Επικίνδυνοι χωρατατζήδες ...

Η συκοφάντηση των ΜΜΕ είναι η τελευταία καταφυγή των αποτυχημένων. Δεν αναφερόμαστε μόνο στον ΣΥΡΙΖΑ και το άθλιο διαφημιστικό σποτ που έβγαλε, αλλά και στον -ίδιας υφής και κοπής- λαϊκιστή Ντόναλντ Τραμπ. Ο τελευταίος βροντοφώναξε στην Τάλσα της Οκλαχόμα «έσωσα χιλιάδες ζωές από τον ιό». Το γεγονός ότι ουδείς τον βλέπει ως σωτήρα, οφείλεται σε «εκείνους εκεί πίσω», δηλαδή τους δημοσιογράφους, που λένε διαρκώς ψέματα (fake news) για να υπηρετούν τα αφεντικά τους. Όταν ρωτήθηκε το επιτελείο του για την αποστροφή στην ίδια ομιλία περί μείωσης των τεστ για κορωνοϊό ώστε να εμφανίζονται λιγότερα τα κρούσματα, εκείνοι απάντησαν «ένα αστείο έκανε ο Πρόεδρος». «Σατιρικό το σποτ», που συκοφαντεί ως δωρολήπτες όλους τους δημοσιογράφους, ανακοίνωσε ο ΣΥΡΙΖΑ. Ρε, τους χωρατατζήδες (εντός κι εκτός συνόρων), πόσο γούστο έχουν...

«Δεν είναι φασισμός. Αλλά πώς του μοιάζει!»

«Ο υπαρκτός σοσιαλισμός δεν είναι φασισμός. Αλλά πώς του μοιάζει!». Η περίφημη αυτή φράση του Ιταλού δημοσιογράφου και αντιφασίστα παρτιζάνου Τζιόρτζιο Μπόκκα στο βιβλίο του «Μουσσολίνι, ο σοσιαλφασίστας», αποκτά ανατριχιαστική επικαιρότητα καθώς παρακολουθούμε τον κ. Τσίπρα (με τον Πολάκη και τους άλλους) να μας περιγράφουν πώς θα είναι η «δεύτερη φορά» τους. Κι’ όσο ακούμε για «αρμούς», τόσο θυμόμαστε τα fasci του αρχέγονου φασισμού…

Γιατί σε αντίθεση με τον ναζισμό και τον σταλινισμό που διακρίθηκαν στο πεδίο της βαρβαρότητας, ο μουσολινισμός μπορούσε ευκολότερα να επαναληφθεί στα χρόνια που ακολούθησαν σε διάφορες παραλλαγές.

Υπάρχει μια χαρακτηριστική ιστορία από την εποχή της επικράτησης του φασισμού στην Ιταλία. Τον Ιανουάριο του 1923, ο Μουσσολίνι, ο σοσιαλιστής που μεταλλάχθηκε σε φασίστα, λίγους μήνες αφότου έγινε πρωθυπουργός, περνάει από την επαρχία της Ρομάνια. Σπεύδουν να τον προϋπαντήσουν οι παλιοί του φίλοι και εκείνος τους απευθύνει το ερώτημα: «Φίλοι της Ρομάνια, πού είναι τώρα οι σοσιαλιστές; Πού είναι οι περιφρονητές της πατρίδας και της νίκης;». Απλώνεται σιωπή και ξαφνικά ακούγεται η φωνή ενός συντοπίτη του: «Δεν βλέπεις, Μπενίτο, πως είμαστε όλοι εδώ;», του φωνάζει στη ρομανιόλικη διάλεκτο.

Και ήταν πράγματι όλοι εκεί. Οι παλιοί του σύντροφοι από τα σοσιαλιστικά χρόνια, είχαν περάσει μαζικά στον φασισμό, ακολουθώντας τον Μουσσολίνι στην περιπέτεια του «μετασχηματισμού».

#ΖΑΙΟΙ : «Οι μπογιές και τα τρυκ δεν είναι βία» ...

Τις τελευταίες ημέρες γινόμαστε μάρτυρες συνεχών επιθέσεων αναρχοαυτόνομων κατά συγκεντρώσεων της Νέας Δημοκρατίας. Δεν θέλω να πιστέψω πως όλα αυτά γίνονται σε συνεννόηση με την κυβέρνηση.

Γίνονται πάντως με την ανοχή της που σημαίνει συνενοχή. Η υπόθαλψη της ανομίας δεν οφείλεται σε ανεπάρκεια, αλλά σε σχεδιασμό. Ο ΣΥΡΙΖΑ ενέταξε συνειδητά τις καθημερινές πράξεις βίας στην τρέχουσα πολιτική πρακτική.

Το δικαίωμα του συνέρχεσθαι είναι ιερό και συνταγματικά κατοχυρωμένο. Δηλαδή, η απρόσκοπτη συνάθροιση πολιτών για να εκφράσουν τις απόψεις τους, μέσα στα πλαίσια των νόμων.

Η βίαιη επέμβαση σε μια τέτοια εκδήλωση ουσιαστικά ακυρώνει αυτό το δικαίωμα. Δεν καταλύει μόνον την έννομη τάξη την συγκεκριμένη στιγμή, αλλά συγχρόνως λειτουργεί αποτρεπτικά και για μελλοντικές συναθροίσεις.

Προληπτικές συλλήψεις έκανε μόνον η χούντα ή ήρθαν οι χαφιέδες της Αριστεράς ...

Ως γνωστόν συνελήφθησαν προληπτικά προχθές 16 πολίτες των Γιαννιτσών γιατί επροτίθεντο να αποδοκιμάσουν τον Φ.Κουβέλη και την κυρία Louboutin. Την κυρία που έχει ρεκόρ ψήφισης μνημονίων. Ο,τι μνημόνιο κυκλοφορεί στην «πιάτσα» το έχει ψηφίσει η κυρία Τζάκρη. Για τον μοιραίο άνδρα της Μεταπολίτευσης, ό,τι και να πούμε είναι λίγο. Φωτάρας και πάσης Ελλάδος.

Δηλαδή, για να μην ενοχληθούν οι δύο αυτές σημαίνουσες πολιτικές προσωπικότητες συνελήφθησαν προληπτικά 16 Έλληνες πολίτες. Δεν γνωρίζω αν αυτοί που θα παρακολουθούσαν την ομιλία των δύο Συριζαίων θα ήταν περισσότεροι, αλλά αυτό ενδιαφέρει μόνον την τοπική οργάνωση του ΣΥΡΙΖΑ.

Το ανησυχητικό δεν είναι μόνον οι προληπτικές συλλήψεις. Το ανησυχητικότερο είναι πως σε δημοκρατικό πολίτευμα γίνονται παρακολουθήσεις. Γιατί πώς αλλιώς θα γνώριζε η Κρατική Ασφάλεια τι σκόπευαν να πράξουν οι συλληφθέντες; Μόνον μέσα από ένα δίκτυο παρακολουθήσεων θα μπορούσαν να γίνουν γνωστές οι προθέσεις τους.

Η Συμφωνία της Βάρκιζας, το ανεπούλωτο τραύμα της Αριστεράς ...

Σαν σήμερα, το 1945, υπογράφηκε η συμφωνία της Βάρκιζας. Έχουνε περάσει 74 χρόνια και το τραύμα για την Αριστερά δεν έχει κλείσει ακόμα. Όλοι αυτοί που αναφέρονται με θλίψη και καημό στην «επανάσταση που χάθηκε», θεωρούν πως αυτή η ημερομηνία συμβολίζει το τέλος μιας εποχής κυριαρχίας της Αριστεράς και των ιδεών της και την απαρχή των δεινών που επακολούθησαν. Η σκηνή με τους μαυροσκούφηδες του Βελουχιώτη να κλαίνε καθώς παραδίδουν τον οπλισμό τους, παραμένει βαθιά χαραγμένη στην μνήμη και στην ψυχή των αριστερών.

Η συμφωνία της Βάρκιζας τους πόνεσε πιο πολύ από την οριστική ήττα στον Γράμμο και στο Βίτσι, τεσσεράμισι χρόνια μετά. Και είναι λογικό. Στην Βάρκιζα εγκατέλειψαν την εξουσία που κατείχαν σε όλην την Ελλάδα. Στον Γράμμο και στον Βίτσι, εγκατέλειψαν την εξουσία που είχαν στα κατσάβραχα.

Φασίστες είσαστε εσείς. Όχι οι μαθητές ...

Φωτό από ..."καλή" κατάληψη. ΑΡΙΣΤΕΡΗ ... 

Δεν ξέρω αν τους καταληψίες μαθητές «για τη Μακεδονία» στη Β. Ελλάδα προσπαθούν να εκμεταλλευτούν χρυσαυγίτες -και το θεωρώ πιθανό- αλλά ξέρω ότι αυτοί που έχουν κάνει τις καταλήψεις θεσμό εξανίστανται ξαφνικά και κατηγορούν αυτούς τους μαθητές για φασίστες, με πρώτο τον υπουργό Παιδείας! Οι φασίστες.

Επειδή οι καταλήψεις των σχολείων είναι σωστό πράγμα αν καθοδηγούνται από τους καθηγητές και τους γονείς μειοψηφιών που έχουν μπουκώσει τα μυαλά των παιδιών τους με τόνους προπαγάνδας κομματικής και προπαγάνδας αφελληνισμού, αλλά αν οι μαθητές θέλουν να διαμαρτυρηθούν για την προδοσία των Πρεσπών και να υπερασπιστούν την ελληνική Μακεδονία, παρακινημένοι κι αυτοί από τους δικούς τους γονείς, δεν μπορούν!

Η Παιδεία είναι, βλέπεις, μονοπώλιο μιας αριστεράς, παλιάς κοπής του 1920, που μισεί την πατρίδα, που είναι ανιστόρητη και που δεν έχει καν σχέση με την Αριστερά του Αλβανικού μετώπου του ’40, του ΕΑΜ, του 114, του Κυπριακού αγώνα, του αντιχουντικού αγώνα, του Πολυτεχνείου, Καράγιωργα, του Μήνη, του Χαρίλαου, του Κύρκου, της Μελίνας, του Γλέζου, του Μίκη, του Ελύτη, του Σεφέρη, του Γκάτσου, του Ελευθερίου. Είναι αποκομμένη από τον ιστορικό ιστό της Ελλάδας και προσπαθεί να επιβληθεί ποδοπατώντας και ποτίζοντας με δηλητήριο κάθε ελληνικό που μπορεί να φυτρώσει στις παιδικές και εφηβικές διάνοιες.

Τσίπρας όπως Χότζα. Σύμπτωση;

Θα μπορούσε να είναι σύμπτωση, αλλά όταν πρόκειται για τους πραγματικούς απογόνους των πιο σκληρών κομμουνιστικών καθεστώτων, τέτοια περίπτωση δεν υπάρχει.

Η απόφαση του Τσίπρα να απολύσει 10.000 ιερείς συνέπεσε με την συνειδητή απόφασή του να μην προστατέψει την ελληνική εθνική μειονότητα και να μην τηλεφωνήσει στον Ράμα (όπως πάντα έπραττε ο Σαμαράς) για να απαιτήσει την διαλεύκανση των συνθηκών της δολοφονίας Κατσίφα και την απόδοση του νεκρού στους γονείς του και στην ιδιαίτερη πατρίδα του - τη Βόρειο Ήπειρο, κ. Φίλη!

Οι ανακοινώσεις περί της δήθεν συμφωνίας με την Εκκλησία, που υποβιβάζουν τον προαιώνιο στενό ψυχικό δεσμό Έθνους και Ορθοδοξίας σε μια (αντιχριστιανική) οικονομική συναλλαγή, πραγματοποιήθηκαν ενώ ο δολοφονημένος από τη Sigurimi, νεαρός Βορειοηπειρώτης, δεν είχε ακόμη επιστρέψει στους Βουλιαράτες.

Τα «δικαστήρια του λαού» στην Σοβιετική Ένωση και στο Γ’ Ράιχ ...

Νόμος είναι το δίκιο του Πολάκη. «Θα κερδίσουμε (σ.σ. τις εκλογές) αν βάλουμε κάποιους φυλακή» είπε ο υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ απευθυνόμενος στους συντρόφους του της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ… Η ωραία ιδέα των δικαστηρίων του κόμματος, που «είναι ένα με το λαό»-δεν είναι όμως καινούρια. Την εφάρμοσαν στην πράξη πολλές δεκαετίες πριν τόσο οι Σοβιετικοί του Στάλιν όσο και το Γ’ Ράιχ του Χίτλερ. Αξίζει να θυμηθούμε σύντομα την ιστορία τους για να καταλάβουμε πως λειτουργεί το σύστημα αυτό των «δικαστηρίων του λαού».

«Θα κερδίσουμε τις εκλογές, αν βάλουμε κάποιους στην φυλακή». Π.Πολάκης

Είναι κυρίαρχη η άποψη πως ο κ. Π. Πολάκης είναι ένας γραφικός υπουργός που έχει το ακαταλόγιστο και συνεπώς μπορεί να λέει ό,τι θέλει. Ποιος του δίνει σημασία;

Μερικές φορές όμως αυτά που λέει παραβιάζουν κατάφωρα όχι μόνον το Σύνταγμα της πατρίδας μας, αλλά και το Κράτος Δικαίου που αυτό υπηρετεί. Ένας πρωθυπουργός όταν δεν απομακρύνει πάραυτα έναν υπουργό που προσβάλλει με τα λεγόμενα του την συνταγματική νομιμότητα, γίνεται συνυπεύθυνος.

«Μα τι μας λες τώρα;» θα πει ο αναγνώστης. «Πρώτη φορά παρεκτρέπονται υπουργοί της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ;». Πολλές φορές, απαντώ και ο Αλ. Τσίπρας υπομειδιούσε, έχοντας ταυτόχρονα το γνωστό απλανές βλέμμα. Αλλά στην προκειμένη περίπτωση ο κ. Π. Πολάκης με δημόσιο λόγο, σε επίσημη κομματική συνέλευση, ζητεί η κυβέρνηση να βάλει κάποιους στη φυλακή, για να κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ τις εκλογές.

Μην πιάνετε στο στόμα σας τον Μπακογιάννη ...

Χθες ήταν η επέτειος της δολοφονίας του Π.Μπακογιάννη. Ενός ανθρώπου που αγωνίστηκε για την εξάλειψη των παθών του παρελθόντος. Ενός ανθρώπου που έφερε κοντά την φιλελεύθερη-συντηρητική παράταξη με την Αριστερά. Και γι΄αυτό τον δολοφόνησαν.

Ποιοι τον δολοφόνησαν; Αυτοί που τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ υπερασπιζόταν στα δικαστήρια, ενώ και σήμερα ακόμα θεωρούν αυτούς τους δολοφόνους, ανθρώπους που «αγωνίζονται για έναν υψηλό σκοπό».

Χθες, χωρίς ίχνος ντροπής έκαναν δηλώσεις για να τιμήσουν την μνήμη του. Νομίζουν πως είμαστε λωτοφάγοι που ξεχνάμε αυτά που έλεγαν και αυτά που έκαναν. Νομίζουν πως μπορούν να μας ξεγελάσουν φορώντας την προβιά της μετριοπάθειας και της συναίνεσης. Η υποκρισία τους δεν περιγράφεται.

Αλλά για να δούμε ποιο ήταν το μήνυμα του Μπακογιάννη;

29 χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Μπακογιάννη ...

Στις 26 Σεπτεμβρίου του 1989, ημέρα Τρίτη.

Οι τρομοκράτες της “17 Νοέμβρη” - συνεχίζοντας τα αποτρόπαια εγκλήματά τους - δολοφονούν τον Παύλο Μπακογιάννη, την ώρα που φτάνει στο γραφείο του.

Το ρεύμα αντι-ΣΥΡΙΖΑ ...

Μεγάλη στενοχώρια έχει προκαλέσει σε κύκλους της Αριστεράς η διαπίστωση ότι πολλοί «προοδευτικοί» πολίτες είναι αποφασισμένοι να ψηφίσουν Νέα Δημοκρατία στις εκλογές. Στενοχώρια η οποία συνδυάζεται και με απογοήτευση για τους περί ου ο λόγος, αφού η στάση τους δεν ορίζεται από ιδεολογικές παραμέτρους. «Πού πήγε η σκέψη μας;» αναρωτήθηκε τις προάλλες εύθυμη ψυχολόγος. Καθότι ογκώδης η σκέψη της, είναι δύσκολο να κρυφτεί, οπότε και ενδέχεται να την ανακαλύψει κάπου εντός των επομένων ημερών. Στη συζήτηση παρενέβη και έγκριτος ψυχολόγος του προοδευτικού χώρου, ο οποίος διεπίστωσε πως στην αποϊδεολογικοποιημένη συμπεριφορά των δακτυλοδεικτούμενων αυτών συμπολιτών μας κρύβεται πολλή απογοήτευση, ενδεχομένως δε και θυμός. Ω της φρίκης. Αυτά τα πράγματα δεν ταιριάζουν στον νηφάλιο χαρακτήρα του Ελληνος, ο οποίος ψήφιζε Κατρούγκαλο, Πολάκη, Χαϊκάλη, Φλαμπουράρη και Κουίκ κατόπιν ωρίμου σκέψεως και ενδελεχούς αναλύσεως της σκέψης των ως άνω ιδεολογικών τεράτων – με την καλή έννοια το λέω.

Μια ισόβια για τον κ. Τζήμερο ...

Μετά από έρευνα της Ασφάλειας Αττικής διαπιστώθηκε ότι οι δολοφόνοι του 19χρονου Θωμά από το Μαρούσι ήταν τρεις Αλβανοί υπήκοοι, οι οποίοι μετά την διάπραξη του εγκλήματος εξαφανίσθηκαν. Ασχολούμαστε με εγκλήματα όπως το παραπάνω, δολοφονίες, βιασμούς, κλοπές, βασανισμούς και διάφορα άλλα, και δυστυχώς μας διέλαθε της προσοχής το πιο βάρβαρο και επικίνδυνο έγκλημα που μπορεί να διαπράξει ένας πολίτης, και αυτό είναι το έγκλημα γνώμης. 

Ίσως να μην είναι ευρέως γνωστό αλλά το ελληνικό κράτος με διαφορετικές κυβερνήσεις, έχει μια ξεκάθαρη, συνεπή και διακομματική πολιτική όσο αφορά το έγκλημα. Όλα αυτά που ένας λογικός πολίτης θα καταλάβαινε ως εγκλήματα, δολοφονίες, βασανισμοί, ληστείες, ο νομοθέτης τα αντιμετωπίζει ελαφρά, ως απλά παραβατικές συμπεριφορές, ενοχλήσεις αλλά όχι εγκληματικότητα. Αντίθετα, οι νόμοι και οι κανονισμοί όσον αφορά την σκέψη και τον λόγο διαρκώς αυξάνονται και αυστηροποιούνται.

Μηχανισμό λογοκρισίας αναγγέλλει ο Ν. Παππάς...

Αν και έχουν περάσει δύο μέρες δεν έχουμε ακούσει ούτε μία αντίδραση από τους δημοσιογράφους, τους νομικούς και τα κόμματα στην ανατριχιαστική εξαγγελία του υπουργού ψηφιακής πολιτικής για τον έλεγχο και την κρατική λογοκρισία στις ειδήσεις σε όλα τα Μέσα! Με τη συνεργασία, μάλιστα, των δύο παγκόσμιων κολοσσών, της google και του facebook, που όχι μόνο κλέβουν απλήρωτα τη δουλειά των δημοσιογράφων, αλλά είναι οι κατ εξοχήν υπεύθυνοι για την παγκόσμια εξάπλωση των ψευδών ειδήσεων!

Το γεγονός ότι ο υπουργός ασχολείται με τα ΜΜΕ χωρίς να έχει ιδέα από δημοσιογραφία ή, έστω, έκδοση, είναι το υπ αριθμόν ένα πρόβλημα, που έχουν δημιουργήσει κυρίως οι οργανώσεις των εργαζόμενων στον Τύπο. Γιατί του έχουν επιτρέψει να ρητορεύει και να νομοθετεί για τη δουλειά τους όντας παντελώς ανίδεος για τη λειτουργία της. Το να παρακολουθείς έναν ξυλουργό δεν σε κάνει ξυλουργό. Ιδίως αν θέλεις να επιβάλεις ξυλουργικούς κανόνες.

Γιατί έτσουξε τους ζαίους η ομιλία του Μίκη...

Αυτή είναι μία "αιρετική" άποψη...

Μπορεί να συμφωνήσετε , μπορεί να φρίξετε ,μπορεί να σας είναι απλά αδιάφορη...
Διαβάστε την όμως όλη πριν κρίνετε.

Προσωπικά δεν δίνω ιδιαίτερη σημασία στα λεχθέντα από τον Μίκη στο συλλαλητήριο...

Δεν έδινα πριν , δεν δίνω ούτε τώρα...

Ναι , είναι ένας άνθρωπος που έχει  επηρεάσει (αρνητικά κατά την άποψή μου) την πολιτική ζωή της χώρας για πάνω από μισό αιώνα αλλά αυτό δεν του δίνει το αλάνθαστο και φυσικά δεν τον αφήνει στο απυρόβλητο...

Πρέπει να φύγουν, είναι επικίνδυνοι ...

Στις 3 Μαρτίου 1918 η κομουνιστική Ρωσία του Lenin υπέγραψε με τη Γερμανία τη συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ. Με αυτήν παραχωρούσε στις κεντρικές δυνάμεις μια τεράστια περιοχή, από την Εσθονία μέχρι την Κριμαία, που περιλάμβανε το ένα τρίτο του πληθυσμού της τσαρικής αυτοκρατορίας και πάνω από το μισό της βιομηχανίας της. Η φιλοσοφία που οδήγησε στη συνθήκη αυτή ήταν απλή και υπάρχει έκτοτε στο DNA της κομμουνιστικής προελεύσεως αριστεράς. Η παραμονή στην εξουσία και η επιτυχία της «παγκόσμιας επανάστασης» αγιάζουν τα μέσα. Για την αριστερή εξουσία όλα επιτρέπονται.

Η ιστορία ως γνωστόν επαναλαμβάνεται ως φάρσα, όμως και τα καθεστώτα φάρσες μπορεί να είναι εξόχως επικίνδυνα. Ρωτήστε τους δυστυχείς Βενεζουελανούς, τη χώρα μοντέλο του ΣΥΡΙΖΑ, όπου ο Συνασπισμός των κομμάτων της αντιπολίτευσης έχει με «δικαστική» απόφαση αποκλειστεί από τη συμμετοχή στις επερχόμενες προεδρικές εκλογές και οι επιφανέστεροι πολιτικοί του εκπρόσωποι βρίσκονται υπό κράτηση.

Το επαναστατικό καζίνο ...

Μπροστά από το πεζοδρόμιο κάγκελα εμποδίζουν το παρκάρισμα. Μπαίνοντας ο επισκέπτης πρέπει να περάσει μέσα από έναν ανιχνευτή μετάλλων, να πάει στον κλητήρα που κάθεται στο κεφαλόσκαλο, ενώ τον παρακολουθεί ο αστυνομικός. Και αφού δηλώσει τον σκοπό της επίσκεψης του, αφού παραδώσει την ταυτότητά του και ειδοποιηθεί το γραφείο που θα επισκεφθεί να πάρει ο κλητήρας από τον κλητήρα το ΟΚ και να εισδύσει στο άδυτο των αδύτων που ονομάζεται υπουργείο Οικονομικών. Φυσικά αυτά αφορούν τον μέσο άνθρωπο. Εκείνον που τον μάθανε να δουλεύει, να πληρώνει τους φόρους του, να σέβεται τους νόμους και τις διατάξεις και να λειώνει στο περίμενε όταν τα παιδιά του Ρουβίκωνα ξέρουν ότι οι νόμοι υπάρχουν για τα κορόιδα.

Το «Soviet Story» του Ρουβίκωνα ...

Τρομοκρατημένη από τους φασίστες του Ρουβίκωνα... 

Το ντοκιμαντέρ «Soviet Story» του Edvins Snore είναι το πρώτο μεγάλο κινηματογραφικό αφήγημα που δείχνει τον κοινό ολοκληρωτισμό των ναζί και των κομμουνιστών. Η στενή συνεργασία των καθεστώτων δεν προέκυψε τον Αύγουστο του 1939 (Molotov–Ribbentrop). Οι σοβιετικές υπηρεσίες ασφαλείας δίδαξαν πολλά κόλπα στους συναδέλφους τους και η σοβιετική μηχανή του τρόμου λειτουργούσε ήδη είκοσι χρόνια πριν οι ναζί αρχίσουν τα δικά τους εγκλήματα. Ο πρώην πράκτορας των σοβιετικών μυστικών υπηρεσιών, Viktor Suvorov, αποκάλυψε ότι «αντιπροσωπεία της Γκεστάπο και των SS επισκέφθηκε τη Ρωσία για να μάθει τεχνικές χτισίματος των στρατοπέδων συγκέντρωσης».

Η εξουσία που ονειρεύεται η Αριστερά ...

Σε μια ιδιαίτερη κατηγορία «γυναικών με παρελθόν», φαντάζομαι ότι είναι κάτι που θα μπορούσε να συμβεί. Η κυρία ψάχνει, λ.χ., μια ζώνη Hermes και έχει εκνευριστεί, γιατί, ενώ θυμάται καλά ότι έβαλε τη ζώνη μέσα στη συγκεκριμένη ντουλάπα, τώρα δεν τη βρίσκει· και, ξαφνικά, όπως φέρνει τα πάνω κάτω, βρίσκεται μπροστά στο ταγάρι των φοιτητικών χρόνων της, που δεν φανταζόταν καν ότι κάπου υπήρχε...

Σκληρή εμπειρία, δεν λέω. Αλλά ας μη συνεχίσω την ιστορία, διότι ο σκοπός που τη φαντάστηκα ήταν μόνο για να αποδώσω την έκπληξη που μου προκάλεσαν οι απόψεις που εξέθεσε στη συνέντευξή της η κ. Μπέττυ Μπαζιάνα, του πρωθυπουργού. Τι αναχρονιστικές μπαρούφες ήταν αυτές! Η «τιμωρητική φασιστική μπότα της Ευρώπης» και το κλάμα του θυμού κάθε πέντε του Ιούλη. Ούτε η ΚΝΕ –η σημερινή ΚΝΕ– δεν χρησιμοποιεί πια τη γλώσσα της κ. Μπαζιάνα.

Ο Τσίπρας θέλει τις τράπεζες σε ρόλο λογοκριτή!

Τρεις φορές έχει συναντηθεί μέσα στο 2017 ο A. Τσίπρας με το Προεδρείο της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών. Και κάθε φορά (με εξαίρεση την τελευταία που ζήτησε από τους τραπεζίτες να αναλάβουν και ρόλο προπαγανδιστών), τους λέει περίπου τα ίδια πράγματα.

Για τα κόκκινα δάνεια και τους πλειστηριασμούς, βεβαίως. Όχι, βέβαια, επειδή πιστεύει ότι μπορεί να γίνει τίποτε, αλλά για να προβάλλει κάθε φορά ένα δήθεν φιλολαϊκό προφίλ, το προφίλ του προστάτη των φτωχών και των αδυνάμων και των «λαϊκών κατοικιών».

Γνωρίζει, βέβαια, ότι αυτά ρυθμίζονται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Και γνωρίζει επίσης πως οι τέσσερις συστημικές τράπεζες ελέγχονται από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) που επί των ημερών του (του Τσίπρα) απέκτησε Αυστριακό επικεφαλής.

Γνωρίζει επομένως ότι δεν μπορεί να παρέμβει. Αλλά δεν τον νοιάζει, διότι απλά θέλει να δώσει άλλη μια παράσταση.

Έτσι, στις 28 Φεβρουαρίου 2017, ο A. Τσίπρας είχε πάλι συναντηθεί με το προεδρείο της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών και τους είχε (και πάλι) ζητήσει «να δώσουν ανάσα σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις που έχουν κόκκινα δάνεια και να μην προχωρήσουν οι ίδιοι σε ομαδικές απολύσεις».

Την 1^η Σεπτεμβρίου είχε και πάλι ξανασυναντηθεί με τους τραπεζίτες, από τους οποίους ζήτησε να δώσουν τα αναγκαία εργαλεία ρευστότητας «για να μπορέσει να εκτιναχθεί η ελληνική οικονομία».

Τους ξανασυνάντησε στις 18 Δεκεμβρίου, λίγο πριν από την ψηφοφορία επί του προϋπολογισμού και την εκπνοή του 2017.

Και αφού τους ξαναείπε ότι «ο ρόλος των τραπεζών είναι κρίσιμος» και ότι πρέπει το ταχύτερο δυνατόν «να αποκατασταθεί η ρευστότητα στην ελληνική οικονομία, στις υγιείς επιχειρήσεις, η δυνατότητα στήριξης των νοικοκυριών», έθεσε (και πάλι) το θέμα των κόκκινων δανείων, ζητώντας από τους τραπεζίτες να ασχοληθούν πρώτα με τους «μεγαλοοφειλέτες και του μεγαλομπαταχτσήδες».