Ο Γιάνης, η επιχείρηση «κότα» και ο Κίσινγκερ των Βαλκανίων ...

Είπαν ότι ο Νίκος Κοτζιάς είναι ο Βαρουφάκης του υπουργείου Εξωτερικών. Λάθος σύντροφοι! Τόσες αφισοκολλήσεις, τόσα τιτιβίσματα και δεν έχετε ακόμη καταλάβει το μεγαλειώδες σχέδιο: Ο Γιάνης Βαρουφάκης ήταν ο Νίκος Κοτζιάς του υπουργείου Οικονομικών. Ο Γιάνης θυσιάστηκε για να επιβιώσει μέχρι το τέλος το πρωτότυπο, ο Νίκος. Τώρα όλα έρχονται στο φως. Τρέμε Βλαδίμηρε! Προσκύνα Ρετζέπ!

Μην είδατε τον Λαβρόφ! Πανικός στου Μαξίμου ...

Ενός κακού, μύρια έπονται. Αυτό έγινε και στην περίπτωση της συμφωνίας των Πρεσπών. Όλοι, νομίζω, θυμούμαστε πώς ξεκίνησε η υπόθεση του Σκοπιανού. Με πονηρές διαρροές στην αρχή, με πιο μεθοδικές κινήσεις στην συνέχεια, άρχισε να διαφαίνεται η πρόθεση της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να επιλύσει αυτό το χρονίζον πρόβλημα.

Είναι αλήθεια πως οι περισσότεροι πιστέψαμε πως επρόκειτο για μια κίνηση αποπροσανατολισμού από τα τρέχοντα προβλήματα της καθημερινότητας του Ελληνα πολίτη. Διαψευστήκαμε.

Ο Τσίπρας με τον Κοτζιά—όπως αποδεικνύεται εκ του αποτελέσματος—επεδίωκαν και πέτυχαν αυτό που οι προηγούμενοι δεν ήθελαν ή δεν μπορούσαν να κάνουν. Τα κίνητρα των Τσίπρα-Κοτζιά, τα έχουμε επισημάνει. Το κυριότερο ήταν η προσπάθεια τους να διασπάσουν την Νέα Δημοκρατία. Οταν απέτυχαν έπρεπε να βαδίσουν μέχρι τέλους τον δρόμο που αυτοί μόνοι τους επέλεξαν.

Το αίσθημα του κόσμου είναι να «φύγετε» ...

«Είναι ένα αντι-ΣΥΡΙΖΑ ρεύμα που υπάρχει έντονο στην κοινωνία, αν αυτό δεν σπάσει ο ΣΥΡΙΖΑ θα βρεθεί σε δύσκολη θέση....θα έπρεπε να είναι το πρώτο του μέλημα να σπάσει το παγιωμένο σε μεγάλο βαθμό αίσθημα του «φύγετε».

Αυτά δεν τα λέει κάποιος Νεοδημοκράτης βουλευτής ή σχολιαστής ούτε κάποιος φανατικός αντι-Συριζαίος. Τα λέει ο Η. Νικολακόπουλος σε συνέντευξη του στην εφημερίδα «Εποχή» που πρόσκειται στον ΣΥΡΙΖΑ. Τι προκύπτει από αυτήν την διαπίστωση;

Προκύπτει πως λίγους μήνες πριν από τις εκλογές η κοινή αίσθηση είναι πως ο ΣΥΡΙΖΑ φεύγει και η Νέα Δημοκρατία έρχεται. Αυτό απαιτεί η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών. Άλλωστε, έτσι λειτουργούν οι δημοκρατίες. Μέσα από τις εκλογές εναλλάσσονται τα κόμματα στην εξουσία. Καθεστώτα και μονοκομματικές καταστάσεις εγκαθιδρύονται με εξωθεσμικές –αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις.

Δυνάστες του λαού τα ΜΜΜ...

Σε απόγνωση βρίσκονται τους τελευταίους μήνες, μετά και τις εξαγγελθείσες για την επόμενη εβδομάδα απεργίες, οι επιβάτες των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς της Αθήνας, αφού δεν μπορούν να πληρώσουν ταξί και χάνονται εκατομμύρια εργατοώρες εξαιτίας της καταιγίδας απεργιών και στάσεων εργασίας.

Επί 15 χρόνια, όπως καταγγέλλουν στην εφημερίδα άνθρωποι που χρησιμοποιούν τις αστικές συγκοινωνίες, χάθηκαν τεράστια ποσά, αφού οι λαθρεπιβάτες στο μετρό είναι η σταθερή πλειοψηφία επιβατών.

Από τη Βολιβία ως τα Σκόπια ένας μπάφος δρόμος ...

Μπορεί ο υπουργός των Εξωτερικών να μην παρευρέθηκε στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ για να απολαύσει από κοντά το «επίτευγμά» του, δηλαδή την πρόσκληση της ΠΓΔΜ στη Συμμαχία, είχε όμως σοβαρότερο λόγο που τον κράτησε μακριά από τους πανηγυρισμούς.

Για την ακρίβεια, είχε δύο σοβαρότερους λόγους. Ο ένας ήταν πως τον αντικατέστησε επάξια ο υπουργός Άμυνας Καμμένος. Και ο δεύτερος ότι είχε ο άνθρωπος να ταξιδέψει ως την μακρινή Βολιβία για να παραστεί στο δεύτερο Φόρουμ Αρχαίων Πολιτισμών, δικής του έμπνευσης, στο οποίο συμμετέχουν από πέρσι οκτώ «χώρες-γενέτειρες» πολιτισμού (Αίγυπτος, Βολιβία, Ελλάδα, Ιράκ, Ιράν, Ιταλία, Κίνα και Περού).

Πρόκειται, μάθαμε, για «μία από τις μεγάλες πρωτοβουλίες του Νίκου Κοτζιά και της ενεργητικής ελληνικής εξωτερικής πολιτικής που προωθεί και στοχεύουν σε μορφοποιημένες διεθνείς και περιφερειακές θεσμικές συναντήσεις, που θα διευρύνουν την συνεργασία πέραν των αμιγώς πολιτικών, οικονομικών και αμυντικών θεμάτων και σε άλλους ζωτικής σημασίας τομείς όπως, στην προκειμένη περίπτωση, ο πολιτισμός».

Δεν θα ρωτήσει κάποιος εισαγγελέας για την Folli Follie;

Ο ορκωτός λογιστής ανακάλεσε την έκθεσή του για τον ισολογισμό της εταιρείας Folli Follie του 2017. Μάλιστα! Αυτοί οι τύποι στην Folli Follie πρέπει να έχουν εξαιρετική «κάλυψη». Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα οικονομικά σκάνδαλα των τελευταίων ετών και δεν επεμβαίνει ακόμη μία Αρχή. Δηλαδή, τι περιμένουν αυτοί οι κύριοι της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς; Θα αφήσουν κι αυτό για την… επόμενη κυβέρνηση;

Όταν ξέσπασε το σκάνδαλο η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς δεν ανέστειλε την διαπραγμάτευση των μετοχών. Έδωσε τη μία παράταση μετά την άλλη στην διοίκηση της εταιρείας για να δώσει εξηγήσεις. Υπήρχαν βαριές κατηγορίες για πλαστούς ισολογισμούς και πλασματικές πωλήσεις και οι κύριοι στην Αθήνα προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι επρόκειτο για ένα… συνηθισμένο συζυγικό καβγαδάκι.

Η ασπόνδυλη γλώσσα της λήθης ...

Είναι προφανές ότι η κατάσταση έχει ξεφύγει. Η λοβοτομή που επιχειρείται είναι πρωτοφανής. Και η υποκρισία άνευ προηγουμένου.

Προσφάτως, ο ΟΑΣΕ (Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη) εμφάνισε ένα «γλωσσάρι», που ετοιμάστηκε, λένε, από Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους δημοσιογράφους.

Αυτό το εξωφρενικό λεξικό σκοπό έχει να… μειώσει την ένταση των λέξεων, διότι, όπως είπε ο εκπρόσωπος του γραφείου της Ελευθερίας του Τύπου (τρομάρα του ) του ΟΑΣΕ, Αρλέμ Ντεζίρ, «οι λέξεις διαμορφώνουν τις απόψεις μας, κάνουν τη διαφορά πολλές φορές. Λένε ότι «ο πόλεμος ξεκινά με τα λόγια, ίσως η ειρήνη και η ενότητα μπορούν επίσης να ξεκινήσουν με λέξεις».

Με λίγα λόγια, δεν τους πειράζουν τα αισχρά γεγονότα, τους πειράζουν οι λέξεις που τα περιγράφουν!

Μια Ευρώπη χωρίς ευρωπαίους...

Στα μεγάλα αστικά κέντρα της Σουηδίας οι μαθητές που προέρχονται από ξένες χώρες είναι σχεδόν οι μισοί, το 44%. Στις ηλικίες μεταξύ 0 και 44 ετών, οι αλλοδαποί έχουν ξεπεράσει το ένα τρίτο του πληθυσμού. Με αυτούς τους μεγαλειώδεις ρυθμούς αύξησης των μεταναστευτικών ροών είναι θέμα μερικών χρόνων οι Σουηδοί να είναι μια μειονότητα στην ίδια τους τη χώρα. Και αυτή η χρονική περίοδος δεν τίθεται σε μερικές δεκαετίες από τώρα, είναι πλέον πιθανόν οι Σουηδοί να είναι μειονότητα στη Σουηδία σε μόλις 15 χρόνια.

Το πρόβλημα εδώ είναι ότι η Σουηδία δεν είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση. Μπορεί η Σουηδία να βρίσκεται στην πρωτοπορία του φαινομένου της αυτοκατάργησης, αλλά μια σειρά ευρωπαϊκών κρατών ακολουθεί από πολύ κοντά την ίδια πολιτισμική και πληθυσμιακή κατεύθυνση.

Σχέσεις Αθήνας – Μόσχας: Όλα μέλι-γάλα πριν ένα μήνα ...

Η παρουσία των δύο συνεταίρων, Τσίπρα και Καμμένου, στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ και η απόφαση για απέλαση Ρώσων διπλωματών – κάτι που συμβαίνει για πρώτη φορά και μάλιστα όχι μόνο όσον αφορά σε Ρώσους – μπορούμε να πούμε ότι έγινε και αυτό: Η Ελλάδα μπήκε στο κάδρο του Ψυχρού Πολέμου για πρώτη φορά μετά την εμφυλιακή και μετεμφυλιακή περίοδο. Και οπωσδήποτε για πρώτη φορά στα χρόνια της Μεταπολίτευσης.

Έμελλε να το δούμε κι’ αυτό: Ο ΣΥΡΙΖΑ, που μέχρι πριν λίγα χρόνια καλούσε το ΝΑΤΟ σε… αυτοδιάλυση, ο Τσίπρας που έτρεχε στη Ρωσία παρέα με τον Λαφαζάνη την ώρα που ετοιμαζόταν να εγκαταλείψει το ευρώ, ο Καμμένος που έλεγε πως είναι έτοιμος να δώσει στους Ρώσους το λιμάνι της Θεσσαλονίκης και να κατασκευάζει… καλάσνικοφ στην Ελλάδα, αυτοί που προσφάτως υποδέχονταν με τιμές και δόξα τον Λαβρόφ, ο Κοτζιάς που μόλις πρόσφατα επισκέφθηκε τη Μόσχα από όπου ανακοίνωσε ότι δεν θα πάει διακοπές αν δεν «λύσει» και το «Αλβανικό», αυτός που την Αθήνα είχε αποκαλέσει τον Λαβρόφ κορυφαίο διπλωμάτη, οραματιστή με στρατηγική σκέψη και παιδί του ρωσικού λαού και του παγκόσμιου πολιτισμού». ο Τσίπρας που πρόσφατα χοροπηδούσε από τη χαρά του για την συνάντησή του με τον Πούτιν, αυτοί που έβριζαν την κυβέρνηση Σαμαρά επειδή ευθυγραμμίστηκε με τη Δύση στο θέμα των κυρώσεων εις βάρος της Ρωσίας και έκλαιγαν για τα ελληνικά αγροτικά προϊόντα, αυτοί που διαμαρτύρονταν επειδή δεν ενημερώθηκαν για τις κυρώσεις, αυτοί που αποκαλούσαν τους Σαμαρά – Βενιζέλο «γραμματοκομιστές των γερμανικών συμφερόντων» και «καλούς μαθητές της νατοϊκής επιθετικότητας», αυτοί που πρόσφατα αρνήθηκαν να ακολουθήσουν τις ΗΠΑ και τους Ευρωπαίους στην τακτική των απελάσεων μετά την υπόθεση Σκριπάλ, αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι μπήκαν στον χορό των απελάσεων (για το Σκοπιανό, βεβαίως), διαρκούσης της Συνόδου του ΝΑΤΟ. Και μάλιστα, όταν ακριβώς έναν μήνα νωρίτερα, ο Κοτζιάς επισκεπτόταν τη Μόσχα και αποδεχόταν ότι στο θέμα των Σκοπίων δεν υπήρξε έξωθεν παρέμβαση!

Ίσως να μην έχει πια νόημα να θυμίζουμε τι έλεγαν και τι έκαναν. Αλλά και πάλι, αν δεν τα λέμε, κινδυνεύουμε να ξεχάσουμε και να πάψουμε ίσως να συνειδητοποιούμε πόσο εύκολα μπορούν να βρεθούν από την Ανατολή στη Δύση, με πόση ευκολία λένε τα ψέματα.

Σταχυολογώ:

O Ντούγκιν, ο Κοτζιάς, ο Καμμένος και οι σκελετοί του παρελθόντος ...

Στην ζωή είναι κανόνας πως κάποιες ένοχες στιγμές του παρελθόντος, όσο και να θέλουμε να τις καταχωνιάσουμε, δεν μπορούμε. Υπάρχουν. Τα δε δημόσια πρόσωπα χαρακτηρίζονται από αυτές. Τους ακολουθούν σε όλη τους την ζωή. Αλλωστε, τις ανασύρουν οι πολιτικοί τους αντίπαλοι.

Μια τέτοια στιγμή του Π. Καμμένου και του Ν. Κοτζιά ήταν η «παρέα» τους με τον Α. Ντούγκιν, τον θεωρητικό του ευρασιατικού κινήματος και με τον χρηματοδότη του ολιγάρχη Κ. Μαλοφέγιεφ. Ο τελευταίος θεωρείται από τους Δυτικούς και ο χρηματοδότης των αυτονομιστών του Ντόνιεσκ και γι΄αυτό του απαγορεύθηκε η είσοδος στην ΕΕ. Μάλιστα, προσκάλεσε τον υπουργό Εθνικής Αμύνης στην δεξίωση που παρέθεσε στο σπίτι του επ΄ ευκαιρία του γάμου Έλληνα επιχειρηματία. Εννοείται πως ο υπουργός ήταν παρών. Δεν χάνει τέτοια.

Η Συνταγματική αναθεώρηση και το κατσαπλιάδικο δημοψήφισμα ...

Ένας από τους βασικούς λόγους που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα προσφύγει στις κάλπες εντός του 2018 είναι το γεγονός, πως η μεταμνημονιακή ατζέντα του θέλει χρόνο για να αναπτυχθεί και να επιδράσει θετικά σε ένα μέρος του εκλογικού σώματος.

Εγραψα χθες πως αυτή η ατζέντα συνοψίζεται:

1.Στην αναστολή του μέτρου της μείωσης των συντάξεων, με ή χωρίς την συναίνεση των εταίρων μας.

2.Στις κάθε μορφής παροχές, από την διανομή του υπερπλεονάσματος, σε στοχευμένες κοινωνικές ομάδες. Είναι ηλίου φαεινότερον πως ο Α.Τσίπρας δεν θα παραδώσει γεμάτα ταμεία στην Νέα Δημοκρατία.

3.Την απόπειρα εύρεσης στοιχείων που να αποδεικνύουν πράξεις διαφθοράς των προηγούμενων κυβερνήσεων.

4.Την υποβολή συγκεκριμένων προτάσεων για την αναθεώρηση του Συντάγματος, μια διαδικασία που θα κορυφωθεί με την διενέργεια ψευδεπίγραφου δημοψηφίσματος.

Από τις υποκλίσεις στις απελάσεις ...

Ένα από τα πρώτα ταξίδια του Αλέξη Τσίπρας όταν έγινε πρωθυπουργός ήταν τον Απρίλιο του 2015 στην Ρωσία. Ένα ταξίδι άνευ νοήματος πλην του επικοινωνιακού ότι με την νέα αριστερή κυβέρνηση στην Ελλάδα τίποτα δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο. Οι καλές σχέσεις της κυβέρνησης με την Ρωσία είχαν επισημανθεί από το δημοσίευμα των Financial Times για την πρόσκληση  του Νίκου Κοτζιά στον  Αλεξάντερ Ντούγκιν το 2013 στο Πανεπιστήμιο Πειραιά αλλά και αποθανατιστεί με την υπόκλιση του Παναγιώτη Λαφαζάνη στον εκπρόσωπο της Gazprom Αλεξέι Μίλερ. Η σχέση Ελλάδας, Ρωσίας άλλωστε ερχόταν εύκολη αφού πολλά στελέχη της κυβέρνησης πρώτης φοράς αριστερά ήταν πρώην μέλη της ΚΝΕ και του ΚΚΕ και είχαν μεγαλώσει πιστεύοντας σχεδόν θρησκευτικά ότι ο κομουνισμός είναι στο DNA των Ρώσων. 

Πάλι ψέματα για την οικονομία ...

Η επανάληψη είναι μήτηρ της μαθήσεως. Αλλά η επανάληψη ενός ψέματος είναι μήτηρ της προπαγάνδας και της παραπληροφόρησης.

Γνωστή και η γκεμπελική αρχή, σύμφωνα με την οποία όταν ένα ψέμα επαναλαμβάνεται πολλές φορές, στο τέλος εγκαθίσταται ως αλήθεια.

Αυτό κάνει συστηματικά και ο κ. Τσίπρας με το θέμα της οικονομίας. Κατ’ αρχήν μπουρδουκλώνει τα πράγματα βάζοντας στο ίδιο τσουβάλι ολόκληρη την πενταετία 2010 – 2015. Δίνει δηλαδή στοιχεία για την οικονομία που αφορούν στην προ της κυβέρνησης Σαμαρά περίοδο και τα χρεώνει και στο 2014.

Και μετά, συγκρίνει, όπως πολλές φορές έχουμε πει τον κακό του εαυτό με τον χειρότερό του εαυτό. Έτσι, αποφεύγει να συγκρίνει τα στοιχεία της δικής του διακυβέρνησης με τα στοιχεία του 2014, όταν η χώρα έβγαινε από την κρίση.

Τα ίδια είπε και στην ομιλία του κατά την τελευταία προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή.

Είπε ότι η πρώτη έξοδος στις αγορές το 2014 ήταν «προστατευμένη» και η δεύτερη «καταστροφή». Στην πραγματικότητα, όμως, προστατευμένη και καταστροφική ήταν η δική του έξοδος – δεδομένου ότι αμέσως μετά τα ομόλογα πήραν την ανηφόρα.

Το colpo grosso της Νέας Δημοκρατίας και του ΚΙΝ.ΑΛ. με τις συντάξεις ...

Η κατάθεση της τροπολογίας για την μη εφαρμογή του νόμου Κατρούγκαλου τόσο από την Νέα Δημοκρατία όσο και από το ΚΙΝ.ΑΛ., αποτελεί μια κίνηση ματ. Καίει, πριν καν χρησιμοποιηθεί, το ισχυρότερο ίσως χαρτί του ΣΥΡΙΖΑ.

Είναι γνωστό πως η περικοπή των συντάξεων από 1/1/2019, θα αποτελέσει την χαριστική βολή στον χειμαζόμενο ΣΥΡΙΖΑ. Πλέον κανείς δεν θα μιλά για ήττα, αλλά για συντριβή. Συνεπώς, η κοινή λογική λέει πως θα κάνει τα πάντα για να αναστείλει την εφαρμογή του μέτρου και να την χρεώσει στους επόμενους. Αυτό, η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να το πράξει είτε με μονομερή ενέργεια, που θα σημάνει ρήξη με τους εταίρους δανειστές και αναβίωση του αντιμνημονιακού κλίματος είτε με συναινετικές διαδικασίες.

Εννοείται, πως η εκδοχή της ρήξης θα αποφέρει μεγαλύτερα πολιτικά οφέλη για τον Α.Τσίπρα και είναι και η ευκολότερη. Η συναινετική διαδικασία απαιτεί συμφωνία πολλών βασικών παικτών, κάτι ιδιαίτερα δύσκολο. Άλλωστε και η Α.Μέρκελ αυτήν την περίοδο είναι αρκετά αποδυναμωμένη και με πολλά προβλήματα, για να πάρει επάνω της την μη εφαρμογή του συγκεκριμένου μέτρου. Αυτό το είδαμε και στην μίζερη ρύθμιση που έγινε για το χρέος μας.

Γκρουέφσκι ίσον Ζάεφ ίσον Αχμέτι ίσον Τσίπρας ...

Η προκλητική συμπεριφορά του Ζόραν Ζάεφ, πρώην δημάρχου της Στρούμιτσα και ηγέτη του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος από τον Ιούνιο του 2013, ο ξεδιάντροπος τρόπος με τον οποίο σκορπίζει την προπαγάνδα του – όχι μόνο στην πατρίδα του, αλλά και κυρίως στην Ελλάδα, όπου βρήκε πρόσφορο και φιλόξενο έδαφος, ελέω κυβέρνησης, στην ΕΡΤ – δεν αφήνει κανένα περιθώριο για αμφιβολίες:

Οι Σκοπιανοί πέτυχαν αυτό ακριβώς που εδώ και χρόνια ζητούσαν (και δεν έπαιρναν): Εθνική ταυτότητα, γλώσσα και πρόσβαση στη θάλασσα δια της «Μακεδονίας του Αιγαίου».

Αυτό που επιδιώκουν τώρα, είναι η δημιουργία της «Μεγάλης Μακεδονίας». Γι’ αυτό και ο Ζάεφ ανακάλυψε πως εκτός από την Ελλάδα, την Βουλγαρία και την ΠΓΔΜ, υπάρχει και ένα κομμάτι «Μακεδονίας» στην… Αλβανία – όπως περιχαρής μας ανακοίνωσε μέσω ΕΡΤ!

Οπότε, και οι Αλβανοί μπορούν να αισθάνονται ολίγον «Μακεδόνες» και ούτε γάτα ούτε ζημιά.

Μιλάμε για καθαρά ληστρική, κομιταζίδικη συμπεριφορά. Μας «έδωσε» τον Μεγαλέξανδρο και έτρεξε να αρπάξει τους Κύριλλο και Μεθόδιο και να τους βάλει στο δικό του πάνθεον μαζί με διάφορους κομιτατζήδες «ήρωες του Ίλιντεν»!

Καλώς ήλθατε στο Ελλαδιστάν ...

Η Βρετανίδα τουρίστρια στη Ζάκυνθο είχε χάσει τον προσανατολισμό της και ζήτησε οδηγίες για να επιστρέψει στο ξενοδοχείο της. Ομως, για κακή της τύχη έπεσε σε Πακιστανό, ο οποίος την οδήγησε «σε παρακείμενο παράπηγμα όπου έμενε με ομοεθνείς, τους οποίους και προφανώς ενημέρωσε τηλεφωνικά, καθόσον, όπως κατήγγειλε η Βρετανίδα, την περίμεναν γυμνοί. Στην προσπάθειά τους να της αφαιρέσουν τα ρούχα και να αποπειραθούν να τη βιάσουν κατάφερε να τους σπρώξει και να φύγει τρέχοντας φτάνοντας στον κεντρικό δρόμο, οπότε βρήκε μπροστά της έναν οδηγό ταξί και του ζήτησε να ειδοποιήσει την Αστυνομία».

To tweet του μίσους και της ντροπής του Πάνου Τσίπρα ...

Με την παρουσία της κυρίας Ντ.Μπακογιάννη στην ορκωμοσία του Ρ.Ντ.Ερντογάν, μπορεί κάποιος να συμφωνεί ή να διαφωνεί. Στις δημοκρατίες υπάρχουν και ακούγονται όλες οι απόψεις. Εκείνο που ξεχωρίζει έναν πολιτισμένο άνθρωπο από έναν βάρβαρο, είναι ο τρόπος εκφοράς του λόγου.

Ο πολίτης με την κουλτούρα του διαλόγου, θα παραθέσει ευπρεπώς τα επιχειρήματα του υποστηρίζοντας τις θέσεις του και αποδομώντας τις θέσεις του αντιπάλου. Κύριο όπλο του είναι ο ορθός λόγος, που συμπυκνώνεται στο επιχείρημα.

Από την άλλη πλευρά ο βάρβαρος, επειδή δεν μπορεί να αρθρώσει συγκροτημένα και συνεκτικά την άποψη του, καταφεύγει στις άναρθρες κραυγές και στις ύβρεις. Ο λόγος του είναι ασυνάρτητος και παραληρηματικός. Μέσα από το φτωχό λεξιλόγιο του προσπαθεί να εκφράσει αυτά που συγκεχυμένα έχει μέσα στο κεφάλι του. Το αποτέλεσμα είναι θλιβερό, όπως θλιβερή είναι και η παρουσία του.

Όλα αυτά συνυπάρχουν μέσα στο tweet που ανήρτησε ο Π.Καμμένος για την παρουσία της κυρίας Ντ.Μπακογιάννη στην ορκωμοσία του Ρ. Ντ.Ερντογάν. Μια προσωπική επίθεση με εμπάθεια και μίσος. Η πολιτική διάσταση αυτής της επίθεσης θα ήταν ευθέως ανάλογη του πολιτικού μεγέθους του Π.Καμμένου. Ασήμαντη.

Τρία χρόνια αλητείας ...

Τρία χρόνια ακριβώς από το δημοψήφισμα- απάτη και από τη στροφή 180 μοιρών του ΣΥΡΙΖΑ στην πολιτική και στην ιδεολογία, εκείνο που άλλαξε δεν είναι μόνο η οικονομία, που πήγε κατά διαβόλου. Άλλαξε κάτι σημαντικότερο: Οι αξίες μιάς ολόκληρης κοινωνίας. Όταν «νομιμοποιήθηκε» η αλητεία.

Η αλητεία αυτή δεν είναι σαν εκείνη που φλερτάρει με την ανυπακοή στους κανόνες. Κάθε άλλο. Η αλητεία που εξαπλώθηκε και έχει ήδη ενσωματωθεί στην καθημερινότητα είναι διπλή. Είναι η αλητεία των λόγων και η αλητεία των έργων.

Η αλητεία των λόγων, που πρωταγωνιστεί στην πολιτική και κοινωνική ζωή έχει να κάνει με μια ακραία φρασεολογία γεμάτη βρισιές και λέξεις, που μερικές ακουμπάνε τον ποινικό κώδικα. Πολλές από τις οποίες έχουν καθιερώσει στη Βουλή ο ίδιος ο πρωθυπουργός, ο συγκυβερνήτης του υπουργός Άμυνας, μερικοί υπουργοί και αρκετοί βουλευτές της συγκυβέρνησης. Παρέα με την αντίστοιχη που χρησιμοποιεί η Χρυσή Αυγή. Τα άκρα συναντώνται.

Εύκαμπτος με τον Τσίπρα ...

Έφριξαν οι υποκριτές της κυβέρνησης επειδή στη Βουλή οι βουλευτές δεν ήταν όσο έπρεπε… ευπρεπείς με τον Επίτροπο Οικονομικών Υποθέσεων κ. Μοσκοβισί και επειδή ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κυριάκος Μητσοτάκης… τόλμησε να του πει τη γνώμη του για όλα αυτά τα περί «αλλαγής σελίδας» και άλλα θριαμβευτικά με τα οποία σιγοντάρισε τον ΣΥΡΙΖΑ, φθάνοντας στο σημείο ακόμη και να πει ότι είναι εφικτά τα θηριώδη πλεονάσματα που μας επέβαλαν για τα προσεχή… σαράντα και βάλε χρόνια!

Και όχι μόνο γι’ αυτό. Αλλά και επειδή έφθασε στο σημείο να κλείσει το μάτι στην κυβέρνηση και να πει ότι τον Οκτώβριο, με την κατάθεση του προσχεδίου προϋπολογισμού, θα ξαναδούμε το θέμα. «Θα το συζητήσουμε στον καιρό του», είπε ο κ. Μοσκοβισί! Διότι, όπως είπε pacta sunt servanda, δηλαδή οι δεσμεύσεις πρέπει να τηρούνται, πλην όμως, όπως επίσης είπε, οι δεσμεύσεις δεν είναι άκαμπτες, δεν είναι ανελαστικές!

Δηλαδή, δεν είχε προλάβει να υπογραφεί η συμφωνία της 21^ης Ιουνίου – την οποία εκθείασε – και άρχισε ο ίδιος το ξήλωμα για να ευχαριστήσεις τους ΣΥΡΖΑΝΕΛ.

Προφανώς! Διότι το pacta sunt servanda μπορεί να πηγαίνει και αλλού! Σε κάποια άλλη μυστική συμφωνία, μυστική συναλλαγή, την συναλλαγή για την Μακεδονία, το αλβανικό, τους μετανάστες. Με σκοπό την παραμονή στην εξουσία του κ. Τσίπρα.

Μόνο αυτή η συμφωνία μπορεί να εξυπηρετείται από τέτοιες δηλώσεις, τέτοιο ερμητικό κλείσιμο ματιού!

Έγινε μια συμφωνία και σκοπεύουν να την τιμήσουν οι άνθρωποι.

Ο Τσίπρας ήρθε για να φύγει ...

Διαβάζω και ακούω την άποψη πως ο «Τσίπρας ήρθε για να μείνει», διατυπωμένη με τρόπο αφοριστικό, σχεδόν αξιωματικό. Μάλιστα την διακινούν σχολιαστές που ανήκουν στο δημοκρατικό τόξο, δημιουργώντας ένα πρόσθετο κλίμα ηττοπάθειας που ενυπάρχει σε αυτόν τον χώρο, λόγω των τεσσάρων διαδοχικών εκλογικών ηττών που υπέστη.

Να διευκρινίσω πως ο εξοστρακισμός έπαψε να υπάρχει εδώ και είκοσι πέντε αιώνες. Οι πολιτικοί που ηττώνται μπορεί να ζήσουν για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα με την σιωπή τους, την περισυλλογή τους, την αυτοκριτική τους, και να επανέλθουν εν ευθέτω χρόνω, αν βοηθήσουν και οι συγκυρίες. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα του Κωνσταντίνου Καραμανλή.

Συνεπώς, και για τον Α.Τσίπρα αυτό που προέχει είναι η διαχείριση της αναμενόμενης ήττας του.

Αν αυτή θα αγγίζει τα όρια της συντριβής ή αν θα είναι αξιοπρεπής. Στην πρώτη περίπτωση θα τεθεί στο περιθώριο από τους ίδιους τους συντρόφους του και θα βαδίσει την έρημο του. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα συνεχίσει χωρίς τον Τσίπρα. Στην δεύτερη περίπτωση θα επιβιώσει πολιτικά και θα ηγηθεί του άλλου πόλου απέναντι στην Νέα Δημοκρατία, με προοπτική επανόδου στην εξουσία.

Ας δούμε προς τα πού γέρνει η ζυγαριά σήμερα.

Και διηγώντας τα να κλαις ...

Κατά την ομιλία του της… βρεγμένης γάτας στο προχθεσινό υπουργικό συμβούλιο – απόντος του Καμμένος που είχε… «ένα πολύ σημαντικό ραντεβού»! – ο κ. Τσίπρας αναφέρθηκε και στα τρομερά και φοβερά επιτεύγματα στον τομέα της οικονομίας επί των ημερών του.

Όπως είπε, άβυσσος χωρίζει την δική του διακυβέρνηση από την διαχειριστική ανεπάρκεια της κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου.

Εκείνη ακριβώς την ημέρα – 2 Ιουλίου 2018 – το ΙΟΒΕ είχε ανακοινώσει επιδείνωση του οικονομικού κλίματος τον Ιούνιο. Δηλαδή τον μήνα ακριβώς που ο κ. Τσίπρας υπέγραψε τις δύο φοβερές και τρομερές συμφωνίες του – στο Eurogroup και στο Σκοπιανό.

Ανακοινώθηκε, λοιπόν, εκείνη την ημέρα ότι ο Δείκτης Οικονομικού Κλίματος επιδεινώθηκε και έπεσε στις 102,5 μονάδες (από 104,2 τον Μάιο.

Αντ’ από δω κ Μοσκοβισί ...

Ζαίοι με γραβάτα , αυτή η μάστιγα ... 

Η Ελλάδα έχει ήδη δύο απατεώνες που την κυβερνάνε. Ο Κ Μοσκοβισί περισσεύει. Όπως περισσεύουν και όλοι οι χειροκροτητές ευρωπαϊκάριοι που έχουν για κουίσλινγκ στη χώρα το δίδυμο Τσίπρα- Καμμένου. Οι μπουρδολογίες του κ Μοσκοβισί για την ελληνική οικονομία έχουν μια απάντηση: Η χώρα επιστρέφει στην κανονικότητα με capital controls; Και με το χρηματιστήριο να μη θέλει κανείς να αγοράσει; Στείλτε τον από κει πού’ ρθε. Τσίπρες έχουμε.

Ο ευρωπαίος επίτροπος για την Οικονομία ήρθε στην Ελλάδα για να διαφημίσει την κυβέρνηση στους Έλληνες. Ξεκάθαρο. Είναι ένας ακόμα χειροκροτητής του τρίτου αχρείαστου μνημόνιου και των μέτρων 60ετίας που επιβλήθηκαν στη χώρα.

Βάστα Τσιπ-Ρόμελ!

«Τέρμα, λοιπόν, οι ευγένειες κ. Μέρκελ. Σας χρωστάμε; Σας χρωστάμε είναι αλήθεια. Μας χρωστάτε, όμως, κι εσείς. Ήρθε η ώρα για το λογαριασμό. Και τον λογαριασμό αυτόν δεν σας τον ζητάει μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ολόκληρος ο ελληνικός λαός». (Αλέξης Τσίπρας στην ανοιχτή συγκέντρωση στην πλατεία του Λευκού Πύργου στη Θεσσαλονίκη, στις 13 Σεπτεμβρίου 2013).

Δεν υπάρχει τίποτε πιο χαρακτηριστικό από αυτό το απόσπασμα. Τίποτε που να αποδεικνύει τον απύθμενο τυχοδιωκτισμό αυτού του ανθρώπου, που τώρα δεν προλαβαίνει να επιδαψιλεύει ευγένειες προς την κ. Μέρκελ – και ο ίδιος έχει πει πως δεν θα ήταν ευγενικό να της κατηγορήσει έναν υπουργό της. Τόσο πολύ… τέρμα οι ευγένειες!

Ο άνθρωπος που κατηγορούσε τους πολιτικούς του αντιπάλους ότι έλεγαν στην κ. Μέρκελ «ιδού η Ελλάδα σας» και «ιδού η αποικία σας», που μιλούσε για τα «αντίδωρα» που τάχα έδινε η κ. Μέρκελ, τώρα δεν χάνει ευκαιρία να μετατρέπει την χώρα σε αποικία και να παίρνει αντίδωρα.

Ο μεσαίος χώρος των ΜΜΕ ...

Ο ΣΥΡΙΖΑ ορίζει όποιον διαφωνεί μαζί του ως ακροδεξιό. Εάν αυτή η τακτική και άποψη σου φαίνεται γελοία προπαγανδιστική θέση, τότε δύο πράγματα συμβαίνουν: Καταρχάς, είσαι ένα λογικά σκεπτόμενο άτομο και, κατά δεύτερον, δεν τηρείς του κανόνες κατανόησης της πραγματικότητας που χρησιμοποιούν τα ΜΜΕ. Σε αυτή την περίπτωση, όπως και στις περισσότερες άλλες, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κάνει τίποτε διαφορετικό από το να επαναχρησιμοποιεί την εργαλειοθήκη του μεταπολιτευτικού κατεστημένου.

Το 69% των πολιτών φοβάται την εγκληματικότητα. Τι θα κάνει η ΝΔ;

Το ποσοστό είναι πολύ υψηλό. Από μόνο του αποτελεί πολιτικό μέγεθος, που θα έπρεπε να συγκινήσει την πολιτική τάξη της χώρας. Η προσωπική ασφάλεια του πολίτη, της οικογένειας του και η προάσπιση της περιουσίας του, είναι ένα από τα βασικά κύτταρα κάθε δημοκρατικού πολιτεύματος.

Αν δεν συντρέχουν αυτές οι προϋποθέσεις, τότε η δημοκρατία μας είναι ευνουχισμένη. Τι να τη κάνει ο πολίτης την ελευθερία της έκφρασης, αν εξαιτίας της ξυλοκοπηθεί από τους αντιφρονούντες; Τι να κάνει ο πολίτης το δικαίωμα στο επιχειρείν, όταν ανά πάσα στιγμή κινδυνεύει να γίνει στόχος εγκληματικών ενεργειών εξαιτίας της επιτυχημένης του πορείας;

Πόσους πρόσφυγες κοστίζει η καρέκλα;

Μετά την ελάφρυνση του χρέους, που δεν ήταν παρά επιμήκυνσή του και για τα δισέγγονα, έρχεται και το δεύτερο πουγκί, με το οποίο πληρώθηκε η κυβέρνηση από το Βερολίνο για να πουλήσει το Μακεδονικό και για να κρατηθεί στην καρέκλα: Η απόφαση του πρωθυπουργού να δεχτεί επαναπροώθηση μεταναστών από τη Γερμανία στην Ελλάδα, χαρακτηρίζοντας για πρώτη φορά στη ζωή του δημόσια τους μετανάστες «παράτυπους»!

Η στροφή του κ Τσίπρα από τη μέχρι τώρα ελληνική πολιτική είναι εντυπωσιακή. Πριν λίγο δήλωνε ότι φοβάται την πρόθεση της Γερμανίας να επιστρέψει μετανάστες στην Ελλάδα! Ευθυγραμμισμένος με την μέχρι τώρα πολιτική της Ελλάδας να αρνείται να πάρει πίσω πρόσφυγες από τη Γερμανία.

Η Γερμανία αιτήθηκε πέρυσι την επαναπροώθηση 2.312 ανθρώπων στην Ελλάδα, οι ελληνικές αρχές δήλωσαν αρμόδιες μόνο για 81 και τελικά δεν δέχτηκαν κανέναν! Την ίδια ώρα, όμως, η Γερμανία δέχτηκε από την Ελλάδα πέρυσι 3.189 πρόσφυγες στο πλαίσιο της επανένωσης οικογενειών. Η Ελλάδα είχε ζητήσει να πάνε στη Γερμανία 5.800 άνθρωποι.

Γελά ο κόσμος μαζί τους και αυτοί ραδιουργούν ...

Το άσμα πολύ σοφά λέει: «όταν παίρνω φόρα, φόρα κατηφόρα/ ο Θεός ο ίδιος δεν με σταματά». Προφανώς, ο στιχουργός δεν γνώριζε πως οι στίχοι του θα ήταν επίκαιροι όσο ποτέ το 2018. Δεν γνώριζε πως θα αποτύπωναν την κατάσταση που βρίσκεται η κυβέρνηση σήμερα.

Πράγματι η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση και κάθε ενέργεια της να την ανακόψει, απλώς την επιταχύνει. Σε όλα τα δημοκρατικά πολιτεύματα αυτή είναι μια φυσιολογική εξέλιξη, καθώς στην πολιτική, ισχύει ο κανόνας της ζωής. Η άνοδος φέρνει την πτώση. Η διαλεκτική της ζωής, όπως θα έλεγαν οι μαρξιστές. Μόνον που οι δικοί μας δεν θέλουν να το παραδεχτούν. Και αγωνίζονται και ραδιουργούν και βυσσοδομούν.

Το αποτέλεσμα; Καταστροφικό για τους ίδιους, αλλά καταστροφικό και για την Δημοκρατία μας. Σε όλες τις πολιτισμένες χώρες του πλανήτη, η εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία, είναι το χαρακτηριστικό γνώρισμα του δημοκρατικού πολιτεύματος.

Οκτώ φορές πανηγύρισαν «νίκες» για το χρέος!

Απίστευτο και όμως αληθινό! Για όσους κουράστηκαν να μετρούν ψέματα, αυτή ήταν η όγδοη φορά που οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ «ρύθμισαν οριστικά το χρέος». Και η τρίτη που ο κ. Τσίπρας επισκέφθηκε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για να του ανακοινώσει τα… χαρμόσυνα νέα για την οριστική ρύθμιση του χρέους.

Όσα αποφασίστηκαν στο πρόσφατο Eurogroup και παρουσιάστηκαν ως «ιστορική συμφωνία για το χρέος», είχαν ήδη «αποφασιστεί» άλλες ΕΠΤΑ φορές – και την τελευταία είχε ακριβώς προσδιοριστεί τι θα… προσδιοριζόταν το 2018!

Η κυβέρνηση, δηλαδή, στο θέμα του χρέους έχει «νικήσει» ΟΚΤΩ συνολικά φορές:

Οι δύο «νίκες» του Μαΐου 2016

Η Νέα Δημοκρατία τώρα δικαιώνεται ...

Η Νέα Δημοκρατία έκανε την στρατηγικής σημασίας επιλογή, να εναντιωθεί στην συμφωνία με την FYROM, εφόσον θα παραβιάζονταν οι γνωστές εθνικές γραμμές. Για να θυμηθούμε, αυτή η πορεία ξεκίνησε, όταν μετά τις αρχικές αμφιταλαντεύσεις, ο Κυριάκος Μητσοτάκης «αγκάλιασε» τα μεγάλα συλλαλητήρια σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα.

Ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας, ρεαλιστικά σκεπτόμενος, ξεπερνώντας ενδεχόμενες αναστολές, αντιλήφθηκε έγκαιρα πως ο δρόμος για την εκλογική νίκη, περνούσε μέσα από την θέση που θα έπαιρνε το κόμμα του στο Σκοπιανό ζήτημα. Γιατί αυτή η θέση θα διαφύλασσε ή όχι την ενότητα της Νέας Δημοκρατίας. Και έλαβε την σωστή απόφαση.

Τα όσα επακολούθησαν δικαίωσαν πλήρως αυτούς που υποστήριζαν πως το Σκοπιανό και η διαφαινόμενη λύση του θα είναι η ταφόπλακα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Και αν για τον ΣΥΡΙΖΑ εσωκομματικό πρόβλημα δεν υπάρχει λόγω των παγίων θέσεων της Αριστεράς επί του θέματος, οι ΑΝΕΛ ουσιαστικά έπαψαν να υφίστανται ως κόμμα.

«Λύνουν» το «Αλβανικό» με αυτούς που κατήργησαν τη Συμφωνία του 2009...

Με την Αλβανία έχουμε πολλά μέτωπα ανοιχτά. Και είναι όλα πολύ σοβαρά για να πάμε πάλι στο γνωστό πάρε-δώσε του Κοτζιά, που κατέληξε στην περίπτωση των Σκοπίων στο… «δώσε – δώσε», με την παράδοση γλώσσας και εθνικής ταυτότητας.

Όλα αυτά ανήκουν στο ίδιο πακέτο και οποιαδήποτε υποχώρηση στη λογική Κοτζιά («κάτι πρέπει να πάρουν κι’ αυτοί») μπορεί να επιφέρει ανυπολόγιστες εθνικές συνέπειες.

Πολύ περισσότερο που αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση, ως προς το θέμα της υφαλοκρηπίδας, διαπραγματεύεται ακριβώς με αυτούς – το Σοσιαλιστικό Κόμμα του Έντι Ράμα - που προσέφυγαν στο αλβανικό Συνταγματικό Δικαστήριο, ήδη από τον Ιούνιο του 2009! Ο συνομιλητής του Κοτζιά, ο Αλβανός υπουργός των Εξωτερικών Μπουσάτι αυτοπροσώπως απέστειλε, στις 28 Μαΐου 2014, επιστολή στην εισαγγελία των Τιράνων, ζητώντας να ερευνηθεί αν έχει διαπραχθεί το αδίκημα της «παράδοσης τμήματος της επικράτειας» (δηλαδή εσχάτη προδοσία)! Και στις 22 Νοεμβρίου 2014, η εισαγγελία των Τιράνων κατέσχε όλα τα περί την διαπραγμάτευση που κατέληξε στη συμφωνία του 2009, έγγραφα!

Νέοι κίνδυνοι εν όψει

Τα εθνικά θέματα θα καταστρέψουν τον ΣΥΡΙΖΑ ...

Ο ΣΥΡΙΖΑ, ό,τι ζημία ήταν να υποστεί από την οικονομική πολιτική του, την υπέστη. Και ήταν σημαντική, καθώς από το 36% κινείται σήμερα μεταξύ 16-18%, χωρίς την αναγωγή των αναποφάσιστων. Οι περικοπές των συντάξεων έχουν προεξοφληθεί στην συνείδηση των πολιτών.

Το τελειωτικό χτύπημα θα το δεχθεί όμως από την στάση του στα εθνικά θέματα. Ήδη γεύεται τους καρπούς της συμφωνίας με την FYROM. Δημοσκοπική κατάρρευση στην Μακεδονία και τα στελέχη του δεν μπορούν να κυκλοφορήσουν στους δρόμους χωρίς την συνοδεία των ΜΑΤ, λόγω της οργής του κόσμου. Και είμαστε ακόμα στην αρχή, γιατί με την φόρα που έχει πάρει ο Ν.Κοτζιάς έρχεται μια, ανάλογα επιζήμια, συμφωνία και με τους Αλβανούς.

Εθνική ήττα και νέος εθνικός διχασμός ...

Με συνοπτικές διαδικασίες, μυστικές διαπραγματεύσεις και παραπλανητική πληροφόρηση επισφραγίστηκε πανηγυρικά στις Πρέσπες η συμφωνία με την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Βόρεια Μακεδονία το νέο όνομα, αλλά με πολίτες που θα αποκαλούνται Μακεδόνες και επίσημη γλώσσα τη μακεδονική. Η επιτομή του αλυτρωτισμού, αφού αυτά διεκδικούντο και στο περίφημο Ιλιντεν.

Το ότι έπρεπε κάποτε να λήξει αυτή η πολυετής διένεξη με τη γείτονα χώρα είναι αυτονόητο. Ομως το ότι θα έληγε (αν έληξε) με εθνική ήττα, που μάλιστα πανηγυρίστηκε από την κυβέρνηση και όλους τους δυτικούς συμμάχους μας, δύσκολα θα μπορούσε να το περιμένει κανείς από έστω και την πιο ενδοτική, όπως αποδείχθηκε, ελληνική κυβέρνηση.
Το παιχνίδι είχε ήδη χαθεί όταν ο Αντ. Σαμαράς ως υπουργός Εξωτερικών απέρριψε την πρόταση Πινέιρο, η οποία προέβλεπε το όνομα Νέα Μακεδονία (Novomacedonija σε μία λέξη). Αυτή η μία λέξη εξουδετερώνει αλυτρωτισμούς, παρερμηνείες και μελλοντικές προστριβές. Αυτή η μία λέξη θα έδινε ταυτότητα νεομακεδονική στους κατοίκους της FYROM και γλώσσα νεομακεδονική. Προκαλεί απορία ότι δεν είδαμε ποτέ από ελληνικής πλευράς να απαιτείται ανυποχώρητα η νέα ονομασία να είναι μία λέξη. Και όμως αυτή η μία λέξη θα απέτρεπε τη σκέτη μακεδονική ταυτότητα. Δεν είδα επίσης να δίνεται αγώνας για να αναβιώσει η ορολογία, η οποία εχρησιμοποιείτο από όλες τις πλευρές από τις αρχές του 19ου αιώνα έως και τη δεκαετία του 1960.

Ζήσε τον αριστερό σου μύθο στην Ελλάδα ...

Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, ο γνωστός κ. Φίλης, θα δηλώσει ότι για τη συμφωνία με τους Σκοπιανούς είναι «η μέρα που περίμενε όλη η Αριστερά». Ενας άλλος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Σέλτσας, δήλωσε: «Οι αγώνες της Αριστεράς βρήκαν διέξοδο με την υπογραφή της συμφωνίας, είναι μεγάλη στιγμή για εμένα και όλη την Αριστερά». Και αν δεν πιστεύετε τον κ. Σέλτσα ότι η Αριστερά έχει κάνει αγώνες για το συγκεκριμένο θέμα, να σημειώσουμε ότι ο κ. Σέλτσας είχε προσφύγει εναντίον της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για αναγνώριση «μακεδονικής» μειονότητας στην Ελλάδα. Είναι ο ίδιος βουλευτής που χορεύει ακούγοντας το σκοπιανό τραγούδι «Μακεδόνων του Αιγαίου», «που καλεί τους «Μακεδόνες» να μην ξεχνούν την «αλύτρωτη» «Αιγαιακή Μακεδονία», τη «γη των προγόνων τους».

Εκλογές: Oι επιλογές του Α.Τσίπρα, περιορίζονται ...

Ο χρόνος διεξαγωγής των εκλογών έπαψε να έχει το στοιχείο του αιφνιδιασμού, καθώς έχουμε μπει στην τελική ευθεία. Οι επιλογές του Α.Τσίπρα έχουν περιοριστεί στο φθινόπωρο και στον Μάιο 2019, ταυτοχρόνως με τις ευρωεκλογές.

Το σενάριο οι εκλογές να διεξαχθούν τον Οκτώβριο 2019, το βρίσκω αυτοκτονικό για τον ΣΥΡΙΖΑ. Πάντα η ψήφος στις ευρωεκλογές είναι πιο χαλαρή για το κόμμα που κυβερνά. Ομως το αποτέλεσμα παράγει όχι μόνον εντυπώσεις, αλλά κυρίως μια πολιτική πραγματικότητα, καθώς αποτυπώνει στην κάλπη τον συσχετισμό δυνάμεων. Αυτό με την σειρά του σημαίνει πως ο νικητής των ευρωεκλογών καταγράφεται στην συνείδηση του κόσμου ως ο θριαμβευτής των επερχόμενων βουλευτικών εκλογών.

ΔΕΚΑ χρόνια επιμήκυνση...

Πράσινο φως σε μία συμφωνία - πακέτο τόσο για την έξοδο της Ελλάδας από το πρόγραμμα βοήθειας, όσο και για την περαιτέρω ελάφρυνση του δημόσιου χρέους άναψε το Eurogroup, μετά από μία μαραθώνια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο, η οποία διήρκησε πάνω από 10 ώρες και ολοκληρώθηκε στις 2.00 π.μ. ώρα Ελλάδας.

Κατά την καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου, ο πρόεδρος του Eurogroup, Μάριο Σεντένο ανακοίνωσε πως η Ελλάδα θα λάβει μια τελευταία δόση, ύψους 15 δισ. ευρώ, στο πλαίσιο της επιτυχημένης ολοκλήρωσης της δ’ αξιολόγησης.
Πρόσθεσε δε, πως η χώρα θα αποχωρήσει από το πρόγραμμα βοήθειας τον προσεχή Αύγουστο, με ένα «μαξιλάρι» ασφαλείας, ύψους 24,1 δισ. ευρώ, για τους επόμενους 22 μήνες.

Η Μακεδονία και τα τριάντα αργύρια ...

Τα τριάντα αργύρια, έναντι των οποίων ξεπούλησε την Μακεδονία, περιμένει να λάβει σήμερα η κυβέρνηση από το Eurogroup. Γι’ αυτό και σκοτώθηκαν να υπογράψουν τη συμφωνία για την Μακεδονία την περασμένη Κυριακή.

Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το μελάνι, δεν πρόλαβαν Τσίπρας και Κοτζιάς να πάνε στον (ματωμένο, όπως αποδείχθηκε με την βία κατά των διαδηλωτών) «γάμο» στα Σκόπια, δεν πρόλαβαν τα τραγούδια του γάμου να γίνουν ξανά μοιρολόγια (στα οποία αναφέρθηκε στην ομιλία του ο κ. Τσίπρας) και η άθλια συναλλαγή που έχω καταγγείλει από τις 2 Φεβρουαρίου, ολοκληρώθηκε.

Άνθρακες ο θησαυρός...

Σήμερα είναι η κρίσιμη ημερομηνία η οποία θα πιστοποιήσει την πανηγυρική έξοδο από το τρίτο μνημόνιο και θα επικυρώσει το άτυπο τέταρτο μνημόνιο μέχρι το 2023 και εν συνεχεία τη χαλαρότερη εποπτεία για δεκαετίες μέχρι το ελληνικό χρέος ως μέγεθος να διαβρωθεί από τη μεταβολή των λοιπών συγκρίσιμων μεγεθών.

Εκτός του κ. Δημήτρη Καμένου και ο αντιπρόεδρος των ΑΝΕΛ κ. Σγουρίδης άφησε να εννοηθεί πως στην υποχώρηση για το Μακεδονικό συνέβαλαν και υποσχέσεις για οικονομικά ανταλλάγματα.

Ας μην ενθουσιαζόμαστε, όμως, οι προτεστάντες και ιδίως οι Γερμανοί δεν είναι "καραμπίνες” στις διαπραγματεύσεις ούτε έχουν εξασκήσει τα ακαδημαϊκά οικονομικά με τις εισπράξεις από την πώληση μπυρών και σουβλακίων στα κομματικά φεστιβάλ.

Το τέλος του τρίτου μνημονίου εμφανίζεται σαν τέλος των μνημονίων για λόγους επικοινωνιακούς ένθεν κακείθεν.

«Θα τους τελειώσουμε ή θα μας τελειώσουν». Δεν ξεχνώ!

Διχάζουν τους Ελληνες συστηματικά... 

Η απώλεια ιστορικής μνήμης και ένας έμφυτος καθωσπρεπισμός, χαρακτηρίζουν έναν μετριοπαθή πολίτη. Εκ πρώτης όψεως αυτό δεν είναι κακό. Πέφτουν οι τόνοι των αντιπαραθέσεων, ηρεμούν τα πνεύματα. Πολιτισμός.

Όταν όμως εξετάσουμε συγκεκριμένα αυτήν την, χαμηλών τόνων, συμπεριφορά μας θα διαπιστώσουμε πως τις περισσότερες φορές αποβαίνει αναποτελεσματική. Γιατί μεγάλη σημασία έχει ποια είναι και η συμπεριφορά του «απέναντι». Εκτιμά τον δικό μας πολιτισμένο τρόπο αντίδρασης; Αν ναι, το κάνει από ανάγκη, γιατί βρίσκεται σε κατάσταση αδυναμίας; Ή εκ πεποιθήσεως; Τι έκανε αυτός όταν ήταν ο ισχυρός; Μας συμπεριφέρθηκε ανάλογα;

Αυτά τα ερωτήματα μας βασανίζουν όταν βλέπουμε τους προπηλακισμούς των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ σε όλη σχεδόν την επικράτεια με αιτία την συμφωνία με την FYROM. Αναμφίβολα, το θέαμα δεν ανταποκρίνεται στις συνθήκες πολιτικού ανταγωνισμού και συμπεριφοράς μιας Ευρωπαϊκής χώρας. Κάποιοι διαχωρίζουν την θέση τους, κάποιοι άλλοι καταδικάζουν. Αμφότεροι όμως επιχαίρουν ενδομύχως.

Κατά τα λοιπά… Καθαρή Έξοδος!

Το ΔΝΤ φεύγει, αλλά… μένει. Και μένει με το περίφημο Post-Program Monitoring, που αποτελεί πολύ αυστηρότερη επιτήρηση από ό,τι συμβαίνει στις χώρες που προχώρησαν στην πρόωρη αποπληρωμή δανείων προς το Ταμείο, όπως η Ισπανία και η Πορτογαλία.

Η Ελλάδα, όμως, δεν μπορεί να πράξει το ίδιο από μόνη της. Η κυβέρνηση ήλπιζε να το πράξει για λογαριασμό της ο ESM. Ωστόσο, η Γερμανία αρνείται. Πιθανόν να αλλάξει τώρα στάση που «λύθηκε» το πρόβλημα των Σκοπιανών…

Όπως και νάχει, το νέο μνημόνιο είναι γεγονός: Θηριώδη υπερπλεονάσματα ως το 2022 που φθάνουν ακόμη και στο… 5,2% και αναιμική ανάπτυξη που, σύμφωνα με τις προβλέψεις βεβαίως, από το 2,4% το 2019, θα πέσει στο 1,8% το 2022. Προφανώς, αφού για το 2022 υπάρχει δέσμευση για πλεόνασμα 5,2%.

Νίκος Κοτζιάς, όπως λέμε Γιάνης Βαρουφάκης ...

Μπορούμε να φανταστούμε τον κ. Τσίπρα να δίνει συνέντευξη το 2021, όπως έδωσε τώρα για το 2015. Το 2018 δεν υπάρχει ο Γιάνης Βαρουφάκης. Υπάρχει όμως ο Νίκος Κοτζιάς. Δεν υπάρχει το δημοψήφισμα, αλλά υπάρχει η υπογραφή για την Μακεδονία. Είναι απολύτως βέβαιο ότι ο Αλέξης θα ανακαλύψει νέες αυταπάτες και αυτή την φορά θα του φταίει ο Νίκος Κοτζιάς.

Είναι ο Νίκος Κοτζιάς ο Γιάνης Βαρουφάκης της εξωτερικής πολιτικής; Σίγουρα είναι ένας άνθρωπος που θα ήθελε να δει τον εαυτό του στον ρόλο του Κίσινγκερ των Βαλκανίων. Δεν ξέρουμε αν θα καταφέρει ποτέ μία τέτοια αναγνώριση. Αλλά όπως και ο Γιάνης Βαρουφάκης θα μπορεί στα σίγουρα να βγάζει στο μέλλον το ψωμί του με διαλέξεις στο εξωτερικό.

Η μάχη του Σαμαρά και οι επαίτες που τα δίνουν όλα για την εξουσία ...

Βερολίνο, 23 Σεπτεμβρίου 2014. Μέρα βροχερή και η ελληνική αντιπροσωπεία, με επικεφαλής τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, φθάνει στην καγκελαρία. Μας υποδέχεται η Άγγελα Μέρκελ, στα γραφεία της με την γνωστή ειδυλλιακή θέα και με την γερμανική πρωτεύουσα στο πιάτο.

Το πρόγραμμα προβλέπει γεύμα μετά συζητήσεως και μετά κοινή συνέντευξη Τύπου. Καθόμαστε και ο Σαμαράς ανοίγει τον χαρτοφύλακά του. Ανασύρει τα στοιχεία για την ελληνική οικονομία, καθώς έχει πια πάρει την απόφασή του για προστατευμένη (με πιστοληπτική γραμμή δηλαδή) έξοδο από τα μνημόνια. Έβλεπε, ένιωθε τις πιέσεις για την υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας μέσω ενός υπερταμείου και για την «λύση» του Σκοπιανού.

Η καγκελάριος δεν θέλει καν να δει τα οικονομικά στοιχεία. «Τα γνωρίζω αυτά, Αντώνη, έχετε πάει πολύ καλά», του λέει. «Δεν θα μπω εμπόδιο στον δρόμο σου. Δείξε μου τώρα αυτό για το οποίο σε παρακάλεσα».

Η ανοησία περί «ακροδεξιάς στροφής» της Νέας Δημοκρατίας ...

Την άποψη πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης έκανε ακροδεξιά στροφή την διακινούν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, τα παπαγαλάκια του, επίσημα και ανεπίσημα, καθώς και οι Συριζαίοι με πολιτικά. Από κοντά τους και οι παλαίμαχοι της πάλαι ποτέ ανανεωτικής Αριστεράς, που ζητούν, ουσιαστικά, από τον Κ. Μητσοτάκη να πάψει να ηγείται του χώρου της Κεντροδεξιάς και να προσχωρήσει στον δικό τους πολιτικό χώρο, αυτόν της σοσιαλ-θολής Αριστεράς. Βέβαια, αυτοί οι άνθρωποι ουδέποτε επρόκειτο να ψηφίσουν την Νέα Δημοκρατία. Απλώς συντάσσονται—θέλω να πιστεύω συγκυριακά—με την επιχειρηματολογία του ΣΥΡΙΖΑ.

Αλλά είναι έτσι τα πράγματα; Όντως, ο Κ.Μητσοτάκης έκανε ακροδεξιά στροφή; Και ο Αχιλλέας Καραμανλής; Και η Ντ.Μπακογιάννη; και ο Κ.Χατζηδάκης; όλους αυτούς είναι δυνατόν να τους παρέσυρε ο Αδωνις Γεωργιάδης; Έχει τέτοιες ικανότητες; (Ο Άδωνις θα πρέπει να ευχαριστήσει τους Συριζαίους για την προβολή που του κάνουν).

Σταλινισμός, Τιτοϊσμός και το «υπέρτερο εθνικό συμφέρον» ...

Τελικά υπήρχε κι’ άλλος πάτος. Εκτός από το αδιανόητο – να υπογράψουν δηλαδή Τσίπρας και Κοτζιάς μια συμφωνία μόνοι τους, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη λαού και πολιτικού κόσμου, αλλά και χωρίς να συμφωνεί ο συνεταίρος (στην καρέκλα) Καμμένος που προσφέρει την Δεδηλωμένη – συνέβη και το άλλο αδιανόητο:

Στη Βουλή δεν αναφέρθηκε κανείς τους συγκεκριμένα στη συμφωνία. Επαναλάμβαναν μονότονα ότι είναι μια καλή συμφωνία και σκόπιμα απέφυγαν να αναλύσουν ένα – ένα τα άρθρα της, προσφέροντας στους Σκοπιανούς επιχειρήματα που ούτε οι ίδιοι είχαν ποτέ διανοηθεί.

Μίλησαν για το 1913, για το 1948, για το 1977, για το 1991, για το 1992, για το 1993, για το 1995, για το 2005, για το 2008, για το 2009, για το 2013, αλλά όχι για το 2018!

Μίλησαν για όσα επί εικοσιπέντε χρόνια συζητούνταν, χωρίς να υπάρξει ποτέ καμιά συμφωνία και όχι για όσα οι ίδιοι πράττουν υπογράφοντας μια εθνικά επιζήμια συμφωνία.

Με τη γνωστή σταλινική μέθοδο της διαπόμπευσης, της στοχοποίησης και της συκοφάντησης των πολιτικών αντιπάλων, πετούσαν αποσπασματικά σελίδες από διάφορα απόρρητα έγγραφα, καθαρά προς δημιουργίαν εντυπώσεων, κάνοντας επιλεκτική αναφορά σε σκόρπιες φράσεις.

Άπειρες οι συζητήσεις που έγιναν αυτά τα χρόνια, άπειρες οι προτάσεις που μπήκαν ως βάση συζήτησης, άπειρες οι σκέψεις που δεν ευοδώθηκαν ποτέ και τελικά απορρίφθηκαν.

Κόκκινα πρόσωπα που έσταζαν κακία, στόματα που τραύλιζαν και χέρια που κράδαιναν μερικά από τα εκατοντάδες χιλιάδες έγγραφα, τα οποία όπως είναι φυσικό, υπάρχουν στο υπουργείο των Εξωτερικών.

Ο σκακιστής της κακιάς ώρας ...

Απλά ΑΡΚΑΣ !

Ο Α. Τσίπρας και ο Π. Καμμένος βγήκαν πολυτραυματίες από την συζήτηση για την πρόταση μομφής της Νέας Δημοκρατίας. Αυτό το οφθαλμοφανές δεν το είδαν εκτός από τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και η «φωτισμένη» ελίτ της πάλαι ποτέ ανανεωτικής Αριστεράς. Οι άνθρωποι που δηλώνουν δημοκράτες, ενώ έχουν μιαν αριστοκρατική αντίληψη για την πολιτική, καθώς απεχθάνονται το πόπολο και τις εκδηλώσεις του. Αυτοί είναι «το άλας της πολιτικής», όπως υποστηρίζουν με έναν ναρκισισμό που έρχεται από την δεκαετία του '70.

Ο Α. Τσίπρας, «ο μαίτρ του ζατρικίου», είδε το κόμμα του συνεταίρου του να εξαϋλώνεται. Ο Π. Καμμένος έσβησε πολιτικά. Αυτοκτόνησε, χωρίς να αφήσει κάποιο σημείωμα. Έτσι μόνον εικασίες κάνουμε και για το απονενοημένο διάβημα του.

Το Σύνταγμα δεν πρόβλεψε ενδοτικές κυβερνήσεις ...

Το ερώτημα δεν είναι ρητορικό, είναι πολύ σοβαρό. Είναι δυνατόν διεθνείς ή διακρατικές συμφωνίες που παραχωρούν έδαφος, σύμβολα, ελληνική περιουσία και οντότητα, τελεσίδικα, σε άλλες χώρες να αποφασίζονται με την υπογραφή ενός υπουργού ή ενός πρωθυπουργού, χωρίς την έγκριση μιας αυξημένης πλειοψηφίας της Βουλής; Η απάντηση είναι σοκαριστική.

Το Σύνταγμα και οι νόμοι δεν προβλέπουν προστασία των συμφερόντων της χώρας από τους κυβερνήτες της! Δεν διανοήθηκε ο συνταγματικός νομοθέτης, από καταβολής ελληνικού κράτους, ότι μπορεί να υπάρξει υπουργός ή πρωθυπουργός, που θα συμφωνήσει με μια άλλη χώρα ο,τιδήποτε θα βλάψει τελεσίδικα τα συμφέροντα της Ελλάδας.

Αλλά, ακόμα και στις κρίσιμες αποφάσεις, όταν κυβερνήτες προχώρησαν σε αποδοχή συμφωνιών, που άλλαζαν ακόμα και τα σύνορα της χώρας, καλούσαν τη Βουλή να τις εγκρίνει και να τις επικυρώσει αμέσως.

Επισπεύδει το τέλος τους ...

Να ξεκινήσω με μια προσωπική εξήγηση, γιατί θέλω να κρυφτώ και η χαρά δεν με αφήνει. Σαφή άποψη για τη συμφωνία δεν μπορώ να έχω ακόμη, εφόσον δεν την έχω διαβάσει· έχω όμως μια θετική προδιάθεση, που περιμένει το επίσημο κείμενο για να επιβεβαιωθεί. Ομως, από χθες, μόλις έγιναν αισθητές οι αναταράξεις στην πολιτική σκηνή, με κατακλύζει μια ευφορία, όπως εκείνη που σε κάνει να νιώθεις η κολύμβηση ή το jogging, λόγω της έκκρισης ενδορφινών που προκαλεί στον οργανισμό η άσκηση. Οπότε, αν κάπου παρασύρομαι από τον ενθουσιασμό της ανακατωσούρας, εσείς καταλαβαίνετε και, ελπίζω, με συγχωρείτε. Είναι το επάγγελμα, βλέπετε. Αυτό που κάνουμε, μέρα μπαίνει μέρα βγαίνει, και το οποίο με τα χρόνια γίνεται έξη και εθισμός.

Η μόνη καθαρή λύση είναι οι εκλογές...

Το κλίμα ήταν ήδη βαρύ για την κυβέρνηση. Με έναν άριστο συγχρονισμό, για να μην το επιβαρύνει κι άλλο, έκανε να συμπέσουν το Σκοπιανό με την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου. Κλασσική κίνηση τακτικής. Η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ έκρινε πως οι ρυθμίσεις του πολυνομοσχεδίου θα δημιουργούσαν σε αυτήν την φάση, επικοινωνιακά, μεγάλο πρόβλημα και με το Σκοπιανό επιχείρησε να μετατοπίσει το ενδιαφέρον των πολιτών. Συγχρόνως να προσφέρει εκδούλευση σε Αμερικάνους και Γερμανούς.

Επειδή είναι μαρξιστές, αγνοούν πως η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη στα εθνικά θέματα. Δεν μπορούν να διανοηθούν πως η ελληνικότητα της Μακεδονίας είναι για εκατομμύρια πολίτες μέρος της ταυτότητας τους. Και γι΄αυτό ακριβώς έκαναν αυτό το μοιραίο λάθος. Πούλησαν όνομα, γλώσσα και εθνότητα, για να εισπράξουν μελλοντικές υποσχέσεις.

Η Ελλάδα μπροστά σε υπαρξιακό πρόβλημα ...

Από το καλοκαίρι του 2015, όταν μετά τα ηρωικά του πρώτου εξαμήνου, ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ μπήκαν στον χορό των μνημονίων, δεν κάνουμε τίποτε άλλο από το να μετράμε επαχθείς συμφωνίες, συμπληρωματικά μνημόνια, μνημόνια.

Κάθε φορά οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ βάζουν την υπογραφή τους κάτω από επαχθέστερους όρους, με αποκορύφωμα το αιωνόβιο υπερταμείο, το οποίο μπήκε πλέον και ως αντισυμβαλλόμενος για την αποπληρωμή των δανείων στον ESM. Μπήκε δηλαδή ως εγγύηση η ελληνική δημόσια περιουσία.

Και τι μας λένε κάθε φορά; Ότι δεν είναι αυτή η βούλησή τους, ότι πιέστηκαν, εξαναγκάστηκαν, υποχώρησαν σε υπέρτερες δυνάμεις. Δηλώνουν δηλαδή, ότι υπογράφουν εκβιαζόμενοι και παρά τη θέλησή τους.

Είναι δυνατόν να πιστέψουμε ότι για όλα τα άλλα πιέστηκαν και εξαναγκάστηκαν σε οδυνηρές υποχωρήσεις και κράτησαν όλες τους τις αντιστάσεις και όλους τους τούς ηρωισμούς για τα εθνικά θέματα;

Παγωμένες όλες οι Συμφωνίες με την Τουρκία ...

Το πρόβλημα δεν είναι τόσο η ανακοίνωση Τσαβούσογλου ότι η Τουρκία πάγωσε την διμερή συμφωνία με την Ελλάδα για την επιστροφή των παράνομων μεταναστών.

Το πρόβλημα είναι ότι στην πράξη έχουν καταργηθεί όλες οι συμφωνίες – και αυτές με την ΕΕ, η οποία (ΕΕ) μέσα στον πανικό της συμφώνησε με την Άγκυρα ανταλλάγματα, όπως το άνοιγμα κεφαλαίων για την ενταξιακή πορεία της χώρας και η απελευθέρωση της βίζας, που δεν μπορούσαν, όπως αποδείχθηκε, να πραγματοποιηθούν.

Το πρόβλημα είναι επίσης ότι προκειμένου να υποβαθμίσει το θέμα, η κυβέρνηση μας είπε με ύφος μπλαζέ ότι… οι Τούρκοι πάγωσαν την παγωμένη συμφωνία!

Ομολόγησαν δηλαδή ότι η διμερής συμφωνία δεν εφαρμοζόταν ούτως ή άλλως.

Όσον αφορά στις επιστροφές, οι συμφωνίες που υποτίθεται ότι εφαρμόζονται είναι οι ακόλουθες:

.@Odysseas_ Κωνσταντινόπουλος σε Δανέλλη: «Η πόρτα είναι ανοικτή και τα σκυλιά δεμένα» ...

Επί τέλους βρέθηκε ένας άνθρωπος μέσα στο ΚΙΝ.ΑΛ να πει μια σταράτη κουβέντα. Να ξεκαθαρίσει μια κακόφορμη κατάσταση. Λίγο νωρίτερα ο πρώην βουλευτής του Συνασπισμού της Αριστεράς, μετέπειτα ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ και τώρα βουλευτής του Ποταμιού ο Σπ. Δανέλλης, είχε δηλώσει πως αν δεν ψηφίσει το ΚΙΝ.ΑΛ την συμφωνία με την FYROM κινδυνεύει η ενότητα του.

Μετά τον Ο.Κωνσταντινόπουλο του απάντησε και ο Χ.Καστανίδης λέγοντας πως «δεν είναι υποχρεωτικό να βρισκόμαστε στο ίδιο κόμμα.» Αυτονόητο.

Το σύνθημα της άνευ όρων παράδοσης στην συμφωνία Τσίπρα –Ζάεφ το είχε δώσει νωρίτερα ο αρχηγός του Ποταμιού Σ.Θεοδωράκης. Πριν κάνει διαβάσει το κείμενο, πριν καν υπάρξει συμφωνία, δήλωσε την υποστήριξη του για να κλείσει όπως –όπως το Σκοπιανό ζήτημα.