Από τον Ρασπούτιν στον Βισίνσκυ ...

Ο Ρασπούτιν –ο πραγματικός—έγινε γνωστός όχι μόνον για την επιρροή που εξασκούσε, μέσω ενός θρησκευτικού μυστικισμού στην τσαρική οικογένεια, αλλά γιατί συγχρόνως υπαγόρευε σημαντικές πολιτικές αποφάσεις. Όποιος έπεφτε στην δυσμένεια του είχε κακό τέλος.

Όταν η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο τον δολοφόνησε ένας Ρώσος πρίγκηπας στην Πετρούπολη, τις τελευταίες ημέρες του 1916.

Το όνομα του έγινε συνώνυμο της ραδιουργίας, της συνωμοσίας και της εξωθεσμικής επιρροής.

Ο Αντρέι Βισίνσκι ήταν προεπαναστατικά ένας μενσεβίκος μεγαλοδικηγόρος, με ακριβά γούστα. Στην συνέχεια –μετά την Ρωσική Επανάσταση—εισήλθε στο δικαστικό σώμα, υπηρέτησε πιστά το σταλινικό καθεστώς και ήταν ο γενικός εισαγγελέας στις δίκες της Μόσχας ( 1936-1938).

Εξέφρασε, λόγω και έργω, με τον καλύτερο τρόπο το δόγμα Στάλιν «καλύτερα 10 αθώοι στην φυλακή παρά ένας πράκτορας του εχθρού ελεύθερος». Οι αγορεύσεις του ήταν ένα διαρκές υβρεολόγιο κατά των κατηγορουμένων οι οποίοι είχαν ήδη παραδεχθεί, με συντριβή, την ενοχή τους.

Τα ριγέ κουστούμια θα ξαναγίνουν της μόδας ...

Ακόμα θυμάμαι το δάκρυ του Πικραμμένου. Τώρα αυτό το δάκρυ παίρνει την εκδίκηση του και βρίσκει την δικαίωση του, συγχρόνως.

Ακόμα θυμάμαι τον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, με το γνωστό ύφος, να εκφέρει με οργή την εμβληματική πλέον φράση «θα τους πάω μέχρι τέλους».

Και η αρχή του τέλους πλησιάζει για τους σκευωρούς της υπόθεσης Novartis. Για την συμμορία, όπως τους αποκαλεί ο Α.Λοβέρδος.

Η νέα παρέμβαση του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ι.Αγγελή αποκαλύπτει πλήρως την πολιτική παρέμβαση στην εξέλιξη της σχετικής υπόθεσης. Κατονομάζεται ο φυσικός αυτουργός που τυγχάνει υπουργός της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.

Συνεπώς, η υπόθεση θα πρέπει να παραπεμφθεί « αμελλητί» στην Βουλή, όπως σημειώνει σε δήλωση του ο Β.Βενιζέλος. Μόνον που η Βουλή θα είναι αυτή που θα έχει εκλέξει με την ψήφο του ο Ελληνικός λαός στις 7 Ιουλίου.

Άδεια σακιά φουσκωμένα από την έπαρση, ψάχνουν νέα παραμύθια ...

Ο διορισμός της ηγεσίας του Αρείου Πάγου εν μέσω προεκλογικής περιόδου αποτελεί μεν μια θεσμική εκτροπή, αλλά δεν είναι ο βασικός λόγος για τον οποίο ο κ. Τσίπρας αποφάσισε να παρατείνει κατά μία εβδομάδα την σύγχρονη ελληνική τραγωδία. Στον ΣΥΡΙΖΑ ένιωσαν στο πετσί τους ότι τα παραμύθια δεν πέρασαν. Και χρειάζονται χρόνο για να εφεύρουν καινούργια (παραμύθια) και να τα προπαγανδίσουν ανά την Ελλάδα.

Συνειδητοποίησαν πως όλα όσα έλεγαν – το δήθεν επταήμερο, το δήθεν οκτάωρο, η δήθεν υπεράσπιση των πολλών, το ΔΝΤ, ο Στουρνάρας, τα δήθεν θετικά μέτρα, τα ρουσφέτια, η κινδυνολογία, η ταύτιση της Νέας Δημοκρατίας, ενός μεγάλου λαϊκού κόμματος, με τις ελίτ, η δήθεν έξοδος από τα μνημόνια, η δήθεν μάχη κατά των ολιγαρχών, τα δήθεν διλήμματα, το δήθεν ηθικό πλεονέκτημα – έπεσαν στο κενό.

Και τώρα ψάχνουν ποια καινούργια παραμύθια θα σερβίρουν, πιστεύοντας πως λίγος περισσότερος χρόνος θα χρησιμεύσει για να… εμπεδωθούν στη συλλογική συνείδηση.

Άδικος κόπος. Τα παραμύθια τους αποδείχθηκε πως δεν είχαν δράκο. Τώρα, αναζητούν δράκο για να πάνε ως τις εθνικές εκλογές.

Κάτι θα βρουν, αλλά δεν έχει πια σημασία. Και αυτό ακριβώς δεν καταλαβαίνουν μέσα στον πανικό τους.

Στην Ελλάδα κυκλοφορεί ο επικίνδυνος ιός του κομμουνισμού…

Στην χώρα αυτή ζούνε δύο διαφορετικές φυλές. Η μία πιστεύει στα λεφτόδεντρα. Η δεύτερη δουλεύει ασταμάτητα για να θρέψει τις φαντασιώσεις των πρώτων. Η σέχτα των λεφτόδεντρων θα έχει πάντα οπαδούς. Επειδή πάντα θα υπάρχουν ηλίθιοι που πιστεύουν ότι η ανάπτυξη έρχεται με νομοσχέδια όπως αυτό της κυρίας Αχτσιόγλου που ομιλεί περί «αναιτιολόγητης απόλυσης»…

Τι λέει το νομοσχέδιο της κυρίας υπουργού; Ότι ένας εργοδότης δεν μπορεί να απολύσει εργαζόμενο δίχως επαρκή αιτιολόγηση. Και ποιος θα κρίνει το αιτιολογημένο ή το αναιτιολόγητο της απόλυσης; Τα δικαστήρια! Δηλαδή, ένας εργοδότης «παντρεύεται»στην πράξη τους εργαζόμενούς του και αυτοί μπορούν πλέον να αισθάνονται ότι είναι «ακούνητοι». Δημόσιοι Υπάλληλοι στον ιδιωτικό τομέα!

Η νεαρά κυρία Αχτσιόγλου δεν πρέπει να είχε την ατυχία ζωή της να ήταν υποχρεωμένη να συντηρήσει μια ιδιωτική επιχείρηση και να ανταγωνίζεται ένα κράτος με υπουργούς όπως η κυρία … Αχτισόγλου. Αν είχε βρεθεί μια και μόνο φορά σε αυτή την θέση δεν θα τολμούσε να σκεφτεί κάτι τόσο… «καινοτόμο»!

Δόγμα ΣΥΡΙΖΑ: Οι πολιτικοί μας αντίπαλοι είναι ένοχοι, μέχρι να αποδείξουν την αθωότητα τους ...

Οι ΖΑΙΟΙ παράγουν περισσότερη λάσπη απ' ότι μπορεί να καταναλωθεί...

Παραθέτω επακριβώς τι έγραψε στο twitter υψηλόβαθμο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ και στενός συνεργάτης του ευρωβουλευτή κ. Δ. Παπαδημούλη.

Δ.Ραπίδης: «Το σκάνδαλο Novartis μένει να αποδειχθεί και οι εμπλεκόμενοι να λογοδοτήσουν στην Δικαιοσύνη. Το ζήτημα με Γεωργιάδη και Λοβέρδο δεν είναι μόνον ό,τι τους συνδέει με το χώρο της υγείας, αλλά η συνολική παρουσία τους στην πολιτική ζωή του τόπου. Αυτή είναι που προκαλεί δημόσια οργή.»

Ανατριχιαστικό!

Αυτό το σχόλιο γράφηκε την Τρίτη 9 Απριλίου. Την προηγουμένη ημέρα είχε γίνει γνωστή η κλήση για ανωμοτί κατάθεση του Α.Λοβέρδου. Συνεπώς, πώς αναφέρεται ο συνεργάτης του κ.Παπαδημούλη και στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ και στον Α.Γεωργιάδη; τι γνωρίζει, που δεν θα έπρεπε, σε μια ευνομούμενη χώρα, να το γνωρίζει; και από πού το γνωρίζει;

Θα τους πάνε μέχρι τέλους! Κι έτσι πρέπει ...

Ο Ευ.Βενιζέλος, από την στιγμή που απελευθερώθηκε από τις δουλείες που έχουν τα κομματικά καθήκοντα του, απευθύνεται πλέον στο εθνικό ακροατήριο. Ο λόγος του ξεπερνά, κατά γενικήν ομολογία, κατά πολύ τα όρια του χώρου όπου ανήκει.

Στις 12 Δεκεμβρίου 2018, είπε τα παρακάτω στην Βουλή: « ...βρισκόμαστε απέναντι στο μεγαλύτερο θεσμικό σκάνδαλο από συστάσεως του Ελληνικού Κράτους. Βρισκόμαστε απέναντι σε μια συνωμοσία κατά των θεμελιωδών θεσμών και αρχών του πολιτεύματος... Μιλώ ακριβολογώντας.»

Στην τελευταία πρόταση των δύο μόλις λέξεων ο Ε.Βενιζέλος αφαιρεί από τον λόγο του οποιοδήποτε στοιχείο λεκτικής υπερβολής. Τα όσα είπε αποτελούν ουσιαστικά την θεωρητική τεκμηρίωση της διάπραξης του αδικήματος της εσχάτης προδοσίας.

Όσοι συνωμότησαν, είχαν άγνοια κινδύνου. Γνώριζαν τι έπρατταν, γνώριζαν εναντίον ποίων

Η ξεδιαντροπιά ως εξουσία ...

Η άσκηση ποινικής δίωξης στους πολιτικούς και διοικητικούς υπεύθυνους για τους 24 νεκρούς στη Μάνδρα πριν από 1,5 χρόνο συντηρεί ένα θλιβερό κεφάλαιο για την ελληνική πολιτική σκηνή. Η οποία κινείται σε ένα μόνο πλαίσιο. Εκείνο της αναισθησίας και του τομαρισμού. Της έλλειψης ευθύνης και καθήκοντος. Της αποθέωσης του θράσους και της εξουσιομανίας. Δούρου και Τσίπρας είναι τα φωτεινά παραδείγματα.

Το πόρισμα των εισαγγελέων, όπως και στη Μάνδρα, επιμερίζει ευθύνες σε δημάρχους, δασάρχες και στην Περιφερειάρχη Αττικής. Και αναδεικνύει τρείς εγκληματικές παθογένειες της δημόσιας διοίκησης.

Η πρώτη είναι των διορισμένων Αρχών με κομματικά κριτήρια για να εξυπηρετείται το κόμμα και όχι ο πολίτης και το κράτος του. Και ο καθρέφτης αυτής της παθογένειας είναι η Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης. Η οποία, στο δικό της πόρισμα συμπεριέλαβε δημάρχους και δασάρχες, αλλά ξέχασε τον υπ αριθμόν ένα πολιτικό υπεύθυνο. Την περιφερειάρχη.

Εκβιάζουν δικαστικά και τη Χρυσή Αυγή για να ψηφίζει!

Το κυβερνητικό παραδικαστικό κύκλωμα που κατηγορείται για μαφιόζικες μεθοδεύσεις στην υπόθεση Novartis φαίνεται ότι δραστηριοποιείται με παρόμοιο τρόπο και στην υπόθεση της Χρυσής Αυγής! Η οποία ομολόγησε αίφνης ότι ψήφισε τη Θάνου για πρόεδρο της επιτροπής Ανταγωνισμού, εκβιαζόμενη δικαστικά από την κυβέρνηση!

Συγκεκριμένα, η εφημερίδα της φασιστικής οργάνωσης, σε μια πρωτοφανή ομολογία, γράφει ευθέως ότι ο αρχηγός της οργάνωσης Μιχαλολιάκος εξαναγκάστηκε να οδηγήσει την κοινοβουλευτική ομάδα να υπερψηφίσει την κυρία Θάνου στην επόμενη κυβερνητική της θέση (δήθεν ανεξάρτητη αρχή!) «για να μην έρθει σε σύγκρουση με το δικαστικό κατεστημένο», ως κατηγορούμενος για εγκληματική οργάνωση.

Η εφημερίδα χαρακτηρίζει βαριά και ασήκωτη την υπερψήφιση Θάνου, αλλά τη θεωρεί άμεσα συνδεδεμένη με την ποινική εξέλιξη της δίκης της οργάνωσης. Γράφει χαρακτηριστικά:

Ζούμε ημέρες εκτροπής ...

«Το κράτος δικαίου είναι το κράτος στο οποίο η κρατική εξουσία οριοθετείται στη δράση της με νομικές εγγυήσεις, συνταγματικής περιωπής, τώρα δε και με εγγυήσεις διεθνούς περιωπής, οι οποίες υπερισχύουν της εθνικής νομοθεσίας και αυτού του ίδιου του εθνικού Συντάγματος. Το κράτος δικαίου εγγυάται και διασφαλίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα και όλες τις συναφείς θεσμικές εγγυήσεις που αποτελούν προϋπόθεση και για τη λειτουργία της Δημοκρατίας.» [1]

Όλα αυτά παραβιάζονται αυτές τις ημέρες από έναν παρακρατικό μηχανισμό που λειτουργεί υπό την καθοδήγηση του Ρασπούτιν, με σκοπό την ηθική και πολιτική εξόντωση των βασικών αντιπάλων του συγκροτήματος εξουσίας που μας κυβερνά. Δηλαδή, του ΣΥΡΙΖΑ, των ΑΝΕΛ και της Δεξιάς συνιστώσας.

Οι καταθέσεις μαρτύρων στην εποχή του Ρασπούτιν ...

Μόλις ενεπλάκησαν τα ονόματα των τριών υπουργών της Νέας Δημοκρατίας για την υπόθεση παραλαβής του C4I, όλως τυχαίως, ένας μάρτυρας καταδικασμένος σε δεκαεξαετή κάθειρξη σε πρώτο βαθμό, θυμήθηκε τι έγινε το 2003. Δεκαπέντε χρόνια δεν είναι τίποτα μπροστά στην αιωνιότητα. Ιδίως αν σε λίγες ημέρες διεξάγεται η δίκη σε δεύτερο βαθμό.

Τι είπε λοιπόν ο αυτόκλητος μάρτυρας που αναπαρήγαγαν με θαυμαστή ομοιομορφία και τέλειο συγχρονισμό τα έντυπα που πρόσκεινται στον ΣΥΡΙΖΑ και στο σύστημα Ρασπούτιν;

Σταχυολογώ: « η εκτίμηση μου είναι ότι κατά πάσα πιθανότητα ...δεν είμαι όμως σε θέση να γνωρίζω αν ο Σημίτης έχει δωροκηθεί για την συγκεκριμένη προμήθεια». Και συνεχίζει την ...πλήρως τεκμηριωμένη κατάθεση του ο μάρτυρας : « η προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι ο Σημίτης γνωρίζει και γνώριζε για παράνομες πληρωμές στην προμήθεια του C4I…». Πώς αποδεικνύεται αυτός ο ισχυρισμός; Όχι με κάποια δικονομικού επιπέδου απόδειξη, αλλά με έναν υποθετικό συμπερασμό. « Είναι αφέλεια να θεωρεί κάποιος ότι οι πρωθυπουργοί της χώρας δεν γνωρίζουν αν δωροδοκούνται οι υπουργοί Αμύνης... όπως και όλοι οι κατοπινοί πρωθυπουργοί γνώριζαν».

Η πολλή εξουσία τους έχει βαρέσει στο κεφάλι ...

Όταν μιλάνε τα μάτια ...

Τι είπε ο γίγας Μίμης; Ο αρχηγός της ΕΥΠ επί Κώστα Καραμανλή; Ότι υπάρχει ένα παγκόσμιο σχέδιο συνωμοσίας που έχει σχέση με την… Μεταδημοκρατία! Μετά απ’ αυτή την εμπνευσμένη ομιλία παραδίδομαι. Ο Μίμης ο Παπαγγελόπουλος μιλάει για συνωμοσίες. Ο υπηρέτης δύο κυβερνήσεων. Κάτι ψιθύρισε χτες κι ο συγκάτοικος (στην ίδια κυβέρνηση) Πάκης για επικυριαρχία του Οικονομικού επί του θεσμικού. Τυχαίως, βεβαίως – βεβαίως.

Προσπαθώ να μπω στο μυαλό του Μίμη. Να δω τι είναι εκείνο που μπορεί να είδε αυτός ο πολιτικός άνδρας. Προσέξτε παρακαλώ τι ακριβώς είπε: «Στη Μεταδημοκρατία δεν χρειάζονται πραξικοπήματα και αποστασίες για να ανατραπούν δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις. Υπάρχουν άλλοι τρόποι πιο εξευγενισμένοι, πιο ραφιναρισμένοι και πολύ πιο εύπεπτοι. Όμως τα σκοτεινά σχέδια των σκοτεινών κύκλων –άλλωστε όλοι οι κύκλοι είναι σκοτεινοί γιατί προτιμούν το σκοτάδι και απεχθάνονται το φως- δεν πρόκειται να πραγματοποιηθούν ούτε στην Ελλάδα ούτε πουθενά αλλού. Οι λαοί έχουν καταλάβει πλέον και θα αντιδράσουν».

Αυτή τη φορά δεν θα είναι αντιπερισπασμός αλλά προσπάθεια εξόντωσης...

Δεν μπορούσε να το πει πιο καθαρά. «Θα κερδίσουμε τις εκλογές αν βάλουμε κάποιους φυλακή». Ο Πολάκης μιλούσε στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ ομολογώντας αλήθεια. Ότι αδυνατώντας να βελτιώσει την εικόνα της Ελλάδας στο εξωτερικό, την οικονομία στο εσωτερικό, να εξασφαλίσει τα σύνορα στο Αιγαίο και την ασφάλεια στην καθημερινότητα του πολίτη ο μόνος λόγος ύπαρξης του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία είναι να στείλει κάποιους πολιτικούς αντιπάλους στην φυλακή. Τιμωρώντας το παλιό – έστω και αν στην κυβέρνηση έχει μαζευτεί όλο το βαθύ ΠΑΣΟΚ με πινελιές από ΝΔ – και φοβίζοντας τους υπόλοιπους της αντιπολίτευσης. Η προφυλάκιση του Γιάννου Παπαντωνίου ήταν πρόβα τζενεράλε. Η κύρια παράσταση θα είναι οι διώξεις των πρώην υπουργών Υγείας, που το σενάριο της γράφεται εδώ και μήνες. 

Η κυρία Ε. Ράικου προασπίζεται το δημοκρατικό μας πολίτευμα ...

Τα όσα είπε η κυρία Ε. Ράικου κατά συγκεκριμένου υπουργού δεν έπεσαν σαν κεραυνός εν αιθρία. Κυκλοφορούσαν πολλά, για τις έκνομες δραστηριότητες του. Πρόσφατα, υπερασπίστηκε τον κ. Π. Πολάκη όταν αυτός παρότρυνε τους δικαστές να βάλουν πολιτικούς αντιπάλους του ΣΥΡΙΖΑ στην φυλακή, στέλνοντας ένα μήνυμα προς αυτούς.

Καραμπινάτη, διπλή επέμβαση της κυβέρνησης στην Δικαιοσύνη. Μπορεί η πρώην εισαγγελέας διαφθοράς με την δήλωση κύκλων της να θέλει ουσιαστικά να υπερασπισθεί την προσωπική της τιμή και αξιοπρέπεια, συγχρόνως όμως υπερασπίζεται και το δημοκρατικό μας πολίτευμα. Υπερασπίζεται την διάκριση των εξουσιών.

Τα «δικαστήρια του λαού» στην Σοβιετική Ένωση και στο Γ’ Ράιχ ...

Νόμος είναι το δίκιο του Πολάκη. «Θα κερδίσουμε (σ.σ. τις εκλογές) αν βάλουμε κάποιους φυλακή» είπε ο υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ απευθυνόμενος στους συντρόφους του της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ… Η ωραία ιδέα των δικαστηρίων του κόμματος, που «είναι ένα με το λαό»-δεν είναι όμως καινούρια. Την εφάρμοσαν στην πράξη πολλές δεκαετίες πριν τόσο οι Σοβιετικοί του Στάλιν όσο και το Γ’ Ράιχ του Χίτλερ. Αξίζει να θυμηθούμε σύντομα την ιστορία τους για να καταλάβουμε πως λειτουργεί το σύστημα αυτό των «δικαστηρίων του λαού».

«Θα κερδίσουμε τις εκλογές, αν βάλουμε κάποιους στην φυλακή». Π.Πολάκης

Είναι κυρίαρχη η άποψη πως ο κ. Π. Πολάκης είναι ένας γραφικός υπουργός που έχει το ακαταλόγιστο και συνεπώς μπορεί να λέει ό,τι θέλει. Ποιος του δίνει σημασία;

Μερικές φορές όμως αυτά που λέει παραβιάζουν κατάφωρα όχι μόνον το Σύνταγμα της πατρίδας μας, αλλά και το Κράτος Δικαίου που αυτό υπηρετεί. Ένας πρωθυπουργός όταν δεν απομακρύνει πάραυτα έναν υπουργό που προσβάλλει με τα λεγόμενα του την συνταγματική νομιμότητα, γίνεται συνυπεύθυνος.

«Μα τι μας λες τώρα;» θα πει ο αναγνώστης. «Πρώτη φορά παρεκτρέπονται υπουργοί της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ;». Πολλές φορές, απαντώ και ο Αλ. Τσίπρας υπομειδιούσε, έχοντας ταυτόχρονα το γνωστό απλανές βλέμμα. Αλλά στην προκειμένη περίπτωση ο κ. Π. Πολάκης με δημόσιο λόγο, σε επίσημη κομματική συνέλευση, ζητεί η κυβέρνηση να βάλει κάποιους στη φυλακή, για να κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ τις εκλογές.

Για το 2018 δεν θα υπάρξει παραγραφή ...

Το 2015 είναι παρελθόν. Οι όποιες ευθύνες τους έχουν παραγραφεί. Το 2018 είναι εδώ! Θα πρέπει να είναι στο εξής ιδιαίτερα προσεκτικοί με το τι λένε και τι κάνουν. Με τα τυχόν «λαθάκια» στους ισολογισμούς μεγάλων εταιρειών, με άστοχες δηλώσεις και ενέργειες που κοστίζουν δισεκατομμύρια. Και κυρίως με τα κόκκινα δάνεια. Με τα μεγάλα κόκκινα δάνεια. Αυτά που κτίζουν και γκρεμίζουν επιχειρηματικές αυτοκρατορίες.

Ίσως να πιστεύουν ότι αυτή την περίοδο ναρκοθετούν την διακυβέρνηση του Κυριάκου. Ότι στήνουν το σκηνικό της «Δεξιάς παρένθεσης». Η αλήθεια είναι ότι καταστρέφουν την χώρα! Οι μαθητευόμενοι μάγοι του Μαξίμου βρίσκονται παγιδευμένοι στις ιδεοληψίες τους και προκαλούν (πάλι) ανυπολόγιστη ζημιά. Ακόμη και τώρα τους φταίει ο Μητσοτάκης και ο Στουρνάρας. Ξεχνούν ποιος είπε ότι δεν χρειάζεται τις αγορές επειδή έχει ένα… μαξιλαράκι.

Ας προσέξει η Νέα Δημοκρατία τι γίνεται στην Δικαιοσύνη ...

Για πολλά μπορεί να κατηγορήσουμε την ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ. Για ένα όμως πρέπει να της βγάλουμε το καπέλο και να υποκλιθούμε. Για το πώς δηλαδή μέσα σε δύο χρόνια, συμμαχώντας με την δεξιά συνιστώσα, κατάφερε να ελέγξει ένα καίριο τμήμα της κρατικής μηχανής.

Είναι γεγονός πως τα κόμματα που έχουν ολοκληρωτική νοοτροπία, αποβλέπουν πρώτα στην ηθική σπίλωση και, εν συνεχεία, στην πολιτική εξόντωση των αντιπάλων τους. Παλαιότερα βέβαια τους εκτελούσαν. Αν κρίνω από την δράση της 17 Νοέμβρη αυτή η «συνήθεια», επιβίωνε σε ένα τμήμα της Αριστεράς μέχρι τις ημέρες μας.

Δεν θα ρωτήσει κάποιος εισαγγελέας για την Folli Follie;

Ο ορκωτός λογιστής ανακάλεσε την έκθεσή του για τον ισολογισμό της εταιρείας Folli Follie του 2017. Μάλιστα! Αυτοί οι τύποι στην Folli Follie πρέπει να έχουν εξαιρετική «κάλυψη». Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα οικονομικά σκάνδαλα των τελευταίων ετών και δεν επεμβαίνει ακόμη μία Αρχή. Δηλαδή, τι περιμένουν αυτοί οι κύριοι της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς; Θα αφήσουν κι αυτό για την… επόμενη κυβέρνηση;

Όταν ξέσπασε το σκάνδαλο η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς δεν ανέστειλε την διαπραγμάτευση των μετοχών. Έδωσε τη μία παράταση μετά την άλλη στην διοίκηση της εταιρείας για να δώσει εξηγήσεις. Υπήρχαν βαριές κατηγορίες για πλαστούς ισολογισμούς και πλασματικές πωλήσεις και οι κύριοι στην Αθήνα προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι επρόκειτο για ένα… συνηθισμένο συζυγικό καβγαδάκι.

Η λαίδη Μακμπέθ του ΣτΕ*

«Υπάρχουν ακόμη δικασταί εις τας Αθήνας». Υπάρχουν, έχει δίκιο ο κ. Νίκος Σακελλαρίου στην ανακοίνωση της παραίτησής του από τη θέση του προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας. Κάποιοι άλλοι όμως. Δεν εννοεί, προφανώς, τον εαυτό του ο κ. Σακελλαρίου με την κατακλείδα της ανακοίνωσής του, διότι ο ίδιος παραιτήθηκε, ομολογώντας ουσιαστικά ότι δεν άντεχε άλλο να είναι «δικαστής εις τας Αθήνας». Ειλικρινές εκ μέρους του και κατανοητό.

Ειλικρινές, διότι κανείς, εφόσον δεν είναι κλονισμένος ψυχολογικά και συναισθηματικά, δεν καταδέχεται να παρουσιάσει δημοσίως την εικόνα της παραίτησης του κ. Σακελλαρίου. Δεν ήταν παράσταση εκ μέρους του κ. Σακελλαρίου, θέλω να πω· ήταν η αλήθεια. Το λέει, εξάλλου, ο άνθρωπος στο κείμενο που διάβασε. Παραδέχεται «αδυναμία ελέγχου» των καταστάσεων εκ μέρους του, καθώς επίσης την έλλειψη «ηρεμίας και νηφαλιότητας» ώστε να τις αντιμετωπίσει. Βεβαίως, ο παραιτηθείς αναφέρεται ειδικά στη διαρροή σχετικά με την απόφαση για τις συντάξεις. Οσοι γνωρίζουν, όμως, δεν στέκονται στη συγκεκριμένη αφορμή· καταλαβαίνουν ότι αδυναμία και υπερευαίσθητα νεύρα ήσαν προβλήματα γενικότερα στην περίπτωση του κ. Σακελλαρίου.

Η μαφία των αντισυνταγματικών νόμων ...

Όπως είναι γνωστό, ο Γ Κατρούγκαλος είναι συνταγματολόγος. Δηλαδή νομικός. Πώς είναι δυνατόν ένας νομικός να φτιάχνει έναν νόμο αντισυνταγματικό σαν τον ασφαλιστικό με τον ΕΦΚΑ; Με εξόφθαλμη την άνιση μεταχείριση πολιτών στα βάρη τους; Είναι κακός νομικός ο υπουργός; Η επαγγελματική του πορεία δεν δείχνει κάτι τέτοιο. Το αντίθετο. Η απάντηση δεν βρίσκεται στον υπουργό. Αλλά, στη γραμμή της κυβέρνησης! Και όχι μόνο στο ασφαλιστικό.

Μια σύντομη ιστορική αναδρομή σε μερικά από τα βασικά νομικά πεπραγμένα της δείχνει το δρόμο.

Στην αρχή ήταν ο νόμος για τις τηλεοπτικές άδειες. Νομικοί και πεπειραμένοι δημοσιογράφοι φώναζαν ότι έχασκε συνταγματικά. Επειδή το σύνταγμα, εκτός των άλλων, στηρίζεται σε μερικές βασικές αρχές. Μεταξύ των οποίων η ίση μεταχείριση. Ο αρμόδιος υπουργός εκώφευσε. Όχι επειδή δεν είχε νομικούς συμβούλους. Αλλά, επειδή δεν είχε δημοκρατική παιδεία. Πίστευε ότι η θέση εξουσίας και οι γνωριμίες με μέλη του δικαστικού σώματος αρκούσαν. Διαψεύστηκε. Πούλησε όμως στους αφελείς από το λαό ότι στρίμωξε τους καναλάρχες σε πέντε δωμάτια 4χ4! Τα οποία, μαζί με τα ανώφελα έξοδα της παρωδίας τα πλήρωσε ο επαναστάτης λαός…