Οι καταθέσεις μαρτύρων στην εποχή του Ρασπούτιν ...

Μόλις ενεπλάκησαν τα ονόματα των τριών υπουργών της Νέας Δημοκρατίας για την υπόθεση παραλαβής του C4I, όλως τυχαίως, ένας μάρτυρας καταδικασμένος σε δεκαεξαετή κάθειρξη σε πρώτο βαθμό, θυμήθηκε τι έγινε το 2003. Δεκαπέντε χρόνια δεν είναι τίποτα μπροστά στην αιωνιότητα. Ιδίως αν σε λίγες ημέρες διεξάγεται η δίκη σε δεύτερο βαθμό.

Τι είπε λοιπόν ο αυτόκλητος μάρτυρας που αναπαρήγαγαν με θαυμαστή ομοιομορφία και τέλειο συγχρονισμό τα έντυπα που πρόσκεινται στον ΣΥΡΙΖΑ και στο σύστημα Ρασπούτιν;

Σταχυολογώ: « η εκτίμηση μου είναι ότι κατά πάσα πιθανότητα ...δεν είμαι όμως σε θέση να γνωρίζω αν ο Σημίτης έχει δωροκηθεί για την συγκεκριμένη προμήθεια». Και συνεχίζει την ...πλήρως τεκμηριωμένη κατάθεση του ο μάρτυρας : « η προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι ο Σημίτης γνωρίζει και γνώριζε για παράνομες πληρωμές στην προμήθεια του C4I…». Πώς αποδεικνύεται αυτός ο ισχυρισμός; Όχι με κάποια δικονομικού επιπέδου απόδειξη, αλλά με έναν υποθετικό συμπερασμό. « Είναι αφέλεια να θεωρεί κάποιος ότι οι πρωθυπουργοί της χώρας δεν γνωρίζουν αν δωροδοκούνται οι υπουργοί Αμύνης... όπως και όλοι οι κατοπινοί πρωθυπουργοί γνώριζαν».

Φασίστες είσαστε εσείς. Όχι οι μαθητές ...

Φωτό από ..."καλή" κατάληψη. ΑΡΙΣΤΕΡΗ ... 

Δεν ξέρω αν τους καταληψίες μαθητές «για τη Μακεδονία» στη Β. Ελλάδα προσπαθούν να εκμεταλλευτούν χρυσαυγίτες -και το θεωρώ πιθανό- αλλά ξέρω ότι αυτοί που έχουν κάνει τις καταλήψεις θεσμό εξανίστανται ξαφνικά και κατηγορούν αυτούς τους μαθητές για φασίστες, με πρώτο τον υπουργό Παιδείας! Οι φασίστες.

Επειδή οι καταλήψεις των σχολείων είναι σωστό πράγμα αν καθοδηγούνται από τους καθηγητές και τους γονείς μειοψηφιών που έχουν μπουκώσει τα μυαλά των παιδιών τους με τόνους προπαγάνδας κομματικής και προπαγάνδας αφελληνισμού, αλλά αν οι μαθητές θέλουν να διαμαρτυρηθούν για την προδοσία των Πρεσπών και να υπερασπιστούν την ελληνική Μακεδονία, παρακινημένοι κι αυτοί από τους δικούς τους γονείς, δεν μπορούν!

Η Παιδεία είναι, βλέπεις, μονοπώλιο μιας αριστεράς, παλιάς κοπής του 1920, που μισεί την πατρίδα, που είναι ανιστόρητη και που δεν έχει καν σχέση με την Αριστερά του Αλβανικού μετώπου του ’40, του ΕΑΜ, του 114, του Κυπριακού αγώνα, του αντιχουντικού αγώνα, του Πολυτεχνείου, Καράγιωργα, του Μήνη, του Χαρίλαου, του Κύρκου, της Μελίνας, του Γλέζου, του Μίκη, του Ελύτη, του Σεφέρη, του Γκάτσου, του Ελευθερίου. Είναι αποκομμένη από τον ιστορικό ιστό της Ελλάδας και προσπαθεί να επιβληθεί ποδοπατώντας και ποτίζοντας με δηλητήριο κάθε ελληνικό που μπορεί να φυτρώσει στις παιδικές και εφηβικές διάνοιες.

Έχουν τελειώσει και το ξέρουν!

Δεν μπορώ να καταλάβω την οργή και το μίσος που κρύβουν μέσα τους οι φίλοι μου οι ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ. Για την κυβέρνηση μιλάω. Στο επίπεδο των απλών ψηφοφόρων οι άνθρωποι έχουν συμβιβαστεί με την ιδέα της διάλυσης της αυταπάτης περί Αριστεράς. Θα περίμενε κανείς ότι αυτό θα είχε μειώσει τα πάθη. Αλλά όχι! Αντιλαμβάνονται το τέλος…

Οι περισσότεροι υπουργοί έχουν σπουδάσει σε φημισμένα πανεπιστήμια του αγγλοσαξονικού μπλοκ. Μια από τις αγαπημένες τους ατάκες είναι αυτή με το παιγνίδι και την χοντρή που τραγουδάει. Αυτό είναι σωστό. Αλλά θα πρέπει κι η ομάδα να έχει βάλει νωρίτερα κανένα γκολ. Όσες παρατάσεις κι αν δώσει ο διαιτητής, όσες φορές κι αν τραγουδήσει τον εθνικό ύμνο η χοντρή τραγουδίστρια, το παιγνίδι δεν μπορεί να γυρίσει αν η ομάδα έχει υποστεί συντριπτική ήττα στο γήπεδο. 

Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έχει τελειώσει. Όποτε κι αν γίνουν οι εκλογές, όσα κόλπα κι αν κάνουν. Ας διορίσουν χιλιάδες, ας ελληνοποιήσουν το μισό Μαρόκο, ας βάλουν φυλακή το μισό ΠΑΣΟΚ και τα τρία τέταρτα της ΝΔ. Έχουν τελειώσει. 

Ο Κ. Μητσοτάκης στον Γοργοπόταμο ...

Στις 25 Νοεμβρίου 1942 συνεργαζόμενες δυνάμεις του ΕΔΕΣ και του ΕΛΑΣ, υπό την καθοδήγηση Βρετανών κομάντος, ανατίναξαν την γέφυρα του Γοργοποτάμου, ώστε να σταματήσουν να φθάνουν γερμανικές ενισχύσεις στο μέτωπο της Β.Αφρικής.

Ήταν η πρώτη και μοναδική κοινή δράση αυτών των δύο αντιστασιακών οργανώσεων. Λίγους μήνες αργότερα ( Μάρτιος 1943) ο ΕΛΑΣ μαζί με τους Υπερασπιστές Βορείου Ελλάδος –που μετεξελίχθηκε στην ΠΑΟ—στην μάχη του Φαρδύκαμπου, στην Σιάτιστα, κατατρόπωσαν ολόκληρο ιταλικό τάγμα.

Μετά, για τους γνωστούς λόγους άρχισαν οι εμφύλιες συγκρούσεις.

Έκτοτε η συντηρητική- φιλελεύθερη παράταξη αντιμετώπιζε συμπλεγματικά την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου, αφήνοντας την μονοπώληση της στην Αριστερά. Ακατανόητο το σύμπλεγμα, ακόμα πιο ακατανόητη η απουσία από τις εκδηλώσεις μνήμης του γεγονότος.

Τελικός σκοπός η καταστροφή του μεγάλου εθνικού δεσμού ...

Οι αντιδράσεις στην δήθεν συμφωνία Τσίπρα – Εκκλησίας, όπως αυτές εκδηλώθηκαν στην έκτακτη συνεδρίαση της Ιεράς Συνόδου, είχαν ως αποτέλεσμα την ομόφωνη απόφαση που ουσιαστικά κατακρημνίζει την «συμφωνία».

Και προκάλεσαν μια εκδικητική ανακοίνωση από την πλευρά της κυβέρνησης, με την οποία ουσιαστικά προαναγγέλλονται μονομερείς αποφάσεις όσον αφορά στο δημοσιοϋπαλληλικό και στο μισθολογικό στάτους των ιερέων.

Δεν πρόκειται, βέβαια, για το θέμα της περιουσίας, γιατί η επίλυση του θέματος αυτού είχε εκκινήσει με το νόμο Σαμαρά του 2013.

Πρόκειται για την προσπάθεια της κυβέρνησης να καταστρέψει τους εθνικούς δεσμούς που συνδέουν τον ελληνικό λαό με την Εκκλησία.

Δηλαδή για το πρώτο βήμα προς τον χωρισμό Κράτους και Εκκλησίας, που θα έχει ως αποτέλεσμα την ψυχική απομάκρυνση του λαού από την Ορθοδοξία. Να καταλυθεί αυτός ο ακατάλυτος και προαιώνιος δεσμός.

Τους ενοχλεί που τον αποκαλούμε Ρασπούτιν και όχι ότι είναι Ρασπούτιν ...

Η ναυαρχίδα του «ρασπουτινισμού» ενοχλήθηκε γιατί ο Α.Σαμαράς και η Φ.Γεννηματά αναφέρθηκαν στην παρακρατική δράση ενός αναπληρωτή υπουργού, τον οποίον ένα από τα θύματά του αποκάλεσε Ρασπούτιν. Μάλιστα, ο πρώην πρωθυπουργός σε συνέντευξη του έκανε ένα βήμα παραπέρα. Είπε πως θα κυνηγήσει τους σκευωρούς μέχρι τέλους. Και όσοι γνωρίζουν τον Α.Σαμαρά, γνωρίζουν πως το εννοεί. Και αυτό πόνεσε.

Αλλά γιατί ενοχλήθηκαν για την επίθεση στον Ρασπούτιν; Έχει κάποια ασυλία; Μπορεί να κάνει ό,τι θέλει ανεξέλεγκτος; Γιατί δεν ενοχλούνται από τις δραστηριότητες του και ενοχλούνται με αυτούς που καταγγέλλουν αυτές τις δραστηριότητες;

Η απάντηση είναι απλή. Γιατί και αυτοί οι εκδότες και οι δημοσιογράφοι υπηρετούν το ίδιο σύστημα εξουσίας. Υπηρετούν τον άνθρωπο που θέλει πάση θυσία να μην γίνει πρωθυπουργός ο Κ.Μητσοτάκης και, κυρίως, η επόμενη βουλή να μην μπορεί να εκλέξει Πρόεδρο Δημοκρατίας.

Και τώρα ζητούν αναγνώριση μειονότητας!

Κατά την ομιλία του στο συνέδριο του SPD στο Βερολίνο – σ’ αυτή που ανακάλυψε το… καθαρό μυαλό του – ο κ. Τσίπρας αναφέρθηκε και στην Συμφωνία των Πρεσπών, σημειώνοντας ότι ο ίδιος και ο Ζάεφ είναι… προοδευτικοί ηγέτες.

Επιμένοντας να κάνει ότι δεν βλέπει πως οι Σκοπιανοί ΔΕΝ αλλάζουν το Σύνταγμά τους (βάζοντας μάλιστα και ως όρο για να ισχύσει αυτή η κουτσουρεμένη αναθεώρηση που διατηρεί όλα τα αλυτρωτικά στοιχεία την… επικύρωσή της προηγουμένως από την Ελλάδα), ο κ. Τσίπρας δήλωσε:

«Είναι η πρώτη φορά μετά την κατάρρευση της Γιουγκοσλαβίας που μια διαφορά επιλύεται με μια αποφασιστική ήττα του εθνικισμού και στις δύο πλευρές των συνόρων».

Δεν είναι μόνο ότι προκαλεί οργή η επίσημη αυτή δήλωση δια της οποίας παραδέχεται ότι υπάρχει αλυτρωτισμός και από την πλευρά της Ελλάδας – εκεί που μας χρωστάγανε μας παίρνουν και το βόδι.

Μία τίμια προσπάθεια που δεν… λερώνει

Κλείνουμε σήμερα έναν χρόνο στο περίπτερο. Στις 20 Νοεμβρίου του 2017 κρατάγατε το πρωί μία νέα εφημερίδα στα χέρια σας. Από εκείνο το πρώτο φύλλο μου φαίνεται ότι έχει περάσει πολύς χρόνος, χρόνια, για την ακρίβεια. Ήταν μία δύσκολη χρονιά. Η εφημερίδα με αρκετά προβλήματα, όπως όλες οι νέες προσπάθειες. Και στην διάρκεια αυτής της πρώτης χρονιάς έγινε ένας σκληρός αγώνας για να αντιμετωπιστούν τα λάθη και οι παραλείψεις. Εξακολουθούμε να αγωνιζόμαστε καθημερινά για να έχετε στην διάθεσή σας μια εφημερίδα που δεν λερώνει. Γενικώς κι όχι μόνο τα χέρια!

Την διεύθυνση της εφημερίδας έχει από τον Φεβρουάριο ο Παναγιώτης ο Λάμψιας. Η συμβολή του στην εξέλιξη του Φιλελεύθερου είναι καθοριστική. Ο Παναγιώτης έχει την πλήρη ευθύνη για την εφημερίδα. Ένας άνθρωπος με όραμα, με ικανότητες και κυρίως με μεγάλο πείσμα.

Παραινέσεις προς τρομοκράτες!

Υποτίθεται ότι είχαμε πλέον συμφωνήσει: Η καταδίκη της τρομοκρατίας πρέπει να είναι κατηγορηματική, απόλυτη και χωρίς «ναι μεν αλλά» που οδηγούν στην ηθική νομιμοποίησή της.

Φαίνεται, όμως, ότι τελικά δεν είχαμε συμφωνήσει. Αυτό τουλάχιστον προκύπτει από την δήλωση της εισαγγελέως του Αρείου Πάγου μετά την τοποθέτηση εκρηκτικού μηχανισμού στο σπίτι του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Ισίδωρου Ντογιάκου.

Μια πραγματικά ασυνήθιστη δήλωση, αφού περιλαμβάνει παραινέσεις και συμβουλές προκειμένου να… γίνουν οι τρομοκράτες καλύτεροι άνθρωποι.

Μια πραγματικά ασυνήθιστη δήλωση, αφού περιλαμβάνει έστω και ένα σημείο συμφωνίας με τους τρομοκράτες.

Το κρατικό σκύλεμα του Πολυτεχνείου, καιρός να σταματήσει...

Την πρώτη χρονιά που το Πολυτεχνείο έγινε επίσημη γιορτή στα σχολεία μου σηκώθηκε η τρίχα και αντέδρασα. Όπως αντέδρασε και καθένας που είχε συνείδηση του σκυλέματος, της διαστρέβλωσης και της κρατικής γελοιοποίησης που επρόκειτο να γίνει σε μια εξέγερση δημοκρατική, αντιχουντική, φοιτητική, νεολαιϊστικη, υπερκομματική, ακαθοδήγητη.

Και αντέδρασα πολύ, όπως και άλλοι, γιατί η υποχρεωτικότητα μιάς γιορτής, για ένα γεγονός, ή πιο σωστά για μια αλληλουχία γεγονότων, ήταν και είναι απόλυτα αντίθετη και απόλυτα εχθρική με τον εθελοντισμό, την αυταπάρνηση, τη διακριτή και διακριτική προσφορά του καθενός από όσους συνέβαλαν και συμμετείχαν σ αυτό που ονομάστηκε «το Πολυτεχνείο». Και που είναι ταυτόχρονα ό,τι πιο αγωνιστικό και αυτοθυσιαστικό και αυθόρμητο έχει γίνει μετά τον πόλεμο στην Ελλάδα. Κυρίως, είναι ό,τι πιο σεμνό.

Το κρατικό σκύλεμα του Πολυτεχνείου, καιρός να σταματήσει ...

 Την πρώτη χρονιά που το Πολυτεχνείο έγινε επίσημη γιορτή στα σχολεία μου σηκώθηκε η τρίχα και αντέδρασα. Όπως αντέδρασε και καθένας που είχε συνείδηση του σκυλέματος, της διαστρέβλωσης και της κρατικής γελοιοποίησης που επρόκειτο να γίνει σε μια εξέγερση δημοκρατική, αντιχουντική, φοιτητική, νεολαιϊστικη, υπερκομματική, ακαθοδήγητη.

Και αντέδρασα πολύ, όπως και άλλοι, γιατί η υποχρεωτικότητα μιάς γιορτής, για ένα γεγονός, ή πιο σωστά για μια αλληλουχία γεγονότων, ήταν και είναι απόλυτα αντίθετη και απόλυτα εχθρική με τον εθελοντισμό, την αυταπάρνηση, τη διακριτή και διακριτική προσφορά του καθενός από όσους συνέβαλαν και συμμετείχαν σ αυτό που ονομάστηκε «το Πολυτεχνείο». Και που είναι ταυτόχρονα ό,τι πιο αγωνιστικό και αυτοθυσιαστικό και αυθόρμητο έχει γίνει μετά τον πόλεμο στην Ελλάδα. Κυρίως, είναι ό,τι πιο σεμνό.

Άθλια ψέματα για τους μισθούς των κληρικών ...

Προπαγάνδα χωρίς όρια από την κυβέρνηση και τα παπαγαλάκια της όσον αφορά στην δημοσιοϋπαλληλική ιδιότητα των κληρικών και τον τρόπο μισθοδοσίας τους.

Τώρα που αποκαλύπτεται ότι με την περίφημη δήθεν «συμφωνία» με την Εκκλησία – αν αυτή εφαρμοζόταν ποτέ, διότι όλοι αντιλαμβάνονται ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να συμβεί – γίνεται για πρώτη φορά άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, προσπαθούν έντρομοι να τα μαζέψουν.

Και ψευδώς υποστηρίζουν πως με νόμο της κυβέρνησης Σαμαρά (τον 4111/2013), οι κληρικοί έπαψαν να είναι δημόσιοι υπάλληλοι!

Πρόκειται για μια άθλια διαστρέβλωση, διότι με τον νόμο εκείνο συνέβη το ακριβώς αντίθετο!

Πολύ περισσότερο που το τρίτο σημείο της δήθεν συμφωνίας με την Εκκλησία, λέει αυτολεξεί:

ΣΥΡΙΖΑ και Σύνταγμα, οντότητες ασύμβατες ...

Σε ένα πολύ επικίνδυνο παιχνίδι του ΣΥΡΙΖΑ για τη Δημοκρατία μπαίνουν τα υπόλοιπα κόμματα, συμμετέχοντας στο κακοστημένο θεατρικό έργο περί αναθεώρησης του Συντάγματος. Κακοστημένο, γιατί η βασική προϋπόθεση για την αναθεώρηση είναι η συναίνεση για μια Δημοκρατία. Δύο έννοιες άγνωστες στον ΣΥΡΙΖΑ. Και το έχει αποδείξει.

Κατά αρχήν, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ανήκει στο λεγόμενο δημοκρατικό τόξο. Δεν πιστεύει στην αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία και δεν το κρύβει σε κάθε ευκαιρία.

Η εμμονή του στον διαχωρισμό της κοινωνίας σε «αδύναμα λαϊκά στρώματα» και σε όλους τους άλλους είναι ένα βασικό δείγμα αντιδημοκρατίας. Επειδή ο ίδιος διατυμπανίζει ότι ως κυβέρνηση δεν είναι υπηρέτης όλου του λαού. Αλλά, μόνο αυτών των στρωμάτων. Τα οποία αδυνατεί να μας δείξει κι όλας. Δεδομένου, ότι ένα μεγάλο μέρος του λαού εμπίπτει σ αυτή την κατηγορία όχι από ταξική προέλευση, αλλά αποκλειστικά εξ αιτίας της οικονομικής πολιτικής που ασκούν οι κυβερνήσεις τα τελευταία 8 χρόνια, με πιο λαοκτόνα αυτήν του ΣΥΡΙΖΑ!

Βάρεσαν τα νταούλια και καθάρισε το μυαλό του Τσίπρα!

Με καθαρό μυαλό! Είναι το καινούργιο ανέκδοτο που ακούσαμε από τον κ. Τσίπρα κατά την ομιλία του στο συνέδριο του SPD στο Βερολίνο!

Με καθαρό μυαλό, λέει, πήρε την απόφαση (μετά το γελοίο δημοψήφισμα που ο ίδιος προκάλεσε τον Ιούλιο του 2015), να μην τα τινάξει όλα στον αέρα – πράγμα που επί χρόνια διακήρυσσε παραμυθιάζοντας τον κόσμο – και να παραμείνει στο ευρώ, διότι το αντίθετο θα ήταν… καταστροφικό!

Θέλει να μας πει δηλαδή ότι με θολωμένο μυαλό αντιπολιτεύτηκε στην κυβέρνηση Σαμαρά, με θολωμένο μυαλό κυβέρνησε μέχρι τον Ιούλιο του 2015 και μετά…

Ε μετά, έγινε θαύμα και το μυαλό του καθάρισε.

Και γιατί δεν καθάρισε το μυαλό του λίγο νωρίτερα να μην πάμε σε άλλο ένα μνημόνιο και να μην υποθηκεύσει ολόκληρη την δημόσια περιουσία στο υπερταμείο;

Προφανώς γι’ αυτό! Γιατί υπήρχε σχέδιο! Και ο ίδιος ήταν μέρος του σχεδίου.

Έχει δίκιο ο Μίμης. Σαν καλαμιά στον κάμπο ο Κυριάκος!

Τα είπε ο Μίμης ο Ανδρουλάκης χύμα και τσουβαλάτα. Ο Μίμης, Ο Αριστερός, ο Ολυμπιακάκιας, ο φίλος του Σωκράτη: «O Μητσοτάκης είναι σαν την καλαμιά στον κάμπο. Εμφανίζεται ως εγγύηση της επιχειρηματικότητας, όμως, από ό, τι καταλαβαίνω οι μεγάλοι επιχειρηματίες είναι εντάξει με τον Τσίπρα». Έτσι είναι! Όπως τα λέει. Μόνος ο Κυριάκος. Με τον Τσίπρα οι ολιγάρχες.

Είπε κι άλλα ο Μίμης. Ότι ο Αλέξης είναι ακόμη μικρός και ότι έχει περιθώρια. Είπε ότι «θα κριθεί στο τέλος». Αυτό είναι! Το 2015 ο Αλέξης εμφανίστηκε ως ο μικρός με το σπασμένο χέρι που θα τον παραφύλαγε ο Πάνος ο Καμμένος ή μηχανοδηγός. Τώρα τον ρόλο του Πάνου τον αναλαμβάνουν οι… σοσιαλδημοκράτες.

Εκτός από αγράμματοι, είναι και ανιστόρητοι...

Η διάσημη πλέον δήλωση του πρωθυπουργού για τον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο, αν ήταν γραμμένη από κάποιον που γνώριζε λίγο καλά την Ελληνική γλώσσα, θα μπορούσε να σημαίνει πως οι κυρίαρχες ελίτ που ήταν υπεύθυνες για την σφαγή του Μεγάλου Πολέμου βοήθησαν, εξ αντικειμένου, στην άνοδο του ναζισμού. Αυτό που διαβάσαμε ως δήλωση του Τσίπρα, ήταν «περίπου Ελληνικά». Βέβαια τα Ελληνικά είναι μια δύσκολη γλώσσα με ιδιαίτερο πλούτο—πολλές λέξεις εκφράζουν την ίδια έννοια—και με αριστοτεχνική αρχιτεκτονική ( συντακτικό). Συνεπώς απαιτεί καλούς χειριστές.

Ας δεχτούμε, χάριν της συζητήσεως, πως αυτή η δήλωση ήταν μια από τις πολλές κακές στιγμές των λογογράφων του, ως προς την χρήση της γλώσσας. Όμως η καημένη η Ιστορία τι φταίει; Γιατί την κακοποίησαν; Αν δεν γνώριζαν τι συνέβη στην δεκαετία του 20, ας διάβαζαν. Ή αν βαριόταν να ανοίξουν κανένα βιβλίο, ας ρωτούσαν. Τόσους «φιλοσόφους» έχει η ριζοσπαστική Αριστερά, κάτι θα είχαν ακούσει για την γραμμή του σοσιαλφασισμού της Γ΄Διεθνούς.

Να πάρουμε την ιστορία από την αρχή.

Τσίπρας όπως Χότζα. Σύμπτωση;

Θα μπορούσε να είναι σύμπτωση, αλλά όταν πρόκειται για τους πραγματικούς απογόνους των πιο σκληρών κομμουνιστικών καθεστώτων, τέτοια περίπτωση δεν υπάρχει.

Η απόφαση του Τσίπρα να απολύσει 10.000 ιερείς συνέπεσε με την συνειδητή απόφασή του να μην προστατέψει την ελληνική εθνική μειονότητα και να μην τηλεφωνήσει στον Ράμα (όπως πάντα έπραττε ο Σαμαράς) για να απαιτήσει την διαλεύκανση των συνθηκών της δολοφονίας Κατσίφα και την απόδοση του νεκρού στους γονείς του και στην ιδιαίτερη πατρίδα του - τη Βόρειο Ήπειρο, κ. Φίλη!

Οι ανακοινώσεις περί της δήθεν συμφωνίας με την Εκκλησία, που υποβιβάζουν τον προαιώνιο στενό ψυχικό δεσμό Έθνους και Ορθοδοξίας σε μια (αντιχριστιανική) οικονομική συναλλαγή, πραγματοποιήθηκαν ενώ ο δολοφονημένος από τη Sigurimi, νεαρός Βορειοηπειρώτης, δεν είχε ακόμη επιστρέψει στους Βουλιαράτες.

Ο ΣΥΡΙΖΑ τρέχει και δεν φτάνει ...

Αυτό που ζούμε αυτές τις ημέρες θα μπορούσαμε να το πούμε και «πολιτικό μπιζιμποντισμό». Μια άσκοπη κατανάλωση πολιτικής ενέργειας για την διαδοχική παραγωγή γεγονότων, με άγνωστο αποτέλεσμα.

Ήταν αναμενόμενο αυτό το φαινόμενο. Ο ΣΥΡΙΖΑ υπολείπεται στις δημοσκοπήσεις με διαφορές—κατά γενικήν ομολογία –μη αναστρέψιμες. Είναι λογικό να προσπαθήσει να τις ψαλιδίσει, αλλάζοντας συνεχώς την πολιτική ατζέντα, μήπως τελικά μέσα από αυτήν την υπερπροσπάθεια πετύχει κάτι. Η στρατηγική της ηγετικής του ομάδας έχει τριπλό στόχο. Να αποτρέψει την αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας, να αποτρέψει η Νέα Δημοκρατία και το ΚΙΝΑΛ να συγκεντρώσουν τους 180 βουλευτές και να επιδιώξει το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ να κινηθεί στο 25% plus.

Καλά κάνουν τα παιδιά και ανησυχούν ...

Τα παιδιά των fake news καλά κάνουν και ανησυχούν. Η αγωνία τους είναι απόλυτα δικαιολογημένη. Θα την αντιληφθούν άπαντες όταν βγουν οι… χορηγίες των δημοσίων Οργανισμών. Ξέρουν αυτοί. Ένα «site» εδώ, ένα blog εκεί, ένα ακόμη παραπέρα. Ανύπαρκτες επιχειρήσεις χορεύουν σε ένα πάρτι εκατομμυρίων ευρώ. Ο στρατός των συριζοτρόλ είναι εδώ, έτοιμος για την επόμενη δολοφονία χαρακτήρων. 

Μεταξύ των στόχων τους είναι ο Φιλελεύθερος και το liberal.gr. Κατανοητό. Έχουν χωρίσει τον κόσμο σε εχθρούς και φίλους. Σε εκείνους και στους άλλους. Συχνά φορούν την κουκούλα της ανωνυμίας. Ακόμη πιο συχνά μπερδεύουν ηθελημένα την αλήθεια με το ψέμα. Είναι συνηθισμένοι σε αυτό. Βουτηγμένοι στην λάσπη. Δεν ιδρώνει το αυτί τους. Το μόνο που τους κάνει να χάνουν τον ύπνο τους είναι η προοπτική να κοπεί η βιομηχανία ψεύδους που έχουν στήσει.

Τελείωσε κι αυτό το παραμύθι ...

Εκκλησία, Δικαιοσύνη και στρατός ήταν ψηλά στην εκτίμηση του ελληνικού λαού. Ήταν η σανίδα σωτηρίας, η άμυνα απέναντι σε ένα «φαύλο» και «διεφθαρμένο» πολιτικό σύστημα. Θα είχε ενδιαφέρον να γινότανε σήμερα μία ανάλογη έρευνα. Τα «ιερά ακίνητα» του Ιερώνυμου, ο Ρασπούτιν της Δικαιοσύνης και ο οδοστρωτήρας Καμμένος στο στράτευμα έχουν κλονίσει το μοντέλο.

Ήταν πολύ βολικό να πιστεύει κανείς ότι υπήρχε ένα δίχτυ προστασίας απέναντι σε μία κοινωνία που η ίδια είχε επιλέξει την οδό της αυτοκαταστροφής. Λέγαμε, δηλαδή, ότι μπορεί να έχουμε υποθηκεύσει το μέλλον των παιδιών μας, προσπαθώντας να δοκιμάσουμε ως λαός τις αντοχές μας, αλλά υπήρχαν εκεί έξω «σταθερές» που δεν θα μας άφηναν στο τέλος να πέσουμε στον γκρεμό. Που θα μας συγκρατούσαν, που θα μας έσωζαν. Σαν να λέμε ότι ένα βράδυ έχουμε αποφασίσει να μεθύσουμε, αλλά έχουμε την σιγουριά ότι κάποιος άλλος θα πάρει το τιμόνι του αυτοκινήτου μας και θα μας πάει πίσω στο σπίτι μας. Ποιος άλλος; Οι «σταθερές»!

Διάβαζε τότε;

Ανησυχώ πολύ. Η πρόεδρος Φώφη (επάγγελμα: Γεννηματά) έχει σοβαρό πρόβλημα μνήμης. Από τα Δωδεκάνησα, όπου πραγματοποίησε τριήμερη περιοδεία, δήλωσε το εξής: «Οι κύριοι Τσίπρας και Μητσοτάκης τσακώνονται ποιος είναι ο πιο καλός ο μαθητής στη σχολή λιτότητας του Βερολίνου και των Βρυξελλών».

Δηλαδή, αναρωτιέμαι, η πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ μάς λέει ότι, τώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ εξευτελίστηκε πλήρως (μια ροπή του λίαν απαγορευμένη και περιφρονημένη κ.λπ.), έρχεται το ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ ως το γνήσιο αντισυστημικό κόμμα, που θα αντισταθεί στην Ευρώπη και θα συγκρουσθεί μαζί της.

Η πολλή εξουσία τους έχει βαρέσει στο κεφάλι ...

Όταν μιλάνε τα μάτια ...

Τι είπε ο γίγας Μίμης; Ο αρχηγός της ΕΥΠ επί Κώστα Καραμανλή; Ότι υπάρχει ένα παγκόσμιο σχέδιο συνωμοσίας που έχει σχέση με την… Μεταδημοκρατία! Μετά απ’ αυτή την εμπνευσμένη ομιλία παραδίδομαι. Ο Μίμης ο Παπαγγελόπουλος μιλάει για συνωμοσίες. Ο υπηρέτης δύο κυβερνήσεων. Κάτι ψιθύρισε χτες κι ο συγκάτοικος (στην ίδια κυβέρνηση) Πάκης για επικυριαρχία του Οικονομικού επί του θεσμικού. Τυχαίως, βεβαίως – βεβαίως.

Προσπαθώ να μπω στο μυαλό του Μίμη. Να δω τι είναι εκείνο που μπορεί να είδε αυτός ο πολιτικός άνδρας. Προσέξτε παρακαλώ τι ακριβώς είπε: «Στη Μεταδημοκρατία δεν χρειάζονται πραξικοπήματα και αποστασίες για να ανατραπούν δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις. Υπάρχουν άλλοι τρόποι πιο εξευγενισμένοι, πιο ραφιναρισμένοι και πολύ πιο εύπεπτοι. Όμως τα σκοτεινά σχέδια των σκοτεινών κύκλων –άλλωστε όλοι οι κύκλοι είναι σκοτεινοί γιατί προτιμούν το σκοτάδι και απεχθάνονται το φως- δεν πρόκειται να πραγματοποιηθούν ούτε στην Ελλάδα ούτε πουθενά αλλού. Οι λαοί έχουν καταλάβει πλέον και θα αντιδράσουν».

Εκεί που δεν σηκώνει ισαποστακισμό ...

Το (πρώην...) ποτάμι...

To Ποτάμι έχει μια ομοιότητα με το παλιό ΚΚΕ Εσ. Η ποιότητα των στελεχών τους ήταν πιο σημαντική από τον αριθμό των οπαδών τους. Και μία διαφορά που για το Εσωτερικό εξασφάλισε την μακροβιότητα. Το Εσωτερικό ήταν κόμμα. Το Ποτάμι παρέα. Έχοντας προκύψει από  την διάσπαση του ΚΚΕ το ’68 και την Άνοιξη της Πράγας το ΚΚΕ μπορούσε να αναφερθεί σε ιδεολογική ταυτότητα στον Πουλατζά και τον Μπερλινγκουέρ. Όταν ήρθε η κρίση το Ποτάμι ιδεολογικά μπόρεσε να αναφερθεί στον Σταύρο και το Αλάτσι.

Ήταν ένα noble experiment της περιόδου της κρίσης που έφτασε στο τέρμα του. Χωρίς μεγάλες ιδεολογικές δεσμεύσεις με κάθε ένα από τα στελέχη του να μπορεί να αποφασίσει πιο κόμμα του ταιριάζει. Χωρίς να ψάχνει για προδότες της ποταμίσιας ιδεολογίας ώστε να δικαιολογήσει την δική του επιλογή.

Αυτή τη φορά δεν θα είναι αντιπερισπασμός αλλά προσπάθεια εξόντωσης...

Δεν μπορούσε να το πει πιο καθαρά. «Θα κερδίσουμε τις εκλογές αν βάλουμε κάποιους φυλακή». Ο Πολάκης μιλούσε στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ ομολογώντας αλήθεια. Ότι αδυνατώντας να βελτιώσει την εικόνα της Ελλάδας στο εξωτερικό, την οικονομία στο εσωτερικό, να εξασφαλίσει τα σύνορα στο Αιγαίο και την ασφάλεια στην καθημερινότητα του πολίτη ο μόνος λόγος ύπαρξης του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία είναι να στείλει κάποιους πολιτικούς αντιπάλους στην φυλακή. Τιμωρώντας το παλιό – έστω και αν στην κυβέρνηση έχει μαζευτεί όλο το βαθύ ΠΑΣΟΚ με πινελιές από ΝΔ – και φοβίζοντας τους υπόλοιπους της αντιπολίτευσης. Η προφυλάκιση του Γιάννου Παπαντωνίου ήταν πρόβα τζενεράλε. Η κύρια παράσταση θα είναι οι διώξεις των πρώην υπουργών Υγείας, που το σενάριο της γράφεται εδώ και μήνες. 

Β. Ήπειρος: Υπόγεια εθνοκάθαρση ...

...με τον Τσίπρα να σφυρίζει αδιάφορα !
Δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς κάνει η κυβέρνηση – και προσωπικά ο κ. Τσίπρας που τυγχάνει να κατέχει και το αξίωμα του υπουργού των Εξωτερικών – σχετικά με την τραγωδία στους Βουλιαράτες.

Το υπουργείο των Εξωτερικών έχει εκδώσει μια ανακοίνωση και προφανώς έχουν δοθεί οδηγίες στην πρεσβεία και στο προξενείο μας.

Όποιος, όμως, διαθέτει την ικανότητα να οσμίζεται, μυρίζει ότι κάτι δεν πάει καλά, νιώθει στην ατμόσφαιρα κάτι μεταξύ αμηχανίας και δυσφορίας.

Εκεί που πηγαίναμε να λύσουμε και το Αλβανικό ήλθε τώρα αυτό, ας το κρατήσουμε χαμηλά ένα πράμα. Να μην τους χαλάσει η μανέστρα, ένα πράμα.

Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους:

Ή αυτοί ή εμείς!

Ο κόσμος μας χωρίζεται, σύμφωνα με τον Αλέξη Τσίπρα, σε αυτούς και στους άλλους, στους συνοδοιπόρους και στους «εχθρούς», στους Συριζαίους και τους αντισυριζαίους. Έχει απόλυτο δίκιο! Στις επόμενες εβδομάδες, στους επόμενους μήνες, λοιπόν, έχει σημασία μόνο ένα πράγμα: Να φύγει ο ΣΥΡΙΖΑ. Όποιος προσφέρει σανίδα σωτηρίας στον Αλέξη Τσίπρα θα πρέπει να γνωρίζει ότι «παντρεύεται» τον Αλέξη. Δια βίου…

«Ή αυτοί ή εμείς»! Ένας βαθιά διχαστικός λόγος πέρασε από άκρη σε άκρη στην ελληνική κοινωνία. Τον κατάπιαμε, μας δηλητηρίασε. Κάποια στιγμή είπαμε ότι δεν θα γίνουμε σαν κι αυτούς. Ότι θα κρατήσουμε χαρακτήρα. Κι ύστερα αντιληφθήκαμε ότι αυτή είναι τελικά η μεγάλη μας αδυναμία…

Η Βραζιλία αλλάζει σελίδα ! Το πρόγραμμα Μπολσονάρου, που πρέπει να μελετήσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης. ...

«Η Βραζιλία γνώρισε 30 χρόνια ανεξέλεγκτων δημοσίων δαπανών (...) ακολούθησε ένα μοντέλο το οποίο διέφθειρε την πολιτική και προκάλεσε την αύξηση των φόρων, των επιτοκίων και του χρέους, όπως μια χιονοστιβάδα», δήλωσε σε συνέντευξη τύπου το τομεάρχης οικονομικών του Μπολσονάρου. «Αυτό το μοντέλο είναι πολύ κακό, είμαστε φυλακισμένοι εξαιτίας της ασθενικής μας ανάπτυξης», τόνισε.

Για κάποιους αριστερούληδες αυτά που λέει ο τομεάρχης  είναι ..."αντικοινωνικά , νεοφιλελέυθερα και (φυσικά...) ακροδεξιά" .

Η παγίδα που στήνει ο Τσίπρας ...

Αφήνω κατά μέρος τις δημοσκοπήσεις. Καλύτερη δημοσκόπηση από την αίσθηση που αναδύεται μέσα από την κοινωνία δεν υπάρχει. Η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών το έχει αποφασίσει. Πρέπει να φύγει αυτή η συμμορία που μας κυβερνά. Το ακούμε στα διπλανά τραπέζια στα καφέ, το ακούμε στους κοινόχρηστους χώρους, το ακούμε ακόμα και από γνωστούς που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ. Έχουν τελειώσει και το γνωρίζουν και αυτοί. Μάλιστα, όσο ο δρόμος προς τις εκλογές φτάνει στο τέρμα του, τόσο αντιλαμβάνεται η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ πως μόνον με ταχυδακτουλουργικά κόλπα μπορεί να διασωθεί. Μόνον αν στήσουν παγίδα στην Νέα Δημοκρατία και, κυρίως, στο ΚΙΝΑΛ, μπορεί να αποτρέψουν, τα δύο αυτά κόμματα να συγκεντρώσουν τον αριθμό 180 plus που θα σημάνει το οριστικό τέλος της ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Όταν η πολιτική αλητεία ανέβηκε από το πεζοδρόμιο στην εξέδρα των επισήμων ...

Η οικονομική κατάσταση, οι συνθήκες διακυβέρνησης, ο χειρισμός των εθνικών θεμάτων με το ξεπούλημα της Μακεδονίας, όλα αυτά συνθέτουν ένα πολιτικό τοπίο πολύ χειρότερο από αυτό του 2011. Τότε που, όπως θα θυμάται ο αναγνώστης, ένας ετερόκλιτος συρφετός, τραμπουκίζοντας και προπηλακίζοντας και αυτόν ακόμα τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ματαίωσε την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου στην νέα παραλία της Θεσσαλονίκης. Να υπενθυμίσω πως ο Κ.Παπούλιας ήταν Πρόεδρος που άσκησε τα καθήκοντα του, χωρίς πολιτικές παρεμβάσεις, με αυστηρή τυπικότητα.

Π. Καμμένος: Μια διάψευση που κανένας δεν την πιστεύει...

Ο υπουργός Εθνικής Αμύνης μετά από ολιγοήμερη καθυστέρηση θυμήθηκε να διαψεύσει τον τέως υπουργό Εξωτερικών Ν.Κοτζιά. Προηγήθηκε η οξύτατη επίθεση της εφημερίδας «Αυγή», που στο πρωτοσέλιδο της μίλησε μεν για ψεκασμένα σενάρια της Νέας Δημοκρατίας και του ΚΙΝΑΛ, αλλά ουσιαστικά φωτογράφιζε και τον Π.Καμμένο και τον Ν.Κοτζιά.

Προχθές ο Ν.Κοτζιάς, με την συνέντευξη του, χάλασε το Πολάκειο σκηνικό που πήγε να στήσει ο ΣΥΡΙΖΑ με την προφυλάκιση του ζεύγους Παπαντωνίου. Μέσα στην απόγνωση τους πίστεψαν πως μπορούσαν να αλλάξουν την πολιτική ατζέντα, ενοχοποιώντας πρωτίστως το ΚΙΝΑΛ για την συγκεκριμένη υπόθεση.

Δυστυχώς για τον ΣΥΡΙΖΑ και τους «ψεκασμένους δεξιούς» που τον στηρίζουν, ο Γ.Παπαντωνίου ήταν εδώ και πολύ καιρό ένα πολιτικό πτώμα και οι συνέπειες των πιθανολογούμενων πράξεων του είχαν προεξοφληθεί πολιτικά.

Ο Γαβρόγλου, ο Οιδίπους και η ντουντούκα ...

Οταν άκουσα στο ραδιόφωνο πως μαθητές έχουν καταλάβει το γραφείο του υπουργού Παιδείας και διαμαρτύρονται για κάτι, μια σπίθα αισιοδοξίας έλαμψε στο λίγο φως. Αχ αυτή η νεότης, σκέφτηκα, πόσο την έχουμε παρεξηγήσει και πόσο ευχάριστα μας διαψεύδει. Υπέθεσα, εν τη αφελεία μου, ότι τα παιδιά θα διαμαρτύρονταν για την περικοπή των επιστημονικών μαθημάτων και την κατάργηση ωρών διδασκαλίας μαθηματικών και φυσικής προς χάριν της κοινωνιολογίας του Παντείου. Φύσει αισιόδοξος, σκέφτηκα ότι αυτή είναι μόνον η αρχή. Η συνείδηση του μέλλοντός μας αφυπνίσθηκε και, όταν αφυπνίζεται, έχει επανειλημμένως αποδείξει ότι δεν την πιάνει τίποτε. Μετά τα μαθηματικά θα ζητήσουν κι άλλα ελληνικά, κλασική γραμματεία, θα απαιτήσουν τα μαθήματα των λατινικών να φθάνουν ώς την τέταρτη συζυγία.

Προκειμένου να αποκτήσω ιδία γνώμη, έκανα τον κόπο να δω το βίντεο του ωραίου αυτού event. Επειδή δεν καταλάβαινα τι ζητούν τα παιδιά, πάντως όχι μαθηματικά, και τι τους προσφέρει ο υπουργός, έστρεψα την προσοχή μου στο θέαμα. Οπως στη λειτουργία, όταν τα λόγια του Ευαγγελίου σε μπερδεύουν, αρχίζεις να παρατηρείς τους γύρω σου, καμιά εικόνα ή τα άμφια του ιερέως. Κατ’ αρχάς, ανά πεντάλεπτο επαναλαμβάνονταν οι ίδιες φράσεις εκατέρωθεν, όπως ακριβώς στη λειτουργία και στα έργα του νέου ελληνικού κινηματογράφου. Κάθε τόσο δε οι πρωταγωνιστές διέκοπταν τον αγώνα και όλοι μαζί άρχιζαν να ψέλνουν διάφορα συνθήματα. Σημειωτέον ότι στο βάθος επικρατούσε η ίδια βαβούρα που συνήθως επικρατεί στις εκκλησίες, συνήθως σε γάμους, βαπτίσια και τη Μεγάλη Παρασκευή που μαζεύει κόσμο. «Μας στερείτε τη γνώση», είπε κάποιος νέος, δήλωση τελείως περιττή, αφού ήταν προφανής η στέρησή του.

Κυβέρνηση με χορηγό τον Σόρος;

Ο Π.Καμμένος φαίνεται πως απασφάλισε στο μοιραίο, για τον Ν.Κοτζιά, υπουργικό συμβούλιο. Μίλησε για χρηματοδότηση ουσιαστικά της κυβέρνησης από τον Σόρος για να περάσει η συμφωνία στην Βουλή της FYROM.Το περίεργο είναι πως στην καταγγελία του Π.Καμμένου ο πρωθυπουργός εσιώπησε, σύμφωνα με τον παραιτηθέντα ή αποπεμφθέντα υπουργό των Εξωτερικών. Γιατί; Η καταγγελία είναι πολύ βαριά.

Το πρόβλημα δεν αφορά την χρήση μυστικών κονδυλίων. Είναι γνωστό πως αυτά υπάρχουν για την άσκηση της «βρόμικης» πολιτικής, που όμως είναι αποδεκτή και εξασκείται από όλες τις χώρες του κόσμου. Συνεπώς, καλώς έχουν στο υπουργείο Εξωτερικών τα μυστικά κονδύλια και ελπίζω να τα χρησιμοποιούν αποτελεσματικά.

Το χρεοκοπημένο Κέντρο στην υπηρεσία του Τσίπρα ...

Ο κ. Τσίπρας δεν ανησυχεί για την κυβέρνησή του. Σε περίπτωση που τον εγκαταλείψουν Καμμένοι και Κοτζιάδες, έχει plan Β: Το χρεοκοπημένο κέντρο. Δεν υπάρχει κάτι πιο οδυνηρό από έναν άνθρωπο του φιλελεύθερου κέντρου να παραδέχεται δημόσια κάτι τέτοιο. Αλλά είναι αληθές. Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι αυτός ο χώρος, ο δικός μας χώρος, θα αποτελούσε δεκανίκι του ΣΥΡΙΖΑ;

Το 2011 έγινε μία σημαντική προσπάθεια να δημιουργηθεί ένας νέος πολιτικός πόλος γύρω από τους φιλελεύθερους και τις πολλές ομάδες και κινήσεις τους. Η προσπάθεια αυτή απέτυχε με τον πλέον παταγώδη τρόπο. Στις εκλογές κατέβηκαν τρία κόμματα που έμειναν με την πικρή γεύση ότι απείχαν τόσο λίγο από την είσοδό τους στην Βουλή και τόσο πολύ την αλλαγή της νοοτροπίας που θα επέτρεπε στους αρχηγούς τους να ξεπεράσουν το υπερβολικό τους «εγώ».

Ποιος λοβοτομεί τα παιδιά μας κ. Γαβρόγλου;

Χθες το πρωί, έγινε μπροστά στο υπουργείο Παιδείας ένα «συλλαλητήριο» μαθητών. Οι διαμαρτυρόμενοι υποστήριζαν πως οι αλλαγές στην Παιδεία, αποκλείουν τους μαθητές από την ουσιαστική γνώση εντατικοποιούν το πρόγραμμά τους και δεν τους αφήνουν περιθώριο επιλογής. Αφού όσοι επιλέξουν να δώσουν Πανελλαδικές εξετάσεις θα ακολουθήσουν το δρόμο του διπλού άγχους λόγω των διπλών εξετάσεων...

Εν τω μεταξύ, κάθε φορά που η είδηση αναφέρει «οι μαθητές κάνουν διαμαρτυρία» ή οι «φοιτητές κάνουν κατάληψη» πολλοί λίγοι συνειδητοποιούν ότι «οι μαθητές» και «οι φοιτητές» δεν είναι παρά ισχνές μειοψηφίες στρατευμένες σε κάποια ιδεοληψία και αποκομμένες από την υπόλοιπη εκπαιδευτική κοινότητα. Παρόλα αυτά, επειδή δεν υφίσταται στην πραγματικότητα, κανένας δημοκρατικός μηχανισμός ανάδειξης αντιπροσώπων, τα «τάγματα εφόδου» εφορμούν σε δρόμους και γραφεία για να προκαλέσουν χάος και αποπροσανατολισμό.

Και τώρα Τσίπρας και Καμμένος έμειναν μόνοι τους ...

Να , εδώ είμαι στο Grand Prix 

Η συμπαιγνία, το θέατρο εις βάρος των εθνικών μας θεμάτων, η σύμπραξη στη δημιουργία υπαρξιακού προβλήματος στη χώρα, αποδείχθηκαν περίτρανα στο υπουργικό συμβούλιο της προηγούμενης εβδομάδας.

Τα στοιχεία είναι μπροστά στα μάτια μας:

Όπως αποκαλύφθηκε, Τσίπρας και Καμμένος γευμάτισαν μυστικά στη ΛΑΕΔ την προηγουμένη του υπουργικού συμβουλίου. Εκεί, όπως αποδείχθηκε την επομένη, σκηνοθέτησαν την παρουσία τους στο υπουργικό συμβούλιο.

Έτσι, την επομένη (16 Οκτωβρίου), στο υπουργικό συμβούλιο, ανέβασαν την παράσταση «διαφωνώ, αλλά στηρίζω». Ο μεν Τσίπρας κάλεσε τους υπουργούς του να δεσμευτούν ότι δεν θα ρίξουν την κυβέρνηση για το ονοματολογικό, χωρίς, όπως είπε, να αλλάξουν τις απόψεις τους,  ο δε Καμμένος είπε ότι διατηρεί τις απόψεις του, αλλά δεν θα συμπλεύσει με τη Ν.Δ. για ανατροπή της κυβέρνησης!

Προφανώς, επανέλαβαν αυτά που είχαν συμφωνήσει την προηγουμένη!

Η κυρία Ε. Ράικου προασπίζεται το δημοκρατικό μας πολίτευμα ...

Τα όσα είπε η κυρία Ε. Ράικου κατά συγκεκριμένου υπουργού δεν έπεσαν σαν κεραυνός εν αιθρία. Κυκλοφορούσαν πολλά, για τις έκνομες δραστηριότητες του. Πρόσφατα, υπερασπίστηκε τον κ. Π. Πολάκη όταν αυτός παρότρυνε τους δικαστές να βάλουν πολιτικούς αντιπάλους του ΣΥΡΙΖΑ στην φυλακή, στέλνοντας ένα μήνυμα προς αυτούς.

Καραμπινάτη, διπλή επέμβαση της κυβέρνησης στην Δικαιοσύνη. Μπορεί η πρώην εισαγγελέας διαφθοράς με την δήλωση κύκλων της να θέλει ουσιαστικά να υπερασπισθεί την προσωπική της τιμή και αξιοπρέπεια, συγχρόνως όμως υπερασπίζεται και το δημοκρατικό μας πολίτευμα. Υπερασπίζεται την διάκριση των εξουσιών.

Η ανατριχιαστική απουσία του κ. Παυλόπουλου ...

Το πολιτικό μας σύστημα δεν έχει πολλές δικλείδες ασφαλείας. Αν μία κυβέρνηση αποφασίσει να γίνει στην χώρα της Κολάσεως, όπως συμβαίνει σήμερα, ο πολίτης δεν έχει τρόπο αντίδρασης από την αυθαιρεσία της εξουσίας. Υποτίθεται ότι γι αυτές τις στιγμές υπάρχει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Κατά τα φαινόμενα, ο κ. Παυλόπουλος λείπει σε κάποια εκδρομή για το αγαπημένο του κυνήγι του Μινώταυρου.

Με όλο το σέβας που πρέπει να έχουμε για το πρόσωπο του Προέδρου, δεν μπορούμε να μην αναρωτηθούμε για την ανατριχιαστική απουσία του. Δεν τον συγκινούν οι επιθέσεις στα αστυνομικά τμήματα και οι πρωτοφανείς εκδηλώσεις του Ρουβίκωνα; Θα μπορούσε να πει κανείς ότι του θυμίζουν τις τραυματικές εμπειρίες των Δεκεμβριανών του 2008 κι ότι εξαιτίας αυτού του γεγονότος αποφεύγει οποιαδήποτε σχετική αναφορά. Για τον κ. Πολάκη, δεν έχει να πει κάτι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας; Δεν αναφέρομαι στον έγκριτο πανεπιστημιακό δάσκαλο Προκόπη Παυλόπουλο, αλλά στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Αν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν μπορεί να επισημάνει σήμερα το πόσο ολισθηρός είναι ο δρόμος των Τσίπρα – Πολάκη, ποιος άλλος το μπορεί;

Όταν τα μυστικά κονδύλια γίνονται φανερά κονδύλια ...

Με τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ποτέ δεν πρόκειται να πλήξουμε. Είναι η χαρά των αρθρογράφων και κυρίως των γελοιογράφων. Σε μια οποιαδήποτε χώρα, η ανάληψη του υπουργείου Εξωτερικών από τον ίδιο τον πρωθυπουργό της θα ήταν αντικείμενο σοβαρών πολιτικών αναλύσεων. Στην Ελλάδα του ΣΥΡΙΖΑ προκάλεσε μόνον γέλια και σκωπτικά σχόλια.

Γενικώς, τον Α.Τσίπρα τον έχουμε πάρει στο «ψιλό». Και να θέλουμε να τον δούμε αλλιώς, αυτός δεν μας αφήνει. Π.χ. προχθές στο υπουργικό συμβούλιο, δύο κορυφαίοι υπουργοί του παρ΄ολίγο να έρθουν στα χέρια και αυτός με το γνωστό χαμόγελο του είπε στους υπουργούς του: « βλέπετε τι τραβάω με τον Καμμένο και τον Κοτζιά!»Και αυτό το είπε ενώ ο Καμμένος κατηγορούσε τον Κοτζιά για την διαχείριση των μυστικών κονδυλίων και ο Κοτζιάς του επέστρεφε τις κατηγορίες.

Ρωσοφάγος με… καλάσνικοφ!

Δεν μετέχει μόνο ο Τσίπρας στη θεατρική παράσταση που από κοινού σκηνοθετεί με τον Καμμένο. Στην ίδια παράσταση μετέχουν και οι εκτός Ελλάδας συνομιλητές του Καμμένου, ενώ γνωρίζουν με ποιον συνομιλούν. Απλώς, θέλουν να κάνουν τη δουλειά τους.

Ούτε, βέβαια, ενδιαφέρονται για τον διεθνή διασυρμό που υφίσταται η χώρα μας. Το αντίθετο. Κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν γιατί γνωρίζουν πως τέτοιες μαύρες σελίδες ξενοκρατίας ουδέποτε είχαν γραφεί στην Ελλάδα – ακόμη και στις πιο σκοτεινές εποχές.

Τι είπε ο κ. Καμμένος στις ΗΠΑ προκειμένου να παρουσιάσει το… παράλληλο σχέδιό του για το Σκοπιανό (αλά παράλληλο πρόγραμμα Θεσσαλονίκης του Τσίπρα);

Είπε ότι το σχέδιό του θα συμβάλει στην αναχαίτιση της ρωσικής διείσδυσης στα Βαλκάνια!

Για χάρη του Πάνου μέχρι τον Βούτση θα βάλει να ξυρίσει το μουστάκι ...

Δεν σου πάει το μουστάκι πρόεδρε... 

Οι μεγάλες αλήθειες λέγονται πάνω στα νεύρα και το πιο εντυπωσιακό στις δηλώσεις του Αλέξη Τσίπρα για την παραίτηση του Νίκου Κοτζιά ήταν ότι τα  μνημόνια δεν έχουν τελειώσει. «Δεν θα αφήσω κανέναν να διαταράξει την ομαλή πορεία της χώρας προς την έξοδο από την κρίση, την οριστική έξοδο από τα μνημόνια που ταλαιπώρησαν τον ελληνικό λαό τα τελευταία οκτώ χρόνια» είπε ο Αλέξης. Μέχρι χθες υπήρχε μία εντύπωση ότι η Ελλάδα είχε βγει οριστικά από τα μνημόνια. Αλλά τα μνημόνια είναι όπως τα γράμματα. Δεν έχουν τέλος.

Όπως και οι φαντασιώσεις τσαμπουκά του Αλέξη ο οποίος είπε ότι δεν θα ανεχτεί «από εδώ και στο εξής καμία, διγλωσσία από οποιονδήποτε και καμία προσωπική στρατηγική». Από ποιόν όμως; Πιο πριν είχε πει ότι δέχεται την παραίτηση του Κοτζιά με «με πόνο καρδίας». Τον Κοτζιά τον έφαγε για χάρη του Καμμένου. Σε ποιόν δίγλωσσο με προσωπική στρατηγική αναφερόταν λοιπόν ο Αλέξης. Του οποίου  οι φαντασιώσεις τσαμπουκά θυμίζουν κάτι συνταξιούχους που διηγούνται στο καφενείο πως πήγαν στην εφορία το πρωί και πως χτύπησαν το χέρι στο τραπέζι του διευθυντή. Όταν όλοι ξέρουν ότι στεκόντουσαν στην ημιανάπαυση με το καπέλο στα χέρια μέχρι να βρουν  το θάρρος μετά από ένα τέταρτο να πουν «Μπορώ να σας ενοχλήσω ;».

Θέατρο με σκηνοθέτες Τσίπρα και Καμμένο ...

Δεν ήταν αστειάκι. Ήταν η περιγραφή της ωμής πραγματικότητας. Μιλάω για τη δήλωση – σχολιασμό Τσίπρα των δηλώσεων Καμμένου στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι αντιδράσεις επί των οποίων μονοπώλησαν για μέρες την επικαιρότητα, λειτουργώντας αποπροσανατολιστικά.

Όταν ο κ. Τσίπρας δήλωνε «έχει τυφώνα, αλλά δεν λέγεται ‘Πάνος', λέγεται ‘Michael'», το εννοούσε.

Οι δυο τους είναι συνεννοημένοι, παίζουν παιχνίδι για τις καρέκλες τους και γι’ αυτό παίζουν θέατρο.

Έχουν συμφωνήσει να παριστάνει τον ανένδοτο «Μακεδονομάχο» ο Καμμένος, να επαναστατεί στα λόγια και στην πράξη να αφήνει να προχωρά η Συμφωνία των Πρεσπών και να δημιουργεί τετελεσμένα.

Ακόμη και οι εντός των ΑΝΕΛ διαφωνίες τεχνητές είναι. Συνεννοημένες.

Η ανομία είναι ο νόμος του ΣΥΡΙΖΑ ...

Δεν ήταν μια απλή Σαββατιάτικη παράσταση. Δεν ήταν το γνωστό πάρτι στην Χαριλάου Τρικούπη. Ήταν μια καταδρομική επιχείρηση κατά ενός αστυνομικού τμήματος στο κέντρο της Αθήνας, που λόγω του χώρου διέθετε ισχυρή δύναμη αστυνομικών.

Ξεκινώντας από την αρχή. Είναι απορίας άξιο πώς οργανώθηκε τόσο μεγάλη επιχείρηση χωρίς οι διωκτικές αρχές να πληροφορηθούν το παραμικρό. Είναι γνωστό πως ο αναρχοαυτόνομος χώρος ήταν υπό την ασφυκτική, πολύμορφη παρακολούθηση των αρχών. Προφανώς επί ΣΥΡΙΖΑ έπαυσε αυτή η επιτήρηση που συνοδευόταν και από τις ανάλογες πληροφορίες. Να υπενθυμίσω πως, πριν από μερικούς μήνες, δημοσιεύτηκαν σε ιστοσελίδες του αναρχοαυτόνομου χώρου φωτογραφίες δεκάδων αστυνομικών με πολιτική περιβολή, που φέρεται πως παρακολουθούσαν τις σχετικές «εκδηλώσεις». Είναι ολοφάνερο πως αυτοί οι αστυνομικοί «κάηκαν» με διαρροή μέσα από την αστυνομία, γιατί μόνον από «τα μέσα» μπορούσε να υπάρχει τόσο συγκεκριμένο και πλούσιο φωτογραφικό υλικό.

Διενεργούν το πείραμα της Αριστεράς ...

​«Να θρέψουμε τους καρπούς των κόπων μας», κάλεσε ο Τσίπρας τα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ. (Αν τουλάχιστον τους είχε καλέσει να θρέψουν τους κόπους των καρπών τους, ο Τσίπρας θα είχε κάνει ποίηση, αλλά...) Ο ευτελισμός των πάντων, από τη γλώσσα ξεκινώντας και φθάνοντας μέχρι τους θεσμούς του δημοκρατικού πολιτεύματος, είναι ο ένας τρόπος με τον οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ μένει γαντζωμένος στην εξουσία· ο άλλος είναι ο εκφοβισμός – το «μπόουλινγκ», που είχε πει εκείνος ο γραφικός από την Κρήτη.

Είτε είναι στημένη είτε γνήσια η σύγκρουση των κυβερνητικών εταίρων για το Μακεδονικό (το Reuters, χθες, μετέδωσε την εκτίμηση ότι είναι γνήσια), ο ευτελισμός της λειτουργίας του πολιτεύματος είναι δεδομένος σε κάθε περίπτωση. Μια κυβέρνηση, που στήνει καβγά για την εξωτερική πολιτική, ενόσω ο κυβερνητικός εταίρος πραγματοποιεί επίσημη επίσκεψη στις ΗΠΑ, είναι σαν ένα ζευγάρι που τσακώνεται και ξεκατινιάζεται μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου – τελείως ξεφτίλα, πολύ απλά.

Τα «δικαστήρια του λαού» στην Σοβιετική Ένωση και στο Γ’ Ράιχ ...

Νόμος είναι το δίκιο του Πολάκη. «Θα κερδίσουμε (σ.σ. τις εκλογές) αν βάλουμε κάποιους φυλακή» είπε ο υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ απευθυνόμενος στους συντρόφους του της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ… Η ωραία ιδέα των δικαστηρίων του κόμματος, που «είναι ένα με το λαό»-δεν είναι όμως καινούρια. Την εφάρμοσαν στην πράξη πολλές δεκαετίες πριν τόσο οι Σοβιετικοί του Στάλιν όσο και το Γ’ Ράιχ του Χίτλερ. Αξίζει να θυμηθούμε σύντομα την ιστορία τους για να καταλάβουμε πως λειτουργεί το σύστημα αυτό των «δικαστηρίων του λαού».

«Θα κερδίσουμε τις εκλογές, αν βάλουμε κάποιους στην φυλακή». Π.Πολάκης

Είναι κυρίαρχη η άποψη πως ο κ. Π. Πολάκης είναι ένας γραφικός υπουργός που έχει το ακαταλόγιστο και συνεπώς μπορεί να λέει ό,τι θέλει. Ποιος του δίνει σημασία;

Μερικές φορές όμως αυτά που λέει παραβιάζουν κατάφωρα όχι μόνον το Σύνταγμα της πατρίδας μας, αλλά και το Κράτος Δικαίου που αυτό υπηρετεί. Ένας πρωθυπουργός όταν δεν απομακρύνει πάραυτα έναν υπουργό που προσβάλλει με τα λεγόμενα του την συνταγματική νομιμότητα, γίνεται συνυπεύθυνος.

«Μα τι μας λες τώρα;» θα πει ο αναγνώστης. «Πρώτη φορά παρεκτρέπονται υπουργοί της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ;». Πολλές φορές, απαντώ και ο Αλ. Τσίπρας υπομειδιούσε, έχοντας ταυτόχρονα το γνωστό απλανές βλέμμα. Αλλά στην προκειμένη περίπτωση ο κ. Π. Πολάκης με δημόσιο λόγο, σε επίσημη κομματική συνέλευση, ζητεί η κυβέρνηση να βάλει κάποιους στη φυλακή, για να κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ τις εκλογές.

Οι τελευταίες ημέρες της Πομπηίας ...

Αυτή η εικόνα διάλυσης που παρουσιάζει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ φανερώνει πως επικρατεί το κλίμα «ο σώζων εαυτόν, σωθήτω.» Κατάρρευση σαν την κυβέρνηση του Ανδρουτσόπουλου, προς μεγάλη λύπη των «προθύμων».

Τελικά ο Α.Τσίπρας ανέσυρε από την ναφθαλίνη το Σκοπιανό για να διασπάσει την Νέα Δημοκρατία και τελικά το Σκοπιανό διαλύει την κυβέρνηση του. Γιατί όλη αυτή η παρακμιακή κατάσταση οφείλεται στο γεγονός πως ο Π. Καμμένος αντιλαμβάνεται πως παραμένοντας στην κυβέρνηση, επέρχεται ο πολιτικός του θάνατος. Και κάνει όλα αυτά που βλέπουμε. Βλέπουμε δηλαδή, πόσο καταλυτικά επέδρασε η συμφωνία των Πρεσπών στην διαμόρφωση του πολιτικού σκηνικού και τι συνέπειες είχε στην συγκυβέρνηση. Και όλα αυτά σε πείσμα κάποιων σχολιαστών που θεωρούν πως το Σκοπιανό ελάχιστα επηρέασε την όλη πολιτική κατάσταση.

Ο «καισαρισμός» των Τσίπρα- Ζάεφ και τα δημοψηφίσματα των άλλων ...

Σε όλον τον κόσμο – και στην πΓΔΜ – τα δημοψηφίσματα διέπονται από κάποιες παραδεκτές από όλους αρχές.

Η σημαντικότερη από αυτές είναι η ανάγκη προσέλευσης στις κάλπες ποσοστού άνω του 50% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων. Διαφορετικά το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος δεν είναι δεσμευτικό. Στην ουσία θεωρείται ως μη γενόμενο. Διότι η συμμετοχή στο δημοψήφισμα αποτελεί καθοριστικό στοιχείο της τύχης του.

Αυτό ισχύει τόσο όσον αφορά στα δεσμευτικά δημοψηφίσματα (τα οποία διενεργούνται για σοβαρά κοινωνικά ζητήματα), όσο και στα συμβουλευτικά (τα οποία διενεργούνται επί κρισίμων εθνικών ζητημάτων).

Ένα δημοψήφισμα μπορεί να είναι αποφασιστικό ή συμβουλευτικό – στην πρώτη περίπτωση παράγει κανόνες Δικαίου, δηλαδή ο λαός γίνεται νομοθέτης και στη δεύτερη εκφράζει απλώς τη γνώμη του, χωρίς να υποχρεώνονται τα αρμόδια όργανα να συμμορφωθούν.

Οπότε, στα κοινωνικά ζητήματα το αποτέλεσμα ενός δημοψηφίσματος δεσμεύει την κυβέρνηση, ενώ στα εθνικά ζητήματα δεν την δεσμεύει.

Το δικό μας Σύνταγμα, με την παράγραφο 2 του άρθρου 44, προβλέπει τη διενέργεια συμβουλευτικού δημοψηφίσματος για κρίσιμα εθνικά ζητήματα και υποχρεωτικού για ψηφισμένα νομοσχέδια που ρυθμίζουν σοβαρό κοινωνικό ζήτημα.

Δημοψήφισμα σχετικά με την αναθεώρηση του Συντάγματος δεν προβλέπεται.

Τρεις οι βάσεις. Αβολοντέ και με πιπίνι ...

Το δημοσίευμα των New York Times για την εμπλοκή του Ιβάν Σαββίδη στην διεξαγωγή του δημοψηφίσματος για το όνομα της ΠΓΔΜ έχει τρεις ενδιαφέρουσες παραμέτρους.

Πρώτον υπογράφεται από την διαπιστευμένη στο Πεντάγωνο ρεπόρτερ της εφημερίδας Έλεν Κούπερ και από τον ειδικό σε θέματα τρομοκρατίας και εθνικής ασφάλειας Ερικ Σμίτ και είναι βασισμένο σε έρευνα του OCCRP, της Οργάνωσης Δημοσιογραφικής Έρευνας για την Διαφθορά και το Οργανωμένο Έγκλημα. Είναι σαφές ότι το δημοσίευμα προέρχεται από την αμερικανική κυβέρνηση που εκτός από την εθνική  ασφάλεια, ερεύνησε τις παραμέτρους τρομοκρατίας, διαφθοράς ή την εμπλοκή του οργανωμένου εγκλήματος σε σχέση με το Μακεδονικό.

Εξωτερική πολιτική μετρώντας τις ψήφους των Σκοπιανών ...

Αυτή τη φορά δεν θα μιλήσω εγώ. Θα αφήσω να μιλήσει ο υπουργός των Εξωτερικών της χώρας κ. Κοτζιάς. Θα καταγράψω – για την ακρίβεια θα αντιγράψω – αυτά που ο κ. Κοτζιάς είπε σε εκπομπή της ΕΡΤ (βεβαίως) την επομένη του δημοψηφίσματος στα Σκόπια.

Τα απομονώνω τα μαθηματικά του κ. Κοτζιά γιατί μπορεί να μην τα προσέξατε. Και αξίζει τον κόπο, για να καταλάβετε πού έχουμε πέσει.

Είπε για τον Σκοπιανό πρόεδρο Ιβάνοφ που δήλωσε ότι απέτυχε το δημοψήφισμα: «Έχει εκλεγεί ως πρόεδρος της χώρας με 520.000 ψήφους και μάλιστα στο παρελθόν είχε εκλεγεί και με 439.000 ψήφους. Το ναι στο δημοψήφισμα ήταν 610.000. Δηλαδή αυτός που έχει βγει με 500.000 και θεωρεί τον εαυτό του έγκυρο, θεωρεί άκυρες τις 610.000»!

Συνέκρινε δηλαδή τη συμμετοχή στο δημοψήφισμα με την εκλογή προέδρου!

Ο Κότσο τους έπιασε Κώτσους; Ή συμβαίνει κάτι άλλο;

Έχει γίνει μόνιμο ρεφραίν «για σκεφτείτε αν αυτό συνέβαινε επί Νέας Δημοκρατίας, τι θα γινόταν!» Έχει καταντήσει πλέον μια διατύπωση καθημερινής ισχύος, λόγω των πεπραγμένων των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Τελευταίο επίτευγμα τους η απαξίωση ενός πρώην κολοσσού, της ΔΕΗ. Και τελευταίο επίτευγμα της ΔΕΗ είναι η εμπλοκή της σε ένα διαφαινόμενο οικονομικό σκάνδαλο με πολιτικές προεκτάσεις.

Ως γνωστόν η ΔΕΗ αγόρασε κάτω από «περίεργες» συνθήκες –κομψός χαρακτηρισμός—μια εταιρεία του ίδιου κλάδου, που ω του θαύματος, ανήκει στον Κότσο Ανγκιούσεφ αντιπρόεδρο του κόμματος του Ζάεφ. Και ξανά, ω του θαύματος, η συμφωνία «έκλεισε» ενώ το Σκοπιανό ζήτημα έκαιγε και οι δύο πλευρές ετοίμαζαν την συμφωνία. Το θαύμα τρίτωσε όταν το ΔΣ.της ΔΕΗ αποφάσισε την εξαγορά στις 6 Φεβρουαρίου 2018, ενώ η εισήγηση είχε γίνει μόλις την προηγούμενη ημέρα. Πρωτοφανής η ταχύτητα.