Ιταλία: Η Αριστερά δεν μένει πια εκεί ...

Από τις τελευταίες ιταλικές εκλογές (Μάρτιος 2018) σχηματίζει κανείς την εντύπωση πως το Κομουνιστικό Κόμμα Ιταλίας (PCI/KKI) έχει τεθεί εκτός νόμου. Πως έχει άγνωστο τόπο διαμονής η Αριστερά στην Ιταλία και ενδεχομένως να είναι τελείως άστεγη, γιατί δεν δέχεται κανείς- στην οικτρή κατάσταση που βρίσκεται-να την φιλοξενήσει. Επιπλέον, δεν φρόντισε να αφήσει μια «forward address» ώστε να την βρει κάποιος αν τυχόν το θελήσει. Το άσχημο όμως είναι ότι δε δίνει καν σημεία ζωής και όλοι υποπτεύονται το χειρότερο: ότι μας έχει αφήσει χρόνους. Άλλωστε τι να υποθέσει κανείς, όταν η Αριστερά έχει εξαφανιστεί από το ιταλικό κοινοβούλιο, από το 2008 κιόλας και μετά έχουν απομείνει μόνο κάτι κομμάτια και θρύψαλά της που συγκεντρώνουν ποσοστά τα οποία απαγορεύουν ρητά την είσοδό τους στη Βουλή.

Και δεν είναι μόνο η Ιταλία αλλά και η Γαλλία, χώρα με ένα κομουνιστικό κόμμα που έχει ιστορικό παρελθόν με αντιστασιακές περγαμηνές (οι Μακί) και τώρα είναι ανύπαρκτο. Και οι δύο προαναφερθείσες χώρες από την εποχή της έναρξης του Ψυχρού Πολέμου έκαναν έντονα αισθητή την παρουσία τους στην πολιτική σκηνή και υπήρξαν-ως ένα βαθμό- αντίβαρο στην ψυχροπολεμική αντικομουνιστική υστερία που εγκαινίασε ο πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν και συμμετείχε σε αυτήν σχεδόν όλη η Δυτική Ευρώπη

«Η Κόκκινη Μπολόνια»

Οι ΜΚΟ που καταστρέφουν την Ελλάδα ...

Στην Ιταλία είχε παρατηρηθεί ένα μάλλον αξιοπερίεργο φαινόμενο. Από έρευνες των Αρχών βρέθηκε ότι οι λεγόμενες ανθρωπιστικές οργανώσεις έπαιξαν τον καθοριστικό ρόλο σε αυτό που ονομάζουμε μεταναστευτικές ροές. Συγκεκριμένα το 2017, όταν 181.436 λαθρομετανάστες εισέβαλαν στην Ιταλία προερχόμενοι από το Λιβυκό Πέλαγος και οι 181.436 ήταν «διασωθέντες» των «ανθρωπιστικών» ΜΚΟ.

Ο τρόπος διάσωσης είναι το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της υπόθεσης. Τα σκάφη-βάρκες με τους λαθρομετανάστες βγαίνουν λίγο έξω από τα 12 μίλια των χωρικών υδάτων της Λιβύης. Μόλις συμβεί αυτό, εμφανίζονται οι φιλανθρωπικές ΜΚΟ με τα δικά τους πλοία και «διασώζουν» τους λαθρομετανάστες μεταφέροντάς τους τα υπόλοιπα 290 μίλια ως τη Σικελία. Δεν χρειάζεται να είσαι ο Σέρλοκ Χολμς για να καταλάβεις ότι έχει στηθεί ένας μηχανισμός διακίνησης λαθρομεταναστών με μια γενναία «χορηγία» του φορολογουμένου. Οι γερμανικές ΜΚΟ είχαν τη δυναμικότερη παρουσία με έξι πλοία με μηνιαίο κόστος 375.000 ευρώ και ετήσιο κόστος κάπου 4.500.000 ευρώ.

Μουδιασμένη «Γιορτή της Δημοκρατίας»...

Στις 2 Ιουνίου η Ιταλία έχει εθνική γιορτή. Γιορτάζει την «Ημέρα της Δημοκρατίας», τη μέρα δηλαδή της εγκαθίδρυσης της αβασίλευτης Δημοκρατίας. «Festa della Repubblica», σε ανάμνηση του δημοψηφίσματος της 2ας Ιουνίου του 1946. Η πρώτη φορά που γιορτάστηκε ήταν το 1948 και από τότε, κάθε χρόνο, στην περιοχή του Κολοσσαίου πραγματοποιείται μεγάλη στρατιωτική παρέλαση, πολλές φορές και με τη συμμετοχή αγημάτων από συμμαχικές χώρες – ανάμεσά τους και τσολιάδες από την Ελλάδα.

Εβδομήντα χρόνια μετά, είναι η πρώτη φορά που η χώρα – αν και συνηθισμένη σε πολιτικές κρίσεις, με 64 κυβερνήσεις από το 1946 – θα ζήσει μουδιασμένη την ημέρα αυτής της εθνικής γιορτής.

Άρχισαν τα όργανα...

Πιο εύκολα μπορώ να πάρω διαζύγιο από τη γυναίκα μου παρά να απολύσω τη γραμματέα μου, έλεγε πριν μερικά χρόνια ο πρόεδρος των βιομηχάνων στην Ιταλία σε μια προσπάθεια να καταδείξει τις δυσκαμψίες που υπάρχουν στην αγορά εργασίας της γείτονος και την ανάγκη μεταρρυθμίσεων...

Οι "δυσκαμψίες” της ιταλικής οικονομίας κατά ένα σημαντικό μέρος οφείλονται και σε παραδοσιακές δομές μιας κοινωνίας που παραμένει βαθιά καθολική και έχει να ανταγωνιστεί τις οικονομίες των προτεσταντών. Στην περίπτωση της Ελλάδας τα βάρη της ορθόδοξης παράδοσης είναι μεγαλύτερα.

Πορευόμαστε σαν ένα καράβι χωρίς πυξίδα ...

Είχε πει το 1991 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής: «Ζούμε σε μια εποχή κατά την οποία η ανθρωπότης περνά μια βαθιά και πολύμορφη κρίση. Κρίση πολιτική, κρίση οικονομική και προπαντός κρίση αξιών. Διανύει μια μεταβατική περίοδο που τη χαρακτηρίζει καθολική και έντονη ανησυχία. Ανησυχία που εκδηλώνεται υπό διάφορες μορφές: από το άγχος μέχρι και τη βία. Γιατί ο άνθρωπος της εποχής μας θέλει να απομακρυνθεί από έναν τρόπο ζωής και αναζητεί καινούργιο. Δυσπιστεί προς τους υφιστάμενους θεσμούς και αναζητεί καινούργιους. Τέλος, αναζητεί καινούργιες αξίες για να στηριχθεί, χωρίς όμως να μπορεί να προσδιορίσει τη μορφή και το περιεχόμενό τους. Πορεύεται, με άλλα λόγια, σαν καράβι που έχασε την πυξίδα του. Η αγωνιώδης αυτή αναζήτηση αποτελεί αυτή καθεαυτήν μια εκρηκτική δύναμη που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Αν κατά τα προσεχή χρόνια υπάρξει πολιτική και πνευματική ηγεσία ικανή να τη χειραγωγήσει, μπορεί η δύναμη αυτή να αποβεί δημιουργική. Αν όχι, μπορεί με τις αντιφάσεις που τη χαρακτηρίζουν να διευρύνει το χάος».

Πρόκειται για τη γεμάτη σοφία και ρεαλισμό αποτύπωση της εν πορεία εποχής μας από τον αείμνηστο πρόεδρο, η οποία δυστυχώς τείνει να επαληθευτεί στην απαισιόδοξη εκδοχή της. Τη θυμήθηκα με την ευκαιρία της επιμνημόσυνης δέησης που εψάλη στον τάφο του με τη συμπλήρωση 20 χρόνων από τον θάνατό του.

Μήπως και οι Ιταλοί χρειάζονται τον Βαρουφάκη τους;

Η κρίση στην Ιταλία είναι αποκλειστικά πολιτική, καθώς ο πρόεδρος της ιταλικής Δημοκρατίας κινήθηκε μέσα στα όρια του Συντάγματος της χώρας του. Συνεπώς, δεν υπάρχει θεσμική κρίση.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι, αν στο όνομα της προστασίας της Δημοκρατίας και των αποταμιεύσεων των πολιτών, μπορεί να παρακαμφθεί η βούληση μιας κυβέρνησης που μόλις έχει εκλεγεί. Αν ο πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί να ερμηνεύσει και να εκφράσει αυθεντικά το εθνικό συμφέρον όχι μόνον ερήμην, αλλά και εναντίον της νωπής λαϊκής εντολής.

Ανεξαρτήτως των απαντήσεων στα παραπάνω ερωτήματα, το βέβαιον είναι πως η παρέμβαση αυτή του Σ. Ματαρέλα θα ενισχύσει τις αντισυστημικές δυνάμεις στην Ιταλία, με άγνωστα αποτελέσματα. Δηλαδή, αν ξαναγίνουν εκλογές και επικρατήσουν και πάλι τα ίδια πολιτικά κόμμα, και μάλιστα με αυξημένα ποσοστά, τότε ο πρόεδρος της Δημοκρατίας τι θα κάνει; Θα ξαναθέσει βέτο;

Άρχισαν τα όργανα και στην Ιταλία ...

Όταν ανοίγει ο ασκός του Αιόλου, όλα μπορούν να συμβούν.

Μετά την Ισπανία στον χορό των ανεξαρτητοποιήσεων μπήκαν και οι Ιταλοί. Τα όργανα χτυπούν τώρα σε Βενετία και Μιλάνο.

Για τις 22 Οκτωβρίου έχει προγραμματιστεί συμβουλευτικό δημοψήφισμα στις περιφέρειες Βένετο και Λομβαρδία.

Ως γνωστόν, οι περιφερειάρχες των δύο αυτών περιοχών ανήκουν στην Λέγκα του Βορρά.

Προς το παρόν δεν τίθεται θέμα καταλανικού τύπου (αν και σε επίπεδο διακηρύξεων έχει επανειλημμένα τεθεί), αλλά οι πολίτες θα κληθούν να απαντήσουν αν επιθυμούν να αυξηθούν (στο πλαίσιο μιας αυτονομίας που θα σέβεται την εθνική ενότητα της Ιταλίας), οι αρμοδιότητες των δυο περιφερειών σε τομείς όπως είναι ο πολιτισμός, η παιδεία, η αστική και η ποινική δικαιοσύνη.

Είναι προφανές ότι πρόκειται για ένα πρώτο βήμα, ωστόσο προς το παρόν – και με νωπά τα προβλήματα στην Ισπανία – δεν συμφωνούν μεταξύ τους ούτε οι ακραίοι.

«Μετα-αλήθεια»: Η λέξη της χρονιάς ως περιτύλιγμα του ψεύδους ...

Το γεγονός πέρασε εντελώς απαρατήρητο: Πρόσφατα, το βρετανικό λεξικό της Οξφόρδης επέλεξε τον νεολογισμό «post-truth» (μετα-αλήθεια) ως τη λέξη της χρονιάς!

Πρόκειται για τη λέξη που περιγράφει την ιδιάζουσα κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι άνθρωποι όταν λαμβάνουν αποφάσεις με βάση το θυμικό και διάφορες (εμφυτευμένες) προσωπικές απόψεις, οπότε τα γεγονότα και οι αντικειμενικές συνθήκες μετρούν λιγότερο από το συναίσθημα (που τελικά κυριαρχεί).

Ο Ρέντσι δεν παίζει πλέον με τους δημοσίους υπαλλήλους...

Αν μάθαινε κάτι από τον Ρέντσι καλά θα ήταν... 

Σκληρότερα μέτρα κατά των δημοσίων υπαλλήλων αποφάσισε να λάβει η ιταλική κυβέρνηση που απουσιάζουν χωρίς βάσιμη αιτία από τον χώρο εργασίας τους.

Όταν διαπιστώνεται η αδικαιολόγητη απουσία τους θα τίθενται αυτόματα σε διαθεσιμότητα, ενώ μέσα σε ένα μήνα, σύμφωνα με τα νέα αυτά μέτρα, θα μπορούν να απολύονται.

«Μέχρι τώρα, για την απόλυση ενός οκνηρού δημόσιου υπάλληλου χρειάζονται τουλάχιστον 100 ημέρες, ενώ στο εξής δεν θα ξεπερνούν τις 30», αναφέρει χαρακτηριστικά η εφημερίδα Corriere dela Sera.

Το παράδειγμα Ρέντσι και πώς ο Ιταλός πρωθυπουργός έχασε τους βουλευτές του...

Η Ιταλία είναι χώρα που έχει συνηθίσει τις κυβερνητικές κρίσεις – στη διάρκεια των οποίων πάντως συνεχίζει να λειτουργεί.

Παρ’ όλα αυτά, η κυβέρνηση Ρέντσι βρίσκεται εδώ και καιρό σε δυσχερή θέση, που προκλήθηκε από τη δυαρχία.

Ο Ματτέο Ρέντσι δεν είναι βουλευτής, αλλά είναι πρωθυπουργός. Αυτό, σε πρώτη φάση δεν δημιουργεί προβλήματα, καθώς σε όλον τον κόσμο μπορεί να υπάρξει εξωκοινοβουλευτικός πρωθυπουργός, ο οποίος – σε αντίθεση με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης – έχει τη θέση του στο κοινοβούλιο, την πρώτη θέση στα υπουργικά έδρανα.

Παρά το γεγονός, όμως, ότι στην αρχή – και χάρη στη μεγάλη δημοφιλία του Ρέντσι – τα πράγματα έμοιαζαν ειδυλλιακά, όλα άλλαξαν όταν ο Ιταλός πρωθυπουργός χρειάστηκε να πάρει κρίσιμες αποφάσεις, με τις οποίες διαφωνούσαν οι βουλευτές του κόμματός του.

Να τα βλέπουν οι δικοί μας...

Ιταλία: Προς πώληση ταχυδρομεία και σιδηρόδρομοι...

Τη μερική ιδιωτικοποίηση των Ιταλικών Ταχυδρομείων (Poste Italiane) και το 2016 των Ιταλικών Σιδηροδρόμων (Ferrovie dello Stato) προωθεί η Ρώμη, προσβλέποντας ότι από τα έσοδα της αξιοποίησης της κρατικής περιουσίας θα μειώσει το δημόσιο χρέος της χώρας.

Ο Ματέο Ρέντσι κάνει "Ρόμπα" Τσίπρα και την πολιτική του ...

«Δηλητηριώδη» βέλη κατά του πρωθυπουργού εκτοξεύει ο Ιταλός ομόλογός του, Ματέο Ρέντσι σε συνέντευξή του στην Corriere Della Sera.

Σε ερώτηση σχετικά με την χθεσινή δήλωση του προέδρου των Ιταλών βιομηχάνων Τζόρτζιο Σκουίντσι ότι «είναι αποκαρδιωτικό το ότι η Ιταλία δεν καλείται, πλέον, σε σημαντικές ευρωπαϊκές συναντήσεις για την Ελλάδα», ο κ. Ρέντσι απαντά:«Σέβομαι την θέση του, αλλά στις διασκέψεις αυτές εγώ δεν πάω.

Δεν είναι θέμα πρόσκλησης, από την στιγμή που ο Τσίπρας μου ζήτησε επανειλημμένα να συμμετάσχω. Μόνον που εμείς χαρακτηριζόμαστε από μια κουλτούρα ευρωπαϊσμού βάσει της οποίας τα προβλήματα αντιμετωπίζονται στις έδρες των θεσμών, όχι μπροστά από τζάκια. Ο Αλέξης εμπιστεύθηκε τη Μέρκελ και όσοι παρακολούθησαν την προεκλογική του εκστρατεία, τείνουν να χαμογελούν, δεδομένων των όσων έλεγε τότε. Αλλά αν είναι αυτό που επιθυμεί η Ελλάδα, εντάξει. Μόνον που η Ιταλία συμμετέχει σε θεσμικές συνόδους, όχι στις άτυπες».

Πολύ μικρή η Λαμπεντούζα για να χωρέσει τα ψέματα του ΣΥΡΙΖΑ...

Δεν της έφταναν της κυβέρνησης οι εγχώριες αφορμές για ασκήσεις προπαγάνδας, τώρα απλώνει τα (προπαγανδιστικά) πλοκάμια της και εκτός συνόρων, προσπαθώντας να αξιοποιήσει επικοινωνιακά την τελευταία τραγωδία στη Λαμπεντούζα της Ιταλίας.

Διαπιστώνοντας ότι το πρωτοφανές κύμα εισροής μεταναστών στην Ελλάδα μετά τις εκλογές της 25η Ιανουαρίου έχει προκαλέσει σοβαρό πλήγμα στην κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου, προσπαθούν τώρα να μας πουν ότι κακώς τους αποδόθηκαν ευθύνες και πως… να συμβαίνουν και εις Ιταλία.

Ο κ. Τσίπρας «ανέβασε» το θέμα του τελευταίου πολύνεκρου ναυαγίου με δήλωση-έκκληση στην ΕΕ και επικοινώνησε με τον Ιταλό πρωθυπουργό Ρέντσι.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος εξέδωσε ανακοίνωση για να μας πει ότι «η νέα τραγωδία στη Λαμπεντούζα εκθέτει ανεπανόρθωτα τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης που διατύπωσαν τον απαράδεκτο ισχυρισμό ότι υπεύθυνη για το προσφυγικό κύμα είναι η ελληνική κυβέρνηση».

Το μεγάλο ψέμα της κυβέρνησης για τους λαθρομετανάστες...

Το τελευταίο μεγάλο ψέμα που θέλει να περάσει η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι ότι ο τριπλασιασμός των λαθρομεταναστών που παρατηρείται τις τελευταίες εβδομάδες οφείλεται σε μια μεγάλη αλλαγή της μεταναστευτικής ροής που κτυπά όλη την Ευρώπη. Αυτή είναι μια μισή αλήθεια που σκοπό έχει αποκρύψει τις συνέπειες των ανοιχτών συνόρων που εφαρμόζει η κυβέρνηση.

Είναι αλήθεια ότι η κατάσταση στην Ιταλία και την Μάλτα χειροτερεύει. Εκεί δέχονται λαθρομετανάστες και πρόσφυγες από την Λιβύη και άλλες περιοχές που βρίσκονται κοντά σ’ αυτές τις χώρες. Εμείς αντίθετα δεχόμαστε άτομα από την Μέση Ανατολή και Ασία.

Την ώρα που ο Ανδρέας Τσίπρας ετοιμάζεται να κρατικοποιήσει τα πάντα...

Ποσό ύψους 10 δισ. ευρώ ευελπιστεί να συγκεντρώσει η Ιταλική κυβέρνηση μέσα στο 2015 εάν επιτύχει  να προχωρήσει με μια σειρά ιδιωτικοποιήσεων.
Οι επιλογές είναι τρεις, σύμφωνα  με δηλώσεις του υπουργού Οικονομίας της χώρας Πιερ Κάρλο Πάντοαν, στην εφημερίδα Il Messaggero.
Πρόκειται για τα ιταλικά Ταχυδρομεία, η εταιρεία Enav, που διαχειρίζεται τον έλεγχο εναέριας κυκλοφορίας, και η ιταλική δημόσια επιχείρηση σιδηροδρόμων FS.

Λαϊκισμός : Η ασθένεια που εξαπλώνεται...

Ο Μπέπε Γκρίλο χαιρετά το Ευρώ (όπως ξέρει καλά...) 

Όλο και πιο ανησυχητική γίνεται η κατάσταση στην Ιταλία, καθώς το ξενοφοβικό κόμμα της Λέγκας του Βορρά και το Κίνημα Πέντε Αστέρων τραβούν ο ένας το σχοινί και ο άλλος το κορδόνι.

Η Λέγκα ανακοίνωσε ότι τάσσεται υπέρ της αναθεώρησης όλων των ιδρυτικών συνθηκών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το Κίνημα Πέντε Αστέρων έχει ανακοινώσει ότι θα συγκεντρώσει υπογραφές, με στόχο τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την έξοδο της Ιταλίας από την ευρωζώνη.

Με επικεφαλής τον Ματτέο Σαλβίνι και τον Μπέπε Γκρίλο, έχουν βάλει σκοπό της ζωής τους να διαλύσουν την ΕΕ και, πάντως, να βγάλουν την Ιταλία από το ευρώ.

Ο πρώτος, υποστηρίζει ότι το σύνολο των ευρωπαϊκών θεσμών είναι «εσφαλμένο».

Ανεγκέφαλοι υπάρχουν και στην Ιταλία...

Υπέρ  της αναθεώρησης όλων των ιδρυτικών συνθηκών της Ευρωπαϊκής Ένωσης τάσσεται το ξενοφοβικό κόμμα της Λέγκας του Βορρά, όπως ανακοίνωσε την Τετάρτη, ενώ το Κίνημα Πέντε Αστέρων (Μ5S) αναμένεται να συγκεντρώσει υπογραφές, με στόχο τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την έξοδο της Ιταλίας από την Ευρωζώνη.
«Εάν ήμασταν κυβέρνηση, θα ζητούσα την αναθεώρηση όλων των ευρωπαϊκών συνθηκών, την πλήρη αναθεώρηση όλων των συνθηκών» δήλωσε ο Ματέο Σαλβίνι, ο ηγέτης της Λέγκας του Βορρά, κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε στη Ρώμη ενώπιον ξένων δημοσιογράφων.
Το σύνολο του συστήματος των ευρωπαϊκών θεσμών είναι «εσφαλμένο» επέμεινε ο 41χρονος Σαλβίνι.

Το τέλος της αυταπάτης...

Εδώ και αρκετούς μήνες, η Ιταλία δίνει μια άνευ προηγουμένου μάχη για να αντέξει χωρίς να μπει σε μνημόνιο.

Ο ίδιος ο (αριστερός) πρωθυπουργός της χώρας Ματτέο Ρέντσι, είχε εγκαίρως προειδοποιήσει πως «αν δεν τις κάνουμε μόνοι μας τις μεταρρυθμίσεις, θα τις κάνουν οι Βρυξέλλες και οι τεχνοκράτες».

Την προηγούμενη εβδομάδα, έφερε στη Γερουσία το νομοσχέδιο για τις εργασιακές σχέσεις και ζήτησε να υπερψηφιστεί, συνδέοντας την συγκεκριμένη ψηφοφορία με παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνησή του.

Στις 3 Δεκεμβρίου, το νομοσχέδιο έλαβε 166 ψήφους υπέρ και 112 κατά.

Αθήνα και Λευκωσία άνοιξαν τον δρόμο...

Οι προχθεσινές δηλώσεις Ρέντσι, κατά την κοινή συνέντευξη Τύπου που δόθηκε στη Ρώμη στο πλαίσιο της επίσκεψης του Αιγύπτιου Προέδρου Σίσι στην Ιταλία (και της πρώτης ευρωπαϊκής περιοδείας του μετά την εκλογή του, τον περασμένο Μάιο, με το 96% των ψήφων), αποδεικνύει πόσο μπροστά βρέθηκε η Ελλάδα στην οικοδόμηση των στρατηγικών συμμαχιών της στην περιοχή.

Αποδεικνύουν επίσης πόσο δίκιο είχαν Αθήνα και Λευκωσία, Σαμαράς και Αναστασιάδης, όταν κατά την πρόσφατη επίσκεψή τους στο Κάιρο δεσμεύτηκαν να γίνουν οι «πρεσβευτές» της Αιγύπτου στην Ευρώπη, βοηθώντας την αιγυπτιακή ηγεσία να ξεπεράσει τα προβλήματά της με τις Βρυξέλλες.

Λαθρομετανάστευση : Έφτασε η ώρα ...

Ας αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας...

Την 1η Νοεμβρίου ξεκίνησε η ευρωπαϊκή επιχείρηση με την ονομασία «Τρίτων» για τη φύλαξη των θαλασσίων συνόρων στη Μεσόγειο, όπου, ως γνωστόν, η κατάσταση είναι δραματική.

Παράλληλα, η Ιταλία ανακοίνωσε ότι ολοκληρώθηκε η δική της επιχείρηση «Mare Nostrum» και πλέον θα δρα στο πλαίσιο της Frontex και της νέας ευρωπαϊκής επιχείρησης.

Η «Τρίτων» θα κοστίζει 2,9 εκ. ευρώ μηνιαίως, το κόστος έχουν αναλάβει 21 κράτη-μέλη και απασχολεί 65 άτομα, ενώ επιχειρούν 4 αεροσκάφη, ένα ελικόπτερο, 4 θαλάσσια πλοία, ένα παράκτιο περιπολικό σκάφος και δύο παράκτια περιπολικά σκάφη.