ΣΥΡΙΖΑ: Υπάρχουν πολλοί Έλληνες στην Ελλάδα ...

Η καθημερινότητα πολλές φορές σε κάνει να παραβλέπεις προβλήματα που είναι μπροστά στα μάτια σου, κι έτσι είναι σχεδόν αδύνατον να συνειδητοποιήσεις την ύπαρξή τους. Για τον ΣΥΡΙΖΑ ένα από αυτά τα μεγάλα προβλήματα είναι ότι υπάρχουν πολλοί Ελληνες στην Ελλάδα. Είναι ένα πρόβλημα που ταλαιπωρεί τον τόπο, ειδικά τα τελευταία 200 χρόνια.

Οπως όλοι γνωρίζουμε, το κακό άρχισε το 1821, όταν ένα μάτσο γκιαούρηδες αποφάσισαν να απελευθερωθούν από μια πολυεθνική και πολυπολιτισμική αυτοκρατορία. Η ιδέα να δημιουργήσουν το δικό τους κράτος, όπου πρώτα από όλα θα έχουν την ελευθερία να ζουν ως Ελληνες, με ένα κράτος διοικούμενο από Ελληνες με βάση τις δικές τους αρχές και αξίες, είναι η πηγή του κακού. Και αυτό το κακό πολλαπλασιάζεται, όταν αυτό το έθνος-κράτος προσπαθεί να οικοδομήσει μια κοινωνία που βασίζεται σε δυτικά πρότυπα, ατομικές ελευθερίες, κράτος υπό συνταγματικούς περιορισμούς, ατομική ιδιοκτησία, διαχωρισμό των εξουσιών και όλα τα σχετικά.

Πόσο τιμάται ο ανθρωπισμός ...

Εν αρχή ην η ενοχοποίηση των πληθυσμών στα νησιά και στο κέντρο της Αθήνας. Με τον δείκτη της δεξιάς προτεταμένο, οι κήρυκες του ανθρωπισμού επέβαλαν με τα ηθικά ρόπαλά τους τον λόγο της αληθείας. Προς Θεού, Λέσβιοι, Σάμιοι, Χίοι και λοιποί παραμεθόριοι, δείξτε ευρωπαϊκό πολιτισμό. Ηρθε η ώρα να δείξετε πως δεν είστε ξενόφοβοι, ρατσιστές, μισαλλόδοξοι, ισλαμόφοβοι. Ηρθε η ώρα να αποδείξετε πως τα σύνορα της καρδιάς σας και της χώρας σας είναι ανοικτά, έτοιμα να υποδεχθούν τη δυστυχία του κόσμου όλου. Για τη δική σας βλέπουμε αργότερα. Καρποφόρησε η επιχείρηση ενοχοποίησης στην οποία επιδόθηκαν διάφοροι «αλληλέγγυοι», μη κυβερνητικοί και πάνω απ’ όλους κυβερνητικοί της Αριστεράς και της προόδου. Οι κοινωνίες των νησιών έσκυψαν το κεφάλι, ανασκουμπώθηκαν και υπέκυψαν στο πεπρωμένο. Οι «δομές φιλοξενίας» φούσκωναν από ανθρώπινες ζωές, ξεχείλιζαν, οι ίδιοι όμως είχαν τη συνείδησή τους ήσυχη. Οσοι τολμούσαν να αντιδράσουν ήσαν ακροδεξιοί, φασίζοντες, κακοί άνθρωποι. Τα υπόλοιπα τα είχαν αναλάβει οι «αλληλέγγυοι» σε ρόλο ηθικής αστυνομίας και οι ΜΚΟ σε ρόλο ταξιδιωτικού γραφείου.

Καλώς ήλθατε στο Ελλαδιστάν ...

Η Βρετανίδα τουρίστρια στη Ζάκυνθο είχε χάσει τον προσανατολισμό της και ζήτησε οδηγίες για να επιστρέψει στο ξενοδοχείο της. Ομως, για κακή της τύχη έπεσε σε Πακιστανό, ο οποίος την οδήγησε «σε παρακείμενο παράπηγμα όπου έμενε με ομοεθνείς, τους οποίους και προφανώς ενημέρωσε τηλεφωνικά, καθόσον, όπως κατήγγειλε η Βρετανίδα, την περίμεναν γυμνοί. Στην προσπάθειά τους να της αφαιρέσουν τα ρούχα και να αποπειραθούν να τη βιάσουν κατάφερε να τους σπρώξει και να φύγει τρέχοντας φτάνοντας στον κεντρικό δρόμο, οπότε βρήκε μπροστά της έναν οδηγό ταξί και του ζήτησε να ειδοποιήσει την Αστυνομία».

Έξω οι εγκληματίες, μέσα οι νοικοκυραίοι ...

Mετά τη δολοφονία του εστιάτορα Μανώλη Οικονόμου στην Υδρα η Αστυνομία προχώρησε στη σύλληψη επτά Γεωργιανών. Στα πολλά παράλογα της υπόθεσης ήταν και το γεγονός ότι «οι αστυνομικοί, όταν συνέλαβαν τους δύο από τους επτά Γεωργιανούς, βρήκαν τα αποφυλακιστήρια στις τσέπες τους...» Οι συγκεκριμένοι ήταν από τους χιλιάδες ευεργετηθέντες εγκληματίες του νόμου Παρασκευόπουλου. Η παραπάνω ιστορία έχει τη σημασία της για να καταλάβουμε το νομικό περιβάλλον που αντιμετωπίζει o 88χρονος από τη Γλυφάδα, ο οποίος πυροβόλησε τους επίδοξους ληστές του.

Μέχρι στιγμής γνωρίζουμε ότι ο 88χρονος πυροβόλησε όταν δύο κακοποιά στοιχεία εισέβαλαν στο σπίτι του. Τώρα αντιμετωπίζει τέσσερις διαφορετικές κατηγορίες από το ελληνικό κράτος. Αν η έρευνα επιβεβαιώσει την αρχική εικόνα για το τι συνέβη το πρωί της Τρίτης, τότε θα έχουμε μια τυπική περίπτωση για το πώς το κράτος αντιμετωπίζει τον πολίτη που μόνο σκοπό έχει να προστατέψει τη ζωή και την περιουσία του.