Τις τελευταίες μέρες, καθώς οδεύουμε ακάθεκτα προς εκλογές πιο πρόωρες απ’ τις πρόωρες, και υπό την δημοσκοπική σύνθλιψη του ΠΑΣΟΚ γίνεται μια συντονισμένη προσπάθεια, μια συγκόληση τυπου LO-VE με σκοπό τη διατήρηση του όλον Πασοκ.
Με σκοπό τη διάσωση ενός κομματικού κουφαριού, ό,τι τέλος πάντων απέμεινε από το πάλαι ποτέ κραταιό ΠΑΣΟΚ, και με βλέψεις σ’ ένα μέλλον που μόνο αυτοί φαίνεται να έχουν δικαιωμα να διεκδικούν. Γιατί το δικό μου το έκλεψαν. Το καταλήστεψαν! Και έβαλαν σε εφαρμογή δόλιο σχέδιο για βελούδινο περασμα της αρχηγίας από τον έναν στον άλλο, έτσι ώστε να προστατευτεί με ασυλία και επλεκτική λαική «αμνησία» ο προηγούμενος, καθότι τα πράγματα έγιναν πολύ δύσκολα και η κοινωνία αγρίεψε! Και στήνονται ειδικά και λαικά δικαστήρια.
Εγω όμως δεν ξεχνω! Δεν ξεχνώ κανέναν και τίποτε από την καταστροφική τους πορεία.
Δεν ξεχνώ τις μέρες και την πολιτεία του ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Ανδρέα Παπανδρέου και των συν αυτώ!
Δεν ξεχνώ οτι ο Γιώργος Ανδρέα Παπανδρέου εκλέχτηκε στην πρωθυπουργία της Ελλάδας τον Οκτώβριο του 2009 με βασικό του σύνθημα ενα τεράστιο ψέμα. Λεφτά υπάρχουν. Λεφτα υπήρξαν μόνο στην άρρωστη φαντασία του.
Δεν ξεχνώ οτι είχε συνεννοηθεί πριν την εκλογή του στην πρωθυπουργία με το ΔΝΤ για την υπαγωγή της πατρίδας μου στην στραγγαλιστική, θανατηφόρα του αγκαλιά.
Δεν ξεχνώ οτι μαγείρεψε το δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας μου σε επίπεδα πολύ πάνω από αυτά που θα καθιστούσαν το δημόσιο χρέος βιώσιμο.
