Τροχονόμοι της διαπλοκής και δράκοι της ενημέρωσης...

Πανηγυρίζει και θριαμβολογεί ο ΣΥΡΙΖΑ ότι τάχα με το νόμο για τα κανάλια «βάζει τάξη στο τηλεοπτικό τοπίο» και πολεμάει τους «ολιγάρχες».

Επειδή με ένα γκεμπελικής, παπαδοπουλικής έμπνευσης νομοθέτημα επιβάλλει την… διαφάνεια!

Και ήταν τόση η χαρά τους, που δεν μπορούσαν να την κρύψουν.

Ο ένας μετά τον άλλον οι υπουργοί, από το βήμα της Βουλής, αποκάλυψαν τις πραγματικές τους προθέσεις.

Προκειμένου να στηρίξουν το εξάμβλωμα, έκαναν το λάθος να αναφερθούν σε ρεπορτάζ που δεν τους άρεσαν και κανάλια που (τάχα) δεν τους στήριξαν.

Επομένως, όταν έλεγαν ότι θα βάλουν τάξη, το εννοούσαν.

Δεν εννοούσαν δηλαδή ότι θα βάλουν τάξη στις τηλεοπτικές άδειες (αυτό έτσι κι’ αλλιώς δεν θα μπορούσαν να το κάνουν), αλλά ότι θα βάλουν τάξη στην ενημέρωση.

Και με γκεμπελικό τρόπο αποφάσισαν πως είναι δυνατόν σε μια δημοκρατική χώρα ο υπουργός αρμόδιος για τον Τύπο όχι μόνο να γίνεται «καναλάρχης», αλλά και να κρατά στα χέρια του τις άδειες, να ορίζει τον αριθμό τους, να ορίζει το τίμημα.

Φυσικά, ο σκοπός είναι άλλος.

Γιατί θα αποτύχει (και αυτή) η Κυβέρνηση...

Τα στοιχεία που ανακοίνωσε ο ΟΟΣΑ είναι συγκλονιστικά. Η πτώση του κατά κεφαλήν ΑΕΠ στην Ελλάδα από το 2007 έως το 2015 έφτασε το 27,5%. Η ανεργία παραμένει σε ανεμοδαρμένα ύψη και αναμένεται (μετά την εν εξελίξει φοροκαταιγίδα) να αυξηθεί κι άλλο. Καθώς μπαίνουμε στο 2016, όχι μόνο δεν υπάρχει προοπτική ανάκαμψης αλλά είναι βέβαιο πως η κατηφόρα θα συνεχιστεί, ίσως και πιο απότομα. Στη διάρκεια του επόμενου χρόνου θα φλερτάρουμε με τα δύο τρομακτικά τριαντάρια: σωρευτική πτώση του ΑΕΠ κατά 30% και ανεργία 30%, διπλάσια για τους νέους. Αυτά είναι νούμερα που συναντά κανείς σε χώρες μετά από πόλεμο, ιδίως μετά από πόλεμο που έχουν χάσει.

Πώς θα θυμούνται τα παιδιά μας μετά από δεκαετίες αυτήν την περίοδο; Με ποιον τρόπο θα ερμηνεύουν οι ιστορικοί αυτήν την «ειρηνική καταστροφή»; Ποιοι θα θεωρηθούν υπεύθυνοι γι’ αυτό το έγκλημα;

Ήρθε η ώρα του πικρού «λογαριασμού» για τον Τσίπρα…

Η κυβέρνηση δείχνει σαν να μην έχει καταλάβει τι συνέβη από τον Ιανουάριο έως τον Ιούνιο, όταν η χώρα βρέθηκε με το ενάμισι πόδι εκτός ευρώ. Συνεχίζει στην ίδια λογική, προσπαθώντας να διαπραγματευτεί εκείνα τα οποία η ίδια συνομολόγησε στο μνημόνιο του καλοκαιριού.

Αποτέλεσμα: οι Γερμανοί έστειλαν τον Λετονό αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκή Επιτροπής Βάλντις Ντομπρόβσκις να εξηγήσει ότι δεν γίνεται να αλλάξει τίποτα από όσα έχουν ήδη συμφωνηθεί. Και να προειδοποιήσει ότι αν δεν ληφθούν αμέσως όλα τα μέτρα, δεν θα εκταμιευτεί η δόση των 2 δισ ευρώ, δεν θα ανακεφαλαιοποιηθούν οι τράπεζες και, συνεπώς, θα κινδυνεύσουν με κούρεμα οι καταθέσεις.

Wolfgang Schaeuble: ο "μπαμπούλας" του ΣΥΡΙΖΑ...

Σχετικό "Χιούμορ ποιότητας" της   ΑΒγής του Φίλη ... 

Καθυστέρησαν ένα εξάμηνο την συμφωνία. Πληρώνουμε την καθυστέρηση με πρόσθετα 30 δισ. Υπέγραψαν 48 προαπαιτούμενα για τα 3 δισ. του Οκτώβρη. "Ξέχασαν" τα προαπαιτούμενα κάπου στα 12. Ρισκάρουν την πρώτη δόση. Και τι κάνει η πρώτη φορά αριστερά... Βγάζει από την ντουλάπα τον "μπαμπούλα" Schaeuble που τους κυνηγάει... Είναι ή δεν είναι τσίρκο;
Πληρώσαμε τον Βαρουφάκη και τις ανοησίες του στις Βρυξέλλες και στο Βερολίνο με 30 δισ. ευρώ και φορτωθήκαμε δανεικά 86 δισ. ευρώ αντί 56 δισ. που θα δανειζόμαστε αν ο Τσίπρας δεν έπαιζε τους ζουρνάδες... και τα νταβούλια και αν ο Βαρουφάκης δεν έκοβε τον ύπνο... των δανειστών με την απειλή ότι η Ελλάδα μπορεί και να φύγει από το ευρώ.
Στέναξαν το καλοκαίρι τα ασφαλιστικά Ταμεία, οι Δήμοι, τα κρατικά Νοσοκομεία και τα Σχολεία ενώ καθυστέρησαν οι συντάξεις για να βρούμε λεφτά να πληρώσουμε την δόση του ΔΝΤ ώστε να κάνει ο Βαρουφάκης τον καμπόσο αλλά στον ΣΥΡΙΖΑ δεν πήραν τίποτε χαμπάρι...

Και τα ελληνοτουρκικά στην εικόνα...

Π​​ριν από είκοσι χρόνια, τα λέγαμε «εθνικά θέματα» (κακώς, αλλά ας είναι καλά ο πρόεδρος Αντώνης και το Μακεδονικό του...) και ήσαν τα μόνα που άξιζαν τον τιμημένο προσδιορισμό «εθνικά». Ολα τα άλλα, τα Δημόσια Οικονομικά, η Υγεία, η Παιδεία κ.λπ., όλα αυτά δηλαδή που συνιστούν το κράτος μας που κατέρρευσε με τη χρεοκοπία, ήσαν δευτερεύοντα για τους πολλούς, αδιάφορα και αφημένα στη ρουτίνα του λαϊκισμού αριστερού ή δεξιού.

Εκτοτε έγιναν πολλά: η ανάπτυξη της δεκαετίας του 1990, στην πορεία προς το ευρώ, καθώς και το παρελκόμενο life-style, που εξέφραζε τις ανάγκες μιας κοινωνίας, η οποία ξαφνικά μάθαινε να απολαμβάνει πολυτέλειες άγνωστες μέχρι πρότινος, μας έστρεψαν αλλού. Η ευζωία έγινε το δικό μας American dream. Επειτα, ως γνήσιοι επαρχιώτες του κόσμου που είμαστε, την ψωνίσαμε με τους Ολυμπιακούς και, αφού τους κάναμε πολύ ωραία (αλλά με τι κόστος...), πιστέψαμε πια ότι είχαμε περάσει σε μία κατηγορία από την οποία υποβιβασμός δεν θα μπορούσε να γίνει. Εκεί ήταν το απόγειο της ιστορικής εποχής της Αστακομακαρονάδας, που έληξε απότομα το 2010 με το κακορίζικο στο Καστελλόριζο.

Επιστροφή στο (κακό) παρελθόν;

Το πρόβλημα με την σημερινή κυβέρνηση, δεν είναι ότι έχει πει πάρα πολλά ψέματα, ότι έχει υποσχεθεί στους πάντες τα πάντα και ότι  δεν μπορεί να κάνει σχεδόν τίποτε από όλα αυτά όσα προεκλογικά δήλωνε.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι δεν ξέρει, δεν μπορεί και ίσως δεν θέλει τελικά να «κυβερνήσει» αυτή την χώρα.
 Γιατί κυβέρνηση δεν είναι να αλλάζεις –κατά το δοκούν και χωρίς προετοιμασία- νόμους, γιατί έτσι θεωρείς ότι σε βολεύει (και αυτό είναι αμφίβολο πάντως) , ούτε να τοποθετείς δικούς σου ανθρώπους σε όποια θέση υπάρχει κενή ή την κανείς κενή για να τοποθετήσεις εκεί κάποιον δικό σου.

Κυβέρνηση σημαίνει από την μια έχω ένα συγκεκριμένο και κυρίως εφαρμόσιμο σχέδιο με προοπτική για την χώρα και από την άλλη διαχειρίζομαι την κατάσταση όσο πιο καλά μπορώ , με βάσει τα πραγματικά δεδομένα και όχι όσα θέλω, ελπίζω ή υποθέτω.

Οι επιλογές της « #proti_fora_aristera »...

Δ​​ύσκολα μπορεί να είναι κάποιος σήμερα αριστερός. Κυρίως επειδή «ο σοσιαλισμός», όπως είπε και η Μάργκαρετ Θάτσερ, «τελειώνει όταν τελειώσουν τα λεφτά των άλλων». Και τα λεφτά των αγορών για την Ελλάδα τέλειωσαν προ πολλών ετών. Μπορεί όμως η Αριστερά να είναι χρήσιμη σε εποχές οικονομικής δυσπραγίας; Αναμφίβολα, όταν προωθεί μέτρα πολιτικού φιλελευθερισμού που η ελληνική Δεξιά δεν αγγίζει λόγω ιστορικών αγκυλώσεων. Μην ξεχνάμε ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου, που τόσο προσπαθεί να μιμηθεί ο κ. Αλέξης Τσίπρας, είχε μια καταστροφική για την οικονομία πρώτη τετραετία, αλλά ταυτοχρόνως πέρασε και μέτρα εκσυγχρονισμού του οικογενειακού δικαίου (πολιτικός γάμος, αποποινικοποίηση της μοιχείας, αυτόματο διαζύγιο κ.λπ.).

Δυστυχώς, η «πρώτη φορά Αριστερά» δεν αποδεικνύεται μόνο παλαιολιθική στα οικονομικά. Είναι και αντιδραστική στα υπόλοιπα. Δεν θα αναφερθούμε μόνο στα πανηγύρια της 25ης Μαρτίου -«λαός, στρατός, εθνικολαϊκισμός»-, η συμπαραγωγή των οποίων ήταν του κ. Πάνου Καμμένου και της κ. Ρένας Δούρου. Υπάρχουν και πολλά άλλα που δείχνουν τον απύθμενο αμοραλισμό της κυβέρνησης σε ευαίσθητα για την Αριστερά ζητήματα. Εγραψε την περασμένη Κυριακή ο κ. Στέφανος Κασιμάτης: «Κατάπληξη προκάλεσε σε νομικούς κύκλους το πρόσωπο το οποίο επέλεξε η κυβέρνηση για τη θέση του προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας. Πληροφορώ τους κατάπληκτους ότι ο πρωθυπουργός άκουσε τη “φωνή του Θεού”, ας το πούμε έτσι» (Καθημερινή 25.10.2015).

Το σίγουρο έσοδο...

Τελικά μπορεί να είναι τα τέλη κυκλοφορίας. Μια χαρά προορισμός για να καταλήξει ο ΦΠΑ που πάει να σκάσει επάνω στην εκπαίδευση. Η αυτοκίνηση είναι απόδειξη ευζωίας, θα έλεγε και ο Φίλης. Επίσης τα τσιγάρα και το αλκοόλ παραμένουν διαθέσιμα ως δεξαμενή άντλησης φορολογικών εσόδων με ισχυρή επένδυση ηθικής: η φορολόγηση σε αποτρέπει από την κατανάλωση και αυτό κάνει καλό στην υγεία, τη δική σου και του συστήματος. Κάτι τέτοιο, λοιπόν, θα γίνει. Θα εγγραφούν τα έσοδα στον προϋπολογισμό όπως τα σκουπίδια σπρώχνονται κάτω από το χαλί. Απόδοση; Κανένας δεν ξέρει. Αν αυξηθούν τα τέλη κυκλοφορίας, θα πολλαπλασιαστούν οι απηυδισμένοι που καταθέτουν πινακίδες. Και αν επιβαρυνθούν τσιγάρα και αλκοόλ, θα είναι σαν να επιδοτείται το λαθρεμπόριο. Τόσα χρόνια αυτά δεν συμβαίνουν; Τέλος πάντων, το θέμα μας δεν είναι πού θα επιβληθεί ο φόρος. Το θέμα μας είναι ο ίδιος ο φόρος, η λογική που οδηγεί στην επιβολή του.

Το μονοπάτι προς τον Τσαβισμό...

Ο ​​υπουργός Παιδείας ακόμη μια φορά κατέπληξε το πολυπληθές κοινό του. Προτείνει σε όσους γονείς δεν μπορούν να συνεχίζουν να πληρώνουν ιδιωτική εκπαίδευση για τα παιδιά τους να τα στείλουν στη δημόσια, ώστε με τον τρόπο αυτό να ασκήσουν πίεση στο κράτος να τη βελτιώσει. Πόσο αφελής σκέψη εκ μέρους του – λες και υπάρχουν γονείς που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τα παιδιά τους σαν ομήρους σε μια κατάληψη. Είναι βέβαια περίεργο ότι ο ίδιος έχει ένα παιδί και, παρ’ όλα αυτά, δεν έχει τη στοιχειώδη φαντασία για να καταλάβει πώς αντιλαμβάνονται οι περισσότεροι άλλοι την υποχρέωση προς τα παιδιά τους, ούτε όμως και τη συναισθηματική νοημοσύνη ώστε να επικοινωνήσει με όσους θέλουν να εξασφαλίσουν το καλύτερο για τη μόρφωση των παιδιών τους.

Η «Χώρα του Όχι»...

Τέτοιες μέρες, μέρες που η εθνική συλλογική μνήμη ξυπνά, κάθε χρόνο, θαρρείς μετά από έναν βαθύ λήθαργο, πολλά έρχονται στο νου.

Ηρωικές στιγμές, γεγονότα, δηλώσεις, ιστορικές ομιλίες, ιστορικά κείμενα.

Ένα απ’ αυτά είναι το περίφημο άρθρο του μεγάλου Γάλλου ακαδημαϊκού και συγγραφέα Μισέλ Ντεόν, ενός από τους σημαντικότερους φιλέλληνες.

Τίτλος του, «Η ψυχή της Ελλάδας δεν υπέκυψε ποτέ».

Ποιους εκπροσωπεί και για ποιους μεριμνά η νέα κυβέρνηση...

Ελάχιστα επισημάνθηκε, και ήδη λησμονήθηκε, ότι χάρη σε ένα απαράδεκτο εκλογικό σύστημα, όπως και στη νομοθετημένη μεθόδευση της αποτιμήσεως του εκλογικού αποτελέσματος, ο ΣΥΡΙΖΑ του κ. Αλέξη Τσίπρα κυβερνά εκπροσωπώντας μόλις το 19% του ελληνικού λαού! Και ιδού πώς.

Από το σύνολο των δικαιουμένων ψήφου σχεδόν το 46% απείχε. Και από το υπόλοιπο 54% που ψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ έλαβε το 36,4%. Αρα μόνο το 19% του συνόλου των εγγεγραμμένων που δικαιούνται ψήφο (ψηφισάντων και μη ψηφισάντων μαζί). Παρά δε το ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κατέλαβε νομίμως τις 145 από τις 300 έδρες στη Βουλή (χάρη και στο απαράδεκτο μπόνους των 50 εδρών) πάλι θα ήταν μειοψηφία χωρίς τους ΑΝΕΛ. Αν το 46% που δεν ψήφισε ισχυριζόταν τώρα ότι δεν το εκπροσωπεί η κυβέρνηση, καλείται να το βουλώσει.

Ούτε εμείς θα κλάψουμε αν ιδιωτεύσει ο Σπίρτζης ...

Χθες ο κορβανάς δεν είχε ούτε για τα οικογενειακά επιδόματα σε πολύτεκνους. Προμηθευτές του κράτους μένουν απλήρωτοι. Εξαγωγείς περιμένουν επιστροφές ΦΠΑ. Οι φορολογούμενοι πληρώνουν τις ζημιές κρατικών επιχειρήσεων. Και ο σύντροφος Σπίρτζης θέλει κράτος ολόρθο και ας το πληρώνουμε από την τσέπη μας. Με τέτοια κυβέρνηση πάλι σε εκλογές θα μας πας σύντροφε Τσίπρα.
Εάν δεν είναι σε εξέλιξη ένα νέο "ευφυές" αριστερό σχέδιο δουλέματος των κουτόφραγκών-δανειστών (βεβαίως και όλων μας) σε αυτά που συμφώνησε ο Αλέξης Τσίπρας για την αποκρατικοποίηση και τις ιδιωτικοποιήσεις έχουμε στα σκαριά νέα κυβερνητική διάσπαση. 

Από τη μια τους Τσίπρα, Παππά, Φλαμπουράρη, Σταθάκη, Τσακαλώτο και (κατά περίπτωση...) τον Δραγασάκη, να υποκλίνονται στις Βρυξέλλες στους Γιούνκερ και Ντράγκι. Στο Βερολίνο στην Μέρκελ. Και σε Παρίσι και Αθήνα στον Ολάντ υποσχόμενοι 9 ιδιωτικοποιήσεις "προκαταβολή" και 23 συνολικά με την συμφωνία.
Και από την άλλη τον Δρίτσα, τον Σπίρτζη, τον Σκουρλέτη και κάποιους ασήμαντους του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση, στην Βουλή και στην Ευρωβουλή να παριστάνουν τους "ζηλωτές" του κράτους – πατερούλη και της μισθοδοσίας των τρωκτικών από την τσέπη των φορολογούμενων. Ευτυχώς που έβγαλαν από την βιτρίνα τους Κουρουμπλή και Μπαλτά για να μην χαλάνε την εικόνα των υποκλίσεων.

Αγωγή 10 εκατ. ευρώ στον κ. Καμμένο καταθέτει ο Δ. Γιαννακόπουλος...

Αγωγή, ύψους 10 εκατ. ευρώ, εναντίον του Πάνου Καμμένου, καταθέτει ο επιχειρηματίας Δημήτρης Γιαννακόπουλος, με αφορμή τις πρόσφατες καταγγελίες του υπουργού Άμυνας και προέδρου των Ανεξάρτητων Ελλήνων.
Σε γραπτή του δήλωση, ο κ. Γιαννακόπουλος επισημαίνει ότι καταθέτει αγωγή προκειμένου να υπερασπιστεί την προσωπικότητα, την τιμή και την υπόληψή του.

Παράλληλα, ξεκαθαρίζει ότι ζητά 10 εκατ. ευρώ «όχι για να γίνω πλουσιότερος αλλά για να εξαλειφθεί η δυνατότητα τόσο στον ίδιο τον Καμμένο όσο και στον οποιονδήποτε άλλο, να μετατρέπει το βήμα της Βουλής σε βήμα συκοφαντίας».

Στ. Μάνος - ΔΡΑΣΗ: 700 ευρώ σύνταξη για όλους...

Τη θέση της Δράσης για τη βασική σύνταξη 700 ευρώ για όλους, στα 67 τους χρόνια, ανέπτυξε στο ΣΚΑΪ 100,3 ο πρόεδρος της παράταξης Στέφανος Μάνος.

Όπως εξήγησε, τα χρήματα αυτά θα πληρώνονται από τη φορολογία, ενώ θα καταργηθούν όλες οι υποχρεωτικές ασφαλιστικές εισφορές, κάτι που όπως σημείωσε, θα βοηθήσει και στην ανάπτυξη, γιατί οι εταιρίες θα κάνουν πιο εύκολα προσλήψεις.

Πάλι σε φάση επαναστατικής γυμναστικής;

Η ρητορική που χρησιμοποίησε ο κ. Τσίπρας στην κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Γάλλο Πρόεδρο Ολάντ θυμίζει έντονα τα… πρώτα επαναστατικά του βήματα – πριν από τις εκλογές του Ιανουαρίου, αλλά και μετά, μέχρι το γελοίο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου.

Τότε που επιδιδόταν σε επαναστατική γυμναστική στην πλάτη του ελληνικού λαού.

Θα μπορούσε να υποστηρίξει κανείς πως ο κ. Τσίπρας ήθελε να στείλει ένα μήνυμα στην τρόικα-κουαρτέτο, μέσω Ολάντ.

Αυτή είναι η αθώα ερμηνεία. Και μάλλον αφελής.

Όλοι γνωρίζουμε – και η Ιστορία των τελευταίων χρόνων έχει δείξει – πως η Γαλλία, αλλά και οποιαδήποτε μεμονωμένη χώρα, δεν μπορεί να παρέμβει ώστε να αλλάξουν οι όροι μιας συμφωνίας.

Θα μπορούσε επίσης κάποιος άλλος να ισχυριστεί πως ο κ. Τσίπρας και οι λοιποί σκόπιμα διογκώνουν το πρόβλημα, ώστε μετά να πανηγυρίσουν για τη λύση.

Αυτή είναι η προπαγανδιστική ερμηνεία. Και η συνήθης.

Τα «αγκάθια» του ασφαλιστικού ...

«Αγκάθια» υπάρχουν πολλά σε όσα η κυβέρνηση πρέπει να πετύχει ώστε να ικανοποιήσει τις επιταγές του τρίτου μνημονιακού δανεισμού. Ομως, το ασφαλιστικό είναι μεταξύ των τριών πιο δύσκολων απαιτουμένων. Για δύο λόγους. Το λογιστικό αποτέλεσμα των αλλαγών που θα περιληφθούν στην αναθεώρηση Κατρούγκαλου πρέπει να είναι πολύ καλύτερο από όσα αρχικώς είχε εκτιμηθεί. Ετσι, οι αλλαγές πρέπει να μειώνουν το δημοσιονομικό βάρος του συνταξιοδοτικού κατά τουλάχιστον το ποσό που υπέγραψε ο πρωθυπουργός, δηλαδή 9 δισ. μέχρι το 2018.

Επιπλέον, οι αλλαγές που θα συμπεριληφθούν στον νόμο πρέπει να εξουδετερώνουν τον κίνδυνο επιβάρυνσης του δημοσίου χρέους σε ορίζοντα 70 ετών. Τα δύο αυτά χαρακτηριστικά αποτελούν σημαντικά προαπαιτούμενα της συζήτησης για τη νέα διευθέτηση του ελληνικού χρέους και οι ελεγκτές θα σταθούν με αυστηρότητα στις παραμέτρους του νέου συστήματος που υποσχέθηκε ο κ. Τσίπρας.

Προσοχή για να μην « μείνουμε στον άσσο»...

Η Ελλάδα χρειάζεται περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη στιγμή, τα τελευταία πενήντα χρόνια τουλάχιστον, επενδύσεις. Και μάλιστα επενδύσεις από το εξωτερικό.
 Επενδύσεις μεγάλες, πολύ γρήγορα που να μπορούν να τονώσουν την παραγωγική βάση της χώρας.
Επενδύσεις που από την μια θα δώσουν μια ανάσα στην χώρα και θα δώσουν αισιοδοξία για οικονομική ανάπτυξη και καταπολέμηση της ανεργίας και από την άλλη θα βοηθήσουν σημαντικά στην εικόνα τις χώρας στις διεθνείς αγορές. Θα δώσουν μια αίσθηση ότι κάτι αλλάζει στην Ελλάδα.
 Όπως λένε οι ασχολούμενοι με τις επιχειρήσεις και τις επενδύσεις, μια επένδυση φέρνει μια άλλη. Και μάλιστα όσο μεγαλύτερη είναι η επένδυση και όσο σε πιο σταθερό έδαφος γίνεται, τόσο πιο μεγάλες είναι και οι επόμενες επενδύσεις.

Χ.Θεοχάρης για αποπομπή Σαββαΐδου: Δεν είδαμε από την κυβέρνηση την ίδια ευαισθησία για τους υπουργούς της...

Κύριε Θεοχάρη, πώς σχολιάζετε την αποπομπή της κ.Σαββαΐδου;

Χ.Θ.: H  αποπομπή της κυρίας Σαββαΐδου θα πρέπει να εκληφθεί από όλους ως δείγμα απαξίωσης του θεσμού, που δυστυχώς έχουν να επιδείξουν και η παρούσα και η προηγούμενη Κυβέρνηση. Θα πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν είναι δυνατόν να αλλάζουμε συνεχώς τους κανόνες λειτουργίας των θεσμών, όπως μας βολεύει, ακόμη και όταν θέλουμε να εξυπηρετήσουμε θεμιτές σκοπιμότητες. Και- πιστέψτε με- δε νιώθω πως είναι καν θεμιτές οι σκοπιμότητες.

Αρχή άνδρα δείκνυσι...

Ο Λάκης Λαζόπουλος υπό ποίαν ιδιότητα προσεκλήθη στη βραδιά με τον πρόεδρο Ολάντ στο Γκάζι; Ως εκπρόσωπος της Ελλάδας του πνεύματος; Ως γαλλόφωνος, μιας και η Ελλάδα είναι μία από τις χώρες που συμμετέχουν στο δίκτυο της γαλλοφωνίας; Ή ως χωρατατζής, εμβληματική φυσιογνωμία της χώρας μας επί κυβερνήσεως Τσίπρα, όπως ήταν η Μελίνα επί παπανδρεϊσμού; Ή, καλύτερα ακόμη, όπως ήταν η Μπαρντό για τον Ντε Γκωλ. Ο,τι και να ’ναι, υποθέτω ότι ο κ. Ολάντ θα χάρηκε πολύ για τη γνωριμία και θα απήλαυσε την πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση που είχαν οι δύο άνδρες για τις σχέσεις του ελληνικού με τον ευρωπαϊκό πολιτισμό, τον Πλάτωνα, τον Σατωβριάνδο και τον Προυστ.

Τις «μαγκιές», τις πληρώνουμε πάντα πολύ ακριβά (Η περίπτωση της «απόλυσης» Σαβαίδου)

 To πολιτικό σύστημα της χώρας μας, οι περισσότεροι από τους πολιτικούς, φαίνεται πως δεν έχουν αντιληφθεί ούτε σε ποια κατάσταση , βρίσκεται η χώρα σε σχέση με την θέση της στην Ευρώπη , ούτε επίσης το ποια είναι η όλη αντιμετώπιση η οποία έχει η Αθήνα από τους εταίρους μας, με βάσει τις συμφωνίες που έχει υπογράψει.

 Και γι αυτό, για λόγους «εθνικής υπερηφάνειας» (διάβαζε μαγκιάς) αλλά και προφανώς γιατί δεν έχουν σαφή αίσθηση και αντίληψη των δεδομένων και των επιπτώσεων που έχουν ορισμένες κινήσεις τους , λένε και κάνουν πράγματα τα οποία δημιουργούν πολύ αρνητικά δεδομένα για την χωρά.