Εκεί που μας χρωστάγανε μας παίρνουν και το βόδι. Η παροιμία ταιριάζει γάντι στο ξεσπάθωμα του κ. Βενιζέλου κατά της διοίκησης του Ταμείου των δημοσιογράφων, που αντέδρασε στη συμμετοχή του στο «κούρεμα» των ομολόγων του ελληνικού δημοσίου τα οποία έχει στην κατοχή του (382 εκ ευρώ, ανάθεμα το PSI)!
Και τι δεν είπε ο άνθρωπος. Μίλησε για πολιτικά κίνητρα, υποσχέθηκε τα γνωστά περί μεταφοράς δημόσιας περιουσίας για να καλυφθούν οι «όποιες απώλειες» - μπορεί να μας πει τι έχει απομείνει από τη δημόσια περιουσία για να ασκήσει την περίφημη «ασφαλιστική πολιτική» του; - κατήγγειλε υπονόμευση της διαδικασίας της χώρας για συνδικαλιστικούς και κομματικούς λόγους και διερωτήθηκε για ποιο λόγο να δέχονται την απομείωση τα ασφαλιστικά Ταμεία της Σουηδίας ή της Αυστρίας και όχι τα ελληνικά.
Διερωτήθηκε επίσης – και εδώ είναι το καταπληκτικό – «πώς είναι δυνατόν να παίρνεις αγγελιόσημο και να υπονομεύεις τη διαδικασία»!
Περιττό να διερωτάται, ο κ. Βενιζέλος. Όφειλε να γνωρίζει μετά από τόσα χρόνια στο κουρμπέτι των δηλώσεων και των συνεντεύξεων, παραθυράτων και μη, δια των οποίων εξασφαλίζει την προσωπική του προβολή, ότι το περίφημο αγγελιόσημο (ποσοστό 20% επί των διαφημίσεων που πηγαίνει – όταν πηγαίνει – στα ταμεία των εργαζομένων στον Τύπο), δεν είναι δώρο προς τους δημοσιογράφους, αλλά προς τους εργοδότες τους!
