Aναθεώρηση του Συντάγματος: Το δίλημμα της Νέας Δημοκρατίας...

Φαίνεται πως το άρθρο 32 που συνδέει την αδυναμία εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας με προσφυγή στις κάλπες, θα αναθεωρηθεί. Ετσι η επόμενη βουλή, με 151 ψήφους, μπορεί να ορίσει την σχετική διαδικασία, ώστε να αποφεύγονται οι πρόωρες εκλογές εξ αυτού του λόγου.

Συνεπώς, η επόμενη κυβέρνηση θα έχει ορίζοντα τετραετίας και με τις ψήφους των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ. Να υπενθυμίσω πως οι αλλαγές στο άρθρο 32 έλαβαν 224 θετικές ψήφους.

'Ομως η Νέα Δημοκρατία θα βρεθεί την επομένη των εκλογών μπροστά σε ένα δίλημμα, θεσμικό και πολιτικό. Θα επιδιώξει την υπερψήφιση της αναθεώρησης του σχετικού άρθρου και συνεπώς να κηρύξει την αναθεωρητική διαδικασία περαιωθείσα ή να την τορπιλίσει ώστε αυτή να αναλάβει ευθύς αμέσως την νέα, σύμφωνα με τις ιδεολογικές της αρχές;

Να υπενθυμίσω στον αναγνώστη, πως αν έστω και ένα άρθρο αναθεωρηθεί, τότε το Σύνταγμα θεωρεί πως η αναθεώρηση επιτεύχθηκε και η επόμενη μπορεί να ξεκινήσει μετά από πέντε  χρόνια. Αρα όλες οι προτάσεις της Νέας Δημοκρατίας, συμπεριλαμβανομένου και του άρθρου 16 για τα μη κρατικά πανεπιστήμια, μετατίθενται για το 2024.

ΣΥΡΙΖΑ και Σύνταγμα, οντότητες ασύμβατες ...

Σε ένα πολύ επικίνδυνο παιχνίδι του ΣΥΡΙΖΑ για τη Δημοκρατία μπαίνουν τα υπόλοιπα κόμματα, συμμετέχοντας στο κακοστημένο θεατρικό έργο περί αναθεώρησης του Συντάγματος. Κακοστημένο, γιατί η βασική προϋπόθεση για την αναθεώρηση είναι η συναίνεση για μια Δημοκρατία. Δύο έννοιες άγνωστες στον ΣΥΡΙΖΑ. Και το έχει αποδείξει.

Κατά αρχήν, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ανήκει στο λεγόμενο δημοκρατικό τόξο. Δεν πιστεύει στην αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία και δεν το κρύβει σε κάθε ευκαιρία.

Η εμμονή του στον διαχωρισμό της κοινωνίας σε «αδύναμα λαϊκά στρώματα» και σε όλους τους άλλους είναι ένα βασικό δείγμα αντιδημοκρατίας. Επειδή ο ίδιος διατυμπανίζει ότι ως κυβέρνηση δεν είναι υπηρέτης όλου του λαού. Αλλά, μόνο αυτών των στρωμάτων. Τα οποία αδυνατεί να μας δείξει κι όλας. Δεδομένου, ότι ένα μεγάλο μέρος του λαού εμπίπτει σ αυτή την κατηγορία όχι από ταξική προέλευση, αλλά αποκλειστικά εξ αιτίας της οικονομικής πολιτικής που ασκούν οι κυβερνήσεις τα τελευταία 8 χρόνια, με πιο λαοκτόνα αυτήν του ΣΥΡΙΖΑ!

Η Συνταγματική αναθεώρηση και το κατσαπλιάδικο δημοψήφισμα ...

Ένας από τους βασικούς λόγους που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα προσφύγει στις κάλπες εντός του 2018 είναι το γεγονός, πως η μεταμνημονιακή ατζέντα του θέλει χρόνο για να αναπτυχθεί και να επιδράσει θετικά σε ένα μέρος του εκλογικού σώματος.

Εγραψα χθες πως αυτή η ατζέντα συνοψίζεται:

1.Στην αναστολή του μέτρου της μείωσης των συντάξεων, με ή χωρίς την συναίνεση των εταίρων μας.

2.Στις κάθε μορφής παροχές, από την διανομή του υπερπλεονάσματος, σε στοχευμένες κοινωνικές ομάδες. Είναι ηλίου φαεινότερον πως ο Α.Τσίπρας δεν θα παραδώσει γεμάτα ταμεία στην Νέα Δημοκρατία.

3.Την απόπειρα εύρεσης στοιχείων που να αποδεικνύουν πράξεις διαφθοράς των προηγούμενων κυβερνήσεων.

4.Την υποβολή συγκεκριμένων προτάσεων για την αναθεώρηση του Συντάγματος, μια διαδικασία που θα κορυφωθεί με την διενέργεια ψευδεπίγραφου δημοψηφίσματος.

Το Σύνταγμα δεν πρόβλεψε ενδοτικές κυβερνήσεις ...

Το ερώτημα δεν είναι ρητορικό, είναι πολύ σοβαρό. Είναι δυνατόν διεθνείς ή διακρατικές συμφωνίες που παραχωρούν έδαφος, σύμβολα, ελληνική περιουσία και οντότητα, τελεσίδικα, σε άλλες χώρες να αποφασίζονται με την υπογραφή ενός υπουργού ή ενός πρωθυπουργού, χωρίς την έγκριση μιας αυξημένης πλειοψηφίας της Βουλής; Η απάντηση είναι σοκαριστική.

Το Σύνταγμα και οι νόμοι δεν προβλέπουν προστασία των συμφερόντων της χώρας από τους κυβερνήτες της! Δεν διανοήθηκε ο συνταγματικός νομοθέτης, από καταβολής ελληνικού κράτους, ότι μπορεί να υπάρξει υπουργός ή πρωθυπουργός, που θα συμφωνήσει με μια άλλη χώρα ο,τιδήποτε θα βλάψει τελεσίδικα τα συμφέροντα της Ελλάδας.

Αλλά, ακόμα και στις κρίσιμες αποφάσεις, όταν κυβερνήτες προχώρησαν σε αποδοχή συμφωνιών, που άλλαζαν ακόμα και τα σύνορα της χώρας, καλούσαν τη Βουλή να τις εγκρίνει και να τις επικυρώσει αμέσως.

Η μαφία των αντισυνταγματικών νόμων ...

Όπως είναι γνωστό, ο Γ Κατρούγκαλος είναι συνταγματολόγος. Δηλαδή νομικός. Πώς είναι δυνατόν ένας νομικός να φτιάχνει έναν νόμο αντισυνταγματικό σαν τον ασφαλιστικό με τον ΕΦΚΑ; Με εξόφθαλμη την άνιση μεταχείριση πολιτών στα βάρη τους; Είναι κακός νομικός ο υπουργός; Η επαγγελματική του πορεία δεν δείχνει κάτι τέτοιο. Το αντίθετο. Η απάντηση δεν βρίσκεται στον υπουργό. Αλλά, στη γραμμή της κυβέρνησης! Και όχι μόνο στο ασφαλιστικό.

Μια σύντομη ιστορική αναδρομή σε μερικά από τα βασικά νομικά πεπραγμένα της δείχνει το δρόμο.

Στην αρχή ήταν ο νόμος για τις τηλεοπτικές άδειες. Νομικοί και πεπειραμένοι δημοσιογράφοι φώναζαν ότι έχασκε συνταγματικά. Επειδή το σύνταγμα, εκτός των άλλων, στηρίζεται σε μερικές βασικές αρχές. Μεταξύ των οποίων η ίση μεταχείριση. Ο αρμόδιος υπουργός εκώφευσε. Όχι επειδή δεν είχε νομικούς συμβούλους. Αλλά, επειδή δεν είχε δημοκρατική παιδεία. Πίστευε ότι η θέση εξουσίας και οι γνωριμίες με μέλη του δικαστικού σώματος αρκούσαν. Διαψεύστηκε. Πούλησε όμως στους αφελείς από το λαό ότι στρίμωξε τους καναλάρχες σε πέντε δωμάτια 4χ4! Τα οποία, μαζί με τα ανώφελα έξοδα της παρωδίας τα πλήρωσε ο επαναστάτης λαός…

Το Σύνταγμα τους πέφτει όλο και πιο στενό ...

Μετά και τις τελευταίες αποφάσεις του ΣτΕ (που πέφτουν βροχή και καταργούν ως αντισυνταγματικούς διάφορους νόμους αυτής της κυβέρνησης), καταλαβαίνει κανείς γιατί ο κ. Τσίπρας έχει επιλέξει έναν εντελώς εξωθεσμικό και εκτός κοινοβουλίου τρόπο αντισυνταγματικής αναθεώρησης.

Και γιατί, όταν τον Ιούλιο του 2016 παρουσίασε τις προτάσεις του για την αναθεώρηση του Συντάγματος, πίσω από το βήμα διαβάζαμε διάφορες συνθηματικού τύπου και ύποπτων προθέσεων αναφορές σε «Νέο Σύνταγμα», «Νέα Μεταπολίτευση», «Νέα Ελλάδα».

Και για ποιο λόγο μας είπε ότι «ο λαός θα πάρει τη Δημοκρατία στα χέρια του», «για πρώτη φορά η δημοκρατία στην εξουσία» και ότι «αυτή τη φορά η συνταγματική αναθεώρηση δεν θα αφορά μόνο τα κόμματα, τους τεχνοκράτες και τους ειδικούς, αλλά τους ίδιους τους πολίτες» και γι’ αυτό η διαδικασία πρέπει να βγει «έξω από τα στενά όρια του Κοινοβουλίου».

Το Σύνταγμα που χρειαζόμαστε ...

Το Σύνταγμα, αυτό που ονομάζουμε Καταστατικός Χάρτης της χώρας, εξ ορισμού πρέπει να είναι φιλελεύθερο. Κι αυτό διότι τα Συντάγματα δεν φτιάχνονται για να περιγράψουν μόνο τις αρμοδιότητες κάθε εξουσίας. Προέκυψαν ως ανάγκη για τον περιορισμό αυτών των εξουσιών, για την διασφάλιση των δικαιωμάτων των πολιτών.

Υπό την έννοια αυτή είναι πολύ σημαντικό ότι μια ομάδα πολιτών κατέθεσαν στον δημόσιο διάλογο μια ολοκληρωμένη πρόταση για την συνταγματική αναθεώρηση. Προσοχή: δεν κατέθεσαν κάποιες σκόρπιες ιδέες, που έχουμε όλοι μας, αλλά ένα ολόκληρο κείμενο Συντάγματος. Η πρωτοβουλία ήταν του κ. Στέφανου Μάνου και για το εγχείρημα συνεργάστηκαν μαζί με τον κ. Μάνο οι κ.κ. Νίκος Αλιβιζάτος, Παναγής Βουρλούμης, Γιώργος Γεραπετρίτης, Γιάννης Κτιστάκις και Φίλιππος Σπυρόπουλος. Οι ίδιοι δηλώνουν ότι το κείμενο τους προσπαθεί να επιτύχει δύο πράγματα: «αφενός να αιμοδοτήσει την δημοκρατική και κοινοβουλευτική μας παράδοση, καθώς και την παράδοση στο “κοινωνικό κράτος δικαίου”, και αφετέρου να εκσυγχρονίσει τους θεσμούς, αποτολμώντας τομές και δημιουργώντας παράλληλα ένα ασφαλές περιβάλλον για την ανάπτυξη και τις ελευθερίες μας, με αίσθημα εμπιστοσύνης στο κράτος».

Αυτή είναι η απόφαση για τις τηλεοπτικές άδειες που εξευτελίζει τον Παππά...

Δυόμιση μήνες μετά την κρίσιμη συνεδρίαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας δημοσιοποιήθηκε σήμερα η απόφαση για τις τηλεοπτικές άδειες.

Η δημοσιοποίηση της απόφασης που έγινε τυπικά από τον πρόεδρο του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου Νίκου Σακελλαρίου, αφορούσε στις προσφυγές τηλεοπτικών σταθμών  κατά του νόμου της κυβέρνησης 4339 του 2015  και όπως ανακοινώθηκε «εκρίθη ότι αντίκεινται στο σύνταγμα, άρθρο 15, οι διατάξεις του εν λόγω νόμου (4339 του 2015 άρθρο 2 παράγραφος 2) με τις οποίες ανατέθηκαν στον υπουργό οι αρμοδιότητες για τη διαγωνιστική διαδικασία».

Συγκεκριμένα με την απόφαση ακυρώθηκαν:

Έκνομη πολιτεία ...

Αυτές τις μέρες οι δικαστές του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) καλούνται να απαντήσουν σε ένα  βασικό ερώτημα. Και το ερώτημα αυτό είναι αν η δια νόμου κατάργηση του Συντάγματος είναι εφικτή. Ο περιβόητος νόμος Παππά για την επιβολή ενός ολιγοπωλίου ενημέρωσης στην τηλεοπτική αγορά δεν είναι απλά ένας κακός νόμος, είναι ένας νόμος του οποίου η αποδοχή από το ΣτΕ θα σημαίνει ότι η εξουσία της κάθε κυβέρνησης είναι πέρα και πάνω από το σύνταγμα.

Ανήκω στην μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων που αντιπαθώ τα κανάλια και το τι παρουσιάζουν στους τηλεθεατές. Αυτό όμως που αντιπαθώ ακόμα περισσότερο από τα κανάλια, είναι η τυραννία μιας κυβέρνησης η οποία αποκτά το δικαίωμα να δρα ως ο μέγας έκνομος, παράνομα, και με την εξουσία και  δύναμη της κρατικής μηχανής στην διάθεση της. Το έκνομο κράτος είναι ο εγκληματίας που στοχοποιεί θεμελιώδεις αρχές του πολιτεύματος.

Φράσεις κλισέ και «εξωτερικοί εχθροί» ...

Μπορεί να υπογράφει μνημόνια και να παραδίδει τη χώρα στους δανειστές και τα δάνεια των Ελλήνων στα «κοράκια της καταστροφής», πλην όμως ο κ. Τσίπρας συνεχίζει να επαναλαμβάνει τις ίδιες φράσεις-κλισέ που χρησιμοποιούσε από τον καιρό της αντιπολίτευσης ή από την πρώτη «ηρωική περίοδο» της διακυβέρνησής του (λέμε τώρα).

Συνοψίζοντας τις εργασίες του συνεδρίου, δεν έκανε τίποτε άλλο από το να συνοψίσει – και να υπενθυμίσει – τις πιο γνωστές προπαγανδιστικές φράσεις κλισέ που κατά καιρούς έχει χρησιμοποιήσει. Άλλωστε η επανάληψη δεν είναι απλώς μήτηρ της μαθήσεως. Είναι και από τις πιο προσφιλείς και αποδοτικές τακτικές της προπαγάνδας.

Τις φράσεις – κλισέ τις είπε όλες μαζί!

Μνημόνια μετά μουσικής και Σύνταγμα με λαϊκές συνελεύσεις ...

Όταν το πρωί κόβεις συντάξεις και ρίχνεις χημικά στους συνταξιούχους και το βράδυ τραγουδάς πλάι στο πιάνο τη «Δραπετσώνα», όταν δηλαδή επιβάλλεις «μνημόνιο μετά μουσικής», τότε είναι βέβαιο πως είσαι ικανός για όλα.

Ακόμη και για μια αναθεώρηση του Συντάγματος με τη Βουλή σε δεύτερο πλάνο – αν και πρόκειται για μια καθαρά κοινοβουλευτική διαδικασία.

Με τον κ. Τσίπρα και τον κ. Καμμένο πρέπει να είσαι συνεχώς υποψιασμένος.

Άλλα λένε, άλλα εννοούν και άλλα κάνουν.

Και κυρίως, παραπλανούν και παραπληροφορούν.

Γι’ αυτό και όσοι δέχθηκαν να λάβουν μέρος στην περίφημη Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος, πρέπει πια να έχουν ανακαλύψει πως αυτή που ανακοίνωσε μετά φανών και ιαχών ο κ. Τσίπρας δεν είναι η «κανονική» επιτροπή, αλλά κάποια άλλη, που θα αναλάβει τον… «διάλογο με τον λαό» και θα επισκεφθεί τις 13 περιφέρειες για να καταγράψει τις απόψεις των πολιτών!

Σύμφωνα με τον κ. Τσίπρα και την κυβέρνησή του, η αναθεώρηση δεν αφορά μόνο τους ειδικούς ή τους πολιτικούς, αλλά όλους τους πολίτες.

Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ανήκει στο Δημοκρατικό Τόξο...

Ο Νίκος Μουζέλης, πρώην μέλος της Πρωτοβουλίας των 58 και νυν μέλος της Επιτροπής για την αναθεώρηση του Συντάγματος, που όρισε ο Α. Τσίπρας χωρίς την παρουσία έστω και ενός συνταγματολόγου, σε πρόσφατη επιστολή του προς τους πρώην συντρόφους του τονίζει τα ακόλουθα:

«Πιστεύω πως ο ΣΥΡΙΖΑ, παρ’ όλα τα λάθη που έχει κάνει, είναι η μόνη πολιτική δύναμη που μπορεί σε αυτή τη συγκυρία να φέρει εις πέρας το δύσκολο έργο που άρχισε από την στιγμή που ο πρωθυπουργός αποφάσισε να ακολουθήσει τον ευρωπαϊκό δρόμο». Προσθέτει δε ότι «η δαιμονοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ, κυρίως η εσφαλμένη ιδέα πως το κόμμα έχει σαν στόχο την κατάλυση του δημοκρατικού πολιτεύματος, είναι λάθος. Για παράδειγμα, η ιδέα πως ο ΣΥΡΙΖΑ έχει σαν στόχο να καταστεί μόνιμα το κυρίαρχο κόμμα δημιουργώντας ένα αυταρχικό καθεστώς τύπου Πούτιν ή Ερντογάν είναι λανθασμένη». Και ακόμα χαρακτηρίζει την Επιτροπή Διαλόγου για την αναθεώρηση του Συντάγματος «μια κίνηση εκδημοκρατισμού του πολιτεύματος» και θεωρεί καθήκον του τη συμμετοχή του σε αυτή.

Δημοκρατία σε εκδοχή ριάλιτι !!!

Πόσες υπογραφές χρειάζονται για δημοψήφισμα επί εθνικών θεμάτων; Μισό εκατομμύριο. Η Χρυσή Αυγή μπορεί να ζητάει ένα το μήνα. Και, μεταξύ μας, δεν μπορεί να μαζέψει η Εκκλησία ένα εκατομμύριο υπογραφές για να θέσει σε δημοψήφισμα το σύμφωνο συμβίωσης; Για πλάκα...

Η Διακήρυξη της αμερικανικής ανεξαρτησίας είναι το πρώτο –ίσως και μοναδικό- καταστατικό κείμενο που προσδίδει συνταγματική διάσταση στην επιδίωξη της ανθρώπινης ευτυχίας. Δεν μπορείς, βέβαια, να περιγράψεις αντικειμενικά την ευτυχία –η ζωή μας θα ήταν βαρετή αν συμφωνούσαμε όλοι στην έννοια της ευτυχίας και της ηδονής. Όμως Δευτέρα βράδυ, στο προαύλιο της Βουλής, μπορούσες να συναντήσεις εκατοντάδες ευτυχισμένους ανθρώπους να συζητούν περί Συντάγματος.