Η Ελλάδα στον 21ο αιώνα με τον Κώδικας Ψηφιακής Διακυβέρνησης ...

Ο  Κ. Πιερακάκης σπάει τα δεσμά ...

Σημαντικές αλλαγές στη ζωή των Ελλήνων φέρνει ο Κώδικας Ψηφιακής Διακυβέρνησης που πρόκειται να τεθεί σε διαβούλευση στην Βουλή τις επόμενες ημέρες. Νέες συνήθειες, λιγότερες διαδικασίες και κυρίως λιγότερη γραφειοκρατία υπόσχεται το νέο νομοσχέδιο, στο οποίο μεταξύ άλλων, προωθείται νομοθετικό πλαίσιο για τον Ενιαίο Αριθμό του Πολίτη, τις ψηφιακές υπογραφές, τις ψηφιακές σφραγίδες, τα ψηφιακά έγγραφα.

Για τη χρησιμότητα και τον κομβικό ρόλο του Κώδικα μίλησε ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Κυριάκος Πιερρακάκης υπογραμμίζοντας ότι «όταν ξεκινήσαμε να σχεδιάζουμε την ψηφιακή μας στρατηγική, διαπιστώσαμε άμεσα ότι, πέρα από τις αναγκαίες νομοθετικές τομές, εξίσου απαραίτητη ήταν και η κωδικοποίηση του υπάρχοντος πλαισίου, ώστε όλοι να γνωρίζουν με σαφήνεια τι ισχύει. Δεν θέλαμε να υπάρξει ούτε ένα περιστατικό άρνησης εξυπηρέτησης από δημόσια υπηρεσία, επειδή δεν είχε φτάσει κάποια ερμηνευτική εγκύκλιος. Σε αυτά τα δύο ζητούμενα έρχεται να δώσει απαντήσεις ο Κώδικας Ψηφιακής Διακυβέρνησης: στην επικαιροποίηση και την ενοποίηση της νομοθεσίας σχετικά με την ψηφιακή διακυβέρνηση».

Καλοκαίρι 2015: Ευτυχώς που ήμασταν στην ΕΕ ...

Αυτό που ζούμε τις τελευταίες ώρες είναι διδακτικό. Έχουμε μια κυβέρνηση και ένα κόμμα, τον ΣΥΡΙΖΑ, που υποστηρίζουν έναν αιμοσταγή δικτάτορα. Τον Μαδούρο. Κάνουν πως δεν βλέπουν τα όσα γίνονται στην Βενεζουέλα ή μάλλον τα βλέπουν και τα επικροτούν.

Δεν συγκινούνται που οι μισθοφόροι του καθεστώτος, με τα μηχανοκίνητα τους, πέφτουν επάνω στους διαδηλωτές.

Να δεχθώ, πως ένας σημαντικός λόγος γι΄αυτήν την τύφλωση είναι η οικονομική ενίσχυση που έλαβε και πιθανώς εξακολουθεί να λαμβάνει ο ΣΥΡΙΖΑ από το δικτατορικό καθεστώς. Οι έμμισθοι υπάλληλοι οφείλουν να είναι υπάκουοι στα αφεντικά τους. Γι΄αυτό πληρώνονται. Όσα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ προέρχονται από το ΚΚΕ, το γνωρίζουν.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ξύπνησε τον πατριωτισμό των Ελλήνων...

Για να είμαστε αντικειμενικοί, τώρα που φεύγει ο ΣΥΡΙΖΑ, θα πρέπει να παραδεχτούμε πως έκανε και μερικά καλά.

Ποια είναι αυτά;

1.Ευτέλισε πλήρως την έννοια της Αριστεράς. Ένας σημαντικός αριθμός πολιτών πίστευε πως οι αριστεροί είναι πιο μορφωμένοι, πιο φιλάνθρωποι, πιο δημοκράτες. Όλα αυτά τελείωσαν. Η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, μια διακυβέρνηση ανθρώπων ημιμαθών και αστοιχείωτων, σαν οδοστρωτήρας τα σάρωσε όλα. Και αυτό ακόμα το περίφημο «ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς», το τελευταίο καταφύγιο των ρομαντικών και καλοπροαίρετων αριστερών, κατέρρευσε.

Τι μένει από τον τυφώνα ΣΥΡΙΖΑ; Ερείπια σε όλους τους τομείς που φέρουν την σφραγίδα της Αριστεράς.

2.Αποδείχθηκε πως δεν υπήρχε άλλος δρόμος από τον μνημονιακό. Δικαιώθηκαν πλήρως οι κυβερνήσεις Γ.Παπανδρέου και Α.Σαμαρά –Β.Βενιζέλου που τήρησαν, με όλες τις αντιφάσεις και τις καθυστερήσεις, μια συνεπή πολιτική γραμμή, και τελικά το 2015 η πατρίδα μας θα έβγαινε από την κρίση.

Από τα Σκόπια ως την Κύπρο ένας (αχρείαστος) ΣΥΡΙΖΑ δρόμος ...

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Λευκωσία ιστορικά ευθυγραμμίζεται και συντονίζεται με όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις. Αυτό επιτάσσει το εθνικό συμφέρον, αυτό επιβάλλουν οι εθνικές αναγκαιότητες.

Ωστόσο, αυτή η ευθυγράμμιση αφορά στην υπεράσπιση των δικαίων του ελληνισμού και ουδέποτε μέχρι τώρα είχε συνδεθεί με συγκεκριμένες πολιτικές συγκεκριμένης κυβέρνησης – πολύ περισσότερο όταν πρόκειται για σοβαρό εθνικό θέμα.

Γι’ αυτό και ήταν δυσάρεστη έκπληξη η πρόσφατη δήλωση του Κύπριου Προέδρου Ν. Αναστασιάδη κατά την επίσκεψη Τσίπρα στη μεγαλόνησο.

Εκεί, ο κ. Αναστασιάδης ευθυγραμμίστηκε απόλυτα με την απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να υπογράψει και επικυρώσει τη Συμφωνία των Πρεσπών, μιλώντας μάλιστα για μια «αχρείαστη διαμάχη», υποστηρίζοντας ότι… διαγράφονται τα περί αλυτρωτισμού και δηλώνοντας ότι το όνομα είχε δοθεί από το 1992!

Τώρα πώς μπορεί να αποκληθεί «αχρείαστη διαμάχη» μια διαμάχη με συστηματικούς πλαστογράφους της Ιστορίας είναι απορίας άξιον.

Και πώς μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι διαγράφονται τα περί αλυτρωτισμού, όταν αυτός ενισχύεται δια της συστηματικής αναφοράς σε «μακεδονικό λαό», κι’ αυτό απορίας άξιον

Και πώς μπορεί κανείς να υποστηρίξει ότι το όνομα είχε δοθεί από το 1992, αυτό κι’ αν αποτελεί ένα μεγάλο ερωτηματικό!

Τσίπρας : Ο πρωθυπουργός που παρέδωσε την Μακεδονία ...

Ο Α. Τσίπρας μπορεί να είναι ο χειρότερος πρωθυπουργός της μνημονιακής περιόδου, αλλά δεν είναι πολύ διαφορετικός από όλους τους άλλους, ειδικά όσον αφορά τις βασικές επιλογές που υπηρετεί. Μπορεί να είπε πολύ περισσότερα ψέματα απ’ ό,τι όλοι οι άλλοι μαζί, μπορεί να έδωσε τις πιο βαρύγδουπες υποσχέσεις και μπορεί το Μνημόνιο που εφαρμόζει να είναι το πιο καταστροφικό απ’ όλα, όμως στην Ιστορία της Ελλάδας θα μείνει ως ο πρωθυπουργός που παρέδωσε τη Μακεδονία. 

Η Μακεδονία όμως θα ακολουθεί τον Α. Τσίπρα για πάρα πολλά χρόνια ακόμα. Θα είναι η συμφωνία παράδοσης των Πρεσπών, κάτι που θα τον διαφοροποιεί από όλους τους προηγούμενους με έναν πολύ ξεκάθαρο τρόπο. Η εβδομάδα που πέρασε και όσα ελέγχθησαν στα Σκόπια δεν είναι παρά μια πρόγευση όσων πρόκειται να επακολουθήσουν.

Ο κόσμος τo 'χει τούμπανο και ο Τσίπρας κρυφό καμάρι...

Θύμωσε ο πρωθυπουργός που ο Κ.Μητσοτάκης είπε στην Βουλή πως αντάλλαξε την επίλυση του Σκοπιανού με την μη περικοπή των συντάξεων. Λες και πρώτη φορά το άκουσε ο Α.Τσίπρας. Εδώ και μήνες βοά ο τόπος. Έχουν γραφεί δεκάδες πρωτοσέλιδα.

Γιατί ξαφνικά έγινε ο πρωθυπουργός τόσο ευαίσθητος και επιζητεί να δηλώσουν οι εταίροι μας πως δεν συνέβη κάτι τέτοιο; Τι τον ενόχλησε;

Δεν νομίζω να ενοχλήθηκε από την συγκεκριμένη φράση του Κ.Μητσοτάκη. Αλλωστε έχει αποδείξει πως σπάνια ενοχλείται με κάτι. Αυτά είναι αστικές ευαισθησίες. Ο Α.Τσίπρας προχθές έκανε την χειρότερη κοινοβουλευτική του εμφάνιση. Και μάλλον το κατάλαβε. Όπως κατάλαβε πως ό,τι και να κάνει δεν του βγαίνει, πλέον.

Ή με την κουκούλα ή με την σημαία ...

Χθες η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη γνώρισαν για μια ακόμα φορά την βία των ερυθροτραμπούκων. Ανθρώπων που μόνον μισούν, μόνον φθονούν, μόνον καταστρέφουν. Εχοντας μια χρόνια ασυλία, εκμεταλλευόμενοι τα χαϊδολογήματα των «προοδευτικούληδων» που τους αποκαλούν, προστατευτικά, «παιδιά», αφόπλισαν κυριολεκτικά και μεταφορικά το κράτος.

Βέβαια, ο βασικός λόγος αυτής της συμπεριφοράς της συντριπτικής πλειοψηφίας των διαμορφωτών της κοινής γνώμης είναι πως η σημαία αυτών των τραμπούκων έχει κόκκινο χρώμα, μπροστά στο οποίο, για πολύ συγκεκριμένους λόγους, στέκονται προσοχή. Το σέβονται.

Φασίστες είσαστε εσείς. Όχι οι μαθητές ...

Φωτό από ..."καλή" κατάληψη. ΑΡΙΣΤΕΡΗ ... 

Δεν ξέρω αν τους καταληψίες μαθητές «για τη Μακεδονία» στη Β. Ελλάδα προσπαθούν να εκμεταλλευτούν χρυσαυγίτες -και το θεωρώ πιθανό- αλλά ξέρω ότι αυτοί που έχουν κάνει τις καταλήψεις θεσμό εξανίστανται ξαφνικά και κατηγορούν αυτούς τους μαθητές για φασίστες, με πρώτο τον υπουργό Παιδείας! Οι φασίστες.

Επειδή οι καταλήψεις των σχολείων είναι σωστό πράγμα αν καθοδηγούνται από τους καθηγητές και τους γονείς μειοψηφιών που έχουν μπουκώσει τα μυαλά των παιδιών τους με τόνους προπαγάνδας κομματικής και προπαγάνδας αφελληνισμού, αλλά αν οι μαθητές θέλουν να διαμαρτυρηθούν για την προδοσία των Πρεσπών και να υπερασπιστούν την ελληνική Μακεδονία, παρακινημένοι κι αυτοί από τους δικούς τους γονείς, δεν μπορούν!

Η Παιδεία είναι, βλέπεις, μονοπώλιο μιας αριστεράς, παλιάς κοπής του 1920, που μισεί την πατρίδα, που είναι ανιστόρητη και που δεν έχει καν σχέση με την Αριστερά του Αλβανικού μετώπου του ’40, του ΕΑΜ, του 114, του Κυπριακού αγώνα, του αντιχουντικού αγώνα, του Πολυτεχνείου, Καράγιωργα, του Μήνη, του Χαρίλαου, του Κύρκου, της Μελίνας, του Γλέζου, του Μίκη, του Ελύτη, του Σεφέρη, του Γκάτσου, του Ελευθερίου. Είναι αποκομμένη από τον ιστορικό ιστό της Ελλάδας και προσπαθεί να επιβληθεί ποδοπατώντας και ποτίζοντας με δηλητήριο κάθε ελληνικό που μπορεί να φυτρώσει στις παιδικές και εφηβικές διάνοιες.

Ο Κ. Μητσοτάκης στον Γοργοπόταμο ...

Στις 25 Νοεμβρίου 1942 συνεργαζόμενες δυνάμεις του ΕΔΕΣ και του ΕΛΑΣ, υπό την καθοδήγηση Βρετανών κομάντος, ανατίναξαν την γέφυρα του Γοργοποτάμου, ώστε να σταματήσουν να φθάνουν γερμανικές ενισχύσεις στο μέτωπο της Β.Αφρικής.

Ήταν η πρώτη και μοναδική κοινή δράση αυτών των δύο αντιστασιακών οργανώσεων. Λίγους μήνες αργότερα ( Μάρτιος 1943) ο ΕΛΑΣ μαζί με τους Υπερασπιστές Βορείου Ελλάδος –που μετεξελίχθηκε στην ΠΑΟ—στην μάχη του Φαρδύκαμπου, στην Σιάτιστα, κατατρόπωσαν ολόκληρο ιταλικό τάγμα.

Μετά, για τους γνωστούς λόγους άρχισαν οι εμφύλιες συγκρούσεις.

Έκτοτε η συντηρητική- φιλελεύθερη παράταξη αντιμετώπιζε συμπλεγματικά την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου, αφήνοντας την μονοπώληση της στην Αριστερά. Ακατανόητο το σύμπλεγμα, ακόμα πιο ακατανόητη η απουσία από τις εκδηλώσεις μνήμης του γεγονότος.

Και τώρα ζητούν αναγνώριση μειονότητας!

Κατά την ομιλία του στο συνέδριο του SPD στο Βερολίνο – σ’ αυτή που ανακάλυψε το… καθαρό μυαλό του – ο κ. Τσίπρας αναφέρθηκε και στην Συμφωνία των Πρεσπών, σημειώνοντας ότι ο ίδιος και ο Ζάεφ είναι… προοδευτικοί ηγέτες.

Επιμένοντας να κάνει ότι δεν βλέπει πως οι Σκοπιανοί ΔΕΝ αλλάζουν το Σύνταγμά τους (βάζοντας μάλιστα και ως όρο για να ισχύσει αυτή η κουτσουρεμένη αναθεώρηση που διατηρεί όλα τα αλυτρωτικά στοιχεία την… επικύρωσή της προηγουμένως από την Ελλάδα), ο κ. Τσίπρας δήλωσε:

«Είναι η πρώτη φορά μετά την κατάρρευση της Γιουγκοσλαβίας που μια διαφορά επιλύεται με μια αποφασιστική ήττα του εθνικισμού και στις δύο πλευρές των συνόρων».

Δεν είναι μόνο ότι προκαλεί οργή η επίσημη αυτή δήλωση δια της οποίας παραδέχεται ότι υπάρχει αλυτρωτισμός και από την πλευρά της Ελλάδας – εκεί που μας χρωστάγανε μας παίρνουν και το βόδι.

Κυβέρνηση και ΜΜΕ προωθούν την ισλαμοποίηση της Ελλάδας ...

Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε στους συριζαίους το γεγονός ότι, όσον αφορά τις ιδεολογικές προθέσεις και στόχους τους, είναι κατά βάση ειλικρινείς. Εκεί που συνήθως δυσκολεύονται είναι στις προεκλογικές υποσχέσεις. Πάρτε, για παράδειγμα, τι κάνουν στον τομέα της Παιδείας, στην αστυνόμευση, στα ΜΜΕ, στη φορολογία και τη διοίκηση του κράτους. Σε όλους αυτούς τους τομείς ο ΣΥΡΙΖΑ εφαρμόζει μια πολιτική που είναι απόλυτα συνεπής με τις διακηρυγμένες ιδεολογικές πεποιθήσεις του.

Στο θέμα της λαθρομετανάστευσης, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι εξίσου ξεκάθαρος. Η Τασία Χριστοδουλοπούλου πρόωρα είχε κάνει σαφείς τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ. «Θα ανοίξουμε τα σύνορα, όποιος θέλει θα έρχεται, θα πηγαίνει όπου θέλει». Ο πόλεμος στη Συρία είχε αρχίσει το 2011 Σύροι και μερικά εκατομμύρια άλλοι ήδη βρίσκονταν στην Τουρκία. Το 2015 οι συριζανέλ, καταργώντας τα κλειστά κέντρα φιλοξενίας και διαφημίζοντας τη νέα πολιτική των ανοιχτών συνόρων, προκάλεσαν το πρώτο μεγάλο κύμα λαθρομετανάστευσης, το οποίο αργότερα έγινε τσουνάμι, όταν η κυρία Μέρκελ απηύθυνε και το δικό της προσκλητήριο.

«Οι προϋποθέσεις είναι ευνοϊκές, αφού στην Ελλάδα είναι η Αριστερά στην εξουσία» ( Ζ.Ζάεφ) ...

Στις 27 Ιανουαρίου 2018 και στις 19 Μαΐου του ίδιου έτους έγιναν στα Σκόπια δύο συνεδριάσεις του συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας της FYROM Γκ.Ιβάνοφ. Τα πρακτικά αυτών των συνεδριάσεων τα δημοσίευσε η εφημερίδα «Καθημερινή» στο χθεσινό φύλλο της.

Από αυτά προκύπτουν δύο ενδιαφέροντα στοιχεία που έχουν άμεση σχέση το ένα με το άλλο.

Οι ΜΚΟ που καταστρέφουν την Ελλάδα ...

Στην Ιταλία είχε παρατηρηθεί ένα μάλλον αξιοπερίεργο φαινόμενο. Από έρευνες των Αρχών βρέθηκε ότι οι λεγόμενες ανθρωπιστικές οργανώσεις έπαιξαν τον καθοριστικό ρόλο σε αυτό που ονομάζουμε μεταναστευτικές ροές. Συγκεκριμένα το 2017, όταν 181.436 λαθρομετανάστες εισέβαλαν στην Ιταλία προερχόμενοι από το Λιβυκό Πέλαγος και οι 181.436 ήταν «διασωθέντες» των «ανθρωπιστικών» ΜΚΟ.

Ο τρόπος διάσωσης είναι το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της υπόθεσης. Τα σκάφη-βάρκες με τους λαθρομετανάστες βγαίνουν λίγο έξω από τα 12 μίλια των χωρικών υδάτων της Λιβύης. Μόλις συμβεί αυτό, εμφανίζονται οι φιλανθρωπικές ΜΚΟ με τα δικά τους πλοία και «διασώζουν» τους λαθρομετανάστες μεταφέροντάς τους τα υπόλοιπα 290 μίλια ως τη Σικελία. Δεν χρειάζεται να είσαι ο Σέρλοκ Χολμς για να καταλάβεις ότι έχει στηθεί ένας μηχανισμός διακίνησης λαθρομεταναστών με μια γενναία «χορηγία» του φορολογουμένου. Οι γερμανικές ΜΚΟ είχαν τη δυναμικότερη παρουσία με έξι πλοία με μηνιαίο κόστος 375.000 ευρώ και ετήσιο κόστος κάπου 4.500.000 ευρώ.

Ακροδεξιά Νέα Δημοκρατία;

«Φανατικός», είχε πει ο Ουίνστον Τσώρτσιλ, «είναι κάποιος που δεν αλλάζει τις απόψεις του, αλλά ούτε και θέμα». Και το «θέμα» της κυβερνώσας Αριστεράς είναι ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης. Οχι η Νέα Δημοκρατία εν συνόλω –κατανοητό στο πλαίσιο του κομματικού ανταγωνισμού– αλλά μόνο ο αρχηγός της. Για παράδειγμα, η «Αυγή» έχει τυπώσει περισσότερα πρωτοσέλιδα για να δείξει πόσο «ακροδεξιός» είναι ο κ. Μητσοτάκης, απ’ όσα αφιέρωσε για να δείξει πόσο «αριστερός» είναι ο κ. Αλέξης Τσίπρας. Από την άλλη, οι αρθρογράφοι της ευρύτερης κυβερνητικής Αριστεράς συνδέουν κάθε Ορμπαν αυτού του κόσμου με το Μοσχάτο. Μόνο τον κ. Πάνο Καμμένο δεν αναφέρουν. Τον πρόλαβε άλλος...

Εμφύλιος πόλεμος: Πώς ηττήθηκαν οι νικητές...

Σήμερα γιορτάζουμε τα 69 χρόνια από την λήξη του Εμφυλίου πολέμου. Δεν χρησιμοποιώ τυχαία το ρήμα «γιορτάζουμε». Σαν σήμερα η Ελλάδα παρέμεινε στον ελεύθερο κόσμο, χωρίς απώλεια εδάφους. Και πρέπει να γιορτάζει και το μεγαλύτερο τμήμα της Αριστεράς, γιατί χωρίς καμιά αμφιβολία τα περισσότερα στελέχη της θα σάπιζαν στα γκούλαγκ και στα ψυχιατρεία, αν είχαν νικήσει οι κομμουνιστές. Θα είχαν το τέλος του Καραγιώργη.

Καλόν ήταν βεβαίως η αδελφοκτόνα σύρραξη να μην ξεσπάσει. Καλόν θα ήτο η σταλινική ηγεσία του ΚΚΕ να μην εργαλειοποιούσε τον αντιστασιακό αγώνα για να προωθήσει την προλεταριακή επανάσταση. Και να μην ενέτασσε τους σχεδιασμούς της στους σχεδιασμούς του παγκόσμιου καθοδηγητικού κέντρου.

Ομως αυτές είναι υπερβάσεις που δεν μπορούσαν να πραγματοποιηθούν, γιατί δεν το επέτρεπε η ιδεολογική φυσιογνωμία ενός κόμματος της Τρίτης Διεθνούς.

Η συνέχεια είναι γνωστή. Όταν η συντριπτική πλειοψηφία του Ελληνικού λαού αντιλήφθηκε την διακύβευση του Εμφυλίου πολέμου—που δεν ήταν άλλη από την απόσπαση εθνικού εδάφους—συσπειρώθηκε, και στα πεδία των μαχών κράτησε την πατρίδα μας όρθια και ενωμένη.

Ας μας αφήσουν να χαρούμε ...

Τα μετάλλια που κατέκτησαν οι αθλητές μας στους Πανευρωπαϊκούς αγώνες, έγιναν η αφορμή να αναδειχθούν μια σειρά από παθογένειες της κοινωνίας μας. Παθογένειες που μας ταλαιπώρησαν και, δυστυχώς, μας ταλαιπωρούν ακόμα.

Ένα από τα βασικά στοιχεία της ηγεμονίας της Αριστεράς είναι η ιδεολογικοποίηση και η πολιτικοποίηση κάθε πτυχής της ανθρώπινης δραστηριότητας. Σε κάθε πράξη, οι διανοούμενοι της Αριστεράς έψαχναν να βρουν ιδεολογικές αναφορές και πολιτικά μηνύματα.

Έτσι, στέρησαν από αυτούς που τους ακολουθούσαν πολλές χαρές, πολλές στιγμές ξεγνοιασιάς και χαλάρωσης. Ένας αριστερός όμως δεν πρέπει να είναι ξένοιαστος μέσα στην καπιταλιστική κοινωνία. Θα πρέπει να βρίσκεται πάντα σε επαγρύπνηση.

Στις δημοκρατίες δεν υπάρχουν αγχόνες κι εκτελεστικά αποσπάσματα ...

Σε μια έγκριτη ιστοσελίδα δημοσιεύθηκε ένα κείμενο που, επαγωγικά, συνέδεε την τύχη του Α.Τσίπρα με αυτήν του Ν.Τσαουσέσκου. Άστοχο.

Στα δημοκρατικά πολιτεύματα το καθοριστικό όπλο των πολιτών είναι η ψήφος τους. Εκεί συμπυκνώνεται όλη η ισχύς τους. Με αυτήν επιβραβεύουν ή τιμωρούν. Δεν είναι το μοναδικό όπλο, αλλά είναι αυτό που, σε τελική ανάλυση, δείχνει την βούληση του πολίτη.

Από το 2011, όταν και άρχισε ο εκτσογλανισμός της πολιτικής ζωής του τόπου, για πρώτη φορά μετά την Μεταπολίτευση, ακούσαμε από τους «αγανακτισμένους» για κρεμάλες. Μάλιστα το σχετικό σύνθημα το έλεγαν και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Επίσης, την ίδια περίοδο ακούσθηκε και το βλακώδες και ανιστόρητο σύνθημα πως «η χούντα δεν τελείωσε το 73». Σύνθημα προσβλητικό για όλους αυτούς που αγωνίστηκαν για την ανατροπή της, μεταξύ των οποίων υπήρχαν και στελέχη του κυβερνώντος κόμματος.

Μην είδατε τον Λαβρόφ! Πανικός στου Μαξίμου ...

Ενός κακού, μύρια έπονται. Αυτό έγινε και στην περίπτωση της συμφωνίας των Πρεσπών. Όλοι, νομίζω, θυμούμαστε πώς ξεκίνησε η υπόθεση του Σκοπιανού. Με πονηρές διαρροές στην αρχή, με πιο μεθοδικές κινήσεις στην συνέχεια, άρχισε να διαφαίνεται η πρόθεση της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να επιλύσει αυτό το χρονίζον πρόβλημα.

Είναι αλήθεια πως οι περισσότεροι πιστέψαμε πως επρόκειτο για μια κίνηση αποπροσανατολισμού από τα τρέχοντα προβλήματα της καθημερινότητας του Ελληνα πολίτη. Διαψευστήκαμε.

Ο Τσίπρας με τον Κοτζιά—όπως αποδεικνύεται εκ του αποτελέσματος—επεδίωκαν και πέτυχαν αυτό που οι προηγούμενοι δεν ήθελαν ή δεν μπορούσαν να κάνουν. Τα κίνητρα των Τσίπρα-Κοτζιά, τα έχουμε επισημάνει. Το κυριότερο ήταν η προσπάθεια τους να διασπάσουν την Νέα Δημοκρατία. Οταν απέτυχαν έπρεπε να βαδίσουν μέχρι τέλους τον δρόμο που αυτοί μόνοι τους επέλεξαν.

Η ασπόνδυλη γλώσσα της λήθης ...

Είναι προφανές ότι η κατάσταση έχει ξεφύγει. Η λοβοτομή που επιχειρείται είναι πρωτοφανής. Και η υποκρισία άνευ προηγουμένου.

Προσφάτως, ο ΟΑΣΕ (Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη) εμφάνισε ένα «γλωσσάρι», που ετοιμάστηκε, λένε, από Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους δημοσιογράφους.

Αυτό το εξωφρενικό λεξικό σκοπό έχει να… μειώσει την ένταση των λέξεων, διότι, όπως είπε ο εκπρόσωπος του γραφείου της Ελευθερίας του Τύπου (τρομάρα του ) του ΟΑΣΕ, Αρλέμ Ντεζίρ, «οι λέξεις διαμορφώνουν τις απόψεις μας, κάνουν τη διαφορά πολλές φορές. Λένε ότι «ο πόλεμος ξεκινά με τα λόγια, ίσως η ειρήνη και η ενότητα μπορούν επίσης να ξεκινήσουν με λέξεις».

Με λίγα λόγια, δεν τους πειράζουν τα αισχρά γεγονότα, τους πειράζουν οι λέξεις που τα περιγράφουν!

Σχέσεις Αθήνας – Μόσχας: Όλα μέλι-γάλα πριν ένα μήνα ...

Η παρουσία των δύο συνεταίρων, Τσίπρα και Καμμένου, στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ και η απόφαση για απέλαση Ρώσων διπλωματών – κάτι που συμβαίνει για πρώτη φορά και μάλιστα όχι μόνο όσον αφορά σε Ρώσους – μπορούμε να πούμε ότι έγινε και αυτό: Η Ελλάδα μπήκε στο κάδρο του Ψυχρού Πολέμου για πρώτη φορά μετά την εμφυλιακή και μετεμφυλιακή περίοδο. Και οπωσδήποτε για πρώτη φορά στα χρόνια της Μεταπολίτευσης.

Έμελλε να το δούμε κι’ αυτό: Ο ΣΥΡΙΖΑ, που μέχρι πριν λίγα χρόνια καλούσε το ΝΑΤΟ σε… αυτοδιάλυση, ο Τσίπρας που έτρεχε στη Ρωσία παρέα με τον Λαφαζάνη την ώρα που ετοιμαζόταν να εγκαταλείψει το ευρώ, ο Καμμένος που έλεγε πως είναι έτοιμος να δώσει στους Ρώσους το λιμάνι της Θεσσαλονίκης και να κατασκευάζει… καλάσνικοφ στην Ελλάδα, αυτοί που προσφάτως υποδέχονταν με τιμές και δόξα τον Λαβρόφ, ο Κοτζιάς που μόλις πρόσφατα επισκέφθηκε τη Μόσχα από όπου ανακοίνωσε ότι δεν θα πάει διακοπές αν δεν «λύσει» και το «Αλβανικό», αυτός που την Αθήνα είχε αποκαλέσει τον Λαβρόφ κορυφαίο διπλωμάτη, οραματιστή με στρατηγική σκέψη και παιδί του ρωσικού λαού και του παγκόσμιου πολιτισμού». ο Τσίπρας που πρόσφατα χοροπηδούσε από τη χαρά του για την συνάντησή του με τον Πούτιν, αυτοί που έβριζαν την κυβέρνηση Σαμαρά επειδή ευθυγραμμίστηκε με τη Δύση στο θέμα των κυρώσεων εις βάρος της Ρωσίας και έκλαιγαν για τα ελληνικά αγροτικά προϊόντα, αυτοί που διαμαρτύρονταν επειδή δεν ενημερώθηκαν για τις κυρώσεις, αυτοί που αποκαλούσαν τους Σαμαρά – Βενιζέλο «γραμματοκομιστές των γερμανικών συμφερόντων» και «καλούς μαθητές της νατοϊκής επιθετικότητας», αυτοί που πρόσφατα αρνήθηκαν να ακολουθήσουν τις ΗΠΑ και τους Ευρωπαίους στην τακτική των απελάσεων μετά την υπόθεση Σκριπάλ, αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι μπήκαν στον χορό των απελάσεων (για το Σκοπιανό, βεβαίως), διαρκούσης της Συνόδου του ΝΑΤΟ. Και μάλιστα, όταν ακριβώς έναν μήνα νωρίτερα, ο Κοτζιάς επισκεπτόταν τη Μόσχα και αποδεχόταν ότι στο θέμα των Σκοπίων δεν υπήρξε έξωθεν παρέμβαση!

Ίσως να μην έχει πια νόημα να θυμίζουμε τι έλεγαν και τι έκαναν. Αλλά και πάλι, αν δεν τα λέμε, κινδυνεύουμε να ξεχάσουμε και να πάψουμε ίσως να συνειδητοποιούμε πόσο εύκολα μπορούν να βρεθούν από την Ανατολή στη Δύση, με πόση ευκολία λένε τα ψέματα.

Σταχυολογώ: