Δεν μπορεί
να μήν τις έχει πάρει πίσω με κάποια δήλωση του !!!
Η αλήθεια είναι ότι δεν βρήκα κάτι ψάχνοντας αλλά αποδείχθηκε λάθος ο κ. Τατούλης στην πράξη.
Το ΠΑΣΟΚ
μπορεί και μάλιστα κυβερνά τον τόπο!!!
Όχι μόνο αυτό , αλλά και αλλάζει τις δομές του κράτους με τον Καλλικράτη...
Ίσως η ανάδειξή του σαν
υποψήφιος περιφερειάρχης του ΠΑΣΟΚ
να είναι μία έμπρακτη ένδειξη μεταμέλειας του κ. Τατούλη ώς προς τις απόψεις του για το ΠΑΣΟΚ και τον Γ.Α.Π (μα
πρίγκηπα κ. Τατούλη;;;)...
Quote
Το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να κυβερνήσει τον τόπο.
Πέτρος Τατούλης
Θυμόμαστε όλοι καλά ότι είναι πάγια τακτική των κομμάτων στην Ελλάδα να μη συζητούν σε βάθος όταν έχουν να πάρουν κρίσιμες αποφάσεις. Αν εξαιρέσει κανείς το 1996, οπότε η σύγκρουση μεταξύ της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας και του παλαιοπασοκισμού της 3ης Σεπτεμβρίου, επέτρεψε στην ελληνική σοσιαλδημοκρατία να χαράξει νέα ιδεολογική ρότα, καμία ανάλογη προσπάθεια δεν επιχειρήθηκε από κανέναν άλλο τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Ο κ. Παπανδρέου το 2004 δεν διεκδίκησε την ηγεσία του κόμματός του καταθέτοντας κάποια συγκεκριμένη ατζέντα, κάποια ιδεολογική πλατφόρμα προς συζήτηση, εκείνες τις βασικές συνιστάμενες που θα χρησίμευαν ως πυξίδα όταν θα καλούταν να διαχειριστεί την τύχη της χώρας και να την οδηγήσει στο μέλλον.
Ο κ. Παπανδρέου το 2004 δεν διεκδίκησε την ηγεσία του κόμματός του καταθέτοντας κάποια συγκεκριμένη ατζέντα, κάποια ιδεολογική πλατφόρμα προς συζήτηση, εκείνες τις βασικές συνιστάμενες που θα χρησίμευαν ως πυξίδα όταν θα καλούταν να διαχειριστεί την τύχη της χώρας και να την οδηγήσει στο μέλλον
Αρκεί να εντρυφήσει κανείς στις ομιλίες εκείνης της εποχής, για να καταλάβει το αυτονόητο. Το 2004 ο κ. Παπανδρέου εξελέγη πανηγυρικά, ως ο μοναδικός φορέας του υψηλού και ηχηρού ονόματος του ιδρυτή του κινήματος. Ένα εκατομμύριο ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ του επέτρεψαν να κόψει πρώτος το νήμα σε έναν αγώνα που ο διεκδικητής του τίτλου έτρεχε μόνος του. Βέβαια, αυτό δεν σήμαινε σε καμία περίπτωση ότι επιβραβεύθηκαν με κάποιο τρόπο οι προοδευτικές απόψεις που είχε ο τελευταίος κατ’ επανάληψη στο παρελθόν εκφράσει(από τις σχέσεις της εκκλησίας με το κράτος έως την ελληνοτουρκική προσέγγιση). Ούτε και πιθανόν επιτυχίες στο υπουργικό του χαρτοφυλάκιο. Ούτε ασφαλώς και το όραμα που δεν είχε (ή αν είχε δεν ομολόγησε ποτέ) για την χώρα.
Ο κ. Παπανδρέου εξελέγη το 2004 με μια και μόνο ατζέντα: Να κερδίσει τις εκλογές. Να κερδίσει τις θέσεις εξουσίας που κινδύνευαν να χάσουν οι λίγοι και εκλεκτοί του συστήματος. Να κερδίσει το έπαθλο του Κράτους.
Ο κ. Παπανδρέου το 2004 δεν εξελέγη ως ο πιο ικανός για την διακυβέρνηση της χώρας. Εξελέγη ως φέρων το όνομα που θα μπορούσε να αντιπαρατεθεί στον φέροντα το έτερο όνομα της ελληνικής μεταπολίτευσης.
Ο κ. Παπανδρέου το 2004 δεν εξελέγη προασπιζόμενος το εκσυγχρονιστικό παρελθόν του κόμματός του, αναπόσπαστο κομμάτι του οποίου υπήρξε και ο ίδιος, αλλά ως κατ’ όνομα διάδοχος του παλαιοπασοκισμού του κινήματος.
Τέσσερα χρόνια μετά
Ο κ. Παπανδρέου του 2008 διαθέτει την ίδια ακριβώς ατζέντα, όπως αυτή καθορίστηκε από τη σημερινή συνέντευξη του στη Θεσσαλονίκη: Πώς θα κερδίσει τις εκλογές. Εξ ου και η αριστερίστικη ρητορεία. Εξ ου και ο καταγγελτικός λόγος. Εξ ου και η λαϊκίστικη προσέγγιση των μεγάλων προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο τόπος. Εξ ου και η παντελής έλλειψη συγκεκριμένων προτάσεων που θα βγάλουν τον τόπο από τα σημερινά αδιέξοδα.
Ο κ. Παπανδρέου του 2008 θεωρεί ότι το δόγμα που για δεκαετίες όριζε τα πολιτικά πράγματα στην Ελλάδα «πρώτα χάνει η κυβέρνηση, και μετά κερδίζει η αντιπολίτευση», ήλθε επιτέλους να ισχύσει και στην δική του περίπτωση. Κι αυτό διότι, όπως επισημαίνει παραδοσιακά φιλοσοσιαλιστική εφημερίδα «Το ΠΑΣΟΚ έπειτα από πολύ καιρό, ξαναμπαίνει στο πολιτικό… ζάπινγκ της ευρύτερης κοινής γνώμης, που είχε χάσει, όχι γιατί έκανε μέχρι στιγμής κάτι εξαιρετικό, αλλά γιατί …ο κόσμος χάνει την εμπιστοσύνη του προς την κυβέρνηση»*.
Ο κ. Παπανδρέου του 2008 είναι σαφές ότι θεωρεί εαυτόν έναν ακόμη πρίγκιπα. Λες κι η Ιστορία του χρωστάει. Λες και η Ελλάς έχει ακόμη να πληρώνει πολλά στο ταμείο της οικογενειοκρατίας και του φαβοριτισμού που μονοπώλησε μεταπολιτευτικά την κεντρική πολιτική σκηνή.
Τα λάθος προβλήματα του ΠΑΣΟΚ: Από το ΠΑΣΟΚ του Σημίτη στο ΠΑΣΟΚ του «Αλαβάνου»
Πάει καιρός που στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης διαγκωνίζονται όλοι σε πιστοποιητικά αριστεροφροσύνης. «Δέσμευσή μας, η ανθρώπινη κοινωνία, που διασφαλίζει την αξιοπρέπεια, τον σεβασμό στον πολίτη, τον σεβασμό στον μόχθο του. Που συμβάλλει στην ανάπτυξη, που δίνει ευκαιρίες, που δημιουργεί θέσεις εργασίας, που σέβεται τα δικαιώματά του στην υγεία, στην παιδεία, σε ένα σωστό ασφαλιστικό σύστημα.
