Αδράνεια, Αναβλητικότητα, Ανευθυνότητα...

Το πολιτικό «κεφάλαιο» του Καραμανλή
Αδράνεια, Αναβλητικότητα, Ανευθυνότητα. Τα «3Α» του πρώην Πρωθυπουργού έδωσαν στα προβλήματα της χώρας δυσθεώρητες διαστάσεις, σε μια μόλις διετία...
Υπάρχει καλός και κακός κόσμος. Στον καλό κόσμο, οι σοσιαλιστές αυξάνουν τους φόρους για να χρηματοδοτήσουν αύξηση των δαπανών, ενώ οι φιλελεύθεροι μειώνουν τις δαπάνες του κράτους για να μπορέσουν να μειώσουν τους φόρους. Στον κακό κόσμο, οι σοσιαλιστές αυξάνουν τις δαπάνες χωρίς όμως να αυξήσουν τους φόρους, ενώ οι φιλελεύθεροι μειώνουν τους φόρους χωρίς να μειώσουν τις δαπάνες. Η διαφορά μεταξύ καλού και κακού κόσμου δεν είναι ιδεολογική. Είναι μια κυβερνητική αξία, μια πολιτική αρετή, που στη χώρα μας ευδοκίμησε ελάχιστα: η δημοσιονομική υπευθυνότητα. Και στην περίοδο της χρεοκοπίας, που αποκαλούμε «κρίση», μάθαμε όλοι ότι δεν χρεοκοπήσαμε επειδή ασκήθηκαν φιλελεύθερες ή σοσιαλιστικές συνταγές διακυβέρνησης αλλά επειδή υπήρξε ένα ευρύ, βαθύ και διαχρονικό έλλειμμα δημοσιονομικής υπευθυνότητας.

Γίνεται να κυβερνήσεις μόνον με «δημόσιες σχέσεις»;

Η κυβέρνηση, το πρώτο διάστημα , ως δηλαδή τον περασμένο Ιούλιο επειδή «διαπραγματευόταν» δεν κυβερνούσε.   Βέβαια, είδαμε και το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης και καταλάβαμε ακριβώς τι συνέβαινε στις  Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.
 Τώρα από τις εκλογές του Σεπτεμβρίου (και λίγο πριν) κυβερνά με δημόσιες σχέσεις. Δηλαδή , όλες σχεδόν οι κινήσεις της βρίσκονται μέσα σε δυο πλαίσια.
 Το πρώτο είναι το πλαίσιο του εντυπωσιασμού. Κινήσεις που να κάνουν να ξεχαστούν τα μεγάλα προβλήματα και να δημιουργήσουν ένα είδος αντιπερισπασμού, ώστε να μην βλέπει ο μέσος πολίτης και ιδίως ο ψηφοφόρος του Σύριζα, την «κωλοτούμπα» που γίνεται σε όλα τα επίπεδα (πχ ιδιωτικοποιήσεις, ΕΝΦΙΑ, αυξήσεις στα ΜΜΜ κλπ)  Και παράλληλα βέβαια, να υπερτονίζουμε αυτές τις κινήσεις , ώστε να δείχνουμε ότι «είμαστε αριστεροί» και αλλάζουμε τα πάντα. Για παράδειγμα η υπερβολική προβολή (ακόμα και με συγγνώμη του πρωθυπουργού) του σύμφωνου για τα ομόφυλα ζευγάρια…

Η ταξιαρχία των λαϊκιστών επελαύνει...

Σοφία Βούλτεψη, Αργύρης Ντινόπουλος, Μάκης Γιακουμάτος, Φαήλος Κρανιδιώτης, Ευριπίδης Στυλιανίδης, Γιώργος Τράγκας, Δάνης Τζαμτζής, Γιώργος Βλάχος. Δηλώνουν θεματοφύλακες της λαϊκής δεξιάς και εχθροί του νεοφιλελευθερισμού. Εσύ, πού τοποθετείς τον εαυτό σου; Μαζί τους; Πιστεύεις στα αλήθεια ότι όλοι αυτοί έχουν να προσφέρουν κάτι καινούργιο;

Αν πιστεύει κανείς ότι η Νέα Δημοκρατία και η χώρα δεν χρειάζονται αλλαγές, μπορεί να ακολουθήσει τα στελέχη αυτά στις επιλογές τους. Είναι δικαίωμα κάποιου να μην θέλει την αλλαγή. Να θέλει να παραμείνουν τα πράγματα όπως ακριβώς έχουν με μία Νέα Δημοκρατία που θα συνεχίσει να χάνει τη μία εκλογική μάχη πίσω από την άλλη από οποιοδήποτε σχήμα αποφασίσει να κατεβάσει σε εκλογές ο κ. Τσίπρας.

«Έτος Αριστοτέλη» για την UNESCO. Εμείς ας βολευτούμε με το «Έπος Μπαλτά»...

Η διασημότερη προσωπικότητα στην Ιστορία της ανθρωπότητας, ο πανεπιστήμων φιλόσοφος, κορυφαίος εκπαιδευτικός, ο συστηματικότερος και μεθοδικότερος νους της αρχαιότητας, ενέπνευσε την UNESCO να κηρύξει το 2016 δικό του έτος. Ετος Αριστοτέλη, λοιπόν, ο χρόνος που μόλις ξεκίνησε, και το όνομα του αρχαίου Ελληνα φιλόσοφου θα ακουστεί για μια ακόμη φορά στα πέρατα της γης. Εξαιρετική ευκαιρία. Αλλά μην το φωνάζετε, διότι... η πατρίδα κοιμάται.

Παρά όσα θα περίμενε κανείς, ούτε το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, ούτε και το Υπουργείο Παιδείας έχουν οργανώσει κάτι για την σπουδαία επέτειο των 2.400 ετών από τη γέννηση του Σταγειρίτη. Το πρώτο υποτίθεται ότι κηρύττει τα Ετη. Το δεύτερο, υποτίθεται ότι οργανώνει στα εκπαιδευτικά του ιδρύματα εκδηλώσεις, σε συνεργασία και με το πρώτο, ώστε μαθητές και φοιτητές να έρχονται σε επαφή με το έργο του τιμώμενου.

Έξι χρόνια στασιμοχρεοκοπίας ...

Οφείλουμε στον κ. Βενιζέλο τον νεολογισμό στασιμοχρεοκοπία, ο οποίος φαίνεται θα είναι ένας πετυχημένος όρος αφού ήδη πλησιάζει τις δέκα χιλιάδες ευρέσεις στο διαδίκτυο. Ο κ. Βενιζέλος τον χρησιμοποιεί προκειμένου να χαρακτηρίσει την σημερινή κατάσταση όπου «και Grexit δεν θα έχουμε αλλά και ανάταση δεν θα έχουμε γιατί δεν δημιουργούνται οι πολιτικές και κοινωνικές προϋποθέσεις που θα κινητοποιήσουν τις παραγωγικές δυνάμεις του τόπου.» Το μόνο πρόβλημα για τον κ. Βενιζέλο είναι ότι αυτός ο όρος ταιριάζει άψογα όχι μόνο στην υπάρχουσα περίοδο των Τσίπρα-Καμμένου, αλλά και για τα προηγούμενα πέντε χρόνια της ελληνικής χρεοκοπίας.

Ο κ. Βενιζέλος επαίρεται για το γεγονός της προσχώρησης των Τσίπρα-Καμμένου σ’ αυτό που ονομάζει «εθνική στρατηγική», περιορίζοντας την ουσία αυτής της εθνικής στρατηγικής στην παραδοχή ότι δεν υπήρχε άλλος δρόμος εκτός από μια συμφωνία με τους Ευρωπαίους δανειστές, μιας και κανείς άλλος δεν δέχεται να μας δανείσει αυτό τον καιρό. Όμως η πραγματικότητα είναι ότι οι Τσίπρας και Καμμένος έχουν προσχωρήσει στην «εθνική στρατηγική» του κ. Βενιζέλου όχι μόνο συμφωνώντας επί της αρχής για το ποιοι μπορεί να είναι οι δανειστές μας, αλλά και σε όλες τις άλλες πτυχές της «εθνικής στρατηγικής» των τελευταίων έξι χρόνων.

Η Ελλάδα και οι (Νεο)Έλληνες έχουν τον πρόεδρο που τους αξίζει...

Όσοι παρακολούθησαν τις καθιερωμένες πρωτοχρονιάτικες ευχές στο Προεδρικό Μέγαρο, παρατήρησαν κυρίως τρία πράγματα:

1. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μιλούσε σε όλους τους θεσμικούς παράγοντες και τους πολιτικούς αρχηγούς στον ενικό, λες και επρόκειτο για τη αντάμωμα αργόσχολων σε κάποιο περιφερειακό καφενείο. Δυστυχώς, στον ενικό του απάντησε και ο Πρωθυπουργός Aλέξης Τσίπρας, αλλά και ο Πρόεδρος της Βουλής.

2. Απευθύνθηκε με ιδιαίτερα απαξιωτικό τρόπο στην κα Φώφη Γεννηματά και την ιδιότητα που εκπροσωπεί, ρωτώντας την «πού ακριβώς άφησε τα πιτσούνια της». Ορισμένοι, ιδιαίτερα στα social media, έσπευσαν να χαρακτηρίσουν την αναφορά σεξιστική, αφού την έκανε αποκλειστικά (για το πού άφησε τα παιδιά) μόνον σε γυναίκα και όχι σε οποιοδήποτε άλλον πολιτικό αρχηγό...

3. Υπέπεσε σε ένα αδιανόητο θεσμικό ατόπημα, προβλέποντας ότι το 2016 θα βγούμε από το Μνημόνιο και ως εκ τούτου ο κ. Τσίπρας θα φορέσει γραβάτα. Θα έπρεπε να γνωρίζει ότι η συμφωνία που έχει υπογράψει η χώρα μας, το Μνημόνιο του κ. Τσίπρα δηλαδή, έχει τριετή διάρκεια και όχι μονοετή, όπως παρελκυστικά ανέφερε ο κ. Παυλόπουλος. Είτε, λοιπόν,  ο ανώτατος πολιτειακός θεσμός προέτρεψε τον Πρωθυπουργό να αθετήσει τις συμφωνίες της χώρας, είτε είχε άγνοια για την διάρκειά τους. Σε όποια από τις δύο περιπτώσεις,  οι αναφορές αυτές του κ. Παυλόπουλου δείχνουν (τουλάχιστον) επιπολαιότητα κατά την άσκηση των καθηκόντων του.

Ήταν κάποτε μια χώρα σοβαρή...

Θυμάμαι, κάπου στα μέσα της δεκαετίας του εβδομήντα, το πρωτοχρονιάτικο διάγγελμα του τότε Προέδρου της Δημοκρατίας. Ηταν ο Κωνσταντίνος Τσάτσος, ένας άνθρωπος που δεν σε γοήτευε με την παρουσία του. Επηρεασμένος κι εγώ από την αριστεροφροσύνη του συρμού, τον αντιμετώπιζα τότε με δυσπιστία. Τον έφερνα πάντα στο μυαλό μου συνοδεία με την κότα, έτσι όπως τον παρίστανε ο Φωκίων Δημητριάδης στις γελοιογραφίες του στα «Νέα». Την όρνιθα που την χρωστούσε στην απαγόρευση της παράστασης των Ορνίθων των Κουν, Τσαρούχη, Χατζιδάκι στο Ηρώδειο στη δεκαετία του ’60.

Συνέντευξη Τσίπρα. Η πραγματικότητα αλλιώς!

Θα μπορούσε να κατανοήσει κανείς τις ηχηρές ήττες της  κυβέρνησης στα μέτωπα που  εξεδηλώθη, κατά το ΄15, η πολυσχιδής «αντίσταση» κατά των δανειστών, αποδεχόμενος την φράση του Μακιαβέλι: «Η υπόσχεση που δόθηκε ήταν μια αναγκαιότητα του παρελθόντος. Ο λόγος που δεν κρατήθηκε είναι μια αναγκαιότητα του παρόντος».

Η αναγκαιότητα να μην οδηγηθεί η χώρα σε φρικιαστικές  συνθήκες ώθησε τον πρωθυπουργό να μετατρέψει το «όχι» σε «ναι». Αλλά ο χρόνος και οι εμπειρίες δεν αλλάζουν πάντα τους ανθρώπους,  ειδικά τους οιηματίες που στα 40 τους έγιναν πρωθυπουργοί!

Έτσι εκ νέου χθες, με συνέντευξή του στη Realnews,  ο κ. Τσίπρας επανέρχεται στις γνωστές παλιές ιαχές, παρότι γνωρίζει ότι η ευόδωσή τους  δεν εναπόκεινται στον ίδιο αλλά στη βούληση των δανειστών.

Η γλώσσα του κ. Τσίπρα, η γλώσσα  της Αριστεράς, είναι πάντα πολεμική. Εκφράζει το οργισμένο δίκαιο που έρχεται ορμητικό να σαρώσει την αδικία του κόσμου ετούτου. Ενίοτε όμως, όταν υπάρχει ήδη δεδικασμένο καθολικών υποχωρήσεων του παρελθόντος,  τα «δεν θα υποταχτούμε» του μέλλοντος ηχούν ως έπεα πτερόεντα.  

«Δεν θα υποκύψουμε»

Ας επικεντρωθούμε σε κάποια σημεία της πρωθυπουργικής συνέντευξης:

Λέει δεν θα υποκύψουμε σε παράλογες απαιτήσεις. Μα το ίδιο παράλογες ήταν - για τα δικά του μέτρα - οι απαιτήσεις στις οποίες υπέκυψε το ΄15. Πολύ περισσότερο που η κυβέρνηση έχει κάποιες προτάσεις για το ασφαλιστικό, που τις χαρακτηρίζει «εναλλακτικές», αλλά στερείται συνολικού plan Β. Άρα σε κάθε περίπτωση θα υποκύψει στο μοιραίο της αναγκαιότητας.

Μπορεί να υπάρξει κάτι χειρότερο από το 2015;

Όταν έχεις συναντήσει μία δύσκολη χρονιά, όπως ήταν το 2015, έχεις δικαίωμα να αναρωτηθείς τι άλλο χειρότερο μπορεί να σε βρει! Μία συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ.; Μία νέα δήλωση του Προκόπη Παυλόπουλου για το ασφαλιστικό; Τα στρατιωτικά λύκεια του Πάνου του Καμμένου; Τι άλλο; Μήπως το 2016 να είναι "δίδυμο αδερφάκι" του 2015;

Περάσαμε έξι πραγματικά δύσκολα χρόνια! Το ένα πιο δύσκολο από το άλλο. Έξι σκληρά χρόνια. Η απογοήτευση βρίσκεται στο ζενίθ. Λίγο καιρό πριν θα βρίσκατε μερικούς αισιόδοξους να σας πούνε ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι ακριβώς. Είτε επειδή πίστευαν στο success story του Αντώνη, είτε επειδή περίμεναν να έρθει ο Αλέξης και να επιστρέψει η ελπίδα. Τελικώς ο Αλέξης ήρθε και η ελπίδα δραπέτευσε έντρομη…

Το Ιράν κατεβάζει τους τόνους... Εξτρεμιστές όσοι επιτέθηκαν στην πρεσβεία της Σαουδικής Αραβίας...

Εξτρεμιστές χαρακτήρισε ο πρόεδρος της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν Χασάν Ροχανί όσους διέπραξαν τις «αδικαιολόγητες» επιθέσεις εναντίον των διπλωματικών ποστολών της Σαουδικής Αραβίας μετά την εκτέλεση από το Ριάντ του σιίτη ιερωμένου Νιμρ αλ Νιμρ και δεσμεύθηκε ότι θα οδηγήσει τους υπεύθυνους ενώπιον της Δικαιοσύνης.

Σε μια σειρά μηνυμάτων που ανήρτησε στον λογαριασμό του στον ιστότοπο κοινωνικής δικτύωσης Twitter ο Ροχανί καταδίκασε επιπλέον την εκτέλεση του Νιμρ από τη Σαουδική Αραβία κάνοντας λόγο για καταπάτηση «των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των ισλαμικών αξιών» και κατηγορώντας τη σουνιτική μοναρχία ότι εφαρμόζει «δογματικές πολιτικές που έχουν αποσταθεροποιήσει την περιοχή τα τελευταία χρόνια».

Κυρ. Μητσοτάκης: Σε καμία περίπτωση συναινετική η αντιπολίτευσή μας...

Ακατάλληλο για να υλοποιήσει τις μεταρρυθμίσεις που επιβάλλονται θεωρεί τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα ο υποψήφιος για την προεδρία της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκος Μητσοτάκης και ξεκαθαρίζει ότι σε καμία περίπτωση η αντιπολιτευτική τακτική δεν θα είναι συναινετική.
Οι προτεραιότητες της κυβέρνησης θα πρέπει να είναι οι μεταρρυθμίσεις, υπογραμμίζει οκ Κ. Μητσοτάκης σε συνέντευξη του στην «Εφημερίδα των Συντακών», διευκρινίζοντας ότι υπό την ηγεσία του η Ν.Δ. θα συνεχίσει να «αναδεικνύει ότι προτεραιότητα είναι η ταχεία και αποφασιστική υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων».
Για την στάση της κυβέρνησης απέναντι στο ζήτημα των μεταρρυθμίσεων ο κ. Μητσοτάκης θεωρεί τον κ. Τσίπρα ακατάλληλο να υλοποιήσει όσες επιβάλλονται στο πρώτο εξάμηνο του 2016, καθώς όπως υποστηρίζει, «έρχονται σε πλήρη αντίθεση με την ιδεολογία του, την πολιτική του ατζέντα και τις δεσμεύσεις του».

Η Εποχή Του Σανού...

Το 2015 μας έφερε πολλά πράγματα, αλλά ένα από τα σημαντικότερα φρονώ πως είναι το εξής: Το επίσημο τέλος της Εποχής της Μεταπολίτευσης.

Η “μεταπολίτευση” ήταν μια εποχή η οποία αργοπέθαινε καιρό, βεβαίως. Κάποιος θα μπορούσε να υποστηρίξει ότι τελείωσε την ημέρα που ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου με την πένθιμη γραβάτα του ανακοίνωσε τη χρεοκοπία της Ελλάδας στο Καστελλόριζο. Αλλά πιστεύω ότι αυτό δεν ήταν ακριβές -εκείνη ήταν μόνο η αρχή του τέλους. Το τέλος του τέλους ήρθε στις 25 Ιανουαρίου του 2015, με την εκκίνηση της νέας εποχής στην ιστορία του λαμπρού μας κράτους: Ας την ονομάσουμε “Εποχή του Σανού”.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ του Κ. Μητσοτάκη για το μέλλον της ΝΔ... #metonKyriako

Η ΝΔ είναι ένα γερασμένο κόμμα. Τι πρέπει να αλλάξει για να συνομιλήσει με τους νέους;Να ανοίξει διάπλατα τις πόρτες της, να μπει οξυγόνο, να καθαρίσει η καμαρίλα και η χρόνια κλεισούρα. Η πολιτική θα έπρεπε να είναι ελκυστική για τους πολίτες και ιδιαίτερα τους νέους που είναι από τη φύση τους ιδεαλιστές. Είναι χρέος μας να την κάνουμε ελκυστική φτιάχνοντας ένα σύγχρονο, ανοιχτό, συμμετοχικό κόμμα. Έχω καταθέσει στο δημόσιο διάλογο τον τρόπο που θα το πετύχουμε αυτό μέσα σε 111 μέρες. Είναι βέβαιο ότι μέσα από τη δημιουργικά ανανεωμένη Νέα Δημοκρατία, οι νέοι θα μπορέσουν να εκφραστούν πολιτικά. Και μαζί με αυτούς όλες οι υγιείς δυνάμεις της κοινωνίας που δικαίως τις περισσότερες φορές μάς γύρισαν την πλάτη.

Ευχές και Ελπίδα...

Ένας ακόμα χαμένος χρόνος πέρασε...

Με κυβέρνηση της αριστεράς φυσικά...
Με Κάπιταλ Κοντρόλς που έφερε ο "γκουρού" της καταστροφής...
Το καλό που μπορώ να βρω σήμερα που κλείνει ο χρόνος είναι ότι ΖΟΥΜΕ ακόμα...
Αυτό είναι ίσως και το μόνο καλό που μπορεί κάποιος να βρει στην χώρα της ουτοπίας ...
Από δώ και κάτω αρχίζουν τα κακά .
Από την παράλογη φορολογία μέχρι την καταστροφή οποιασδήποτε προοπτικής για τον ΜΗ Δημόσιο Υπάλληλο Έλληνα.

Όπως στρώνεις κοιμάσαι...

Δραματικές σχεδόν είναι οι επισημάνσεις όλων των ασχολουμένων με τα δημοσιονομικά της χώρας. Το κοινό τους συμπέρασμα είναι ότι «ο προϋπολογισμός δεν βγαίνει», «τα έσοδα καταρρέουν» και αλλά πιο τραγικά.
 Και δεν είναι δυστυχώς , καθόλου υπερβολικοί όλοι αυτοί που κάνουν τις σχετικές επισημάνσεις, ούτε βέβαια κατά του Σύριζα ή «όργανα της διαπλοκής» όπως συνηθίζουν να λένε διάφοροι στο περιβάλλον του πρωθυπουργού. Τις εκτιμήσεις αυτές και τις επισημάνσεις  δυστυχώς για την κυβέρνηση την κάνουν όχι μόνον  προσκείμενοι  στην κυβέρνηση οικονομολόγοι αλλά ακόμα και στελέχη του κρατικού μηχανισμού τοποθετημένα από την κυβέρνηση . Μέχρι  και υπουργοί.

Οικονομολόγοι τύπου ΣΥΡΙΖΑ ... Σταθάκης: Ανοικτό το ενδεχόμενο φόρου στις τραπεζικές συναλλαγές!!!

Ανοικτό ενδεχόμενο να επιβληθεί φόρος στις τραπεζικές συναλλαγές άφησε ο υπουργός Οικονομίας Γ. Σταθάκης. "Εμείς προσπαθούμε να βρούμε εισροές στο σύστημα οι οποίες θα έχουν και έναν στοιχειώδη κανόνα δικαιοσύνης. Οι επιλογές είναι περιορισμένες. Πιθανόν μία εκδοχή φόρου επί συναλλαγών, εάν είναι μελετημένη, δεν μπορώ να την αποκλείσω», τόνισε ο Γιώργος Σταθάκης, μιλώντας στο ραδιοσταθμό real. Συμπλήρωσε πως «σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες για τις μεγάλες συναλλαγές υπάρχει κάποιος τέτοιος φόρος. Πριν αφορίσουμε ή επικροτήσουμε, πρέπει να είναι σωστά μελετημένη οποιαδήποτε κίνηση. Είμαι σαφής: Εάν γίνει».

Υπάρχει αντιπολίτευση;

(Ερωτήματα από την στάση της στο θέμα του συμφώνου συμβίωσης)
Δεν έχω καμία αντίρρηση, το αντίθετο θα έλεγα, για να μπορούν οι άνθρωποι που επιθυμούν ερωτικά ανθρώπους του ίδιου φύλου, να μπορούν να ρυθμίζουν νομικά και αλλά τεχνικά ζητήματα , μέσω της ύπαρξης  ενός συγκεκριμένου πλαισίου.
Η  ρύθμιση που έφερε πρόσφατα η κυβέρνηση, είναι μια θετική κίνηση που έπρεπε να γίνει. Κι αυτό γιατί όλοι οι άνθρωποι, ανεξάρτητα από τις προσωπικές τους προτιμήσεις , πρέπει να έχουν αυτού του είδους τα δικαιώματα. Για παράδειγμα να καθορίζουν που θα αφήσουν την περιουσία τους.

Τα νταούλια φεύγουν, η γκλίτσα έρχεται…

Ως γνωστόν το «παράλληλο πρόγραμμα» αποσύρθηκε με εντολή των δανειστών, αλλά οι κυβερνητικοί διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους πως θα το επαναφέρουν μετά τις γιορτές, υπό νέο τίτλο: Νομοσχέδιο για την Κοινωνική Πολιτική.



Δεν γνωρίζουμε τι από όσα προέβλεπε το αποσυρθέν νομοσχέδιο θα επανέλθει, αλλά ενόψει ασφαλιστικού και αγροτικού το μόνο βέβαιο είναι πως χωρίς επικουρικές συντάξεις και με υπερφορολογημένους αγρότες, η «κοινωνική πολιτική» έχει πάει ήδη περίπατο.

Άλλωστε, ούτε το «παράλληλοι πρόγραμμα» είχε την παραμικρή σχέση με κοινωνική πολιτική – και επιπλέον ήλθε στη Βουλή χωρίς τις αναγκαίες εκθέσεις του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους και της Κεντρικής Νομοπαρασκευαστικής Επιτροπής, κάτι το πρωτοφανές!

Η εκδίκηση του αιώνιου φοιτητή...

Π​​ολλοί απορούν γιατί έπρεπε ο υπουργός Παιδείας να βάλει τη μορφή του (σε σκίτσο) στην αρχική σελίδα του ανανεωμένου σάιτ του υπουργείου. Μα δεν είναι προφανές; Επειδή τον κολακεύει ― δημιουργεί γωνίες εκεί που δεν υπάρχουν. Αλλά και για έναν λόγο σοβαρότερο. Εχετε ακούσει, είμαι βέβαιος, την έκφραση «σαν τα μούτρα τους». Αυτό ισχύει, φοβάμαι, στον τρόπο με τον οποίο παρεμβαίνουν στην πανεπιστημιακή παιδεία.

Καταργούν, ουσιαστικά, τα μεταπτυχιακά, καταργώντας τις αμοιβές των διδασκόντων. Καθιερώνουν την εσωτερική εξέλιξη: φοιτητής, μεταπτυχιακός, καθηγητής, όλα στο ίδιο πανεπιστήμιο. Τέλος, απελευθερώνουν τις καταλήψεις, καταργώντας το ελάχιστο των δεκατριών εβδομάδων διδασκαλίας για κάθε μάθημα. Το πανεπιστήμιο, δηλαδή, όπως εκείνοι το διαμορφώνουν, θα διοικείται από τις παρασκηνιακές συνεννοήσεις των κομμάτων της Αριστεράς, και το μόνο που θα έχει σημασία θα είναι η εισαγωγή. Τα υπόλοιπα θα τα αναλαμβάνει το κόμμα. Θα είναι ένα πανεπιστήμιο όπου ο αιώνιος φοιτητής δεν θα έχει λόγο να ντρέπεται. Γιατί, λοιπόν, να μην κοσμεί με τη μορφή του την ιστοσελίδα του υπουργείου του ο Φίλης; Ο αιώνιος φοιτητής τώρα δικαιώνεται, εκδικούμενος τους καλυτέρους του.