Σαμαράς: Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το τέλμα ...

«Με τον ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούμε να βγούμε από το τέλμα, γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το τέλμα», δήλωσε ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, εκτιμώντας ότι πρέπει «να φύγει τώρα ο Αλ. Τσίπρας».

Μιλώντας στη «Βραδυνή» της Κυριακής, ο κ. Σαμαράς ανέφερε ότι σωστά ζητεί εκλογές ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κυριάκος Μητσοτάκης, καθώς και ότι η Ν.Δ. είναι πανέτοιμη για τις κάλπες, ενώ εξέφρασε την εκτίμηση ότι είναι πιθανή η αυτοδυναμία για την Πειραιώς.

Συζήτηση και διαπραγμάτευση ...

Δώστε σημασία στον τρόπο που κοιτά ο Σουλτάνος τον Τσίπρα...

Σταθερός άξονας της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής ήταν η αποφυγή διμερών διαπραγματεύσεων με την τουρκική ηγεσία. Αισθάνομαι σε ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο και ιδιαίτερα σε μέρη αναψυχής και πολυτελούς διαβίωσης να υψώνονται τα φρύδια των προοδευτικών οπαδών της ειρήνης, που σε ένα επίπεδο επιφάνειας έχουν άποψη για όλα.

«Μα δε θα συζητούμε τώρα με τους γείτονές μας; Ιδιαίτερα όταν πρόκειται για μια πανίσχυρη χώρα με μεγάλες προοπτικές ανάπτυξης και όταν εργάτες, αγρότες και φοιτητές είναι όπως είναι γνωστό «αδέλφια» πάνω από τα σύνορα». Συζητήσεις και επαφές, βέβαια, όχι απλώς πρέπει να γίνονται αλλά να επιδιώκονται. Εγώ ο ίδιος, πέραν των διπλωματικών μου υποχρεώσεων, είχα και έχω φίλους από την άλλη μεριά των συνόρων και έκανα επισκέψεις εκεί με σκοπό την ανάπτυξη των σχέσεων στη Σμύρνη με πρόσκληση του εμπορικού και βιομηχανικού επιμελητηρίου, δύο ή τρεις στην Κωνσταντινούπολη για να δώσω συνεντεύξεις σε μεγάλα μέσα ενημέρωσης και για μια διάλεξη/συζήτηση στο περίφημο «PeraClub» και στην Άγκυρα για να χαιρετήσω το συνέδριο του λαϊκού (κεμαλικού) κόμματος.

Όταν χαρίζεις χρέος που οφείλεται σε άλλους ...

Κάποια ακόμα σχόλια για την ομιλία του Ομπάμα στο Ιδρυμα Νιάρχου. «Αναμφίβολα είναι πολύ δύσκολο να καταστρώνει κανείς μια πραγματική αναπτυξιακή στρατηγική χωρίς να συνδυάζεται αυτό με ελάφρυνση του χρέους» είπε για το ελληνικό κυρίως ακροατήριο. Σχολίασε δε επικριτικά «κάποιες κυβερνήσεις του Βορρά, που έχουν τη δική τους πολιτική, τους δικούς τους πολιτικούς σκοπούς, πολίτες, ψηφοφόρους και πολλές φορές δείχνουν μεγάλη διστακτικότητα όσον αφορά στην ελάφρυνση του χρέους». Λόγια ωραία αλλά άσφαιρα. Συνιστά στους Ευρωπαίους την ελάφρυνση του χρέους το οποίο οφείλει σε αυτούς η υπερδανεισμένη Ελλάδα. Δηλαδή πιέζει να χαρίσουν τα δικά τους χρήματα, καθώς η ευρωζώνη μάς τα έχει δανείσει και όχι οι ΗΠΑ. Αρνείται ταυτόχρονα κάθε μείωση ελληνικού χρέους προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, του οποίου οι ΗΠΑ είναι ο κύριος χορηγός, με το επιχείρημα ότι δεν το επιτρέπει ο κανονισμός του. Αλλά έτσι ο κ. Ομπάμα εμφανίζεται γαλαντόμος με ξένα κόλλυβα. Και μάλιστα από χώρες δανείστριες που μερικές είναι πολύ φτωχότερες από την Ελλάδα. Ανέξοδες υποσχέσεις μάλλον για να ανταποκριθεί στη συνθηματολογία του φιλόξενου κ. Τσίπρα. Οταν πήγε όμως στο Βερολίνο, δεν είπε τίποτα για το χρέος. Ισως για να μην του παρατηρήσουν ότι παριστάνει τον γενναιόδωρο με τα δικά τους λεφτά.

Το 4ο Μνημόνιο είναι εδώ και το λένε… προϋπολογισμό!

Νέα δεινά προοιωνίζεται ο προϋπολογισμός του 2017, η συζήτηση και η ψήφιση του οποίου θα πραγματοποιηθεί στο τέλος της άλλης εβδομάδας.

Ένας προϋπολογισμός που περιλαμβάνει νέους φόρους, άμεσους και έμμεσους, ύψους 3,1 δις και νέα μέτρα ύψους 2,6 δις.

Μιλάμε για 5,7 δις ευρώ που θα βγουν από την τσέπη των αγρίων φορολογουμένων Ελλήνων, των οποίων το διαθέσιμο εισόδημα έχει ήδη μειωθεί κατά 5,5 δις ευρώ.

Είναι δυνατόν αυτός ο προϋπολογισμός να εκτελεστεί;

Προφανώς όχι! Διότι, εξαιτίας του μειωμένου εισοδήματος θα μειωθεί και η κατανάλωση, άρα και η απόδοση των έμμεσων φόρων.

Τι πραγματικά συμβαίνει στη Γερμανία;;;

Η θέση του Βερολίνου στο περίφημο θέμα του ελληνικού χρέους είναι γνωστή. Κατά βάθος, όλοι καταλαβαίνουν ότι δεν μπορούσε να είναι διαφορετική ενόψει των εκλογών στη χώρα αυτή.

Όσο και αν ενοχλεί ο τρόπος με τον οποίο εκφράζεται (δια των γνωστών δηλώσεων Σόιμπλε), η πολιτική ανάλυση είναι συγκεκριμένη: Η γερμανική κυβέρνηση δεν θα θέσει σε κίνδυνο τις εσωτερικές γερμανικές πολιτικές εξελίξεις, ούτε να ανατρέψει το καλό κλίμα που έχει διαμορφωθεί υπέρ της κυβέρνησης και της καγκελαρίου, η οποία ανακοίνωσε ότι σκοπεύει να διεκδικήσει μια τέταρτη θητεία.

Πολύ περισσότερο που η Γερμανία δέχεται ήδη αυτή τη στιγμή τις πιέσεις από την επερχόμενη έξοδο της Βρετανίας από την ΕΕ.

Το ζήτημα δεν είναι οι επιθυμίες μας, αλλά η πραγματικότητα.

Μαξίμου για αριστερά IQ: To ταξίδι του πρωθυπουργού στην Κούβα κόστισε... 22.900 ευρώ

Σύμφωνα με κυβερνητικό non paper τα καύσιμα κόστισαν 16.700 ευρώ - Ωστόσο, η ώρα πτήσης για το Gulfstream τιμολογείται επισήμως από την Πολεμική Αεροπορία 5.200 ευρώ και το aller-retour ταξίδι στην Αβάνα διήρκεσε περίπου 28 ώρες, άρα κόστισε τουλάχιστον 145.600 ευρώ...

Non paper εξέδωσε η κυβέρνηση προκειμένου να ενημερώσει για το κόστος του ταξιδιού του πρωθυπουργού στην Κούβα.

Ο Φιγιόν και η Λαϊκή Δεξιά ...

Όπως συνήθως η πατερναλιστική Δεξιά δεν μπόρεσε να αποφύγει της ανόητες υπερβολές. Ο υποψήφιος Γάλλος Πρόεδρος Φιγιόν κατηγορήθηκε για "έλλειψη κοινωνικής ευαισθησίας" (economic brutality) από τους Δεξιούς του αντιπάλους. Επειδή ζήτησε την εφαρμογή φιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων, μείωση του αντιπαραγωγικού δημόσιου τομέα και απολύσεις άχρηστων δημοσίων υπαλλήλων. Μήπως θυμίζει αυτό παρόμοιες κραυγές της ντόπιας λαϊκής δεξιάς;

Το Σύνταγμα του κομαντάντε...

Κ​​άποτε η Αριστερά είχε πρόβλημα με το γεγονός ότι το προοίμιο του ελληνικού Συντάγματος αναφέρει αυτό που λένε και οι τουριστικοί οδηγοί: «Επικρατούσα θρησκεία στην Ελλάδα είναι η θρησκεία της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού». Δικαιολογημένη αντίρρηση, διότι σε μια Δημοκρατία το Σύνταγμα είναι όλων των πολιτών. Δεν αρκεί να είναι ουδέτερο, πρέπει και να το δείχνει.

Αυτοί οι Αριστεροί, όμως, δεν έχουν κανένα πρόβλημα με το γεγονός ότι η «δημοκρατία» του Κάστρο στο Σύνταγμά της ορίζει ευθύς εξαρχής ότι οι Κουβανοί «οδηγούνται από τις πολιτικοκοινωνικές ιδέες των Μαρξ, Ενγκελς και Λένιν». Προφανώς, όταν μια χώρα έχει καλό σύστημα υγείας, υποχρεούται να οδηγείται από συγκεκριμένες «πολιτικοκοινωνικές ιδέες». Αυτό, φυσικά, δεν ισχύει για το καλό οδικό δίκτυο, με ή χωρίς autobahn.

Ποιον εκπροσώπησε (στην Κούβα) ο Τσίπρας;

Eνας Πρωθυπουργός είναι θεσμικό πρόσωπο και εκ των πραγμάτων όταν μιλά δημοσίως σε μια ξένη χώρα εκπροσωπεί το λαό της δικής του. Για αυτό το λόγο τέτοιου είδους ομιλίες συνήθως είναι πληκτικές και κοινότοπες – στην πραγματικότητα αναζητούν έναν ελάχιστο κοινό παρονομαστή με άξονα πανανθρώπινες αξίες που δύσκολα θα γεννούσε αντιδράσεις ανάμεσα στους πολίτες της χώρας του.

Ο Αλέξης Τσίπρας εκφώνησε τον επικήδειο του Κάστρο στο όνομα του ελληνικού λαού. Είναι από τις λίγες φορές που υποχρεωτικά ο λαός είναι συμπαγής ολότητα, άρα ο κομιστής του μηνύματος οφείλει να μην το παραχαράσσει γιατί στην ουσία δεν είναι δικό του- το μήνυμα οφείλει να μην προκαλέσει ρωγμές στο σώμα του λαού. Ποιους Ελληνες λοιπόν εκπροσώπησε ο ηρωικός και πένθιμος επιτάφιος λόγος του Πρωθυπουργού;

Σωθήκαμε ... Μετά την Κούβα και τον Ραούλ...πολιτική διαπραγμάτευση με Μέρκελ και Ολάντ!

Ο Αλέξης Τσίπρας επέστρεψε τα ξημερώματα από την Κούβα, έχοντας στην ατζέντα του προσκλήσεις από ουκ ολίγους ηγέτες της Λατινικής Αμερικής, με την επισήμανση - βάσει του ανεπίσημου κυβερνητικού σημειώματος που κυκλοφόρησε χθες- ότι έπονται και άλλα ταξίδια του στο προσεχές μέλλον.

Οι αγκαλιές με τον Ραούλ Κάστρο, οι παραινέσεις του Μοράλες: Κρατάτε γερά Αλέξη! και λοιπές στιγμές του έλληνα πρωθυπουργού στην Κούβα, παρουσιάστηκαν γλαφυρότατα από κυβερνητικές πηγές χθες, σε μια εμφανή προσπάθεια να κρατήσει "ζεστό" ο κ. Τσίπρας το αριστερό ακροατήριό του.
Αν αυτό προοιωνίζεται εκλογές ή αποτελεί την πάγια μέθοδο που ακολουθεί ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ εδώ και δυο χρόνια, ήτοι να κρατά ανοιχτή όλη τη βεντάλια της τράπουλας, προκειμένου να τραβήξει κάθε φορά το "φύλλο' που θεωρεί ότι τη δεδομένη στιγμή μπορεί να του χαρίσει την παρτίδα, εν πολλοίς είναι άγνωστο. Και τούτο, γιατί ειλημμένες αποφάσεις, αυτή τη στιγμή τουλάχιστον, δεν υπάρχουν στο κυβερνητικό επιτελείο.

Η διαπραγμάτευση εξακολουθεί να βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, η στήριξη της Κομισιόν (κυριώτατα στα εργασιακά) είναι εμφανής, οι αγορές ως ανέφερε χθες το Capital.gr προμηνύουν "συμφωνία", αλλά τα αγκάθια δια του Βερολίνου και του ΔΝΤ είναι εδώ και ο χρόνος στην κλεψύδρα, στερεύει.

Είναι τόσο ανίκανοι ή…

Αυτό Αλέξη δεν είναι νίκη. Πήρες το «απόλυτο τίποτα». Ωστόσο, είσαι υποχρεωμένος να πάρεις ό,τι σου δίνουν, όπως έκαναν νωρίτερα ο Αντώνης κι ο Γιώργος. Το θέμα Αλέξη είναι ότι δεν έχεις το παρακάτω! Χτες έφυγαν κι οι Αζέροι. Δεν γίνεται έτσι δουλειά. Και παρακάλα να μην μας έχουν στήσει εκεί στο Τέξας κάποιο περίεργο παιγνίδι …

Η συμφωνία πρέπει να κλείσει και θα κλείσει. Αργά ή γρήγορα και με οποιαδήποτε κυβέρνηση. Το πρόβλημα είναι ότι όλα αυτά που συζητάμε δεν φτάνουν για να μας βγάλουν από την κρίση. Αν είναι να πανηγυρίζουμε γιατί θα μας βάλουν στην ποσοτική χαλάρωση από την οποία μας έβγαλαν λόγω των ακροβασιών  των Tσίπρα – Βαρουφάκη ή γιατί θα μας δώσουν οι δανειστές με σημαντική χρονική καθυστέρηση αυτά που είχαν υποσχεθεί στον Σαμαρά, ας μην συνεχίσουμε να συζητάμε για την συνέχεια. Αν δεν γίνουμε ρεαλιστές, τότε δεν υπάρχει συνέχεια γι αυτόν τον τόπο  και δεν υπάρχει λόγος συζήτησης.

Αντί για λεύκες, γιατρέ μου, βλέπω στο δρόμο Πολάκηδες και Ζουράριδες…

Το κουδούνι κτυπούσε δαιμονισμένα. Σηκώθηκα με το ζόρι και σύρθηκα αργά – αργά μέχρι την πόρτα. Bρέθηκα πρόσωπο με πρόσωπο με το κτήνος! Φορούσε ένα προσωπείο του υπουργού Ζουράρι. Έκλεισα με θόρυβο την πόρτα πίσω μου. «Βαριέμαι»! Γύρισα στο κρεβάτι για να συνεχίσω τον εφιάλτη, από εκεί που τον σταμάτησε ο βίαιος θόρυβος του υπουργού: Ο ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση!

Που είχαμε μείνει; Α ναι! Εκεί που ο πατέρας του Ερνέστο εγκατέλειπε  στην Αθήνα τους κουρασμένους συνεργάτες του για να πάει στην μαγική Αβάνα. Την άλλη μέρα οι εφημερίδες θα είχαν στην πρώτη τους σελίδα τις τρομακτικές ιστορίες των βρικολάκων που ήπιαν όλο το αίμα των αθώων υπουργών της κυβέρνησης Τσίπρα. Περισσότερο συγκινητική η περίπτωση της μικρής Έφης που νόμισε ότι την κάλεσαν σε ένα κανονικό γεύμα, μέχρι την ώρα που έκλεισε πίσω της η πόρτα και έμεινε μόνη με τον γνωστό άρχοντα Μόσχο του Βισύ.  Κάτι ήξερε ο Αλέξης και έφυγε με την πρώτη πτήση για την Αβάνα, πριν ακόμη πέσει το σκοτάδι της νύκτας…

Πανεπιστημιακό άσυλο στην πράξη...

​Το πιο τραγικό στο βίντεο που δημοσιοποιήθηκε στο Διαδίκτυο, μετά την επίθεση με μπογιές από φασιστοαυτόνομους σε μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, ήταν οι διάλογοι που ακολούθησαν μεταξύ καθηγητών και παρισταμένων. «Να καλέσουμε την αστυνομία...», ακούγεται κάποιος αλλά κατόπιν συνειδητοποιεί τι είπε και συνεχίζει: «αλλά, σιγά μην μπει η αστυνομία σε πανεπιστήμιο». Ετσι, επειδή δεν υπάρχει μηχανισμός ασφάλειας να παρεμβαίνει στα πανεπιστήμια, διάφοροι τραμπούκοι μπορούν ανενόχλητοι να διακόπτουν μαθήματα, να πετούν μπογιές, αυγά, ζαρζαβατικά σε όποιον δεν γουστάρουν, να επιβάλλουν το δικό τους καθεστώς τρόμου στα ΑΕΙ. Και ο φόβος αποτυπώθηκε στο πρόσωπο του πρύτανη του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, όταν ρωτήθηκε τι θα κάνει για να μην γίνονται τέτοιες επιθέσεις στο πανεπιστήμιό του...

Και οι μισθοί τραβούν την κατηφόρα ...

Στην κυβέρνηση μπορούν να λένε ό,τι θέλουν, αλλά οι αριθμοί είναι αμείλικτοι και συνεχίζουν να τους διαψεύδουν.

Και μάλιστα όχι αριθμοί σαν κι’ αυτούς που πετάνε στον αέρα οι διάφοροι προπαγανδιστές, αλλά αριθμοί που δίνει η ΕΛΣΤΑΤ.

Πριν από δέκα μέρες, για παράδειγμα, η στατιστική υπηρεσία μας ενημέρωσε ότι το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών και των μη κερδοσκοπικών τομέων οργανισμών που εξυπηρετούν νοικοκυριά μειώθηκε το 2015 (σε σχέση με το… τρισκατάρατο 2014, βεβαίως) κατά 5,5 δις ευρώ, δηλαδή κατά 4,5%, διαμορφούμενο στα 114,8 δις ευρώ από 120,3 δις ευρώ που ήταν το 2014.

Τι σημαίνει αυτό; Ξεκάθαρα πως επί ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ το εισόδημα των Ελλήνων μειώθηκε δραματικά. Σκεφθείτε και αν δεν είχαν έλθει για να μας… σώσουν τι θα γινόταν!

Κυρ. Μητσοτάκης: Η μείωση της φορολογίας κίνητρο για να αυξηθούν οι επενδύσεις...

Με τον πρόεδρο της χώρας κ. Rosen Plevnielev και τον πρωθυπουργό κ. Boyko Borisov, συναντήθηκε, σήμερα, Δευτέρα 28 Νοεμβρίου, στη Σόφια, ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, στο πλαίσιο της επίσκεψής του στη Βουλγαρία.

Ο κ. Μητσοτάκης στις συναντήσεις αυτές τόνισε τη σημασία της στρατηγικής συνεργασίας Ελλάδας και Βουλγαρίας για τη σταθερότητα της Βαλκανικής, αλλά και της ευρύτερης περιοχής. Οι δύο πλευρές συμφώνησαν, όχι μόνο στη διατήρηση αυτής της συνεργασίας, αλλά και στην περαιτέρω ενδυνάμωση, εμβάθυνση και διεύρυνσή της.

Φ. Κάστρο. Μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα ή ένας κομμουνιστής ηγέτης;

Ξέφτισε και η ντόπια προπαγάντα... 

Με τον θάνατο του ηγέτη της Κούβας άνοιξε μια συζήτηση, που σε τελική ανάλυση αφορά την ιεράρχηση των αξιών μας. Τι θέτουμε υπεράνω όλων; Τις δημοκρατικές αρχές και τα δικαιώματα του ανθρώπου ή το αντιιμπεριαλιστικό φρόνημα και την « αξιοπρέπεια» ενός λαού;

Οι δημοκρατικές ελευθερίες και τα ατομικά δικαιώματα, είναι ενιαία, σαφώς προσδιορισμένα και οικουμενικά. Δεν υπόκεινται σε εκπτώσεις και σε τοπικές ιδιαιτερότητες. Ένα καθεστώς ή τα σέβεται και είναι δημοκρατικό ή δεν τα σέβεται και είναι ολοκληρωτικό. Καθαρά πράγματα. Ο Κάστρο δεν διαφέρει σε τίποτα από τον Σομόζα και τον Μπατίστα. Οι αλυσίδες, σύντροφοι, δεν έχουν χρώμα.

Σε ποια Κούβα αναφέρονται οι εγχώριοι «κομαντάντε»;

Ο θάνατος του Φιντέλ Κάστρο, μιας εμβληματικής φυσιογνωμίας του 20ού αιώνα, ηγέτη της κουβανικής επανάστασης που έθεσε τέλος στην τυραννία του δικτάτορα Μπατίστα για να επιβάλει μετά το δικό του αυταρχικό καθεστώς (αλλά και για να αποσυρθεί υπέρ του αδελφού του Ραούλ, ο οποίος εξομάλυνε τις σχέσεις του με τον… καπιταλισμό και τις ΗΠΑ), ενεργοποίησε τα… επαναστατικά αντανακλαστικά του ΣΥΡΙΖΑ!

Το τι ειπώθηκε, γράφηκε και αναρτήθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δεν λέγεται!

Με πρώτον και καλύτερο τον Αλέξη Τσίπρα (που από τη μια υπογράφει μνημόνια και εκχώρηση δημοσίου πλούτου και από την άλλη θυμάται την… «παντοτινή νίκη των λαών»!)

Υπονοώντας προφανώς πως μέχρι να νικήσουν οι λαοί, θα… νικάει το κεφάλαιο!

Οικουμενική κυβέρνηση αγνώστου πατρός ή μία καθαρή πολιτική λύση;

Η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια στην κατάρρευση και απειλεί να πάρει μαζί της έναν ολόκληρο λαό. Ένα κομμάτι της Αριστεράς προσπαθεί να σωθεί από το ναυάγιο και ταυτόχρονα να κρατηθεί στην εξουσία, υποσχόμενη συναίνεση και μοιράζοντας υπουργεία σε μία Οικουμενική κυβέρνηση. Προσπαθούν έτσι να παρακάμψουν προσφυγή στις κάλπες.

Επιχειρείται να επιβληθεί μία αλλόκοτη λύση με πρόφαση το πραγματικό πρόβλημα επιβίωσης που αντιμετωπίζει η χώρα. Προσπαθούν να αποφύγουν πάση θυσία τις εκλογές και την αλλαγή των συσχετισμών στο Κοινοβούλιο, αν και γνωρίζουν ότι η σημερινή σύνθεση της Βουλής δεν εκφράζει την λαϊκή βούληση. Κι αυτό όχι μόνο γιατί το λένε οι δημοσκοπήσεις, αλλά επειδή η σημερινή σύνθεση είναι προϊόν μιας μεγάλης πολιτικής απάτης, αφού αυτή η κυβέρνηση εξαπάτησε με πρωτοφανή τρόπο τον ελληνικό λαό για να κερδίσει τις εκλογές. Ο πολιτικός αμοραλισμός τους θα αφήσει βαθιά τα σημάδια στην ελληνική κοινωνία για πολλές δεκαετίες…

Αριστερή παρένθεση ή αριστερή ξεφτίλα;

Μετά την ομιλία του πρωθυπουργού στην κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος του, αναζωπυρώθηκαν τα σενάρια για εκλογές. Ο τρόπος με τον οποίο ανακίνησε το θέμα ο Α. Τσίπρας, αποτέλεσε αντικείμενο αναλύσεων και συγγραφής σεναρίων.

Υποστηρίχθηκε από έγκριτους σχολιαστές, πως το μήνυμα του απευθυνόταν βασικά στους εταίρους-δανειστές, υπό την μορφή εκβιασμού. «Πού θα βρείτε καλύτερο πρωθυπουργό να σας ψηφίζει ό,τι του ζητάτε;» Βέβαια, με δεδομένο πως στην χώρα μας είναι διαμορφωμένη η εναλλακτική λύση – Νέα Δημοκρατία – που είναι και πιο συμβατή με τις κυρίαρχες αρχές που επικρατούν στον Ευρωπαϊκό χώρο, οι εταίροι μάλλον θα του πουν: «κανένα πρόβλημα Aλέξη, μπορείς να κάνεις εκλογές». Άλλωστε, σύμφωνα με τα λεγόμενα του ίδιου του πρωθυπουργού, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα είναι υπάκουος στις απαιτήσεις  τους, οπότε λογικό είναι αυτοί να τον προτιμούν.

Εικόνα γενικής παρακμής ...

Ο Θουκυδίδης στον διάλογο "Αθηναίων-Μηλίων" σε μία απλή και κυνική φράση, αποκαλύπτει ποιά είναι η πραγματικότητα στις Διακρατικές Σχέσεις ανά τους αιώνες: "Κατά την συζήτηση των ανθρωπίνων πραγμάτων, το επιχείρημα του Δικαίου έχει αξία, όπου ίση υπάρχει δύναμις προς επιβολή αυτού, ειδάλλως αμφότεροι γνωρίζουμε ότι ο Ισχυρός προχωρά όσο του επιτρέπει η ισχύς του και ο αδύναμος υποχωρεί όσο του επιβάλλει η αδυναμία του"...

Είναι προφανές ότι όχι μόνον τα επτά χρόνια του Μνημονίου, αλλά οι τελευταίες δεκαετίες της μεγάλης μας παρακμής, έχουν αρχίσει να μας παρουσιάζουν στα μάτια των γειτόνων μας, ως τον αδύναμο κρίκο της περιοχής. Μόνον έτσι μπορούν πλέον να εξηγηθούν οι απανωτές θρασύτατες δηλώσεις Τούρκων και Αλβανών, που στην σημερινή πραγματικότητα του Αναθεωρητισμού που επικρατεί στην περιοχή μας, μπορούν να εξελιχθούν πολύ άσχημα στο μέλλον.

Όμως εμένα ειλικρινά το περιστατικό που με απογοήτευσε και με φόβισε περισσότερο, είναι κάτι που ίσως διέλαθε της προσοχής σας.