Μακεδονικό: «Σάπια λύση» για χάρη της εξουσίας ...

Και ξαφνικά, εκεί που τα πράγματα είχαν λιμνάσει και η κυβέρνηση έδειχνε να το έχει πάρει απόφαση πως δεν μπορεί να βρεθεί λύση ούτε με βάση το erga omnes του Βουκουρεστίου, τα πράγματα επιταχύνθηκαν με εντελώς περίεργο τρόπο.

Στις 12 Μαΐου, μετά από μια εξάωρη συνάντηση Κοτζιά – Ντιμιτρόφ στο Σούνιο (δωδέκατη κατά σειρά και ενώ ο κ. Κοτζιάς, στις 4 Μαΐου, μετά την τετραμερή Ελλάδας – Βουλγαρίας – Αλβανίας – ΠΓΔΜ είχε προαναγγείλει και μια 13^η(«τυχερή» την είχε ονομάσει) στη Ρόδο – ανακοινώθηκε ότι Τσίπρας και Ζάεφ θα συναντηθούν στις 17 Μαΐου, δηλαδή αύριο.

Προφανώς κάποια μύγα θα τους τσίμπησε και αποφάσισαν άρον-άρον να παραλείψουν τη συνάντηση στη Ρόδο.

Ο ίδιος ο Ζάεφ έχει πει πως όταν ακούσουμε ότι ορίστηκε συνάντηση σε τόσο υψηλό επίπεδο, σημαίνει πως τα πράγματα έχουν προχωρήσει πολύ.

Κάτι παραπάνω ήξερε φαίνεται ο αρμόδιος για τη διεύρυνση Επίτροπος Γιοχάνες Χαν, όταν μιλώντας στις 24 Απριλίου στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δήλωνε: «Είμαι αισιόδοξος ότι τις επόμενες δύο εβδομάδες θα έχουμε μία λύση. Τουλάχιστον μία λύση που θα ανοίξει τον δρόμο για την έναρξη των διαπραγματεύσεων με την πΓΔΜ. Όλοι νομίζω συμφωνούν ότι κάτι τέτοιο θα ήταν χρήσιμο για τη χώρα, για την κοινωνία και για όλη την περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων».

Λόγος ύπαρξης ...

Ο ευρωβουλευτής Μανώλης Κεφαλογιάννης επισκέφθηκε τους δύο δικούς μας που κρατούν οι Τούρκοι! Το θαυμαστικό δεν είναι εκφραστική υπερβολή, είναι ειλικρινές. Ομολογώ ότι δεν ήξερα ότι ο Κεφαλογιάννης είναι ακόμη ευρωβουλευτής.

Δεν εννοώ τίποτε πονηρό, θέλω να πω απλώς ότι είχα ξεχάσει την ύπαρξή του στην πολιτική. Νόμιζα ότι είχε αποσυρθεί, διότι τα τελευταία χρόνια ήταν τελείως εξαφανισμένος. Ηταν σαν να μην υπήρχε και, επειδή δεν ένιωθες να λείπει τίποτε από τη τάξη του σύμπαντος –ούτε και έπεφτες μέσα στο χάσμα που είχε ανοίξει η απουσία του–, είχες ξεχάσει ότι κάποτε υπήρξε.

Έχει δικαίωμα το κράτος του Ισραήλ να αμυνθεί;

Είναι γεγονός πως εξήντα νεκροί εξαιτίας μιας πρεσβείας, είναι τραγωδία. Είναι γεγονός πως εξήντα νεκροί αποτελούν έναν θλιβερό αριθμό που προκαλεί εύκολες εντυπώσεις.

Ας δούμε τα γεγονότα των ημερών. Η επίσκεψη του Ντ.Τραμπ στην Ιερουσαλήμ, πυροδότησε μεγάλες αντιδράσεις στους Παλαιστινίους. Ήταν φυσικό, τον πρώτο λόγο να τον έχει η τρομοκρατική οργάνωση Χαμάς, που έχει ως καταστατική της αρχή την εξαφάνιση του Ισραήλ από τον χάρτη.

Τι έκανε η Χαμάς; Έστειλε 20-40.000 Παλαιστίνιους που ζουν στην Γάζα να γκρεμίσουν τον συνοριακό φράκτη. Ο στρατός του Ισραήλ, με προκηρύξεις, είχε προειδοποιήσει πως θα απαγόρευε την παραβίαση του εδάφους του. Γιατί η κατεδάφιση του συνοριακού φράκτη, αυτό σημαίνει.

Ο Αλέξης; Δεν μπορεί το παιδί…

Υπάρχουν πολλοί μιμητές του Έλβις Πρίσλεϊ, αλλά κανείς απ’ αυτούς δεν είναι ο Έλβις. Ο Έλβις πέθανε. Το ίδιο κι ο Ανδρέας Παπανδρέου. Ο μεγάλος πολιτικός Ανδρέα πέθανε, όπως συμβαίνει με όλους τους θνητούς. Ότι προσπαθούν κάποιοι να μας πείσουν ότι ο Αλέξης Τσίπρας είναι μία ζωντανή απόδειξη της μετεμψύχωσης, είναι αρρωστημένο.

Η προσπάθεια που καταβάλλεται είναι πραγματικά συγκινητική. Παρατηρώντας κανείς τα γεγονότα από την οπτική του ερευνητή δεν μπορεί παρά να θαυμάσει την εξαίσια δουλειά που έχει γίνει. Δεν πρόκειται για ένα οποιοδήποτε αφήγημα, αλλά για μία λεπτεπίλεπτη εργασία, η οποία αγγίζει τα όρια της τελειότητας.

Δεν πρόκειται απλά και μόνο για μια ιδέα της στιγμής, αλλά για έναν μακροχρόνιο σχεδιασμό, τον οποίον μόνο ένας μαιτρ του είδους θα μπορούσε να κατευθύνει. Θα θυμάστε τότε που ο Αλέξης βγήκε στα μπαλκόνια και άρχισε να μιλάει σαν τον Ανδρέα. Αν έκλεινες τα μάτια σου, θα πίστευες ότι μιλούσε ο Ανδρέας. Ήταν ο τόνος της φωνής, οι παύσεις, το ανέβασμα της έντασης.

Πόλεμος εναντίον του Τύπου ...

Την ώρα που ο αρμόδιος υπουργός εκτοξεύεται στο διάστημα, οι κυκλοφορίες των εφημερίδων καταβαραθρώνονται.

Προσφάτως, η ΕΛΣΤΑΤ ανακοίνωσε νέες μεγάλες απώλειες κατά 19,6% ή κατά 14.027.054 φύλλα στις πωλήσεις των εφημερίδων, καθώς το 2017 συνολικά πωλήθηκαν 57.614.541 φύλλα από 71.641.595 φύλλα το 2016.

Επιπλέον, το 2016 είχε σημειωθεί πτώση 15,9%  σε σχέση με το 2015.

Μάλιστα, στις πολιτικές εφημερίδες η πτώση έφθασε στο 21,2% (απώλειες 10.866.504 φύλλων), στις αθλητικές υπήρξε μείωση 11,9% (απώλειες 1.980.727 φύλλων) και στις οικονομικές η πτώση ανήλθε σε 28,8% (απώλειες 437.189 φύλλων).

Και επίσης, οι συνολικές πωλήσεις των περιοδικών μειώθηκαν πέρυσι κατά 15,4% (απώλειες 4.124.589 τεύχη), ενώ το 2016 η πτώση ήταν της τάξης του 9%.

O (πιο) καλός ο μαρξιστής ...

Αν θέλεις να είσαι ένας καλός μαρξιστής, θα πρέπει να γνωρίζεις ότι η μεγαλύτερη αδυναμία του ανθρώπινου είδους είναι η ανικανότητά του να ανταπεξέλθει στις προσδοκίες που του έχει θέσει ο μαρξισμός. Μπορεί μία από τις βασικές αρχές του μαρξισμού να είναι ότι η ανθρώπινη φύση είναι τελειοποιήσιμη, αλλά το πρόβλημα του μαρξισμού είναι ότι για την επιτυχημένη εφαρμογή του χρειάζεται να προϋπάρχει ο «νέος άνθρωπος» που μόνο ο μαρξισμός μπορεί να δημιουργήσει και, επομένως, στο συγκεκριμένο σημείο παρουσιάζεται ένα αντίστροφο «έκανε η κότα το αβγό ή το αβγό την κότα».

Και μια και αναφέραμε κάτι για αβγά, να σημειώσουμε ότι έγιναν υπέρογκες προσπάθειες σε όλα τα μαρξιστικά καθεστώτα ώστε να παραχθούν «ομελέτες», πολιτικά μιλώντας πάντοτε. Εσπασαν περί τα 100.000.000 αβγά, αλλά τα αποτελέσματα δεν ήταν τα αναμενόμενα λόγω των προαναφερθεισών αντικειμενικών δυσκολιών. Ο Στάλιν είχε πει ότι «εμείς οι κομμουνιστές είμαστε άνθρωποι με ιδιαίτερη σύσταση. Είμαστε φτιαγμένοι από ξεχωριστό υλικό», αρθρώνοντας πρώτη φορά το αριστερό πλεονέκτημα. Μπορεί ποτέ να μη φτιάχτηκαν οι ομελέτες και μπορεί να μη δημιουργήθηκε ο «νέος άνθρωπος», αλλά τουλάχιστον ο μαρξιστής βρίσκεται σε ένα επίπεδο ανώτερο από όλα τα άλλα μέλη μιας κοινωνίας.

Πετρέλαια: Από τη Βενεζουέλα ως το Υπερταμείο!

Όπως προέκυψε από το πρόσφατο συνέδριο «Med Petroleum Summit», που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, προέκυψαν τα ακόλουθα:

Σύμφωνα με τον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο της Ελληνικής Διαχειριστικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων Γιάννη Μπασιά, δεδομένου ότι τα γεωλογικά δεδομένα της Ελλάδας παρουσιάζουν σημαντικές ομοιότητες με την Ανατολική Μεσόγειο, όπου εντοπίστηκε το κοίτασμα Ζορ, τα μεγέθη των κοιτασμάτων στο ελληνικό υπέδαφος νότια της Κρήτης, εφόσον ανακαλυφθούν, μπορεί να κυμαίνονται μεταξύ 3 και 30 τρις κυβικών ποδιών!

Στον Πατραϊκό, σύμφωνα με τα ΕΛΠΕ, υπάρχουν σοβαρές πιθανότητες εντοπισμού κοιτάσματος μεγέθους 140 εκ. βαρελιών.

Όσον αφορά στο φυσικό αέριο, τα αποθέματα υπολογίζονται σε τουλάχιστον 4 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια, ενώ τα κοιτάσματα πετρελαίου υπολογίζονται στα τρία δισεκατομμύρια βαρέλια.

Τα κρατικά κέρδη από τα κοιτάσματα αυτά υπολογίζονται σε περίπου 600 δις ευρώ σε βάθος 25 ετών και τα χρήματα αυτά μπορούν να αρχίσουν να εισρέουν στα κρατικά ταμεία από την έναρξη υπογραφής των συμβάσεων εκμετάλλευσης…

Η κυβέρνηση αιτήθηκε παράταση της δανειακής(;)

Τα μηνύματα δεν είναι καλά. Από το κλείσιμο της τρίτης αξιολόγησης έχουν περάσει 161 μέρες και όχι η 4η δεν έχει προχωρήσει, αλλά ούτε η υποδόση του 1 δισ. ευρώ που είχε απομείνει για την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων δεν έχει αποδεσμευτεί. Η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να παίξει με την φωτιά και κινδυνεύει – και μαζί της και εμείς – να καεί. Στην προσπάθειά της να κερδίσει μια θέση στο τραπέζι των αποφάσεων για την μεταμνημονιακή περίοδο, αποφάσισε να αλλάξει στάση και να παίξει το χαρτί της κωλυσιεργίας στην ολοκλήρωση των προαπαιτούμενων.

Χαίρε Καίσαρ, οι νεοφιλελεύθεροι σε χαιρετούν!

Το σκηνικό είναι έτοιμο: Από τη μία οι υπερασπιστές των αδυνάτων, οι σωτήρες των συνταξιούχων και από την άλλοι οι ανάλγητοι οι νεοφιλελεύθεροι. Του αγώνα ηγούνται ο Πρόεδρος Προκόπης, τα προκοπάκια και φυσικά οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Το σκεπτικό είναι απλό: Να ξεχάσουμε αυτούς που διόριζαν μέχρι και τα δέντρα στο δημόσιο κι εκείνους που υπέγραψαν τη μείωση των συντάξεων.

Κι όπως πάντα οι συνήθεις ύποπτοι για όλα είναι οι… νεοφιλελεύθεροι, οι οποίοι, κατά τον Πρόεδρο Προκόπη, απειλούν ακόμη και την Δημοκρατία. Κι εδώ, όμως, το τι συμβαίνει είναι προφανές: Καταλαβαίνουν ότι αυτό που θα συμβεί δεν έχει προηγούμενο και προσπαθούν να βρουν διέξοδο. Κάπου, δηλαδή, να ρίξουν το φταίξιμο. Αφού λοιπόν οι αγορές δεν πρόκειται να ανεχτούν μία νέα εκτόξευση των κρατικών δαπανών, πυροβολούν τις αγορές! Άρα; Κατά τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, ο οποίος εκλέχτηκε με σημαντική πλειοψηφία, οι αγορές απειλούν την Δημοκρατία.

Το ερώτημα είναι τι θα έπρεπε να κάνουν οι αγορές για να μην απειλούν την Δημοκρατία. Η αλήθεια είναι ότι μία… σεισάχθεια κι ένα νέο δάνειο καμιά 200αριά δισεκατομμύρια ευρώ δεν θα μας έπεφτε άσχημα. Αλλά, υπάρχει κι αυτή η… τρόικα εσωτερικού, η οποία δεν αφήνει τους οπαδούς του φιλελευθερισμού με το ανθρώπινο πρόσωπο να δουν τα όνειρά τους να γίνονται πραγματικότητα.

Η βασιλική συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ...

«Κάρολε, μια χαρά σε βλέπω», φαίνεται να λέει η σύζυγος του πρωθυπουργού στον πρίγκηπα. Μάλιστα, η χειρονομία προδίδει μιαν ανεπιτήδευτη οικειότητα, αποτέλεσμα μάλλον της στενής φιλικής σχέσης των δύο ζευγαριών.

Στην διάσημη πλέον φωτογραφία, αναμφίβολα ο πιο σοβαρός Έλληνας είναι ο υπάλληλος του προεδρικού μεγάρου με το άψογο ντύσιμο του, που φαίνεται να λέει: «τι άλλο θα δούν τα μάτια μου!» Τουλάχιστον το βλέμμα του και το, όλο απορία, πρόσωπο του αυτό φανερώνουν.

Για να μιλήσουμε σοβαρά, τώρα, πίστευε ποτέ η κυρία Μπαζιάνα ή ο Α.Τσίπρας πως θα χαριεντιζόντουσαν με τον Κάρολο και την Καμήλα; Πίστευε ποτέ το πρωθυπουργικό ζεύγος πως θα ζούσε τέτοια μεγαλεία;

Φυσικά και δεν το πίστευαν. Και κάπου εδώ βρίσκεται και η απάντηση για την ημερομηνία των εκλογών. Θα καθίσουν στην εξουσία μέχρι και την τελευταία ημέρα. Και αν μπορούσαν και ακόμα παραπάνω.

Άλλωστε, κι εμείς όταν περνάμε καλά κάπου, καθόμαστε μέχρι να φύγουν όλοι. Καθόμαστε μέχρι το τέλος της γιορτής. Αυτοί χαζοί είναι να εγκαταλείψουν τα μεγαλεία; Γιατί; Για να έρθει ο Μητσοτάκης με την Μαρέβα;

Μέρες Βυζαντίου σε παρακμή...

Ένας στους επτά έχει πάρει σασί... 

Λίγοι θυμούνται στις μέρες μας τον αυτοκράτορα του Βυζαντίου Κωνσταντίνο τον Μονομάχο, που φόρεσε το στέμμα του Αυγούστου από το 1042 ως το 1055.

Αντιφατική προσωπικότητα, που πέρασε από την άκαμπτη αφοσίωση στο στέμμα και στην «γυναίκα της ζωής του», την Σκλήραινα, βρέθηκε στον θρόνο με τον γάμο του με τη Ζωή την Πορφυρογέννητη, συνέχισε ως συναύγουστος με τη Ζωή και την αδελφή της Θεοδώρα – ανιψιές του Βασιλείου του Βουλγαροκτόνου - και κατέληξε να κυβερνά παραδομένος στον τρυφηλό βίο και γελοιοποιούμενος με μοναδικούς συμβούλους την Αλανή ερωμένη του, τον 26χρονο παραδυναστεύοντα Ιωάννη, γνωστό και ως «Ιωάννης το Μειράκιον» και τον γελωτοποιό παρακοιμώμενό του Βοϊλα.

Δεν μπορούμε και δεν πρέπει να ξεχάσουμε τα πεπραγμένα του ΣΥΡΙΖΑ ...

Η διαχείριση της μνήμης και της λήθης είναι σε τελική ανάλυση διαχείριση εξουσίας. Το τι θυμούμαστε και τι λησμονούμε καθορίζεται και καθορίζει την στάση μας απέναντι στην τρέχουσα πραγματικότητα.

Η μνήμη και η λήθη αφορούν ουσιαστικά την ανάκληση ή όχι του τραύματος. Του συλλογικού τραύματος, γιατί αυτό καθορίζει, στον ιστορικό χρόνο, τις συμπεριφορές και τις συνειδήσεις των ανθρώπων.

Η λήθη είναι άμεσα συνυφασμένη με την σιωπή. Λήθη σημαίνει σιωπή. Σιωπή της αμνησίας, σιωπή της αυτολογοκρισίας. Στον βαθύ ιστορικό χρόνο η λήθη, υπό την μορφή της καταλαγής, είναι επιβεβλημένη. Και συμβαίνει.

Ποιος π.χ. φανατίζεται σήμερα με τα Ιουλιανά του 1965; Μέχρι το 1990 όμως, επιβίωναν τα πάθη που είχαν προκαλέσει, καθώς οι πρωταγωνιστές της κεντρικής πολιτικής σκηνής παρέμεναν τα ίδια πρόσωπα.

Ευτυχώς, επιστρέψαμε στην 11η Ιουλίου 2014!

Την περασμένη εβδομάδα, ο καναδικός οίκος αξιολόγησης DBRS Ratings Limited, προχώρησε στην αναβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας κατά μία βαθμίδα, σε Β από CCC. Όπως αναφέρθηκε, η αναβάθμιση οφείλεται στην πρόοδο που έχει επιτύχει η Ελλάδα από το 2010, τις θετικές ενδείξεις οικονομικής ανάκαμψης το 2017 και τα τρία συνεχόμενα χρόνια δημοσιονομικής υπεραπόδοσης.

Ένας καλός λόγος πανηγυρισμού για την κυβέρνηση, μόνο που ξεχνούν (και το ξεχνούν πολλοί) ότι αυτό ακριβώς είχε ξανασυμβεί στις 11 Ιουλίου του 2014!

Τότε ήταν που ο συγκεκριμένος οίκος είχε αναβαθμίσει την Ελλάδα σε Β από CCC, αναβαθμίζοντας παράλληλα το outlook σε σταθερό από αρνητικό.

Μωσαϊκό αρνητικών και θετικών ...

Η επικαιρότητα και τα έργα και οι ημέρες ημετέρων και εχθρών είναι όλο και πιο δυσοίωνα, αλλά και με ελπιδοφόρες εξαιρέσεις. Σε κάποιες από αυτές αναφέρομαι σήμερα:

• Θα αρχίσω με μια τεράστιας σημασίας πληροφορία πρώτα από τη δυσοίωνη πλευρά της. Οπως διάβασα στο εξαιρετικό ΒΗΜΑ-Science, «καθώς ο πλανήτης μας θα υπερθερμαίνεται, η Μεσόγειος μέχρι το τέλος του 21ου αιώνα θα έχει γίνει πραγματικό hot-spot». Και αμέσως μετά το ευχάριστο: «Ομως, χάρη στο σταθερό ραντεβού μας με τους καλοκαιρινούς ανέμους που χαϊδεύουν το Αιγαίο, θα γίνουμε ο δροσερότερος τουριστικός προορισμός της ευρύτερης περιοχής». Ο Θεός της Ελλάδας μεριμνά, θα ισχυρίζονταν κάποιοι. Και μαζί με εμάς και για τους τουρίστες που θα μας κατακλύζουν. Χαράς ευαγγέλια και για τους τουριστικούς επιχειρηματίες και για το ισοζύγιο εξωτερικών πληρωμών.

Έχει ορφανά και η Δεξιά;

Η πολιτική είναι γεμάτη με ορφανά. Ορφανά της Αριστεράς, ορφανά της Κεντροαριστεράς και τώρα τελευταία αποκτήσαμε και ορφανά της Δεξιάς. Αυτό δείχνει πως στην πολιτική ζωή του τόπου υπάρχει, εκ πρώτης όψεως, μια ζωντάνια. Υπάρχουν ανησυχίες.

Ανέκαθεν η Αριστερά ήταν ο χώρος της ορφάνιας. Ιδεολογικές διαφωνίες, διαφορετικές προσεγγίσεις της μαρξιστικής θεωρίας, διαφωνίες πάνω στην ακολουθητέα πολιτική γραμμή. Και είναι λογικό. Όσο πιο ιδεολογικοποιημένος είναι ένας χώρος, τόσο πιο ευεπίφορος είναι σε διαφωνίες, διασπάσεις, δημιουργία πολλών κομματιδίων, που δεν απέχουν πολύ από τα όρια της γκρούπας.

Τα παραμύθια του ΣΥΡΙΖΑ για τις τράπεζες ...

Πανηγυρισμοί ουρανομήκεις την περασμένη εβδομάδα για το γεγονός ότι οι τράπεζες πέρασαν τα stress tests – χωρίς, βέβαια, την παραμικρή συμβολή στη ρευστότητα της οικονομίας.

Λέξη αντίδρασης από την κυβέρνηση στην απομάκρυνση του διευθύνοντος συμβούλου της Εθνικής Τράπεζας – τον οποίο η κυβέρνηση είχε τοποθετήσει σ’ αυτήν την θέση τον Μάρτιο του 2015 – μετά από απαίτηση του ΤΧΣ και της ευρωπαϊκής τραπεζικής εποπτείας.

Ήταν που θα έβαζαν τα πόδια του τραπεζικού συστήματος σε ένα παπούτσι και που θα δημιουργούσαν τραπεζικό σύστημα υπό… δημόσιο έλεγχο!

Αλλά… αναμενόμενο!

Θα έσχιζαν και το μνημόνιο και θα πέταγαν με τις κλωτσιές έξω από τη χώρα τους τροϊκανούς, αλλά τώρα ο κ. Τσίπρας παραδέχεται επισήμως ότι υπέκυψε μεγαλοπρεπώς.

Όπως έγραψε στο άρθρο του στην «Εφημερίδα των Συντακτών» (5-6 Μαΐου), προκειμένου να διαφημίσει την «καθαρή έξοδο», «πρόκειται αναμφίβολα για μια ιστορική καμπή στη σύγχρονη ιστορία της χώρας, που για οκτώ ολόκληρα χρόνια είχε παραδώσει την ευθύνη άσκησης της οικονομικής της πολιτικής αποκλειστικά στους δανειστές της, ως αποτέλεσμα της ουσιαστικής της χρεοκοπίας στις αρχές του 2010».

Παραδέχθηκε δηλαδή πως και ο ίδιος – που θα βάραγε νταούλια και ζουρνάδες και θα χόρευαν πεντοζάλη οι αγορές – έχει παραδώσει τα κλειδιά στους δανειστές (στους οποίους από τη Λέσβο φώναζε go back)!

Το θυμάστε; Μάιος ήταν και τότε. 2 Μαΐου 2014, ο Αλέξης Τσίπρας από τη Μυτιλήνη, βροντοφώναζε: 

Ρέγκλινγκ:86 δις το κόστος του α’ εξαμήνου ΣΥΡΙΖΑ ...

Αυτό δήλωσε -μεταξύ άλλων- ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας Κλάους Ρέγκλινγκ και εξέφρασε την πεποίθηση ότι και η Ελλάδα μπορεί να αποπληρώσει τα δάνειά της, αρκεί οι χρόνοι ωρίμανσης να επιμηκυνθούν αρκετά και οι υποχρεώσεις να μην υπερβαίνουν το όριο του 15-20% σε σχέση με την οικονομική επίδοση της χώρας.

Ο κ. Ρέγκλινγκ, μιλώντας σε εκδήλωση που διοργανώθηκε στο Άαχεν ενόψει της απονομής, την Πέμπτη, του 60ού Διεθνούς Βραβείου Καρλομάγνου στον Εμανουέλ Μακρόν, χαιρέτισε την αναπτυξιακή στρατηγική που παρουσίασε η Ελλάδα στο τελευταίο Eurogroup, έκανε λόγο για «εντυπωσιακές προσπάθειες προσαρμογής», ενώ τόνισε ότι εάν η τελευταία έκθεση είναι θετική, θα υπάρξει μια τελευταία εκταμίευση από τον ΕΜΣ, ενώ τότε θα ληφθούν και οι αποφάσεις για τα ζητήματα πιθανών περαιτέρω ελαφρύνσεων του χρέους. Υποστήριξε δε ότι δεν υπήρχε απολύτως καμία εναλλακτική από την ίδρυση του μηχανισμού διάσωσης, χωρίς τον οποίο, όπως είπε, η Ελλάδα, η Πορτογαλία και η Ιρλανδία θα είχαν πιθανόν βγει από την Οικονομική και Νομισματική Ένωση υπό «χαοτικές συνθήκες», ενώ και άλλες χώρες, όπως η Γερμανία, θα είχαν προβλήματα.

Πέφτει ξύλο πατριώτες. Και θα πέσει κι άλλο!

Η κατάσταση της Οικονομίας είναι πολύ χειρότερη απ’ ότι μαρτυρούν οι αριθμοί. Πίσω από τα πρωτογενή πλεονάσματα κρύβονται εκατομμύρια δυστυχισμένες ιστορίες. Ένας στους δύο Έλληνες οφείλει σε εφορία ή ασφαλιστικά ταμεία. Μεγάλες επιχειρήσεις, όπως η Folli Follie και η ΔΕΗ βρίσκονται στο μικροσκόπιο των funds. Είναι σαν να βλέπεις τις λάμψεις στο βάθος και να περιμένεις να ακούσεις τις βροντές.

Η ΔΕΗ πνίγεται από τα απόνερα του «δεν πληρώνω». Τα ΕΛΤΑ παρακρατούν τα χρήματα με τα οποία οι πολίτες πληρώνουν τους λογαριασμούς της ΔΕΗ, προκειμένου να πληρώσουν τους δικούς τους εργαζόμενους.

Βάρεσαν τα νταούλια και για τον ΟΟΣΑ...

Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστος. Ο κ. Ανχελ Γκουρία, γενικός γραμματέας του ΟΟΣΑ, χρόνια τώρα έρχεται χοροπηδηχτός χοροπηδηχτός στη χώρα μας και τα βρίσκει όλα καλά.

Στενός φίλος και συνεργάτης του Γ. Παπανδρέου, στέλεχος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, κατά την επίσκεψή του και το δείπνο που είχε δοθεί προς τιμήν του στον «Διόνυσο», στις 16 Μαρτίου 2010, δηλαδή την ώρα που μπαίναμε στην τροχιά της χρεοκοπίας και στα μνημόνια, ο κ. Γκουρία είχε πει το απίθανο:

«Είναι αδύνατον να χρεοκοπήσει μια χώρα που το οικονομικό επιτελείο της προέρχεται από τον ΟΟΣΑ». Μιλούσε, θυμίζω, για τον κ. Παπακωνσταντίνου και την κ. Κατσέλη.

Στις 8 Ιανουαρίου 2010, ο ΟΟΣΑ, δια του αναπληρωτή διευθυντή του Οικονομικού Τμήματος Μελετών του, Ρόμπερτ Φορντ, είχε λάβει μέρος σε… επτάωρη συνάντηση για την οικονομία, που είχε ο κ. Παπανδρέου, στο Ίδρυμα Ανδρέας Παπανδρέου, με ξένους «σοφούς».

Ο «βαθύς» ΣΥΡΙΖΑ επιτίθεται ...

Σε όλα τα κόμματα υπάρχει μια ομάδα που αποτελεί τον σκληρό πυρήνα τους. Είναι όλοι αυτοί που πρωτοστάτησαν στην ίδρυση τους και άντεξαν στις δύσκολες στιγμές. Είναι λογικό αυτοί οι άνθρωποι να θεωρούν τους εαυτούς τους σφραγιδοφύλακες της παράταξης. Να έχουν το προνόμιο της αυθεντικής ερμηνείας των συμφερόντων του κόμματος τους.

Με απλά λόγια, έχουν μιαν ιδιοκτησιακή σχέση με το κόμμα τους.

Και στον ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν, υπάρχει μια ομάδα η οποία άντεξε στα πέτρινα χρόνια του 4% και σήμερα που βρίσκονται στην εξουσία, αισθάνονται πως είναι οι θεματοφύλακες των αρχών και της φυσιογνωμίας του.

Τις τελευταίες ημέρες υπάρχει μια κινητικότητα που αφορά την μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ. Εχουν γραφεί άρθρα που υποστηρίζουν πως το κόμμα αυτό, σταδιακά, θα μεταμορφωθεί από ένα κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς σε ένα σύγχρονο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα.

Οι θλιβεροί θαυμαστές του Μαδούρο ...

«Το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων του δημοκρατικού τόξου στο ευρωκοινοβούλιο έστειλε ηχηρό μήνυμα καταδίκης του καθεστώτος Μαδούρο  το οποίο απαγόρευσε τη συμμετοχή της αντιπολίτευσης στις εκλογές που προκήρυξε.

Ή μάλλον, σχεδόν το σύνολο των ευρωβουλευτών: στους ελάχιστους που δεν καταδίκασαν τον δικτάτορα Μαδούρο ήταν οι ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ.

Η βάναυση καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η εξαθλίωση ενός ολόκληρου λαού και η απροσχημάτιστη εγκαθίδρυση δικτατορίας από το καθεστώς Μαδούρο ουδόλως φαίνεται να ανησυχούν την Κυβέρνηση του κ. Τσίπρα.

Αντίλαλοι περί λαού επί χούντας και όχι μόνο ...

«Αναγνώστης μου, πιθανώς θιγόμενος από την κατάσταση, μου υπενθύμισε το ανέκδοτο του Διαβόλου και του Κεφαλλονίτη: Μια φορά ο Διάβολος και ο Κεφαλλονίτης, πηγαίνοντας σε έναν μακρινό δρόμο, αποφάσισαν, αντί να περπατούν και οι δύο μαζί, να φορτώνεται κατά διαστήματα ο ένας στον άλλο, ώστε να περπατά μόνον ο ένας. Η μεταφορά θα διαρκούσε όσο ένα τραγούδι, που θα τραγουδούσε ο καβαλάρης. Πρώτος ανέβηκε ο Διάβολος, που άρχισε να τραγουδά ένα μακρύ τραγούδι, που φυσικά κάποτε τελείωσε. Ηρθε η σειρά του Κεφαλλονίτη να καβαλικεύσει. Πήδησε στον σβέρκο του Διαβόλου και άρχισε ένα ατελείωτο τίρι, τίρι, τίρι που συνεχίζεται ακόμη. Τότε ο Διάβολος κατάλαβε τι είχε πάθει...». Μη σπεύσετε να βγάλετε συμπεράσματα. Δημοκρατία ακόμη έχουμε. Και, καθώς ξέρουμε, ο πρωθυπουργός μας δεν κατάγεται από την Κεφαλλονιά.

Ο ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση, ο χουλιγκανισμός στην εξουσία...

Τα όσα ζούμε τις τελευταίες ημέρες δεν τα έχουμε ζήσει μετά την Μεταπολίτευση. Οχετός ύβρεων, πεζοδρομιακές εκφράσεις, εμπαθής και διχαστικός λόγος. Και όλα αυτά μέσα από την καρδιά της εκτελεστικής εξουσίας, από το μέγαρο Μαξίμου.

«Όμορφος κόσμος ηθικός, σοσιαλδημοκρατικά πλασμένος».

Δεν πρέπει να αποτελεί έκπληξη για κανένα αυτή η διαρκής κατρακύλα στην εκφορά του κυβερνητικού λόγου. Πάντα έτσι μιλούσαν, πάντα τα ίδια έλεγαν. Τώρα, εν όψει της πτώσης, παραφέρονται εντελώς.

Σε αυτήν την κατάσταση μεγάλο ρόλο παίζει και η ιδεολογία τους που είναι επιθετική και επεκτατική. Στα χέρια αμόρφωτων ανθρώπων μετατρέπεται σε καταστροφικό όπλο για την ίδια την χώρα.

Νόμοι για την μετανάστευση υπήρχαν πριν το ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ξήλωμα!

Άλλο ένα νομοθέτημα για τη μετανάστευση συζητείται από την περασμένη εβδομάδα στη Βουλή, δυο μόλις χρόνια μετά την ψήφιση του νόμου 4375 του 2016, ο οποίος είχε ψηφιστεί με την διαδικασία του κατεπείγοντος και για τον οποίο η κυβέρνηση κοκορευόταν πως έδινε αποφασιστικές λύσεις διαρκείας.

Στην πραγματικότητα, ο συγκεκριμένος νόμος έρχεται να αντιμετωπίσει το πρόβλημα που δημιουργήθηκε με την πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ, η οποία ήλθε ως συνέπεια του νόμου του 2016.

Το ΣτΕ έκρινε ότι ο περιορισμός της κυκλοφορίας δεν απαγορεύεται μεν από το Σύνταγμα ή από άλλη διάταξη υπερνομοθετικής ισχύος, πρέπει όμως για να επιβληθεί ο περιορισμός, να προκύπτουν οι λόγοι για τους οποίους επιβλήθηκε το περιοριστικό αυτό μέτρο.

Αναφέρεται επίσης ότι από πουθενά δεν προκύπτουν οι νόμιμοι λόγοι που υπαγορεύουν την επιβολή του περιοριστικού μέτρου της κυκλοφορίας, προκειμένου να μπορεί να κριθεί εάν βρίσκεται εντός των ορίων των διατάξεων του άρθρου 41 του νόμου 4375/2016.

Διότι το άρθρο 41 ανέφερε απλώς ότι στο δελτίο αιτούντος διεθνή προστασία μπορεί να αναφέρεται περιορισμός της κυκλοφορίας των αιτούντων σε τμήμα της Ελληνικής Επικράτειας, μετά από απόφαση του Διευθυντή της Υπηρεσίας Ασύλου.

«Φανατικός μουσουλμάνος είναι αυτός που σου κόβει το κεφάλι, ενώ μετριοπαθής είναι εκείνος που σε κρατάει για να σου κόψουν το κεφάλι.»...

Ας πούμε ότι δεν ήταν στο εδώλιο η Σώτη...
Το επίδικο είναι, όπως λέμε, η ελευθερία του λόγου; Oχι ακριβώς. Εξαρτάται πάντα ποιος μιλάει και τι λέει. Υπερασπιζόμαστε την ελευθερία του λόγου είτε για απόψεις με τις οποίες συμφωνούμε, είτε για ανθρώπους που κατά γενική ομολογία εκτιμούμε...
Η Σώτη Τριανταφύλλου έγραψε ότι υιοθετεί την άποψη του Μάρκο Πόλο: «φανατικός μουσουλμάνος είναι αυτός που σου κόβει το κεφάλι, ενώ μετριοπαθής είναι εκείνος που σε κρατάει για να σου κόψουν το κεφάλι.» Το θέμα μας δεν είναι η άποψη της Τριανταφύλλου, αλλά όλα αυτά που ακολούθησαν. Ο Παναγιώτης Δημητράς μήνυσε τη Σώτη Τριανταφύλλου, επικαλούμενος τον αντιρατσιστικό νόμο.

Το γραφείο τύπου του πρωθυπουργού και «ο σκουπιδότοπος του ΔΟΛ»...

«Διότι δεν είναι απλώς σκουπιδότοπος ο ΔΟΛ. Συστοιχία χημικού και βιολογικού πολέμου είναι... ούτε στην Κατοχή τέτοιο έρεβος».

Αυτά και πολλά άλλα ανατριχιαστικά γράφει στο άρθρο του, όχι κάποιο τρολ των 0,60 του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε κάποιος αρθρογράφος των διαφόρων sites που τον υποστηρίζουν.

Τα γράφει ο Θ.Καρτερός, υπεύθυνος του γραφείου τύπου του πρωθυπουργού. Με απλά λόγια, ό,τι γράφει ο αρθρογράφος εκφράζουν και τον Α.Τσίπρα. Αυτή η επίθεση κατά ενός δημοσιογραφικού συγκροτήματος με αυτές τις εκφράσεις, από επίσημα κυβερνητικά χείλη, φανερώνει όχι μόνον την αντίληψη που έχουν για την ελευθερία του τύπου, αλλά κυρίως την αγωνία και τον φόβο για την επικείμενη πτώση τους.

Τότε που για τις φρεγάτες απειλούσαν με Κορυδαλλό ...

Όταν στις 20 Φεβρουαρίου 2013, επομένη της επίσκεψης του Γάλλου τότε Προέδρου Φρανσουά στην Ελλάδα, ανακοινώθηκε επίσημα ότι η ελληνική κυβέρνηση ζήτησε την ενοικίαση δύο φρεγατών και τεσσάρων αεροσκαφών παρακολούθησης προκειμένου να εξασφαλιστεί η αμυντική θωράκιση της χώρας χωρίς να εκταμιευτούν τεράστια ποσά, ο ΣΥΡΙΖΑ ανέβηκε στα κάγκελα.

Η πιο χαρακτηριστική από τις αντιδράσεις ήλθε την επομένη, 21 Φεβρουαρίου, με την εφημερίδα «Αυγή» να δημοσιεύει άρθρο υπό τον πρωτοφανή τίτλο «Ο Σαμαράς στον Κορυδαλλό όπως ο Άκης;».

Έγραφε η εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ:

Β. Μαρινάκης: Συναντήθηκα πολλές φορές με τον Τσίπρα στο Μαξίμου...

Σκληρή απάντηση στον Πρωθυπουργό και τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Δημήτρη Τζανακόπουλο από τον εφοπλιστή Βαγγέλη Μαρινάκη μετά την επίθεση που εξαπέλυσε το Μέγαρο Μαξίμου και τις προαναγγελίες για μηνύσεις  σε βάρος του και σε βάρος των μέσων ενημέρωσης ιδιοκτησίας του.

Ανεβάζοντας τους τόνους ο Βαγγέλης Μαρινάκης σηκώνει το γάντι και προαναγγέλλει προσφυγή στην Ελληνική Δικαιοσύνη καθώς και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ενώ ξεκαθαρίζει μεταξύ άλλων ότi:

- Ουδεμία σχέση έχει με τον Κυριάκο Μητσοτάκη

- Yπάρχει σκοπιμότητα στις ενέργειες της κυβέρνησης προκειμένου να δημιουργηθεί η εντύπωση πως χρηματοδοτεί τη Ν.Δ. με "αμφιλεγόμενης προέλευσης χρήματα

- Έχει βοηθήσει τη σημερινή κυβέρνηση καθώς και ότι έχει κατ επανάληψη συναντηθεί με τον Αλέξη Τσίπρα στο Μέγαρο Μαξίμου.


Αναλυτικά η δήλωση του κ. Μαρινάκη

Μια ισόβια για τον κ. Τζήμερο ...

Μετά από έρευνα της Ασφάλειας Αττικής διαπιστώθηκε ότι οι δολοφόνοι του 19χρονου Θωμά από το Μαρούσι ήταν τρεις Αλβανοί υπήκοοι, οι οποίοι μετά την διάπραξη του εγκλήματος εξαφανίσθηκαν. Ασχολούμαστε με εγκλήματα όπως το παραπάνω, δολοφονίες, βιασμούς, κλοπές, βασανισμούς και διάφορα άλλα, και δυστυχώς μας διέλαθε της προσοχής το πιο βάρβαρο και επικίνδυνο έγκλημα που μπορεί να διαπράξει ένας πολίτης, και αυτό είναι το έγκλημα γνώμης. 

Ίσως να μην είναι ευρέως γνωστό αλλά το ελληνικό κράτος με διαφορετικές κυβερνήσεις, έχει μια ξεκάθαρη, συνεπή και διακομματική πολιτική όσο αφορά το έγκλημα. Όλα αυτά που ένας λογικός πολίτης θα καταλάβαινε ως εγκλήματα, δολοφονίες, βασανισμοί, ληστείες, ο νομοθέτης τα αντιμετωπίζει ελαφρά, ως απλά παραβατικές συμπεριφορές, ενοχλήσεις αλλά όχι εγκληματικότητα. Αντίθετα, οι νόμοι και οι κανονισμοί όσον αφορά την σκέψη και τον λόγο διαρκώς αυξάνονται και αυστηροποιούνται.

Η Αριστερά στην οικονομία της γνώσης...

Π​ολλοί ήλπισαν ότι η παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008 σηματοδοτούσε το τέλος της «νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης» και την επανάκαμψη της Αριστεράς. Εκαναν λάθος σε όλα, πλην ενός. Η παγκοσμιοποίηση βρίσκεται σε κρίση, κάτι που φαίνεται από την εκλογή λαϊκιστών, απομονωτιστών, εθνοκεντρικών ηγετών οι οποίοι εκλέγονται με το σύνθημα «η τάδε χώρα πρώτα». Ομως, η αμφισβήτηση της παγκοσμιοποίησης δεν γίνεται με τους κλασικούς αριστερούς όρους. Παντού, κερδίζουν δεξιοί μέχρι ακροδεξιοί ηγέτες, ενώ η Αριστερά χάνει. Και δεν κερδίζουν με φιλελεύθερες οικονομικές συνταγές –αυτές προϋποθέτουν τις ανοιχτές αγορές– αλλά με νεοσυντηρητικές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η μείωση των φόρων για τα υψηλά εισοδήματα του Ντόναλντ Τραμπ ή η περικοπή των κοινωνικών δαπανών του Βίκτορ Ορμπαν. Και φυσικά οι δασμοί στις εισαγωγές δεν είναι φιλελεύθερη πολιτική.

Η ανανέωση της Νέας Δημοκρατίας να είναι τολμηρή και συνετή ...

Οσο πλησιάζει ο χρόνος των εκλογών τόσο θα φουντώνουν οι συζητήσεις σε όλα τα κόμματα, για το ποιοι θα είναι υποψήφιοι βουλευτές και τόσο θα βγαίνουν από την θήκη τους τα εσωκομματικά μαχαίρια με στόχο την επόμενη ημέρα.

Στην Νέα Δημοκρατία είναι καθολικό το αίτημα για ανανέωση προσώπων. Το γεγονός πως στην αρχηγία του κόμματος αναδείχθηκε ένας νέος, ηλικιακά πολιτικός, δημιουργεί τις προσδοκίες πως κάτι ανάλογο θα συμβεί και στην σύνθεση της νέας κοινοβουλευτικής ομάδας της Νέας Δημοκρατίας.

Επ΄αυτού πέφτει πολύ σπέκουλα, εμφανίζονται πολλά «κατευθυνόμενα» δημοσιεύματα και βρήκαν την ευκαιρία κάποιοι άσπονδοι φίλοι του Κυριάκου Μητσοτάκη να ραδιουργήσουν.

Τα πράγματα όμως είναι πολύ απλά, γιατί:

Μνημόνια μέχρι να σβήσει ο ήλιος…

Ο Ευκλείδης είχε καθυστερήσει. Αν ήθελε να προλάβει υπουργικό συμβούλιο θα έπρεπε να αναχωρήσει γρήγορα και να εγκαταλείψει την συντροφιά του γέροντα μοναχού. Είχε έρθει ελπίζοντας να βρει λύσεις για τα μυστήρια της ζωής και της Οικονομίας. Να βρει λίγη ελπίδα. Και ποιος ξέρει; Να μάθει αν μια ημέρα θα ήταν αυτός ο καραβοκύρης. Μην φύγεις, τον διέταξε ο μοναχός.

Ο Κριμιζής είναι το «παλιό» και ο Παππάς το «νέο» ...

 Όλη η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ είναι θεμελιωμένη πάνω στην αντίθεση του «παλιού» με το «νέο». Το πρώτο είναι επιβαρυμένο με όλα τα αρνητικά της Μεταπολίτευσης και το δεύτερο, άσπιλο και αμόλυντο, αγωνίζεται για να τα εξαλείψει.

Το απλοϊκό αυτό σχήμα χαράζει και τις διαχωριστικές γραμμές που διαπερνούν την πολιτική ζωή της πατρίδας μας. Να σημειώσω πως ανάλογο διαχωρισμό είχε κάνει και η δικτατορία των συνταγματαρχών όταν «αποκαλούσε τους πολιτικούς της δημοκρατικής Ελλάδος, φαυλοκρατία», όπως επισημαίνει στο χθεσινό άρθρο του στο Liberal ο Α.Λοβέρδος.

Οι καμπάνες της προπαγάνδας ...

Έτσι έχουν τα πράγματα και στην πολιτική, στη δημόσια ζωή, στις διεθνείς σχέσεις πρέπει να είμαστε ρεαλιστές. Και να αναζητούμε – κάθε φορά και κυρίως οι δημοσιογράφοι που πάντα είναι έτοιμοι να πουν «αυτό είναι σημαντικό» - τα πραγματικά αίτια μιας δήλωσης ή μιας κίνησης.

Όχι για να αρνηθούμε, αλλά για να γνωρίζουμε. Και για να αποδεικνύουμε ότι μπορούμε να κάνουμε δεύτερες σκέψεις. Για να γνωρίζουν και οι άλλοι πως κι’ εμείς ξέρουμε πως έτσι εξελίσσονται τα πράγματα στη διεθνή σκηνή και στον κόσμο των συμμαχιών.

Διαφορετικά, αν δεν το κάνουμε αυτό, αν δεν λέμε στον λαό ότι αυτό γίνεται γι’ αυτούς τους λόγους, αν δεχόμαστε πως οποιαδήποτε θετική δήλωση ή κίνηση είναι αποτέλεσμα των μεγαλοφυών κινήσεων της κυβέρνησης.

Γιατί αν το κάνουμε αυτό, τότε απλά επιδιδόμαστε σε καθαρή προπαγάνδα.

Αφορμή για τις σκέψεις αυτές οι τελευταίες ειδήσεις σχετικά με τη στάση του Γάλλου Προέδρου Μακρόν έναντι της Ελλάδας.

Ολόκληρη η επιστολή του Σταμάτη Κριμιζή που εξευτελίζει το κομματικό κράτος του Παππα κου...

Την παραίτησή του από τη θέση του προέδρου του Ελληνικού Διαστημικού Οργανισμού υπέβαλε ο Δρ. Σταμάτης Κριμιζής, σχεδόν έναν μήνα μετά τον ορισμό του ΔΣ του Οργανισμού.

Ο κ. Κριμιζής, στην μακροσκελή επιστολή παραίτησής του, έκανε λόγο για υπουργικές αποφάσεις που «πρακτικά ακύρωσαν το λόγο ύπαρξης του ΕΛΔΟ, καθιστώντας τον μια μη αξιόπιστη γραφειοκρατική δομή που θα μπορούσε να γίνει υποχείριο οποιουδήποτε πολιτικού προϊστάμενου».

Ο πρώην πρόεδρος του ΕΛΔΟ χαρακτηρίζει τον γενικό γραμματέα Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων Βασίλη Μαγκλάρα, «Τσάρο του Διαστήματος», επισημαίνοντας ότι δεν έχει καμία γνώση και εμπειρία σε αυτόν τον τομέα.

«Πολύ σύντομα μου έγινε σαφές ότι ο κ. Γ.Γ. Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων έχει αναλάβει, υπό την ανοχή του κ. Υπουργού, το ρόλο του «Τσάρου του Διαστήματος» στην Ελλάδα, αν και δεν έχει καμία γνώση και εμπειρία σε αυτόν τον τομέα. Φαίνεται λοιπόν πως εγώ περισσεύω, εφόσον δεν δέχομαι να είμαι φερέφωνο κανενός», ανέφερε ο κ. Κριμιζής συμπληρώνοντας προς το τέλος ότι ζήτησε και πήρε τις διαβεβαιώσεις που έπρεπε από τον κ. Υπουργό, οι οποίες όμως τελικά δεν τηρήθηκαν. «Προσπάθησα να κάνω το καλύτερο δυνατόν, αξιοποιώντας τους καλύτερους. Δυστυχώς η προσπάθεια δεν ευοδώθηκε», συμπλήρωσε χαρακτηριστικά.

Ολόκληρη η επιστολή παραίτησής του:

Γιατί είναι επιβεβλημένη η αμφίπλευρη διεύρυνση της ΝΔ...

Η Νέα Δημοκρατία εισέρχεται στην τελική ευθεία των εκλογών με τον αέρα της νίκης, που κανένας δεν αμφισβητεί. Αυτό το γεγονός καθιστά αναγκαίο το άνοιγμα του κόμματος στους όμορους χώρους, ώστε να κλειδώσει όχι μόνον την νίκη, αλλά κυρίως την αυτοδυναμία.

Έτσι θα πρέπει ο αρχηγός της παράταξης να κάνει ουσιαστική χειρονομία προς στελέχη που βρίσκονται τόσο στον εκσυγχρονιστικό -μεταρρυθμιστικό χώρο, όσο και στον χώρο της Δεξιάς.

Αυτός είναι ο ισχυρός ηγέτης, αυτός οφείλει να πάρει και την σχετική πρωτοβουλία. Μια τέτοια κίνηση εκπέμπει αυτοπεποίθηση και σιγουριά και δίνει στους πολίτες την αίσθηση πως είναι ο κυρίαρχος του παιχνιδιού.

Η δική τους σημαία είναι το ψέμα!

Ιστορικά έχει αποδειχθεί ότι όταν οι ψεύτες και οι τυχοδιώκτες κατορθώνουν να αναρριχηθούν στην εξουσία, προκαλούν μεγάλα δεινά – τα περισσότερα στα εθνικά θέματα.

Κυρίως επειδή χρησιμοποιούν αυτά τα θέματα για προπαγάνδα. Και επειδή καταφεύγουν πάντα στην προσφιλή τους τακτική: Το ψέμα. Το οποίο είναι η μοναδική σημαία τους! Μια σημαία ευκαιρίας!

Με μεγάλη άνεση είναι ικανοί για το ίδιο θέμα να λένε κάθε φορά ό,τι τους βολεύει τη συγκεκριμένη στιγμή. Και το κάνουν, αδιαφορώντας για τις συνέπειες.

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα γίνει σοσιαλδημοκρατικό κόμμα κατά το... 2060 μ.Χ.

«Στήνουν μαύρο μέτωπο με στόχο την παλινόρθωση του παλιού πολιτικού συστήματος». Αυτό δεν το είπε ο Α.Τσίπρας το 2015 ή το 2016. Το είπε προχθές στην κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος του απογοητεύοντας και διαψεύδοντας όλους αυτούς που διαπιστώνουν μια σοσιαλδημοκρατική στροφή του ΣΥΡΙΖΑ.

Γιατί είναι κοινός τόπος πως ο τρόπος εκφοράς του λόγου χαρακτηρίζει και την ταυτότητα και την ποιότητα του υποκειμένου.

Η ιδεολογική και πολιτική φυσιογνωμία ενός κόμματος, διαμορφώνεται μέσα στον χρόνο με συλλογικές διαδικασίες που εκφράζουν κάθε στιγμή την μέση συνείδηση του συγκεκριμένου πολιτικού χώρου. Στιγμιαίες μεταλλάξεις που υπαγορεύονται από τις σκοπιμότητες της στιγμής, δεν μπορεί να αλλοιώσουν τα δομικά χαρακτηριστικά ενός κόμματος.

Πολύ δε περισσότερο, αν αυτά έχουν εμφανιστεί και δοκιμαστεί στην πράξη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν και παραμένει ένα κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς, με έντονες τις κινηματικές—εξωθεσμικές συμπεριφορές. Αυτό λέει το καταστατικό του, αυτό υποστηρίζουν τα μέλη και τα στελέχη του. Και όλοι εμείς οφείλουμε να δεχτούμε—στο πλαίσιο του δημοκρατικού πολιτεύματος-- αυτήν την ταυτότητα τους.

Γίναμε Βενεζουέλα: Το είπαν και το έκαναν!

Όταν τον Μάρτιο του 2013, λίγο μετά την κηδεία του «ονειροπόλου συντρόφου», του «μεγάλου ηγέτη», του «σπουδαίου επαναστάτη», «εμπνευστή των ιδεών της Δημοκρατίας και των μεγάλων επαναστατικών δημοκρατικών και προοδευτικών κατακτήσεων», αυτού που μετέτρεψε τη χώρα του σε «δημιουργικό εργαστήριο», του Ούγκο Τσάβες δηλαδή, ο κ. Τσίπρας μας είπε ότι θα μας κάνει Βενεζουέλα, το… εννοούσε!

Όπως είχε πει, «είμαι βέβαιος ότι ο λαός του Μπολίβαρ θα συνεχίσει να πορεύεται τον δρόμο της απελευθέρωσης και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Δρόμο που, αργά ή γρήγορα, θα πορευτούν και άλλοι λαοί, σε ολόκληρο τον κόσμο»!

Και το είπε και το έκανε – δυστυχώς στην Ελλάδα!

Να εμπιστευόμαστε τις δημοσκοπήσεις;

Αυτό το ερώτημα απασχολεί πολιτικούς και σχολιαστές. Υπαρκτό σε όλη του την έκταση, καθώς το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος δημιούργησε αμφιβολίες για την αξιοπιστία τους.

Και να αναλογιστούμε πως στα δημοψηφίσματα πάντα οι επιλογές είναι δύο και συνεπώς η δουλειά των δημοσκόπων είναι ευκολότερη.

Βασικό στοιχείο που καθιστά μια δημοσκόπηση αξιόπιστη είναι πληρέστερη δυνατόν αντιστοίχηση του δείγματος με τις υπάρχουσες τάσεις στους πολίτες. Γι΄αυτό, άλλωστε, βλέπουμε δημοσκοπήσεις που γίνονται το ίδιο χρονικό διάστημα, από διαφορετικές εταιρείες, να έχουν σημαντικές αποκλίσεις μεταξύ τους.

Τουρισμός: Όταν μιλούν οι αριθμοί…

Το έχουμε πει άπειρες φορές: Το μόνο ζεστό χρήμα που μπαίνει στη χώρα και διαχέεται σε όλους τους επαγγελματικούς τομείς είναι το χρήμα από τον τουρισμό.

Αλλά σα να μην μας έφθανε το γεγονός ότι βρισκόμαστε σε μια κυριολεκτικά φλεγόμενη περιοχή, επί ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ συνέβη και αυτό: Αυξάνονται οι τουρίστες και μειώνονται οι εισπράξεις.

Τα στοιχεία του περασμένου Ιανουαρίου είναι καταλυτικά: Αύξηση 16% στους ταξιδιώτες και μείωση κατά 3% στα έσοδα. (Προσθέστε εδώ και την δραματική μείωση των επισκεπτών από τη Ρωσία κατά 84,8%, για να καταλάβετε τι σημαίνει η εκ μέρους του κ. Τσίπρα άκρως διαφημισμένη προσπάθεια ενίσχυσης των σχέσεων με τη Μόσχα. Είναι προφανές πως πετυχαίνει πάντα τα αντίθετα αποτελέσματα!).

Ποιες εκλογές; Ποιος θέλει να βγάλει τον Αλέξη από τα αδιέξοδά του;

Ο κ. Τσίπρας βιώνει καθημερινά έναν εφιάλτη, την δραματική μείωση των συντάξεων από τον Ιανουάριο του 2019. Θα πάει σε εκλογές πριν ή μετά από το ορόσημο του Ιανουαρίου; Η αντιπολίτευση δεν έχει λόγο να θέλει εκλογές νωρίτερα. Όχι πριν καταρρεύσει και η τελευταία ψευδαίσθηση που είχε καλλιεργηθεί επί σειρά ετών για το τι είναι η Αριστερά.

Ας δούμε την μεγάλη εικόνα: Η Ελλάδα είναι μία χώρα με μεγάλο δημόσιο και ιδιωτικό χρέος, με έναν αναποτελεσματικό δημόσιο τομέα, με ένα βαθιά προβληματικό τραπεζικό τομέα, χωρίς βιομηχανία, χωρίς ανεπτυγμένη πρωτογενή παραγωγή, με υψηλή φορολογία, με διαλυμένο το ασφαλιστικό σύστημα και με έντονο δημογραφικό πρόβλημα. Το 2050, μόλις σε 30 χρόνια, η Ελλάδα θα έχει περίπου τον ίδιο πληθυσμό με αυτόν που έχει σήμερα, με τους ηλικιωμένους, όμως, να αποτελούν την συντριπτική πλειοψηφία. Όλο αυτό σας φαίνεται βιώσιμο;

Ούτε την ψήφο τους δεν θα βρουν!

Έβαλαν μπροστά γνωστούς δημοσκόπους για να αποδείξουν ότι ο Αλέξης ο Τσίπρας σχεδόν προηγείται του Κυριάκου Μητσοτάκη. Την ίδια ώρα περιφέρουν στις τηλεοράσεις γνωστούς «γίγαντες» της πολιτικής ζωής για να διαδώσουν την ιδέα ενός νέου Δεξιού κόμματος. Το κακό δεν είναι ότι τα πιστεύουν αυτά που λένε και κάνουν. Αλλά ότι στην… άλλη πλευρά υπάρχουν αρκετοί χρήσιμοι ηλίθιοι.

Είναι αλήθεια ότι στην Νέα Δημοκρατία υπάρχουν στελέχη που πιστεύουν ότι η ακτινοβολία τους είναι πολύ μεγαλύτερη από την πραγματική. Η θητεία τους σε πρώην κυβερνήσεις τους έχει δημιουργήσει μια στρεβλή εντύπωση, ότι θα κατέβουν στον δρόμο και ο λαός θα τους σηκώσει στα χέρια. Δεν μπορούν να συγχωρέσουν στον εαυτό τους ότι στις εσωκομματικές εκλογές εκλέχτηκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Και κάπου εδώ αρχίζει να βρίσκει έδαφος ο ΣΥΡΙΖΑ για να εκτελέσει τα σχέδιά του.

Έχει και η προπαγάνδα τα όριά της ...

Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες που καταβάλλονται εντός και εκτός συνόρων για να στηριχθεί η κυβέρνηση των capital control, της υπερφορολόγησης και του υπερταμείου (γι’ αυτό άλλωστε δίνεται και αυτή η πρωτοφανής στήριξη), η πραγματικότητα των αριθμών είναι αμείλικτη.

Τον Μάρτιο, ο Δείκτης Οικονομικού Κλίματος υποχώρησε στις 99,8 μονάδες, δηλαδή κάτω από το όριο των 100 μονάδων, καθώς, όπως προκύπτει από την έρευνα οικονομικής συγκυρίας του ΙΟΒΕ, εμφανίζεται «εξασθένηση των επιχειρηματικών προσδοκιών σε όλους τους επιμέρους τομείς της οικονομίας» και εντονότερα επιδεινώνονται οι επιχειρηματικές προσδοκίες στις κατασκευές και στη βιομηχανία, αλλά και στις υπηρεσίες και στο λιανικό εμπόριο.

Ιδού τα Ίμια ιδού και το πήδημα ...

Χθές ο Τούρκος υπουργός εξωτερικών ανακήρυξε επίσημα τα Ίμια τουρκικά. «Υπό τουρκική κυριαρχία». Η είδηση μεταδόθηκε σαν μια ακόμα κλιμάκωση της έντασης από την Τουρκία. Καμιά σχέση με την πραγματικότητα! Επίσης, μεταδόθηκε σαν αρνητική εξέλιξη. Αντιθέτως. Η ελληνική πλευρά θα έπρεπε να αισθάνεται ανακουφισμένη!

Η ανακήρυξη των βραχονησίδων σε τουρκικές δεν είναι κλιμάκωση καμιάς έντασης. Είναι επίσημη δήλωση κυριαρχίας. Δηλαδή κατάληψής τους από την Τουρκία. Και επειδή η Τουρκία δεν είναι κράτος θεωρίας, αυτό σημαίνει ότι η συμπεριφορά της στα νησιά θα αλλάξει ριζικά. Και θα υπερασπίζεται πλέον στο διηνεκές αυτή τη θέση. Δηλαδή τα «τουρκικά Καρντάκ». Με κάθε μέσο. Όχι στη θεωρία. Στην πράξη.

Το εθνικό συμφέρον και το δικό τους ...

Η ιστορία με τη σημαία στη βραχονησίδα θυμίζει ενοχλητικά Ιμια 1996. Το περιστατικό τίθεται ξαφνικά στο πεδίο των ελληνοτουρκικών και μάλιστα με αξιοσημείωτη επισημότητα και αυτοπεποίθηση από την πλευρά της Τουρκίας, ώστε, τουλάχιστον στο επίπεδο της διεθνούς κοινής γνώμης, δύσκολα να αμφισβητείται. Ο Νορβηγός ή ο Ινδονήσιος, που κοιτάζει από γενικό ενδιαφέρον τα διεθνή στο CNN, δεν μπορεί να γνωρίζει τα ελληνοτουρκικά εις βάθος· του αρκεί ότι την καταγγελία κάνουν πρώτα ο πρωθυπουργός και έπειτα ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, παρουσία μάλιστα του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ και στις δύο περιπτώσεις. Επομένως, δεν έχει σοβαρούς λόγους να αμφισβητήσει τη βαρύτητα της καταγγελίας.

Homo graecus ή homo sovieticus ...

«Το πολιτικό ύφος του κόμματος είναι χυδαίο, η γλώσσα ξεδιάντροπη, ο τρόπος σκέψης ύπουλος, η αντίληψη περί δικαίου αυθαίρετη, η επιχειρηματολογία υποκριτική».

Αυτά τα διόλου κολακευτικά για τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν τα γράφει κάποιο στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, ή κάποιος αντιπολιτευόμενος σχολιαστής. Τα γράφει, δυστυχώς, η εφημερίδα Frankfurter Allgemeine στην κυριακάτικη της έκδοση.

Μια εφημερίδα που, κατά καιρούς, έχει αναδείξει και κάποια θετικά στοιχεία της πολιτικής της σημερινής κυβέρνησης.

Το Υπερταμείο στην υπηρεσία των δανειστών ...

Τελικά η αλήθεια εξακολουθεί να αποτελεί κάτι το τόσο πολύτιμο, που πρέπει να κρύβεται κάτω από πολλά μαξιλάρια ψεμάτων – για να θυμηθούμε και τον Ουίνστον Τσόρτσιλ.

Στα ψέματα συμπεριλαμβάνονται και οι μισές αλήθειες και η απόκρυψη της αλήθειας και η στρεβλή παρουσίαση της πραγματικότητας.

Με δυο τέτοιες περιπτώσεις βρισκόμαστε αντιμέτωποι αυτόν τον καιρό – τρόπος του λέγειν δηλαδή το «βρισκόμαστε αντιμέτωποι», αφού ουδείς έχει δώσει την πρέπουσα σημασία.

Σήμερα, θα ασχοληθούμε με την πρώτη:

Ολόκληρη η Βαρυσήμαντη Συνέντευξη Ευάγγελου Βενιζέλου στο ΒΗΜΑ της Κυριακής ...

-Σήμερα συνεδριάζει η Κεντρική Επιτροπή του Κινήματος Αλλαγής. Θα παρευρεθείτε στη συνεδρίαση;

«Όχι. Δεν ασχολούμαι με τα οργανωτικά ζητήματα και τις εσωκομματικές δραστηριότητες. Βλέπω όμως ότι αυτό που επιτεύχθηκε με τη διαδικασία άμεσης εκλογής επικεφαλής, με σημαντική συμμετοχή πολιτών, αποδυναμώνεται με την επικράτηση μιας παλαιοκομματικής πρακτικής διακανονισμών «κορυφής» και παραγοντισμών. Φτάσαμε έτσι σε ένα Συνέδριο χωρίς εκλεγμένους συνέδρους, σε μια Κεντρική Επιτροπή και σε μια Εκτελεστική Γραμματεία με μέλη διορισμένα από τα πρόσωπα που κλήθηκαν να συγκροτήσουν το Πολιτικό Συμβούλιο πριν το Συνέδριο αλλά παραμένουν και μετά ως μόνιμη κατάσταση. Αυτά δεν συνέβαιναν ούτε στην Ένωση Κέντρου στις αρχές της δεκαετίας του 1960, χωρίς φυσικά να κάνω σύγκριση με τις προσωπικότητες εκείνης της εποχής. Αυτές οι συνεχείς οργανωτικές «διευθετήσεις» επηρεάζουν τον πολιτικό λόγο, την αξιοπιστία, τη στρατηγική ευκρίνεια και τη δυναμική του σχήματος. Δεν έχω, συνεπώς, να συνεισφέρω κάτι ως ένα από τα μέλη αυτού του σώματος. Συνεισφέρω ό,τι μπορώ ως μέλος της μιας από τις δυο Κοινοβουλευτικές Ομάδες του σχήματος.»

Το κατεστημένο και οι φαντασιώσεις του ...

Στην Ολλανδία η ύπαρξη ενός δικτύου κατασκοπίας της Τουρκίας, που είχε ως βάση τα -πολλά πλέον- τζαμιά στη συγκεκριμένη χώρα, ήταν η αιτία για να εξελιχθεί η υπόθεση σε ένα μεγάλο σκάνδαλο διεθνών διαστάσεων. Αργότερα, το Euronews μίλησε για δίκτυο κατασκοπίας της Τουρκίας, που έχει παρακλάδια στις πέντε από τις επτά ηπείρους του πλανήτη. Η Αυστραλία και η Ανταρκτική μέχρι στιγμής δεν είναι στη λίστα των κατασκοπευτικών προτεραιοτήτων του Ερντογάν.