Όλα όσα παρακολουθούμε αυτές τις μέρες σχετικά με την προσπάθεια δημιουργίας ενός «τρίτου πόλου» στον χώρο της Κεντροαριστεράς, οι διαφωνίες εντός και εκτός των σχετιζομένων με το εγχείρημα κομμάτων, οι μικροί εσωτερικοί εμφύλιοι που διαπερνούν τον χώρο, αποτελούν ένα σημαντικό τμήμα του ελληνικού παζλ της ασυνεννοησίας.
Ας πάρουμε για παράδειγμα τη ΔΗΜΑΡ. Ένα μικρό κόμμα, που δημιουργήθηκε από στελέχη προερχόμενα από τον
Συνασπισμό και το
ΠΑΣΟΚ, έδειξε αρχικά ότι μπορεί να κάνει την υπέρβασή του και κατέληξε με ένα σωρό διαφοροποιήσεις στο εσωτερικό του, όπως αυτές αναδείχθηκαν στο πρόσφατο συνέδριό του.
Σύμφωνα με την επίσημη γραμμή, όπως εκφράστηκε από τον πρόεδρο του κόμματος, υπάρχει η επιθυμία να δημιουργηθεί ο περίφημος «τρίτος πόλος», αλλά χωρίς συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ, χωρίς προοπτική επανόδου στην κυβέρνηση, χωρίς να έρχεται σε επαφή με τους «58» και χωρίς συμφωνία με τον ΣΥΡΙΖΑ – τουλάχιστον προς το παρόν, διότι θεωρείται βέβαιο ότι θα υπάρξει συνεργασία σε περίπτωση επικράτησης του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης στις εκλογές.