Και στη σχετική αισιόδοξη επιχειρηματολογία του προσφεύγω στις γιορτινές μέρες που περνούμε, καθώς μάλιστα πήραμε και την ανάσα των 34 δισ. ευρώ...
Δεν παράγομε αρκετά και όχι ότι δεν έχομε δυνατότητες παραγωγής, τονίζει και ιδού μερικά από τα ενδεικτικά στοιχεία που παραθέτει με τη γλαφυρή γραφή του δυστυχώς συρρικνωμένη ελλείψει χώρου:
«Φυσικά στο πρώτο σκαλί βρίσκονται τα εξαιρετικής ποιότητας αγροτικά προϊόντα που πιάνουν υψηλές τιμές στην αγορά. Οπως ο κρόκος της Κοζάνης, που θεωρείται ο καλύτερος διεθνώς. Ή τα περιζήτητα ελληνικά σπαράγγια. Τα ελληνικά σαλιγκάρια έχουν κατακτήσει επίσης τις πιο απαιτητικές ευρωπαϊκές αγορές. Αλλά και τα προϊόντα της ιχθυοκαλλιέργειας, παρά την εχθρότητα που αντιμετωπίζουν.
