Δραματική αλλαγή σκηνικού στην Ισπανία & μαθήματα για την Ελλάδα...

Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις στην Ισπανία καταγράφουν άνοδο του νεότερου πολιτικού κόμματος των Ciudananos έναντι των Podemos που βρίσκονται σε συνεχή πτώση, αφού από το 23, 4% που βρίσκονταν τον Μάρτιο έχουν φτάσει στο 17,9% και πλέον τουλάχιστον δημοσκοπικά είναι το τέταρτο κόμμα.

Το κεντρώο κόμμα του Rivera οφείλει την επιτυχία του στο γεγονός ότι προσφέρει την αλλαγή που αρκετοί πολίτες επιθυμούν, υιοθετώντας όμως λιγότερο ριζοσπαστικές λύσεις σε σχέση με τους Podemos με μια πιο φιλελεύθερη οικονομική ατζέντα.

Ο Δραγασάκης, ο Σταθάκης και ο ιπτάμενος Ολλανδός...

Δυο από τα βασικά συνθήματα της νέας διακυβέρνησης είναι το Πρώτη φορά αριστερά και το η Ελπίδα έρχεται. Η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα παρά τα πολλά υλικά κατεδάφισης του λαϊκίστικου ΠΑΣΟΚ που φιλοξενεί, επαίρεται πως κομίζει νέες αντιλήψεις στην πολιτική και οικονομική ζωή της χώρας.

Μετά από τρεις μήνες διακυβέρνησης, με τη χώρα να κοιμάται κάθε βράδυ με τον εφιάλτη αν θα ξυπνήσει εντός ευρώ, με τις τράπεζες ανοιχτές και επάρκεια βασικών ειδών στην αγορά, οι σοβαροί του οικονομικού επιτελείου αποκαλύπτουν τα πρώτα τους σχέδια για την πραγματική οικονομία.

Τις τελευταίες μέρες οι κ. Σταθάκης και Δραγασάκης αποκάλυψαν δυο από τα βασικά σχέδια της νέας οικονομικής διακυβέρνησης που έχουν σαν στόχο την ανασύσταση του παραγωγικού ιστού της χώρας.

Τα ανέκδοτα του Δ. Στρατούλη ...

Υπάρχει μια απορία. Πότε προλαβαίνει να δουλεύει στο υπουργείο του ο κ. Δημήτρης Στρατούλης; Ολημερίς κι ολονυχτίς συνεντευξιάζεται, αφενός δίνοντας εγγυήσεις που δεν μπορεί να κρατήσει («Η νέα κυβέρνηση... έχει διασφαλίσει μέχρι το τελευταίο ευρώ της σύνταξης του κάθε συνταξιούχου... και για τις επόμενες χρονιές», Mega, 29.1.2015) και αφετέρου εξαπολύοντας απειλές, ως μεγαλοοφειλέτης που πρέπει να φοβάται ο υπόλοιπος κόσμος: «Ο δανειστής έχει το πάνω χέρι άμα ο οφειλέτης τού χρωστά λίγα χρήματα. Αμα του χρωστάς πολλά –που εμείς χρωστάμε 327 εκατομμύρια– το πάνω χέρι στη συγκεκριμένη περίπτωση το έχουμε εμείς... Επομένως, δεν βιαζόμαστε μόνο εμείς να κλείσει μια επωφελής συμφωνία, πρέπει να βιάζονται λογικά και οι δανειστές της χώρας» (Παραπολιτικά, 24.12.2015).

Μ. Ξαφά: Έχω αποσύρει τις καταθέσεις μου από τις ελληνικές τράπεζες...

Η κυβέρνηση μιλά για αναδιανομή πλούτου αντί για παραγωγή του - Θέλει να προσφέρει επιδόματα, με χρήματα άλλων, δήλωσε σε ομιλία του London School of Economics το πρώην στέλεχος του ΔΝΤ

Κριτική στην κυβέρνηση άσκησε η Mιράντα Ξαφά, επικεφαλής της E.F. Consulting και πρώην στέλεχος του ΔΝΤ, αποκαλύπτοντας μάλιστα πως έχει ήδη αποσύρει το σύνολο των καταθέσεών της από τις ελληνικές τράπεζες.

Μιλώντας σε εκδήλωση του London School of Economics, την οποία διοργάνωσαν το Ελληνικό Παρατηρητήριο του LSE και ο Σύνδεσμος Ελλήνων Τραπεζιτών Ηνωμένου Βασιλείου, η Μιράντα Ξαφά παραδέχθηκε πως «έχει τραβήξει όλα τα λεφτά της από το ελληνικό τραπεζικό σύστημα».

Τα λεφτά δεν έρχονται με «νωπή λαϊκή εντολή»...

Μα γιατί γελάς κ. Σόιμπλε;
Τι είπε; Go Back;

Η επιλογή του Γιάνη με ένα ν ήταν μια έξυπνη επιλογή. Για δύο λόγους. Όταν οι Ευρωπαίοι αντίκρισαν πρώτη φορά τη νέα κυβέρνηση έμειναν έκπληκτοι. Όπως εκμυστηρεύονταν, περίμεναν να αντικρίσουν κάποιους νέους Ευρωπαίους ριζοσπάστες. Αντί αυτού συνάντησαν κάποιους εκπροσώπους της δημοσιοϋπαλληλίας, κάτι παλαιοκομμουνιστικών απόψεων πολιτικούς, από αυτούς που έχουν να αντικρίσουν στις χώρες τους από τη δεκαετία του ’70 και του ’80. Η επιλογή Βαρουφάκη ήταν η απάντηση σ’ αυτό το πρόβλημα. Την ώρα που τα σοβαρά ΜΜΕ της Ευρώπης αντιμετώπιζαν με ελαφρά ειρωνεία τις εξαντρίκ οικονομικές απόψεις του Έλληνα υπουργού, οι τηλεοράσεις και τα λαϊκά ταμπλόιντ είχαν βρει το νέο media darling. Μοντέρνο, πιασάρικο και ουάου.

Το ήθος του πελατειακού κράτους της Αριστεράς...

«Εμείς δεν μπορούμε να γίνουμε κάτι άλλο από αυτό που είμαστε» κατά τον κ. Δραγασάκη. Και το τι είναι προκύπτει από τη διαπίστωση ότι «είναι παλιά και κλασική η μέθοδος της Αριστεράς να διαστρεβλώνει την πραγματικότητα, ώστε να την προσαρμόζει στα μέτρα και στις ανάγκες της» (Σ. Πολυμίλης, «Το Βήμα» 15/4). Αλλωστε, σύμφωνα με τον Λένιν, «η αλήθεια είναι μικροαστική συνήθεια». Ποιο είναι λοιπόν το διατυμπανιζόμενο ήθος της Αριστεράς που ως λάβαρο την έφερε «για πρώτη φορά» στην εξουσία;

Εν πρώτοις την Αριστερά στην εξουσία την έφερε το ΠαΣοΚ του Ανδρέα Παπανδρέου και την ολέθρια κληρονομιά του έχει ως πρόγραμμα να επαναφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ, που θα μπορούσε να εκληφθεί ως κακόγουστη φάρσα, αν δεν οδηγούσε το καράβι «Ελλάς» στα βράχια. Δείγμα ψεύδους: «Θα σχηματίσουμε ένα ολιγομελές ευέλικτο κυβερνητικό σχήμα» είχαν πει. Με πάνω από 40 υπουργούς σχηματίστηκε η κυβέρνηση, με πολλαπλάσιους από ποτέ αναπληρωτές. Η «ευελιξία» της έγκειται στο ότι ο κάθε υπουργός και ο αναπληρωτής έχουν δική τους πολιτική και ο καθένας διορίζει συγγενείς και κομματικούς φίλους.

«Καλά του έκαναν του πλούσιου!»...

Η δυνατότητα και η ειρωνεία...
Μόλις τις προάλλες, ο Λεωνίδας Μπόμπολας, ένας από τους πλέον ισχυρούς ανθρώπους στην Ελλάδα, συνελήφθη για μια φορολογική εκκρεμότητα γύρω στα 4,5 εκατομμύρια, αν συγκράτησα σωστά τον αριθμό. Με βάση διάταξη νόμου, την οποία πέρασε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, ο Λ. Μπόμπολας πλήρωσε κάπου 1,8 εκατομμύρια και η υπόθεση διευθετήθηκε.

Δεν νομίζω να βγήκε σημαντικά κερδισμένος από τη διευθέτηση ο επιχειρηματίας. Υποθέτω ότι το ήμισυ τουλάχιστον του οφειλομένου ποσού θα ήταν τόκοι και προσαυξήσεις της αρχικής οφειλής. (Το σύστημα των υπερβολικών προσαυξήσεων, παρότι καθιστούσε ανείσπρακτες τις οφειλές, τείνω να πιστέψω ότι ήταν σκόπιμο από πλευράς του κράτους, ώστε να φουσκώνει τα στοιχεία του ενεργητικού του, αν το λέω σωστά στη γλώσσα της λογιστικής...). Συνεπώς: τέλος καλό, όλα καλά· εκείνος μεν ξεμπέρδεψε, η δε κυβέρνηση εισέπραξε τα εύσημα.

Ο Δραγασάκης, ο Σταθάκης και ο ιπτάμενος Ολλανδός...

Δυο από τα βασικά συνθήματα της νέας διακυβέρνησης είναι το Πρώτη φορά αριστερά και το η Ελπίδα έρχεται. Η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα παρά τα πολλά υλικά κατεδάφισης του λαϊκίστικου ΠΑΣΟΚ που φιλοξενεί, επαίρεται πως κομίζει νέες αντιλήψεις στην πολιτική και οικονομική ζωή της χώρας.

Μετά από τρεις μήνες διακυβέρνησης, με τη χώρα να κοιμάται κάθε βράδυ με τον εφιάλτη αν θα ξυπνήσει εντός ευρώ, με τις τράπεζες ανοιχτές και επάρκεια βασικών ειδών στην αγορά, οι σοβαροί του οικονομικού επιτελείου αποκαλύπτουν τα πρώτα τους σχέδια για την πραγματική οικονομία.

Τις τελευταίες μέρες οι κ. Σταθάκης και Δραγασάκης αποκάλυψαν δυο από τα βασικά σχέδια της νέας οικονομικής διακυβέρνησης που έχουν σαν στόχο την ανασύσταση του παραγωγικού ιστού της χώρας.

Η Αξία του να είσαι αριστερός (και να μην είσαι κορόιδο)...

Aν κάτι έμαθα από τους τρεις μήνες που ο ΣΥΡΙΖΑ είναι στην εξουσία είναι πως λίγα πράγματα είναι τόσο ωραία και σου δίνουν τόσο μεγάλη ελευθερία κινήσεων όσο το να είσαι αριστερός. Στην πραγματικότητα το να μην είσαι αριστερός σε κατατάσσει αυτομάτως στην κατηγορία κορόιδο καθώς χάνεις την ευκαιρία να λες και να κάνεις ακριβώς ό,τι λένε και κάνουν οι δεξιοί χωρίς να ανησυχείς για αντιδράσεις και άλλα τέτοια ενοχλητικά.

Νομίζω πως αν καταλαβαίνατε πόσα πράγματα θα μπορούσατε να κάνετε ως αριστεροί θα κρεμούσατε μια κατακόκκινη σημαία έξω από το μπαλκόνι σας και θα χτυπούσατε τατουάζ τον Τσε ή τον Μαραντόνα ή τη Ραχήλ τη Μακρή ή τέλος πάντων κάποια σπουδαία προσωπικότητα της αριστεράς. Αφήστε με να σας ανοίξω τα μάτια και να προσπαθήσω να σας εντάξω στη μεγάλη αριστερή αγκαλιά που έχει χώρο για όλους όσους δεν είναι κορόιδα.

Οι μικροί Γκαίμπελς...

Βασικοί κανόνες της προπαγάνδας:

Πρώτα κατασκευάζεις έναν (ή και περισσότερους) εξωτερικό εχθρό. Χρησιμοποιείς τα υλικά της ιστορίας (προαιώνια αντιπαλότητα, ανεξόφλητοι λογαριασμοί, κλπ). Ρίχνεις σε αυτόν τις άμεσες ή έμμεσες ευθύνες για όλα τα δεινά σου.

Μετά αρχίζεις να βλέπεις και εσωτερικούς εχθρούς. Όσοι δεν συμφωνούν με την δαιμονοποίηση του εξωτερικού εχθρού – ή όσοι έχουν μαζί του κάποιους δεσμούς. Τους ονομάζεις αμέσως προδότες, νενέκους ή απλά «πέμπτη φάλαγγα».

Δημιουργείς μια διάσταση «είτε – είτε». Όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας.

Για όλα έφταιγε ο «Γιάνης» ;

Εδώ και δυο εικοσιτετράωρα, μετά την ουσιαστική «απομάκρυνση» του κ Βαρουφάκη  από την ηγεσία των οικονομικών της χώρας, βλέπω να υπάρχει μια «αισιοδοξία» στην κυβέρνηση, μια αντίστοιχη αισιοδοξία σε πολλά από τα στελέχη των δανειστών και ένα θετικό κλίμα στις χρηματαγορές και  το ελληνικό χρηματιστήριο.
 Ήταν λοιπόν ο Γιάννης Βαρουφάκης το μεγάλο πρόβλημα. Ήταν ο Γιάννης Βαρουφάκης το μεγάλο εμπόδιο, αυτός που δεν άφηνε το  πλοίο της χώρας να αποφύγει τα βράχια.
Φταίει για όλα ο Γιάνης?
   Όπως όλα τα πράγματα στην χώρα μας, έτσι και σε αυτό έχουμε την υπερβολή.  Λες και ο υπουργός Οικονομικών ευθύνεται για όλα τα κακά της χώρας.
 Είναι όμως  χωρίς καμία ευθύνη ο Γιανης?

Goodbye Lenin, α λα ελληνικά...

Το πιο αξιοσημείωτο στην προχθεσινή συνέντευξη του κ. Αλέξη Τσίπρα (Star 19.4.2015) είναι πως επικοινωνιακά ήταν πάρα πολύ καλός στα σημεία που αντιπολιτευόταν την αντιπολίτευση και πολύ κακός εκεί που έπρεπε να πει τα πράγματα με το όνομά τους. Ως πρωθυπουργός πρέπει να μετάνιωσε για τις πομφόλυγες που εξαπέλυε ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αλλά όταν ερχόταν η ώρα να πει τα λογικά, κόμπιαζε και μπουρδούκλωνε τα νοήματα. Ντρεπόταν να πει στους συντρόφους του ότι η πραγματικότητα είναι πολυπλοκότερη από τα συνθήματα με τα οποία πορεύτηκαν μέχρι τώρα; Δεν κατανοεί σε βάθος τη νέα πραγματικότητα που καλείται να διαχειριστεί και νομίζει ότι με μια καλή ατάκα ή ένα καλό κόλπο θα «πέσουν λεφτά στη χώρα»; Φοβάται ότι η αναγκαία στροφή προς τη λογική θα σημάνει αναγκαστικό διαζύγιο με κάποιους από το κόμμα του; Θα δείξει. Πάντως προς το παρόν φέρεται σαν τους πρωταγωνιστές της ταινίας «Goodbye Lenin». Ψάχνει να βρει πώς θα πει με τρόπο, σε εκείνους που είναι πολλά χρόνια τώρα σε εγκεφαλικό κώμα, ότι ο κομμουνισμός κατέρρευσε.

Οπως και να έχει το πράγμα όμως, πρέπει να ομολογήσουμε ότι, παρά τα μισόλογα, προχθές είδαμε έναν πολύ πιο προσγειωμένο Τσίπρα απ’ ό,τι στο παρελθόν. Τσίπρα εσωτερικού, για να είμαστε ακριβείς, διότι στο εξωτερικό τον τελευταίο καιρό είχε σαφώς πιο σοβαρό λόγο.

Δεν μπορεί να μιλούν σοβαρά...

Μία μπάλα της Μπαρτσελόνα στο γραφείο του πρωθυπουργού.
Θέλει να την πετάξει στην εξέδρα; (Nick Paleologos / SOOC)

Όπως καταλαβαίνετε, ένα πιθανό δημοψήφισμα θα είναι ένα ακόμα επεισόδιο στο σίριαλ «ηθική υπεροχή της αριστεράς».

Η κυβέρνηση θα έχει στην ουσία  ομολογήσει ότι η μόνη ρεαλιστική επιλογή της θα είναι να αποδεχθεί ένα ακόμα σκληρό πακέτο μέτρων, ακριβώς όπως οι γερμανοτσολιάδες προκάτοχοί της, και η μόνη διαφορά με αυτούς θα βρίσκεται στο στυλ.

Εκείνοι το έκαναν και το φχαριστιόντουσαν γιατί είναι γεννημένοι μνημονιακοί, όργανα των δανειστών και εχθροί του λαού (που τον κυβερνούσαν με πραξάρες νομοθετικού περιεχομένου), ενώ τούτοι υποφέρουν, έχουν ευαισθησίες (μόνο αυτοί), είναι αθώα θύματα εκβιασμού και ασφαλώς οι μόνοι φίλοι του λαού (γι' αυτό τον κυβερνούν με πραξούλες νομοθετικού περιεχομένου). Επομένως, στην κρίσιμη στιγμή, όταν θα πρέπει να ληφθεί η μείζων απόφαση, δεν θα αρκεστούν στην νωπή εντολή του ελληνικού λαού, στην οποία, παρεμπιπτόντως, όφειλαν να είχαν αρκεστεί οι εταίροι μας, αλλά θα εκχωρήσουν στους πολίτες τη δική τους ευθύνη.

Ομιλία του Α.Σαμαρά στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στο Στρασβούργο ...

Αγαπητοί φίλοι,

Έχω κι εγώ θητεύσει εδώ, στο Ευρωκοινοβούλιο, όχι και τόσο πολλά χρόνια πίσω. Και αναγνωρίζω σήμερα ανάμεσά σας δεκάδες παλαιούς φίλους. Κι έτσι νιώθω ότι βρίσκομαι σε οικογενειακό περιβάλλον. Περιστοιχισμένος από ανθρώπους με τους οποίους αγωνιστήκαμε για χρόνια μαζί, ώστε να κάνουμε την Ευρώπη, καλύτερη, ισχυρότερη, κοινωνικά πιο συνεκτική, πιο ενωμένη πολιτικά και πιο ανταγωνιστική οικονομικά.
Ως Έλλην πολιτικός, είναι καθήκον μου να υπερασπίζομαι και να προωθώ τα εθνικά συμφέροντα της Ελλάδας, τα συμφέροντα και τα δικαιώματα του Ελληνικού λαού.
Ως Ευρωπαίος πολιτικός, και ιδιαίτερα ως πολιτικός από τις γραμμές του Λαϊκού Κόμματος, είναι καθήκον μου να υπερασπίζομαι και να προωθώ τα ιδεώδη της Ευρώπης. Να υπερασπίζομαι την Ένωσή μας στα δύσκολα, και να προωθώ οτιδήποτε μας κάνει καλύτερους. Και στις δύσκολες στιγμές και στις καλύτερες μέρες.

Ποια (κομματική) μύγα τσίμπησε τον κ. Σπίρτζη για την διακοπή της Digea και ζητά παραίτηση της ΕΕΤΤ;

Ο αναπληρωτής υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, Χρ. Σπίρτζης έσπευσε να ζητήσει την παραίτηση των δύο αντιπροέδρων και των υπολοίπων μελών της Ολομέλειας της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ), λόγω της διακοπής του σήματος της DIGEA, με διάφορες δικαιολογίες, οι οποίες δεν εξηγούν:

Τι λέει ο Yianis για την επίθεση που δέχθηκε στα Εξάρχεια ...

Όταν οι κόκκινοι φασίστες έκαναν ακριβώς το ίδιο στον Άδωνι
ΚΑΝΕΝΑΣ από τους σημερινούς δεν μίλησε... 

Για την επίθεση που δέχτηκε το βράδυ της Τρίτης σε εστιατόριο στα Εξάρχεια που έτρωγε με τη σύζυγό του μίλησε σε δημοσιογράφος ο υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης.

«Δεν επρόκειτο για οργανωμένο επεισόδιο, προσπάθεια σοβαρού τραυματισμού μας, προβοκάτσια ή μέρος της της συνολικότερης προσπάθειας πολιτικής «αποδόμησής» μου των τελευταίων ημερών» αναφέρει ο υπουργός.

Όπως αναφέρει ο κ. Βαρουφάκης, γύρω στις 12 τα μεσάνυχτα μία ομάδα αντιεξουσιαστών εισέβαλε στην αυλή του εστιατορίου όπου έτρωγαν ο ίδιος με τη σύζυγό του και μία φίλη της.

«Με απειλητικές διαθέσεις, καλυμμένα τα πρόσωπα, ύβρεις και ρίψη γυάλινων αντικειμένων προς εμάς (τα οποία δεν μας χτύπησαν) κινήθηκαν σχετικά αργά προς το μέρος μας απαιτώντας την απομάκρυνσή μου από τον "χώρο τους".

Ζημιές εκατό ημερών... (#proti_fora_aristera)

Τρεις μήνες μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης από τους ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ όλα είναι χειρότερα στη χώρα. Η αγορά που έδειχνε κάποια σημεία επανάκαμψης τελμάτωσε. Οι προσδοκίες για ανάπτυξη της οικονομίας διαμορφώνονται όλο και πιο χαμηλά· από 2,5% που ήταν η αρχική πρόβλεψη διολίσθησε στο 0,6% και όλοι πιθανολογούν ότι στο τέλος θα υπάρχει αρνητικό πρόσημο.

Κάποιες μεταρρυθμίσεις, που είχαν ξεκινήσει, όχι μόνο τελμάτωσαν αλλά όπως στον χώρο της Παιδείας αντιστρέφονται, με αποτέλεσμα να γυρνάμε στις χειρότερες περιόδους διάλυσης και ανομίας. Το άγος του κομματικού κράτους που σημάδεψε τις κυβερνήσεις Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ πολλαπλασιάστηκε. Φίλοι, συγγενείς, και αποτυχημένοι πολιτευτές στελεχώνουν τη δημόσια διοίκηση, μη έχοντας τις περισσότερες φορές ιδέα για το αντικείμενο που καλούνται να διαχειριστούν. Σε επίπεδο θεσμών η Βουλή γίνεται αρένα με την κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου να φέρεται ως ελέω Θεού μονάρχης, ενώ ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μετέχει σε μικροκομματικές συνάξεις της.

Παρελθόν ο εφιάλτης για την Κύπρο, μέλλον για την Ελλάδα...

Είναι απορίας άξιο για ποιο λόγο κάνουν κάποιοι ότι δεν καταλαβαίνουν τους λόγους για τους οποίους όλοι βγαίνουν από τα μνημόνια και η Ελλάδα ετοιμάζεται να μπει ακόμη πιο βαθιά.

Μόλις πρόσφατα, ο διεθνής οίκος αξιολόγησης Fitch διατύπωσε την εκτίμηση ότι η Κύπρος δεν θα χρειαστεί να αντλήσει το σύνολο των 10 δις ευρώ του διεθνούς πακέτου διάσωσης, επιβεβαιώνοντας παράλληλα την αξιολόγηση του μακροπρόθεσμου αξιόχρεου της Κύπρου σε B- με θετική προοπτική, αναβαθμίζοντας το ανώτατο όριο της χώρας (country ceiling) σε BB- από Β και διατηρώντας το βραχυπρόθεσμο αξιόχρεο της χώρας σε Β.

Την ώρα που η Ελλάδα και οι τράπεζές της και οι δημόσιες επιχειρήσεις της, όπως η ΔΕΗ, αναβαθμίζονται, για την Κύπρο οι οίκοι έχουν μόνο καλά λόγια.

Το σκληρότερο άρθρο που γράφτηκε ποτέ για τον Βαρουφάκη ...

Αυτό το άρθρο γράφηκε στον ιστότοπο Slate τον περασμένο Φεβρουάριο και ήταν μάλλον προφητικό.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο γαλλικό σάιτ Slate.fr το οποίο διευθύνει ο πρώην διευθυντής της Le Monde, Ζαν-Πιερ Κολομπανί, και είναι ό,τι πιο σκληρό έχει γραφεί για την ελληνική κυβέρνηση. Να σημειωθεί ότι το αμερικανικό Slate.com απηχεί τις απόψεις της αμερικανικής κεντροαριστεράς, έχει έδρα το Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνιας, μεγάλη επισκεψιμότητα εντός και εκτός ΗΠΑ και θεωρείται ένα από τα πιο έγκυρα σαιτ των Ηνωμένων Πολιτειών.

Το άρθρο έχει τίτλο «Η παράδοση της Ελλάδας»: Εβριζαν συνεχώς τους Γερμανούς...

...Το «όχι» που είπε ο Σόιμπλε στο πρώτο αίτημα των Ελλήνων για συμφωνία εξηγείται. Ο γερμανός ΥΠΟΙΚ καθυβρίστηκε από τον Ελληνα ομόλογό του Γιάνη Βαρουφάκη -τον οποίο δεν αντέχει ούτε να βλέπει πλέον. Η Ελλάδα έπρεπε να επιστρέψει με το σύμφωνο που είχε υπογράψει η προηγούμενη κυβέρνηση. Τελεία. Και αυτή είναι η συμφωνία που υπέγραψε η Ελλάδα την Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου, παρά τις επικοινωνιακές κορώνες για να χρυσωθεί το χάπι.

Οι δύο όρκοι του Αλέξη Τσίπρα...

Αρκετοί υπουργοί και βουλευτές δεν το κρύβουν. Είτε παραδέχονται ανοικτά ότι προκρίνουν τη δραχμή είτε μουρμουρίζουν «γιατί όχι δραχμή;». Μερικοί πάνε και λίγο πιο μακριά και συζητούν και την έξοδο από την Ε.Ε. ως «τελικό στρατηγικό στόχο». Αν όμως είναι να πάμε στη δραχμή αυτό να συμβεί έπειτα από μία ειλικρινή, ανοικτή συζήτηση και με σχέδιο. Θα είναι τραγικό, αν όχι εγκληματικό, κάποιοι να μας ωθήσουν εκεί... με τρόπο, επιρρίπτοντας την ευθύνη στους «κακούς ξένους».

Φθάνουμε στο σημείο Μηδέν. Κάναμε το τελικό άθροισμα και είδαμε πόσα μπορούμε να πάρουμε από Ρώσους, Κινέζους και Αμερικανούς. Παίξαμε το παιχνίδι του γεωπολιτικού σκιάχτρου και δεν προσγειώθηκαν στο «Ελευθέριος Βενιζέλος» ούτε Αντόνοφ με ρούβλια ούτε Μπόινγκ με δολάρια.