Την Ισπανία θα λυπόντουσαν;

Οι εξελίξεις στην Ισπανία δεν αποδεικνύουν μόνο πόσο εύκολα μπορεί μια χώρα να φθάσει στον εθνικό διχασμό – και σίγουρα δεν αποτελούν είδηση για την Ελλάδα που από εθνικούς διχασμούς και έχει χορτάσει και τους έχει πληρώσει ακριβά.

Οι εξελίξεις στην Ισπανία αποδεικνύουν πόσο ακριβά μπορεί να πληρώσει μια χώρα το τίμημα του λαϊκισμού και της δημαγωγίας. Πόσο ακριβό είναι το τίμημα της πολιτικής ανευθυνότητας, του πολιτικού αμοραλισμού και του πολιτικού μηδενισμού.

Για την Καταλονία όλα ξεκίνησαν τον Μάρτιο του 2006, όταν, επί σοσιαλιστικής κυβέρνησης Θαπατέρο, το κοινοβούλιο υιοθέτησε νέο καθεστώς για την Καταλονία, ενισχύοντας σημαντικά την αυτονομία της βορειοανατολικής επαρχίας της χώρας και χαρακτηρίζοντάς την «έθνος» στο εσωτερικό του ισπανικού κράτους.

Ο Π. Παυλόπουλος, ο καθηγητής Α. Συρίγος και τα δημοψηφίσματα ...

Μέσα σε μια ημέρα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έκανε δύο κινήσεις, απρόσμενες για την μέχρι τώρα πολιτεία του.

Η πρώτη κίνηση του ήταν μια πράξη υψηλού συμβολισμού, καθώς δέχτηκε στο Προεδρικό Μέγαρο τον, «επικηρυγμένο» από τους ερυθροτραμπούκους, καθηγητή Α. Συρίγο. Με αυτήν του την ενέργεια και με την σχετική δήλωση του ο Π.Παυλόπουλος υπερασπίσθηκε την ακαδημαϊκή ελευθερία, κάτι που στην Ελλάδα δεν ήταν και δεν είναι κεκτημένο.

Οι καθηγητές, που δεν ήταν αρεστοί  στο πανεπιστημιακό κατεστημένο της Αριστεράς, έδιναν και δίνουν μάχη για να τηρούνται οι στοιχειώδεις δημοκρατικές διαδικασίες στον χώρο των ΑΕΙ.

Όχι πια Σοσιαλιστική Τάση, μόνο… ΠΑΣΟΚ!

Αυτές τις μέρες (3 – 5 Οκτωβρίου) διεξάγεται ηλεκτρονική ψηφοφορία μεταξύ των μελών της Σοσιαλιστικής Τάσης του ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να αποφασιστεί αν θα παραμείνουν ή όχι στον ΣΥΡΙΖΑ.

Η ψηφοφορία έρχεται ως αποτέλεσμα  της αποχώρησης του ευρωβουλευτή Κώστα Χρυσόγονου, με πλείστες όσες καταγγελίες περί μετασχηματισμού του ΣΥΡΙΖΑ «σε ένα πιστό αντίγραφο των συγκεντρωτικών κομμάτων εξουσίας», για «αναβλητικότητα σε ό,τι αφορά τις επενδύσεις που τηρούν τις αρχές της νομιμότητας, τα σκληρά μέτρα που αφορούν το κόψιμο του ΕΚΑΣ, τις συντάξεις χηρείας και τα αναπηρικά επιδόματα, οι βαρύτατες φορολογικές και ασφαλιστικές επιβαρύνσεις που έχουν συνέπεια τον αφανισμό των ελεύθερων επαγγελματιών, αγροτών κ.λπ. αλλά και οι καθυστερήσεις στη νομοθετική αντιμετώπιση των θεμάτων που έχουν να κάνουν με τα δάνεια και τις δημοσιονομικές οφειλές, οδηγούν σε φτωχοποίηση την ελληνική κοινωνία», για «λογικές κλειστής λέσχης», για «αναίρεση της απόφασης για εσωτερική πολυφωνία και συλλογικότητα στη λήψη των αποφάσεων σταδιακά», για «δημοκρατικοφανή προσχήματα των ειλημμένων αποφάσεων ενός στενού και κλειστού κομματικού πυρήνα»

Ο κόκκινος φασισμός δρά πλέον χωρίς να κρύβεται...

Ομάδα φοιτητών προπηλάκισε την Πρύτανη του Πανεπιστημίου Πατρών.
Για προπηλακισμούς κατηγορεί η Πρύτανης του Πανεπιστημίου Πατρών ομάδα φοιτητών κατά τη διάρκεια της συνάντησης των Προέδρων όλων των Τμημάτων προκειμένου να ενημερωθούν για τα θέματα που θα απασχολήσουν το Πανεπιστήμιο τη νέα ακαδημαϊκή χρονιά.

Οπως αναφέρει η πρυτανεία σε ανακοίνωσή της στη συνάντηση προσήλθαν περίπου 150 άτομα τα οποία εξέθεσαν τα προβλήματά τους και έγινε συζήτηση με την Πρύτανη και τους Προέδρους των Τμημάτων. Στη συνέχεια «μετά από την αναχώρηση των φοιτητών παρέμειναν περίπου 30 άτομα, τα οποία με προπηλακισμούς εναντίον της Πρυτάνεως και των Προέδρων, προσπαθούσαν να αποτρέψουν την ολοκλήρωση της ενημέρωσης και την Σύγκλητο, που ήταν ορισμένη για σήμερα, εμποδίζοντας βίαια την αποχώρησή τους από την αίθουσα.».

Η περίπτωση Χρυσόγονου ή πώς ξηλώνεται το πλεκτό του ΣΥΡΙΖΑ...

Εδώ και δύο μέρες έχει ανοίξει ένας διάλογος στους κόλπους της Δημοκρατικής Συμπαράταξης για το αν πρέπει να δεχτούν στους κόλπους της τον Κ. Χρυσόγονο. Μερικές φορές ο διάλογος πήρε την μορφή της οξείας αντιπαράθεσης.

Ένα παρεμφερές πρόβλημα απασχόλησε και απασχολεί ακόμα τους φίλους της Νέας Δημοκρατίας με την προσχώρηση σε αυτήν του πρώην βουλευτή των ΑΝΕΛ, Χ.Κάτανα. Και στις δύο περιπτώσεις οι προβληματισμοί είναι σχεδόν ταυτόσημοι.

Στην Δημοκρατική Συμπαράταξη και στο ΠΑΣΟΚ οι ενστάσεις για τέτοιου είδους συνεργασίες είναι πιο έντονες, καθώς το κόμμα αυτό επλήγη καθοριστικά από την μαζική μετακόμιση κάποιων στελεχών του και ψηφοφόρων του στον ΣΥΡΙΖΑ.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τιμά τον αείμνηστο Κωνσταντίνο Μητσοτάκη ...

Ο Μανώλης Κ. Κεφαλογιάννης έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Είχα την τιμή να προτείνω μαζί με τον πρόεδρο της Κ.Ο. του ΕΛΚ Μάνφρεντ Βέμπερ προς τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Αντόνιο Ταγιάνι να δοθεί το όνομα του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη σε χώρο ή αίθουσα του κτιρίου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης υπήρξε ένας συμβατικός Ευρωπαίος πολιτικός.
Διαχρονικός υπέρμαχος του ευρωπαϊκού εγχειρήματος και της ευρωπαϊκής ιδέας. Ένας σύγχρονος Ευρωπαίος ηγέτης με σημαντική συμβολή ως πρωθυπουργός της Ελλάδος στην υπογραφή της Συνθήκης του Μάαστριχτ. Που κατέστησε το Ευρωπαικό Κοινοβούλιο ένα ισχυρό, δημοκρατικό και αντιπροσωπευτικό όργανο λήψης αποφάσεων.

Ελληνικό: Και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ ...

Όπως όλοι γνωρίζουμε, η υπόθεση της επένδυσης στο Ελληνικό πηγαίνει από εμπλοκή σε εμπλοκή, με τον ΚΑΣ να διακόπτει ξανά και ξανά και να αναβάλλει ξανά και ξανά τις συνεδριάσεις του.

Αυτό που δεν γνωρίζαμε ήταν πως για να ληφθεί επιτέλους κάποια στιβαρή απόφαση επί του θέματος, έπρεπε να συνεδριάσει το Πολιτικό Συμβούλιο του ΣΥΡΙΖΑ υπό τον Πρόεδρο του Κόμματος Αλέξη Τσίπρα!

Συγγνώμη, αλλά από πότε το Πολιτικό Συμβούλιο ενός κόμματος αποφασίζει για το τι πρέπει να γίνει σε μια επένδυση;

Δεν είναι για όλα αυτά αρμόδια η κυβέρνηση και τα διάφορα κυβερνητικά όργανα;

Πρώτα θα σβήσει ο ήλιος της διαπλοκής στις Βρυξέλλες και έπειτα θα πέσει ο Αλέξης ...

Οι δανειστές αγαπούν τον Αλέξη και δεν περιμέναμε τον Γερούν για να το μάθουμε. Όπως κι ένα σημαντικό κομμάτι της ελληνικής μεγαλοαστικής τάξης. Ο Αλέξης Τσίπρας κάνει γι’ αυτούς ότι δεν θα έκανε ποτέ μία φιλελεύθερη κυβέρνηση: Παραδίδει την  Ελλάδα στα χέρια τους για τις επόμενες γενιές. Δεν έτυχε!

Η «εύκολη απάντηση» στο ερώτημα «γιατί οι δανειστές λατρεύουν τον Αλέξη» είναι το γνωστό «επειδή τους κάνει τα χατίρια». Κι εσείς θα αγαπούσατε έναν ταμία σε πολυκατάστημα αν σας άφηνε να φύγετε από το κατάστημα δίχως να πληρώσετε τα αγαθά που μόλις βάλατε στο καλάθι σας.

Ούτε ο Ιονέσκο θα μπορούσε να το φανταστεί ...

Από την ημέρα της βύθισης του «Sea Diamond» στη Σαντορίνη έπρεπε να σημάνει συναγερμός διαρκείας. Υπήρξε ηχηρή προειδοποίηση για τη συμφορά που θα προκαλούσε η βύθιση ενός πετρελαιοφόρου από τα εκατοντάδες που καθημερινά κινούνται στις περίκλειστες ελληνικές θάλασσες. Μια διάχυση χιλιάδων τόνων πετρελαίου στη θάλασσα Κυκλάδων ή Δωδεκανήσου θα σήμαινε το τέλος του τουρισμού στα νησιά τους και ανήκεστη βλάβη στη μόνη πια βαριά βιομηχανία της χώρας μας.

Μα, πως τόλμησαν οι ποπολάροι ...

Η ελληνική πολιτική και δημοσιογραφική τάξη έμεινε άναυδη από τα αποτελέσματα των γερμανικών εκλογών. Το κυρίως μέρος του σοκ και του δέους αφορούσε τον φόβο για το τι θα γίνει με την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη προς την Ελλάδα. Και εδώ, όταν λέμε αλληλεγγύη, εννοούμε το χρήμα που έρχεται στην Ελλάδα για να συντηρήσει την πολιτική τάξη και τα παρασιτικά συμφέροντα που τη στηρίζουν. Ας μην ξεχνάμε ότι αυτή η αλληλεγγύη είναι ο κυρίαρχος, αν όχι ο μόνος εθνικός, στόχος, χάριν του οποίου θυσιάζεται η Ελλάδα.

Το παρόν και το μέλλον του κ. Τσίπρα έχουν ονοματεπώνυμα ...

Δεν υπήρχε η παραμικρή αμφιβολία – απλά επιβεβαιώθηκε στη συζήτηση στη Βουλή για την εξεταστική για τον Καμμένο:

Ο Τσίπρας δεν μπορεί να απαλλαγεί ούτε από τον Καμμένο, ούτε από τον Κουρουμπλή! Αν μπορούσε, θα το έκανε, είναι εντελώς αδίστακτος, άνθρωπος που δεν δίστασε να στείλει από εκεί που ήλθε τον ίδιο τον μέντορά του και όλους αυτούς που ο ίδιος επέλεξε για υπουργούς της ταλαίπωρης χώρας μας και οι οποίοι ήταν οι σύντροφοί του.

Μην ξεχνάμε ότι στις 18 Ιουνίου παρέα με τον Λαφαζάνη είχε ταξιδέψει στην Αγία Πετρούπολη, αναζητώντας, όπως είχε πει, «καινούργια λιμάνια»!

Και δεν μπορεί να το κάνει, διότι ουδείς μπορεί να απαρνηθεί και το παρόν και το μέλλον του συγχρόνως.

Θα μας ταράξουν στην κανονικότητα :)

Κανονικότητα στα χρόνια του ΣΥΡΙΖΑ είναι ο Μπαξεβάνης, τα trolls του διαδικτύου, οι αναρτήσεις του ψευτόμαγκα Πολάκη, τα ταξίδια του Καμμένου. Κανονικότητα είναι οι δημοσκοπήσεις του Βερναδάκη, τα επίσημα του Πανιωνίου, ο Θύμιος ο Λυμπερόπουλος. Κανονικότητα στα χρόνια του ΣΥΡΙΖΑ είναι να συνεχίζουν τα παιδιά μας να δραπετεύουν στο εξωτερικό, προσπαθώντας να ξεφύγουν από το κράτος του Καρανίκα.

Θα μας ταράξουν στην κανονικότητα. Στο επόμενο χρονικό διάστημα θα δούμε πολλά. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι προσπαθούν να επαναφέρουν τις παλιές διαχωριστικές γραμμές Δεξιάς και Αριστεράς. Το κάνουν επειδή θέλουν οι αθλιότητές τους να κρυφτούν πίσω από μία δήθεν ιδεολογική μάχη. Τι είδους όμως μάχη ιδεών είναι αυτή που δίδεται με fake ειδήσεις και fake δημοσκοπήσεις; Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα κάνουν ακόμη χειρότερα.

Τα μετρητά του Καμμένου και τα αμέτρητα ψέματα του ...

Προσπερνώ το γεγονός πως αυτός, ένας υπουργός, παρέκαμψε τα capital controls. Μπορεί να είχε λεφτά στο εξωτερικό ή να του πλήρωσε το ξενοδοχείο κάποιος επιχειρηματίας. Δεν ασχολούμαι με το αν η συγκεκριμένη δαπάνη καταχωρήθηκε στους λογαριασμούς του υπουργείου του.

Αυτά είναι θέματα, που σε μια στοιχειωδώς ευνομούμενη χώρα, όπως η Σιέρα Λεόνε ή η Ουγκάντα, θα τα είχε διερευνήσει η Δικαιοσύνη. Επειδή εμείς αποτελούμε τον Τέταρτο Κόσμο, τέτοιες απαιτήσεις δεν πρέπει να τις έχουμε. Φροντίζει γι΄αυτό το σύστημα Παυλόπουλου-Παπαγγελόπουλου.

Θα σταθώ στο πολιτικό μέρος της υπόθεσης, που εντοπίζεται στην αναλγησία με την οποία ένας κορυφαίος υπουργός και κυβερνητικός εταίρος, λέει ψέμματα, ενώ γνωρίζει ότι μέσα σε λίγες μέρες θα αποκαλυφθούν.

Σε κράτος με Κάπιταλ Κοντρόλς : «Με μετρητά πλήρωσε ο Καμμένος το ξενοδοχείο του Λονδίνου»...

Με μετρητά πλήρωσε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Πάνος Καμμένος, το ξενοδοχείο στο οποίο διέμενε στο Λονδίνο και όχι με την πιστωτική του κάρτα όπως διαβεβαίωσε στη Βουλή κατά τη διάρκεια της συζήτησης που έγινε τη Δευτέρα.

Η απόδειξη πληρωμής των 2.642 στερλινών με... μετρητά πυροδότησε νέες πολιτικές αντιδράσεις με τον πρόεδρο του Ποταμιού, Σταύρο Θεοδωράκη, να ζητά από τον υπουργό εθνικής Άμυνας να παραιτηθεί άμεσα και αν δεν το πράξει ο ίδιος να παρέμβει ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας.

Στην απόδειξη, ως διεύθυνση δεν φαίνεται αυτή του σπιτιού ή του πολιτικού γραφείου του υπουργού Άμυνας, αλλά η διεύθυνση του Υπουργείου.

Συγκεκριμένα ο επικεφαλής του Ποταμιού σε ανάρτηση του στο Twitter σημείωσε:

Ο λογαριασμός των ΤσιπροΚαμμένων...

Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα απ’ όσες μπήκαν σε μνημόνια η οποία δεν βγήκε ακόμη. Ούτε προβλέπεται στον ορατό ορίζοντα να βγει, αφού ατύπως η κυβέρνηση με τα μέτρα που έχει ψηφίσει για το 2018 και το 2019 αλλά και τα πρωτογενή πλεονάσματα ύψους 3,5% μέχρι το 2022 και 2% στη συνέχεια, για απροσδιόριστο διάστημα έχει εγκλωβίσει τη χώρα σε ένα διαρκές και ατελέσφορο μνημόνιο...

Η Ελλάδα δεν βγήκε από τα μνημόνια επειδή οι προηγούμενες κυβερνήσεις ήταν δειλές στην υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων που χρειάζεται η χώρα. Η παρούσα κυβέρνηση της "παλαβής” αριστεράς και δεξιάς τερμάτισε αυτό το αδιέξοδο ανταλλάσσοντας με τους δανειστές μεταρρυθμίσεις με φόρους.

Οι δανειστές για τους δικούς τους λόγους που έχουν να κάνουν με την αστάθεια στην Ευρωζώνη και την Ε.Ε.καθώς και τις πιέσεις της προσφυγικής κρίσης αποφεύγουν να βάλουν σε δοκιμασία την ελληνική σταθερότητα και κλωτσάνε το τενεκεδάκι της ελληνικής κρίσης παρακάτω. Δηλαδή παρατείνουν το πρόβλημα...

Μπορεί να φύγει ο ΣΥΡΙΖΑ με τον σταυρό στο χέρι;

Θα ήθελα να θέσω στον αναγνώστη το εξής ερώτημα: προτιμά να πέσει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, επειδή 4 βουλευτές της συμπολίτευσης  την  καταψηφίσουν  και στην συνέχεια ενταχθούν στα ψηφοδέλτια της Νέας Δημοκρατίας ή να συνεχίσει να κυβερνά ο ΣΥΡΙΖΑ για άλλα δύο χρόνια;

Σίγουρα ζόρικο το ερώτημα και σίγουρα ακόμα πιο ζόρικη η απάντηση του. Ένας πολιτικός σχολιαστής έχει την πολυτέλεια να το προσεγγίσει με το ανώδυνο «ναι μεν, αλλά..» Να στρογγυλεύσει τις γωνίες και τελικά να ξεχάσει να απαντήσει. Ενας πολιτικός όμως δεν έχει αυτήν την πολυτέλεια.

Οφείλει να πάρει θέση, που μεταφράζεται σε πολιτική απόφαση και συμπεριφορά. Κάθε φορά ο πολιτικός καλείται να ιεραρχήσει το μείζον και το έλασσον. Να κοιτάξει την πραγματικότητα στα μάτια και αναλόγως να πράξει.

Μας τέλειωσαν τα νταούλια και πιάσαμε τις ρακές!

«Είναι μεγάλη η χαρά μου κάθε φορά που βρίσκομαι στην Κρήτη», είπε ο κ. Τσίπρας την περασμένη εβδομάδα, κατά την ομιλία του στο Περιφερειακό Συνέδριο για την Παραγωγική Ανασυγκρότηση, στο Ηράκλειο, στις 21 Σεπτεμβρίου.

Αμ πώς; Δεν είναι; Μετά τη Θεσσαλονίκη, για τον κ. Τσίπρα η Κρήτη αποτελεί τον δεύτερο «συνήθη τόπο των ψεμάτων» - γι’ αυτό προφανώς θυμίζει στους Κρητικούς ότι «η Κρήτη είναι μία ιδιαίτερη περίπτωση»…

Αυτή τη φορά, βέβαια, δεν τους μίλησε για νταούλια και λύρες, αλλά για ένα συνέδριο «ουσιαστικά ουσιαστικό» (έτσι ακριβώς), για παραγωγικές δραστηριότητες, για «δίκαιη ανάπτυξη», «για να κινήσουμε προς τα εμπρός τον τροχό της ιστορίας»,για το (καταραμένο όταν ήταν στην αντιπολίτευση) πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης, για την βιολογική γεωργίας και βιολογική κτηνοτροφία, την στήριξη των νέων αγροτών, στην προώθηση του αγροτουρισμού, την υλοποίηση σημαντικών αρδευτικών έργων, τη διασύνδεση του αγροτικού τομέα με τον τουρισμό, τη δίκαιη τουριστική ανάπτυξη, τη «μάχη για την υγεία», που την δίνει «με μπροστάρηδες δύο Κρητικούς» και άλλα τέτοια (από αυτά που εξόρκιζε όταν ήταν στην αντιπολίτευση).

Και κατέληξε ο κ. Τσίπρας:

Και φοβάμαι το καημένο ...

Προχθές το βραδάκι, στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ, ο εκ των προσκεκλημένων κ. Παπαδημούλης έκανε μια «χειρουργική», θα την αποκαλούσε ο δημοσιογραφικός λυρισμός, ανάλυση του αποτελέσματος των εκλογών στη Γερμανία. Με το περιποιημένο μουστακάκι του, έμβλημα παλαιοαριστερής νηφαλιότητος, απεφάνθη ότι το θεαματικό ποσοστό του Afd οφείλεται στο γεγονός ότι το κόμμα αυτό «εκμεταλλεύθηκε τον φόβο». Σε κάποια μελλοντική πραγματεία, την οποίαν περιμένουμε εναγωνίως όσοι ενδιαφερόμαστε για την τύχη της Ευρώπης, θα μπορούσε να προσθέσει «τον φόβο του μικροαστού», με τη γνήσια περιφρόνηση που αισθάνεται ο σχολιαστής των κλασικών του μαρξισμού απέναντι σε ό,τι δεν εκπροσωπεί το καθαρό προλεταριάτο. Τόσο καθαρό που δεν υπάρχει πια στο πέλαγος του βρώμικου καπιταλισμού. Θα μπορούσε να πει: «Τον φόβο του βλαμμένου για το τέρας που είδε στο Λούνα Παρκ».

Δεν έχεις λόγο Κυριάκο να θέλεις τώρα πια εκλογές!

Οι εκλογές ήταν μία λύση για την χώρα μέχρι την περασμένη Άνοιξη, όταν υπήρχε ακόμη χρόνος για να σωθεί η παρτίδα. Τα πράγματα έχουν πάρει πλέον μία άλλη τροπή! Η χώρα έχει παγιδευτεί στα μνημόνια με την υπογραφή του Αλέξη Τσίπρα. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να πάρει όλο το βάρος της ευθύνης των πράξεών του. Δεν θα προσφερθεί διέξοδος για την πολιτική τους σωτηρία.

Αυτή Κυριάκο είναι μία απόφαση ευθύνης απέναντι στις μελλοντικές γενιές. Δεν θα πρέπει να επιτραπεί στους σφετεριστές της εξουσίας, στους πολιτικούς τυχοδιώκτες της ψεκασμένης Αριστεράς, να δραπετεύσουν από τις ευθύνες τους. Αν τυχόν αυτό συμβεί, τότε θα τους ξαναβρούμε μπροστά μας και θα γκρεμιστεί έτσι οτιδήποτε κτιστεί επί των ημερών σου. Μεγαλύτερη σημασία έχει να καταγραφεί ιστορικά η πολιτική τους ήττα και λιγότερο να έρθεις λίγους μήνες νωρίτερα στην εξουσία.

Εκτός από ψεύτες μας βγήκαν και… ταξιδιάρηδες!

Κοντεύουν είκοσι μέρες από το ναυάγιο του πλοίου και την πρόκληση μεγάλης οικολογικής και οικονομικής καταστροφής.

Ωστόσο η κυβέρνηση δεν έχει ακόμη παραδεχθεί ότι αυτό που συνέβη ήταν μια καταστροφή.

Στο υπουργικό συμβούλιο ο κ. Τσίπρας μίλησε για «επικοινωνιακό οίστρο των μέσων ενημέρωσης».

Ο υπουργός κ. Κουρουμπλής, πρώτα μας είπε να πάμε να κάνουμε μπάνιο και μετά ανακοίνωσε πως… όσο απλωνόταν η κηλίδα, τόσο διευρυνόταν και η σύνθεση του Συντονιστικού Οργάνου.

Ο άλλος, ο οικολόγος, ο κ. Τσιρώνης, μας είπε περίπου ότι τι να κάνουμε, αυτά συμβαίνουν, «την ευθύνη την έχει μία κοινωνία ολόκληρη και μία παγκόσμια οικονομία εξαρτημένη από το πετρέλαιο και ένα σκληρό λόμπι διεθνές, που «αντιστέκεται σθεναρά σε οποιαδήποτε αλλαγή και αυστηροποίηση των κανόνων».