Έτσι την θέλουν την Δεξιά ορισμένα στελέχη κι οι προπαγανδιστές της ποικιλόχρωμης Αριστεράς. Μουνουχισμένη, πλαδαρή και βολική. Ενοχική. Να σέρνεται πίσω τους κι όποτε ασκεί εξουσία να τους εργοδοτεί σε Πανεπιστήμια, στην δημόσια τηλεόραση, σε ΜΚΟ «Ανεξάρτητες» Αρχές».
Θέλουν να ζουν και να μας βρίζουν με έξοδα μας.
Θέλουν να αποκηρύσσουμε την βία της ακροδεξιάς, να την πατάσσουμε αλλά αυτοί να κρατάνε «κάβα» την δική τους βία, την βία των παραφυάδων τους.
Θέλουν να στεκόμαστε προσοχή στις μισάνθρωπες και χολερικές ιδεοληψίες τους, στον μηδενισμό και το μισελληνισμό τους.
Όταν λέμε το αυτονόητο, πως δεν υπάρχουν «καλά» και «κακά» κουμπούρια, δεν υπάρχουν «κακά» μαχαίρια και «καλές» σφαίρες και μολότωφ, πως δεν υπάρχει αποδεκτή ανομία, πως απαιτείται ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΑΝΟΧΗ σε όποιον τελεί εγκλήματα, ότι πρόσημο κι αν τους δίνει, ότι μαλακία κι αν έχει στον φασιστικό ή ψευτοπροοδευτικό εγκέφαλο του ο δράστης, τότε αφιονίζονται.