Ακόμη και μέσα από το πρωτοφανές σύστημα κλεπτοκρατίας που στήθηκε στη χώρα, η Ελλάδα ευεργετήθηκε – και συνεχίζει να ευεργετείται – ποικιλοτρόπως από τη συμμετοχή της στην ΕΕ.
Μετά την είσοδό μας, στη χώρα έχουν εισρεύσει πακτωλοί χρημάτων (100 τρις δραχμές μόνο στη δεκαετία 1994-2004) μέσω αλλεπάλληλων κοινοτικών πλαισίων στήριξης, καθένα από τα οποία είχε μια συγκεκριμένη στόχευση ανασυγκρότησης συγκεκριμένων παραγωγικών και κοινωνικών τομέων της χώρας.
Παράλληλα, η χώρα εισέπραττε και άλλα, καθόλου ευκαταφρόνητα ποσά, από τα διαρθρωτικά Ταμεία, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ταμείο Συνοχής και άλλα ων ουκ έστιν αριθμός, ενώ ένα τεράστιο ποσό άνω των 150 δις ευρώ κατευθύνθηκε προς την ανάπτυξη (λέμε τώρα, όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων) της υπαίθρου και της αγροτικής οικονομίας.
Αν κάποιοι είχαν τρύπες στα χέρια ή βαθιές τσέπες στα πανταλόνια, γι’ αυτό δεν ευθύνεται η ΕΕ.
Αμέσως μετά την είσοδό μας στην τότε ΕΟΚ, εισπράξαμε (και μάλιστα ως δώρο) το ποσό του 1,2 δις εκιού (περίοδος 1985-1987).
