"Αναφερόμενος στις επιλογές της κυβέρνησης το καλοκαίρι του 2015, ο κ. Δραγασάκης πριν από λίγες μέρες είπε:
"...ο λόγος που απορρίψαμε το ενδεχόμενο συνολικής ρήξης ή μάλλον την παράταση της συνθήκης ρήξης στην οποία βρισκόμαστε δεν ήταν στενά οικονομικός, αλλά ήταν ο κίνδυνος να δημιουργηθεί μια κατάσταση τόσο χαοτική που να μην μπορεί να ελεγχθεί με δημοκρατικά μέσα.
Αυτό θα οδηγούσε σε μια πρόωρη απονομιμοποίηση της κυβέρνησης και του αριστερού εγχειρήματος και μάλιστα ίσως και για πολλά χρόνια.
Αν μια συνολική ρήξη δεν είναι εφικτή, πάντα υπάρχει η δυνατότητα για ελεγχόμενες ρήξεις. Δηλαδή ρήξεις που είναι προβλέψιμες οι συνέπειές τους.
Άρα μπορώ να προβλέψω τι θα γίνει και να μην παγιδευτώ σε αδιέξοδα. Και τέτοιες ρήξεις κάναμε πολλές".
Με καθαρό μυαλό! Είναι το καινούργιο ανέκδοτο που ακούσαμε από τον κ. Τσίπρα κατά την ομιλία του στο συνέδριο του SPD στο Βερολίνο!
Με καθαρό μυαλό, λέει, πήρε την απόφαση (μετά το γελοίο δημοψήφισμα που ο ίδιος προκάλεσε τον Ιούλιο του 2015), να μην τα τινάξει όλα στον αέρα – πράγμα που επί χρόνια διακήρυσσε παραμυθιάζοντας τον κόσμο – και να παραμείνει στο ευρώ, διότι το αντίθετο θα ήταν… καταστροφικό!
Θέλει να μας πει δηλαδή ότι με θολωμένο μυαλό αντιπολιτεύτηκε στην κυβέρνηση Σαμαρά, με θολωμένο μυαλό κυβέρνησε μέχρι τον Ιούλιο του 2015 και μετά…
Ε μετά, έγινε θαύμα και το μυαλό του καθάρισε.
Και γιατί δεν καθάρισε το μυαλό του λίγο νωρίτερα να μην πάμε σε άλλο ένα μνημόνιο και να μην υποθηκεύσει ολόκληρη την δημόσια περιουσία στο υπερταμείο;
Προφανώς γι’ αυτό! Γιατί υπήρχε σχέδιο! Και ο ίδιος ήταν μέρος του σχεδίου.
Πιο εύκολα μπορώ να πάρω διαζύγιο από τη γυναίκα μου παρά να απολύσω τη γραμματέα μου, έλεγε πριν μερικά χρόνια ο πρόεδρος των βιομηχάνων στην Ιταλία σε μια προσπάθεια να καταδείξει τις δυσκαμψίες που υπάρχουν στην αγορά εργασίας της γείτονος και την ανάγκη μεταρρυθμίσεων...
Οι "δυσκαμψίες” της ιταλικής οικονομίας κατά ένα σημαντικό μέρος οφείλονται και σε παραδοσιακές δομές μιας κοινωνίας που παραμένει βαθιά καθολική και έχει να ανταγωνιστεί τις οικονομίες των προτεσταντών. Στην περίπτωση της Ελλάδας τα βάρη της ορθόδοξης παράδοσης είναι μεγαλύτερα.
Όλη αυτή η συζήτηση για το παράλληλο νόμισμα θα είχε πολύ ενδιαφέρον, εάν δεν αφορούσε την ζωή μας.
Με την αναφορά του Γιάνη Βαρουφάκη, πέραν της δικής του ομάδας με τον Galbraith, τον Kim... και τα άλλα παιδιά, εμπλέκονται ο «αλύγιστος» Νίκος Παππάς, ο «σοβαρός» Γιάννης Δραγασάκης και βέβαια ο σημερινός πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας.
Στο διαμέρισμα της Νέας Κυψέλης, όπου έγινε η συνάντηση τον Νοέμβριο του 2014 στην οποία αναφέρεται πρώτος υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, δεν βρίσκονταν ούτε ο «αδάμαστος» Παναγιώτης Λαφαζάνης, ούτε η «θεωρητικός των επονείδιστων» Ζωή Κωνσταντοπούλου. Αυτοί έφυγαν μετά το καλοκαίρι του 2015.
Παρόντες ήταν οι τρεις ισχυροί τότε του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι συγκροτούν και σήμερα την ηγετική ομάδα του Μεγάρου Μαξίμου.
«Εάν υπέγραφα αυτό τώρα, θα δημιουργούσα τεράστια πολιτική κρίση στην Ελλάδα και εάν γίνει αυτό, χρειάζομαι περισσότερο χρόνο για να σκεφτώ», είπε ο έλληνας υπουργός Οικονομικών στο Eurogroup της 22ας Μαΐου. Η τελευταία κουβέντα του Ευκλείδη Τσακαλώτου, μόνο σε απόρριψη της πρότασης εκείνου του Eurogroup δεν παρέπεμπε. Μάλλον κάτι σε, «περιμένετε πρώτα να βρω τον κατάλληλο τρόπο χειρισμού», να βρω το κατάλληλο «ψέμα» παρέπεμπε εκείνη η φράση που διέρρευσε από τα πρακτικά.
Αυτό το «ψέμα» αναζητούσε εδώ και λίγα 24ωρα η κυβέρνηση προκειμένου να αλλάξει σελίδα και να αφήσει πίσω της την συμφωνία με τους θεσμούς.
Η αδυναμία να βρεθεί αυτό το ισχυρό επιχείρημα υπεράσπισης της απόφασης, που έρχονταν ήταν αυτή που προκάλεσε ταραχή το απόγευμα της Τετάρτης στο Μέγαρο Μαξίμου, όταν μόλις είχε φτάσει το προσχέδιο της απόφασης του Eurogroup: «μας έστειλαν το ίδιο κείμενο που απορρίψαμε στις 22 Μαΐου», «δεν υπάρχει κάτι νέο να πουλήσουμε», «ο Τσακαλώτος φταίει που μας έβαλε να ψηφίσουμε πρώτα τα μέτρα», «αν το δεχτούμε θα πέσουμε δημοσκοπικά στο 5%», «καλύτερα να πάμε σε εκλογές».
Εδώ και δύο και κάτι χρόνια η Ελλάδα ζει σε μια βιντεοταινία του ’80. Κυβερνιέται από ένα 15μελές με πρόεδρο τον Αλέξη Τσίπρα, που πιστεύει ότι η διαπραγμάτευση για το χρέος είναι όπως με τον λυκειάρχη αν η πενταήμερη θα είναι για Ρόδο ή Κέρκυρα. Από τον Γιουκλίντ Τσακαλώτο, που κάνει τον φύτουλα που τον στέλνουν στο συμβούλιο των καθηγητών, να παίρνει αμήχανο βλέμμα και να λέει δικαιολογίες. Και το υπουργικό συμβούλιο με διάφορους χαριτωμένους χαρακτήρες. Τον χοντρό που την έσπασε στον θεολόγο και τον απέβαλε από την τάξη. Τον κουτό που το σχολείο έχει πάρει φωτιά και αυτός δεν το καταλαβαίνει. Και την ανάποδη της τάξης που στο τέλος κάθε σκηνής λέει «Καλά εμείς απατεώνες είμαστε;». Και οι θεατές σκάνε στα γέλια.
Καθημερινά αναχωρεί το πλοίο από το λιμάνι της Πάτρας κατά τις 2 το μεσημέρι με προορισμό το Μπάρι. Στο δρομολόγιο αυτό δεν επιβιβάστηκε χτες κανένα μέλος της ελληνικής κυβέρνησης. Δεν αντέχουν άλλες «φουρτούνες» και οι μέρες που μεσολαβούν μέχρι την ψήφιση των μέτρων αναμένονται αρκετά «φουρτουνιασμένες».
Έστω και απόντες από την μεγάλη συνάντηση των G7, στην κυβέρνηση όπως είπε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, «αναμένουν ότι θα βρεθεί σημείο ισορροπίας». Η φράση αυτή πιθανότατα να φανεί απαραίτητη και για εγχώρια χρήση, καθώς ενώ όλες οι πλευρές στον ΣΥΡΙΖΑ έχουν συμφωνήσει στην ψήφιση των δύσκολων μέτρων, στελέχη του όπως ο Φίλης και ο Σκουρλέτης επιχειρούν να περισώσουν τα δικά τους προσωπικά προσχήματα.
Αν για παράδειγμα μπορούσε να μιλήσει ελεύθερα ο Ευκλείδης Τσακαλώτος θα έλεγε πιθανότατα ότι πιο εύκολα μπορεί να περάσει η περικοπή των συντάξεων και η μείωση του αφορολόγητου, παρά το «κούρεμα» του νόμου Φίλη για την ιδιωτική εκπαίδευση ή η μείωση των συμβασιούχων του νόμου Σκουρλέτη.
Στις 5 Δεκεμβρίου 2016 ο Αλέξης Τσίπρας δεν άντεξε. Τίναξε τα πάντα στον «αέρα», απειλώντας με την άρνησή του να κλείσει τη δεύτερη αξιολόγηση χωρίς QE (ποσοτική χαλάρωση) τόσο την επιτυχία του δικού του προγράμματος (γ’ μνημονίου) όσο και την ευστάθεια της κυβέρνησής του. Το πλήρωσε ακριβά ο ίδιος και το πληρώνει ακόμα, μαζί του και η χώρα.
Η υπενθύμιση της 5ης Δεκεμβρίου, μέρα διεξαγωγής του Eurogroup που ενέκρινε τα βραχυπρόθεσμα μέτρα για το χρέος αλλά δεν ξεκλείδωσε το QE με αποτέλεσμα τον εκνευρισμό του, τη διακοπή των σχέσεων με τους θεσμούς και την πολύμηνη καθυστέρηση στο κλείσιμο της αξιολόγησης, είναι σημαντική καθώς τις επόμενες εβδομάδες έρχονται αρκετές στιγμές που θα δοκιμαστεί η αντοχή του Έλληνα πρωθυπουργού.
Στις 22 Μαΐου, για παράδειγμα, η μόνη πλευρά που οφείλει να παρουσιαστεί διαλλακτική και ενδεχομένως υπομονετική είναι η ελληνική. ΔΝΤ και Γερμανία, δεδομένου ότι τα φώτα της δημοσιότητας (της γερμανικής προεκλογικής δημοσιότητας) θα είναι πάνω από το Eurogroup, είναι υποχρεωμένες να διατηρηθούν στη μεταξύ τους σκληρή γραμμή. «Παγκόσμια συμφωνία», συμπεριλαμβανομένου και του χρέους, δεν θα υπάρξει τότε. Θα υπάρξει μια περιγραφή, γενικόλογη και αόριστη, με την οποία η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να εμφανιστεί ικανοποιημένη, προκειμένου να διευκολύνει το ΔΝΤ να εγκρίνει λίγες εβδομάδες μετά στις 15 Ιουνίου τη συμμετοχή του στο πρόγραμμα.
Όσο περνά (άπρακτος) ο καιρός, τόσο ενισχύονται οι υποψίες και επιβεβαιωνόμαστε όσοι πιστεύουμε πως η κυβέρνηση σκόπιμα κωλυσιεργεί για να φθάσει (πάλι) ο κόμπος στο χτένι, να υπογράψουν τα πάντα και να προβάλουν ξανά (το είπε ήδη ο πρωθυπουργός στην ομιλία του στη Ρώμη, αναφερόμενος στο 2015) το προπαγανδιστικό επιχείρημα «κάναμε την πολιτική επιλογή να μην τινάξουμε την Ελλάδα σε κομμάτια».
Στις 23 Μαρτίου, ο κ. Τσίπρας έστειλε μια επιστολή στους Γιουνκέρ, Τουσκ, προεδρεύοντες στη Σύνοδο Κορυφής και λοιπούς Ευρωπαίους ηγέτες, με την οποία τους ζητούσε να δώσουν μια «ξεκάθαρη απάντηση» για τα εργασιακά και για το κατά πόσο το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο και ειδικά σε ό,τι αφορά τις εργασιακές σχέσεις και τις συλλογικές διαπραγματεύσεις ισχύει σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ ή για όλα τα κράτη μέλη εκτός της Ελλάδας.
Δραματική προειδοποίηση για τις συνέπειες που θα έχει η περαιτέρω καθυστέρηση στο κλείσιμο της αξιολόγησης απευθύνει - σε αποκλειστική του συνέντευξη στο Capital.gr - ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιάννης Στουρνάρας. Δεν είμαστε ακόμα σε αδιέξοδο, αλλά είμαστε πολύ κοντά στον τοίχο σημειώνει, την ίδια στιγμή που οι πληροφορίες από το κυβερνητικό στρατόπεδο κάνουν λόγο για διαπραγματεύσεις που συνεχίζονται, κυρίως στο μέτωπο των εργασιακών. "Έχουμε ήδη τα πρώτα αρνητικά αποτελέσματα στην οικονομία", προσθέτει ο Γ. Στουρνάρας, μια διατύπωση που μοιάζει μάλλον με τον ορισμό του understatement, όταν η αγορά έχει παγώσει, τα χρέη του δημοσίου στον ιδιωτικό τομέα έχουν πιάσει ταβάνι, η εκροή των καταθέσεων συνεχίζεται, η εξάρτηση των Τραπεζών απο τον ELA αυξάνεται για πρώτη φορά εδώ και δυο χρόνια, η οικονομία επέστρεψε στην ύφεση και η κρίση εμπιστοσύνης διευρύνεται. Για τον συνομιλητή του Γ. Στουρνάρα είναι σαφές ότι ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας χρησιμοποιεί αυτή την τόσο διπλωματική γλώσσα, γιατί δεν θέλει να βάλει τρικλοποδιά στην κυβέρνηση. Αναγνωρίζει ότι πολιτικά η συμφωνία είναι δύσκολη και θέλει να βοηθήσει σε μια κατάληξη (χωρίς ατύχημα) της διαπραγμάτευσης. Δεν θέλει να εμφανιστεί ότι "νουθετεί" την κυβέρνηση. Δεν θέλει να δημιουργήσει περιττή ένταση. Άλλωστε η καλή χημεία του Γ. Στουρνάρα με το σημερινό οικονομικό επιτελείο είναι γνωστή στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ. Οι πληροφορίες από την κυβέρνηση θέλουν την συμφωνία ή καλύτερα το περίγραμμά της να έχει πλέον διαμορφωθεί, και μένει πλέον στον πρωθυπουργό να αποφασίσει αν η κυβέρνηση "αντέχει πολιτικά" να κλείσει την αξιολόγηση. Περνάει η συμφωνία απο την ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ; Ή θα επιχειρήσει άλμα στο κενό... "Δεν έχουμε πολύ χρόνο μπροστά μας" προειδοποιεί πάντως ο Γ. Στουρνάρας, που ξορκίζει το ενδεχόμενο της ρήξης και της προσφυγής στις κάλπες. "Έχουμε καλύψει το 90% της απόστασης για να τελειώσει το πρόγραμμα" δηλώνει στο Capital.gr ο Γ. Στουρνάρας, δεν έχουμε την πολυτέλεια να κάνουμε πισωγύρισμα. Ήδη η Τράπεζα της Ελλάδος αναθεωρεί προς τα κάτω την πρόβλεψη της για την ανάπτυξη το '17 μετά το πολύ κακό 4 τρίμηνο του 2016, ενώ τυχόν περαιτέρω καθυστέρηση στο κλείσιμο της συμφωνίας μπορεί, ξεκαθαρίζει ο διοικητής της ΤτΕ, να ξαναρίξει σε ύφεση την ελληνική οικονομία ολόκληρο το 2017. Ήδη η Citi προβλέπει ύφεση όλο το α' εξάμηνο του '17, ενώ προς τα κάτω αναθεώρησε την πρόβλεψη της για την ανάπτυξη και η Barclays. Η συμφωνία ούτως ή άλλως θα είναι οδυνηρή. Θα προβλέπει την μείωση των συντάξεων από το 2018, την μείωση του αφορολόγητου, ενώ οι προσπάθειες για επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων στην οποία είχε ποντάρει πολλά η κυβέρνηση θα μείνει στα χαρτιά. "Αυτό που δεν πρέπει επ' ουδενί να τεθεί σε αμφιβολία, εξηγεί ο Γ. Στουρνάρας, είναι η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας".... Exit για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις. Και οι συντάξεις; "Το ερώτημα είναι: Θέλουμε να αντιμετωπίσουμε το ασφαλιστικό με αύξηση των εισφορών ή με μείωση των συντάξεων;" Το αφορολόγητο; "Αν συνδυαστεί με μείωση των φορολογικών συντελεστών" έχει κάτι το θετικό, προσθέτει. Σε κάθε περίπτωση "αφήστε πρώτα να δούμε τη συμφωνία"... επιμένει συναινετικά ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, αφήνοντας τον συνομιλητή του να καταλάβει ότι αναγνωρίζει πως μια συμφωνία πρέπει να είναι αποδεκτή πολιτικά από την κυβέρνηση που την υπογράφει. Μένει να δούμε τα αντίμετρα... Η ομάδα του Μαξίμου προσπαθεί να πείσει ότι το ισοζύγιο των μέτρων θα είναι μηδενικό. Για κάθε ευρώ επιβάρυνσης, θα υπάρχει ένα ευρώ ελάφρυνση. Too good to be true... Του Μανόλη Καψή Capital.gr
Η συνέντευξη έχει ως εξής:
- Κύριε Στουρνάρα, πόσο μπορεί να διαρκέσει ακόμη η διαπραγμάτευση; Φτάνουμε στο σημείο μηδέν; Φτάνουμε στον τοίχο;
Κοιτάξτε, όχι δεν είμαστε ακόμη σε τοίχο. Πάντως η Τράπεζα της Ελλάδος ενθαρρύνει την κυβέρνηση να την κλείσει το συντομότερο δυνατό.
- Ο κ. Τσακαλώτος είπε αν φτάσουμε Μάιο καήκαμε. Ο κ. Χουλιαράκης είπε καλύτερα μια κακή συμφωνία νωρίς, παρά μια καλή πιο αργά. Πως συμβιβάζονται αυτές οι δηλώσεις με οκτάμηνη καθυστέρηση;
Ναι, και στο παρελθόν υπήρχαν καθυστερήσεις. Αυτή την φορά όμως είναι ακόμη μεγαλύτερη η καθυστέρηση. Άρα πρέπει να κλείσει. Έχει καθυστερήσει αρκετά. Έχουμε ήδη τα πρώτα αρνητικά αποτελέσματα στην οικονομία. Νομίζω, αν θέλουμε να πιάσουμε τους στόχους φέτος, θα πρέπει η συμφωνία να κλείσει το συντομότερο δυνατό.
- Το τέταρτο τρίμηνο του 2016 είχαμε ύφεση. Η ύφεση που παρατηρήθηκε έχει σχέση με την καθυστέρηση στη διαπραγμάτευση;
Βεβαίως έχει σχέση. Ο λόγος που δεν είχαμε θετικό τελευταίο τρίμηνο είναι η πολύ μεγάλη πτώση των επενδύσεων. Στο μέρος που αφορά ιδιωτικές επενδύσεις έχει να κάνει με την αβεβαιότητα από τη διαπραγμάτευση.
- Υπάρχει κίνδυνος να έχουμε ύφεση σε όλη τη διάρκεια του 2017 λόγω της καθυστέρησης;
Προς το παρόν όχι, αλλά εάν καθυστερήσει κι άλλο δεν αποκλείεται τίποτα. Όσο καθυστερεί, τόσο χάνουμε το στόχο.
- Μπορούμε να αποτιμήσουμε το κόστος της καθυστέρησης στην πραγματική οικονομία;
Μπορούμε. Έχουμε μια πρώτη ένδειξη που είναι το carry over από το τελευταίο περυσινό τρίμηνο στο τωρινό έτος και είναι 0,6%.
- Αυτό θα έχει επιπτώσεις... ενδεχομένως θα ζητηθούν και περαιτέρω...
Των άλλων παραγόντων παραμενόντων σταθερών -αυτός είναι ένας πολύ τεχνικός όρος, σημαίνει όμως ότι αν τίποτα δεν αλλάξει και αν κλείσει η συμφωνία τώρα-, το γεγονός ότι είχαμε αυτό το κακό τρίμηνο, το τελευταίο τρίμηνο του 2016, σημαίνει ότι η ανάπτυξη -αν εμείς παραδείγματος χάριν που λέγαμε ότι θα είναι 2,5%- θα είναι 1,9%. Το 0,6% είναι περίπου μισή μονάδα του ΑΕΠ, είναι...
-... ένα δισεκατομμύριο.
Είναι σημαντικό ποσό.
- Εσείς μιλάτε και με τους δανειστές και με το οικονομικό επιτελείο. Που οφείλεται η οκτάμηνη καθυστέρηση;
Προφανώς στο ότι δεν συμφωνεί η κυβέρνηση με τα αιτήματα των δανειστών.
- Αυτό είναι προφανές.
Αυτό είναι.
- Που βρίσκεται η μεγάλη εμπλοκή;
Φαίνεται ότι είναι μια σειρά από θέματα: είναι τα εργασιακά, είναι το ενεργειακό, είναι η μείωση των συντάξεων μετά το τέλος της περιόδου του προγράμματος. Είναι θέματα δύσκολα. Αυτό που θέλω να πω όμως είναι το εξής -και αυτή είναι η ουσία που πρέπει να κρατήσουμε. Από την αρχή της κρίσης μέχρι σήμερα έχουμε καλύψει το 90% της απόστασης που πρέπει να καλύψουμε μέχρι που να τελειώσει το πρόγραμμα. Άρα μένει ένα 10%. Είναι πολύ μικρό σε σχέση με την απόσταση που έχει καλυφθεί. Δεν αξίζει για αυτό το 10% να χάνουμε στόχους και μάλιστα σημαντικούς.
- Το αίτημα πάντως για μείωση των συντάξεων ακούγεται ως μια υπερβολική απαίτηση των δανειστών. Είναι όντως υπερβολική;
Είναι πολύπλοκο θέμα. Δεν θα ήθελα στο μικρό αυτό διάστημα που έχουμε εδώ... Αν θέλετε να μιλήσουμε για το συνταξιοδοτικό πολύ ευχαρίστως. Είναι όμως μεγάλο θέμα. Το ερώτημα είναι: προτιμούμε να λύσουμε το ασφαλιστικό με αύξηση εισφορών ή με μείωση συντάξεων. Το ερώτημα αυτό είναι.
- Και το αφορολόγητο είναι μια πολύ δύσκολη δοκιμασία για την κυβέρνηση, η περαιτέρω μείωση του αφορολόγητου... Ακατανόητη ενδεχομένως και στον κόσμο.
Εάν η μείωση του αφορολόγητου συνδυαστεί και με μείωση φορολογικών συντελεστών έχει κάτι θετικό. Γι’ αυτό ας περιμένουμε να κλείσει το πακέτο, πριν το κρίνουμε.
- Η κυβέρνηση λέει ότι είναι παράλογο η Ελλάδα να είναι η μόνη χώρα στην Ευρώπη στην οποία δεν ισχύουν οι συλλογικές διαπραγματεύσεις. Εύλογη η ένσταση της κυβέρνησης...
Ναι, από την άλλη μεριά όμως μην ξεχνάμε ότι στη δεκαετία του 2000 χάσαμε πολύ μεγάλο μέρος της ανταγωνιστικότητας από την πλευρά του μοναδιαίου κόστους εργασίας. Κι αυτό δεν πρέπει να ξαναγίνει. Από τότε μέχρι σήμερα έχουμε καλύψει αυτή την απόσταση. Άρα θα πρέπει οι όποιες ρυθμίσεις στο εργασιακό να μην θίξουν πάλι την ανταγωνιστικότητα. Διότι με ιδρώτα και αίμα την κερδίσαμε πάλι. Δηλαδή το ότι από το 2010 μέχρι σήμερα έχει εξαφανιστεί το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό οφείλεται στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας. Αυτό δεν πρέπει να χαθεί πάλι.
- Ήταν σοφή η ιδέα να συνδέσει η κυβέρνηση τις συλλογικές διαπραγματεύσεις με τη Διακήρυξη της Ρώμης;
Δεν θέλω να το κρίνω αυτό. Δεν θέλω να μπω σε πολιτικά ζητήματα. Δεν με αφορούν.
- Εκτιμάτε ότι θα φτάσουμε σύντομα σε λύση και σε συμφωνία ή έχουμε πολύ χρόνο μπροστά μας;
Πολύ χρόνο μπροστά μας δεν έχουμε. Για αυτό και εύχομαι να τελειώσουμε γρήγορα.
-Εάν δεν υπάρξει συμφωνία και πάμε σε εκλογές;
Αυτό είναι ένα σενάριο το οποίο δεν είναι επιθυμητό, από πλευράς οικονομικής.
- Οι επιπτώσεις ποιες μπορεί να είναι;
Περαιτέρω καθυστέρηση και άρα απώλεια στόχων. Στόχων στην πραγματική οικονομία, στόχων δημοσιονομικών, στόχων κόκκινων δανείων.
... και κλάμα οι δραχμολάγνοι...
Μετά την ανακοίνωση της απόφασης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να μείνει πιστή στη χαλαρή νομισματική πολιτική της, ο πρόεδρός της, Μάριο Ντράγκι κατέστησε σαφές ότι η ευρωζώνη ακόμα χρειάζεται «έναν πολύ σημαντικό βαθμό νομισματικής στήριξης».
Οπως είπε, «για να τα λέμε σύντομα, το ευρώ είναι εδώ για να μείνει». Και πρόσθεσε ότι
Το 1986 ο Παναθηναϊκός αντιμετώπιζε τον Ολυμπιακό στον τελικό του κυπέλλου στο ΟΑΚΑ. Ο Παναθηναϊκός στο ημίχρονο προηγείτο με γκολ του Βλάχου στο 24. Στα αποδυτήρια του Ολυμπιακού ο Αντώνης Γεωργιάδης ελπίζοντας ότι θα πάρει το ματς ετοιμαζόταν να δώσει εντολή στον Βαΐτση που έπαιζε φορ να αντικαταστήσει τον αμυντικό χαφ Παπαγγέλη.
Καθισμένος στον πάγκο των αποδυτηρίων ο Νίκος Αναστόπουλος που αντιλαμβανόταν ότι ο Ολυμπιακός δεν τραβάει είπε στον Γεωργιάδη: «Κυρ- Αντώνη. Γιατί να μην βάλουμε έναν αμυντικό και αν χάσουμε 1-0 να το γυρίσουμε στην διαιτησία ;». Ο Γεωργιάδης έβαλε τον Βαΐτση.
Η χθεσινή τετράωρη διαπραγμάτευση των αξιωματούχων της Ευρωζώνης, του ΔΝΤ και του οικονομικού επιτελείου της ελληνικής κυβέρνησης φαίνεται ότι ανοίγει το δρόμο για την επιστροφή των επικεφαλής των θεσμών στην Αθήνα μέσα στην επόμενη βδομάδα προκειμένου να ολοκληρώσουν τη δεύτερη αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος.
Μπορεί να μην έχει επιτευχθεί ακόμη συμφωνία σε σχέση με το περίγραμμα στο οποίο θα κινηθούν στην Αθήνα οι θεσμοί, ωστόσο στις Βρυξέλλες θεωρούν ότι η απόσταση που χωρίζει τις δύο πλευρές είναι μικρή και μέσα στις επόμενες ώρες, το αργότερο στην αρχή της εβδομάδας, θα έχουν γεφυρωθεί οι διαφορές. Άλλωστε και η ανακοίνωση που εξέδωσε ο συντονιστής της χθεσινής συνάντησης, ο πρόεδρος του Εurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ, ο οποίος πάντα μετράει τα λόγια του, στην ουσία «φωτογραφίζει» την επιστροφή των θεσμών.
Τα σημεία των καιρών ουρλιάζουν και κάνουμε πως δεν βλέπουμε. Δεν βλέπουμε αλήθεια ποια ατζέντα ξεδιπλώνει ο ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ; - διότι πλέον μιλάμε για ένα υποκείμενο: ο ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Αυτό το εθνικολαϊκιστικό μόρφωμα.
Δεν βλέπουμε πως πάλι με την ίδια διγλωσσία οδηγούν τη χώρα στο οικονομικό αδιέξοδο ενώ ταυτοχρόνως σφυρηλατούν το συλλογικό ασυνείδητο των πολιτών ωθώντας τους στην αυτόβουλη επιλογή της δραχμής; Όχι ο ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δεν έχει σκοπό να επιβάλλει το Grexit, δίχως ισχυρή "αυταπατώμενη" λαϊκή νομιμοποίηση. Καθόλου δεν έχει σκοπό να βρεθεί στα δύσκολα διλήμματα του καλοκαιριού του 2015. Ο στόχος του είναι το Grexit, η δήθεν δραχμή - αν το επιλέξει κι όταν το επιλέξει η κυβέρνηση - να έρθει ως λαϊκή απαίτηση την οποία θα "αναγκαστεί" να ικανοποιήσει για το "καλό" μας.
Υπάρχουν και ορισμένοι ΣΥΡΙΖΑιοι που ΤΡΕΜΟΥΝ για την βόμβα που ορισμένοι συνάδελφοί τους έβγαλαν στο "γήπεδο" για να παίξουν μπαλίτσα...
«Καταστροφή» αποκάλεσε την έξοδο από το ευρώ ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρης Σεβαστάκης, με αφορμή τις τοποθετήσεις Ξυδάκη.
Όπως εξήγησε, «η βίαιη υποτίμηση της οικονομικής σου ταυτότητας , όχι του νομίσματος, της οικονομικής σου ταυτότητας, θα είναι καταστροφή και η χώρα, ούσα τόσα χρόνια μέσα στην ΕΕ, δεν έχει κανένα μηχανισμό διαφορετικής μηχανικής άρθρωσης από αυτόν που συναρτάται με την ΕΕ. Τελεία και παύλα».
Αμετακίνητος στην θέση του για ανάγκη αυστηρής τήρησης των κανόνων, εμφανίστηκε για άλλη μια φορά ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Wolfgang Schaeuble που σε ερώτηση της Die Zeit για την απόφαση του Αλέξη Τσίπρα να παραχωρήσει έκτακτο οικονομικό βοήθημα στους Έλληνες συνταξιούχους εν μέσω προγράμματος διάσωσης απάντησε: "η ευρωζώνη θα διαλυθεί αν οι χώρες δεν τηρήσουν τους κανόνες".
Όπως εξήγησε ο κ. Schaeuble, που σύμφωνα με το δημοσίευμα τηρεί παραδοσιακά σκληρή γραμμή απέναντι στην Ελλάδα, η Κομισιόν, το ΔΝΤ, η ΕΚΤ και ο ESM έχουν ερωτηθεί για το κατά πόσο η κίνηση του Έλληνα πρωθυπουργού συνάδει με τις υποχρεώσεις της χώρας.
