ΣΥΡΙΖΑ και Μέσα Ενημέρωσης: Εμπρός στον δρόμο που χάραξε η Πολωνία...

Δεν υπήρχε καμιά αμφιβολία και είχαμε προειδοποιήσει σε όλους τους τόνους: Η ΕΕ δεν δέχεται παραβίαση ων κανόνων του «κράτους δικαίου» και παρεμβαίνει κάθε φορά που θεωρεί ότι αυτό απειλείται – με αποτέλεσμα να απειλούνται οι ευρωπαϊκές αρχές και αξίες και οι ευρωπαϊκές Συνθήκες.

Αλλά η «πρώτη φορά αριστερά» κυβέρνηση ήλθε αποφασισμένη να ελέγξει την ενημέρωση.

Και αυτό δεν μπορούσε να συμβεί παρά με την μετατροπή του αρμόδιου υπουργού Επικρατείας σε «ιδιοκτήτη» των δημόσιων μέσων ενημέρωσης και σε «καναλάρχη» όσον αφορά στα ιδιωτικά μέσα.

Εκλογικές αλχημείες ΣΥΡΙΖΑ υπο τον πανικό της επέλασης Κυριάκου...

Το χαρτί της αλλαγής του εκλογικού νόμου επί τω αναλογικότερω βάζει στο τραπέζι η κυβέρνηση τέσσερις μήνες μετά την εκλογή της, στις 20 του περασμένου Σεπτεμβρίου.
Το θέμα «άνοιξε» και επίσημα ο ίδιος ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας  στη συνάντηση που είχε την περασμένη Παρασκευή με τον γενικό γραμματέα της Κ.Ε. του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα, την οποία προκάλεσε ο ίδιος. Τη σκυτάλη πήρε με δηλώσεις του στην ΕΡΤ ο αρμόδιος υπουργός Εσωτερικών Παναγιώτης Κουρουμπλής, ο οποίος προανήγγειλε επί της ουσίας νέο εκλογικό νόμο εντός του 2016.

Επί της ουσίας το Μαξίμου εντάσσει ένα πάγιο αίτημα της αριστεράς στους εκλογικούς του σχεδιασμούς σε μια περίοδο που λόγω κρίσης και μνημονίων ο πολιτικός χρόνος έχει συρρικνωθεί σε μεγάλο βαθμό.
Ο βασικός σχεδιασμός της κυβέρνησης για τον νέο εκλογικό νόμο είναι:
Το μπόνους του πρώτου κόμματος από 50 έδρες να πέσει σε 20 με 30.
Να «σπάσουν» οι μεγάλες εκλογικές περιφέρειες όπως η Β΄ Αθήνας (υπάρχει πρόταση καμία περιφέρεια να μην εκλέγει πάνω από έξι βουλευτές, η οποία αν περάσει θα σπάσουν 10 περιφέρειες της χώρας).
Να μειωθεί το ποσοστό εισόδου ενός κόμματος στη Βουλή από 3% που είναι σήμερα στο 2,5 ή ακόμη και στο 2%.

Μην βασανίζετε τον Τσακαλώτο...

Σύσταση-παράκληση προς τους συναδέλφους του ρεπορτάζ του υπουργείου Οικονομικών. Μην ρωτάτε τίποτε τον Τσακαλώτο. Τον βασανίζετε. Μην τον υποχρεώνετε να εξηγεί. Τον διαλύετε. Μην του βάζετε δύσκολα. Λυπηθείτε τον. Θα τον χάσουμε. Ούτε η δόλια η Γεροβασίλη που την βάλανε να γελάει με αυτά που λέει τα κατάφερε. Ρωτάνε τον Τσακαλώτο για τους διορισμούς των Συριζαίων;
Ποιος δημοσιογράφος – βασανιστής σκέφθηκε να κάνει ερώτηση στον Τσακαλώτο για τους διορισμούς του κομματικού στρατού από τα αριστερό καθεστώς ΣΥΡΙΖΑ;
Και ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος δεν είναι βασανιστής επειδή του έκανε την ερώτηση. Είναι γιατί ήξερε πως η απάντηση που θα έδινε ο Τσακαλώτος μπορεί και να του στοίχιζε το κεφάλι του άμοιρου υπουργού από την Κουμουνδούρου.

Το πάρτι των μετακλητών: Τους διπλασίασαν σε 4 μήνες !!!

Στην άλωση του κρατικού μηχανισμού μέσω των μετακλητών προχωρά με ταχύτατα βήματα η κυβέρνηση παρά το γεγονός ότι ο Πρωθυπουργός καθώς και κυβερνητικά στελέχη διαβεβαίωναν για την μείωση του αριθμού των μετακλητών συνεργατών στα γραφεία υπουργών, υφυπουργών,γενικών και ειδικών γραμματέων.

Δείτε τι έλεγε ο πρωθυπουργός στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης:

Καινούργια «βαφτίσια» από ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ: Ονομάζουν την έφοδο στο Κράτος… αποκομματικοποίηση!

Για… κατάργηση της κομματοκρατίας τόλμησε να μιλήσει ο κ. Τσίπρας, αν και από την επομένη της «πρώτης φορά αριστερά» ο ίδιος και ο μόνιμος κυβερνητικός εταίρος  του πραγματοποίησαν πραγματική έφοδο στο Κράτος, μοιράζοντας υπουργεία και υψηλόβαθμες θέσεις σε συγγενείς και φίλους, με απλή επίδειξη της… συγγενικής ή κομματικής ταυτότητάς τους.

Ο κατάλογος είναι μακρύς, βοά ο κόσμος εδώ και έναν χρόνο, αλλά ενδεικτικά υπενθυμίζουμε – και ας μην προσπαθήσουν να διαψεύσουν, καθώς όλα είναι δημοσιευμένα με ονοματεπώνυμα:

Οι αντιπρόεδροι της ΝΔ...

Με απόφαση του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκου Μητσοτάκη, ορίζονται αντιπρόεδροι του Κόμματος :

Το deal της ντροπής (III). Το plan B...

Το σχέδιο οικονομικά ισχυρών παραγόντων της χώρας ήταν απλό: Μέσω του απόλυτου ελέγχου των πολιτικών εξελίξεων να καθορίζουν τους κανόνες του παιγνιδιού και στο οικονομικό πεδίο. Η «αναπάντεχη» εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη ανέτρεψε τα σενάρια για Οικουμενική. Το plan B έχει τεθεί ήδη σε εφαρμογή. Είναι πολλά τα λεφτά…

Όσοι έχουν δει την περίφημη ταινία «Πολυθρόνα για δύο» θα θυμούνται ότι όλη η δράση στην ταινία εξελίχτηκε επειδή δύο πλούσιοι άνθρωποι θέλησαν να βάλουν μεταξύ τους στοίχημα… ενός δολαρίου, πραγματευόμενοι ένα θέμα ανθρώπινης συμπεριφοράς. Αυτό το στοίχημα του ενός δολαρίου τους κατέστρεψε και τους έστειλε στη φυλακή! Είναι πολύ πιθανόν κι αυτά που σήμερα συμβαίνουν στην Ελλάδα να είναι προϊόν εγκεφαλικής δραστηριότητας κάποιων που πιθανότητα βρίσκουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον στην ενασχόλησή τους με τα κοινά απ’ ότι με τα επιχειρηματικά…

Η εκλογή Κυριάκου και η σοσιαλδημοκρατια...

Η εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη στην ηγεσία της ΝΔ, είναι σαφές ότι τάραξε τα νερά στο πολίτικο σκηνικό της χώρας. Και πιθανόν να μην έχουμε δει ακόμα τους κυματισμούς που προέκυψαν από αυτή την ν, αναπάντεχη , εκλογή.
Ο χώρος της ΝΔ και γενικότερα η συγκεκριμένη παράταξη, επανακαθορίζει τα όρια της, αλλά κυρίως αποκτά και πάλι μια αισιοδοξία για το μέλλον.
Ο πρωθυπουργός, που βλέπει την δημοτικότητα του να κατρακυλά και τους ψηφοφόρους του στην καλύτερη περίπτωση να είναι απογοητευμένοι και στην χειρότερη οργισμένοι, αποκτά έναν αντίπαλο και κυρίως μια εναλλακτική πρόταση Και αυτό είναι το χειρότερο για τον κ Τσίπρα.
  Παράλληλα και τα αλλά κόμματα που βρίσκονται ανάμεσα στα δυο  μεγαλύτερα, είναι σαφές ότι επηρεάζονται, μια και θα πρέπει άμεσα να καθορίσουν τα όρια, τις κατευθύνσεις αλλά και τα όνειρα τους.

Ο κ Γρηγοράκος και τα τραγικά λάθη της κ Γεννηματά...

 Φαίνεται πως δεν έχουμε δει ακόμα τα χειρότερα για το πάλαι ποτέ κραταιό και νικηφόρο ΠΑΣΟΚ.  Το ότι έφτασε στα όρια του αμήν μπαίνει στην Βουλή , μπορεί τελικά να μην ήταν και  η χειρότερη στιγμή του.
 Εκεί που στις τελευταίες εκλογές έδειξε όχι μόνον σταθεροποιείται σε ένα μικρό αλλά «σεβαστό» (με τα δεδομένα πάντα κρίνοντας) ποσοστό, που θα μπορούσε να αποτελέσει εν βήμα για ένα μικρό ίσως άλμα προς τα πάνω,  το νέο ηγετικό σχήμα του κινήματος , έδειξε πως δεν μπορεί τελικά να οδηγήσει το κόμμα , σε αυτό το βήμα.

Αλλο ασφαλιστικό, άλλο φορολογικό...

Εδώ ο δολοφόνος του Ελ. Επαγγελματία χαμογελά αυτάρεσκα :)

Ο κ. Κατρούγκαλος πληρώνει την επιρροή του επί των ψηφοφόρων του με τα χρήματα των σκληρότατα εργαζομένων. Εχει μάλιστα το θράσος να το μας το λέγει «φάτσα-κάρτα», εξωραΐζοντας τη ληστεία που επιχειρεί. «Εμείς δεν θέλουμε η κοινωνική ασφάλιση να είναι σαν την ιδιωτική, δεν θέλουμε να υπάρχει απόλυτη διασύνδεση εισφορών-παροχών. Αυτή είναι μια από τις θεμελιώδεις πολιτικοϊδεολογικές μας διαφορές» είπε στην «Καθημερινή» (10/1/2016).

Με άλλα λόγια, ο υπουργός λέγει το εξής παράδοξο: μπορεί όταν δύο άνθρωποι εργάζονται να έχουν την όποια διαφορά εισοδήματος, όταν θα βγαίνουν στη σύνταξη, εγώ ο υπουργός, θα περιορίζω τη διαφορά αυτή επιβάλλοντας αναδιανομή.

Ομως, δουλειά του συνταξιοδοτικού συστήματος δεν είναι να «διορθώνει» τις κοινωνικές και εργασιακές αδικίες που συνδέονται με την παραγωγή και την αξιοποίηση των ικανοτήτων του καθενός. Ούτε αυτό μπορεί να συμβαίνει όταν ο εργαζόμενος παύει να εργάζεται και περνά στη σύνταξη.

Ντάισελμπλουμ: Σε τροχιά εξόδου η Κύπρος από το Μνημόνιο...

Με θετικά σχόλια για ολοκλήρωση του κυπριακού προγράμματος έκλεισε το Eurogroup της Πέμπτης στις Βρυξέλλες.

Η κυπριακή κυβέρνηση ολοκλήρωσε το πρόγραμμα με μεγάλο βαθμό ιδιοποίησης των μεταρρυθμίσεων (ownership), επεσήμανε ο πρόεδρος του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ. «Το κυπριακό πρόγραμμα ολοκληρώνεται στα τέλη Μαρτίου» και «η επόμενη συνεδρίαση του Eurogroup θα αποφασίσει για το πώς θα πραγματοποιηθεί η έξοδος από αυτό» ανέφερε.

Κλείσαμε και δεν σας θέλουμε...

Μετά τα προχθεσινά μεταξύ Σκουρλέτη και Eldorado Gold, νομίζω ότι όλοι πια καταλάβαμε πόσο θέλει τις ξένες επενδύσεις στην Ελλάδα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Πολλοί διερωτώνται με τι μούτρα ο πρωθυπουργός από το Νταβός θα προσκαλέσει ξένους να επενδύσουν στην Ελλάδα. This is a good question, όπως έλεγε ο Τσίπρας στον Κλίντονα κάθε φορά που δεν καταλάβαινε την ερώτηση. Προφανώς ούτε και τώρα καταλαβαίνει, ειδάλλως θα είχε συμμαζέψει τον απίθανο, ιδεοληπτικό Σκουρλέτη.

Ολόκληρη η (ΠΡΩΤΗ) Ομιλία του Νέου Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκου Μητσοτάκη στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του Κόμματος...

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Σας ευχαριστώ πολύ για την εμπιστοσύνη σας.

Σας ευχαριστώ πολύ για τη στάση σας, στη μακρά και δύσκολη προεκλογική περίοδο.

Σας ευχαριστώ για την υπεύθυνη αντιπολίτευση που ασκήσατε το 2015, ένα έτος, το οποίο ήταν εξαιρετικά δύσκολο για τη Νέα Δημοκρατία.

Κρατήσατε τη Νέα Δημοκρατία όρθια. Την κρατήσατε όρθια, κάτω από εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες.

Και αντισταθήκατε σθεναρά στο πρωτόγνωρο τσουνάμι του λαϊκισμού που έπληξε τη χώρα.

Σας αξίζουν συγχαρητήρια.

Θέλω να ξεκινήσω ευχαριστώντας ιδιαίτερα τον Γιάννη Πλακιωτάκη και τον Γιάννη Τραγάκη. Έβαλαν πλάτη στα δύσκολα, διότι πράγματι -αγαπητέ Γιάννη- δεν ήταν εύκολη η διεξαγωγή αυτής της εκλογής. Κατάφεραν να ολοκληρωθεί άψογα η διαδικασία εκλογής νέου Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας.

Το deal της ντροπής (μέρος ΙΙ) . Ο ατυχής ρόλος των Γερμανών...

Ο ακριβής τίτλος θα έπρεπε να είναι “ο ατυχής ρόλος των Γερμανών και το σχέδιο για δραχμή και Οικουμενική”. Πολύς κόσμος πιστεύει ότι το σχέδιο Σόιμπλε για την “προσωρινή” έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ προέκυψε με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Είναι λάθος! Η αλήθεια είναι ότι υπήρχε στο τραπέζι από την πρώτη στιγμή. Απλά ο κ. Βαρουφάκης διευκόλυνε τον κ. Σόιμπλε...

Η κυρία Μέρκελ είναι ένας άνθρωπος που λατρεύει την Ελλάδα, όπως άλλωστε και η πλειοψηφία των Γερμανών που μεγάλωσαν με τους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς. Είναι μεγάλο λάθος να της χρεώνουμε σε προσωπικό επίπεδο “ανθελληνικά αισθήματα”. Οι προσωπικές της παρεμβάσεις έσωσαν σε πολλές περιπτώσεις την κατάσταση και μάλιστα κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες.

Ο Κυριάκος και η ανατροπή ...

 Από όποια πλευρά και αν το δει κάποιος, η εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη στην ηγεσία της ΝΔ , είναι  ένα «ανατρεπτικό» γεγονός.
 Ανατρεπτικό είναι κατ αρχήν γιατί ο Κυριάκος, το αουτσάιντερ αυτών των  εσωκομματικών εκλογών της ΝΔ, κέρδισε καθαρά τον αντίπαλο του , που πολλοί εδώ και μήνες θεωρούσαν όχι μόνον σίγουρο νικητή , άλλα «ίσως και από τον πρώτο γύρο». Τον κέρδισε μάλιστα έστω και αν αρκετοί θεωρούσαν ότι «δεν θα μπει ούτε στον δεύτερο γύρο».
Είναι ανατρεπτικό επίσης γιατί ενώ ο  ίδιος δεν είχε ούτε την στήριξη όλης της  οικογενείας του (με ότι αυτό μπορούσε να σημαίνει σε πολιτικό και οργανωτικό επίπεδο),  οι «απέναντι του», είχαν την στήριξη παραδοσιακών τζακιών και μηχανισμών  του κόμματος. Ακόμα και της οικογενείας που περίπου θεωρεί την ΝΔ ως ιδιοκτησία της.

Το deal της ντροπής (μέρος Ι). Η σύλληψη...

Λένε ότι ο δρόμος για την Κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις. Πρέπει να έχουν δίκιο, αν κρίνουμε από το πώς η εγχώρια «άρχουσα τάξη» εξώθησε τα πράγματα σε μία πολιτική συμφωνία κορυφής, η οποία, όμως, ήταν αρχής εξαρχής καταδικασμένη να αποτύχει. Κι αυτό επειδή ουδέποτε έχει πετύχει στο παρελθόν κάτι που επιχειρήθηκε να εφαρμοστεί με βίαιο τρόπο από πάνω προς τα κάτω…

Κακώς λέγεται ότι υπήρξε ένα πολιτικό deal που στη συνέχεια απέκτησε και οπαδούς στον οικονομικό χώρο. Η αλήθεια, σύμφωνα με τις δικές μας πληροφορίες, είναι τελείως διαφορετική. Εκπρόσωποι της μεγαλοαστικής τάξης πίστεψαν ότι θα μπορούσαν να επανατοποθετήσουν τις διαχωριστικές γραμμές στην πολιτική σκακιέρα για να αποτρέψουν την πλήρη κατάρρευση των πάντων. Αναζήτησαν, λοιπόν, το 2012 μία νέα δεξιά και μία νέα αριστερά, επιχειρώντας ταυτόχρονα να αλλάξουν και τους συσχετισμούς στο οικονομικό πεδίο…

Επιστροφή στην περσινή άνοιξη ...

Κρατικά και αλλά στελέχη που εμπλέκονται με τις σχέσεις μας με την Ευρωπαϊκή Ένωση και ιδιαίτερα με το κομμάτι το ασχολούμενο με τα της τρόικας, επιμένουν τα τελευταία εικοσιτετράωρα πως ξαφνικά, το κλίμα ανάμεσα σε Αθήνα και Βρυξέλλες, έχει «βαρύνει» αρκετά.

Έχουμε γυρίσει κοντά στις εποχές του περασμένου Απριλίου –Μαΐου, μας έλεγε χαρακτηριστικά ένας εξ αυτών , που αν και δεν είναι «με την σημερινή κυρίαρχη πολιτική κατάσταση στην χώρα», για να το πω κομψά, είναι στο κέντρο των σχετικών συζητήσεων , γιατί ξέρει πολύ καλά το όλο περιβάλλον της Ευρωπαϊκής Επιτροπής μια και για δυο τουλάχιστον δεκαετίες ασχολείται (εκ με ρους της χωράς μας) με ζητήματα σχέσεων με την Ένωση.

Η εποχή του Χάρρυ Κλυνν παρήλθε...

Δ​​​​εν υπάρχουν δύο Νέες Δημοκρατίες, μία είναι η Νέα Δημοκρατία», υποστηρίζει ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης και τον καταλαβαίνω – αυτή είναι η ορθόδοξη στάση έναντι του ζητήματος, η στάση τού «πίστευε και μη ερεύνα». Νομίζω όμως ότι η πρόσφατη πείρα διαψεύδει τους ευσεβείς πόθους του. Το ζήσαμε έντονα καθ’ όλη τη διάρκεια της κυβέρνησης Σαμαρά –της κυβέρνησης των πεντέμισι υπουργών– με τη διελκυστίνδα μεταρρυθμιστών και λαϊκιστών, που διεξαγόταν κυρίως στο παρασκήνιο. Το ζήσαμε –σε πολύ μικρότερη ένταση, είναι αλήθεια– και στη μακρά προεκλογική περίοδο που προηγήθηκε της σημερινής ψηφοφορίας, με την έκδηλη δυσανεξία προς το μνημόνιο της υποψηφιότητας Μεϊμαράκη.

Επειτα από έξι χρόνια άκαρπων προσπαθειών για επιστροφή στις αγορές, καταλαβαίνω ότι η απροθυμία να αναγνωρίσουμε την πραγματικότητα έχει αναδειχθεί πια σε κύριο στοιχείο της εθνικής μας ιδιαιτερότητας: είμαστε οι τελευταίοι, οι απροσάρμοστοι της Ευρωζώνης και, όπως φαίνεται, μάλλον γουστάρουμε. Επομένως, είναι φυσικό το πρόβλημα να χαρακτηρίζει και τη Ν.Δ.

Επιστροφή στην ευρωπαϊκή πορεία για τη Ν.Δ...

Παραμονές των εκλογών του Ιανουαρίου (24.1.2015) γράφαμε σε τούτη την εφημερίδα (Καθημερινή) πως «αύριο οι Ελληνες, κατά πάσα πιθανότητα, θα εκλέξουν τον πρώτο πρωθυπουργό της Μεταπολίτευσης που δεν έζησε ποτέ στο εξωτερικό». Αυτό ήταν περίεργο  λόγω της ιστορίας της: «Ακόμη κι αν ξεχάσουμε το ευτύχημα του Ναυαρίνου, το ελάχιστο Βασίλειο της Ελλάδος τριπλασιάστηκε σε έκταση διότι ιστορικά οι πολιτικές ηγεσίες έκαναν τις κατάλληλες συμμαχίες».

Έπαιξαν επιτυχώς το χαρτί του συμβολικού βάρους της χώρας στον δυτικό πολιτισμό και κατάφεραν να βρεθούμε στο κλαμπ των ισχυρών· έστω φορώντας τα τσαρούχια κάτω από το φράκο. Με τις διηγήσεις του Ελευθέριου Βενιζέλου στον Βρετανό πρωθυπουργό Ντέιβιντ Λόιντ Τζορτζ, πως κρατούσε στο ένα χέρι το ντουφέκι και στο άλλο τους “Τάιμς του Λονδίνου”, τις πιέσεις του Κωνσταντίνου Καραμανλή στον Χέλμουτ Σμιτ για την ένταξη της χώρας στην ΕΟΚ -ακόμη και το γεγονός ότι η Ελλάδα, πήρε το 2010 το μεγαλύτερο δάνειο στην παγκόσμια ιστορία και δεν έγινε Αργεντινή με τρομακτικές οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις- η χώρα πορεύτηκε με ηγεσίες που κατανοούσαν το διεθνές περιβάλλον και το εκμεταλλεύτηκαν τα μέγιστα»  («Ακούσαμε ποτέ κρότον κτιστών;» Καθημερινή 24.1.2015).

Αριστερό αδιέξοδο, φτωχοποίηση και Grexit...

 Η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα και ο ίδιος βαδίζουν προς την άβυσσο οι ίδιοι αλλά προς τα εκεί ωθούν και τη χώρα. Η μέθη της άσκησης της εξουσίας δεν επιτρέπει να εκτιμήσουν τους κινδύνους που κρύβει αυτή η πορεία.

Μετά από ένα χρόνο στην εξουσία έχουν διαψεύσει όλες τις προσδοκίες που καλλιέργησαν στον ελληνικό λαό για να αναδειχτούν στην εξουσία. Ούτε κατάργηση του μνημονίου έφεραν, ούτε άλλος δρόμος πέραν της λιτότητας αποδείχθηκε εφικτός, ούτε 13η  σύνταξη, ούτε ο εναγκαλισμός της εξουσίας με το κόμμα, το κηφηναριό του δημοσίου και το παρακράτος των συνδικαλιστών μειώθηκε. Αντιθέτως αυξήθηκε...

Η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα σε μια μόνο αριστερή επιδίωξη προσπαθεί να μείνει πιστή. Την εξίσωση των περισσότερων Ελλήνων προς τα κάτω. Ήτοι, την ολοκλήρωση της καταστροφής της μεσαίας τάξης.

Δηλαδή, την ολοκλήρωση του έργου που ανέλαβαν οι κυβερνήσεις μετά το 2010 προκειμένου να διατηρήσουν άθικτο το κομματικό κράτος.