Πάλι νίκησαν (αλλά για μετά το Μνημόνιο)!

Μετά τη νέα άτακτη υποχώρηση της κυβέρνησης και την εκ μέρους της αποδοχή για προνομοθέτηση μέτρων για το 2019 και το 2020 (πρωτοφανή πράγματα!) και αφού αποδέχθηκαν (μετά από άλλη μια «περήφανη και σκληρή διαπραγμάτευση», βεβαίως) μείωση συντάξεων και αφορολογήτου, έπρεπε να βρουν και μια «νίκη».

Και την βρήκαν στα εργασιακά! Φυσικά, δεν επρόκειτο περί νίκης, αλλά περί εφαρμογής των συμφωνηθέντων ήδη από το Συμπληρωματικό Μνημόνιο της 16^ης Ιουνίου 2016, όταν συμφωνήθηκε να οργανωθεί μια συμβουλευτική διαδικασία από ομάδα ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων που θα εντόπιζε τι πρέπει να εφαρμοστεί στην Ελλάδα.

Πράγματι, η επιτροπή, υπό τον καθηγητή Jan van Ours, λειτούργησε και εξέδωσε πόρισμα το οποίος παρουσιάστηκε τον Σεπτέμβριο του 2016.

Σύμφωνα με αυτό, δεν υπάρχει κάποιος επείγον λόγος για άρση της απαγόρευσης της ανταπεργίας (lockout), ούτε έγινε αναφορά σε ανάγκη διπλασιασμού του ποσοστού όσον αφορά στις ομαδικές απολύσεις (πιθανόν επειδή δεν ετέθη τέτοιο θέμα και μάλλον η κυβέρνηση το επινόησε ως πίεση για να… νικήσει).

Όσον αφορά στα θέματα των συλλογικών συμβάσεων, το πόρισμα καταλήγει ότι η ιεραρχία των συλλογικών διαπραγματεύσεων πρέπει να διέπεται από την αρχή της επικουρικότητας, όπου συμβάσεις που συνάπτονται σε επιχειρησιακό επίπεδο, εγγύτερα των εμπλεκόμενων εργαζομένων και επιχειρήσεων, υπερισχύουν συμβάσεων που συνάπτονται σε κλαδικό / ομοιοεπαγγελματικό / εθνικό επίπεδο.

Δηλαδή, αυτά που παρουσιάζει ως «μεγάλη νίκη» η κυβέρνηση (αρχές επεκτασιμότητας και ευνοϊκότερης ρύθμισης), περιλαμβάνονται στο κείμενο που οι δανειστές είχαν από τον Ιούνιο του 2016 δεχθεί (αφού είχαν δηλώσει πως θα δεχθούν τις προτάσεις της ανεξάρτητης επιτροπής).

Πρωταθλητές χυδαιότητας. Από την Μαρέβα στην συγχωρεμένη την Μαρίκα ...

Δεν υπάρχει προηγούμενο. Ούτε και πρόκειται να υπάρξει άλλη φορά στο ορατό μέλλον τόση χυδαιότητα. Έχουμε κάνει τόση υπερκατανάλωση τα τελευταία χρόνια, που μας περισσεύει για τις επόμενες δεκαετίες. Δεν τους έφτανε η στοχοποίηση της Μαρέβα, τώρα έβαλαν στο στόχαστρο και την Μαρίκα Μητσοτάκη! Ποιος; Ο Κουρουμπλής. Δεν έχει νόημα, σύντροφοι, να σας συστήσει κάποιος «ψυχραιμία». Την έχετε χάσει. Προ πολλού.

Η «ιστορία» στην οποία αναφέρθηκε ο αγνός αγωνιστής της παλαιάς Πασοκοκρατίας που εμφανίστηκε και πάλι ως προϊόν παρθενογένεσης με την πρώτη (;) αριστερή κυβέρνηση του Αλέξη του Τσίπρα του μεταρρυθμιστή, ήταν μία ιστορία με χυδαία υπονοούμενα σε βάρος της μητέρας του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας.

Η εμπειρία της επιτρόπου Κορίνας Κρέτσου...

Η Κορίνα Κρέτσου, επίτροπος περιφερειακής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ασφαλώς θα θυμάται για χρόνια την απίστευτη εμπειρία, που της προσέφερε η πρόσφατη επίσκεψή της στην Ελλάδα. Γεννημένη το 1967, η εκ Ρουμανίας Επίτροπος είχε την «ευτυχία» να ζήσει, μέχρι τα 22 της, υπό την σοσιαλιστική θαλπωρή του αλήστου μνήμης Νικολάε Τσαουσέσκου.

Του «λαοφιλούς» ηγέτη, που, έκπληκτος από την οργή του λαού του, παραμονές Χριστουγέννων του 1989, στην Τιμισοάρα, διέταξε την Σεκιουριτάτε, την περιβόητη υπηρεσία κρατικής ασφάλειας του καθεστώτος του, να πυροβολήσει στο «ψαχνό», προκαλώντας τον θάνατο χιλίων και πλέον ανθρώπων… Του τυραννικού δικτάτορα, που ζούσε σε ένα φαραωνικών διαστάσεων και αμύθητου πλούτου παλάτι, την ώρα που ο ρουμανικός λαός στέναζε από την πείνα και τους ασφυκτικούς περιορισμούς σε ρεύμα και θέρμανση… Του αδίστακτου ρατσιστή, που είχε εμπνευσθεί το εφιαλτικό «Κανάλι του Θανάτου», ένα κανάλι από τον Δούναβη μέχρι τη Μαύρη Θάλασσα, όπου χιλιάδες Τρανσυλβανοί, Μολδαβοί και Ούγγροι μεταφέρθηκαν για να εργασθούν μέχρι θανάτου, κατηγορούμενοι για «εγκλήματα», όπως το ότι μιλούσαν την μητρική τους γλώσσα….

Μαχαίρι στις προβλέψεις για ανάπτυξη από το ΔΝΤ...

Την κακή εξέλιξη στα οικονομικά δείχνει η έκθεση World Economic Outlook, όπου το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ρίχνει στο 2,2%τ ον πήχη της ανάπτυξης για το 2017.

Στην αντίστοιχη έκθεση του Οκτωβρίου, το ΔΝΤ προέβλεπε για φέτος ανάπτυξη 2,8%.

Ειδικότερα:

Το ΑΕΠ αναμένεται να διαμορφωθεί στο 2,2% για το 2017 και στο 2,7% για το 2018 ενώ για το 2016 η εκτίμηση είναι για μηδενική μεταβολή.
Ο δείκτης τιμών καταναλωτή αναμένεται να τρέξει με ρυθμό 1,3% το 2017 και 1,4% για το 2018, ενώ η μεταβολή εκτιμάται ότι θα είναι μηδενική για το 2016.

Ο παππούς ή εμείς;

Ο Δημήτρης Καμμένος δεν είχε ποτέ πρόβλημα να παίρνει την ευθύνη των λόγων του. Στην δοξασμένη εποχή που ανέβαζε tweets σαν @PORTAPORTA όταν σε ένα από αυτά είχε μπει η είσοδος του Άουσβιτς με το «Arbeit Macht Frei» να έχει γίνει «Μένουμε Ευρώπη» ο Δημήτρης Καμμένος πήρε την ευθύνη. Χρέωσε τα tweets σε συνεργάτες του, οι οποίοι, εν αγνοία του, έκαναν χρήση του λογαριασμού του ενώ προσέθεσε ότι ο λογαριασμός του είχε παραβιαστεί τέσσερις φορές. Έτσι ποτέ δεν θα μάθουμε την πατρότητα κάποιων ιστορικών tweets όπως του «Ααα είσαι τρόμπα. Μην μου ξαναμιλήσεις γαμώ το Ταλμούδ σας» ή του επετειακού «9/11 και μην ξεχνάτε. Από τους 2500 Εβραίων που εργαζόταν στους Δίδυμους Πύργους εκείνη την μέρα δεν πήγε κανένας τους να εργαστή». Μνημεία στην ανοχή, την αλήθεια αλλά και την ορθογραφία.

Το ελληνικό άγος των συνδικαλιστικών «κατακτήσεων» ...

Πασιφανέστερη απόδειξη της κυριαρχίας του πελατειακού συστήματος σε συνδυασμό με τον ασύδοτο συνδικαλισμό στον χώρο του ευρύτερου δημόσιου τομέα νομίζω ότι είναι τα όσα διαδραματίστηκαν για το ενεργειακό και την απειλή αδιεξόδου στη διαπραγμάτευση με τους δανειστές.

Από τη μια η πρόταξη της προσωπικής τύχης των τοπικών βουλευτών της Δυτικής Μακεδονίας και από την άλλη η απειλή να παραλύσει και πάλι η χώρα από διακοπές ρεύματος λόγω απεργίας για τα επαπειλούμενα προνόμια συνδικαλιστών και προσωπικού της ΔΕΗ έδειξαν ποιες νοσηρές προτεραιότητες έχουν κυριαρχήσει στην ήδη πνέουσα τα λοίσθια ΔΕΗ, εξαιτίας του «δεν πληρώνω», αλλά και των ολέθριων μεθοδεύσεων του κ. Σκουρλέτη, όπως δίκαια τον κατηγορεί ακόμη και η ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ.

Α. Τσίπρας: Ένας θρησκευόμενος άθρησκος ...

Τις ηρωικές εποχές του ΣΥΡΙΖΑ, ο Α. Τσίπρας διακήρυσσε urbi et orbi πως είναι άθεος. Κάτι το απολύτως λογικό, καθώς μαρξισμός και θρησκεία δεν συμβαδίζουν.

Βέβαια, στην Ελλάδα, η Αριστερά ποτέ δεν ήταν αντικληρικαλιστική. Ακόμα και στις στιγμές της παντοδυναμίας της, την περίοδο της Κατοχής και αμέσως μετά, με σεβασμό αντιμετώπιζε την Εκκλησία και τους εκπροσώπους της. Στον δε Εμφύλιο πόλεμο δεν υπήρξαν συστηματικές καταστροφές ναών και ούτε στοχευμένες δολοφονίες κληρικών, λόγω της ιδιότητάς τους και μόνον.

Ιστορικά, όλοι οι ηγέτες της Αριστεράς, πριν τη δικτατορία και μετά, είχαν μιαν ιδιόμορφη σχέση με την Εκκλησία. Ενώ η θεωρία τους την απέρριπτε κατηγορηματικά, αυτοί στεκόταν απέναντι στον κλήρο με σεβασμό και οι χειρισμοί τους ήταν πολύ προσεκτικοί.

Σε Πασχαλινό "Mood" από σήμερα... ΕΥΧΕΣ... ΠΟΛΛΕΣ ΕΥΧΕΣ ...

Καλή Ανάσταση...

Ευχαριστώ για την αγάπη και τις ευχές σας!

Δεν θα το αποφύγουν κι ας πιστεύουν το αντίθετο ...

Θα πάνε σε εκλογές. Δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά κι ας λένε το αντίθετο. Το ερώτημα είναι πόση ζημιά θα έχουν προκαλέσει μέχρι τότε στην χώρα, αλλά αυτό δεν μοιάζει να τους ενδιαφέρει ιδιαίτερα. Το κακό γι' αυτούς δεν είναι ότι ζητάει εκλογές ο Μητσοτάκης. Αλλά ότι τους έχει πάρει χαμπάρι ο κόσμος και τους έχει γυρίσει την πλάτη.

Σε μία συνέντευξη του 2013 ο κ. Τσίπρας εγκαλούσε την τότε κυβέρνηση, επειδή στις δημοσκοπήσεις ο κ. Σαμαράς  ήταν τότε  στο 15% και υποστήριζε ότι δεν μπορεί  στην Ελλάδα να σταθεί μία κυβέρνηση με τόσο μικρή αποδοχή του κοινού. Τώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ αγγίζει το ψυχολογικό όριο του 10%, τι άποψη έχει ο κ. Τσίπρας;

Στεφανόπουλος, Παπανδρέου, Τεμπονέρας...

Κρέμονται από τα χείλη του, όχι αστεία...

Στεφανόπουλος, Παπανδρέου, Τεμπονέρας. Αυτά είναι τα ονόματα των σηράγγων στην εθνική Κορίνθου - Πατρών, που εγκαινίασε χθες ο Τσίπρας. Καλά ο Στεφανόπουλος, καλά και ο Παπανδρέου· αλλά ο Τεμπονέρας τι προσέφερε στη χώρα, εκτός από τον θάνατό του υπερασπιζόμενος μια μαθητική κατάληψη στην Πάτρα; Κακώς απορώ, διότι η ερώτηση περιέχει ήδη την απάντηση. Προσέφερε, διότι δολοφονήθηκε σε μια μαθητική –όχι φοιτητική– κατάληψη και οι καταλήψεις αυτές ήταν το «σχολείο», η πραγματική alma mater, του πρωθυπουργού. Οι καταληψίες μάς κυβερνούν. Και ποιος ξέρει; Αν ζούσε ο μακαρίτης, μπορεί σήμερα να ήταν βουλευτής, ίσως ακόμη και υπουργός, του ΣΥΡΙΖΑ.

Τα πρωταπριλιάτικα της… Πασχαλιάς!

Πάσχα μέσα στην ανέχεια και στην αβεβαιότητα θα κάνουν και φέτος οι Έλληνες. Και το μόνο που μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα – Πάσχα μπαίνει, Πάσχα βγαίνει – είναι πως τα πρωταπριλιάτικα ψέματα όχι μόνο έχουν χάσει (ως εξαίρεση) το γούστο τους με τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ (που έχουν υιοθετήσει το δόγμα «πρωταπριλιά για πάντα»), αλλά έχουν εξελιχθεί σε… πασχαλινά!

Πέρσι, το 2016 δηλαδή, στις 29 Μαρτίου, ο κ. Χουλιαράκης μας είπε από το βήμα της Βουλής ότι «αρκετά από τα μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής που θα νομοθετηθούν με βάση τη συμφωνία του Αυγούστου, μπορεί να μην υλοποιηθούν», αν τα δημοσιονομικά πάνε καλά.

Ψάχνοντας τον εμφύλιο ακόμα και στις ονομασίες των σηράγγων...

Μέχρι χθες οι σήραγγες της Εθνικής Οδού είχαν τις ονομασίες των περιοχών που βρισκόντουσαν. Μια λογική επιλογή αφού είναι πιθανότερο κάποιος να καταλάβει πού είναι μια σήραγγα που λέγεται «Δερβενίου» ή «Μαύρων Λιθαριών» από «Νίκου Πετμεζά» ή «Παναγιωτάκη Γεραρή». Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ψάχνει για λογική αλλά για ρήξη και η ονομασία των σηράγγων της Εθνικής Αθήνας – Πάτρας ήταν μια χαρά ευκαιρία. Μετονομάζοντας τη σήραγγα Πανόρμου σε «Νίκου Τεμπονέρα» και τη σήραγγα Ακράτας σε «Καπετάν Νικήτα».

Τα καθεστώτα δεν πέφτουν εύκολα ...

Όπως όλοι γνωρίζουμε, το Ανώτατο Δικαστήριο της Βενεζουέλας, φίλα προσκείμενο στον Νικολάς Μαδούρο, υποχρεώθηκε να ανακαλέσει την απόφασή του (της 30ής Μαρτίου )να καταργήσει το Κοινοβούλιο (που έχει περάσει στα χέρια της αντιπολίτευσης) και να άρει την ασυλία των βουλευτών.

Όπως όλοι καταλαβαίνουμε, η κατάπτυστη απόφαση, που αποτελούσε πραξικόπημα, είχε ληφθεί μετά από εντολή του Μαδούρο και μετά από εντολή του Μαδούρο ανακλήθηκε, λόγω των μαζικών διαδηλώσεων που συγκλόνισαν την (πεινασμένη) χώρα και της διεθνούς κατακραυγής (όχι πάντως από την Ελλάδα του Τσίπρα, ο οποίος έχει σιωπήσει, αν και στο πρόσφατο παρελθόν ήταν λαλίστατος ως προς τα «μεγάλα επιτεύγματα» ηγετών όπως ο Τσάβες και ο Μαδούρο).

Αρχικά, ο Μαδούρο απέρριψε τις κατηγορίες περί «πραξικοπήματος». Όπως αναφέρθηκε σε δελτίο Τύπου του υπουργείου των Εξωτερικών, «είναι εσφαλμένο (να λέγεται) ότι ένα πραξικόπημα εκτυλίσσεται στη Βενεζουέλα. Αντιθέτως, οι θεσμοί της υιοθέτησαν διορθωτικά μέτρα προκειμένου να μπει ένα τέλος στην πραξικοπηματική συμπεριφορά των βουλευτών της αντιπολίτευσης».

Στα σκουπίδια 7,2 δισ.!

Από μόνο του το γεγονός ότι η ελληνική οικονομία πέτυχε πρωτογενές πλεόνασμα 7,2 δις. ευρώ έναντι 900 εκ. ευρώ που προέβλεπε ο νόμος του προϋπολογισμού του 2016 που ψηφίστηκε τον Δεκέμβριο του 2015, δείχνει ότι προφανώς κάτι δεν πήγε καλά στους υπολογισμούς. Σε κάθε περίπτωση το γράμμα, του πιο βασικού νόμου του Κράτους που είναι ο προϋπολογισμός, δεν τηρήθηκε.

Η μη τήρηση του νόμου δεν ήταν το μόνο πρόβλημα. Αυτό που αναδείχτηκε ήταν ότι αυτό που λίγο πολύ έκαναν οι κυβερνήσεις από το 2010 και μετά να συμφωνούν με τους φόρους που ζητούσε η τρόικα, επί ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ξεπέρασε κάθε προηγούμενο.

Δέχτηκαν χωρίς ακριβείς εκτιμήσεις για τις επιπτώσεις έναν υπέρμετρο όγκο δημοσιονομικών μέτρων, εκτινάσσοντας λογιστικά το πλεόνασμα. Επιτεύχθηκε μάλιστα παρά την διανομή του επιδόματος στους χαμηλοσυνταξιούχους που θα πρόσθετε 0,4% στο πλεόνασμα δηλαδή θα ανέβαζε το τελικό αποτέλεσμα πάνω από το 4% του ΑΕΠ!

Νιφάδες προπαγάνδας ...

Δεν πρόκειται πλέον για απλή προπαγάνδα. Πρόκειται για αντικατάσταση της διακυβέρνησης με την προπαγάνδα.

Τις τελευταίες δύο εβδομάδες μάλιστα αυτό αποτελεί σχεδόν καθημερινή πρακτική. Ενδεικτικά αναφέρομαι σε μερικές «νιφάδες χιονιού», όπως αποκαλούνται οι μεθοδευμένες κινήσεις προπαγάνδας:

-Εν αναμονή του τέταρτου μνημονίου, στήνονται άρον-άρον δύο εξεταστικές (μία για τα εξοπλιστικά και μία για την υγεία) – με τον κ. Τσίπρα να ομολογεί στη Βουλή σχετικά με την πρώτη ότι υπάρχει το ζήτημα της παραγραφής, αλλά το κάνει για να λάμψει η αλήθεια και με τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, σχετικά με τη δεύτερη, να περιορίζουν με το αίτημά τους τον έλεγχο ως το 2014, παραλείποντας τα χρόνια της δικής τους «διακυβέρνησης». Όπως έχουμε ξαναπεί και ξαναγράψει, αν ψάξουμε στην ιστορία των Εξεταστικών μετά το 2010, θα διαπιστώσουμε πως όλες προκλήθηκαν πριν από την έλευση ενός μνημονίου.

Ιδού τα πρώτα αντίμετρα της κυβέρνησης Τσίπρα!

Τα non paper του Μαξίμου μας έκαναν να πιστέψουμε ότι η ιστορική συμφωνία των 3,6 δισεκατομμυρίων ευρώ επήλθε μετά από την απειλή που εκτόξευσε ο Αλέξης Τσίπρας προς την γερμανίδα Καγκελάριο, ότι αν δεν υποχωρούσε η Μέρκελ, τότε  θα έψαχνε στις εκλογές να βρει την ψήφο της. Ήταν ο απόλυτος αντιπερισπασμός. Ιδού η γυμνή αλήθεια!

Ιδού η αλήθεια, όπως την ξετρυπώσαμε από τα λαγούμια του Μαξίμου. Εκεί που γράφεται η σύγχρονη Ιστορία του τόπου. Διότι το Μαξίμου ήταν εκείνο που ήθελε να μας κάνει να πιστέψουμε την νέα αυτή ηρωική εκδοχή, ότι ο Αλέξης έπιασε από τον γιακά τον Σόιμπλε κι ότι τον κοίταξε με αυτή την όλο νόημα αγριεμένη ματιά του. Κι είχε γι' αυτό τους λόγους του. Η αλήθεια, όμως, είναι τελείως διαφορετική!

Περί ομαδικών απολύσεων ισχύοντες παραλογισμοί...

Αν μια οικογένεια αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες, δεν απαγορεύεται να απολύσει οικιακή βοηθό, παραδουλεύτρα, κηπουρό ή τον εκπαιδευτικό που βοηθά τα παιδιά της οικογένειας στα μαθήματά τους. Λογικό και αναπόφευκτο, αφού η οικονομική στενότητα το επιβάλλει. Το ίδιο ελεύθερα μπορεί και ο οποιοσδήποτε μικρομεσαίος επιχειρηματίας να απολύσει εργαζομένους αν η πελατεία του αραιώσει, προκειμένου να μη χρεοκοπήσει. Μια αντίθετη απαγόρευση θα εθεωρείτο από όλους μας παραλογισμός. Κι όμως, αυτός ο παραλογισμός είναι θεσμοθετημένος με αυστηρές απαγορεύσεις στις απολύσεις περιττού προσωπικού προκειμένου περί των μεγάλων επιχειρήσεων. Αν μια μεγάλη βιομηχανία αναγκάζεται να μειώσει την παραγωγή της ή να κλείσει κάποια υπολειτουργούντα τμήματά της, δεν επιτρέπεται να προβεί σε ανάλογο περιορισμό του μη αναγκαίου πια προσωπικού της, εκτός από ένα 5% σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία. Μαζικότερη συρρίκνωση του αριθμού των απασχολουμένων απαγορεύεται. Πρόκειται για το περίφημο εργασιακό πρόβλημα των ομαδικών απολύσεων για το οποίο γίνεται ανελέητη μάχη, ώστε το 5% να μη γίνει 10% όπως ζητούν οι δανειστές, όχι από αντεργατική διάθεση αλλά προκειμένου να διασωθούν απειλούμενες με χρεοκοπία επιχειρήσεις.

Οι προβληματικές της κ. Γεννηματά...

​Ενα από τα βασικά προβλήματα του ΠΑΣΟΚ είναι ότι ο λαός δεν ξεχνά τα στραβά του. Ενα ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι το ΠΑΣΟΚ δεν λέει να ξεχάσει τα δικά του ανάποδα και τα ξανασερβίρει στον ελληνικό λαό χωρίς καν να αλλάξει τα ονόματα. Ετσι, η πρόεδρος του κινήματος κ. Φώφη Γεννηματά αποφάσισε να επιστρέψει την ελληνική οικονομία στη δεκαετία του ’80, να ξαναφτιάξει δηλαδή τον Οργανισμό Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων και να φορτώσει τα επιχειρηματικά δάνεια στις πλάτες του ελληνικού λαού, δηλαδή ημών των φορολογουμένων. Προτείνει δηλαδή να ξαναζήσουμε το «έπος των προβληματικών», που ζήσαμε τη δεκαετία του ’80 εις βάρος της εθνικής οικονομίας. Κι αν για τότε το ΠΑΣΟΚ μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν είχε εμπειρία αυτής της καταστροφικής πολιτικής, σήμερα η κ. Γεννηματά ποια δικαιολογία έχει να αναδιανείμει τον πλούτο από τους πολλούς φορολογουμένους υπέρ λίγων επιχειρηματιών;

Τα ψέματα Τσίπρα – Καμμένου για τη ΔΕΗ ...

Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά (και δυστυχώς ούτε η τελευταία) που αποκαλύπτουμε τα ψέματα του ΣΥΡΙΖΑ και των κυρίων Τσίπρα και Καμμένου.

Αυτή τη φορά, η σταχυολόγηση αφορά στις δηλώσεις, υποσχέσεις, δεσμεύσεις, ύβρεις για τη ΔΕΗ. Τότε μιλούσαν για πλιατσικολόγους, αεριτζήδες και αερονύχηδες και για επιστροφή της ΔΕΗ υπό δημόσιο έλεγχο στο… 100%.

-9 Μαΐου 2011. Συνέντευξη Τσίπρα στον Real Fm (Χατζηνικολάου): «Το πώς θα γίνει η ανάπτυξη είναι ένα τεράστιο ζήτημα. Θα πρέπει να κάνουμε μια ολόκληρη εκπομπή για να το συζητήσουμε. Θα πω όμως επιγραμματικά κάποια πράγματα. Η ανάπτυξη δεν μπορεί να γίνει χωρίς δημόσιες επενδύσεις. Και η ανάπτυξη δεν μπορεί να γίνει χωρίς ισχυρούς κρατικούς πυλώνες -να το πω έτσι- σε νευραλγικούς τομείς της ελληνικής οικονομίας. Δεν μπορείς να ξεπουλάς τις δημόσιες τράπεζες εν ονόματι κάποιων μετόχων οι οποίοι δεν έχουν βάλει δεκάρα στην κρίση και έχουν πάρει 95 δις από το δημόσιο για να σταθούν και να θέλεις να χρηματοδοτήσεις την ανάπτυξη. Δεν θα την χρηματοδοτήσεις ποτέ. Δεν μπορείς να ξεπουλάς την ενέργεια, τη ΔΕΗ ή τον ΟΤΕ, νευραλγικούς τομείς, να θέλεις να ξεπουλήσεις τον ΟΠΑΠ που έχει 800 εκ. κέρδη ετησίως και την ίδια στιγμή τα ασφαλιστικά ταμεία να καταποντίζονται. Άρα λοιπόν δεν μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη με τους όρους μιας προοπτικής μέσα από νεοφιλελεύθερες συνταγές».

Ο λαϊκισμός στην ευρωπαϊκή προοπτική ...

Η εποχή των ανακατατάξεων και των ανατροπών στην οποία ζούμε δεν αφήνει σχεδόν τίποτα όρθιο. Τα παραδοσιακά πολιτικά σύνορα έχουν συνθλιβεί και νέες πραγματικότητες κυριαρχούν στο πολιτικό σκηνικό. Δεξιά κι Αριστερά εγκαταλείπουν παραδοσιακές πολιτικές θέσεις υιοθετώντας απόψεις ξένες γι' αυτούς, αποξενώνοντας οπαδούς κι' απομακρύνοντας πατροπαράδοτα φιλικές κοινωνικές ομάδες. Η οικονομική κρίση στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης και το ογκώδες μεταναστευτικό ρεύμα από μουσουλμανικά εδάφη αυξάνουν τις εντάσεις κι εδραιώνουν την ασυνεννοησία και την αβεβαιότητα. 

Η ξαφνική πολιτική ισχυροποίηση καινούργιων σχηματισμών καλλιεργεί αναπάντεχες ανησυχίες και δίνει τροφή σε φόβους για ενδεχόμενες αντί-δημοκρατικές προοπτικές. Αυτό που προκαλεί τις περισσότερες νευρικότητες είναι το φαινόμενο του λαϊκισμού. Κόμματα δηλαδή που συνθηματολογούν πάνω σε ζητήματα της καθημερινότητας δίνοντας έμφαση σε λύσεις απλοϊκές που κολακεύουν δίχως ιδιαίτερη σκέψη κι ανάλυση τις λαϊκές τάξεις. Η ακριβής έννοια του λαϊκισμού δεν είναι εύκολο να ορισθεί. Σε κάθε περίπτωση σηματοδοτεί μια σύγκρουση μεταξύ ομοιογενών ολοτήτων - του Λαού, από την μια μεριά, και της Ελίτ (οικονομικής, πνευματικής, πολίτικης), από την άλλη. Σύμφωνα με τον διάσημο Μαρξιστή θεωρητικό Ernesto Laclau (On Populist Reason. Verso, 2007), είναι μια Λογική που μπορεί να πάρει είτε Δεξιά είτε Αριστερή μορφή.