Με βάση τις γνώσεις ή την άγνοιά του; Με βάση το υπόβαθρο, την επαγγελματική εμπειρία, την επικοινωνιακή ικανότητα, την ετοιμότητα, την αμεσότητα, την αναλυτική πολιτική σκέψη, την ικανότητα να προβλέπει, να σχεδιάζει, να εκτελεί, το φιλότιμο να νιώθει πως δεν εκπροσωπεί μόνο το κόμμα αλλά τον λαό; Ή με βάση τα ακριβώς αντίθετα;
Με βάση δηλαδή τα αντικειμενικά κριτήρια ή με βάση προσωπικές φιλοδοξίες, κομματικές επιδιώξεις και συμμετοχή σε κάποια παρέα;
Επειδή επιβάλλεται ή επιλέγεται από κάποια συμφέροντα που επιθυμούν να καθηλώνουν ένα κόμμα ή να το ανεβάζουν στα ουράνια εμφανίζοντας μια εικονική πραγματικότητα;
Επειδή πραγματικά κάποιος αξίζει μια τέτοια θέση ή επειδή έτσι έτυχε ή έτσι θεωρήθηκε πως θα εξυπηρετηθεί καλύτερα το κόμμα;
Κάτι απ’ όλα τέλος πάντων. Και – απ’ ό,τι έχει στην πράξη αποδειχθεί – ποτέ για κάποιον από τους θετικούς λόγους.
Η περίπτωση της κ. Φώφης Γεννηματά δεν μπορούσε να ξεφύγει από τον γνωστό κανόνα της αναξιοκρατίας και της υστερόβουλης πρακτικής με σκοπό την υφαρπαγή των ψήφων.
Ουδέποτε καταλάβαμε για ποιον (πραγματικό) λόγο βρέθηκε στην πολιτική – αλλά προφανώς δεν είναι η μόνη, κάθε άλλο.
