Όταν θα νικούσαν τους τραπεζίτες ...

Δεδομένης της τραγικής κατάστασης στην οποία έχουν περιέλθει οι τράπεζες επί ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ – και ενώ αυτοί εδώ και πάνω από τέσσερα χρόνια διακηρύσσουν ότι μας σώζουν – δεδομένου ότι επί της καταστροφικής βασιλείας τους οι τράπεζες έχουν χάσει το 90% της χρηματιστηριακής τους αξίας, δεδομένου ότι ξαφνικά θυμήθηκαν ότι στις 28 Φεβρουαρίου λήγει η προστασία της πρώτης κατοικίας και δεδομένου ότι τώρα μας λένε ότι κάτι πρέπει να γίνει, αντί άρθρου δημοσιεύω τη δήλωση του σημερινού υπουργού Ευκλείδη Τσακαλώτου, υπεύθυνου τότε ΕΕΚΕ Οικονομικών του ΣΥΡΙΖΑ.

Η δήλωση έγινε στις 6 Μαρτίου 2014 και έχει ως εξής:

«Τις τελευταίες μέρες φάνηκε ότι το επίδικο της διαπραγμάτευσης με την Τρόικα δεν ήταν τόσο οι «διαρθρωτικές αλλαγές» , όσο οι κεφαλαιακές ανάγκες των τραπεζών. Οι διαφωνίες μπορεί να εντοπίζονται στο ύψος του ποσού που θα απαιτηθεί, η ουσία όμως είναι άλλη. Απ’ ό,τι φαίνεται ένα τμήμα των πιστωτών μας δεν θα ήθελε να δει ούτε την Ελλάδα να ξαναβγαίνει στις αγορές ούτε να έχει «καβάτζα» κάποια ποσά από τα χρήματα που δόθηκαν για την ανακεφαλαιοποίηση, έτσι ώστε να μπορούν να ασκούν τη μέγιστη δυνατή πίεση για την εφαρμογή του υφιστάμενου Μνημονίου και όσων θα ακολουθήσουν.

Οι τράπεζες και η ΔΕΗ θα πνίξουν τον ΣΥΡΙΖΑ;

Θυμούμαι τις θριαμβευτικές κορώνες για το τέλος των μνημονίων και την έξοδο στις αγορές, τα Ζάππεια και τις γραβάτες, και δεν μπορώ παρά να θλίβομαι, αν και δεν θα έπρεπε. Αν ήταν ένας Συριζαίος στην θέση μου και όλα αυτά συνέβαιναν σε μια κυβέρνηση Σαμαροβενιζέλων, τότε και θα χαιρόταν και θα ήταν στους δρόμους να διαμαρτύρεται για τους ψεύτες και τους απατεώνες.

Εδώ και λίγες ημέρες ζούμε ένα νοσηρό κλίμα στην οικονομία. Foli-folie, ΔΕΗ, κατάρρευση μετοχής των τραπεζών. Υπάρχει ο κίνδυνος αυτή η τριπλέτα, σε συνδυασμό με τις αναταράξεις που προκαλεί η κατάσταση στην Ιταλία, να δημιουργήσει πολιτικό πρόβλημα στην συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ;

Τα παραμύθια του ΣΥΡΙΖΑ για τις τράπεζες ...

Πανηγυρισμοί ουρανομήκεις την περασμένη εβδομάδα για το γεγονός ότι οι τράπεζες πέρασαν τα stress tests – χωρίς, βέβαια, την παραμικρή συμβολή στη ρευστότητα της οικονομίας.

Λέξη αντίδρασης από την κυβέρνηση στην απομάκρυνση του διευθύνοντος συμβούλου της Εθνικής Τράπεζας – τον οποίο η κυβέρνηση είχε τοποθετήσει σ’ αυτήν την θέση τον Μάρτιο του 2015 – μετά από απαίτηση του ΤΧΣ και της ευρωπαϊκής τραπεζικής εποπτείας.

Ήταν που θα έβαζαν τα πόδια του τραπεζικού συστήματος σε ένα παπούτσι και που θα δημιουργούσαν τραπεζικό σύστημα υπό… δημόσιο έλεγχο!

Αλλά… αναμενόμενο!

Θα έσχιζαν και το μνημόνιο και θα πέταγαν με τις κλωτσιές έξω από τη χώρα τους τροϊκανούς, αλλά τώρα ο κ. Τσίπρας παραδέχεται επισήμως ότι υπέκυψε μεγαλοπρεπώς.

Όπως έγραψε στο άρθρο του στην «Εφημερίδα των Συντακτών» (5-6 Μαΐου), προκειμένου να διαφημίσει την «καθαρή έξοδο», «πρόκειται αναμφίβολα για μια ιστορική καμπή στη σύγχρονη ιστορία της χώρας, που για οκτώ ολόκληρα χρόνια είχε παραδώσει την ευθύνη άσκησης της οικονομικής της πολιτικής αποκλειστικά στους δανειστές της, ως αποτέλεσμα της ουσιαστικής της χρεοκοπίας στις αρχές του 2010».

Παραδέχθηκε δηλαδή πως και ο ίδιος – που θα βάραγε νταούλια και ζουρνάδες και θα χόρευαν πεντοζάλη οι αγορές – έχει παραδώσει τα κλειδιά στους δανειστές (στους οποίους από τη Λέσβο φώναζε go back)!

Το θυμάστε; Μάιος ήταν και τότε. 2 Μαΐου 2014, ο Αλέξης Τσίπρας από τη Μυτιλήνη, βροντοφώναζε: 

Κρίση ειλικρίνειας και καταθέσεις ...

«Αν έχει νόημα με κάποιον να συγκριθεί ο ΣΥΡΙΖΑ είναι με τον ίδιο τον εαυτό του»: Αυτό είχε δηλώσει σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Νέα Σελίδα» ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δ. Τζανακόπουλος, στις 30 Δεκεμβρίου 2017.

Προφανώς επρόκειτο για μια σπάνια κρίση ειλικρίνειας εκ μέρους του.

Πραγματικά, μόνο με τον εαυτό του μπορεί να συγκριθεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Να συγκρίνουν δηλαδή τον κακό τους εαυτό με τον χειρότερό τους εαυτό!

Και να είναι ευχαριστημένοι!

Τελευταίως μας ζαλίζουν το κεφάλι πως «συνεχίζεται η αύξηση των καταθέσεων στο εγχώριο τραπεζικό σύστημα», καθώς αυτές, λέει,  αυξήθηκαν κατά 2,6 δις ευρώ, την περίοδο Ιανουαρίου-Οκτωβρίου του 2017 και διαμορφώθηκαν σε 121 δις ευρώ (κατά 1,6 δις οι καταθέσεις των επιχειρήσεων και κατά 1 δις ευρώ των νοικοκυριών).

Με τη διαφορά ότι τον Νοέμβριο του 2014, οι καταθέσεις επιχειρήσεων και νοικοκυριών βρίσκονταν στα 161 δις ευρώ.

Μήπως το 161 είναι μικρότερο από το 121;

Γιατί απ’ αυτούς όλα περιμένουμε να τα πουν!

Ο Τσίπρας θέλει τις τράπεζες σε ρόλο λογοκριτή!

Τρεις φορές έχει συναντηθεί μέσα στο 2017 ο A. Τσίπρας με το Προεδρείο της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών. Και κάθε φορά (με εξαίρεση την τελευταία που ζήτησε από τους τραπεζίτες να αναλάβουν και ρόλο προπαγανδιστών), τους λέει περίπου τα ίδια πράγματα.

Για τα κόκκινα δάνεια και τους πλειστηριασμούς, βεβαίως. Όχι, βέβαια, επειδή πιστεύει ότι μπορεί να γίνει τίποτε, αλλά για να προβάλλει κάθε φορά ένα δήθεν φιλολαϊκό προφίλ, το προφίλ του προστάτη των φτωχών και των αδυνάμων και των «λαϊκών κατοικιών».

Γνωρίζει, βέβαια, ότι αυτά ρυθμίζονται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Και γνωρίζει επίσης πως οι τέσσερις συστημικές τράπεζες ελέγχονται από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) που επί των ημερών του (του Τσίπρα) απέκτησε Αυστριακό επικεφαλής.

Γνωρίζει επομένως ότι δεν μπορεί να παρέμβει. Αλλά δεν τον νοιάζει, διότι απλά θέλει να δώσει άλλη μια παράσταση.

Έτσι, στις 28 Φεβρουαρίου 2017, ο A. Τσίπρας είχε πάλι συναντηθεί με το προεδρείο της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών και τους είχε (και πάλι) ζητήσει «να δώσουν ανάσα σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις που έχουν κόκκινα δάνεια και να μην προχωρήσουν οι ίδιοι σε ομαδικές απολύσεις».

Την 1^η Σεπτεμβρίου είχε και πάλι ξανασυναντηθεί με τους τραπεζίτες, από τους οποίους ζήτησε να δώσουν τα αναγκαία εργαλεία ρευστότητας «για να μπορέσει να εκτιναχθεί η ελληνική οικονομία».

Τους ξανασυνάντησε στις 18 Δεκεμβρίου, λίγο πριν από την ψηφοφορία επί του προϋπολογισμού και την εκπνοή του 2017.

Και αφού τους ξαναείπε ότι «ο ρόλος των τραπεζών είναι κρίσιμος» και ότι πρέπει το ταχύτερο δυνατόν «να αποκατασταθεί η ρευστότητα στην ελληνική οικονομία, στις υγιείς επιχειρήσεις, η δυνατότητα στήριξης των νοικοκυριών», έθεσε (και πάλι) το θέμα των κόκκινων δανείων, ζητώντας από τους τραπεζίτες να ασχοληθούν πρώτα με τους «μεγαλοοφειλέτες και του μεγαλομπαταχτσήδες».

Πληρώνουν τώρα το... δεν πληρώνω .

Αυτά που συμβαίνουν με τους πλειστηριασμούς δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Είναι συνέπειες μιας αδιέξοδης, δήθεν, επαναστατικής ρητορικής που καλλιεργήθηκε συστηματικά από τα στελέχη αυτής της κυβέρνησης. Από τον ίδιο το σημερινό πρωθυπουργό, τους υπουργούς και τους βουλευτές του, που ύψωναν τη σημαία του "δεν πληρώνω" σε κάθε ευκαιρία, με μόνο στόχο όπως αποδείχθηκε να παραπλανήσουν τους πολίτες και να καταλάβουν τους θώκους της εξουσίας.

Θυμόμαστε όλοι την επαναστατική γυμναστική στα διόδια των εθνικών δρόμων, τις δηλώσεις του ίδιου του κ.Τσίπρα ότι δεν πρόκειται να πληρώσει τον ΕΝΦΙΑ, και τα πάλαι ποτέ αντισυστημικά συνθήματα για "κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη". Δυστυχώς μαζί με τις αυταπάτες των σημερινών κυβερνώντων, τελείωσαν και οι αυταπάτες όσων τους εμπιστεύθηκαν.

Τα διλήμματα Τσίπρα για τις τράπεζες ...

«Ολημερίς τις ανακεφαλαιοποιούσανε και το βράδυ εμφάνιζαν κεφαλαιακές ανάγκες». Κάτι σαν το γιοφύρι της Άρτας οι ελληνικές τράπεζες, έχουν καταφέρει να υπολειτουργούν επί 7 συνεχή χρόνια, χωρίς – η αλήθεια είναι – για το μεγαλύτερο διάστημα να ευθύνονται οι διοικήσεις τους.

Μετά από τρεις ανακεφαλαιοποιήσεις, απώλειες δισεκατομμυρίων και συνεχή διαστήματα αρνητικής καθαρής χρηματοδότησης της οικονομίας, η αίσθηση που υπάρχει είναι ότι και πάλι είναι πιθανό να βρεθεί η εξέταση της κατάστασης τους στο επίκεντρο της τρίτης αξιολόγησης του προγράμματος.

Ο συνήθης «ταραξίας» το ΔΝΤ βάζει ανοιχτά θέμα νέου διαγνωστικού ελέγχου της κεφαλαιακής τους επάρκειας, κάτι που αναμένεται να επιβεβαιωθεί κατά την επίσκεψη Λαγκάρντ στα τέλη Σεπτεμβρίου στην χώρα μας. Προσχηματικός ή μη ο λόγος της νέας παρέμβασης του ΔΝΤ, αναμφίβολα αναμένεται να προκαλέσει μεγάλο πρόβλημα στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα, καθώς στις εποχές μας διαγνωστικός έλεγχος χωρίς ευρήματα δεν υπάρχει.

Ο σοβαρός κ. Δραγασάκης…

Από το 2012 που έγινε φανερό ότι θα διεκδικούσαν με αξιώσεις την εξουσία άρχισαν να εργάζονται μεθοδικά για την επόμενη ημέρα. Για την ώρα που η Ελλάδα θα είχε Αριστερή κυβέρνηση, δικό της νόμισμα και άλλους κανόνες σε σχέση με αυτούς των υπολοίπων χωρών της ΕΕ. Το Grexit ήταν σχέδιο και όχι ατύχημα. Μέχρι και ο «σοβαρός αντιπρόεδρος Δραγασάκης» συμμετείχε…

Όταν ετοιμάζεις την εθνικοποίηση των τραπεζών από το 2014, δεν μπορείς να ισχυριστείς ότι τα capital controls τα έφερε ο πελαργός. Δεν μπορείς να πεις ότι η επιδείνωση της Ελληνικής Οικονομίας ήταν αποτέλεσμα των «εκβιασμών του Σόιμπλε». Είναι αποτέλεσμα των δικών σου επιλογών.

«Πετούν» οι καταθέσεις και επί «μυαλομένου» ΣΥΡΙΖΑ...

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, δύο χρόνια μετά την στροφή του καλοκαιριού του 2015 που την κράτησε στην ζωή ανοίγοντας έναν κύκλο «χρήσιμων» αλλαγών, έφτασε πλέον πολύ κοντά στα «βιολογικά» όριά της.

Βρίσκεται στο σημείο, όπου έχει καλύψει με μέτρα που τα πληρώνουμε όλοι την ζημιά που η ίδια προκάλεσε στο πρώτο εξάμηνο του 2015.

Βρίσκεται στο σημείο όπου έχει περάσει θεσμικά διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, που οι προηγούμενες κυβερνήσεις δεν μπορούσαν και θα τις χαρακτήριζε ο «σύντροφος» Σπίρτζης ως νεοφιλελεύθερες.

Βρίσκεται στο σημείο που έχει λάβει από τώρα (πρωτοφανές!) τα δημοσιονομικά και διαρθρωτικά μέτρα και της επόμενης κυβέρνησης, εξασφαλίζοντας ομαλή μετάβαση στον επόμενο πολιτικό κύκλο.

Πολύ δύσκολα θα επιστρέψουν σύντομα τα χρήματα από τα «στρώματα»...

Δύο χρόνια μετά την επιβολή των capital controls, ο αναλυτής του οίκου Moody' s, υπεύθυνος για τις ελληνικές τράπεζες, κ. Νώντας Νικολαΐδης, εκτιμά με αποκλειστικές του δηλώσεις στο Liberal, ότι η χαλάρωση των περιορισμών πρέπει να γίνει πολύ προσεχτικά ούτως ώστε να μην πληγεί η ρευστότητα των τραπεζών, γεγονός που θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στην ικανότητα αποπληρωμής των υποχρεώσεων τους.

Παράλληλα, ο κ. Νικολαΐδης προχωρά στην εκτίμηση ότι τα χρήματα που βρίσκονται εντός της χώρας, αλλά εκτός τραπεζικού συστήματος κρυμμένα σε στρώματα και σεντούκια, διαμορφώνονται γύρω στα 10 δισ. ευρώ και πολύ δύσκολα θα... γίνουν καταθέσεις σύντομα.

Ο Κύπριος αναλυτής τάσσεται κατά της «πώλησης» δανείων στους δανειολήπτες, καθώς έτσι επικροτούνται οι στρατηγικοί κακοπληρωτές και διατηρεί τις επιφυλάξεις του γενικότερα για την αποτελεσματικότητα των πωλήσεων δανείων ως εργαλείου μείωσης των μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων.

Προσέλαβαν σύμβουλο τη Rothschild τον Μάρτιο, το ανακοίνωσαν χθές...

Με χρηματοοικονομικό σύμβουλο τη Rothschild & Cie η οποία πήρε τη «δουλειά» έναντι τιμήματος που μπορεί να φτάσει τα 3,2 εκατ. ευρώ, προχωρά επίσημα η κυβέρνηση στην προετοιμασία για την έξοδο στις αγορές με διετή ομόλογα, καθώς και στην υποβολή προτάσεων για την διαχείριση του ελληνικού χρέους.

Η σχετική απόφαση ανάθεσης παροχής χρηματοοικονομικών υπηρεσιών και αμοιβής της Rothschild & Cie φέρει ημερομηνία 2 Μαρτίου 2017 αλλά δημοσιεύεται σήμερα, με καθυστέρηση 2,5 μηνών στο diavgeia.gov.gr με την υπογραφή του αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών Γιώργο Χουλιαράκη.

Η σύμβαση υπογράφτηκε μόλις ένα μήνα μετά το «μυστικό» ταξίδι του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα από τη Λισαβόνα στο Παρίσι με το πρωθυπουργικό αεροσκάφος, που είχε τότε αποκαλύψει η Αξιωματική Αντιπολίτευση.

Σύμφωνα με την απόφαση που δημοσιεύεται, η Rothschild ανέλαβε να παράσχει στο Ελληνικό Δημόσιο τις εξής υπηρεσίες:

ΕΚΤ: "Βροχή" 233 δισ. στις (εκτός από τις ελληνικές) ευρωτράπεζες...

Την ώρα που οι ελληνικές τράπεζες ασφυκτιούν από την έλλειψη ρευστότητας, η ΕΚΤ "έβρεξε" για άλλη μια φορά εκατοντάδες δισ. ευρώ στις ευρωπαϊκές τράπεζες με μηδενικό επιτοκιακό κόστος.
Πρόκειται για την τέταρτη και, προς το παρόν, τελευταία πράξη χρηματοδότησης του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος από το δεύτερο πλάνο χρηματοδότησης TLTRO (Ιούνιος 2016) και, σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία, οι ιταλικές τράπεζες απορρόφησαν συγκριτικά με τις άλλες τα περισσότερα κεφάλαια.
Το πόσο κρίσιμη είναι αυτή η κατά τα φαινόμενα τελευταία "ένεση" ρευστότητας από την ΕΚΤ αποτυπώνεται ότι στο ότι περισσότερες από 470 τράπεζες ζήτησαν να πάρουν χρήματα αυτήν τη φορά και η ΕΚΤ ανταποκρίθηκε αυξάνοντας κατακόρυφα το ποσό διάθεσης σε σχέση με την προηγούμενη φορά (τρίτη), που ήταν μόλις 62 δισ. ευρώ.

Στο πρώτο λάθος Τσίπρα, «πετάει» το waiver ...

Το καλοκαίρι του 2014, η Ελλάδα είχε ήδη βγει στις αγορές δύο φορές και οι τράπεζες της είχαν καταφέρει να μηδενίσουν την έκθεση τους (μετά την εκτίναξη στα 123 δις. τον Δεκέμβριο του 2012) στον «ακριβό» - και σημάδι αστάθειας για μια οικονομία – έκτακτο μηχανισμό ρευστότητας της Τράπεζας της Ελλάδας, τον γνωστό πλέον ELA.

Όσο πλησίαζε η προεδρική εκλογή τόσο εκδηλωνόντουσαν και τα πρώτα σημάδια επιστροφής της αβεβαιότητας στην οικονομία και η αρχική δειλή αύξηση του ELA. Τον Δεκέμβριο του 2015 ανέβηκε η εξάρτηση των ελληνικών τραπεζών από τον ELA στο 1 εκατ. ευρώ, ενώ μετά την εκλογή του ΣΥΡΙΖΑ εκτινάχτηκε στα 5 δις. ευρώ.

Εκεί που πραγματικά απογειώθηκε η εξάρτηση από τον ELA ήταν τον Φεβρουάριο του ίδιου έτους, όταν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), αποφάσισε ότι σταματάει να κάνει δεκτά τα ελληνικά ομόλογα ως ενέχυρα για να παρέχει ρευστότητα στις ελληνικές τράπεζες (waiver), ανεβάζοντας το ύψος του ELA στα 65 δις. ευρώ.

Θέλουν δάνειο από την Παγκόσμια Τράπεζα που… έβριζαν!

Οποιαδήποτε κυβέρνηση (πλην της… εθνοσωτηρίου ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ) αποφάσιζε να αυξήσει τον αριθμό των δανειστών-επιτηρητών της χώρας, θα βρισκόταν χωρίς αμφιβολία αντιμέτωπη με φριχτές κατηγορίες περί γερμανοτσολιάδων και Τσολάκογλου.

Όλοι μπορούμε να φανταστούμε τι θα συνέβαινε: Η χώρα θα σειόταν συθέμελα, οι κύριοι Τσίπρας και Καμμένος (μαζί με το υπόλοιπο συνονθύλευμα των δήθεν «αντιμνημονιακών») θα ωρύονταν στο κοινοβούλιο και στις συγκεντρώσεις σε δρόμους και πλατείες,  γενικά θα είχε προκληθεί ένας πραγματικός σεισμός.

Από το 2015 και μετά, όμως, όλα συμβαίνουν μέσα στην απόλυτη σιωπή: Οι τρεις της τρόικας έγιναν τέσσερις, η τρόικα βαφτίστηκε «Θεσμοί» και τώρα – πάλι μέσα στην απόλυτη σιωπή – η «εθνοσωτήριος» ετοιμάζεται να προσθέσει και πέμπτο μέλος επιτηρητών και δανειστών, την Παγκόσμια Τράπεζα.

Καλύτερα δεν είναι να χάσουμε 1-0 και να τα ρίξουμε στην διαιτησία ...

Το 1986 ο Παναθηναϊκός αντιμετώπιζε τον Ολυμπιακό στον τελικό του κυπέλλου στο ΟΑΚΑ. Ο Παναθηναϊκός στο ημίχρονο προηγείτο με γκολ του Βλάχου στο 24. Στα αποδυτήρια του Ολυμπιακού ο Αντώνης Γεωργιάδης ελπίζοντας ότι θα πάρει το ματς ετοιμαζόταν να δώσει εντολή στον Βαΐτση που έπαιζε φορ να αντικαταστήσει τον αμυντικό χαφ Παπαγγέλη.

Καθισμένος στον πάγκο των αποδυτηρίων ο Νίκος Αναστόπουλος που αντιλαμβανόταν ότι ο Ολυμπιακός δεν τραβάει είπε στον Γεωργιάδη: «Κυρ- Αντώνη. Γιατί να μην βάλουμε έναν αμυντικό και αν χάσουμε 1-0 να το γυρίσουμε στην διαιτησία ;». Ο Γεωργιάδης έβαλε τον Βαΐτση.

Πλησιάζει το «κούρεμα» λόγω ιδεοληψιών ...

Εγκλωβισμένο στις ολιγωρίες και τις κομματικές της ιδεοληψίες διατηρεί η κυβέρνηση το εγχώριο τραπεζικό σύστημα, διατηρώντας «ζωντανά» τα σενάρια για «κούρεμα» καταθέσεων.

Όπως εκτιμούν τραπεζικά στελέχη, κάθε μέρα που περνά χωρίς να ψηφίζονται από την Βουλή μια σειρά από διατάξεις απαραίτητες για την ανάκαμψη των τραπεζών, τόσο απειλούνται με αποψίλωση τα διαθέσιμα κεφάλαια τους. Συγκεκριμένα:

- Η καθυστέρηση στην ψήφιση των εξωδικαστικού διακανονισμού των χρεών, παρά την συμφωνία επ’ αυτού του θέματος με την τρόικα, κρατά παγωμένο το θέμα της ρύθμισης των κόκκινων δανείων. Παράλληλα, δεν επιτρέπει στα εγχώρια χρηματοπιστωτικά ιδρύματα να ασκήσουν τον βασικό τους ρόλο που είναι η παροχή χρηματοδοτήσεων στην οικονομία.

Τι κρύβει ο πόλεμος εναντίον των μετρητών...

Κυβέρνηση και δανειστές στην Ελλάδα ανταγωνίζονται ο ένας τον άλλο ποιος θα διαλύσει περισσότερο την οικονομία, θα εξαθλιώσει και θα υποδουλώσει τους πολίτες.
Κατ’ αρχήν η ανοχή από τους Ευρωπαίους δανειστές μιας φορομπηχτικής δημοσιονομικής προσαρμογής από μια κυβέρνηση της "παλαβής" αριστεράς για μικροπολιτικές σκοπιμότητες ώστε να μεταθέσουν τη λύση του ελληνικού προβλήματος μετά τις γαλλογερμανικές εκλογές, είναι ηθικά απαράδεκτη. Η ελληνική οικονομία δεν πρόκειται να ανακάμψει με αυτό το επίπεδο φόρων και εισφορών. Δεν υπάρχει καμιά ελπίδα εξόδου από την κρίση  με αυτό το κράτος και αυτό το ασφαλιστικό με 3 εκατ. συνταξιούχους και 2,5 εκατ. εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα.

Για να ξέρετε τι έρχεται στην επόμενη "ανακεφαλαιοποίηση" που θα χρειαστεί λόγω ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ...

Ντέισελμπλουμ για Monte dei Paschi: Πρώτα το bail-in και μετά η κρατική διάσωση...

Πρέπει πρώτα να εφαρμοστεί το bail-in (δηλαδή ΚΟΥΡΕΜΑ...) και μετά η Monte dei Paschi να λάβει την κρατική βοήθεια, υποστήριξε ο πρόεδρος του Eurogroup, Γερούν Ντέισελμπλουμ, στο πλαίσιο των συζητήσεων για τη διάσωση της τρίτης μεγαλύτερης ιταλικής τράπεζας.

«Αυτοί είναι οι κανόνες» έσπευσε να προσθέσει ο Ευρωπαίος αξιωματούχος, σύμφωνα με τον εκπρόσωπό του.

Τους ψήφισε και πάλι ο σοφός λαός!

Τώρα που το συνδικαλιστικό κίνημα στο ΤΕΕ βούτηξε στην κολυμπήθρα των εκλογών και εξήλθε από αυτή πλήρως ανανεωμένο, θα δούμε, άραγε, κάποια ουσιαστική παρέμβαση για το θέμα της Τράπεζας Αττικής; Υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε οι συνδικαλιστές να σείουν τα πατώματα και ο κόσμος να αναζητά την αλήθεια. Όχι; Δεν είναι έτσι;

Οι συντάξεις των μηχανικών έγιναν δάνεια σε επιχειρηματίες όπως ο κ. Καλογρίτσας, σαν να επρόκειτο για πολυεθνικές. Εκατό εκατομμύρια ευρώ για δάνειο είναι ένα νούμερο που σε κάθε χώρα και σε κάθε περίπτωση δεν θεωρείται αμελητέο. Πόσο μάλλον στην Ελλάδα της κρίσης. Από θαύμα η Τράπεζα γλίτωσε την Επιτροπεία, αν και θα περιμένουμε να δούμε μέχρι το τέλος όλη την εξέλιξη αυτής της υπόθεσης.

Η ουσία είναι ότι τα λεφτά των μηχανικών κινδύνευσαν. Σε διαφορετική περίπτωση δεν θα είχε επέμβει η Τράπεζα της Ελλάδος. Δεν θα έπρεπε να είχε γίνει χαμός; Να είχαν ερωτηθεί οι «ηγεσίες» πως επέτρεψαν να συμβεί κάτι τέτοιο; Πως επέτρεψαν να παιχτούν στα ζάρια οι εισφορές τους και οι συντάξεις τους; Να πάρει η ευχή, αυτές οι συνδικαλιστικές ηγεσίες ήταν που ψήφισαν στα διοικητικά τα συμβούλια της Τράπεζας τον διορισμό εκείνων που έδωσαν τα δάνεια.

Τέταρτο μνημόνιο και τέταρτη ανακεφαλαιοποίηση!

Η τέταρτη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, όταν και αν αυτή συμβεί, θα είναι η ταφόπλακα της ελληνικής οικονομίας για πολλά – πολλά χρόνια. Αυτή την φορά θα υπάρξει κούρεμα των καταθέσεων. Και ποιος έχει πάνω από 100.000 ευρώ σε μία τράπεζα; Μόνο οι επιχειρήσεις! Με άλλα λόγια, μία πιθανή τέταρτη ανακεφαλαιοποίηση θα διαλύσει (στην κυριολεξία) και τις τελευταίες επιχειρήσεις που συνεχίζουν να λειτουργούν σε ελληνικό έδαφος.

Πόσο πιθανή είναι μία τέταρτη ανακεφαλαιοποίηση; Όσο πιθανό είναι κι ένα τέταρτο μνημόνιο. Η έλλειψη εμπιστοσύνης, ο φόβος της δραχμής και η λαίλαπα των κόκκινων δανείων είναι ένας θανατηφόρος συνδυασμός. Η κρίση αναπαράγεται διαρκώς και οδηγεί την χώρα σε μία ολοκληρωτική καταστροφή. Το τέταρτο μνημόνιο είναι προ των πυλών. Πλέον το παραδέχονται όλοι! Οι πιθανότητες να το αποφύγουμε είναι ελάχιστες και αυτές μπορούν να προκύψουν μόνο μέσα από έναν συνδυασμό σημαντικών πολιτικών εξελίξεων στην Ελλάδα και μεγάλων ανατροπών στην Ευρώπη.