Μέχρι πρόσφατα πίστευα ότι κάτι μάθαμε από την πολυετή κρίση. Έσφαλα! Γράφει μία κυρία στα social media: «Επειδή ήδη ξεκίνησαν το παραμύθι για καμμένη γη, ΝΔ ΠΑΣΟΚ άφησαν 300 δισ. xρέος, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ αφήνει 24 δισ. αποθεματικό. Επιστρέφουν για να μας ρημάξουν και πάλι». Παλεύοντας καθημερινά με το τέρας του οικονομικού αναλφαβητισμού, κερδίζει πάντα το τέρας. Ακριβώς επειδή η βλακεία είναι ανίκητη!
Μην προσπαθήσετε να εξηγήσετε τα 300 δισεκατομμύρια του χρέους και το αποθεματικό που η ίδια αναφέρει. Δεν έχει νόημα αυτή η συζήτηση. Αλλά το γεγονός ότι η κυρία αυτή πιστεύει στα αλήθεια ότι το 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ παρέλαβε μία χώρα που χρωστούσε 300 δισεκατομμύρια ευρώ και ότι τώρα δεν τα οφείλει και έχει και επιπλέον 24 δισεκατομμύρια ευρώ στο σεντούκι. Σαν να λέμε, δηλαδή, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ σε αυτά τα 4,5 χρόνια δημιούργησε πλούτο 324 δισεκατομμυρίων ευρώ! Και πάλι μην προσπαθήσετε να της εξηγήσετε τα αυταπόδεικτα. Θα αποδειχτεί χαμένος χρόνος. Σκεφτείτε, όμως, ότι η κυρία αυτή πραγματικά πιστεύει αυτά που γράφει. Τα εννοεί! Είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ και δημοσιογράφος!
Μέσα στα πολλά ψέματα που ξεφουρνίζει από το πρωί ως το βράδυ η κυβέρνηση είναι και το ψέμα περί… έκρηξης των επενδύσεων.
Επενδύσεις δεν γίνονται, ο κόσμος μπορεί να το μυριστεί, αλλά τα περί «έκρηξης» ακούγονται με τόση έμφαση και επαναλαμβάνονται τόσο πομπωδώς, που σχεδόν δεν τολμά να μιλήσει κανείς για να…μην τον βγάλουν τρελό!
Η αλήθεια δημοσιοποιήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου από την ΕΛΣΤΑΤ. Σύμφωνα με την ανακοίνωση (που δεν διαψεύδεται) στο γ΄ τρίμηνο του 2018 οι ιδιωτικές επενδύσεις (ακαθάριστος σχηματισμός παγίου κεφαλαίου) μειώθηκαν κατά 23,2%!
Αυτό σε σχέση με το γ΄ τρίμηνο του 2017. Σε σχέση με το β΄ τρίμηνο του 2018, οι επενδύσεις μειώθηκαν (κι’ άλλο), κατά 14,5%.
Αυτό δήλωσε -μεταξύ άλλων- ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας Κλάους Ρέγκλινγκ και εξέφρασε την πεποίθηση ότι και η Ελλάδα μπορεί να αποπληρώσει τα δάνειά της, αρκεί οι χρόνοι ωρίμανσης να επιμηκυνθούν αρκετά και οι υποχρεώσεις να μην υπερβαίνουν το όριο του 15-20% σε σχέση με την οικονομική επίδοση της χώρας.
Ο κ. Ρέγκλινγκ, μιλώντας σε εκδήλωση που διοργανώθηκε στο Άαχεν ενόψει της απονομής, την Πέμπτη, του 60ού Διεθνούς Βραβείου Καρλομάγνου στον Εμανουέλ Μακρόν, χαιρέτισε την αναπτυξιακή στρατηγική που παρουσίασε η Ελλάδα στο τελευταίο Eurogroup, έκανε λόγο για «εντυπωσιακές προσπάθειες προσαρμογής», ενώ τόνισε ότι εάν η τελευταία έκθεση είναι θετική, θα υπάρξει μια τελευταία εκταμίευση από τον ΕΜΣ, ενώ τότε θα ληφθούν και οι αποφάσεις για τα ζητήματα πιθανών περαιτέρω ελαφρύνσεων του χρέους. Υποστήριξε δε ότι δεν υπήρχε απολύτως καμία εναλλακτική από την ίδρυση του μηχανισμού διάσωσης, χωρίς τον οποίο, όπως είπε, η Ελλάδα, η Πορτογαλία και η Ιρλανδία θα είχαν πιθανόν βγει από την Οικονομική και Νομισματική Ένωση υπό «χαοτικές συνθήκες», ενώ και άλλες χώρες, όπως η Γερμανία, θα είχαν προβλήματα.
Το κόστος της αρχής, δηλαδή το κόστος εκείνου του πρώτου εξαμήνου με τον Βαρουφάκη, το γνωρίζουμε, έστω και κατά προσέγγιση: από τα 100 δισ., σύμφωνα με συντηρητικούς υπολογισμούς, έως ακόμη και τα 200, όπως το υπολογίζει ο Τόμας Βίζερ. Το κόστος του τέλους της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δεν το γνωρίζουμε ακόμη. Ελπίζω μόνο να μην έχει τη μορφή μιας «εθνικής τραγωδίας», κατά το στερεότυπο. Να μην είναι, δηλαδή, μια ανεπανόρθωτη ζημία την οποία θα υποστεί η εθνική κυριαρχία. Ειλικρινά, το ελπίζω· διότι, ουαί και αλίμονο αν συμβεί το απευκταίο με την Τουρκία: η χώρα για μακρό διάστημα θα εγκλωβιστεί στη νοσηρή εσωστρέφεια του πληγωμένου εγωισμού και της έξαρσης του εθνικισμού, με ό,τι συνεπάγεται αυτό για την ανάπτυξή της. Ο φόβος του τελικού κόστους είναι εύλογος, διότι αυτό που ζούμε εδώ και περίπου δύο μήνες μοιάζει να είναι το τέλος των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Μπορεί να διαρκέσει, μπορεί να είναι μακρόσυρτο και οδυνηρό· αυτό είναι όμως.
Τελευταία ακούμε και πάλι πανηγυρισμούς περί αύξησης των εξαγωγών (οι οποίες είχαν μειωθεί και το 2015 και το 2016).
Παράλληλα, γίνεται μικρή αναφορά στη συνεχιζόμενο πληγή του εμπορικού ελλείμματος, για το οποίο επισήμως πληροφορηθήκαμε ότι στο ενδεκάμηνο του 2017 παρουσίασε αύξηση της τάξης του 14,4%, σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2016.
Επίσης, το εννιάμηνο του 2016, είχε παρουσιαστεί αύξηση 15,9% σε σχέση με το αντίστοιχρο διάστημα του 2015.
Και πάει λέγοντας. Στην πράξη, το εμπορικό έλλειμμα είναι (από πλευράς προπαγάνδας) αόρατο.
Και το ερώτημα που τίθεται είναι το ακόλουθο: Μπορεί να μιλάμε για ανάπτυξη και άλλα τέτοια, όταν οι εισαγωγές μας είναι θηριωδώς μεγαλύτερες από τις εξαγωγές μας;
Μπορεί δηλαδή να πανηγυρίζεται το γεγονός ότι πληρώνουμε για εισαγωγές πολύ περισσότερα από όσα εισπράττουμε από τις εξαγωγές;
Kρατικές ενισχύσεις ύψους 55 εκατ. ευρώ καλείται να επιστρέψει ο όμιλος των Ελληνικών Αμυντικών Συστημάτων (ΕΑΣ) στο ελληνικό Δημόσιο. Και καθώς κάτι τέτοιο δεν θεωρείται εφικτό, δεδομένης της τραγικής οικονομικής κατάστασης του ομίλου, αναμένεται να μπει λουκέτο στην «πολιτική» ή «μη στρατιωτική» ΕΑΣ.
Η διαταγή ανάκτησης των κρατικών ενισχύσεων αφορά στις μη στρατιωτικές δραστηριότητες του ομίλου. Συνολικά η κρατική ενίσχυση κατά την περίοδο 2004-2011 ανήλθε σε 1,1 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 942 εκατ. δόθηκαν με τη μορφή εγγυήσεων του ελληνικού Δημοσίου σε δάνεια της επιχείρησης και τα υπόλοιπα 168 εκατ. με τη μορφή άμεσων επιχορηγήσεων και αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου της επιχείρησης.
Ο Οργανισμός Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας (ΟΒΙ) βρέθηκε ότι δεν είχε εφαρμόσει νόμους του 2010 και του 12 με αποτέλεσμα να δημιουργήσει ζημιά 4.5 εκατομμυρίων. Οι 97 υπάλληλοι του οργανισμού «έχουν μισθούς που ξεπερνούν ακόμη και τις 7.000 ευρώ το μήνα.» Οι υπάλληλοι πληρωνόντουσαν μια «σειρά επιδομάτων, μεταξύ αυτών ακόμη και επίδομα κυλικείου.”
Η ΕΡΤ για το 2016 είχε προβλέψει μόνο για μισθοδοσία 55 εκατομμύρια ευρώ ενώ τα συνολικά έσοδα από διαφημίσεις ήταν μόλις 4.5 εκατομμύρια. Τα συνολικά έξοδα προβλέπονταν να είναι 133 εκατομμύρια. Δηλαδή, για κάθε 1 ευρώ εσόδων η ΕΡΤ θα είχε σχεδόν 30 ευρώ εξόδων. Δεν υπάρχει πρόβλημα φυσικά μιας και την προβλεπόμενη τότε ζημιά των 129 εκατομμυρίων ευρώ την καλύπτει το κορόιδο ο φορολογούμενος.
Καθώς η κυβέρνηση με χαρά ψηφίζει και ετοιμάζεται να επιβάλει δυο – τρία ακόμη μνημόνια, πανηγυρίζοντας για θηριώδη πλεονάσματα και για μια συμφωνία που με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγήσει τη χώρα σε απόλυτη φτωχοποίηση – υποστηρίζοντας μάλιστα (το είπε ο κ. Τσίπρας στο υπουργικό συμβούλιο) ότι αυτό είναι το… εξιτήριο για την έξοδο από την επιτροπεία και επειδή πρώτη φορά πληρώνει κανείς εισιτήριο για να πάρει εξιτήριο, αξίζει να θυμηθούμε ότι όλο αυτό το διάστημα (άλλης μιας) «περήφανης διαπραγμάτευσης, ο Οργανισμός Διαχείρισης Δημόσιου Χρέους συνέχιζε να καταφεύγει σε βραχυπρόθεσμο πανάκριβο δανεισμό.
Δηλαδή, έβγαλαν θηριώδες πλεόνασμα 3,9% επί του ΑΕΠ – ενώ πέρσι θριαμβολογούσαν ότι «πέτυχαν» μικρό πλεόνασμα της τάξης του 0,5% για το 2016 – αλλά τα χρήματα αυτά δεν τα χρησιμοποίησαν ούτε για τις τρέχουσες ανάγκες του χρόνου.
Και εξέδιδαν έντοκα γραμμάτια του Δημοσίου αβέρτα – κουβέρτα:
Αφού εκφράσω την ελπίδα μετά την ήττα της Αριστεράς του Μελανσόν να ακολουθήσει και η ήττα της Λεπέν με την πανηγυρική εκλογή σε πρόεδρο της Γαλλίας του μετριοπαθούς κεντροφιλελεύθερου Εμανουέλ Μακρόν, ας επανέλθω στα δικά μας. Και ιδιαίτερα στο περίφημο πρωτογενές πλεόνασμα των περίπου 7 δισεκατομμυρίων ευρώ. Πρώτα-πρώτα να υπενθυμίσω στους χαιρέκακα πανηγυρίζοντες ότι ναι μεν ο κ. Τόμσεν έπεσε έξω στις προβλέψεις του αλλά πολύ περισσότερο απεδείχθη ανίκανη η κυβέρνησή μας στο να υπολογίσει το πλεόνασμα αυτό. Υπενθυμίζω ότι στον προϋπολογισμό προβλεπόταν πλεόνασμα 0,5% του ΑΕΠ, όμως αυτό ξεπέρασε το 4%, δηλαδή ήταν οκτώ φορές μεγαλύτερο. Και πού το πρόβλημα θα διερωτηθούν κάποιοι; Μα επειδή αυτό προέκυψε κυρίως από πρόσθετη βαρύτατη φορολογία που ξεζούμισε κάθε απομένουσα ικμάδα του λαϊκού βαλαντίου, συντήρησε αν δεν βάθυνε την ύφεση και απομάκρυνε ακόμα περισσότερο κάθε προοπτική ανάπτυξης. Αρα συνέχιση της μιζέριας, της υψηλής ανεργίας, αποτροπή ξένων επενδύσεων λόγω κυρίως αβεβαιότητας και αναξιοπιστίας του ελληνικού κράτους.
Στις 24 Απριλίου δημοσιεύθηκε η πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για την πώληση της Ελληνικής Βιομηχανίας Οχημάτων (ΕΛΒΟ ΑΒΕ), στην οποία το ελληνικό δημόσιο κατέχει ποσοστό περίπου 86%, με λήξη προθεσμίας την 15η Μαΐου.
Οπότε αποδείχθηκε για άλλη μια φορά ότι μόνο τα ψέματα Τσίπρα – Καμμένου είναι απεριόριστα και δεν υπόκεινται σε… προθεσμίες.
Οι δυο τους «σώζουν» την ΕΛΒΟ εδώ και χρόνια – και μέχρι πρόσφατα.
Ακόμη και στις 23 Νοεμβρίου 2016, ο κ. Καμμένος, από τη Θεσσαλονίκη όπου είχε μεταβεί για εκδήλωση του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος, με θέμα την συμμετοχή των ελληνικών επιχειρήσεων στις προμήθειες των Ενόπλων Δυνάμεων, είχε κατηγορηματικά διαψεύσει ότι η ΕΛΒΟ έχει ενταχθεί στο υπερταμείο. «Δεν υπάρχει κανένα υπερταμείο», είχε πει. «Η ΕΛΒΟ βρίσκεται σε εκκαθάριση και αυτή τη στιγμή υπάρχουν επενδυτές, ώστε η ΕΛΒΟ να επαναλειτουργήσει σε συνεργασία με τους εργαζόμενους. Γιατί η ΕΛΒΟ αποτελεί τη ναυαρχίδα της αμυντικής μας βιομηχανίας».
Λείπουν 15.000 νοσηλευτές από τα δημόσια νοσοκομεία. Το πλέον εξωφρενικό είναι ότι 1.500 χριστιανοί ορθόδοξοι, καθολικοί και μουσουλμάνοι που θα έπρεπε να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στο σύστημα υγείας, βρίσκονται σε άλλες υπηρεσίες ή σε γραφεία βουλευτών! Αθεόφοβοι! Αν υπάρχει Θεός, ας μας στείλει ένα σημάδι ότι δεν μας εγκατέλειψε! Κι αν υπάρχει κυβέρνηση ας τους στείλει όλους πίσω στις δουλειές τους, στα νοσοκομεία.
Δεν χρειάζονται πολιτικές εντυπωσιασμού, όπως να ανοίγουν εντατικές χωρίς εξειδικευμένους γιατρούς και να κινδυνεύουν έτσι οι ασθενείς. Οι νοσηλευτές στην Ελλάδα της κρίσης είναι πραγματικοί ήρωες. Είναι οι άνθρωποι εκείνοι που κρατάνε όρθια (ακόμη) τα νοσοκομεία. Όποιος είχε την ατυχία να επισκεφτεί δημόσιο νοσοκομείο και να νοσηλευτεί καταλαβαίνει ακριβώς τι λέμε.
Δραματική προειδοποίηση για τις συνέπειες που θα έχει η περαιτέρω καθυστέρηση στο κλείσιμο της αξιολόγησης απευθύνει - σε αποκλειστική του συνέντευξη στο Capital.gr - ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιάννης Στουρνάρας. Δεν είμαστε ακόμα σε αδιέξοδο, αλλά είμαστε πολύ κοντά στον τοίχο σημειώνει, την ίδια στιγμή που οι πληροφορίες από το κυβερνητικό στρατόπεδο κάνουν λόγο για διαπραγματεύσεις που συνεχίζονται, κυρίως στο μέτωπο των εργασιακών. "Έχουμε ήδη τα πρώτα αρνητικά αποτελέσματα στην οικονομία", προσθέτει ο Γ. Στουρνάρας, μια διατύπωση που μοιάζει μάλλον με τον ορισμό του understatement, όταν η αγορά έχει παγώσει, τα χρέη του δημοσίου στον ιδιωτικό τομέα έχουν πιάσει ταβάνι, η εκροή των καταθέσεων συνεχίζεται, η εξάρτηση των Τραπεζών απο τον ELA αυξάνεται για πρώτη φορά εδώ και δυο χρόνια, η οικονομία επέστρεψε στην ύφεση και η κρίση εμπιστοσύνης διευρύνεται. Για τον συνομιλητή του Γ. Στουρνάρα είναι σαφές ότι ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας χρησιμοποιεί αυτή την τόσο διπλωματική γλώσσα, γιατί δεν θέλει να βάλει τρικλοποδιά στην κυβέρνηση. Αναγνωρίζει ότι πολιτικά η συμφωνία είναι δύσκολη και θέλει να βοηθήσει σε μια κατάληξη (χωρίς ατύχημα) της διαπραγμάτευσης. Δεν θέλει να εμφανιστεί ότι "νουθετεί" την κυβέρνηση. Δεν θέλει να δημιουργήσει περιττή ένταση. Άλλωστε η καλή χημεία του Γ. Στουρνάρα με το σημερινό οικονομικό επιτελείο είναι γνωστή στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ. Οι πληροφορίες από την κυβέρνηση θέλουν την συμφωνία ή καλύτερα το περίγραμμά της να έχει πλέον διαμορφωθεί, και μένει πλέον στον πρωθυπουργό να αποφασίσει αν η κυβέρνηση "αντέχει πολιτικά" να κλείσει την αξιολόγηση. Περνάει η συμφωνία απο την ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ; Ή θα επιχειρήσει άλμα στο κενό... "Δεν έχουμε πολύ χρόνο μπροστά μας" προειδοποιεί πάντως ο Γ. Στουρνάρας, που ξορκίζει το ενδεχόμενο της ρήξης και της προσφυγής στις κάλπες. "Έχουμε καλύψει το 90% της απόστασης για να τελειώσει το πρόγραμμα" δηλώνει στο Capital.gr ο Γ. Στουρνάρας, δεν έχουμε την πολυτέλεια να κάνουμε πισωγύρισμα. Ήδη η Τράπεζα της Ελλάδος αναθεωρεί προς τα κάτω την πρόβλεψη της για την ανάπτυξη το '17 μετά το πολύ κακό 4 τρίμηνο του 2016, ενώ τυχόν περαιτέρω καθυστέρηση στο κλείσιμο της συμφωνίας μπορεί, ξεκαθαρίζει ο διοικητής της ΤτΕ, να ξαναρίξει σε ύφεση την ελληνική οικονομία ολόκληρο το 2017. Ήδη η Citi προβλέπει ύφεση όλο το α' εξάμηνο του '17, ενώ προς τα κάτω αναθεώρησε την πρόβλεψη της για την ανάπτυξη και η Barclays. Η συμφωνία ούτως ή άλλως θα είναι οδυνηρή. Θα προβλέπει την μείωση των συντάξεων από το 2018, την μείωση του αφορολόγητου, ενώ οι προσπάθειες για επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων στην οποία είχε ποντάρει πολλά η κυβέρνηση θα μείνει στα χαρτιά. "Αυτό που δεν πρέπει επ' ουδενί να τεθεί σε αμφιβολία, εξηγεί ο Γ. Στουρνάρας, είναι η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας".... Exit για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις. Και οι συντάξεις; "Το ερώτημα είναι: Θέλουμε να αντιμετωπίσουμε το ασφαλιστικό με αύξηση των εισφορών ή με μείωση των συντάξεων;" Το αφορολόγητο; "Αν συνδυαστεί με μείωση των φορολογικών συντελεστών" έχει κάτι το θετικό, προσθέτει. Σε κάθε περίπτωση "αφήστε πρώτα να δούμε τη συμφωνία"... επιμένει συναινετικά ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, αφήνοντας τον συνομιλητή του να καταλάβει ότι αναγνωρίζει πως μια συμφωνία πρέπει να είναι αποδεκτή πολιτικά από την κυβέρνηση που την υπογράφει. Μένει να δούμε τα αντίμετρα... Η ομάδα του Μαξίμου προσπαθεί να πείσει ότι το ισοζύγιο των μέτρων θα είναι μηδενικό. Για κάθε ευρώ επιβάρυνσης, θα υπάρχει ένα ευρώ ελάφρυνση. Too good to be true... Του Μανόλη Καψή Capital.gr
Η συνέντευξη έχει ως εξής:
- Κύριε Στουρνάρα, πόσο μπορεί να διαρκέσει ακόμη η διαπραγμάτευση; Φτάνουμε στο σημείο μηδέν; Φτάνουμε στον τοίχο;
Κοιτάξτε, όχι δεν είμαστε ακόμη σε τοίχο. Πάντως η Τράπεζα της Ελλάδος ενθαρρύνει την κυβέρνηση να την κλείσει το συντομότερο δυνατό.
- Ο κ. Τσακαλώτος είπε αν φτάσουμε Μάιο καήκαμε. Ο κ. Χουλιαράκης είπε καλύτερα μια κακή συμφωνία νωρίς, παρά μια καλή πιο αργά. Πως συμβιβάζονται αυτές οι δηλώσεις με οκτάμηνη καθυστέρηση;
Ναι, και στο παρελθόν υπήρχαν καθυστερήσεις. Αυτή την φορά όμως είναι ακόμη μεγαλύτερη η καθυστέρηση. Άρα πρέπει να κλείσει. Έχει καθυστερήσει αρκετά. Έχουμε ήδη τα πρώτα αρνητικά αποτελέσματα στην οικονομία. Νομίζω, αν θέλουμε να πιάσουμε τους στόχους φέτος, θα πρέπει η συμφωνία να κλείσει το συντομότερο δυνατό.
- Το τέταρτο τρίμηνο του 2016 είχαμε ύφεση. Η ύφεση που παρατηρήθηκε έχει σχέση με την καθυστέρηση στη διαπραγμάτευση;
Βεβαίως έχει σχέση. Ο λόγος που δεν είχαμε θετικό τελευταίο τρίμηνο είναι η πολύ μεγάλη πτώση των επενδύσεων. Στο μέρος που αφορά ιδιωτικές επενδύσεις έχει να κάνει με την αβεβαιότητα από τη διαπραγμάτευση.
- Υπάρχει κίνδυνος να έχουμε ύφεση σε όλη τη διάρκεια του 2017 λόγω της καθυστέρησης;
Προς το παρόν όχι, αλλά εάν καθυστερήσει κι άλλο δεν αποκλείεται τίποτα. Όσο καθυστερεί, τόσο χάνουμε το στόχο.
- Μπορούμε να αποτιμήσουμε το κόστος της καθυστέρησης στην πραγματική οικονομία;
Μπορούμε. Έχουμε μια πρώτη ένδειξη που είναι το carry over από το τελευταίο περυσινό τρίμηνο στο τωρινό έτος και είναι 0,6%.
- Αυτό θα έχει επιπτώσεις... ενδεχομένως θα ζητηθούν και περαιτέρω...
Των άλλων παραγόντων παραμενόντων σταθερών -αυτός είναι ένας πολύ τεχνικός όρος, σημαίνει όμως ότι αν τίποτα δεν αλλάξει και αν κλείσει η συμφωνία τώρα-, το γεγονός ότι είχαμε αυτό το κακό τρίμηνο, το τελευταίο τρίμηνο του 2016, σημαίνει ότι η ανάπτυξη -αν εμείς παραδείγματος χάριν που λέγαμε ότι θα είναι 2,5%- θα είναι 1,9%. Το 0,6% είναι περίπου μισή μονάδα του ΑΕΠ, είναι...
-... ένα δισεκατομμύριο.
Είναι σημαντικό ποσό.
- Εσείς μιλάτε και με τους δανειστές και με το οικονομικό επιτελείο. Που οφείλεται η οκτάμηνη καθυστέρηση;
Προφανώς στο ότι δεν συμφωνεί η κυβέρνηση με τα αιτήματα των δανειστών.
- Αυτό είναι προφανές.
Αυτό είναι.
- Που βρίσκεται η μεγάλη εμπλοκή;
Φαίνεται ότι είναι μια σειρά από θέματα: είναι τα εργασιακά, είναι το ενεργειακό, είναι η μείωση των συντάξεων μετά το τέλος της περιόδου του προγράμματος. Είναι θέματα δύσκολα. Αυτό που θέλω να πω όμως είναι το εξής -και αυτή είναι η ουσία που πρέπει να κρατήσουμε. Από την αρχή της κρίσης μέχρι σήμερα έχουμε καλύψει το 90% της απόστασης που πρέπει να καλύψουμε μέχρι που να τελειώσει το πρόγραμμα. Άρα μένει ένα 10%. Είναι πολύ μικρό σε σχέση με την απόσταση που έχει καλυφθεί. Δεν αξίζει για αυτό το 10% να χάνουμε στόχους και μάλιστα σημαντικούς.
- Το αίτημα πάντως για μείωση των συντάξεων ακούγεται ως μια υπερβολική απαίτηση των δανειστών. Είναι όντως υπερβολική;
Είναι πολύπλοκο θέμα. Δεν θα ήθελα στο μικρό αυτό διάστημα που έχουμε εδώ... Αν θέλετε να μιλήσουμε για το συνταξιοδοτικό πολύ ευχαρίστως. Είναι όμως μεγάλο θέμα. Το ερώτημα είναι: προτιμούμε να λύσουμε το ασφαλιστικό με αύξηση εισφορών ή με μείωση συντάξεων. Το ερώτημα αυτό είναι.
- Και το αφορολόγητο είναι μια πολύ δύσκολη δοκιμασία για την κυβέρνηση, η περαιτέρω μείωση του αφορολόγητου... Ακατανόητη ενδεχομένως και στον κόσμο.
Εάν η μείωση του αφορολόγητου συνδυαστεί και με μείωση φορολογικών συντελεστών έχει κάτι θετικό. Γι’ αυτό ας περιμένουμε να κλείσει το πακέτο, πριν το κρίνουμε.
- Η κυβέρνηση λέει ότι είναι παράλογο η Ελλάδα να είναι η μόνη χώρα στην Ευρώπη στην οποία δεν ισχύουν οι συλλογικές διαπραγματεύσεις. Εύλογη η ένσταση της κυβέρνησης...
Ναι, από την άλλη μεριά όμως μην ξεχνάμε ότι στη δεκαετία του 2000 χάσαμε πολύ μεγάλο μέρος της ανταγωνιστικότητας από την πλευρά του μοναδιαίου κόστους εργασίας. Κι αυτό δεν πρέπει να ξαναγίνει. Από τότε μέχρι σήμερα έχουμε καλύψει αυτή την απόσταση. Άρα θα πρέπει οι όποιες ρυθμίσεις στο εργασιακό να μην θίξουν πάλι την ανταγωνιστικότητα. Διότι με ιδρώτα και αίμα την κερδίσαμε πάλι. Δηλαδή το ότι από το 2010 μέχρι σήμερα έχει εξαφανιστεί το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό οφείλεται στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας. Αυτό δεν πρέπει να χαθεί πάλι.
- Ήταν σοφή η ιδέα να συνδέσει η κυβέρνηση τις συλλογικές διαπραγματεύσεις με τη Διακήρυξη της Ρώμης;
Δεν θέλω να το κρίνω αυτό. Δεν θέλω να μπω σε πολιτικά ζητήματα. Δεν με αφορούν.
- Εκτιμάτε ότι θα φτάσουμε σύντομα σε λύση και σε συμφωνία ή έχουμε πολύ χρόνο μπροστά μας;
Πολύ χρόνο μπροστά μας δεν έχουμε. Για αυτό και εύχομαι να τελειώσουμε γρήγορα.
-Εάν δεν υπάρξει συμφωνία και πάμε σε εκλογές;
Αυτό είναι ένα σενάριο το οποίο δεν είναι επιθυμητό, από πλευράς οικονομικής.
- Οι επιπτώσεις ποιες μπορεί να είναι;
Περαιτέρω καθυστέρηση και άρα απώλεια στόχων. Στόχων στην πραγματική οικονομία, στόχων δημοσιονομικών, στόχων κόκκινων δανείων.
Οποιαδήποτε κυβέρνηση (πλην της… εθνοσωτηρίου ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ) αποφάσιζε να αυξήσει τον αριθμό των δανειστών-επιτηρητών της χώρας, θα βρισκόταν χωρίς αμφιβολία αντιμέτωπη με φριχτές κατηγορίες περί γερμανοτσολιάδων και Τσολάκογλου.
Όλοι μπορούμε να φανταστούμε τι θα συνέβαινε: Η χώρα θα σειόταν συθέμελα, οι κύριοι Τσίπρας και Καμμένος (μαζί με το υπόλοιπο συνονθύλευμα των δήθεν «αντιμνημονιακών») θα ωρύονταν στο κοινοβούλιο και στις συγκεντρώσεις σε δρόμους και πλατείες, γενικά θα είχε προκληθεί ένας πραγματικός σεισμός.
Από το 2015 και μετά, όμως, όλα συμβαίνουν μέσα στην απόλυτη σιωπή: Οι τρεις της τρόικας έγιναν τέσσερις, η τρόικα βαφτίστηκε «Θεσμοί» και τώρα – πάλι μέσα στην απόλυτη σιωπή – η «εθνοσωτήριος» ετοιμάζεται να προσθέσει και πέμπτο μέλος επιτηρητών και δανειστών, την Παγκόσμια Τράπεζα.
«Χρυσό» εφάπαξ ενέκρινε στον εαυτό του ο πρόεδρος του ΔΕΣΦΑ...
Μετά τη διοίκηση του ΑΔΜΗΕ και ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ΔΕΣΦΑ (Διαχειριστής Εθνικού Συστήματος Φυσικού Αερίου) Σωτήρης Νίκας φέρεται να έκανε «δώρο» στον εαυτό του προαγωγή που του απέφερε αύξηση του εφάπαξ κατά περίπου 100.000 ευρώ, εκτοξεύοντάς το στις 258.000 ευρώ!
Την υπόθεση αποκάλυψε με ερώτηση που κατέθεσε στη Βουλή προς τους υπουργούς Οικονομικών και Περιβάλλοντος και Ενέργειας, ο βουλευτής της Ν.Δ. Κωνσταντίνος Σκρέκας. Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει στην ερώτησή του ο κ. Σκρέκας, ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ΔΕΣΦΑ πριν από την επιλογή του γι’ αυτή τη θέση εργαζόταν στην εταιρεία ως απλός διευθυντής. «Στις 11 Νοεμβρίου, εκμεταλλευόμενος την ισχύ που του παρείχε η θέση του, πέτυχε την έγκριση από το Εποπτικό Συμβούλιο της οργανικής του αναβάθμισης κατά δύο βαθμίδες, στον βαθμό του διευθυντή δραστηριότητας (γενικού διευθυντή) και στο ανώτερο μισθολογικό κλιμάκιο (5ο κλιμάκιο)». Λίγες ημέρες αργότερα, σύμφωνα πάντα με τον κ. Σκρέκα, ο κ. Νίκας παραιτήθηκε για λόγους συνταξιοδότησης, με αποτέλεσμα η ολιγοήμερη παραμονή του στην αναβαθμισμένη οργανική θέση να αυξήσει το εφάπαξ που δικαιούτο κατά περίπου 100.000 ευρώ, φτάνοντας στις 258.000 ευρώ.
Για άλλη μια φορά, όπως συμβαίνει τελευταία Κυριακάς και εορτάς απόγευμα, ο κομιστής του τρίτου Μνημονίου της Μέρκελ, Αλέξης Τσίπρας, καθυβρίζει με μανία το Πρώτο Θέμα, κρυπτόμενος πίσω από το γραφείο Τύπου του πρωθυπουργού ή τα χυδαία non paper που εκδίδει το Μαξίμου.
1. Παραμονή Πρωτοχρονιάς εξαπέλυσε εναντίον μας τόνους λάσπης για τις αποκαλύψεις μας σχετικά με την παράνομη εκλογή της Όλγας Γεροβασίλη λόγω ασυμβίβαστου. Όσα ακολούθησαν με τις καταγγελίες τριών κομμάτων της αντιπολίτευσης και τις απόψεις πολλών έγκριτων συνταγματολόγων της χώρας, απέδειξαν ότι έχουμε απόλυτο δίκιο.
Θα ήταν για γέλια, αλλά στην Ελλάδα της χρεοκοπίας είναι για κλάματα, αυτό που αποκάλυψαν με ερώτησή τους οι βουλευτές του Ποταμιού Γιώργος Αμυράς και Κώστας Μπαργιώτας, για τον υπουργό άνευ αρμοδιοτήτων, ο οποίος όμως προΐσταται 15 συμβούλων τους οποίους ο ίδιος διόρισε και μάλιστα τους πληρώνει υπερωρίες!
«Δύο μήνες μετά τον τελευταίο ανασχηματισμό, που έφερε στη χώρα τη μεγαλύτερη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης, ο υφυπουργός Υποδομών και Μεταφορών Νικόλαος Μαυραγάνης εξακολουθεί να μην έχει καμία αρμοδιότητα», αναφέρουν στην ερώτησή τους οι βουλευτές. Εν τω μεταξύ, «συνολικά 15 άτομα διορισμένα ή αποσπασμένα στο γραφείο του θα εργάζονταν κατά τον μήνα Δεκέμβριο 532 ώρες πλέον του κανονικού ωραρίου. Θα εργάζονταν, δηλαδή, απογεύματα, νύχτες, Σαββατοκύριακα, αλλά και στις αργίες των Χριστουγέννων, για να υποστηρίξουν στο έργο του έναν υφυπουργό στον οποίο δεν έχει ανατεθεί κανένα έργο! Είναι άλλωστε χαρακτηριστικό ότι ουδεμία απόφαση ή άλλη διοικητική πράξη έχει υπογράψει ο κ. Μαυραγάνης από την ανάληψη των καθηκόντων του μέχρι σήμερα. Διερωτάται εύλογα, επομένως, κανείς, σε ποιο αντικείμενο απασχολούνται οι σύμβουλοι του υφυπουργού...».
Πάει και τελείωσε: στην Ελλάδα έχει επικρατήσει ο νεοφιλελευθερισμός! Αυτό λέει η κρατούσα θεωρία. Και πώς αποδεικνύεται; Μα, τα τελευταία χρόνια πληρώνουμε τους υψηλότερους φόρους σε σχέση με όλες τις προηγούμενες δεκαετίες της νεοελληνικής ιστορίας. Τι θεωρείται αυτό την Ελλάδα; Νεοφιλελεύθερο! Η Ελλάδα, επίσης, με βάση το επίπεδο των δημοσίων δαπανών είναι 3η στην ευρωζώνη. Τι είδους πολιτική θεωρούνται οι υψηλές δημόσιες δαπάνες; Νεοφιλελεύθερη, φυσικά! Εν πάση περιπτώσει, νεοφιλελεύθερο στην Ελλάδα είναι οτιδήποτε δεν μας αρέσει!!! Απορώ πώς οι χυλόπιτες που ρίχνουν τα κορίτσια στα αγόρια ή τα αγόρια στα κορίτσια δεν θεωρούνται και αυτές νεοφιλελεύθερες.
Η χώρα στα χέρια των δανειστών κυριολεκτικά. Η εξουσία στα χέρια μιας παρέας αριστερών και κάποιων πολιτικών "ηθοποιών". Μια "αριστερά" (ούτε οι ίδιοι την καταλαβαίνουν) που, όπως πιστεύω, θα μας ταλαιπωρήσει μέχρι το καλοκαίρι του 2018. Μέχρι τότε που θα εξαγγείλουν εκλογές. Τον υπόλοιπο χρόνο θα τον σπαταλήσουν σε αριστερές ανοησίες και καθολική εφαρμογή του τρίτου μνημονίου. Τίποτε άλλο.
Μέχρι και οι "53" (που τους έχουν δήθεν να κρατάνε τις "ιερές πλάκες" του αριστερού πιστεύω) δεν τους αντέχουν. Αντιλαμβάνονται την έκταση της γελοιότητας. Και αναγκάζονται να παραστήσουν τους αιρετικούς... μήπως σώσουν την κατάσταση.
«Το περιεχόμενο της χθεσινής (5.12.2016) απόφασης του Eurogroup, χωρίς εξωραϊσμούς και συγκαλύψεις, έχει ως εξής :
Α. Η Ελληνική κυβέρνηση πρέπει να ολοκληρώσει το ταχύτερο τη δεύτερη αξιολόγηση του (τρίτου) προγράμματος με μια τεχνική συμφωνία με την τρόικα (θεσμούς) που θα ικανοποιεί το ΔΝΤ και τα κριτήρια του, έτσι ώστε το επιτελείο του ΔΝΤ να εισηγηθεί θετικά στο ΔΣ τη συμμετοχή του Ταμείου στο πρόγραμμα και την υπογραφή του μνημονίου τρία plus μεταξύ Ελλάδας και ΔΝΤ.
Ενώ συνεπώς το ΔΝΤ δεν μετέχει τυπικά στο τρέχον τρίτο πρόγραμμα, είναι ο καθοριστικός παράγοντας για την ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης. Αυτό σημαίνει ότι έχουν πάντα ιδιαίτερη βαρύτητα οι απαιτήσεις του ΔΝΤ τόσο για την κάλυψη του δημοσιονομικού κενού (πχ μείωση αφορολογήτου και περαιτέρω περικοπή συντάξεων), όσο και για διαρθρωτικά μέτρα σε σχέση με την αγορά εργασίας.
Το καλοκαίρι ο ΣΥΡΙΖΑ υπέστη την πρώτη στρατηγική ήττα του στην ψηφοφορία για την απλή αναλογική, όχι γιατί δεν συγκέντρωσε τον μαγικό αριθμό 200. Αυτό ήταν το επιφαινόμενο της αδυναμίας του να συνθέσει συμμαχίες πέραν των ΑΝΕΛ. Έγιναν φανερά τα όρια του χώρου στον οποίον μπορούσε να επεκταθεί.
Έκτοτε ο ΣΥΡΙΖΑ καταγράφει μόνον πολιτικές ήττες, κάτι που περιορίζει ακόμα πιο πολύ το ήδη μικρό εύρος των συμμαχιών που μπορεί να συνάψει. Η ραγδαία πτώση του καθιστά ιδιαίτερα σκεπτικούς αυτούς που υπό άλλες συνθήκες θα υπήρχε περίπτωση να συμμαχήσουν μαζί του. Ποιος συμμαχεί με κάποιον που βυθίζεται;
Ο ΣΥΡΙΖΑ εναγωνίως προσπαθεί όχι μόνον να απεγκλωβισθεί από τα αδιέξοδα της πολιτικής του, αλλά να αντιστρέψει και το πολιτικό κλίμα, καθώς οι δημοσκοπήσεις αρχίζουν και καταγράφουν διαφορές μη αναστρέψιμες. Προς αυτήν την κατεύθυνση έχει δύο όπλα. Το συνέδριο και τον ανασχηματισμό. Όμως, όλα δείχνουν πως με αυτά τα δύο όπλα οι πιθανότητες να αυτοπυροβοληθεί είναι μεγαλύτερες από τις πιθανότητες να στοχεύσει επιτυχώς τον αντίπαλο.
