Ζημιές εκατό ημερών... (#proti_fora_aristera)

Τρεις μήνες μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης από τους ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ όλα είναι χειρότερα στη χώρα. Η αγορά που έδειχνε κάποια σημεία επανάκαμψης τελμάτωσε. Οι προσδοκίες για ανάπτυξη της οικονομίας διαμορφώνονται όλο και πιο χαμηλά· από 2,5% που ήταν η αρχική πρόβλεψη διολίσθησε στο 0,6% και όλοι πιθανολογούν ότι στο τέλος θα υπάρχει αρνητικό πρόσημο.

Κάποιες μεταρρυθμίσεις, που είχαν ξεκινήσει, όχι μόνο τελμάτωσαν αλλά όπως στον χώρο της Παιδείας αντιστρέφονται, με αποτέλεσμα να γυρνάμε στις χειρότερες περιόδους διάλυσης και ανομίας. Το άγος του κομματικού κράτους που σημάδεψε τις κυβερνήσεις Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ πολλαπλασιάστηκε. Φίλοι, συγγενείς, και αποτυχημένοι πολιτευτές στελεχώνουν τη δημόσια διοίκηση, μη έχοντας τις περισσότερες φορές ιδέα για το αντικείμενο που καλούνται να διαχειριστούν. Σε επίπεδο θεσμών η Βουλή γίνεται αρένα με την κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου να φέρεται ως ελέω Θεού μονάρχης, ενώ ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μετέχει σε μικροκομματικές συνάξεις της.

Παρελθόν ο εφιάλτης για την Κύπρο, μέλλον για την Ελλάδα...

Είναι απορίας άξιο για ποιο λόγο κάνουν κάποιοι ότι δεν καταλαβαίνουν τους λόγους για τους οποίους όλοι βγαίνουν από τα μνημόνια και η Ελλάδα ετοιμάζεται να μπει ακόμη πιο βαθιά.

Μόλις πρόσφατα, ο διεθνής οίκος αξιολόγησης Fitch διατύπωσε την εκτίμηση ότι η Κύπρος δεν θα χρειαστεί να αντλήσει το σύνολο των 10 δις ευρώ του διεθνούς πακέτου διάσωσης, επιβεβαιώνοντας παράλληλα την αξιολόγηση του μακροπρόθεσμου αξιόχρεου της Κύπρου σε B- με θετική προοπτική, αναβαθμίζοντας το ανώτατο όριο της χώρας (country ceiling) σε BB- από Β και διατηρώντας το βραχυπρόθεσμο αξιόχρεο της χώρας σε Β.

Την ώρα που η Ελλάδα και οι τράπεζές της και οι δημόσιες επιχειρήσεις της, όπως η ΔΕΗ, αναβαθμίζονται, για την Κύπρο οι οίκοι έχουν μόνο καλά λόγια.

Το σκληρότερο άρθρο που γράφτηκε ποτέ για τον Βαρουφάκη ...

Αυτό το άρθρο γράφηκε στον ιστότοπο Slate τον περασμένο Φεβρουάριο και ήταν μάλλον προφητικό.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο γαλλικό σάιτ Slate.fr το οποίο διευθύνει ο πρώην διευθυντής της Le Monde, Ζαν-Πιερ Κολομπανί, και είναι ό,τι πιο σκληρό έχει γραφεί για την ελληνική κυβέρνηση. Να σημειωθεί ότι το αμερικανικό Slate.com απηχεί τις απόψεις της αμερικανικής κεντροαριστεράς, έχει έδρα το Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνιας, μεγάλη επισκεψιμότητα εντός και εκτός ΗΠΑ και θεωρείται ένα από τα πιο έγκυρα σαιτ των Ηνωμένων Πολιτειών.

Το άρθρο έχει τίτλο «Η παράδοση της Ελλάδας»: Εβριζαν συνεχώς τους Γερμανούς...

...Το «όχι» που είπε ο Σόιμπλε στο πρώτο αίτημα των Ελλήνων για συμφωνία εξηγείται. Ο γερμανός ΥΠΟΙΚ καθυβρίστηκε από τον Ελληνα ομόλογό του Γιάνη Βαρουφάκη -τον οποίο δεν αντέχει ούτε να βλέπει πλέον. Η Ελλάδα έπρεπε να επιστρέψει με το σύμφωνο που είχε υπογράψει η προηγούμενη κυβέρνηση. Τελεία. Και αυτή είναι η συμφωνία που υπέγραψε η Ελλάδα την Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου, παρά τις επικοινωνιακές κορώνες για να χρυσωθεί το χάπι.

Οι δύο όρκοι του Αλέξη Τσίπρα...

Αρκετοί υπουργοί και βουλευτές δεν το κρύβουν. Είτε παραδέχονται ανοικτά ότι προκρίνουν τη δραχμή είτε μουρμουρίζουν «γιατί όχι δραχμή;». Μερικοί πάνε και λίγο πιο μακριά και συζητούν και την έξοδο από την Ε.Ε. ως «τελικό στρατηγικό στόχο». Αν όμως είναι να πάμε στη δραχμή αυτό να συμβεί έπειτα από μία ειλικρινή, ανοικτή συζήτηση και με σχέδιο. Θα είναι τραγικό, αν όχι εγκληματικό, κάποιοι να μας ωθήσουν εκεί... με τρόπο, επιρρίπτοντας την ευθύνη στους «κακούς ξένους».

Φθάνουμε στο σημείο Μηδέν. Κάναμε το τελικό άθροισμα και είδαμε πόσα μπορούμε να πάρουμε από Ρώσους, Κινέζους και Αμερικανούς. Παίξαμε το παιχνίδι του γεωπολιτικού σκιάχτρου και δεν προσγειώθηκαν στο «Ελευθέριος Βενιζέλος» ούτε Αντόνοφ με ρούβλια ούτε Μπόινγκ με δολάρια.

Το νόμιμο είναι πάντα και ηθικό;

Το παράδειγμα γεν. γραμματέων (και άλλων αξιωματούχων)...
Να λοιπόν που το περίφημο ερώτημα περί  του αν το νόμιμο είναι πάντα και ηθικό, ένα ερώτημα που κυριάρχησε στο 2008 και 2009 με αφορμή υποθέσεις σχετικές με τον τότε υπουργό Πολιτισμού Γ Βουλγαράκη επανέρχεται στο προσκήνιο.
 Και επανέρχεται σχεδόν κάθε μέρα μια και πολλοί διορισμοί και τοποθετήσεις έχουν τέτοια στοιχεία.
 Για παράδειγμα , κατά ποσόν σύζυγος υπουργού μπορεί (είναι ηθικό δηλαδή) να τοποθετείται από άλλο υπουργό Πρόεδρος κρατικού κέντρου, ή κόρη βουλευτού να τοποθετείται σύμβουλος υπουργού, ή σύζυγος γενικού γραμματέα να τοποθετείται σύμβουλος του υπουργού στο  ίδιο υπουργείο…
Νόμιμα μπορεί να είναι όλα αυτά Είναι όμως και ηθικά?

Να αποφύγουμε «εμφυλιοπολεμικές» καταστάσεις ...

Έχουμε αρκετές φορές άπας τις στήλες , επισημάνει  ότι το «πολίτικο προσωπικό» σήμερα (και πολιτικό προσωπικό χαρακτηρίζουμε τους βουλευτές και υπουργούς) είναι το χειρότερο που είχε ποτέ η χώρα. Και από πλευράς γνώσεων και από πλευράς εμπειρίας και από πλευράς λογικής και από πλευράς πολιτικού πολιτισμού.

 Δυστυχώς, σχεδόν κάθε μέρα που συνεδριάζει η Βουλή, η διαπίστωση αυτή επιβεβαιώνεται και δυστυχώς όχι μόνον με φράσεις ορισμένων , άλλα φράσεις και λόγια πολλών. Φράσεις και λόγια, που ορισμένες φορές παρ ολίγον να γίνουν και «πράξεις». Όπως την περασμένη Παρασκευή, οπού παρ ολίγων βουλευτές του Σύριζα να έλθουν στα χέρια με τον Α. Λοβέρδο του ΠΑΣΟΚ, γιατί προφανώς δεν συμφωνούσαν με τις απόψεις που εξέφραζε ή με τον τρόπο και το ύφος που τα έλεγε.

 Εδώ και δυο μήνες, η Βουλή έχει γίνει πεδίο αντιπαράθεσης που τις περισσότερες φορές  δεν έχει πολίτικα χαρακτηριστικά. Και όχι μόνον αυτό, άλλα γίνεται και σε επίπεδο καφενείου και ορισμένες φορές γηπέδου, σε ώρα …φόρτισης.

Η πολιτεία και το κράτος...

Δεν θα αναφερθώ στην ετυμολογία αυτών των δύο υπέροχων λέξεων της ελληνικής γλώσσας, που ακούστηκαν ασφαλώς για πρώτη φορά πριν 3000 χρόνια τουλάχιστον. Θέλω απλώς να τονίσω ότι σημαίνουν ή τουλάχιστον θα έπρεπε να σημαίνουν τελείως διαφορετικές έννοιες και σχέσεις. Στη σημερινή, κυριαρχημένη από τους αγράμματους και ημιμαθείς, τηλεοπτική κοινωνία μας χρησιμοποιούνται εναλλάξ και αδιάκριτα για να περιγράψουν το ίδιο πράγμα, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ότι έτσι το κέντρο βάρους των σχέσεων που υποβόσκουν μετατίθεται αισθητά.

Κράτος ήταν και πρέπει να είναι ένας θεσμός, που επιβάλλει κανόνες και συμπεριφορές με το μονοπώλιο της ένοπλης βίας, όποια και αν είναι η φύση του ή το σύστημα που υπηρετεί. Κανείς δεν δικαιούται να αμφισβητήσει τον πυρήνα της ύπαρξής του αλλά, παράλληλα, στις σύγχρονες κοινωνίες, κανείς δεν είναι ανεύθυνος για τον τρόπο που οι μηχανισμοί του συμπεριφέρονται και αναπαράγονται.

Imperium ΣΥΡΙΖΑ...

Οι δημοσκοπήσεις είναι πάντα δεκτικές πολλών αναγνώσεων. Πόσο μάλλον τώρα που έχουμε για πρώτη φορά κυβέρνηση συνεργασίας ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Στην αντιπολίτευση συγκρατούν ότι η αισιοδοξία έχει μειωθεί, η ανησυχία και ο φόβος έχουν αυξηθεί, η διάθεση για παραμονή στην ευρωζώνη ενισχύεται, το αίτημα για συμφωνία με τους πιστωτές είναι καθολικό. Στην κυβέρνηση ικανοποιούνται με την τεράστια υπεροχή του ΣΥΡΙΖΑ που έχει προβάδισμα γύρω στις 15 μονάδες από τη ΝΔ, με την υψηλότατη αποδοχή του πρωθυπουργού Α. Τσίπρα και βέβαια με το γεγονός ότι κανένα άλλο κόμμα (με την εξαίρεση του Ποταμιού σε κάποιες μετρήσεις) δεν δείχνει δυναμική υπέρβασης των εκλογικών του ποσοστών.

Η Σ.Αβγή και ο Φίλης γλύφουν εκεί που έφτυναν :)

Journalism at its best!!!

Και όταν μιλάμε για γλύψιμο , μιλάμε για καλό  ...ΑΡΙΣΤΕΡΟ γλύψιμο ...
Που όμοιό του δεν έχει κάνει ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΣΤΟΣ :)

Go Back κα Μέρκελ :)

Στην τηλεφωνική επικοινωνία που είχε την Κυριακή ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας με τη Γερμανίδα καγκελάριο Άγκελα Μέρκελ αναφέρονται σημερινά δημοσιεύματα του γερμανικού Τύπου.

Η Frankfurter Allgemeine Zeitung υιοθετεί σκληρό τόνο, λέγοντας ότι «ο Τσίπρας παρακαλεί τη Μέρκελ για χρήματα από το τηλέφωνο» και θέτει το ερώτημα: «Έχουν ήδη τελειώσει τα χρήματα της Αθήνας;».

Το der Spiegel γράφει στον ιστότοπό του ότι η κ. Μέρκελ είχε επισημάνει στον κ. Τσίπρα και στη διάρκεια της συνάντησής τους την προηγούμενη εβδομάδα, στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής της Ε.Ε. ότι πρέπει να αποφευχθεί «μια καταστροφική χρεοκοπία» της Ελλάδας.

Η πραγματική συνωμοσία εναντίον της Ελλάδας ...

Μια συνωμοσία του ψεύδους κυβερνά την Ελλάδα, και από τα πολλά ψέματα που έχει προπαγανδίσει, τα πιο επικίνδυνα είναι αυτά που έχουν πιστέψει οι συνωμότες. Το ταξίδι μακριά από την πραγματικότητα που ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 81 φαίνεται ότι φτάνει σε ένα νέο σημείο επώδυνης προσαρμογής.

Αν ο κ. Τσίπρας δεν είχε εξαντλήσει την επαγγελματική του εκπαίδευση στις καταλήψεις, θα μπορούσε πιο εύκολα να διακρίνει το είδος της πολιτικής επιτυχίας του ειδώλου του Ανδρέα Παπανδρέου. Γιατί στην ιστορία της ανθρωπότητας υπάρχουν δύο ειδών αριστερών κυβερνήσεων: Αυτές που αποτυγχάνουν λίαν συντόμως και οι άλλες που αποτυγχάνουν σε βάθος χρόνου.

Κωδικός: Αλλαγή καθεστώτος Πρώτη φορά #fasistera ...

Το σχέδιο είναι προσεκτικά μελετημένο. Βασίζεται στην κλασική αρχή όλων των κατά καιρούς «νέων» καθεστώτων: Αποδόμηση- Εγκατάλειψη- Κατάληψη. Το βλέπουμε να λαμβάνει χώρα σε βασικούς πυλώνες της δημοκρατίας μας και σε βασικούς θεσμούς της κοινωνίας των πολιτών.

Βουλή

Ξεκίνησαν από τις πλατείες των αγανακτισμένων που μαζί με την ακροδεξιά και πλήθος κόσμου που για άλλο λόγο κατέβαιναν στην πλατεία και άλλο σκοπό εν αγνοία τους εξυπηρετούσαν, αποδομούσαν το Κοινοβούλιο. Ποιος ξεχνά το σύνθημα «να καεί, να καεί, το μπουρδέλο η Βουλή»;

O Βαρουφάκης το πήρε στραβά! Δεν σε μισούν... Σε λυπούνται...

Γνωμικό του προέδρου των ΗΠΑ Φραγκλίνου Ρούζβελτ από το 1936, που λέει: «Είναι ομόφωνοι στο μίσος τους για εμένα, κι εγώ καλοδέχομαι το μίσος τους», ανήρτησε στο λογαριασμό του στο Twitter ο υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης, εν μέσω δημοσιευμάτων και πληροφοριών που τον θέλουν να είναι απομονωμένος στο Eurogroup και να αντιμετωπίζει την ομόθυμη έχθρα των ομολόγων του στην ευρωζώνη.

Ε. Βενιζέλος : Προς «εθνική τραγωδία» εντός του ευρώ...

Β. Νέδος: Υπάρχουν πιθανότητες λύσης, ή οδεύουμε προς αδιέξοδο των διαπραγματεύσεων ανάμεσα στην κυβέρνηση και στους εταίρους μας;

Ευ. Βενιζέλος: Υπάρχει το επίπεδο των διαπραγματεύσεων, αλλά υπάρχει και το επίπεδο της πραγματικής οικονομίας όπου έχουμε μια επιδείνωση, η οποία δυστυχώς αποδυναμώνει τη θέση της χώρας στη διαπραγμάτευση. Και δεν είναι εύκολο να αναταχθεί ούτε μετά από μια ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων, γιατί δεν υπάρχει κάποιος αυτοματισμός όταν χάνεις το πρωτογενές πλεόνασμα. Όταν από το μικρό θετικό ρυθμό ανάπτυξης ξαναπερνάς σε ύφεση. Όταν το θετικό ισοζύγιο απασχόλησης γίνεται ξανά ελλειμματικό και η μικρή τάση μείωσης της απασχόλησης αντιστρέφεται. Όταν υπάρχει αποθάρρυνση των επενδύσεων. Αυτά δεν βελτιώνονται αυτομάτως, επειδή θα κάνεις μια συμφωνία η οποία θα έχει τα χαρακτηριστικά τρίτου μνημονίου. Υπό την έννοια αυτή, έχει δυστυχώς επέλθει τους τελευταίους τρεις μήνες μια βλάβη η οποία θα χρειαστεί πολύ μεγαλύτερη προσπάθεια και θα επεκτείνει την περίοδο της παραμονής της Ελλάδος εκτός αγορών, εκτός κανονικότητας, στο περιθώριο των εξελίξεων.

Ο Αλέξης στα βήματα του Γιώργου...

Η Ελλάδα θα έρεπε να είχε χρεοκοπήσει το 1985, το 1990 ή έστω το 2010. Το πρόγραμμα Σημίτη, μετά η πορεία σύγκλισης για το ευρώ στις αρχές της δεκαετίας του ’90 το απέτρεψαν. Ποτέ όμως δεν εξάλειψε τα αίτια της χρεοκοπίας. Στην αρχή τη μετάθεση της χρεοκοπίας στo μέλλον βοήθησαν οι επιδοτήσεις και μετά το 2000 τα χαμηλά επιτόκια του ευρώ. Τελικά η χρεοκοπία έσκασε το 2010, όμως με την παρέμβαση των ξένων αποφύγαμε την ανεξέλεγκτη στάση πληρωμών και την κατάρρευση.

Το 2015 επανέρχεται πάλι με αυξημένες πιθανότητες. Το 2015 μοιάζει πολύ με το 2010. Η κυβέρνηση Τσίπρα φαίνεται να αντιγράφει τα βήματα της κυβέρνησης Παπανδρέου.

Η κυβέρνηση Τσίπρα θυμίζει εξαιρετικά την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου. Αμφότερες εξελέγησαν με σύνθημα λεφτά υπάρχουν. Η Αυγή μάλιστα πριν λίγες μέρες είχε πρωτοσέλιδο τίτλο «Λεφτά Υπάρχουν».

Υπαινιγμοί Σόιμπλε περί «Σχεδίου Β'» για την Ελλάδα...

Σαφείς υπαινιγμούς για ύπαρξη «σχεδίου Β’» σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί συμφωνία της Ελλάδας με τους πιστωτές της άφησε ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε το Σάββατο από την Ρίγα.

Μιλώντας μετά το πέρας του Ecofin στην πρωτεύουσα της Λεττονίας, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, παρομοίασε την προετοιμασία για ενδεχόμενη έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ με τις διαδικασίες που προηγήθηκαν της γερμανικής ενοποίησης το 1989.

Η δημοσκόπηση της Κάπα Research αποδεικνύει την σχιζοφρένεια των Ελλήνων...

Υπέρ της παραμονής της χώρας στην ΕΕ, το ευρώ και το ΝΑΤΟ τάσσεται η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων, που ζητούν συμφωνία με τους δανειστές τώρα, σε νέα δημοσκόπηση.

Στην έρευνα της Κάπα Research για το Βήμα της Κυριακής, το 71,9% δηλώνει ότι καλύτερο για τη χώρα είναι μια συμφωνία με τους Ευρωπαίους εταίρους και δανειστές έναντι του 23,2% που τάσσεται υπέρ της ρήξης.

Το 72,9% επιθυμεί την παραμονή της χώρας στο ευρώ, την ώρα που ένα 20,3% ζητά την επιστροφή στη δραχμή. Ακόμη, υπέρ της παραμονής στην ΕΕ (79,4%) και στο ΝΑΤΟ (73,7%) τάσσεται η συντριπτική πλειοψηφία, με τις αντίθετες φωνές να φτάνουν στο 17,2% και 22% αντίστοιχα.

Τι παίρνει άραγε ο Yanis ; Αυτό να μείνει αρχείο...

Την εκτίμηση ότι «είμαστε κοντά σε συμφωνία» εξέφρασε ο υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης τονίζοντας ότι το πιο σημαντικό είναι να γίνει σωστά. «Όχι απλώς να υπογράψουμε μια οποιαδήποτε συμφωνία για να έχουμε συμφωνία, αλλά να καταφέρουμε να πετύχουμε κάτι που θα είναι ένα γνήσιο αναπτυξιακό μοντέλο για την Ελλάδα» είπε χαρακτηριστικά.

Μιλώντας στο Euronews εξέφρασε την πεποίθησή του ότι οι διαφορές με τους θεσμούς θα γεφυρωθούν.
Στην ερώτηση αν κάποιος από τους συναδέλφους του, στο Eurogroup, αναφέρθηκε σε Σχέδιο Β’ σε περίπτωση που αποτύχουν οι συνομιλίες, ο υπουργός Οικονομικών απάντησε ότι «κάποιος από τους συναδέλφους μου στο Eurogroup, ακούσια, ενδεχομένως από θυμό αναφέρθηκε σε αυτό.

Ο εξευτελισμός του Bαρουφάκη τον ακυρώνει ως διαπραγματευτή‏...

Σίγουρα διαβάσατε ή ακούσατε τι απίστευτα πράγματα ειπώθηκαν στον Έλληνα υπουργό Οικονομικών από συναδέλφους του στο Eurogroup.

«Tζογαδόρος, ερασιτέχνης, φαφλατάς» είναι μερικοί από τους χαρακτηρισμούς που του απηύθυναν.

Είναι προφανές ότι η κατάσταση έχει εκτραχυνθεί και υπεύθυνος γι αυτό είναι ο Βόλφγκαγκ Σόιμπλε, ο οποίος τον έχει χλευάσει δημοσίως πολλές φορές, δίνοντας έτσι το «σήμα» και σε άλλους να κάνουν τον ίδιο.

Πού θα πάει, λοιπόν, το πράγμα; Θα γίνει η Ελλάδα ο περίγελως της Ευρώπης, με τον υπουργό της να προπηλακίζεται στις επίσημες συνεδριάσεις των κοινοτικών οργάνων;

Και πόσο αποτελεσματικός μπορεί να είναι, πλέον, ο Γιάννης Βαρουφάκης όταν έχει αυτή την αντιμετώπιση;

Ο πόλεμος αρχίζει όταν θέλεις, αλλά δεν τελειώνει όταν θέλεις. Και κυρίως, όχι πάντα όπως θέλεις...

Η χώρα είναι σαφές ότι βρίσκεται αυτή την στιγμή κυριολεκτικά στην κόψη του ξυραφιού. Όχι ότι δεν βρισκόταν και πριν τις εκλογές, Τα ωραία λόγια των στελεχών της τότε κυβέρνησης είναι σαφές ότι έδιναν ωραιοποιημένη την εικόνα. ΄Η αν θέλετε δεν μας έδειχναν όλη την εικόνα , αλλά μόνον το «έγχρωμο» κομμάτι της.
  Πάντως ήταν σαφές ότι βρισκόμαστε σε μια πορεία που και με αλλά μετρά θα οδηγούσε στην «λεωφόρο της ανάπτυξης».
 Τώρα, μετά τις εκλογές τα πράγματα έχουν φτάσει σε οριακό σημείο γιατί απλώς η κυβέρνηση, δεσμευμένη από τις προεκλογικές της υποσχέσεις αλλά και τις ιδεολογικές αγκυλώσεις και βεβαίως την απειρία κάθε είδους κυβερνητικής δράσης και διεθνών σχέσεων και επαφών, κυριολεκτικά «τσαλαβούτα» από εδώ και από εκεί χωρίς πρόγραμμα.
  Σε τέτοιες στιγμές, είναι σαφές ότι θα πρέπει να έχεις πάντα στο μυαλό σου ορισμένα δεδομένα των διαπραγματεύσεων και να έχεις βγάλει ορισμένα συμπεράσματα από το παρελθόν κοντινό ή μακρινό.