Ερείπια και πόρνες...

Η Ελλάδα τηρουμένων κάποιων αναλογιών είναι το τελευταίο σοβιετικό καθεστώς στην Ευρώπη και η κατάρρευσή της θα είναι το ίδιο ηχηρή όπως των άλλων βαλκανικών παρόμοιων πριν από 25 περίπου χρόνια.

Αυτή είναι η άποψη της στήλης πριν αλλά και μετά τη χρεοκοπία του 2010 και όλες οι εξελίξεις την επιβεβαιώνουν.

Η Ελλάδα κινείται προς τη λάθος κατεύθυνση και σύντομα θα κληθεί να πληρώσει το κόστος γι' αυτό.

Αντί να εξαλείψουμε τις ουρές αναμονής στο ΙΚΑ, τα ταμεία της ΔΕΗ όπου γίνονται οι ρυθμίσεις για ληξιπρόθεσμες οφειλές και άλλες δημόσιες υπηρεσίες, τις επεκτείναμε και στο ΜΕΤΡΟ.

Αυτό δεν συνέβη μόνο γιατί κάποια "νούμερα” με πελατειακά, πολιτικά και κομματικά κριτήρια βρέθηκαν σε θέσεις για τις οποίες δεν είχαν τα προσόντα να βρίσκονται.

Ο αναρχικός φασισμός ...

«​​Εμείς οι φασίστες είμαστε οι πραγματικοί αναρχικοί διότι κάνουμε ό,τι γουστάρουμε». Το λέει ένας από τους χαρακτήρες του Πιερ Πάολο Παζολίνι στο «Σαλό, 120 ημέρες στα Σόδομα». Ως γνωστόν, η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Μαρκησίου Ντε Σαντ, ένα από τα σκοτεινότερα έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Πρόκειται για την ιστορία μερικών διεφθαρμένων αριστοκρατών που έχουν αποσυρθεί σε έναν πύργο στον Μέλανα Δρυμό όπου εξαντλούν τις ερωτικές τους διαστροφές σε ανήλικα σκλαβάκια, αγόρια και κορίτσια. Ο Παζολίνι έχει μεταφέρει την υπόθεση στο Σαλό, όπου ο Μουσολίνι, μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας, οχυρώθηκε με τα υπολείμματα του καθεστώτος του.

Η Αστυνομία κάνει καλά την δουλειά της. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν την κάνει...

Μέσα σε λίγες ημέρες είχαμε την εξάρθρωση της σπείρας των Γεωργιανών κακοποιών, την σύλληψη του τρομοκράτη-βομβιστή και την εξιχνίαση της δολοφονίας του δικηγόρου Ζαφειρόπουλου. Τρεις σημαντικές επιτυχίες, που φανερώνουν τον επαγγελματισμό και την ποιότητα των στελεχών της Ελληνικής Αστυνομίας.

Είναι ηλίου φαεινότερον πως οι διωκτικές αρχές αφέθηκαν απερίσπαστες να δράσουν, χωρίς καμιά κυβερνητική παρέμβαση. Άλλωστε και οι τρεις υποθέσεις ήταν ανώδυνες πολιτικά για την κυβέρνηση, καθώς οι δύο ήταν αμιγώς ποινικού χαρακτήρα. Η δε τρίτη, αυτή του τρομοκράτη, είχε κινήσει και το ενδιαφέρον των Γερμανικών αρχών ασφαλείας, γιατί ο Β.Σόιμπλε ήταν ένας από τους παραλήπτες των τρομο-φακέλων. Συνεπώς, και να ήθελαν κάποιες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ την συγκάλυψη της συγκεκριμένης υπόθεσης, αυτή είχε ήδη λάβει και διεθνή διάσταση.

Τίθεται, έτσι, το ερώτημα. Γιατί η Αθήνα, κυρίως, παρουσιάζει μιαν εικόνα ανομίας; Γιατί αφήνονται ανενόχλητοι οι ερυθροτραμπούκοι να δέρνουν, να καταστρέφουν, να επιτίθενται ατιμώρητοι κατά των οργάνων της τάξεως;

Πικρό ποτήρι Καταλονίας ...

Μετά από πολλά πισωγυρίσματα και άλλα κλωθογυρίσματα, ο δημαγωγός Πουτζεμόντ της Καταλονίας το ήπιε τελικά το πικρό ποτήρι και δεν την έκανε την κωλοτούμπα: Κήρυξε την ανεξαρτησία της Καταλονίας. Η Μαδρίτη δεν του έδωσε τον χρόνο να κάνει την στροφή ομαλά (κάτι που διάφοροι δημαγωγοί το καταφέρνουν, αφήνοντας τον χρόνο να κυλήσει ώστε να απομακρυνθούν από τις υποσχέσεις τους).

Πλέον, η Καταλονία τελεί υπό τον έλεγχο της ισπανικής κυβέρνησης, που προκήρυξε εκλογές στην επαρχία και ο Πουτζεμόντ έχει καθαιρεθεί.

Την ίδια στιγμή της ανακήρυξης της ανεξαρτησίας (27 Οκτωβρίου), άρχισαν οι διεθνείς αντιδράσεις.

Το Βερολίνο ανακοίνωσε ότι «δεν αναγνωρίζει τη μονομερή διακήρυξη της ανεξαρτησίας η οποία παραβιάζει τις προστατευόμενες αρχές της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας».

Οι «δεξιοί λογαριασμοί» ...

Δ​​εν μας τα λέει καλά ο κ. Χριστόφορος Βερναρδάκης. Κυρίως δεν μας τα λέει όλα για την παρακολούθηση «δεξιών λογαριασμών» στο Twitter. Να θυμίσουμε ότι ο υπουργός Επικρατείας ανακοίνωσε μέσω της σελίδας του στο Facebook ότι «Το μηνιαίο report με το οποίο παρακολουθούμε τα ποιοτικά και ποσοτικά δεδομένα στα social media περιέχει για το μήνα αυτό και ένα ενδιαφέρον (παραπολιτικό) στοιχείο: συνεχίζεται η μαζική δημιουργία ψεύτικων λογαριασμών που ξεκίνησε από τον Σεπτέμβριο και αφορά φανς τηλεοπτικών σώου που ακολουθούν ταυτόχρονα πολλούς δεξιούς λογαριασμούς» (25.10.2017).

Τα βαρίδια δεν μαζεύονται σύντροφοι ...

Πλανώνται πλάνην οικτράν... στο Μαξίμου όσοι νομίζουν ότι δανειστές και κρατικοδίαιτοι αρκούν για να βρει, νέο απάγκιο... το καράβι του ΣΥΡΙΖΑ.

Το απάγκιο... ενός αριστερού "μεταρρυθμιστή" (εννοώντας –επί της ουσίας– τα υπόλοιπα 113 προαπαιτούμενα του αριστερού τρίτου μνημονίου) και του "οραματιστή"... νέας Ελλάδας (εφαρμόζοντας –επί της ουσίας– με "γιαλαντζί" και αλά– αριστερά μαγειρική... Θατσερικές πολιτικές αποκρατικοποίησης και άνοιγμα σε ντόπιους και ξένους ιδιώτες επενδυτές...

Πρέπει να είσαι, από αλλήθωρος έως στραβός ή να ανήκεις στους σανοφάγους του 3-4% της βάσης του ΣΥΡΙΖΑ για να μην βλέπεις τη "στρατηγική" του Μαξίμου να θέλει και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο...

Γιατί ο Rajoy είναι ένας σοβαρός πολιτικός ...

Ένας πολιτικός είναι σοβαρός όταν αναλύει άριστα τον συσχετισμό των δυνάμεων, όταν έχει επίγνωση του ρόλου που του έχει ανατεθεί και όταν έχει κατανοήσει πως μπροστά στην υλική δύναμη ενός δημοκρατικού κράτους τα πάντα μπορεί να σαρωθούν.

Ένας πολιτικός που σέβεται τον εαυτό του, σέβεται πάνω από όλα το Σύνταγμα, τους νόμους και τους θεσμούς της Πολιτείας που υπηρετεί. Ένας ηγέτης με πολιτικό αισθητήριο, αφουγκράζεται ακαριαία  την συγκυρία και τις συνέπειες της δράσης του ή της αδράνειας του, και αναλόγως επιχειρεί. Το πρώτιστο καθήκον του είναι ο έλεγχος των εξελίξεων. Να μην αφήσει τα γεγονότα να τον «πάρουν από κάτω».

Αδωνις Γεωργιάδης: Ρεζερβουάρ...

Γ​​ια την κυβέρνηση ο Αδωνις είναι κάτι σαν ρεζερβουάρ πόλωσης. Είναι πια η ρουτίνα τους να καταφεύγουν σε αυτόν, για να δαιμονοποιούν τον αντίπαλο και να συσπειρώνουν το ακροατήριό τους, ακόμη κι όταν χρειάζεται να γεμίσουν οι ίδιοι το ρεζερβουάρ με νοθευμένο καύσιμο – με πειραγμένες δηλώσεις.

Τη φιλολογία, όμως, που παρουσιάζει τον Γεωργιάδη ως φαιά υψηλότητα της Ν.Δ. –υπερβάλλοντας και στη φαιότητα και στην υψηλότητα– δεν τη συντηρεί μόνον η κυβέρνηση. Τη συντηρούν και νεοδημοκρατικοί πυρήνες. Την τροφοδοτούν όσοι έσπευσαν εσχάτως να ιδεολογικοποιήσουν τη διαγραφή μιας βουλευτίνας, ανακαλύπτοντας τις «κεντροδεξιές» και «καραμανλικές» της καταβολές. Οσοι ερμήνευσαν δηλαδή ως εκδήλωση «καραμανλισμού» το κοινοβουλευτικό χαριέντισμά της με τον Καμμένο.

Ελεεινά ψέματα και τα περί δήθεν «διεθνούς απομόνωσης» ...

Τον τελευταίο καιρό ακούμε τον κ. Τσίπρα να επαναλαμβάνει από το πρωί ως το βράδυ ότι «αναβαθμιστήκαμε» και ότι «η χώρα άλλαξε κατηγορία».

Ο κ. Τζανακόπουλος είπε στη διάρκεια του μπρίφινγκ πως «μετά από μακρά περίοδο διεθνούς απομόνωσης της χώρας μας» ο πρωθυπουργός έχει συναντηθεί με Τραμπ και Ομπάμα, δύο φορές με τον Πούτιν, με τον Κινέζο Πρόεδρο, με Μέρκελ, Ολάντ, Μακρόν, ενώ, όπως σημείωσε, επισκέφθηκε την Κούβα! Είπε επίσης πως είναι ο αρχιτέκτονας της Συνόδου των χωρών του Νότου, ότι συνεχίζεται η τριμερής με Κύπρο και Ισραήλ, αναφέρθηκε στην τετραμερή με Βουλγαρία, Ρουμανία, Σερβία και τα λοιπά και τα λοιπά.

Και η κ. Γεροβασίλη μας διαβεβαίωσε ότι «η Ελλάδα έχει επιστρέψει δυναμικά στο διεθνές προσκήνιο ως αξιόπιστος συνομιλητής»!

O εγκληματικός νόμος Παρασκευόπουλου...

Συνελήφθησαν προχθές 7 Γεωργιανοί που βασάνισαν μιαν ηλικιωμένη για να της αποσπάσουν χρήματα και κοσμήματα. Οι διωκτικές αρχές διαπίστωσαν πως οι τρεις από αυτούς ήταν παλιοί γνώριμοι, που αποφυλακίστηκαν με τον νόμο Παρασκευόπουλου.

Δεν είναι η πρώτη φορά που κακοποιοί οι οποίοι αποφυλακίζονται με τον συγκεκριμένο νόμο διαπράττουν εγκληματικές πράξεις. Πέραν των ληστειών, η δράση τους μετρά και πέντε νεκρούς.

ΟΙ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΤΗΣ ΑΝΤΙ-ΣΥΣΤΕΜΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ...

Οι παγκόσμιες εξελίξεις δείχνουν μια τάση ανατροπής καθιερωμένων πολιτικών και αντιλήψεων. Επίκεντρο αυτών των αντιδράσεων είναι οι αναπτυγμένες χώρες της Δύσης και τα κοινωνικά χαρακτηριστικά αυτών των εξελίξεων δείχνουν έλλειψη ιδεολογικών κατευθύνσεων και ταξικού προσανατολισμού και συνείδησης. Πλούσιοι και φτωχοί εμφανίζονται να συμμαχούν σε πολιτικές  που αντιτίθενται στα συμφέροντα των μεσαίων τάξεων και κάποιων κοινωνικών και εθνικών μειονοτήτων. Τα σύνορα της κοινωνικής και πολιτικής αντιπαράθεσης είναι θολά, ασταθή και ευμετάβλητα. Μπορούμε εν τούτοις να χαράξουμε κάποιες γραμμές κατανόησης– όχι πάντα σταθερές ούτε και ξεκάθαρες.

Όταν οι «δεξιοί» ανακαλύπτουν το μεγαλείο του Αλέξη...

Τώρα που έφυγαν από την μέση οι αξιότιμοι κύριοι Ψυχάρης και Μπόμπολας, αναρωτιόμαστε αν ο ελληνικός Τύπος έχει βρει την χαμένη αξιοπιστία του. Φανταζόμαστε ότι δεν υπάρχουν άλλες υπερχρεωμένες επιχειρήσεις στον χώρο του Τύπου. Ότι όλοι οι άλλοι που εξακολουθούν και λειτουργούν χαίρουν άκρας υγείας. Όχι; Δεν είναι έτσι; Ω, τι μας λέτε; Κάθαρση α λα καρτ;

Εγώ πάντως τον παραδέχομαι τον Αλέξη. Ήθελε να κλείσει δύο μαγαζιά και τα έκλεισε. Δημιουργεί την δική του αυτοκρατορία. Η προσπάθεια ελέγχου του Τύπου είναι στρατηγική κίνηση. Γι' αυτό και επιμένουν τόσο πολύ σε αυτό. Ο βαθμός του ελέγχου των μέσων ενημέρωσης είναι εκπληκτικός. Ο Αλέξης Τσίπρας έκανε πράξη εκείνο που δεν κατάφερε ο Ανδρέας Παπανδρέου, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες που είχε καταβάλει.

Μια πολυσήμαντη απόφαση της Δικαιοσύνης...

Γεγονός-κλειδί για να αποκρυπτογραφήσουμε καλύτερα την κατάσταση ανομίας που κυριαρχεί στη χώρα και την εξουθενωτική απουσία αποτρεπτικών και κατασταλτικών επεμβάσεων είναι νομίζω η απόφαση των δικαστηρίων στην υπόθεση της εισβολής του Ρουβίκωνα στην πρεσβεία της Ισπανίας. 

Είναι η πρώτη φορά που υπήρξαν συλλήψεις και καταδίκη μελών αυτής της συνεχώς παρανομούσας οργάνωσης, δηλαδή για πρώτη φορά ενεργοποιήθηκαν οι νόμοι κατά του Ρουβίκωνα. Είναι προφανές ότι, στην περίπτωση αυτή, αποχή των Αρχών από το καθήκον τους και μία ακόμη ενθάρρυνση, όπως αυτή που τόσο ανεύθυνα είχαν παράσχει η προηγούμενη Πρόεδρος της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου όσο και ο συμπλέων διάδοχός της Νίκος Βούτσης στον Ρουβίκωνα, θα προκαλούσαν έντονη αντίδραση από πλευράς ισπανικής κυβερνήσεως και θα διατάρασσαν τις διπλωματικές μας σχέσεις.

Με την νομιμότητα, στο πλευρό της Μαδρίτης οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις , η Ε.Ε., και οι ΗΠΑ...

Στο πλευρό της Μαδρίτης τάσσονται στην πλειονότητά τους ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και η Ε.Ε., καθώς και οι ΗΠΑ, μην αναγνωρίζοντας την απόσχιση της Καταλονίας.

«Για την Ε.Ε. τίποτα δεν αλλάζει. Η Ισπανία παραμένει ο μοναδικός μας συνομιλητής» ανέφερε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ, απευθύνοντας έκκληση στη Μαδρίτη να «προτάξει τη δύναμη των επιχειρημάτων παρά το επιχείρημα της ισχύος».

Η Ευρωπαϊκή Ένωση «δεν έχει ανάγκη από άλλες ρωγμές, άλλα ρήγματα» ήταν η αντίδραση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ.

Το απόστημα της βίας μεγαλώνει ...

Κάποιος θα μπορούσε να σχολιάσει πως ο ΣΥΡΙΖΑ στην αντιπολίτευση εποιείτο την νήσσαν όταν το μόνο που μπορούσε (κι έπρεπε) να κάνει ήταν να καυτηριάζει τις επιθέσεις των χουλιγκάνων κατά Μέσων Ενημέρωσης. Τώρα που είναι κυβέρνηση και κάτι μπορεί (και πρέπει) να κάνει για τη διάχυτη βία, δεν κινητοποιεί τον κρατικό μηχανισμό. Βγάζει, σαν να ήταν αντιπολίτευση, ανακοινώσεις καταδίκης για την επίθεση που έκαναν οι γνωστοί-άγνωστοι κατά της εφημερίδας «Εθνος». Καλά κάνει, αλλά δεν αρκεί. Η ανακοίνωση μπορεί να θεωρηθεί πρόοδος κι ας γίνεται επειδή, όπως θα πούνε κάποιοι κακεντρεχείς, η ιστορική αυτή εφημερίδα στηρίζει ανοικτά και κραυγαλέα την κυβέρνηση. Αλλά μια κυβέρνηση κρίνεται πρωτίστως για το έργο της και όχι για τις ανακοινώσεις.

Κυρία-κυρία, ο Χριστόφορος με παρακολουθεί ...

Έτρεξα στο σπίτι μου γεμάτος ενοχές! Τους τελευταίους μήνες ο λογαριασμός μου στο twitter αύξησε σημαντικά τους ακολούθους του. Ο υπουργός Χριστόφορος, όμως, ήταν κατηγορηματικός, ότι υπάρχει μία αύξηση ψεύτικων  λογαριασμών που ακολουθούν δεξιούς λογαριασμούς. Τα ερωτήματα με πλημμυρίζουν: Είναι ο δικός μου λογαριασμός Δεξιός ή όχι; Και πως είναι, υπουργέ μου, οι Αριστεροί λογαριασμοί; Πως τους ξεχωρίζεις, ανάθεμά σε…

Προσέξτε σας παρακαλώ τι ακριβώς δήλωσε αυτό το παλικάρι: «Το μηνιαίο report με το οποίο παρακολουθούμε τα ποιοτικά και ποσοτικά δεδομένα στα social media περιέχει για το μήνα αυτό και ένα ενδιαφέρον (παραπολιτικό) στοιχείο: συνεχίζεται η μαζική δημιουργία ψεύτικων λογαριασμών που ξεκίνησε από τον Σεπτέμβριο και αφορά φανς τηλεοπτικών σώου που ακολουθούν ταυτόχρονα πολλούς δεξιούς λογαριασμούς».

Η ταπείνωση, το αλαλούμ και η μεγάλη σπουδή (ήδη από το 2015)

Καθώς η συζήτηση για την αναβάθμιση των F-16 φουντώνει – και πριν μπούμε σε λεπτομέρειες – πρέπει να γίνει κατανοητό κάτι στο οποίο κατά τη γνώμη μου δεν έχει δοθεί η δέουσα σημασία και δεν έχει αξιολογηθεί.

Πρόκειται για ζήτημα πραγματικής πολιτικής ουσίας: Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, πραγματοποιώντας επίσημη επίσκεψη στις ΗΠΑ και διεξάγοντας επίσημες συνομιλίες και κοινή συνέντευξη με τον Αμερικανό Πρόεδρο, υπέστη μία πρωτοφανή ταπείνωση:

Άκουσε τον Αμερικανό Πρόεδρο να μπαίνει σε λεπτομέρειες εξοπλιστικού περιεχομένου, με αναφορά σε συγκεκριμένα νούμερα, αλλά και στη δημιουργία χιλιάδων θέσεων εργασίας στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Έλεγε δηλαδή κατάμουτρα στον κ. Τσίπρα πως την ώρα που η χώρα του (του Τσίπρα) λιώνει στην ανεργία, η δική του χώρα (του Τραμπ) θα δημιουργήσει θέσεις εργασίας με λεφτά των χειμαζομένων Ελλήνων.

Φυσικά, δεν χρειαζόταν να μπει σε τέτοιες λεπτομέρειες και να κάνει τέτοιες αναφορές. Ούτε έχει γίνει ποτέ ξανά κάτι τέτοιο. Πάντα γίνονται γενικόλογες αναφορές του τύπου «συζητήσαμε σημαντικά αμυντικά, ενεργειακά και εμπορικά θέματα».

Είναι προφανές ότι άλλος ήταν ο σκοπός. Δηλαδή, η ταπείνωση.

Τι έκανε ο παππούς σου στον Εμφύλιο;

Θα είναι λάθος για την ΝΔ να θέσει στον λαό το δίλημμα «αριστερά ή δεξιά». Επειδή σε αυτή την περίπτωση θα χάσει! Να μην έχουν την παραμικρή αμφιβολία στην Πειραιώς γι' αυτό. Το σωστό ερώτημα αφορά την Ελλάδα της μιζέριας ή την Ελλάδα της ευημερίας. Όποιος νομίζει ότι βρήκε την ευκαιρία για να ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς του με την Ιστορία, απλά γεμίζει με νερό τον μύλο του Τσίπρα.

Ο κ. Τσίπρας και η Αριστερά έχουν υποστεί μία ιστορική και ταπεινωτική ήττα. Έχουν υποχρεωθεί να γλύφουν εκεί που έφτυναν. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; Τον αντιαμερικανισμό τους που συνετρίβη στην συνάντηση με τον Τραμπ; Τα «σκισμένα μνημόνια», τις μειώσεις των μισθών και των συντάξεων; Όπου κι αν κοιτάξει ένας αριστερός, η Ελλάδα του ΣΥΡΙΖΑ τον πληγώνει. Κι εκεί που τον είχαμε να λέει ότι «δεν είναι αυτή η Αριστερά», του δίνουμε τώρα την ευκαιρία να δραπετεύσει, ρωτώντας τον αν ο παππούς του που βγήκε στο βουνό ήταν ένας «προδότης συμμορίτης». Να με συγχωρείτε, αλλά αν κάποιος με ρώταγε εμένα κάτι αντίστοιχο θα έλεγα κι ένα «άει στον διάολο».

Τέρμα η κωλοτούμπα. Πάμε σε τούμπα...

Ποιος τους πιάνει. Ο Τραμπ τους "γλείφει". Ο Σόιμπλε "χειροκροτεί". Η Λαγκάρντ "χαϊδεύει". Η ολιγαρχία τους χρησιμοποιεί. Η τούμπα έρχεται...

Στον ΣΥΡΙΖΑ (οι ΑΝΕΛ δεν λογαριάζονται...) ξέρουν πολύ καλά πως δεν προλαβαίνουν να οικοδομήσουν τίποτε ουσιαστικό στην οικονομία.

Μοναδική προσφορά τους θα είναι η εφαρμογή, με το παραπάνω, του τρίτου μνημονίου. Του δικού τους μνημονίου που λήγει τον Αύγουστο του 2018...

Συνεπώς έφθασε η ώρα να πασχίσουν (και οι αριστεροί θα το κάνουν με νύχια και με δόντια) να πάρουν θέση, την πρώτη αν λάχει, και στους μελλοντικούς "σωτήρες" της Ελλάδας.

Τους μετά τις εκλογές σωτήρες καθώς, προς ώρας, προηγείται, για τα καλά, η Ν.Δ. και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, με τους Σαμαροβενιζέλους οριστικά εκτός λίστας "σωτήρων". Και τους άλλους, ΠΑΣΟΚ και συντροφία... υπό δοκιμή στην κυβέρνηση που θα προκύψει στις εκλογές. Την όποια κυβέρνηση.

Ένας απολαυστικός Wolfgang Schaeuble ...

Ήταν μια συνέντευξη ποταμός, από αυτές που δίνουν οι μεγάλοι πολιτικοί όταν βγάζουν το βαρύ κοστούμι της ευθύνης. Ο Wolfgang Schaeuble αποκάλυψε παρασκήνια της ελληνικής κρίσης, αλλά περιέγραψε και τις προκλήσεις που θα βρει ακόμη μπροστά της η Ελλάδα. Εμφανίστηκε οξύς και επικριτικός για τη ζημιά που προκάλεσε ο ΣΥΡΙΖΑ με την περήφανη διαπραγμάτευση και έσφαξε με το βαμβάκι τον Αλέξη Τσίπρα για την αθέτηση των προεκλογικών του υποσχέσεων και τη μεγάλη κυβίστηση μετά το δημοψήφισμα. Για το μέλλον δεν είχε νέα ευχάριστα να πει: Ούτε το χρέος υπάρχει στο τραπέζι, ούτε περιθώρια μείωσης των πλεονασμάτων. Όσο για το Grexit; Το μήνυμα είναι σαφές: Είναι απόφαση της Ελλάδας αν θα παραμείνει στην Ευρωζώνη κάνοντας μεταρρυθμίσεις.

Ο Schaeuble δεν υπήρξε ποτέ από εκείνους του πολιτικούς που λένε ευχάριστα πράγματα για να γίνονται αρεστοί. Στη συνέντευξή του στις ΙΣΤΟΡΙΕΣ του ΣΚΑΙ και τον Αλέξη Παπαχελά, ήταν έκδηλη η ικανοποίησή του που κατάφερε να «πείσει» τον Αλέξη Τσίπρα να στρίψει το τιμόνι πριν οδηγήσει τη χώρα του εκτός ευρώ, αλλά και αιχμηρή η εκτίμηση που εξέφρασε πως τα πράγματα θα ήταν πολύ καλύτερα για την Ελλάδα αν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε μπει στη διακυβέρνηση σαν ταύρος εν υαλοπωλείο, υποσχόμενος πράγματα που δεν μπορούσε να υλοποιήσει.