Ο λαός είναι μόνο για να τον κλέβουμε ...

Το δημοψήφισμα στα Σκόπια και ο ελληνικός προϋπολογισμός δεν έχουν φαινομενικά καμιά σχέση, ενώ έχουν και μάλιστα μεγάλη! Και το ένα και ο άλλος κοροϊδεύουν κατάμουτρα τους πολίτες. Πρόκειται για χονδροειδή ψέματα με έναν και μοναδικό στόχο: Να εκπληρώνονται οι επιθυμίες των κυβερνητών. Ο λαός είναι απλώς εργαλείο προς εκμετάλλευση. Η γνώμη του έχει αξία αν συμφωνεί με το εκάστοτε σχέδιο. Αλλιώς, αγνοείται.

Ο κ Ζάεφ ήταν χτες πιο ξεκάθαρος από ποτέ. Δήλωσε ανοιχτά ότι η πορεία προς το ΝΑΤΟ και την ΕΕ είναι μονόδρομος και δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική! Αν δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική τι το ήθελε το δημοψήφισμα; Ας έκανε δικτατορία να επιβάλει τη μοναδική οδό που πιστεύει ότι υπάρχει, ώστε να είναι και πιο έντιμος απέναντι στο λαό του.

Οι «νοικοκυραίοι» ως ταξικός εχθρός ...

Γ​​ια την αβαθή Αριστερά κάθε θάνατος είναι μια ευκαιρία. Επιβεβαιώνει, κατ’ αρχήν, το δόγμα της «κακούργας (καπιταλιστικής) κενωνίας» στην οποία ζούμε, όπως και τη φαντασίωση μιας ανύπαρκτης ελληνικής ταξικής πάλης. Επαγγελματίες του μπάχαλου και παιδιά που έμαθαν δυο μαρξιστικά κολλυβογράμματα μπογιατίζουν συνθήματα για «μίσος ταξικό», για «βία στη βία των τάδε», για τα «αφεντικά που έκαναν δολοφονία» και λοιπά (ευφάνταστα) πολλά.

Ο «ταξικός εχθρός» ποικίλλει. Πότε είναι οι «Μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι», πότε οι «Αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι», άλλοτε οι «Ρουφιάνοι ελεγκτές του μετρό», στο στόχαστρο μπήκαν οι άριστοι και εσχάτως οι «φονιάδες των λαών νοικοκυραίοι». Κατά μία θεωρία πρέπει να ξεχωρίσουν από τους «νοικοκύρηδες»: «Το δεύτερο είναι προσόν, το πρώτο είναι αρρώστια. Νοικοκυραίος είναι ο μικροαστός με φασίζουσες τάσεις. Είναι αυτός που μισεί ό,τι δεν του μοιάζει» (Π. Καρβουνόπουλος, militaire.gr 24.9.2018).

Εκλογές η μόνη λύση για Τσίπρα και για Ζάεφ ...

Ολα δείχνουν πως το δημοψήφισμα στην FYROM θα καταστεί ανυπόστατο λόγω της χαμηλής προσέλευσης των κατοίκων της γείτονος. Αυτό θα είναι όπως όλοι επισημαίνουν μια ήττα για τον Ζάεφ και όσους τον υποστηρίζουν. Το γεγονός πως το δημοψήφισμα έχει συμβουλευτικό χαρακτήρα δεν αναιρεί την πολιτική του σημασία.

Πολύ απλά, με εντελώς διαφορετικό αέρα θα ζητήσει από την βουλή της χώρας του ο Ζάεφ να υπερψηφίσει την αλλαγή του Συντάγματος αν έχει κερδίσει ένα έγκυρο δημοψήφισμα και εντελώς διαφορετικό θα είναι το κλίμα αν το δημοψήφισμα θα είναι ανυπόστατο, λόγω χαμηλής συμμετοχής.

O ανθρωπισμός της Αριστεράς είναι υποκριτικός...

Υπάρχει σε πολλούς ανθρώπους η άποψη πως οι αριστεροί είναι πιο καλλιεργημένοι. Έχουν διαβάσει πιο πολλά βιβλία. Συγχρόνως οι αριστεροί θεωρούνται πιο ανθρωπιστές από τους πολιτικούς τους αντιπάλους, γιατί αγωνίζονται για «την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο». Αυτό λέει και η θεωρία τους, υποστηρίζει ο κοινός νους. Άλλωστε, θεωρούν τον μαρξισμό μια καλή θεωρία που εφαρμόστηκε λάθος.

Βέβαια, ο μαρξισμός δεν ασχολείται καθόλου με τον άνθρωπο ως μονάδα. Δεν τον ενδιαφέρουν οι άνθρωποι, καθώς τους συνολοποιεί σε τάξεις. Οι τάξεις αποτελούν τα ιστορικά υποκείμενα τα οποία δεν συνεργάζονται, δεν συνοικούν, αλλά βρίσκονται σε μια διαρκή σύγκρουση μεταξύ τους, αυτό που η θεωρία ονόμασε ταξική πάλη.

Πλαστή η μείωση της ανεργίας ...

Δεν υπάρχει ομιλία, δήλωση, παρέμβαση κυβερνητικού στελέχους, από τον πρώτο ως τον τελευταίο, που να μην αναφέρεται στο θέμα της μείωσης της ανεργίας.

Και δεν σταματούν εκεί. Υποστηρίζουν ψευδώς ότι επί ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ οι μόνιμες θέσεις εργασίας είναι περισσότερες από τις ελαστικές μορφές απασχόλησης.

Αυτή είναι η απάντηση κάθε φορά που ακούγεται η αλήθεια: Ότι η μείωση της ανεργίας είναι πλασματική, διότι απλά για κάθε μία θέση πλήρους απασχόλησης που χάνεται, δημιουργούνται τρεις θέσεις των τριακοσίων περίπου ευρώ. Και ότι αν όλοι οι άνεργοι έφευγαν για το εξωτερικό, τότε η ανεργία θα ήταν μηδενική!

Τα στοιχεία της ΕΡΓΑΝΗ μηνός Αυγούστου τους διαψεύδουν, αλλά αυτοί το βιολί τους! Μιλάμε για τον Αύγουστο, κατ’ εξοχήν τουριστικό μήνα. Και όλοι γνωρίζουμε ότι τους τουριστικούς μήνες οι θέσεις εργασίας αυξάνονται.

Μην πιάνετε στο στόμα σας τον Μπακογιάννη ...

Χθες ήταν η επέτειος της δολοφονίας του Π.Μπακογιάννη. Ενός ανθρώπου που αγωνίστηκε για την εξάλειψη των παθών του παρελθόντος. Ενός ανθρώπου που έφερε κοντά την φιλελεύθερη-συντηρητική παράταξη με την Αριστερά. Και γι΄αυτό τον δολοφόνησαν.

Ποιοι τον δολοφόνησαν; Αυτοί που τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ υπερασπιζόταν στα δικαστήρια, ενώ και σήμερα ακόμα θεωρούν αυτούς τους δολοφόνους, ανθρώπους που «αγωνίζονται για έναν υψηλό σκοπό».

Χθες, χωρίς ίχνος ντροπής έκαναν δηλώσεις για να τιμήσουν την μνήμη του. Νομίζουν πως είμαστε λωτοφάγοι που ξεχνάμε αυτά που έλεγαν και αυτά που έκαναν. Νομίζουν πως μπορούν να μας ξεγελάσουν φορώντας την προβιά της μετριοπάθειας και της συναίνεσης. Η υποκρισία τους δεν περιγράφεται.

Αλλά για να δούμε ποιο ήταν το μήνυμα του Μπακογιάννη;

29 χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Μπακογιάννη ...

Στις 26 Σεπτεμβρίου του 1989, ημέρα Τρίτη.

Οι τρομοκράτες της “17 Νοέμβρη” - συνεχίζοντας τα αποτρόπαια εγκλήματά τους - δολοφονούν τον Παύλο Μπακογιάννη, την ώρα που φτάνει στο γραφείο του.

Η αφωνία του Προέδρου της Δημοκρατίας ...

Είναι παγκοίνως γνωστό πως ο κ.Π.Παυλόπουλος έχει μιαν έφεση να τοποθετείται δημοσίως. Λαλίστατος, επιτίθεται λαύρος κατά του νεοφιλελευθερισμού και εξασκείται σε κορώνες δημοδιδασκάλου της δεκαετίας του 60. Όλως τυχαίως, επιτίθεται κατά του νεοφιλελευθερισμού μετά από ομιλίες και τοποθετήσεις του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως, υπονοώντας πως είναι εκπρόσωπος του. Δικαίωμα του να έχει τις κοσμοθεωρητικές απόψεις του, όμως οι παρεμβάσεις του πολλές φορές εκλαμβάνονται—καλώς ή κακώς—ως στήριξη στην κυβέρνηση.

Ως εκ τούτου δίνει—και πάλι καλώς ή κακώς—δικαιώματα για κριτική.

Αυτές τις ημέρες παρατηρήθηκε μια συντονισμένη κυβερνητική επίθεση κατά του ίδιου του Συντάγματος και κατά των ελευθεριών που αυτό προστατεύει. Τρεις δημοσιογράφοι εδιώχθησαν και διανυκτέρευσαν σε αστυνομικό τμήμα, ενώ αποπειράθηκε απροκάλυπτη επέμβαση στην Δικαιοσύνη, πιθανόν, για να μην κληθούν να καταθέσουν, ως ύποπτοι τελέσεως αξιοποίνων πράξεων, στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.

Τόσον η ελευθερία του Τύπου όσο και η διάκριση των εξουσιών, αποτελούν κορυφαίες πρόνοιες του Συντάγματος της πατρίδος μας. Τυχόν παραβιάσεις τους πρέπει να σημάνουν συναγερμό σε όλα τα επίπεδα της πολιτικής και της κοινωνικής ζωής της χώρας.

Οι ΜΚΟ που καταστρέφουν την Ελλάδα ...

Στην Ιταλία είχε παρατηρηθεί ένα μάλλον αξιοπερίεργο φαινόμενο. Από έρευνες των Αρχών βρέθηκε ότι οι λεγόμενες ανθρωπιστικές οργανώσεις έπαιξαν τον καθοριστικό ρόλο σε αυτό που ονομάζουμε μεταναστευτικές ροές. Συγκεκριμένα το 2017, όταν 181.436 λαθρομετανάστες εισέβαλαν στην Ιταλία προερχόμενοι από το Λιβυκό Πέλαγος και οι 181.436 ήταν «διασωθέντες» των «ανθρωπιστικών» ΜΚΟ.

Ο τρόπος διάσωσης είναι το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της υπόθεσης. Τα σκάφη-βάρκες με τους λαθρομετανάστες βγαίνουν λίγο έξω από τα 12 μίλια των χωρικών υδάτων της Λιβύης. Μόλις συμβεί αυτό, εμφανίζονται οι φιλανθρωπικές ΜΚΟ με τα δικά τους πλοία και «διασώζουν» τους λαθρομετανάστες μεταφέροντάς τους τα υπόλοιπα 290 μίλια ως τη Σικελία. Δεν χρειάζεται να είσαι ο Σέρλοκ Χολμς για να καταλάβεις ότι έχει στηθεί ένας μηχανισμός διακίνησης λαθρομεταναστών με μια γενναία «χορηγία» του φορολογουμένου. Οι γερμανικές ΜΚΟ είχαν τη δυναμικότερη παρουσία με έξι πλοία με μηνιαίο κόστος 375.000 ευρώ και ετήσιο κόστος κάπου 4.500.000 ευρώ.

Πόσο τιμάται ο ανθρωπισμός ...

Εν αρχή ην η ενοχοποίηση των πληθυσμών στα νησιά και στο κέντρο της Αθήνας. Με τον δείκτη της δεξιάς προτεταμένο, οι κήρυκες του ανθρωπισμού επέβαλαν με τα ηθικά ρόπαλά τους τον λόγο της αληθείας. Προς Θεού, Λέσβιοι, Σάμιοι, Χίοι και λοιποί παραμεθόριοι, δείξτε ευρωπαϊκό πολιτισμό. Ηρθε η ώρα να δείξετε πως δεν είστε ξενόφοβοι, ρατσιστές, μισαλλόδοξοι, ισλαμόφοβοι. Ηρθε η ώρα να αποδείξετε πως τα σύνορα της καρδιάς σας και της χώρας σας είναι ανοικτά, έτοιμα να υποδεχθούν τη δυστυχία του κόσμου όλου. Για τη δική σας βλέπουμε αργότερα. Καρποφόρησε η επιχείρηση ενοχοποίησης στην οποία επιδόθηκαν διάφοροι «αλληλέγγυοι», μη κυβερνητικοί και πάνω απ’ όλους κυβερνητικοί της Αριστεράς και της προόδου. Οι κοινωνίες των νησιών έσκυψαν το κεφάλι, ανασκουμπώθηκαν και υπέκυψαν στο πεπρωμένο. Οι «δομές φιλοξενίας» φούσκωναν από ανθρώπινες ζωές, ξεχείλιζαν, οι ίδιοι όμως είχαν τη συνείδησή τους ήσυχη. Οσοι τολμούσαν να αντιδράσουν ήσαν ακροδεξιοί, φασίζοντες, κακοί άνθρωποι. Τα υπόλοιπα τα είχαν αναλάβει οι «αλληλέγγυοι» σε ρόλο ηθικής αστυνομίας και οι ΜΚΟ σε ρόλο ταξιδιωτικού γραφείου.

Που είναι οι Συριζαίοι;

Πριν από το 2015 τους έβλεπα συνεχώς μπροστά μου. Φίλοι, συγγενείς, δήλωναν με περηφάνια ότι θα ψήφιζαν ΣΥΡΙΖΑ. Τον τελευταίο καιρό τους έχω «χάσει». Ο ένας έχει πάψει να ασχολείται με την πολιτική, ο άλλος θα ψηφίσει κάτι άλλο, ο τρίτος με βλέπει και αλλάζει πεζοδρόμιο. Ψάχνω να βρω αυτό το 20% που βλέπουν οι δημοσκοπήσεις και δεν το συναντώ.

Είκοσι τοις εκατό, είκοσι δύο, δεν είναι και αμελητέα ποσότητα! Δεν μπορεί, κάπου θα βρίσκονται ή θα κρύβονται. Μία πιθανότητα είναι πράγματι να κρύβονται από… αλλόφυλους. Να μην εκδηλώνονται, δηλαδή, ενώπιον… μη φιλικών δυνάμεων. Να μιλάνε μόνο μεταξύ τους, όπως συμβαίνει με τα μέλη των μυστικιστικών ομάδων. Μία άλλη πιθανότητα είναι να μην συναντιούνται οι δρόμοι μας επειδή η αντιπαράθεση τόσων ετών έχει επιφέρει βαθύ ρήγμα στις σχέσεις μας. Δεν τους κάνω να περνούν καλά, δεν με κάνουν να περνώ καλά, οπότε δεν βρισκόμαστε. Μία εσωτερική δύναμη μας παρακινεί να μην βάζουμε τον εαυτό μας σε περιπέτειες. Και μία τρίτη πιθανότητα είναι να μην… υπάρχουν! Να είναι ένα δημιούργημα των δημοσκόπων, οι οποίοι και φοβούνται μην τυχόν και εκτεθούν στο τέλος με τις σταθμίσεις.

Το σατανικό σχέδιο για να ψηφιστεί η συμφωνία των Πρεσπών ...

Δεν υπήρχε καμιά αμφιβολία: Όλα ήταν προδιαγεγραμμένα και προσυμφωνημένα. Αποδείχθηκε σε πρώτη φάση από το γεγονός ότι ο πρόσφατος ανασχηματισμός ήταν απολύτως στημένος πάνω στη Συμφωνία των Πρεσπών. Δηλαδή, ο ανασχηματισμός έγινε με τέτοιο τρόπο ώστε να εξασφαλιστούν οι αναγκαίες ψήφοι στη Βουλή για την επικύρωση της συμφωνίας.

Οι ψήφοι «δέθηκαν» με υπουργεία. Και οι ψήφοι αυτές εξασφαλίσθηκαν μία μία. Ψήφος και υπουργείο! Γι’ αυτό και οι κυβερνητικοί εμφανίζονται τώρα, ο ένας πίσω από τον άλλο, σίγουροι ότι η συμφωνία θα υπερψηφιστεί στο κοινοβούλιο.

Όπως έχουμε ξαναπεί, υπουργοποιήθηκε η κ. Παπακώστα, που συμφωνεί με τη συμφωνία – και μάλιστα μέσω Καμμένου, τον οποίο προηγουμένως επισκέφθηκε και ο οποίος την καλοδέχθηκε ενώ γνώριζε τις θέσεις της για το Σκοπιανό.

Είναι δηλαδή μια ψήφος που την εξασφάλισε ο Καμμένος στην κυβέρνηση!

«Είχαμε ως όπλο το Grexit, αλλά αυτό επιζητούσε και ο Σόιμπλε» ...

Ο Ε. Τσακαλώτος είναι αγαπητός και μόνον λόγω του επιθέτου του. Γίνεται περισσότερο αγαπητός όταν, εντελώς αυθόρμητα, κάνει παραδοχές που φωτίζουν το σκοτεινό πρώτο εξάμηνο της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί δεν πρέπει να μας διαφεύγει πως δεν είχαμε κυβέρνηση Βαρουφάκη. Ο Γ.Βαρουφάκης ήταν υπουργός σε μια κυβέρνηση που είχε πρωθυπουργό τον Α.Τσίπρα που, εκ του Συντάγματος, αυτός έπαιρνε τις αποφάσεις και είχε την πολιτική ευθύνη των όσων έγιναν.

Τι μας είπε λοιπόν ο Ε.Τσακαλώτος; μας είπε πως, χωρίς να το ξέρουν, έπαιζαν το παιχνίδι του Σόιμπλε. Ενώ αυτοί νόμιζαν πως με τις ανοησίες τους για νταούλια και χορούς θα τρόμαζαν τις αγορές, ο Βόλφανγκ γελούσε σαρδόνια, καθώς έβλεπε να υλοποιείται το σχέδιο του και μάλιστα τζάμπα.

Ως γνωστόν είχε προσφέρει, πριν από δύο χρόνια, στον Β.Βενιζέλο 50 δισεκατομμύρια ευρώ «αέρα» για να φύγει η Ελλάδα από την ευρωζώνη. Τόσο κοστολογούσε την έξοδο της χώρας μας από το κοινό νόμισμα. Όλοι θυμούμαστε τον Α.Τσίπρα--τον Ιούνιο του 2015 στο πλαίσιο της αναζήτησης «νέων ασφαλών λιμανιών» στην Ρωσία--να ζητεί από τον Β.Πούτιν 5 δισεκατομμύρια δάνειο.

Ο Κυρ. Μητσοτάκης δεν είναι delivery boy...

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήταν στην Θεσσαλονίκη σαφής στις σχέσεις του με τους Ευρωπαίους και τους Αμερικάνους, όσον αφορά τα μέτρα για την οικονομία και για το Σκοπιανό ζήτημα. Και φάνηκε πως δεν θα είναι το delivery boy, όπως είναι ο νυν πρωθυπουργός.

Πιο συγκεκριμένα:

Eκανε κριτική στους Ευρωπαίους εταίρους πως, εν ονόματι της επίτευξης των στόχων, αδιαφόρησαν για τον τρόπο πραγμάτωσης τους. Δηλαδή, τους κατηγόρησε πως έκλεισαν τα μάτια στην υπερφορολόγηση, στις προσλήψεις, στα όσα γίνονται στην Παιδεία. Συγχρόνως, κατέθεσε την διαφωνία του στα υψηλά υπερπλεονάσματα που αποτελούν τροχοπέδη στην ανάπτυξη.

Ο Κ. Μητσοτάκης έγινε ξαφνικά αντιμνημονιακός; Ή μήπως θέλει να στείλει ένα μήνυμα στους ηγέτες της Ευρωζώνης και στο ιερατείο των Βρυξελλών; Συμβαίνει το δεύτερο.

Στην Ελλάδα το πρόβλημα είναι η «δεξιά» ...

Ο νεότερος πολιτικός μύθος έχει να κάνει με την ιδέα ότι ύστερα από τη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα έχει απαξιωθεί το προϊόν που λέγεται αριστερή διακυβέρνηση. Οι Ελληνες υποτίθεται ότι έχουν πλέον μάθει για τις καταστροφικές συνέπειες των αριστερών πολιτικών, το πάθημα έγινε μάθημα, και έτσι μετά τις εκλογές η Ελλάδα θα προοδεύσει. Οι επόμενοι θα μπορούν επιτέλους να κυβερνήσουν γιατί μια σειρά ψευδαισθήσεων θα έχει εξαερωθεί από το ελληνικό πολιτικό σκηνικό.

Ακροδεξιά Νέα Δημοκρατία;

«Φανατικός», είχε πει ο Ουίνστον Τσώρτσιλ, «είναι κάποιος που δεν αλλάζει τις απόψεις του, αλλά ούτε και θέμα». Και το «θέμα» της κυβερνώσας Αριστεράς είναι ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης. Οχι η Νέα Δημοκρατία εν συνόλω –κατανοητό στο πλαίσιο του κομματικού ανταγωνισμού– αλλά μόνο ο αρχηγός της. Για παράδειγμα, η «Αυγή» έχει τυπώσει περισσότερα πρωτοσέλιδα για να δείξει πόσο «ακροδεξιός» είναι ο κ. Μητσοτάκης, απ’ όσα αφιέρωσε για να δείξει πόσο «αριστερός» είναι ο κ. Αλέξης Τσίπρας. Από την άλλη, οι αρθρογράφοι της ευρύτερης κυβερνητικής Αριστεράς συνδέουν κάθε Ορμπαν αυτού του κόσμου με το Μοσχάτο. Μόνο τον κ. Πάνο Καμμένο δεν αναφέρουν. Τον πρόλαβε άλλος...

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ 83ΗΣ ΔΕΘ

ΝΙΚΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ (ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ): Καλημέρα σας, κύριε Πρόεδρε, και καλώς ορίσατε. Στις 21 Αυγούστου η χώρα βγήκε από τα μνημόνια, όπως τουλάχιστον υποστηρίζουν τόσο η Κυβέρνηση όσο και οι εταίροι μας. Εσείς χθες - το είπατε και στην ομιλία σας - χτυπήσατε το δικό σας καμπανάκι, λέγοντας ότι οι κίνδυνοι δεν έχουν περάσει, ότι όσο δεν δανειζόμαστε από τις αγορές η θέση της Ελλάδας παραμένει επισφαλής, και κάνατε λόγο και για ένα τέταρτο μνημόνιο, που δένει τη χώρα - κατά κάποιο τρόπο - χειροπόδαρα. Σας θυμίζω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, το 2014, είχε ασκήσει μία παρόμοια κριτική στην κυβέρνηση και δεν παραδεχόταν ότι οδεύουμε προς την έξοδο. Το ερώτημά μου έχει να κάνει με το μήπως θεωρείστε λίγο μεμψίμοιροι και λίγο όχι πολιτικά ορθοί καθώς δεν παραδέχεστε ότι έγιναν κάποια βήματα και επί της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί, -και κλείνω με αυτό- να παραθέσω και κάτι που είπατε χθες, τα λόγια της χθεσινής σας ομιλίας, ότι η σημερινή Ελλάδα δεν καλεί σε αντιπαραθέσεις για το παρελθόν αλλά συμπορεύσεις για το μέλλον.
 
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Κύριε Οικονόμου, στις 21 Αυγούστου τέλειωσε το τρίτο πρόγραμμα χρηματοδότησης, όπως προβλεπόταν, εξάλλου, από την υπογραφή του τον Αύγουστο του 2015. Θέλω να θυμίσω ότι ο βασικός σκοπός του τρίτου προγράμματος χρηματοδότησης -έχω εδώ το σχετικό αίτημα το οποίο είχε υποβάλει η ελληνική κυβέρνηση τότε στις ελληνικές αρχές- ήταν, και διαβάζω και μεταφράζω: «Κατά τη διάρκεια του προγράμματος, αλλά και αμέσως μετά η χώρα να αποκαταστήσει σταδιακά την πρόσβαση στις αγορές κεφαλαίου». Ο λόγος που μία χώρα μπαίνει σε ένα πρόγραμμα και υποβάλλεται σε αυτή την αυστηρή δημοσιονομική επιτροπεία έχει να κάνει με το γεγονός ότι δεν μπορεί να δανείζεται, όπως όλες οι κανονικές χώρες, από τις αγορές. Σήμερα, λοιπόν, η Ελλάδα είναι εκτός αγορών. Το επιτόκιο δανεισμού είναι κοντά στο 4,5% και αυτό δημιουργεί μία συγκυρία εξαιρετικά προβληματική για την πατρίδα μας.
 
Και από αυτό εδώ το βήμα, ο κύριος Τσίπρας είπε ότι περίπου δεν τον νοιάζει η πρόσβαση στις αγορές για τα επόμενα δύο χρόνια. Αυτό είναι τεράστιο σφάλμα. Και δεσμεύομαι ότι, εφόσον με εμπιστευτεί ο ελληνικός λαός, πρώτη μου προτεραιότητα θα είναι η σταδιακή αποκλιμάκωση του κόστους δανεισμού και θα κάνω ό,τι χρειάζεται για να γίνει αυτό πράξη. Διότι αν αυτό δεν γίνει, καταλαβαίνετε ότι, όταν τελειώσει το μαξιλάρι του αποθέματος, η χώρα θα είναι απολύτως εκτεθειμένη στις ορέξεις των αγορών και αυτό δεν είναι κάτι το οποίο προτίθεμαι να επιτρέψω.
Από εκεί και πέρα, η Ελλάδα βγαίνει από την ολοκλήρωση του τρίτου προγράμματος με πολύ διαφορετικά χαρακτηριστικά από ό,τι έγινε για τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες: με αυστηρά πρωτογενή πλεονάσματα της τάξης του 3,5%, με προψηφισμένα μέτρα για τις συντάξεις και για τη μείωση του αφορολόγητου και με ένα αυστηρό καθεστώς επιτροπείας. Αυτό ονομάζουμε τέταρτο μνημόνιο και ανταποκρίνεται πλήρως στην πραγματικότητα.
 
ΓΡΗΓΟΡΗΣ  ΤΖΙΟΒΑΡΑΣ (ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ): Καλησπέρα, κ. Πρόεδρε. Τα περισσότερα από τα μέτρα που ανακοινώσατε χθες, κυρίως τα οικονομικά, οι παραγωγικοί φορείς, αλλά και οι πολίτες τα άκουσαν και την προηγούμενη εβδομάδα από τα χείλη του Πρωθυπουργού, του κ. Αλέξη Τσίπρα. Μάλιστα ο κ. Τσίπρας είπε, στη δική του ομιλία, ότι τα περισσότερα από αυτά τα μέτρα -αναφέρομαι στη μείωση του ΕΝΦΙΑ, στην κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος και σε μία άλλη σειρά μέτρα όπως οι λιγότερες εισφορές- θα τα προνομοθετήσει για να ισχύουν για όλη την τετραετία. Θέλω καταρχάς να σας ρωτήσω: εσείς θα τα ψηφίσετε αυτά τα μέτρα εφ' όσον τα φέρει σε αυτή τη Βουλή ο κ. Τσίπρας και θα δεσμεύει την επόμενη 4ετή θητεία της όποιας Κυβέρνησης; Και το δεύτερον και μάλλον ουσιαστικότερο είναι: αν έχετε τις ίδιες προτάσεις με τον κ. Τσίπρα, πώς θα πείσετε ένα πολίτη να μην επιλέξει εκείνον, αλλά να επιλέξει εσάς, αφού στο προσεχές διάστημα η χώρα θα βρίσκεται, όπως εσείς λέτε, σε μία αυστηρή μνημονιακή επιτροπεία.
 

Νέα Δημοκρατία, η ήρεμη δύναμη ...

Η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται προ των πυλών της εξουσίας. Ουσιαστικά βρισκόμαστε στην τελική ευθεία προς τις εκλογές και έχει διαμορφωθεί εδώ και πολύ καιρό ένας δημοσκοπικός συσχετισμός δυνάμεων που πολύ δύσκολα ανατρέπεται.

Συνεπώς, ο Κ.Μητσοτάκης οφείλει να παρουσιάσει στον πολίτη το υπεύθυνο πρόσωπο του εν αναμονή πρωθυπουργού. Από εδώ κι εμπρός το βασικό καθήκον της παράταξης, σε όλα τα επίπεδα, θα είναι η διατύπωση και η προβολή του κυβερνητικού της προγράμματος. Θα πρέπει και ο τελευταίος πολίτης να κατανοήσει την φιλελεύθερη - αντικρατικιστική διάσταση του και κυρίως να κατανοήσει την ζημία που προκάλεσε στον ίδιο και στην πατρίδα μας ο κρατισμός όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων.

Βέβαια, για να φτάσει αυτό το μήνυμα και στην πιο μακρινή γωνιά της Ελλάδος, θα πρέπει να κινητοποιηθεί όλος ο κομματικός μηχανισμός. Τρεiς - τέσσερις άνθρωποι δεν μπορούν μόνοι τους να σηκώσουν όλο αυτό το βάρος, όπως γίνεται ακόμα και τώρα.

Σα να μην πέρασε μια μέρα…

Συγκρίνοντας τις ομιλίες Τσίπρα του 2017 και του 2018, διαπιστώνει κανείς ότι σε πολλές περιπτώσεις έχει πει τα ίδια πράγματα, συχνά και με τις ίδιες λέξεις. Σα να μην πέρασε μια μέρα δηλαδή!

Και ιδού οι αποδείξεις:

Τσίπρας, 9 Σεπτεμβρίου 2017, ομιλία στη ΔΕΘ

«Να οργανώσουμε αυτό που εμείς ονομάζουμε το μέλλον για τους πολλούς».

Τσίπρας, 8 Σεπτεμβρίου 2018, ομιλία στη ΔΕΘ

«Το μέλλον ανήκει στους πολλούς».

Τσίπρας, 9 Σεπτεμβρίου 2017, ομιλία στη ΔΕΘ

«Να μιλήσω για το αύριο. Για το αύριο που θέλουμε, μας αξίζει, και που μπορούμε να έχουμε».

Τσίπρας, 8 Σεπτεμβρίου 2018, ομιλία στη ΔΕΘ

«Ήρθα για να μοιράσω και να μοιραστώ μαζί σας όραμα».

Τι πραγματικά συμβαίνει με τους Αμερικάνους και τον Τσίπρα;

Είναι αμφίβολο αν οι Αμερικανοί ενδιαφέρονται ή γνωρίζουν με ακρίβεια τι ακριβώς κάνει στην Ελλάδα ο Αλέξης Τσίπρας. Είναι, όμως, αλήθεια ότι ο Αλέξης έχει αυτό που λέμε άστρο. Να είσαι τελειωμένος και την κρίσιμη ώρα να παθαίνει παράκρουση ο γείτονας Ερντογάν! Σαν να λέμε ότι παίζει κάποιος το τελευταίο ευρώ στο τζόκερ και πιάνει το τζακ ποτ. Ωστόσο…

Δεν πιστεύουμε ότι έχουν δίκιο όλοι όσοι απλοποιούν τα πράγματα και υποστηρίζουν ότι «οι Αμερικανοί στηρίζουν τον Τσίπρα». Οι Αμερικανοί δεν στηρίζουν ούτε τον Τσίπρα ούτε τον Μητσοτάκη. Τα δικά τους συμφέροντα στηρίζουν. Κι αυτή την εποχή έχουν ένα σοβαρό πρόβλημα με τον Ερντογάν. Φοβούνται ότι η Τουρκία μπορεί να γίνει ένα δεύτερο Ιράν στην περιοχή. Και μάλιστα ακόμη πιο επικίνδυνο, αφού απευθύνεται στον σουνιτικό κόσμο.