Η αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας, όρος εθνικής επιβίωσης...

Ο κύβος ερρίφθη. Εκλογές στις 7 Ιουλίου.

Το δίλημμα δεν είναι Νέα Δημοκρατία ή ΣΥΡΙΖΑ, αλλά αυτοδύναμη Νέα Δημοκρατία ή χάος. Σήμερα κανένας δεν αμφιβάλλει για τον νικητή των εκλογών. Η διακύβευση των εκλογών είναι η κυβερνητική σταθερότητα.

Ας αναλογιστεί ο αναγνώστης τι θα σημάνει για την οικονομία μας η μη επίτευξη αυτοδυναμίας από την Νέα Δημοκρατία.

Εκλογική αναμέτρηση με το σύστημα της απλής αναλογικής και μια περίοδος ακυβερνησίας. Ολες οι αποφάσεις θα «παγώσουν» και η αβεβαιότητα θα πλανάται πάνω από την χώρα.

Είναι γνωστό πως οι διεθνείς επενδυτές απεχθάνονται ασταθείς καταστάσεις. Επενδύουν τα κεφάλαια τους σε χώρες με πολιτική σταθερότητα.

Αλλά και στα Ελληνοτουρκικά, πιθανόν να εμπλακούμε σε εθνική περιπέτεια. Οι γείτονες μας πάντα εκμεταλλεύονται τις περιόδους κυβερνητικής αστάθειας στην Ελλάδα. Σήμερα, που η επιθετικότητα τους είναι δεδηλωμένη, μια Ελλάδα ακυβέρνητη θα είναι μια πρόκληση γι΄αυτούς να μην προχωρήσουν στην δημιουργία τετελεσμένων υπέρ των συμφερόντων τους.

Υπάρχει η Βάνα Μπάρμπα, στο κάτω κάτω ...

Να διευκρινίσω  ξεκινώντας ότι αυτό δεν είναι η πολιτική νεκρολογία του Βενιζέλου, διότι ο Ευάγγελος είναι προφανές πως έχει μέλλον. Και μόνον η τελευταία ομιλία του στη Βουλή αποδεικνύει την αξία του μυαλού του και της παρουσίας του στην πολιτική – η κατάληξή της, ιδίως, είναι η ακριβέστερη σύνοψη του θεσμικού προβλήματος της χώρας. Οπως συμβαίνει, όμως, με τους ιδιαιτέρως ευφυείς, όταν μάλιστα διαθέτουν την αυτοπεποίθηση να προκαλούν, επιδεικνύοντας την υπεροχή τους, ο Βενιζέλος μπορεί να γίνει σφοδρά αντιπαθής. Μπορεί να σε κάνει να τον μισήσεις, εφόσον συμβαίνει να είσαι πολύ κομπλεξικός και να μην έχεις χιούμορ.

Διαισθάνομαι ότι η αναπόφευκτη σύγκρουση των προσωπικοτήτων (η τόσο άδικη για την κ. Φώφη: πεκινουά με ροτβάιλερ...) θα έπαιξε οπωσδήποτε κάποιο ρόλο στην υπόθεση της εκπαραθύρωσης του Βενιζέλου από το ΠΑΣΟΚ. Δεν αμφιβάλλω, όμως, ότι οι λόγοι ήσαν πρωτίστως πολιτικοί. Μπορεί η ίδια να το χάρηκε και να το ευχαριστήθηκε, μπορεί να αισθανόταν ότι του το χρωστούσε, αλλά δεν τον έδιωξε γι’ αυτό. Τον έδιωξε, επειδή κρίνει ότι έτσι έχει περισσότερες πιθανότητες να αυξήσει το 7,7% που έλαβε το κόμμα της στις ευρωεκλογές. Αλλωστε, προκειμένου να πείσει ότι το εννοεί ως πολιτική επιλογή και όχι ως προσωπική, ανέλαβε την ευθύνη για την έκβαση του εγχειρήματος, κάτι το οποίο υποχρεώθηκαν να δεχθούν όλοι στο ΠΑΣΟΚ, σεβόμενοι τη θέση της ως προέδρου.

Εδώ γελάνε. Ο Αλέξης ξανάγινε αντιμνημονιακός ...

Το είδαμε και αυτό! Ο άνθρωπος που υπέγραψε το τρίτο και το πιο άγριο μνημόνιο, ξαφνικά, έναν μήνα πριν από τις εκλογές ξανάγινε αντιμνημονιακός.

Ο άνθρωπος που με δική του επιλογή —όπως ομολογούν οι υπουργοί του— εξόντωσε με την υπερφορολόγηση την μεσαία τάξη για να καταστήσει τους Έλληνες επιδοματούχους, έβαλε το δίλημμα «νέα λιτότητα ή ΣΥΡΙΖΑ».

Ο άνθρωπος που έδωσε τα πάντα στους δανειστές για να παραμείνει στην εξουσία, τώρα τους εγκαλεί γιατί του υπενθυμίζουν πως θα πρέπει να τηρήσει αυτά που ο ίδιος υπέγραψε.

Αυτός ο απίθανος τύπος είναι ο Αλέξης Τσίπρας.

Το πολιτικό του αδιέξοδο είναι προφανές και έχει επισημανθεί από το βράδυ της ήττας του στις ευρωεκλογές. Προσέρχεται στις εθνικές εκλογές χωρίς αφήγημα.

Και επειδή δεν έχει αφήγημα, πρέπει να επινοήσει. Και έτσι έγινε, στο τέλος της μνημονιακής θητείας του, αντιμνημονιακός.

Βέβαια, ο κόσμος γελά. Αυτό δεν το έχει καταλάβει ο Τσίπρας και η παρέα του. Έχουν αυτοεξευτελιστεί. Ο,τι και να κάνουν γίνεται μπούμερανγκ.

Νέα Δημοκρατία: Ο απόλυτος κυρίαρχος του παιχνιδιού ...

Όσο περνούν οι ημέρες και πλησιάζει η 7η Ιουλίου φαίνεται πως μια παράταξη αποτελεί τον σταθεροποιητικό παράγοντα του πολιτικού μας συστήματος.

Η Νέα Δημοκρατία.

Τα όσα διαδραματίζονται αυτές τις μέρες στο ΚΙΝΑΛ το έχουν θέσει ουσιαστικά εκτός κεντρικής πολιτικής σκηνής. Όχι τόσο λόγω της αναμενόμενης εκλογικής συρρίκνωσης του, όσο λόγω της έλλειψης σαφούς πολιτικής.

Και άλλα κόμματα είδαν στο παρελθόν τις δυνάμεις τους να μειώνονται, αλλά έχοντας ξεκάθαρη στρατηγική διεδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στις εξελίξεις. Συνεπώς το ΚΙΝΑΛ, λόγω των συνεχών άστοχων χειρισμών της ηγεσίας του φαίνεται πως έχασε την ευκαιρία να κρατηθεί στο επίκεντρο των μετεκλογικών εξελίξεων.

Η Ελλάδα του Κυριάκου αφορά και τους...€0,60!

Μέχρι πρόσφατα πίστευα ότι κάτι μάθαμε από την πολυετή κρίση. Έσφαλα! Γράφει μία κυρία στα social media: «Επειδή ήδη ξεκίνησαν το παραμύθι για καμμένη γη, ΝΔ ΠΑΣΟΚ άφησαν 300 δισ. xρέος, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ αφήνει 24 δισ. αποθεματικό. Επιστρέφουν για να μας ρημάξουν και πάλι». Παλεύοντας καθημερινά με το τέρας του οικονομικού αναλφαβητισμού, κερδίζει πάντα το τέρας. Ακριβώς επειδή η βλακεία είναι ανίκητη!

Μην προσπαθήσετε να εξηγήσετε τα 300 δισεκατομμύρια του χρέους και το αποθεματικό που η ίδια αναφέρει. Δεν έχει νόημα αυτή η συζήτηση. Αλλά το γεγονός ότι η κυρία αυτή πιστεύει στα αλήθεια ότι το 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ παρέλαβε μία χώρα που χρωστούσε 300 δισεκατομμύρια ευρώ και ότι τώρα δεν τα οφείλει και έχει και επιπλέον 24 δισεκατομμύρια ευρώ στο σεντούκι. Σαν να λέμε, δηλαδή, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ σε αυτά τα 4,5 χρόνια δημιούργησε πλούτο 324 δισεκατομμυρίων ευρώ! Και πάλι μην προσπαθήσετε να της εξηγήσετε τα αυταπόδεικτα. Θα αποδειχτεί χαμένος χρόνος. Σκεφτείτε, όμως, ότι η κυρία αυτή πραγματικά πιστεύει αυτά που γράφει. Τα εννοεί! Είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ και δημοσιογράφος!

Κυριάκο, όλοι δουλεύουν για σένα ...

Τυχερό αυτό το παιδί. Εχθροί και φίλοι έχουν βαλθεί να του δώσουν την αυτοδυναμία στις εκλογές, όποτε και αν γίνουν. Κάνουν ό,τι μπορούν γι΄αυτό. Και καλά οι φίλοι.

Αλλά οι εχθροί; Είναι δυνατόν ο Αλέξης στην αρχή, η Φώφη στην συνέχεια να δουλεύουν για τον Κυριάκο;

Για τον Α.Τσίπρα δεν χρειάζεται να πούμε πολλά. Εκανε, επί τρία χρόνια, καλή δουλειά για να γίνει ο Μητσοτάκης πρωθυπουργός. Και οι κόποι του αποδίδουν.

Αλλά η κ.Γεννηματά; είναι δυνατόν ένα μήνα πριν από τις εκλογές να έκανε τέτοιο δώρο στον Κυριάκο; Αναφέρομαι βέβαια στην ρήξη που είχε με τον Β.Βενιζέλο και τα όσα επακολούθησαν.

Το πρώτο μάθημα το πήρε η κ.Γεννηματά στις περιφερειακές εκλογές στην Δ.Ελλάδα, όπου ο κοινός υποψήφιος ΚΙΝΑΛ-ΣΥΡΙΖΑ ηττήθηκε πανηγυρικά από τον νεοδημοκράτη υποψήφιο, παρά την κινητοποίηση τόσο της ίδιας της κ.Γεννηματά όσο και του ιδίου του Γ.Α.Παπανδρέου.

Άδεια σακιά φουσκωμένα από την έπαρση, ψάχνουν νέα παραμύθια ...

Ο διορισμός της ηγεσίας του Αρείου Πάγου εν μέσω προεκλογικής περιόδου αποτελεί μεν μια θεσμική εκτροπή, αλλά δεν είναι ο βασικός λόγος για τον οποίο ο κ. Τσίπρας αποφάσισε να παρατείνει κατά μία εβδομάδα την σύγχρονη ελληνική τραγωδία. Στον ΣΥΡΙΖΑ ένιωσαν στο πετσί τους ότι τα παραμύθια δεν πέρασαν. Και χρειάζονται χρόνο για να εφεύρουν καινούργια (παραμύθια) και να τα προπαγανδίσουν ανά την Ελλάδα.

Συνειδητοποίησαν πως όλα όσα έλεγαν – το δήθεν επταήμερο, το δήθεν οκτάωρο, η δήθεν υπεράσπιση των πολλών, το ΔΝΤ, ο Στουρνάρας, τα δήθεν θετικά μέτρα, τα ρουσφέτια, η κινδυνολογία, η ταύτιση της Νέας Δημοκρατίας, ενός μεγάλου λαϊκού κόμματος, με τις ελίτ, η δήθεν έξοδος από τα μνημόνια, η δήθεν μάχη κατά των ολιγαρχών, τα δήθεν διλήμματα, το δήθεν ηθικό πλεονέκτημα – έπεσαν στο κενό.

Και τώρα ψάχνουν ποια καινούργια παραμύθια θα σερβίρουν, πιστεύοντας πως λίγος περισσότερος χρόνος θα χρησιμεύσει για να… εμπεδωθούν στη συλλογική συνείδηση.

Άδικος κόπος. Τα παραμύθια τους αποδείχθηκε πως δεν είχαν δράκο. Τώρα, αναζητούν δράκο για να πάνε ως τις εθνικές εκλογές.

Κάτι θα βρουν, αλλά δεν έχει πια σημασία. Και αυτό ακριβώς δεν καταλαβαίνουν μέσα στον πανικό τους.

Η απλή αναλογική πίσω από την απόφαση της Φώφης ...

Έχουμε γράψει στο Liberal πως ο σχεδιασμός κάποιων ολιγαρχών είναι η Νέα Δημοκρατία να μην επιτύχει την αυτοδυναμία. Με απλά λόγια δεν θέλουν τον Κ.Μητσοτάκη πρωθυπουργό, γιατί δεν διαπραγματεύεται προεκλογικά μαζί τους την στήριξη τους.

Δεν τον ελέγχουν, και αυτό είναι έξω από την λογική τους, όπως αυτή κυριαρχεί στην πολιτική ζωή του τόπου εδώ και μερικές δεκαετίες, με ελάχιστες φωτεινές εξαιρέσεις πολιτικών που δεν υπέκυψαν στις αξιώσεις τους.

Τι θα συμβεί λοιπόν αν η Νέα Δημοκρατία δεν κατακτήσει την αυτοδυναμία;

Οι λύσεις είναι αυστηρά δύο. Είτε θα σχηματισθεί κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας-ΚΙΝΑΛ είτε θα πορευθούμε σε νέες εκλογές με απλή αναλογική.

ΟΛΗ Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΜΠΛΕ ...

Α. Τσίπρας: O ιδανικός αυτόχειρας ...

Τον έπεισαν πως έχει «τον Κούλη στο τσεπάκι του». Του παρουσίασαν μαϊμού-δημοσκοπήσεις για να του πουν πως οι ευρωεκλογές είναι ντέρμπι. Και τελικά πιστεύοντας πως είναι ντέρμπι, ο αήττητος ηγέτης ανέλαβε προσωπικά όλη την προεκλογική εκστρατεία του ΣΥΡΙΖΑ.

Κανένας δεν πήγε να του πει πως είναι, εδώ και πολύ καιρό, το βαρίδι του ΣΥΡΙΖΑ. Του έλεγαν πως όλες οι δημοσκοπήσεις, που τον έφερναν σε δημοτικότητα 10 ποσοστιαίες μονάδες πίσω από τον Κ.Μητσοτάκη, ήταν προϊόν συνωμοσίας των δημοσκόπων και του «παλαιού πολιτικού συστήματος».

Και ο Αλέξης τα πίστευε όλα αυτά; Δεν είχε επαφή με την πραγματικότητα; Αυτό είναι ένα ερώτημα που δεν αφορά μόνον τον Τσίπρα, αλλά και πολλούς άλλους ηγέτες.

Απομονωμένοι ζούνε στον κόσμο τους με τις παραστάσεις των ένδοξων ημερών. Το ενδεχόμενο της ήττας ούτε περνά από το μυαλό τους, καθώς έχουν αποκτήσει ένα θεϊκό σύνδρομο.

Νομίζουν πως συνομιλούν με την Ιστορία.

Πανικός μπροστά στην κάλπη ...

Πάνω στον πανικό του για το οικτρό εκλογικό αποτέλεσμα της 26ης Μαΐου ο κ. Τσίπρας ανακοίνωσε ότι μετά τον δεύτερο εκλογικό γύρο θα επισκεφθεί τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, προκειμένου να προσφύγει σε εθνική εκλογική αναμέτρηση.

Με λίγη περισσότερη ψυχραιμία, θα μπορούσε να πει ότι με δεδομένο τον δεύτερο γύρο των εκλογών, θα περιμένει να ολοκληρωθεί ομαλά η παρούσα εκλογική διαδικασία και μετά θα λάμβανε τις αποφάσεις του.

Δεν το έπραξε. Αντίθετα, προανήγγειλε κάλπες μετά τις κάλπες, προκαλώντας μια ανωμαλία εν μέσω εκλογικής διαδικασίας και αποδεικνύοντας ότι δεν σέβεται μια κορυφαία στιγμή της Δημοκρατίας.

Μετά, το ξανασκέφθηκε, έδωσε παράταση στον εαυτό του και άρχισε να παίζει με τις ημερομηνίες.

Δεν τον ενόχλησε το γεγονός ότι ήδη παρέμενε στην εξουσία με δανεικές ψήφους δηλωσιών βουλευτών, έχοντας στην ουσία χάσει την Δεδηλωμένη.

Και τώρα, παραιτημένος, σκέπτεται να… παραμείνει στην εξουσία, προκειμένου να διοριστεί η ηγεσία του Αρείου Πάγου.

Ας μην ασχολούμαστε με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ας τους αφήσουμε στην μιζέρια τους...

Η πατρίδα μας γυρίζει σελίδα. Τα εκλογικά αποτελέσματα της Κυριακής αυτό δείχνουν με τρόπο αδιαμφισβήτητο. Συνεπώς οφείλουμε να κοιτάξουμε μπροστά.

Ο εφιάλτης πέρασε. Ο Α. Τσίπρας ό,τι και να μηχανευθεί, όσο και να ραδιουργήσει, δεν μπορεί να αλλάξει την φορά των γεγονότων. Είναι αυτός που φεύγει και ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι αυτός που έρχεται. Αυτή η εικόνα δεν αλλάζει και με αυτήν την εικόνα θα πορευθούμε μέχρι τις επικείμενες εθνικές εκλογές.

Σήμερα θα πρέπει να αφήσουμε τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να αναλύσουν, όσο πιο ψύχραιμα μπορούν, τα αίτια της συντριβής τους. Ήδη κάποιοι το κάνουν. Εμείς δεν έχουμε κανένα λόγο να πολώσουμε την κατάσταση, δεν έχουμε κανένα λόγο με τις παρεμβάσεις μας να συντελέσουμε στην συσπείρωση τους.

Κυριάκος Μητσοτάκης: Aυτός είναι, γι΄αυτό τον ψηφίζουμε ...

Πριν από μερικά χρόνια έγινε στις Ηνωμένες Πολιτείες συνέδριο για τον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο. Σχεδόν όλοι οι Έλληνες εισηγητές, καθηγητές διαφόρων πανεπιστημίων, στις ομιλίες τους αναφέρθηκαν στα πεπραγμένα και στα λάθη του ΚΚΕ, στις επιχειρήσεις του ΔΣΕ και στην ήττα του.

Στο κλείσιμο του συνεδρίου η Αμερικανίδα καθηγήτρια που το διοργάνωσε, είπε: «για σκεφτείτε να κάναμε εμείς ένα συνέδριο για τον αμερικανικό εμφύλιο πόλεμο και να συζητήσουμε επί ώρες για το πώς έχασαν οι Νότιοι και όχι για το πώς κέρδισαν οι Βόρειοι».

Συνεπώς, καλόν είναι κι εμείς να ασχολούμαστε για το πώς κέρδισε η Νέα Δημοκρατία και όχι για το πώς έχασε ο ΣΥΡΙΖΑ. Με απλά λόγια οφείλουμε να ασχοληθούμε πρωτευόντως με τον νικητή και τις προοπτικές του και δευτερευόντως με τον ηττημένο και την μελλοντική πορεία του.

Ένας θλιβερός Τσίπρας σε μια σύναξη άβουλων ...

Τσίπρας-Δούρου βλέπουν τα πρώτα Exit-Polls ...

Είχα αποφασίσει να γράψω για τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, που με τις δηλώσεις τους αποδεικνύουν ότι δεν έχουν ιδέα για τις αιτίες της αποδοκιμασίας τους από το λαό, ούτε καταλαβαίνουν τη σφαλιάρα που εισέπραξαν προχτές. Μέχρι που άκουσα την ομιλία του κ Τσίπρα στα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ χτες. Και συνειδητοποίησα ότι κατά μάνα κατά κύρη κατά γιο και θυγατέρα. Ότι είναι κι αυτός ένα από τα στελέχη του.

Η βασική κινητήριος δύναμη του πρωθυπουργού και του ΣΥΡΙΖΑ ήδη από πριν το 2014 ήταν αυτή που ομολόγησε ο ίδιος ο κ Τσίπρας στη Βουλή. Η αυταπάτη. Οι άνθρωποι είχαν αυταπάτες για το συσχετισμό δυνάμεων στην Ευρώπη, για τη δική τους δύναμη, για τα πολιτικά και οικονομικά σχέδιά τους, για την κοινωνική και οικονομική πραγματικότητα στην Ελλάδα. Για την πραγματικότητα γενικώς.

Θρίαμβος #ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ . Όλη η Ελλάδα είναι ΜΠΛΕ...

Λοιδορήθηκε , υποτιμήθηκε , καθυβρίστηκε ...

Και έφτασε η ημέρα των εκλογών και οι Έλληνες εκτίμησαν την διαδρομή του όσο καιρό είναι αρχηγός της ΝΔ δίνοντάς του περίπου 10 μονάδες διαφορά από τον καταρρέοντα Τσίπρα.

Για άλλη μία φορά ένας Μητσοτάκης γκρεμίζει ένα "Παπανδρέου" (στην συγκεκριμένη περίπτωση ένα γενόσημο αντίγραφό του) επιβεβαιώνοντας την σοφία των ψηφοφόρων ΝΔ που τον επέλεξαν για την προεδρία του κόμματος.

Στην κάλπη με ρουσφέτια και μπαξίσια ...

Δεν υπάρχει πια καμιά αμφιβολία ότι σ’ αυτές τις ευρωεκλογές βρεθήκαμε αντιμέτωποι με μια εκτεταμένη επιχείρηση κατάχρησης εξουσίας, στη διάρκεια της οποίας η κυβέρνηση, με το πεπόνι και το μαχαίρι στο χέρι, άνοιξε τις κάνουλες κουτσουρεμένων επιδομάτων και υποσχέσεων.

Ωστόσο, η προεκλογική κατάχρηση εξουσίας δεν περιορίστηκε στη διανομή επιδομάτων, στη μείωση του ΦΠΑ, στις 100 δόσεις για τη ρύθμιση των οφειλών και στις ένδεκα τροπολογίες λίγες μέρες πριν από τις κάλπες.

Η προεκλογική κυβερνητική προπαγάνδα «μίλησε» σε διάφορες κατηγορίες πολιτών με ανακοινώσεις, παροχές και εξαγγελίες ως την τελευταία στιγμή, που μέσα στον γενικό ορυμαγδό πέρασαν απαρατήρητες.

Έχουμε και λέμε:

Πού μπαίνει ο πήχης των ευρωεκλογών;

Τον πήχη της διαφοράς μεταξύ Νέας Δημοκρατίας και ΣΥΡΙΖΑ δεν τον βάζουν οι εταιρείες δημοσκοπήσεων ούτε οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης. Τον πήχη τον έθεσε ο ίδιος ο Α.Τσίπρας το 2014 όταν με μια διαφορά 3,84 μονάδων από την Νέα Δημοκρατία μετέβη στο Προεδρικό Μέγαρο και ζήτησε εθνικές εκλογές.

Αυτό είναι ένα γεγονός που ουδείς μπορεί να το αμφισβητήσει και που θα δώσει το δικαίωμα στον Κ.Μητσοτάκη, αν πετύχει ίδια ή μεγαλύτερη διαφορά, να θέσει ζήτημα παραίτησης της κυβερνήσεως. Απλά πράγματα.

Αυτό που έκανε ο Α.Τσίπρας το 2014 δημιουργεί ένα πολιτικό δεδικασμένο, που θα τον ακολουθεί. Εννοείται πως το ζήτημα δεν είναι τυπικό, αλλά ουσιαστικό. Δηλαδή οι ευρωεκλογές δεν αναδεικνύουν κυβέρνηση, δεν επηρεάζουν την δεδηλωμένη, αλλά το αποτέλεσμα τους, αν είναι δυσμενές για την κυβέρνηση, θέτει ζήτημα πολιτικής νομιμοποίησης.

Συνθήκες ανωμαλίας με την ανοχή (;) Τσίπρα!

Μπορεί ο κάθε ένας από εμάς να πάει στην πλατεία Εξαρχείων και να πιει τον καφέ του; Μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλειά του η κυβέρνηση; Μην πάμε μακριά. Μια ομάδα κουκουλοφόρων πέταξε μπογιές στην Βουλή, στο πιο καλά φυλαγμένο κτήριο της χώρας, στην πιο καλά φυλαγμένη περιοχή. Ένα αντάρτικο πόλεως στήνεται εδώ και καιρό με την ανοχή (τουλάχιστον) κυβερνητικών στελεχών.

Δύο πράγματα έκανε αυτή η κυβέρνηση, πριν καλά – καλά ο πρόεδρος Αλέξης επισκεφτεί το Μαξίμου. Το πρώτο ήταν να διορίσει τον δημοσιογράφο Γιάννη Ρουμπάτη στην ΕΥΠ. Προφανώς είχε ακούσει τι είχε συμβεί στον πρόεδρο Κώστα που καθυστέρησε χαρακτηριστικά στην αλλαγή της ηγεσίας της ευαίσθητης αυτής υπηρεσίας. Το δεύτερο ήταν στελέχη τους να επισκεφτούν άμεσα τους τρομοκράτες στις φυλακές και στην συνέχεια να καταργήσουν τις φυλακές τύπου Γ.

Να πούμε μία μεγάλη αλήθεια: Ο νόμος, όπως αυτός διαμορφώθηκε μετά την κατάργηση των φυλακών τύπου Γ, δίνει το δικαίωμα στον δολοφόνο Κουφοντίνα να πάρει άδεια και να πάει στο σπίτι του να φάει με την οικογένειά του. Αν κάποιος θέλει να μην δίνεται άδεια σε δολοφόνους όπως ο Κουφοντίνας, δεν έχει παρά να αλλάξει τον νόμο. Αν ρωτάτε τι συμβαίνει σε άλλες χώρες, δεν συνηθίζεται, απ’ όσο ξέρουμε, να δίνονται ειδικά προνόμια σε αμετανόητους τρομοκράτες. Στην Ελλάδα οι δολοφόνοι της 17Ν έχουν βαπτιστεί από ένα κομμάτι του πολιτικού συστήματος «πολιτικοί αγωνιστές». Το περιβάλλον είναι αρκετά ευνοϊκό για καταστάσεις τύπου Ιταλίας της δεκαετίας του 70…

Σε τροχιά κατάρρευσης…

Στα 200 χρόνια του νεοελληνικού κράτους το σύνηθες ήταν η κομματοκρατία,  η  πελατειακή νομή των προνομίων της εξουσίας και η διαπλοκή των διαχειριστών του δημόσιου συμφέροντος με τα οικονομικά συμφέροντα.

Η περίπτωση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ φαίνεται όμως πως ξεπέρασε κάθε προηγούμενο αφού η προώθηση κομματικών ημετέρων και η ανάθεση ευθυνών σε ανίκανους σε κάποιες περιπτώσεις έφτασε να έχει κόστος εκατόμβες νεκρών, ενώ σε γενικές γραμμές ολοκλήρωσε τη διάλυση της ελάχιστα αποδοτικής δημόσιας διοίκησης.

Μετά τα τραγικά δείγματα διοίκησης αλλά και ηθικής που επέδειξαν στην τετραετία ήταν αναμενόμενο λίγους μήνες πριν τις εκλογές να επιχειρήσουν να διασωθούν πολιτικά, μοιράζοντας προνόμια και επιδόματα  σε κατηγορίες δυνητικών ψηφοφόρων.

Η εικόνα των εναγκαλισμών του κ. Τσίπρα με τον κ. Θ. Λυμπερόπουλο που μάχεται να κρατήσει τη συμπαθή κατηγορία των αυτοκινητιστών στις συνθήκες και τα δεδομένα της δεκαετίας του ’50 και πολεμά κάθε προσπάθεια εκσυγχρονισμού είναι χαρακτηριστική του χωρίς φραγμούς και στοιχειώδη αξιοπρέπεια καιροσκοπισμού  αμφοτέρων.

Μετακομίζω, γιατί «μαυρίζω» την Δούρου ...

Είπα προχθές στην σύντροφο μου: «Μαρία ετοιμάσου, μετακομίζουμε στην Αθήνα». Με κοίταξε αδιάφορα και μου είπε: «τώρα βλέπω μια ταινία, ηρέμησε». Της απαντώ εκνευρισμένος, υψώνοντας την φωνή μου: «βλέπεις αυτά;» και της δείχνω τα διαφημιστικά σποτάκια της Δούρου.

Τα έβλεπε και δεν πίστευε στα μάτια της και στ΄αυτιά της. «Αν είναι δυνατόν», είπε εξουθενωμένη με αυτά που είδε και άκουσε. «Θα πρέπει να της δώσουν ένα καλό μάθημα οι ψηφοφόροι».

Πράγματι, σε οποιοδήποτε πολιτισμένο κράτος της υποσαχάριας Αφρικής ένας πολιτικός που κουβαλά την πολιτική ευθύνη για 130 θανάτους, θα είχε πάει ήδη στο σπίτι του. Στην Ελλάδα του 4ου Κόσμου, η Ρένα Δούρου επαναδιεκδικεί την υπερνομαρχία προβάλλοντας προκλητικά διαφημιστικά σποτάκια στα οποία εμφανίζεται είτε ως ακκιζόμενη, ανέμελη μεγαλομπεμπέκα, είτε θυμίζοντας, χωρίς ίχνος ντροπής, αυτά τα τραγικά που συνέβησαν στο Μάτι.

Τι συμβαίνει με αυτήν την γυναίκα;