Ο Δραγασάκης, ο Σταθάκης και ο ιπτάμενος Ολλανδός...

Δυο από τα βασικά συνθήματα της νέας διακυβέρνησης είναι το Πρώτη φορά αριστερά και το η Ελπίδα έρχεται. Η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα παρά τα πολλά υλικά κατεδάφισης του λαϊκίστικου ΠΑΣΟΚ που φιλοξενεί, επαίρεται πως κομίζει νέες αντιλήψεις στην πολιτική και οικονομική ζωή της χώρας.

Μετά από τρεις μήνες διακυβέρνησης, με τη χώρα να κοιμάται κάθε βράδυ με τον εφιάλτη αν θα ξυπνήσει εντός ευρώ, με τις τράπεζες ανοιχτές και επάρκεια βασικών ειδών στην αγορά, οι σοβαροί του οικονομικού επιτελείου αποκαλύπτουν τα πρώτα τους σχέδια για την πραγματική οικονομία.

Τις τελευταίες μέρες οι κ. Σταθάκης και Δραγασάκης αποκάλυψαν δυο από τα βασικά σχέδια της νέας οικονομικής διακυβέρνησης που έχουν σαν στόχο την ανασύσταση του παραγωγικού ιστού της χώρας.

Η Αξία του να είσαι αριστερός (και να μην είσαι κορόιδο)...

Aν κάτι έμαθα από τους τρεις μήνες που ο ΣΥΡΙΖΑ είναι στην εξουσία είναι πως λίγα πράγματα είναι τόσο ωραία και σου δίνουν τόσο μεγάλη ελευθερία κινήσεων όσο το να είσαι αριστερός. Στην πραγματικότητα το να μην είσαι αριστερός σε κατατάσσει αυτομάτως στην κατηγορία κορόιδο καθώς χάνεις την ευκαιρία να λες και να κάνεις ακριβώς ό,τι λένε και κάνουν οι δεξιοί χωρίς να ανησυχείς για αντιδράσεις και άλλα τέτοια ενοχλητικά.

Νομίζω πως αν καταλαβαίνατε πόσα πράγματα θα μπορούσατε να κάνετε ως αριστεροί θα κρεμούσατε μια κατακόκκινη σημαία έξω από το μπαλκόνι σας και θα χτυπούσατε τατουάζ τον Τσε ή τον Μαραντόνα ή τη Ραχήλ τη Μακρή ή τέλος πάντων κάποια σπουδαία προσωπικότητα της αριστεράς. Αφήστε με να σας ανοίξω τα μάτια και να προσπαθήσω να σας εντάξω στη μεγάλη αριστερή αγκαλιά που έχει χώρο για όλους όσους δεν είναι κορόιδα.

Οι μικροί Γκαίμπελς...

Βασικοί κανόνες της προπαγάνδας:

Πρώτα κατασκευάζεις έναν (ή και περισσότερους) εξωτερικό εχθρό. Χρησιμοποιείς τα υλικά της ιστορίας (προαιώνια αντιπαλότητα, ανεξόφλητοι λογαριασμοί, κλπ). Ρίχνεις σε αυτόν τις άμεσες ή έμμεσες ευθύνες για όλα τα δεινά σου.

Μετά αρχίζεις να βλέπεις και εσωτερικούς εχθρούς. Όσοι δεν συμφωνούν με την δαιμονοποίηση του εξωτερικού εχθρού – ή όσοι έχουν μαζί του κάποιους δεσμούς. Τους ονομάζεις αμέσως προδότες, νενέκους ή απλά «πέμπτη φάλαγγα».

Δημιουργείς μια διάσταση «είτε – είτε». Όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας.

Για όλα έφταιγε ο «Γιάνης» ;

Εδώ και δυο εικοσιτετράωρα, μετά την ουσιαστική «απομάκρυνση» του κ Βαρουφάκη  από την ηγεσία των οικονομικών της χώρας, βλέπω να υπάρχει μια «αισιοδοξία» στην κυβέρνηση, μια αντίστοιχη αισιοδοξία σε πολλά από τα στελέχη των δανειστών και ένα θετικό κλίμα στις χρηματαγορές και  το ελληνικό χρηματιστήριο.
 Ήταν λοιπόν ο Γιάννης Βαρουφάκης το μεγάλο πρόβλημα. Ήταν ο Γιάννης Βαρουφάκης το μεγάλο εμπόδιο, αυτός που δεν άφηνε το  πλοίο της χώρας να αποφύγει τα βράχια.
Φταίει για όλα ο Γιάνης?
   Όπως όλα τα πράγματα στην χώρα μας, έτσι και σε αυτό έχουμε την υπερβολή.  Λες και ο υπουργός Οικονομικών ευθύνεται για όλα τα κακά της χώρας.
 Είναι όμως  χωρίς καμία ευθύνη ο Γιανης?

Goodbye Lenin, α λα ελληνικά...

Το πιο αξιοσημείωτο στην προχθεσινή συνέντευξη του κ. Αλέξη Τσίπρα (Star 19.4.2015) είναι πως επικοινωνιακά ήταν πάρα πολύ καλός στα σημεία που αντιπολιτευόταν την αντιπολίτευση και πολύ κακός εκεί που έπρεπε να πει τα πράγματα με το όνομά τους. Ως πρωθυπουργός πρέπει να μετάνιωσε για τις πομφόλυγες που εξαπέλυε ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αλλά όταν ερχόταν η ώρα να πει τα λογικά, κόμπιαζε και μπουρδούκλωνε τα νοήματα. Ντρεπόταν να πει στους συντρόφους του ότι η πραγματικότητα είναι πολυπλοκότερη από τα συνθήματα με τα οποία πορεύτηκαν μέχρι τώρα; Δεν κατανοεί σε βάθος τη νέα πραγματικότητα που καλείται να διαχειριστεί και νομίζει ότι με μια καλή ατάκα ή ένα καλό κόλπο θα «πέσουν λεφτά στη χώρα»; Φοβάται ότι η αναγκαία στροφή προς τη λογική θα σημάνει αναγκαστικό διαζύγιο με κάποιους από το κόμμα του; Θα δείξει. Πάντως προς το παρόν φέρεται σαν τους πρωταγωνιστές της ταινίας «Goodbye Lenin». Ψάχνει να βρει πώς θα πει με τρόπο, σε εκείνους που είναι πολλά χρόνια τώρα σε εγκεφαλικό κώμα, ότι ο κομμουνισμός κατέρρευσε.

Οπως και να έχει το πράγμα όμως, πρέπει να ομολογήσουμε ότι, παρά τα μισόλογα, προχθές είδαμε έναν πολύ πιο προσγειωμένο Τσίπρα απ’ ό,τι στο παρελθόν. Τσίπρα εσωτερικού, για να είμαστε ακριβείς, διότι στο εξωτερικό τον τελευταίο καιρό είχε σαφώς πιο σοβαρό λόγο.

Δεν μπορεί να μιλούν σοβαρά...

Μία μπάλα της Μπαρτσελόνα στο γραφείο του πρωθυπουργού.
Θέλει να την πετάξει στην εξέδρα; (Nick Paleologos / SOOC)

Όπως καταλαβαίνετε, ένα πιθανό δημοψήφισμα θα είναι ένα ακόμα επεισόδιο στο σίριαλ «ηθική υπεροχή της αριστεράς».

Η κυβέρνηση θα έχει στην ουσία  ομολογήσει ότι η μόνη ρεαλιστική επιλογή της θα είναι να αποδεχθεί ένα ακόμα σκληρό πακέτο μέτρων, ακριβώς όπως οι γερμανοτσολιάδες προκάτοχοί της, και η μόνη διαφορά με αυτούς θα βρίσκεται στο στυλ.

Εκείνοι το έκαναν και το φχαριστιόντουσαν γιατί είναι γεννημένοι μνημονιακοί, όργανα των δανειστών και εχθροί του λαού (που τον κυβερνούσαν με πραξάρες νομοθετικού περιεχομένου), ενώ τούτοι υποφέρουν, έχουν ευαισθησίες (μόνο αυτοί), είναι αθώα θύματα εκβιασμού και ασφαλώς οι μόνοι φίλοι του λαού (γι' αυτό τον κυβερνούν με πραξούλες νομοθετικού περιεχομένου). Επομένως, στην κρίσιμη στιγμή, όταν θα πρέπει να ληφθεί η μείζων απόφαση, δεν θα αρκεστούν στην νωπή εντολή του ελληνικού λαού, στην οποία, παρεμπιπτόντως, όφειλαν να είχαν αρκεστεί οι εταίροι μας, αλλά θα εκχωρήσουν στους πολίτες τη δική τους ευθύνη.

Ομιλία του Α.Σαμαρά στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στο Στρασβούργο ...

Αγαπητοί φίλοι,

Έχω κι εγώ θητεύσει εδώ, στο Ευρωκοινοβούλιο, όχι και τόσο πολλά χρόνια πίσω. Και αναγνωρίζω σήμερα ανάμεσά σας δεκάδες παλαιούς φίλους. Κι έτσι νιώθω ότι βρίσκομαι σε οικογενειακό περιβάλλον. Περιστοιχισμένος από ανθρώπους με τους οποίους αγωνιστήκαμε για χρόνια μαζί, ώστε να κάνουμε την Ευρώπη, καλύτερη, ισχυρότερη, κοινωνικά πιο συνεκτική, πιο ενωμένη πολιτικά και πιο ανταγωνιστική οικονομικά.
Ως Έλλην πολιτικός, είναι καθήκον μου να υπερασπίζομαι και να προωθώ τα εθνικά συμφέροντα της Ελλάδας, τα συμφέροντα και τα δικαιώματα του Ελληνικού λαού.
Ως Ευρωπαίος πολιτικός, και ιδιαίτερα ως πολιτικός από τις γραμμές του Λαϊκού Κόμματος, είναι καθήκον μου να υπερασπίζομαι και να προωθώ τα ιδεώδη της Ευρώπης. Να υπερασπίζομαι την Ένωσή μας στα δύσκολα, και να προωθώ οτιδήποτε μας κάνει καλύτερους. Και στις δύσκολες στιγμές και στις καλύτερες μέρες.

Ποια (κομματική) μύγα τσίμπησε τον κ. Σπίρτζη για την διακοπή της Digea και ζητά παραίτηση της ΕΕΤΤ;

Ο αναπληρωτής υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, Χρ. Σπίρτζης έσπευσε να ζητήσει την παραίτηση των δύο αντιπροέδρων και των υπολοίπων μελών της Ολομέλειας της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ), λόγω της διακοπής του σήματος της DIGEA, με διάφορες δικαιολογίες, οι οποίες δεν εξηγούν:

Τι λέει ο Yianis για την επίθεση που δέχθηκε στα Εξάρχεια ...

Όταν οι κόκκινοι φασίστες έκαναν ακριβώς το ίδιο στον Άδωνι
ΚΑΝΕΝΑΣ από τους σημερινούς δεν μίλησε... 

Για την επίθεση που δέχτηκε το βράδυ της Τρίτης σε εστιατόριο στα Εξάρχεια που έτρωγε με τη σύζυγό του μίλησε σε δημοσιογράφος ο υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης.

«Δεν επρόκειτο για οργανωμένο επεισόδιο, προσπάθεια σοβαρού τραυματισμού μας, προβοκάτσια ή μέρος της της συνολικότερης προσπάθειας πολιτικής «αποδόμησής» μου των τελευταίων ημερών» αναφέρει ο υπουργός.

Όπως αναφέρει ο κ. Βαρουφάκης, γύρω στις 12 τα μεσάνυχτα μία ομάδα αντιεξουσιαστών εισέβαλε στην αυλή του εστιατορίου όπου έτρωγαν ο ίδιος με τη σύζυγό του και μία φίλη της.

«Με απειλητικές διαθέσεις, καλυμμένα τα πρόσωπα, ύβρεις και ρίψη γυάλινων αντικειμένων προς εμάς (τα οποία δεν μας χτύπησαν) κινήθηκαν σχετικά αργά προς το μέρος μας απαιτώντας την απομάκρυνσή μου από τον "χώρο τους".

Ζημιές εκατό ημερών... (#proti_fora_aristera)

Τρεις μήνες μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης από τους ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ όλα είναι χειρότερα στη χώρα. Η αγορά που έδειχνε κάποια σημεία επανάκαμψης τελμάτωσε. Οι προσδοκίες για ανάπτυξη της οικονομίας διαμορφώνονται όλο και πιο χαμηλά· από 2,5% που ήταν η αρχική πρόβλεψη διολίσθησε στο 0,6% και όλοι πιθανολογούν ότι στο τέλος θα υπάρχει αρνητικό πρόσημο.

Κάποιες μεταρρυθμίσεις, που είχαν ξεκινήσει, όχι μόνο τελμάτωσαν αλλά όπως στον χώρο της Παιδείας αντιστρέφονται, με αποτέλεσμα να γυρνάμε στις χειρότερες περιόδους διάλυσης και ανομίας. Το άγος του κομματικού κράτους που σημάδεψε τις κυβερνήσεις Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ πολλαπλασιάστηκε. Φίλοι, συγγενείς, και αποτυχημένοι πολιτευτές στελεχώνουν τη δημόσια διοίκηση, μη έχοντας τις περισσότερες φορές ιδέα για το αντικείμενο που καλούνται να διαχειριστούν. Σε επίπεδο θεσμών η Βουλή γίνεται αρένα με την κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου να φέρεται ως ελέω Θεού μονάρχης, ενώ ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μετέχει σε μικροκομματικές συνάξεις της.

Παρελθόν ο εφιάλτης για την Κύπρο, μέλλον για την Ελλάδα...

Είναι απορίας άξιο για ποιο λόγο κάνουν κάποιοι ότι δεν καταλαβαίνουν τους λόγους για τους οποίους όλοι βγαίνουν από τα μνημόνια και η Ελλάδα ετοιμάζεται να μπει ακόμη πιο βαθιά.

Μόλις πρόσφατα, ο διεθνής οίκος αξιολόγησης Fitch διατύπωσε την εκτίμηση ότι η Κύπρος δεν θα χρειαστεί να αντλήσει το σύνολο των 10 δις ευρώ του διεθνούς πακέτου διάσωσης, επιβεβαιώνοντας παράλληλα την αξιολόγηση του μακροπρόθεσμου αξιόχρεου της Κύπρου σε B- με θετική προοπτική, αναβαθμίζοντας το ανώτατο όριο της χώρας (country ceiling) σε BB- από Β και διατηρώντας το βραχυπρόθεσμο αξιόχρεο της χώρας σε Β.

Την ώρα που η Ελλάδα και οι τράπεζές της και οι δημόσιες επιχειρήσεις της, όπως η ΔΕΗ, αναβαθμίζονται, για την Κύπρο οι οίκοι έχουν μόνο καλά λόγια.

Το σκληρότερο άρθρο που γράφτηκε ποτέ για τον Βαρουφάκη ...

Αυτό το άρθρο γράφηκε στον ιστότοπο Slate τον περασμένο Φεβρουάριο και ήταν μάλλον προφητικό.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο γαλλικό σάιτ Slate.fr το οποίο διευθύνει ο πρώην διευθυντής της Le Monde, Ζαν-Πιερ Κολομπανί, και είναι ό,τι πιο σκληρό έχει γραφεί για την ελληνική κυβέρνηση. Να σημειωθεί ότι το αμερικανικό Slate.com απηχεί τις απόψεις της αμερικανικής κεντροαριστεράς, έχει έδρα το Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνιας, μεγάλη επισκεψιμότητα εντός και εκτός ΗΠΑ και θεωρείται ένα από τα πιο έγκυρα σαιτ των Ηνωμένων Πολιτειών.

Το άρθρο έχει τίτλο «Η παράδοση της Ελλάδας»: Εβριζαν συνεχώς τους Γερμανούς...

...Το «όχι» που είπε ο Σόιμπλε στο πρώτο αίτημα των Ελλήνων για συμφωνία εξηγείται. Ο γερμανός ΥΠΟΙΚ καθυβρίστηκε από τον Ελληνα ομόλογό του Γιάνη Βαρουφάκη -τον οποίο δεν αντέχει ούτε να βλέπει πλέον. Η Ελλάδα έπρεπε να επιστρέψει με το σύμφωνο που είχε υπογράψει η προηγούμενη κυβέρνηση. Τελεία. Και αυτή είναι η συμφωνία που υπέγραψε η Ελλάδα την Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου, παρά τις επικοινωνιακές κορώνες για να χρυσωθεί το χάπι.

Οι δύο όρκοι του Αλέξη Τσίπρα...

Αρκετοί υπουργοί και βουλευτές δεν το κρύβουν. Είτε παραδέχονται ανοικτά ότι προκρίνουν τη δραχμή είτε μουρμουρίζουν «γιατί όχι δραχμή;». Μερικοί πάνε και λίγο πιο μακριά και συζητούν και την έξοδο από την Ε.Ε. ως «τελικό στρατηγικό στόχο». Αν όμως είναι να πάμε στη δραχμή αυτό να συμβεί έπειτα από μία ειλικρινή, ανοικτή συζήτηση και με σχέδιο. Θα είναι τραγικό, αν όχι εγκληματικό, κάποιοι να μας ωθήσουν εκεί... με τρόπο, επιρρίπτοντας την ευθύνη στους «κακούς ξένους».

Φθάνουμε στο σημείο Μηδέν. Κάναμε το τελικό άθροισμα και είδαμε πόσα μπορούμε να πάρουμε από Ρώσους, Κινέζους και Αμερικανούς. Παίξαμε το παιχνίδι του γεωπολιτικού σκιάχτρου και δεν προσγειώθηκαν στο «Ελευθέριος Βενιζέλος» ούτε Αντόνοφ με ρούβλια ούτε Μπόινγκ με δολάρια.

Το νόμιμο είναι πάντα και ηθικό;

Το παράδειγμα γεν. γραμματέων (και άλλων αξιωματούχων)...
Να λοιπόν που το περίφημο ερώτημα περί  του αν το νόμιμο είναι πάντα και ηθικό, ένα ερώτημα που κυριάρχησε στο 2008 και 2009 με αφορμή υποθέσεις σχετικές με τον τότε υπουργό Πολιτισμού Γ Βουλγαράκη επανέρχεται στο προσκήνιο.
 Και επανέρχεται σχεδόν κάθε μέρα μια και πολλοί διορισμοί και τοποθετήσεις έχουν τέτοια στοιχεία.
 Για παράδειγμα , κατά ποσόν σύζυγος υπουργού μπορεί (είναι ηθικό δηλαδή) να τοποθετείται από άλλο υπουργό Πρόεδρος κρατικού κέντρου, ή κόρη βουλευτού να τοποθετείται σύμβουλος υπουργού, ή σύζυγος γενικού γραμματέα να τοποθετείται σύμβουλος του υπουργού στο  ίδιο υπουργείο…
Νόμιμα μπορεί να είναι όλα αυτά Είναι όμως και ηθικά?

Να αποφύγουμε «εμφυλιοπολεμικές» καταστάσεις ...

Έχουμε αρκετές φορές άπας τις στήλες , επισημάνει  ότι το «πολίτικο προσωπικό» σήμερα (και πολιτικό προσωπικό χαρακτηρίζουμε τους βουλευτές και υπουργούς) είναι το χειρότερο που είχε ποτέ η χώρα. Και από πλευράς γνώσεων και από πλευράς εμπειρίας και από πλευράς λογικής και από πλευράς πολιτικού πολιτισμού.

 Δυστυχώς, σχεδόν κάθε μέρα που συνεδριάζει η Βουλή, η διαπίστωση αυτή επιβεβαιώνεται και δυστυχώς όχι μόνον με φράσεις ορισμένων , άλλα φράσεις και λόγια πολλών. Φράσεις και λόγια, που ορισμένες φορές παρ ολίγον να γίνουν και «πράξεις». Όπως την περασμένη Παρασκευή, οπού παρ ολίγων βουλευτές του Σύριζα να έλθουν στα χέρια με τον Α. Λοβέρδο του ΠΑΣΟΚ, γιατί προφανώς δεν συμφωνούσαν με τις απόψεις που εξέφραζε ή με τον τρόπο και το ύφος που τα έλεγε.

 Εδώ και δυο μήνες, η Βουλή έχει γίνει πεδίο αντιπαράθεσης που τις περισσότερες φορές  δεν έχει πολίτικα χαρακτηριστικά. Και όχι μόνον αυτό, άλλα γίνεται και σε επίπεδο καφενείου και ορισμένες φορές γηπέδου, σε ώρα …φόρτισης.

Η πολιτεία και το κράτος...

Δεν θα αναφερθώ στην ετυμολογία αυτών των δύο υπέροχων λέξεων της ελληνικής γλώσσας, που ακούστηκαν ασφαλώς για πρώτη φορά πριν 3000 χρόνια τουλάχιστον. Θέλω απλώς να τονίσω ότι σημαίνουν ή τουλάχιστον θα έπρεπε να σημαίνουν τελείως διαφορετικές έννοιες και σχέσεις. Στη σημερινή, κυριαρχημένη από τους αγράμματους και ημιμαθείς, τηλεοπτική κοινωνία μας χρησιμοποιούνται εναλλάξ και αδιάκριτα για να περιγράψουν το ίδιο πράγμα, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ότι έτσι το κέντρο βάρους των σχέσεων που υποβόσκουν μετατίθεται αισθητά.

Κράτος ήταν και πρέπει να είναι ένας θεσμός, που επιβάλλει κανόνες και συμπεριφορές με το μονοπώλιο της ένοπλης βίας, όποια και αν είναι η φύση του ή το σύστημα που υπηρετεί. Κανείς δεν δικαιούται να αμφισβητήσει τον πυρήνα της ύπαρξής του αλλά, παράλληλα, στις σύγχρονες κοινωνίες, κανείς δεν είναι ανεύθυνος για τον τρόπο που οι μηχανισμοί του συμπεριφέρονται και αναπαράγονται.

Imperium ΣΥΡΙΖΑ...

Οι δημοσκοπήσεις είναι πάντα δεκτικές πολλών αναγνώσεων. Πόσο μάλλον τώρα που έχουμε για πρώτη φορά κυβέρνηση συνεργασίας ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Στην αντιπολίτευση συγκρατούν ότι η αισιοδοξία έχει μειωθεί, η ανησυχία και ο φόβος έχουν αυξηθεί, η διάθεση για παραμονή στην ευρωζώνη ενισχύεται, το αίτημα για συμφωνία με τους πιστωτές είναι καθολικό. Στην κυβέρνηση ικανοποιούνται με την τεράστια υπεροχή του ΣΥΡΙΖΑ που έχει προβάδισμα γύρω στις 15 μονάδες από τη ΝΔ, με την υψηλότατη αποδοχή του πρωθυπουργού Α. Τσίπρα και βέβαια με το γεγονός ότι κανένα άλλο κόμμα (με την εξαίρεση του Ποταμιού σε κάποιες μετρήσεις) δεν δείχνει δυναμική υπέρβασης των εκλογικών του ποσοστών.

Η Σ.Αβγή και ο Φίλης γλύφουν εκεί που έφτυναν :)

Journalism at its best!!!

Και όταν μιλάμε για γλύψιμο , μιλάμε για καλό  ...ΑΡΙΣΤΕΡΟ γλύψιμο ...
Που όμοιό του δεν έχει κάνει ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΣΤΟΣ :)

Go Back κα Μέρκελ :)

Στην τηλεφωνική επικοινωνία που είχε την Κυριακή ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας με τη Γερμανίδα καγκελάριο Άγκελα Μέρκελ αναφέρονται σημερινά δημοσιεύματα του γερμανικού Τύπου.

Η Frankfurter Allgemeine Zeitung υιοθετεί σκληρό τόνο, λέγοντας ότι «ο Τσίπρας παρακαλεί τη Μέρκελ για χρήματα από το τηλέφωνο» και θέτει το ερώτημα: «Έχουν ήδη τελειώσει τα χρήματα της Αθήνας;».

Το der Spiegel γράφει στον ιστότοπό του ότι η κ. Μέρκελ είχε επισημάνει στον κ. Τσίπρα και στη διάρκεια της συνάντησής τους την προηγούμενη εβδομάδα, στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής της Ε.Ε. ότι πρέπει να αποφευχθεί «μια καταστροφική χρεοκοπία» της Ελλάδας.

Η πραγματική συνωμοσία εναντίον της Ελλάδας ...

Μια συνωμοσία του ψεύδους κυβερνά την Ελλάδα, και από τα πολλά ψέματα που έχει προπαγανδίσει, τα πιο επικίνδυνα είναι αυτά που έχουν πιστέψει οι συνωμότες. Το ταξίδι μακριά από την πραγματικότητα που ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 81 φαίνεται ότι φτάνει σε ένα νέο σημείο επώδυνης προσαρμογής.

Αν ο κ. Τσίπρας δεν είχε εξαντλήσει την επαγγελματική του εκπαίδευση στις καταλήψεις, θα μπορούσε πιο εύκολα να διακρίνει το είδος της πολιτικής επιτυχίας του ειδώλου του Ανδρέα Παπανδρέου. Γιατί στην ιστορία της ανθρωπότητας υπάρχουν δύο ειδών αριστερών κυβερνήσεων: Αυτές που αποτυγχάνουν λίαν συντόμως και οι άλλες που αποτυγχάνουν σε βάθος χρόνου.