Είναι προφανές πως όσος καιρός κι’ αν περάσει, όσα πακέτα δανείων και αν λάβουμε, όσα χρηματοδοτικά κενά και αν δημιουργηθούν, θα επιστρέφουμε πάντα στο θεμελιώδες πρόβλημα, αυτό που καθόρισε τη μοίρα της χώρας μας τα τελευταία επώδυνα χρόνια και, όπως φαίνεται, θα συνεχίσει να την καθορίζει για αρκετά ακόμη.
Και το πρόβλημα της χώρας μας δεν είναι άλλο από την περίφημη δημιουργία μηχανισμού στήριξης με τη συμμετοχή του ΔΝΤ, για την οποία τόσο πολύ επαίρονταν – και συνεχίζουν να επαίρονται - κάποιοι.
Ήταν από την αρχή γνωστό – αλλά όσοι υποστηρίζαμε αυτή την άποψη ήμασταν γραφικοί και περιφρονούσαμε τη βούληση του 44% του λαού – πως το ΔΝΤ, από τη στιγμή που εμπλέκεται δανείζοντας έστω και ένα ευρώ, καθορίζει το σύνολο του προγράμματος, επιβάλλει τους όρους του και αν τολμήσει κάποιος να πει καμιά κουβέντα, επικαλείται το καταστατικό του.