Ο δικτάτορας της Λιβύης Μουαμάρ Καντάφι με μνημόνιο, που υπεγράφη κατά την επίσκεψη του έλληνα πρωθυπουργού, προσέφερε τη δυνατότητα να επωφεληθεί και η χώρα μας από το ύψους 200 δισεκατομμυρίων δολαρίων ποσόν που διαθέτει για επενδύσεις. Αυτή η χαροποιός είδηση για τη διψασμένη για ξένες παραγωγικές επενδύσεις Ελλάδα ανέσυρε από τη μνήμη μου μια ιστορία, που καλόν είναι να θυμηθεί και ο κ. Γιώργος Παπανδρέου.
Υπενθυμίζω προηγουμένως ότι
οι στενοί δεσμοί φιλίας μεταξύ των δύο πλευρών ξεκίνησαν
επί Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος
είχε εξυμνήσει το στυγνό δικτατορικό καθεστώς του Καντάφι ως παρόμοιο με την αρχαία αθηναϊκή δημοκρατία. Και αυτό
σε μια εποχή που ο Καντάφι διέπρεπε και ως διεθνής τρομοκράτης καταρρίπτοντας ακόμα και επιβατικά αεροπλάνα, όπως πρόθυμα παραδέχθηκε τα τελευταία χρόνια, πληρώνοντας μάλιστα και γενναίες αποζημιώσεις στους συγγενείς των θυμάτων του αεροπλάνου που είχε ανατιναχθεί πάνω από το Λόκερμπι της Σκωτίας. Τότε
οι θαυμαστές του τριτοκοσμικού σοσιαλισμού και οι «προοδευτικοί» δημοσιογράφοι στην Ελλάδα και ανά τον κόσμο χαρακτήριζαν συκοφάντες τους κατηγόρους του τρομοκράτη Καντάφι. Ιδού λοιπόν η ιστορία που διατήρησε η μνήμη μου.
Αγανακτισμένος από τις κατά καιρούς αναγγελίες επενδύσεων εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων στη χώρα μας από τη Λιβύη, που ουδέποτε πραγματοποιήθηκαν, έγραψα στον «Οικονομικό Ταχυδρόμο», το 1986 νομίζω, ένα οξύ άρθρο καταγγέλλοντας την παραπλανητική αυτή μυθολογία, που καλλιεργούσε η κυβέρνηση Παπανδρέου και προέβαλλαν με πηχυαίους τίτλους οι εφημερίδες.
Την επομένη της δημοσιεύσεως με πήρε στο τηλέφωνο ο τότε υπουργός Εξωτερικών και σήμερα Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κάρολος Παπούλιας και μου είπε περίπου τα εξής:
.jpg)
