Το θέλουμε ή όχι το ΔΝΤ;

Θέλουμε  ή δεν θέλουμε τελικά να μετάσχει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο  στον μηχανισμό οικονομικής βοηθείας στην χώρα μας.
 Γιατί η αλήθεια είναι ότι όλοι, ως έλληνες πολίτες, μάλλον έχουμε «χάσει τον μπούσουλα» που λέμε , με τα όσα η κυβέρνηση κατά καιρούς λέει.
 Βέβαια, δεν είμαστε μόνον εμείς που έχουμε «χάσει την μπάλα», αλλά και οι ξένοι που τα έχουν χάσει κυριολεκτικά. Γιατί, οι Ευρωπαίοι δεν ξέρουν τελικά  αν η ελληνική πλευρά θέλει να μετάσχει στις συζητήσεις (αρά και στις χρηματοδοτήσεις και στην τεχνική βοήθεια) το ΔΝΤ ή όχι.

Τώρα τσακώνονται με όλους τους δανειστές!

Οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών όσον αφορά στις σχέσεις μας με τους δανειστές δείχνουν πως η κυβέρνηση, στριμωγμένη, παρά τις ασκήσεις ψυχραιμίας και αυτοπεποίθησης, απεργάζεται νέα δεινά.

Αυτό δείχνει το καινούργιο θέατρο που έχει στηθεί, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ γράφει άλλο ένα κεφάλαιο στο ογκώδες «βιβλίο των ψεμάτων» του.

Ευρισκόμενοι σε μόνιμη προπαγανδιστική εκστρατεία, η οποία τους επιβάλλει να αναζητούν συνεχώς εξωτερικούς εχθρούς, τους οποίους εναλλάσσουν ανάλογα με τις ανάγκες τους, εδώ και μήνες πότε τα βάζουν με το ΔΝΤ εναντίον των Ευρωπαίων και πότε με τους Ευρωπαίους με σύμμαχο το ΔΝΤ.

Αυτή τη φορά, η κατάσταση είναι πολύ πιο ανησυχητική, διότι επιτίθενται συγχρόνως και στο ΔΝΤ και στους Ευρωπαίους!

Μέσα σε λίγες μέρες κατάφεραν να προκαλέσουν κρίση στις σχέσεις με τη Γερμανία, με την κυβερνητική εκπρόσωπο να καλεί τον Γερμανό υπουργό των Οικονομικών να… αποκηρύξει το ΔΝΤ και τους κυρίους Τσίπρα και Παππά να επιμένουν πως δεν έχουν ζητήσει τη συμμετοχή του ΔΝΤ.

Στις 4 Δεκεμβρίου, από την Ιταλία, ο υπουργός Επικρατείας Ν. Παππάς, με δηλώσεις του στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Ansamed, είπε:

Η μπαρουταποθήκη θα σκάσει...

Το κακό είναι ότι στο τέλος ο καθηγητής με το αγγελικό πρόσωπο, ο δόκτωρ Σόιμπλε, έχει πάντα δίκιο! Το καλό είναι ότι οι Γερμανοί έχουν ήδη δώσει πολλά λεφτά για να αφήσουν το πλοίο να βυθιστεί αύτανδρο. Το κακό είναι ότι δώσαμε σε παιδιά σπίρτα και τα στείλαμε να φυλάξουν την μπαρουταποθήκη. Το πολύ κακό είναι ότι δεν είχαμε άλλους να στείλουμε. Άρα; Η μπαρουταποθήκη θα σκάσει...

Το να παρακαλάει κανείς να σκάσει η χώρα για να δικαιωθεί πολιτικά είναι βλακεία πρώτου βαθμού! Χειρότερα, συναγωνίζεται τον Ηλίθιο και τον Πανηλίθιο. Το να μην βλέπουμε, όμως, την πραγματικότητα, επειδή αυτή δεν μας αρέσει, είναι εξίσου κουτό. Η χώρα, δυστυχώς, πάει από το κακό στο χειρότερο. Και γι' αυτό δεν φταίει ούτε ο Σόιμπλε, ούτε η Μέρκελ. Φταίει ο λαϊκισμός του πολιτικού μας συστήματος και η επιμονή του ελληνικού λαού να πιστεύει ότι υπάρχει τρόπος να κάνουμε το τέλειο έγκλημα. Να μην πληρώσουμε τα οφειλόμενα!

Σ’ αυτή τη χώρα δεν καταλάβαμε τίποτα...

Προσπαθώ να γελάσω λίγο με αυτή την υπόθεση των Ελληνίδων φοιτητριών που εκδίδονται για μια τυρόπιτα κουρού. Αλλά δεν μπορώ ούτε να χαμογελάσω. Γιατί το ξένο μέσο ενημέρωσης δεν είναι κανένα της πλάκας. Και για να «φάνε» οι «Times» τέτοιο δημοσίευμα, πάει να πει ότι σιγά-σιγά έχει διαμορφωθεί πια σε ολόκληρο τον πλανήτη μια εικόνα της Ελλάδας ως «αποτυχημένου κράτους», μια εικόνα τριτοκοσμική, απόλυτης παρακμής, φτώχειας, δυστυχίας και διαφθοράς. Η αυτοθυματοποίηση της «γενοκτονίας» και της «ανθρωπιστικής καταστροφής» ήταν επιτυχής, ας μη θυμώνουμε τώρα με τους ξένους, ας θυμηθούμε τι κάναμε εμείς για να δημιουργηθεί αυτή η εικόνα.

Η διαχείριση των αποθεματικών...

Ο ​​μύθος με τα αποθεματικά που είχαν τα Ταμεία και «τα έφαγαν οι κυβερνήσεις και οι βιομήχανοι», στον οποίο αναφέρθηκα χθες, σκοντάφτει στο γεγονός ότι μέχρι το 1972 ο πληθωρισμός ήταν χαμηλότερος από την αμοιβή των καταθέσεων. Επομένως, δεν υπήρξε, εκείνη την περίοδο, απώλεια αποθεματικών.

Ομως, μήπως χρησιμοποιούσαν τα αποθεματικά για να δανείζουν τους βιομηχάνους; Οπως σε κάθε μύθο, έτσι και σ’ αυτόν υπάρχει μίτος αληθείας. Πράγματι, η σφριγηλή μεταπολεμική ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας υποστηρίχθηκε με πολλούς τρόπους από το κράτος. Υπήρξε αυτό κανόνας της οικονομικής πολιτικής όλων των κρατών της Δύσης και κύριο συστατικό της συνταγής των διεθνών οργανισμών, όπως ο ΟΟΣΑ. Ηταν μια σωστή συνταγή. Η ταχεία αύξηση του παραγόμενου πλούτου πολλαπλασίαζε εντυπωσιακά τα έσοδα των Ταμείων.

Τελικά ο Τζόκερ ήταν ο Τσακαλώτος!

Ιδιαίτερα επιθετικός εμφανίζεται τον τελευταίο καιρό ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος, που φαίνεται ότι έχει υιοθετήσει στον υπέρτατο βαθμό το αξίωμα «η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση».

Έτσι, χρησιμοποιεί το βήμα της Βουλής όχι για να απολογείται εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ και του εαυτού του, αλλά για να πραγματοποιεί συνεχείς επιθέσεις στην αντιπολίτευση, να υψώνει και να κουνά το δάχτυλο του κατηγόρου και να ειρωνεύεται.

Τα βάζει με την αντιπολίτευση, τα βάζει με την Ευρώπη, τα βάζει με τη Σοσιαλδημοκρατία, τα βάζει με τον Γιούνκερ και την πρότασή του (επί της οποίας ψήφισε το περίφημο «Όχι» για να το κάνει μετά «Ναι», ζητά από τον προϊστάμενό του πρωθυπουργό να επιβάλει στους συναδέλφους του υπουργούς να… εφαρμόσουν το «παράλληλο πρόγραμμα» - την ώρα, βέβαια, που ο ίδιος θα εφαρμόζει το πρόγραμμα του τρίτου μνημονίου που ο ίδιος συμφώνησε.

Την προσοχή σου, Δημήτρη, αν θέλεις...

Η επίμαχη έκθεση της εδώ γερμανικής πρεσβείας που ήλθε στη δημοσιότητα το Σαββατοκύριακο μέσω της Die Welt, κατά τον υφυπουργό τον Δημήτρη τον Μάρδα (παλαιόθεν ΠΑΣΟΚ...) είναι απλώς «μία έκθεση».

Όπως το είπε μάλιστα, με τόνο σχεδόν περιφρονητικό, καταλάβαμε ότι εννοούσε μία από τις πολλές εκθέσεις του είδους. Και έχει δίκιο, ως προς το τελευταίο τουλάχιστον.

Γιατί είναι αλήθεια ότι, με την κρίση και ιδίως με την κυβέρνηση στα χέρια του ΣΥΡΙΖΑ, η Αθήνα έπαψε να είναι ένα ξεκούραστο πόστο για τους διπλωματικούς υπαλλήλους των μεγάλων ευρωπαϊκών χωρών.

Δεν υπάρχει πιό πρόστυχο κράτος από αυτό ...

Αναδρομική αλλαγή (ΑΥΞΗΣΗ)  στην φορολογία δεν γίνεται σε καμία (ούτε τριτοκοσμική) χώρα ...

Γίνεται όμως (ΣΥΝΕΧΩΣ) στην χώρα αυτή...


Αλλαγές στη φορολογία των εισοδημάτων του 2015 προανήγγειλε ο αναπλ. υπουργός Οικονομικών Τρύφων Αλεξιάδης μιλώντας στην ημερίδα για τον κρατικό προϋπολογισμό του 2016, που οργάνωσε το περασμένο Σάββατο το Οικονομικό Επιμελητήριο Ελλάδος.
Σύμφωνα με πληροφορίες, το υπ. Οικονομικών σε συνεργασία με τα τεχνικά κλιμάκια των δανειστών εξετάζουν τις εξής αλλαγές:

Το Twitter τρολάρει τον Τσίπρα:)

Ο "παραμυθάς" ξανά στην ΕΡΤ...

Φαρμακερά τα βέλη των χρηστών του Twitter για τη συνέντευξη του πρωθυπουργού - «Η αράβικη παροιμία», «ο πρωθυπουργός Κέρι», «οι 15.000 κάτοικοι της Λέσβου» - «Κάνε δημοψήφισμα για τη μείωση των συντάξεων, να βγει ΟΧΙ και μετά να τις μειώσεις»

Ήταν καλός ο Τσίπρας!

Η Μετοχή της Εθνικής θα "ανέβει" είπε χθες ο Α.Τσίπρας...
Ο τελευταίος που είχε πεί για φθηνές μετοχές ήταν ο Σημίτης...

Κι όμως, ο Τσίπρας ήταν καλός. Όταν μίλαγε, δεν έσπαγε πια την φωνή του, συνήθης ένδειξη αμηχανίας που νοιώθεις όταν ξέρεις πως δεν λες όλη την αλήθεια. Δεν ήταν σφιγμένος για να μην ξέρει που να τοποθετηθεί τα χέρια του.  Ήταν σίγουρος γι’ αυτά που έλεγε. Καθόταν σχεδόν άνετος, είχε γύρει την πλάτη αναπαυτικά, έκανε παιχνίδι σχεδόν μόνος του.  Υπάρχει και αυτή η συντεχνιακή αντίληψη, ας μην επεκταθώ σ αυτό το τελευταίο.

Το σίγουρο είναι, πως υπάρχει μια βελτίωση του πρωθυπουργού. Εμφανής. Δεν είναι πια ο Τσίπρας των ημερών της μεγάλης κυβίστησης του καλοκαιριού. Τότε που τον έβλεπες να δυσκολεύεται στα μπαλκόνια και τις τηλεοράσεις. Έχει αέρα πια. Όπως τότε παλιά, τ ανέμελα χρόνια που έλεγε ό,τι ήθελε, υποσχόταν ό,τι του ζητούσαν.

Απαραίτητος ο ορός της αλήθειας!

Όπως έχει εξελιχθεί η κατάσταση με τον ΣΥΡΙΖΑ τα τελευταία χρόνια, δύο λύσεις υπάρχουν: Είτε πρέπει να θεωρούμε δεδομένο πως κάθε φορά που μιλούν λένε ψέματα, είτε να τους υποβάλλουμε σε… ορό αλήθειας κάθε φορά που ετοιμάζονται να μιλήσουν.

Ο υπουργός Επικρατείας κ. Ν. Παππάς βρέθηκε την περασμένη εβδομάδα στην Ιταλία, μια… εκστρατεία στη διάρκεια της οποίας θεώρησε ότι μπορούσε να αξιοποιήσει και για να λύσει τα προβλήματα Αριστεράς και Σοσιαλδημοκρατίας!

Δεν περιμέναμε, βέβαια, να περιοριστεί στη συνάντηση με τον ομόλογό του υφυπουργό Γκότζι – ως γνωστόν συναντήθηκε και με εκπροσώπους της «Άλλης Ευρώπης με τον Τσίπρα», της «Κομμουνιστικής Επανίδρυσης» και του κινήματος «Possibile», κάτι ανάλογο των «Podemos», αν κρίνουμε από την ονομασία τους.

Ας δημιουργήσουμε δημόσιο μητρώο...

Η πιο απλή εξήγηση είναι, κατά κανόνα, η καλύτερη. Αν μάλιστα είναι και αυτονόητη, ακόμη πιο σίγουροι μπορούμε να είμαστε πως έχουμε «πέσει μέσα». Ετσι, η απάντηση στο γιατί υπάρχουν κρατικοί οργανισμοί που το κράτος αγνοεί ποιοι είναι, τι κάνουν και τι προσφέρουν είναι ότι αν γνωρίζαμε, θα τους είχαμε ήδη καταργήσει.

Τα παλαιότερα έτη, όταν οι πολιτικοί ήσαν αντιμέτωποι με αντιδημοτικές αποφάσεις, παρέπεμπαν το θέμα σε μια... επιτροπή. Περιχαρείς οι επίτροποι φρόντιζαν να πάει στις ελληνικές καλένδες, υπό την προϋπόθεση ότι η -αμειβόμενη- θητεία τους θα παραταθεί, τουλάχιστον μέχρι να αλλάξει ο υπουργός. Οταν ήρθε το ΠΑΣΟΚ, χιλιάδες επιτροπές αργόμισθων καταργήθηκαν, προς όφελος των νέων, σοσιαλιστικών, επιτροπών που ανέλαβαν να περάσουν την «Αλλαγή» στο Δημόσιο και ούτω καθεξής.

Η κολυμπήθρα της αριστερής «ηθικής»...

Το δυο μέτρα και δυο σταθμά, είναι μια φράση που χρησιμοποιεί πάρα πολύ ο λαός μας, μια και με αυτή μπορεί να στηλίτευση με απλό και κατανοητό τρόπο την συμπεριφορά όσων επιλέγουν να κρίνουν τα πράγματα με βάση τα προσωπικά τους συμφέροντα.

 Η φράση αυτή, πηγαίνει κυριολεκτικά γάντι σε πολλές πλευρές της ρητορικής και πρακτικής της κυβέρνησης της «πρώτης και δεύτερης φoράς αριστεράς».
 Γιατί πραγματικά, αυτά που βλέπουμε και ακούμε τους τελευταίους μήνες , δεν έχουν καμία σχέση με τα όσα τα στελέχη αυτής της κυβέρνησης έλεγαν τα προηγούμενα χρόνια.

Κενό εξουσίας...

Έχω τον φόβο ότι η χώρα μας βρίσκεται στη δυσκολότερη θέση μετά από τα γεγονότα του Ιουλίου του 1974, μετά δηλαδή από τη κατάρρευση της δικτατορίας και την εισβολή της Τουρκίας στη Κύπρο. Γιά τους εξής λόγους: 

Εδώ και έξι χρόνια ζούμε υπό συνθήκες πλήρους οικονομικής κατάρρευσης, ασφυκτικού διεθνούς οικονομικού ελέγχου, πρωτοφανούς ανεργίας, αφανισμού της μεσαίας αστικής τάξης, κοινωνικής αποσύνθεσης και εξαθλίωσης των χαμηλών εισοδηματικών τάξεων. Και δεν διαφαίνεται προοπτική εξόδου από αυτό το απόλυτο αδιέξοδο. 

Εδώ και έξι χρόνια ζούμε υπό συνθήκες απόλυτης πολιτικής αστάθειας.

G. Verhofstadt : «Αυτό που χρειαζόμαστε είναι δράση»...

Ο Πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του ALDE Guy Verhofstadt έκανε δήλωση στο liberal.gr για το πρόβλημα της φύλαξης των συνόρων και αναφέρθηκε στην ανάγκη της ανάληψης δράσης.

Αναλυτικότερα η δήλωσή του έχει ως εξής:

Το καραβάνι τρέχει μες στη σκόνη...

Ο συνεργάτης του Μπιλ Κλίντον, και πρώην εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου, Τζορτζ Στεφανόπουλος έδωσε μια καλή συμβουλή στον διάδοχό του: «Αν όλα πάνε στραβά, ρίξε το φταίξιμο στο Τύπο». Ο ελληνικός λαός θα το έλεγε καλύτερα: «ο πνιγμένος από τα Μέσα πιάνεται». Και η κυβέρνηση πνίγεται στην ανικανότητά της, στις παλινωδίες της, στα γινάτια, στα ρουσφέτια, στην αγραμματοσύνη, στο γενικώς «άλλα λέω κι άλλα κάνω», με αποτέλεσμα τώρα να της φταίνε τα Μέσα Ενημέρωσης. Ετσι, ανάμεσα στα σκυλιά που ουρλιάζουν και στα καραβάνια που τάχα προχωρούν, ο πρωθυπουργός είπε στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ για «ένα μιντιακό σύστημα που ξεψυχά και βρυχάται» (1.12.2015).

Ναζί, Σαλάχ, Ρωμανός: ελεύθεροι εχθροί της ζωής...

Μεθαύριο έχουμε τη θλιβερή επέτειο μιας νύχτας που μάτωσε και πόνεσε. Ήταν τότε που ηλίθιος αστυνομικός μπήκε σε φονική κόντρα με δεκαπεντάχρονο παιδί και αποτέλεσε τη θρυαλλίδα των Δεκεμβριανών του 2008. Τότε που ο επιπόλαιος Αλεξάκης μας, κατενθουσιασμένος, είχε επαναλάβει την ρήση του Μάο «Μεγάλη ταραχή, θαυμάσια κατάσταση» και η κοινωνία μας χαμογελούσε δρομολογώντας την σημερινή της άνθηση.

Τζιχάντι Σαλάχ, Τζιχάντι Ναζί, Τζιχάντι Ρωμανός

Βομβαρδισμοί πολιτικής ορθότητας ...

Μόνο ως θεσμοθετημένη παραφροσύνη μπορεί να εκληφθεί αυτό που συμβαίνει αυτό τον καιρό με τα σύνορα της Ευρώπης. Μόνο μια πολιτική τάξη που έχει χάσει την επαφή της με την ιστορία και τις αγωνίες των πολιτών θα μπορούσε να επιδοτεί και να επιδοκιμάζει την μαζική εισβολή στα σύνορα της.

Στην Ευρώπη τα 70 χρόνια ειρήνης και ευημερίας, γεγονός ιστορικά σπάνιο, έχει δημιουργήσει μια πολιτική τάξη η οποία έχει χάσει την επαφή της με τις βασικές αρχές επιβίωσης και αυτοσυντήρησης. Ο σπάνιος ιστορικός χώρος στον οποίο ζούσαμε επέτρεψε την δημιουργία μιας σειράς από σοφιστείες, όπως η πολυπολιτισμικότητα και η πολιτική ορθότητα, οι οποίες εφευρέθηκαν προκειμένου να δώσουν στις αυταπάτες μας την χροιά της αλήθειας.

Η πραγματικότητα «σκορπίζει» τους μύθους….

Η κατάσταση στην Συρία και το Ιράκ, με τους τρομοκράτες του Ισλαμικού Κράτους , να συνεχίζουν (παρά την υπάρχουσα αντίδραση της Δύσης) το δολοφονικό έργο τους, γινεται όλο και πιο περιπλοκή.

 Και παράλληλα γίνεται επικίνδυνη όχι μόνον γι όλους όσους είχαν την ατυχία να ζουν σε περιοχές που οι φανατικοί αυτοί έχουν καταλάβει , αλλά και για τις χώρες που είτε συνορεύουν με τις περιοχές αυτές είτε δέχονται τις επιπτώσεις αυτής  της κρίσης , όπως πρώτη και καλύτερη η χώρα μας.

Το έγκλημα του αφελληνισμού των ελληνικών τραπεζών...

Όσο και αν ψάξει κανείς, δεν θα βρει ούτε μια αλήθεια σε όσα κατά καιρούς έχουν πει ο ΣΥΡΙΖΑ, οι ΑΝ.ΕΛ, οι Τσίπρας-Καμμένος και όλα τα πρωτοκλασάτα στελέχη τους.

Αυτόν τον καιρό υποστηρίζουν (το είπε επίσημα και η κυβερνητική εκπρόσωπος)ότι η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών ολοκληρώθηκε με… επιτυχία και ετοιμάζονται για το επόμενο εγχείρημά τους, δηλαδή το Ασφαλιστικό.

Αν κρίνουμε από το πού κατέληξε η περίφημη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, μπορούμε εύκολα να βγάλουμε τα συμπεράσματά μας.