχρόνως υπαγόρευε σημαντικές πολιτικές αποφάσεις. Όποιος έπεφτε στην δυσμένεια του είχε κακό τέλος.

Όταν η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο τον δολοφόνησε ένας Ρώσος πρίγκηπας στην Πετρούπολη, τις τελευταίες ημέρες του 1916.

Το όνομα του έγινε συνώνυμο της ραδιουργίας, της συνωμοσίας και της εξωθεσμικής επιρροής.

Ο Αντρέι Βισίνσκι ήταν προεπαναστατικά ένας μενσεβίκος μεγαλοδικηγόρος, με ακριβά γούστα. Στην συνέχεια –μετά την Ρωσική Επανάσταση—εισήλθε στο δικαστικό σώμα, υπηρέτησε πιστά το σταλινικό καθεστώς και ήταν ο γενικός εισαγγελέας στις δίκες της Μόσχας ( 1936-1938).

Εξέφρασε, λόγω και έργω, με τον καλύτερο τρόπο το δόγμα Στάλιν «καλύτερα 10 αθώοι στην φυλακή παρά ένας πράκτορας του εχθρού ελεύθερος». Οι αγορεύσεις του ήταν ένα διαρκές υβρεολόγιο κατά των κατηγορουμένων οι οποίοι είχαν ήδη παραδεχθεί, με συντριβή, την ενοχή τους.

Τα ριγέ κουστούμια θα ξαναγίνουν της μόδας ...

Ακόμα θυμάμαι το δάκρυ του Πικραμμένου. Τώρα αυτό το δάκρυ παίρνει την εκδίκηση του και βρίσκει την δικαίωση του, συγχρόνως.

Ακόμα θυμάμαι τον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, με το γνωστό ύφος, να εκφέρει με οργή την εμβληματική πλέον φράση «θα τους πάω μέχρι τέλους».

Και η αρχή του τέλους πλησιάζει για τους σκευωρούς της υπόθεσης Novartis. Για την συμμορία, όπως τους αποκαλεί ο Α.Λοβέρδος.

Η νέα παρέμβαση του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ι.Αγγελή αποκαλύπτει πλήρως την πολιτική παρέμβαση στην εξέλιξη της σχετικής υπόθεσης. Κατονομάζεται ο φυσικός αυτουργός που τυγχάνει υπουργός της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.

Συνεπώς, η υπόθεση θα πρέπει να παραπεμφθεί « αμελλητί» στην Βουλή, όπως σημειώνει σε δήλωση του ο Β.Βενιζέλος. Μόνον που η Βουλή θα είναι αυτή που θα έχει εκλέξει με την ψήφο του ο Ελληνικός λαός στις 7 Ιουλίου.

Στην κάλπη με ρουσφέτια και μπαξίσια ...

Δεν υπάρχει πια καμιά αμφιβολία ότι σ’ αυτές τις ευρωεκλογές βρεθήκαμε αντιμέτωποι με μια εκτεταμένη επιχείρηση κατάχρησης εξουσίας, στη διάρκεια της οποίας η κυβέρνηση, με το πεπόνι και το μαχαίρι στο χέρι, άνοιξε τις κάνουλες κουτσουρεμένων επιδομάτων και υποσχέσεων.

Ωστόσο, η προεκλογική κατάχρηση εξουσίας δεν περιορίστηκε στη διανομή επιδομάτων, στη μείωση του ΦΠΑ, στις 100 δόσεις για τη ρύθμιση των οφειλών και στις ένδεκα τροπολογίες λίγες μέρες πριν από τις κάλπες.

Η προεκλογική κυβερνητική προπαγάνδα «μίλησε» σε διάφορες κατηγορίες πολιτών με ανακοινώσεις, παροχές και εξαγγελίες ως την τελευταία στιγμή, που μέσα στον γενικό ορυμαγδό πέρασαν απαρατήρητες.

Έχουμε και λέμε:

Σε τροχιά κατάρρευσης…

Στα 200 χρόνια του νεοελληνικού κράτους το σύνηθες ήταν η κομματοκρατία,  η  πελατειακή νομή των προνομίων της εξουσίας και η διαπλοκή των διαχειριστών του δημόσιου συμφέροντος με τα οικονομικά συμφέροντα.

Η περίπτωση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ φαίνεται όμως πως ξεπέρασε κάθε προηγούμενο αφού η προώθηση κομματικών ημετέρων και η ανάθεση ευθυνών σε ανίκανους σε κάποιες περιπτώσεις έφτασε να έχει κόστος εκατόμβες νεκρών, ενώ σε γενικές γραμμές ολοκλήρωσε τη διάλυση της ελάχιστα αποδοτικής δημόσιας διοίκησης.

Μετά τα τραγικά δείγματα διοίκησης αλλά και ηθικής που επέδειξαν στην τετραετία ήταν αναμενόμενο λίγους μήνες πριν τις εκλογές να επιχειρήσουν να διασωθούν πολιτικά, μοιράζοντας προνόμια και επιδόματα  σε κατηγορίες δυνητικών ψηφοφόρων.

Η εικόνα των εναγκαλισμών του κ. Τσίπρα με τον κ. Θ. Λυμπερόπουλο που μάχεται να κρατήσει τη συμπαθή κατηγορία των αυτοκινητιστών στις συνθήκες και τα δεδομένα της δεκαετίας του ’50 και πολεμά κάθε προσπάθεια εκσυγχρονισμού είναι χαρακτηριστική του χωρίς φραγμούς και στοιχειώδη αξιοπρέπεια καιροσκοπισμού  αμφοτέρων.

Από τα διπλά βιβλία του Πολάκη στα «δωράκια» του Αλ. Τσίπρα ...

Είναι γεγονός, πέραν κάθε αμφισβητήσεως, πως ο πρωθυπουργός παραβίασε τον κώδικα δεοντολογίας της Βουλής, αποδεχόμενος δώρο άνω των 200 ευρώ. Γιατί οι δωρεάν διακοπές που έκανε στο σκάφος της γνωστής εφοπλιστικής οικογένειας κόστισαν αρκετές χιλιάδες ευρώ.

Αν, μάλιστα, δεν το δήλωσε και στο «πόθεν έσχες» έχει και ποινικές κυρώσεις.

Αυτή η ρύθμιση έχει θεσπισθεί, ώστε να αποφεύγονται τυχόν μεροληπτικές συμπεριφορές πολιτικών προσώπων υπέρ των δωρητών τους.

Όμως, ο πρωθυπουργός την ιδιοκτήτρια της θαλαμηγού—που ας σημειωθεί έφερε σημαία ξένης χώρας—την διόρισε πρέσβειρα εκ προσωπικοτήτων και στην συνέχεια την πρότεινε για να εκπροσωπεί την Ελλάδα στην Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή.

Ας σημειωθεί πως οι πρέσβεις εκ προσωπικοτήτων λαμβάνουν τον μισθό του πρεσβευτή, εκτός αν παραιτηθούν της αμοιβής.

Με απλά λόγια καραμπινάτη συναλλαγή. Do ut des.

Στην προκειμένη περίπτωση η ποινική διάσταση της υποθέσεως διαπλέκεται με την πολιτική διάσταση. Είναι οι δύο όψεις του ιδίου νομίσματος.

Ο «κολλητός», ο «αυτοκόλλητος» και οι λογαριασμοί στην Κύπρο ...

Κάτι σοβαρό συμβαίνει στην υπόθεση Πετσίτη-Λαυρεντιάδη. Κάτι που φοβίζει το καθεστώς ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο ενεργοποίησε τις δυνάμεις που του δάνεισε η εμφανής δεξιά συνιστώσα στον χώρο της Δικαιοσύνης, για να αποφύγει προεκλογικές περιπέτειες.

Τι έγινε λοιπόν;

Εκπαραθυρώθηκε ένας αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου που διερευνούσε την υπόθεση ELFE-ΔΕΠΑ και ένας ανώτερος δημόσιος λειτουργός που υπηρετούσε στην Αρχή για το ξέπλυμα «μαύρου» χρήματος και δούλευε πάνω στην συγκεκριμένη υπόθεση.

Ήταν φανερό πως κάποιο «αόρατο», γυναικείο χέρι, έκανε το θαύμα του.

Τον Μάϊο 2017 ο τότε αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου για το ξέπλυμα «μαύρου» χρήματος Γ.Παντελής, με δύο επιστολές του, στις 2 και στις 22 Μαϊου, επεσήμανε περίεργες μεθοδεύσεις και πρακτικές στις οικονομικές συναλλαγές της εταιρείας ELFE, συμφερόντων Λαυρεντιάδη, και της ΔΕΠΑ.

Το 25% με όρους μαφίας ...

Εγώ σαν πολίτης με κοινωνική συνείδηση δεν θα χαιρόμουν με τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων, ούτε φυσικά της χτεσινής. Η οποία μας δείχνει ότι ένας στους τέσσερις ψηφοφόρους, σταθερά εδώ και τρία χρόνια, ψηφίζει ΣΥΡΙΖΑ. Σταθερά! Με ένα ποσοστό αναποφάσιστων, που προέρχεται κατά κύριο λόγο από τον ΣΥΡΙΖΑ, και που είναι ακόμα αναποφάσιστοι. Δεν είναι θέμα νίκης ή ήττας. Είναι φαινόμενο οικτρής ήττας.

Και η ήττα αυτή δεν αφορά στα εκλογικά αποτελέσματα και στο ποιος θα σχηματίσει κυβέρνηση. Αφορά στην ήττα του πολιτισμού και των αρχών της δημοκρατίας, της δικαιοσύνης, της ηθικής, της αξιοπρέπειας και της ντροπής.

Πριν από τρία χρόνια ένας στους τέσσερις ψηφοφόροι ψήφιζαν ΣΥΡΙΖΑ. Όπως και σήμερα. Στο μεταξύ, η επιβολή της ανομίας σε όλα τα επίπεδα έχει πιάσει ταβάνι. Η αστυνομία δεν είναι του μπάτσου πια, αλλά του κλώτσου και του μπάτσου. Από την πολιτική της ηγεσία. Οι πολίτες είναι ανυπεράσπιστοι. Οι ληστείες και οι δολοφονίες είναι στην ημερήσια διάταξη και οι αυτοκτονίες παίρνουν την ανηφόρα. Το μπάχαλο επικρατεί με άνεση και για πλάκα.

Από τον Μοράλες στο Brexit ...

Aν θέλεις πρακτικά να καταλάβεις τη δήλωση «ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε την κυβέρνηση, αλλά δεν πήρε την εξουσία», δεν έχεις παρά να δεις τα πεπραγμένα του προέδρου Μοράλες της Βολιβίας. «Πριν από τρία χρόνια οι Βολιβιανοί απάντησαν “όχι” σε δημοψήφισμα που θα έδινε τη δυνατότητα στον πρόεδρο της χώρας Εβο Μοράλες να εκλεγεί για τέταρτη φορά. Ο Μοράλες αποφάσισε να αγνοήσει το “όχι” των συμπατριωτών του και θα είναι εκ νέου υποψήφιος τον Οκτώβριο του 2019». Η απόφαση για να παρακαμφθεί το ενοχλητικό δημοψήφισμα ελήφθη από το Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας, διορισμένο από τον κ. Μοράλες, που αποφασίζει ως κομματικό όργανο.

Ούτε ένας δεν βρέθηκε να υψώσει ανάστημα; Ούτε ένας!

Αυτό μου είπε ένας καλός μου φίλος γεμάτος αγανάκτηση για την κατάντια της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε ένας δεν βρέθηκε να αρθρώσει μια λέξη για τα αίσχη που γίνονται αυτές τις ημέρες.

Ούτε ένας δεν βρέθηκε να διαμαρτυρηθεί για τις καραμπόλες βουλευτών και για τις, χωρίς αρχές, προσχωρήσεις στον ΣΥΡΙΖΑ πολιτικών που ουδεμία ιδεολογική συγγένεια έχουν μαζί του. Εδώ θα μου πείτε ανέχτηκαν αδιαμαρτύρητα επί τέσσερα χρόνια τον Καμμένο. Συνήθισαν.

Πού οφείλεται αυτός ο κομματικός πατριωτισμός;

Κομισάριοι, "οικονομισάριοι", πατριώτες και προδότες...

Η θέση της Ελλάδας το 2018 επιδεινώθηκε δραματικά στη διεθνή κατάταξη του δείκτη διαφάνειας που μετράει τη διαφθορά. Από την 59η θέση μεταξύ 180 χωρών βρεθήκαμε στην 67η.

Τούτο δεν αποτελεί έκπληξη για μια χώρα που ο Ανδρέας Παπανδρέου αναγνωρίζεται από αριστερούς και δεξιούς σαν πολικός αναμορφωτής και το δεξί χέρι του Άκη Τσοχατζόπουλου σαν υπαρχηγός της κυβέρνησης που ήρθε να καθαρίσει το "παλιό"...

Υπενθυμίζω πως ο Ανδρέας Παπανδρέου όταν ήταν πρωθυπουργός απέκτησε βίλα την οποία δεν μπορούσε να αιτιολογήσει το πόθεν έσχες του. Για να καλυφθεί τυπικά η "πομπή" εμφανίστηκαν 5-6 πρόσωπα τα οποία δήλωσαν πως του δάνεισαν τα χρήματα.

Στη συνέχεια ένας εξ αυτών έγινε πρόεδρος της Δημοκρατίας με πρόταση μάλιστα της Ν.Δ., ενώ έτερος "προξενολογούσε" πρόσφατα το ΚΙΝΑΛ στο ΣΥΡΙΖΑ κατά συνάθροιση στο σπίτι του λόγω ονομαστικής εορτής.

Ούτε το γεγονός πως επί ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ που παρίσταναν τους αναμορφωτές και εκκαθαριστές του παλαιού και διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος η θέση της χώρας σε ό,τι αφορά την διαφθορά επιδεινώθηκε αποτελεί έκπληξη.

Αχ τους γλυκούς μας τους τροϊκανούς!

Η συναλλαγή της κυβέρνησης με τους δανειστές αποδείχθηκε την ίδια μέρα που στη Βουλή ψηφιζόταν η Συμφωνία των Πρεσπών.

Είχε προηγηθεί μια εξαιρετικά ταραγμένη εβδομάδα, την οποία ακριβώς είχαν επιλέξει οι εκπρόσωποι των δανειστών για να ξανακάνουν την εμφάνισή τους στην Αθήνα.

Ήταν κι’ αυτό ένα δώρο στον κ. Τσίπρα. Δεν ασχολήθηκε μαζί τους κανείς! Αχ τους γλυκούς μας τους τροϊκανούς!

Έτσι, την Παρασκευή 25 Ιανουαρίου 2019, αποφράδα ημέρα κατά την οποία επικράτησε το ψέμα και Τσίπρας και Καμμένος συμμάχησαν εις βάρος της Ελλάδας, μαζί με την υπερψήφιση της παράδοσης της Μακεδονίας, πληροφορηθήκαμε ότι η τρόικα αποχώρησε από την Αθήνα.

Αναχώρησαν ησύχως!

Ζούμε ημέρες εκτροπής ...

«Το κράτος δικαίου είναι το κράτος στο οποίο η κρατική εξουσία οριοθετείται στη δράση της με νομικές εγγυήσεις, συνταγματικής περιωπής, τώρα δε και με εγγυήσεις διεθνούς περιωπής, οι οποίες υπερισχύουν της εθνικής νομοθεσίας και αυτού του ίδιου του εθνικού Συντάγματος. Το κράτος δικαίου εγγυάται και διασφαλίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα και όλες τις συναφείς θεσμικές εγγυήσεις που αποτελούν προϋπόθεση και για τη λειτουργία της Δημοκρατίας.» [1]

Όλα αυτά παραβιάζονται αυτές τις ημέρες από έναν παρακρατικό μηχανισμό που λειτουργεί υπό την καθοδήγηση του Ρασπούτιν, με σκοπό την ηθική και πολιτική εξόντωση των βασικών αντιπάλων του συγκροτήματος εξουσίας που μας κυβερνά. Δηλαδή, του ΣΥΡΙΖΑ, των ΑΝΕΛ και της Δεξιάς συνιστώσας.

Ο πρωθυπουργός του μουσαμά ...

Αναμφίβολα το σκίτσο της χρονιάς!

Δεν φταίω εγώ που τα γράφω, αλλά αυτοί που τα κάνουν. Ουδείς τους υποχρέωσε να διοργανώσουν εγκαίνια –μαϊμού και ουδείς τους υποχρέωσε να παρουσιάσουν εκδοτήρια εισιτηρίων—στάμπα πάνω σε μουσαμά.

Τελικά ο πρωθυπουργός είναι μια τραγική φυσιογνωμία. Αρχίζω να τον συμπαθώ. Τον περιβάλλει μια στρατιά ανόητων επικοινωνιολόγων της αυτοαποκληθείσας «ανανεωτικής Αριστεράς», που τον γελοιοποιούν. Γιατί ο Α.Τσίπρας γελοιοποιείται. Αυτοί ανέκαθεν γελοίοι ήταν.

Ο πρωθυπουργός τελικά έχει μόνον ένα προσόν. Είναι άριστος στις εσωκομματικές ίντριγκες. Έχει πάρει δέκα με τόνο, στις ραδιουργίες μέσα στον κομματικό του μικρόκοσμο, καθώς εξόντωσε διαδοχικά όλους αυτούς που τον απειλούσαν. Μέχρις εδώ, είναι οι ικανότητες του. Ο αντιληπτικός του ορίζοντας εξαντλείται στους τέσσερις τοίχους της Κουμουνδούρου.

Ο κόσμος τo 'χει τούμπανο και ο Τσίπρας κρυφό καμάρι...

Θύμωσε ο πρωθυπουργός που ο Κ.Μητσοτάκης είπε στην Βουλή πως αντάλλαξε την επίλυση του Σκοπιανού με την μη περικοπή των συντάξεων. Λες και πρώτη φορά το άκουσε ο Α.Τσίπρας. Εδώ και μήνες βοά ο τόπος. Έχουν γραφεί δεκάδες πρωτοσέλιδα.

Γιατί ξαφνικά έγινε ο πρωθυπουργός τόσο ευαίσθητος και επιζητεί να δηλώσουν οι εταίροι μας πως δεν συνέβη κάτι τέτοιο; Τι τον ενόχλησε;

Δεν νομίζω να ενοχλήθηκε από την συγκεκριμένη φράση του Κ.Μητσοτάκη. Αλλωστε έχει αποδείξει πως σπάνια ενοχλείται με κάτι. Αυτά είναι αστικές ευαισθησίες. Ο Α.Τσίπρας προχθές έκανε την χειρότερη κοινοβουλευτική του εμφάνιση. Και μάλλον το κατάλαβε. Όπως κατάλαβε πως ό,τι και να κάνει δεν του βγαίνει, πλέον.

Ο Πετσίτης δεν είναι ένας άνθρωπος, είναι μια ιδέα ...

Αν ένας νέος που, μετά βίας, έβγαζε 5-6.000 ευρώ τον χρόνο ξαφνικά αποκτήσει ετήσιο εισόδημα 200.000 ευρώ περίπου, όλοι θα λέγαμε πως είναι ένας λαμπρός και εργατικός νέος. Όλοι οι γονείς θα τον ήθελαν για γαμπρό τους.

Βέβαια, όλα αυτά θα ήταν ειδυλλιακά, αν ο εν λόγω νέος δεν ήταν «κολλητός» ενός παντοδύναμου υπουργού, ο οποίος φροντίζει όλη την οικογένεια του, εν τη ευρεία έννοια της. Και το πρόβλημα οξύνεται όταν η πηγή των εισοδημάτων του έκτακτου αυτού νέου, είναι υπόδικοι και κατάδικοι επιχειρηματίες.

Το όλο θέμα, κλιμακώνεται και μετατρέπεται σε σκάνδαλο, όταν ξέρουμε πως αυτοί οι επιχειρηματίες ευνοήθηκαν προκλητικά από την παρούσα κυβέρνηση. Συνεπώς, βρισκόμαστε μπροστά σε ένα πολιτικό πρόβλημα στο οποίο καλείται να απαντήσει η κυβέρνηση και όχι ο κ.Πετσίτης.

Οι καταθέσεις μαρτύρων στην εποχή του Ρασπούτιν ...

Μόλις ενεπλάκησαν τα ονόματα των τριών υπουργών της Νέας Δημοκρατίας για την υπόθεση παραλαβής του C4I, όλως τυχαίως, ένας μάρτυρας καταδικασμένος σε δεκαεξαετή κάθειρξη σε πρώτο βαθμό, θυμήθηκε τι έγινε το 2003. Δεκαπέντε χρόνια δεν είναι τίποτα μπροστά στην αιωνιότητα. Ιδίως αν σε λίγες ημέρες διεξάγεται η δίκη σε δεύτερο βαθμό.

Τι είπε λοιπόν ο αυτόκλητος μάρτυρας που αναπαρήγαγαν με θαυμαστή ομοιομορφία και τέλειο συγχρονισμό τα έντυπα που πρόσκεινται στον ΣΥΡΙΖΑ και στο σύστημα Ρασπούτιν;

Σταχυολογώ: « η εκτίμηση μου είναι ότι κατά πάσα πιθανότητα ...δεν είμαι όμως σε θέση να γνωρίζω αν ο Σημίτης έχει δωροκηθεί για την συγκεκριμένη προμήθεια». Και συνεχίζει την ...πλήρως τεκμηριωμένη κατάθεση του ο μάρτυρας : « η προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι ο Σημίτης γνωρίζει και γνώριζε για παράνομες πληρωμές στην προμήθεια του C4I…». Πώς αποδεικνύεται αυτός ο ισχυρισμός; Όχι με κάποια δικονομικού επιπέδου απόδειξη, αλλά με έναν υποθετικό συμπερασμό. « Είναι αφέλεια να θεωρεί κάποιος ότι οι πρωθυπουργοί της χώρας δεν γνωρίζουν αν δωροδοκούνται οι υπουργοί Αμύνης... όπως και όλοι οι κατοπινοί πρωθυπουργοί γνώριζαν».

Τους ενοχλεί που τον αποκαλούμε Ρασπούτιν και όχι ότι είναι Ρασπούτιν ...

Η ναυαρχίδα του «ρασπουτινισμού» ενοχλήθηκε γιατί ο Α.Σαμαράς και η Φ.Γεννηματά αναφέρθηκαν στην παρακρατική δράση ενός αναπληρωτή υπουργού, τον οποίον ένα από τα θύματά του αποκάλεσε Ρασπούτιν. Μάλιστα, ο πρώην πρωθυπουργός σε συνέντευξη του έκανε ένα βήμα παραπέρα. Είπε πως θα κυνηγήσει τους σκευωρούς μέχρι τέλους. Και όσοι γνωρίζουν τον Α.Σαμαρά, γνωρίζουν πως το εννοεί. Και αυτό πόνεσε.

Αλλά γιατί ενοχλήθηκαν για την επίθεση στον Ρασπούτιν; Έχει κάποια ασυλία; Μπορεί να κάνει ό,τι θέλει ανεξέλεγκτος; Γιατί δεν ενοχλούνται από τις δραστηριότητες του και ενοχλούνται με αυτούς που καταγγέλλουν αυτές τις δραστηριότητες;

Η απάντηση είναι απλή. Γιατί και αυτοί οι εκδότες και οι δημοσιογράφοι υπηρετούν το ίδιο σύστημα εξουσίας. Υπηρετούν τον άνθρωπο που θέλει πάση θυσία να μην γίνει πρωθυπουργός ο Κ.Μητσοτάκης και, κυρίως, η επόμενη βουλή να μην μπορεί να εκλέξει Πρόεδρο Δημοκρατίας.

Καλά κάνουν τα παιδιά και ανησυχούν ...

Τα παιδιά των fake news καλά κάνουν και ανησυχούν. Η αγωνία τους είναι απόλυτα δικαιολογημένη. Θα την αντιληφθούν άπαντες όταν βγουν οι… χορηγίες των δημοσίων Οργανισμών. Ξέρουν αυτοί. Ένα «site» εδώ, ένα blog εκεί, ένα ακόμη παραπέρα. Ανύπαρκτες επιχειρήσεις χορεύουν σε ένα πάρτι εκατομμυρίων ευρώ. Ο στρατός των συριζοτρόλ είναι εδώ, έτοιμος για την επόμενη δολοφονία χαρακτήρων. 

Μεταξύ των στόχων τους είναι ο Φιλελεύθερος και το liberal.gr. Κατανοητό. Έχουν χωρίσει τον κόσμο σε εχθρούς και φίλους. Σε εκείνους και στους άλλους. Συχνά φορούν την κουκούλα της ανωνυμίας. Ακόμη πιο συχνά μπερδεύουν ηθελημένα την αλήθεια με το ψέμα. Είναι συνηθισμένοι σε αυτό. Βουτηγμένοι στην λάσπη. Δεν ιδρώνει το αυτί τους. Το μόνο που τους κάνει να χάνουν τον ύπνο τους είναι η προοπτική να κοπεί η βιομηχανία ψεύδους που έχουν στήσει.

Π. Καμμένος: Μια διάψευση που κανένας δεν την πιστεύει...

Ο υπουργός Εθνικής Αμύνης μετά από ολιγοήμερη καθυστέρηση θυμήθηκε να διαψεύσει τον τέως υπουργό Εξωτερικών Ν.Κοτζιά. Προηγήθηκε η οξύτατη επίθεση της εφημερίδας «Αυγή», που στο πρωτοσέλιδο της μίλησε μεν για ψεκασμένα σενάρια της Νέας Δημοκρατίας και του ΚΙΝΑΛ, αλλά ουσιαστικά φωτογράφιζε και τον Π.Καμμένο και τον Ν.Κοτζιά.

Προχθές ο Ν.Κοτζιάς, με την συνέντευξη του, χάλασε το Πολάκειο σκηνικό που πήγε να στήσει ο ΣΥΡΙΖΑ με την προφυλάκιση του ζεύγους Παπαντωνίου. Μέσα στην απόγνωση τους πίστεψαν πως μπορούσαν να αλλάξουν την πολιτική ατζέντα, ενοχοποιώντας πρωτίστως το ΚΙΝΑΛ για την συγκεκριμένη υπόθεση.

Δυστυχώς για τον ΣΥΡΙΖΑ και τους «ψεκασμένους δεξιούς» που τον στηρίζουν, ο Γ.Παπαντωνίου ήταν εδώ και πολύ καιρό ένα πολιτικό πτώμα και οι συνέπειες των πιθανολογούμενων πράξεων του είχαν προεξοφληθεί πολιτικά.

Όταν τα μυστικά κονδύλια γίνονται φανερά κονδύλια ...

Με τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ποτέ δεν πρόκειται να πλήξουμε. Είναι η χαρά των αρθρογράφων και κυρίως των γελοιογράφων. Σε μια οποιαδήποτε χώρα, η ανάληψη του υπουργείου Εξωτερικών από τον ίδιο τον πρωθυπουργό της θα ήταν αντικείμενο σοβαρών πολιτικών αναλύσεων. Στην Ελλάδα του ΣΥΡΙΖΑ προκάλεσε μόνον γέλια και σκωπτικά σχόλια.

Γενικώς, τον Α.Τσίπρα τον έχουμε πάρει στο «ψιλό». Και να θέλουμε να τον δούμε αλλιώς, αυτός δεν μας αφήνει. Π.χ. προχθές στο υπουργικό συμβούλιο, δύο κορυφαίοι υπουργοί του παρ΄ολίγο να έρθουν στα χέρια και αυτός με το γνωστό χαμόγελο του είπε στους υπουργούς του: « βλέπετε τι τραβάω με τον Καμμένο και τον Κοτζιά!»Και αυτό το είπε ενώ ο Καμμένος κατηγορούσε τον Κοτζιά για την διαχείριση των μυστικών κονδυλίων και ο Κοτζιάς του επέστρεφε τις κατηγορίες.