ΣΥΡΙΖΑ και μουφτείες: Συναλλαγή για τις ψήφους ...

Η συναλλαγή του ΣΥΡΙΖΑ με την Τουρκία για το θέμα της μουσουλμανικής μειονότητας έχει τις ρίζες της τουλάχιστον στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015. Και από την αρχή αποσκοπούσε σε όσες ψήφους της μειονότητας – ενός εξαιρετικού και φιλότιμου τμήματος του ελληνικού λαού - μπορεί να παρασύρει η Τουρκία μέσω του τουρκικού προξενείου στην Κομοτηνή και μέσω των ψευδομουφτήδων (δηλαδή των «εκλεγμένων» εκλεκτών του προξενείου και όχι των νόμιμων και διορισμένων από τις ελληνικές κυβερνήσεις).

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είναι η μόνη κυβέρνηση που από την αρχή δέχθηκε όλες τις τουρκικές απαιτήσεις, με τον ΣΥΡΙΖΑ μάλιστα να τις παρουσιάζει ως δικές του θέσεις όσον αφορά στην μειονότητα, κυκλοφορώντας στη Θράκη προεκλογικό φυλλάδιο γραμμένο στα τουρκικά!

Εκεί αναφέρονται τα πάντα – και η υπόσχεση για εκλογή των μουφτήδων, δηλαδή για την πολύ επικίνδυνη δημιουργία ενός εκλεγμένου πολιτικοθρησκευτικού ηγέτη - εκτός από το θέμα της Σαρία (του Ιερού Ισλαμικού Νόμου που με ιδιότυπο τρόπο ισχύει βάσει της Συνθήκης της Λοζάνης στη Θράκη, ακριβώς για να υπογραμμίζεται ο θρησκευτικός χαρακτήρας της μειονότητας).

Στην πραγματικότητα, το συγκεκριμένο μανιφέστο απευθυνόταν στην Τουρκία, ώστε να καταβάλει κάθε προσπάθεια επηρεασμού της μειονότητας.

Έτσι, στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015, ο ΣΥΡΙΖΑ εξασφάλισε πάνω το 40% των μειονοτικών ψήφων – σε αντίθεση με το 60% που δεν παρασύρθηκε- ωστόσο ήταν ποσοστό – ρεκόρ όσον αφορά στην συνολική εκλογική του επίδοση.

Η ώρα να πληρωθεί το αντίτιμο είχε έλθει. Και η κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου (να μην τον ξεχνάμε κι’ αυτόν) ξεκίνησε το ξήλωμα.

Θεοπεφτάτου. Η Σουλιώτισσα της Ιθάκης ...

Από τους Σουλιώτες του Πάρις έχει να εμφανιστεί τέτοια αγωνίστρια όπως η Αφροδίτη Θεοπεφτάτου. Στους Σουλιώτες επειδή δεν υπήρχαν λεφτά για κομπάρσους στις μάχες με τους Τούρκους κάθε Σουλιώτης έπεφτε νεκρός μίνιμουμ τρεις φορές. Στην υποδοχή στην Ιθάκη, η Αφροδίτη Θεοπεφτάτου, η ηρωίδα με τα πουά, στο ένα πλάνο χαμογελάει πίσω από τον Τσίπρα στο λιμάνι, στο δεύτερο τον φιλάει κάτω από ένα παράθυρο και στο τρίτο και έχει μπει στο δημαρχείο και κρατάει σημειώσεις. Καμία όμως Θεοπεφτάτου βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και κανένας εισαγόμενος χειροκροτητής δεν μπορεί να κρύψει την αλήθεια που φάνηκε στις επισκέψεις του Αλέξη Τσίπρα στην Λήμνο και την Λέσβο. Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας έχουν προσβληθεί από τον επάρατο οπαδοδιώκτη. Σε ματς Λεβαδιακού – ΣΥΡΙΖΑ να κατέβαιναν η ταξιαρχία του Κομπότη θα κέρδιζε την μάχη της κερκίδας.

20 ψέματα και 3 βαφτίσια για την Πολιτική Προστασία ...

Όλα όσα ο Τσίπρας και η παρέα του εξήγγειλαν ως «νέο Σχέδιο για την Πολιτική Προστασία» περιλαμβάνονται σε νόμους που έχουν ψηφιστεί μεταξύ του 1995 και του 2014. Με τις ίδιες λέξεις και τους ίδιους όρους!

Για τον ΣΥΡΙΖΑ, βέβαια, όλα είναι ένα ψέμα. Από τον κανόνα δεν μπορούσε να ξεφύγει και η επικοινωνιακή διαχείριση της μεγάλης εθνικής τραγωδίας της 23^ης Ιουλίου, η οποία έχει εξελιχθεί σε μια συστηματική και εκτεταμένη επιχείρηση συγκάλυψης.

Δεν είναι μόνο ότι για άλλη μια φορά έστησαν κολυμπήθρες (του Σιλωάμ) και έκαναν βαφτίσια, μετονομάζοντας την Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας σε «Εθνική Υπηρεσία Διαχείρισης Εκτάκτων Αναγκών», τον γενικό γραμματέα σε διοικητή και το Επιστημονικό και Ερευνητικό Κέντρο Πολιτικής Προστασίας σε… «Διαρκές Επιστημονικό Συμβούλιο».

Δεν είναι μόνο ότι απέδειξαν τον πολιτικό τους ζαμανφουτισμό ανακοινώνοντας την κατάργηση (έστω και ως διακήρυξη) της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας μέσα στην κρίση.

Δεν είναι μόνο ότι μιλούν για «Νέο Σχέδιο» - ενώ αποδεδειγμένα δεν εφάρμοσαν καν το παλιό - ακολουθώντας την επιτυχημένη προπαγανδιστική πρακτική του κουκουλώματος μέσω εξαγγελιών, ώστε η προσοχή να φύγει από το ζοφερό παρόν και να μετατοπιστεί σε ένα «λαμπρό μέλλον».

Δεν είναι μόνο ότι κοροϊδεύουν, λέγοντας ότι ο «διοικητής» θα είναι «εγνωσμένης εμπειρίας και επιχειρησιακής ικανότητας», θα επιλέγεται από «ανεξάρτητη επιτροπή εμπειρογνωμόνων και η απόφαση αυτή θα επικυρώνεται από τη διάσκεψη των προέδρων της Βουλής», ενώ δεν μας λένε ποιος θα αποφασίζει για την «εγνωσμένη εμπειρία», ποιος θα διορίζει και πώς θα διορίζεται αυτή η «ανεξάρτητη επιτροπή» και ενώ είναι γνωστό ότι στη διάσκεψη των προέδρων τα κυβερνητικά κόμματα έχουν την πλειοψηφία.

Είναι ότι όλα όσα εξήγγειλε ο κ. Τσίπρας στις 9 Αυγούστου και παρουσιάστηκαν αμέσως μετά από την (καταργημένη) Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας ΥΠΗΡΧΑΝ!

Δηλαδή μας σερβίρουν ως καινούργια ακριβώς αυτά τα οποία ίσχυαν – και δεν εφάρμοσαν.

Δεν χρειαζόταν και μεγάλη σκέψη: Ήταν δυνατόν μέσα σε λίγες μέρες να δημιουργηθεί στ’ αλήθεια ένα «νέο σχέδιο»; Μήπως το είχαν έτοιμο και το κρατούσαν στα συρτάρια τους για να μας το εμφανίσουν μετά από κάποια εκατόμβη;

Τίποτε από όλα αυτά. Απλά αντέγραψαν μερικά σημεία από τους ήδη ψηφισμένους νόμους και τα παρουσίασαν ως… προϊόν της μεγαλοφυίας τους! Και απλά μεταφέρουν ξανά την αρμοδιότητα στο υπουργείο των Εσωτερικών – έτσι για… αλλαγή!

Και ιδού οι αποδείξεις ενός ακόμη μεγάλου ψέματος:

Αλέξιος ο Ψευδοκράτορας ...

Ως έθνος οφείλουμε να δείξουμε κατανόηση στο δράμα που βιώνει ο Αλέξιος Τσίπρας. Μεγάλωσε μέσα στο κατεστημένο της Μεταπολίτευσης έχοντας αφομοιώσει τις αξίες, τα πιστεύω και τις μεθόδους του. Ηταν ο αρχηγός ενός μικρού κόμματος το οποίο έγινε κυβέρνηση μέσα από ένα όργιο ψεύδους, που κατάφερε να ξεπεράσει σε ποσότητα και «ποιότητα» όλους τους προηγούμενους πολιτικάντηδες. Και τώρα μπαίνει στο τελευταίο στάδιο της τραγωδίας, όπου καλείται να πουλήσει το νέο μεγαλειώδες ψέμα, αυτό της καθαρής εξόδου.

Βγαίνουμε από τα Μνημόνια, αλλά όχι από την επιτήρηση των Μνημονίων. Δηλαδή οι εταίροι θα αποφασίζουν τι μπορούμε και τι δεν μπορούμε να κάνουμε, αλλά δεν θα έχουν την υποχρέωση να μας δανείζουν χαμηλότοκα, όπως γινόταν ως τώρα. Θα πρέπει, πλέον, να δανειζόμαστε από τις αγορές, που έχουν πιο ρεαλιστικά και επομένως πιο αυστηρά κριτήρια από ό,τι οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών.

Μέρα γιορτής ! μέρα Εθνικής ανάτασης !

Δεν θέλω σήμερα γκρίνιες ...
Σήμερα είναι που βαράμε νταούλια και χορεύουν οι αγορές :)

Η Αριστερά δεν πρέπει να ηττηθεί στρατηγικά. Πρέπει να αφανισθεί ηθικά ...

Με αφορμή την σκληρή κριτική που δέχθηκε η κυρία Α. Σπανού μετά του συζύγου της για την πρόσφατη αρθρογραφία τους, εμφανίσθηκαν οι χρυσές εφεδρείες του ΣΥΡΙΖΑ, οι γνωστοί τσανακογλύφτες κάθε εξουσίας, για να μιλήσουν για κανιβαλισμό και για ανθρωποφαγία.

Ανέκαθεν η Αριστερά δεν άντεχε την κριτική. Θεωρούσε πως οι θέσεις των διανοουμένων της αποτελούσαν θέσφατο, άρα ήταν υπεράνω κριτικής. Βέβαια, παρουσιάζει ενδιαφέρον πώς, με ποιες διαδικασίες και με ποια κριτήρια αναγορεύθηκαν οι περισσότεροι εξ αυτών σε ανθρώπους του πνεύματος και σε τιμητές των πάντων.

Στο θολωμένο μυαλό του Αλέξη ...

Η πολιτική απαιτεί καθαρή σκέψη. Εν ψυχρώ αποφάσεις, χωρίς συναισθηματισμούς και σπασμωδικές αντιδράσεις. Κάθε τακτική κίνηση θα πρέπει να εντάσσεται σε μια στρατηγική. Ο πολιτικός θα πρέπει να έχει την ικανότητα να είναι συγχρόνως διαμορφωτής των γεγονότων και αποστασιοποιημένος παρατηρητής τους.

Εκείνο που διακρίνει έναν μεγάλο πολιτικό από έναν ασήμαντο, είναι η διαχείριση της ήττας. Στην πόκα ο έμπειρος παίκτης ξεχωρίζει από τον ερασιτέχνη όχι στην βραδιά της ρέντας, αλλά στην βραδιά της γκίνιας. Ο πρώτος καταλαβαίνει πως δεν έχει τη τύχη με το μέρος του και θα φροντίσει να χάσει όσο το δυνατόν λιγότερα. Ο δεύτερος στην προσπάθεια του να ρεφάρει, θα καταστραφεί.

Οι δύο μαγικοί αριθμοί του Κυριάκου Μητσοτάκη ...

Από την Δευτέρα τελειώνει η ραστώνη αυτών των ημερών και αρχίζει ουσιαστικά μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδος. Μέχρις αυτήν την στιγμή ουδείς αμφιβάλλει για τον νικητή των εκλογών. Το μόνο που είναι ανοικτό είναι το εύρος της νίκης της Νέας Δημοκρατίας και της ήττας του ΣΥΡΙΖΑ.

Όμως η νίκη της Νέας Δημοκρατίας δεν αρκεί, για να ανακάμψει οικονομικά, πολιτικά και κυρίως ηθικά η χώρα. Χρειάζεται μια κυβέρνηση ισχυρή που θα εφαρμόσει ένα πολύ συγκεκριμένο πρόγραμμα.

Συνεπώς, το πρώτο ζητούμενο είναι η αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας. Αν κρίνω από το πανελλήνιο ρεύμα του « φύγετε», αυτή είναι προ των πυλών. Χιλιάδες πολίτες από άλλους πολιτικούς χώρους θα ψηφίσουν την Νέα Δημοκρατία μόνον και μόνον για να φύγει ο ΣΥΡΙΖΑ. Μόνον και μόνον για να τερματιστεί ο εφιάλτης που ζούμε.

Η απάντησή της εφημερίδας Ελεύθερος Τύπος στον Γκαίμπελς του Μαξίμου...

«Μόλις… 48 ώρες μετά την αποκάλυψη του «Ελεύθερου Τύπου» για το «SMS της μακάβριας προπαγάνδας» εμφανίστηκε με μια προκλητική και υβριστική ανακοίνωση κατά της εφημερίδας μας ο προϊστάμενος του γραφείου Tύπου του πρωθυπουργού κ. Θανάσης Καρτερός.

Ως τι απαντά ο κ. Καρτερός; Ως δημοσιογράφος; Ως κομματικό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ; Ως διευθυντής του γραφείου Tύπου του πρωθυπουργού που πληρώνεται από τις θυσίες των φορολογουμένων;

Φτάνει μάλιστα στο σημείο ο κ. Καρτερός να καλεί την ΕΣΗΕΑ και τα πειθαρχικά της όργανα να επιληφθούν ώστε να διερευνηθούν οι ευθύνες επειδή, όπως υποστηρίζει, χαρακτηρίσαμε την απάντηση του Μαξίμου ως «λάσπη και ύβρεις».

Το αριστερό ... ηθικό πλεονέκτημα !

Στην ταινία «Τρελός είμαι, ό,τι θέλω κάνω», ο Στάθης Ψάλτης κυκλοφορεί με ένα πιστοποιητικό τρέλας, που του δίνει τη δυνατότητα να προξενεί τον μέγιστο φόβο στον στόχο του, έχοντας ταυτόχρονα και το προνόμιο του ακαταδίωκτου. Με ένα παρόμοιο πιστοποιητικό κυκλοφορεί η εγχώριος Αριστερά, το λεγόμενο «αριστερό ηθικό πλεονέκτημα».

Το αριστερό ηθικό πλεονέκτημα καθιερώθηκε στα χρόνια της Μεταπολίτευσης και είχε ως ηθική και ιστορική βάση τους λεγόμενους «αγώνες της Αριστεράς». Το γεγονός ότι αυτοί οι αγώνες της Αριστεράς είχαν ως επιδίωξη την κατάργηση της δημοκρατίας και την επιβολή ενός κόκκινου ολοκληρωτισμού δεν είχε καμία σημασία.

Ας μας αφήσουν να χαρούμε ...

Τα μετάλλια που κατέκτησαν οι αθλητές μας στους Πανευρωπαϊκούς αγώνες, έγιναν η αφορμή να αναδειχθούν μια σειρά από παθογένειες της κοινωνίας μας. Παθογένειες που μας ταλαιπώρησαν και, δυστυχώς, μας ταλαιπωρούν ακόμα.

Ένα από τα βασικά στοιχεία της ηγεμονίας της Αριστεράς είναι η ιδεολογικοποίηση και η πολιτικοποίηση κάθε πτυχής της ανθρώπινης δραστηριότητας. Σε κάθε πράξη, οι διανοούμενοι της Αριστεράς έψαχναν να βρουν ιδεολογικές αναφορές και πολιτικά μηνύματα.

Έτσι, στέρησαν από αυτούς που τους ακολουθούσαν πολλές χαρές, πολλές στιγμές ξεγνοιασιάς και χαλάρωσης. Ένας αριστερός όμως δεν πρέπει να είναι ξένοιαστος μέσα στην καπιταλιστική κοινωνία. Θα πρέπει να βρίσκεται πάντα σε επαγρύπνηση.

Όχι, ούτε είμαστε ούτε θα γίνουμε ίδιοι!

Η δόλια τακτική των Συριζαίων να καλλιεργούν την αντίληψη ότι, εν τέλει, όλοι ίδιοι είμαστε και ότι τα προβλήματα που αυτοί δεν μπόρεσαν να λύσουν δεν τα έλυσαν ούτε οι προηγούμενοι, έχει ευρύτερες προεκτάσεις από μια απλή αμυντική στάση απέναντι στην κριτική που τους ασκείται.

Κεντρικό στοιχείο της αφήγησής τους είναι ότι αφού αυτοί οι, εξ ορισμού, σωτήρες και λύτες των προβλημάτων της ελληνικής κοινωνίας δεν τα κατάφεραν (και αναγκάστηκαν να συνθηκολογήσουν η και να ηττηθούν, όπως τώρα με τις φωτιές), κανένας άλλος δεν μπορεί να τα καταφέρει. Επομένως, πρέπει να συμφιλιωθούμε με την ελληνική πραγματικότητα: Θα είμαστε χρεωκοπημένοι, χωρίς προοπτική και καταδικασμένοι να καιγόμαστε. Αυτή είναι η αναπόφευκτη μοίρα μας.

Τσίπρας, Δούρου: Τα χαμόγελα που εξοργίζουν ...

Από ανθρώπους που προσπάθησαν να βγουν κερδισμένοι από μια εθνική τραγωδία με 92 νεκρούς δεν περιμέναμε και μεγάλη ευαισθησία. Αλλά μεταξύ του να μην είναι κάποιος ευαίσθητος και του να είναι αναίσθητος, η διαφορά είναι μεγάλη. Και προχθές στο Λαύριο, ο Α.Τσίπρας, η Ρ.Δούρου και οι συνεργάτες τους έδωσαν ρεσιτάλ αναισθησίας.

Με χαμόγελο τύπου Golgate προσήλθαν όλοι στην σύσκεψη, σαν να μην υπήρξε αυτή η τραγωδία. Σαν να επρόκειτο για μια εκδήλωση ρουτίνας.

Μα για όλους αυτούς ήταν μια εκδήλωση ρουτίνας. Είτε το πίστευαν είτε όχι, το αφήγημα το είχαν φτιάξει και τα φιλικά ΜΜΕ το αναπαρήγαν. Για όλα ευθύνονται τα αυθαίρετα, η κλιματική αλλαγή, οι ανεμογεννήτριες και, όπως πάντα, οι «προηγούμενοι».

Ας προσέξει η Νέα Δημοκρατία τι γίνεται στην Δικαιοσύνη ...

Για πολλά μπορεί να κατηγορήσουμε την ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ. Για ένα όμως πρέπει να της βγάλουμε το καπέλο και να υποκλιθούμε. Για το πώς δηλαδή μέσα σε δύο χρόνια, συμμαχώντας με την δεξιά συνιστώσα, κατάφερε να ελέγξει ένα καίριο τμήμα της κρατικής μηχανής.

Είναι γεγονός πως τα κόμματα που έχουν ολοκληρωτική νοοτροπία, αποβλέπουν πρώτα στην ηθική σπίλωση και, εν συνεχεία, στην πολιτική εξόντωση των αντιπάλων τους. Παλαιότερα βέβαια τους εκτελούσαν. Αν κρίνω από την δράση της 17 Νοέμβρη αυτή η «συνήθεια», επιβίωνε σε ένα τμήμα της Αριστεράς μέχρι τις ημέρες μας.

Το πανάκριβο κράτος νεκροθάφτης ...

Τον Ιούνιο έγιναν από το κράτος 9.032 κατασχέσεις, δηλαδή κοντά στις 400 κατασχέσεις την ημέρα. Μέχρι τώρα το κράτος έχει προχωρήσει σε κατασχέσεις εναντίον 1.140.000 φορολογουμένων. Το επόμενο εξάμηνο προβλέπεται ιδιαίτερα φορολογικά αιμοβόρο, μια και το κράτος προγραμματίζει να απορροφήσει 11 δισεκατομμύρια ευρώ από τους φορολογουμένους από ΕΝΦΙΑ, φόρο εισοδήματος, τέλη κυκλοφορίας και διάφορα άλλα.

Τα παραπάνω στοιχεία έχουν τη σημασία τους για να κατανοήσουμε τι κοστίζει το κράτος που άφησε πάνω από 90 ανθρώπους να καούν. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΚΕΦΙΜ, φέτος, ο μέσος Ελληνας δούλεψε μέχρι τις 18 Ιουλίου για το κράτος. Δηλαδή από τις 365 μέρες του χρόνου οι περίπου 200 ημέρες δουλεύτηκαν για τη χάρη ενός κράτους που δεν μπόρεσε να κάνει μια εκκένωση σε έναν μικρό οικισμό μισή ώρα έξω από την Αθήνα.

Ο Κουφοντίνας, ο Μαδούρο και η «χαμένη» (ανύπαρκτη) τιμή της Αριστεράς ...

Ο ΣΥΡΙΖΑ φέρεται χαριστικά σε έναν ειδεχθή δολοφόνο. Και ο ΣΥΡΙΖΑ καταδικάζει την απόπειρα δολοφονίας—αν τελικά έγινε—κατά του δικτάτορα Μαδούρο. Τι συνδέει αυτές τις δύο φαινομενικά ασύνδετες πράξεις; Μα, η επαναστατική βία.

Ο Κουφοντίνας είναι ένας, κατά συρροήν, δολοφόνος. Οι αριστεροί τον θεωρούν λαϊκό αγωνιστή, που αγωνίζεται για υψηλά ιδεώδη, αλλά με λάθος τρόπο. Το μείζον είναι ο σκοπός. Τα μέσα είναι το έλασσον.

Πολύ απλά, τι και αν σκότωσε καμιά δεκαριά! Σημασία έχει για ποιο λόγο το έκανε. Αυτή η λογική ακολουθεί την Αριστερά από την ημέρα της γέννησης της. Η βία της, επειδή την αναγορεύουν αυτοί που την ασκούν σε επαναστατική -δηλαδή συμβάλλει στην έλευση μιας πιο δίκαιης κοινωνίας- είναι εξαγνισμένη. Τα θύματα στέκονται εμπόδιο στην πραγμάτωση αυτού του μεσσιανικού οράματος της αταξικής κοινωνίας. Δεν έχουν θέση σε αυτήν.

Έτσι, η βία των αριστερών διαθέτει θετικό πρόσημο που οι ίδιοι οι αριστεροί το βάζουν, ενώ η βία όλων αυτών που δεν θέλουν να εξοντωθούν είναι «αντεπαναστατική», άρα έχει αρνητικό πρόσημο στην ιστορική εξέλιξη, καθώς την εμποδίζει.

Γιατί μειώθηκε σε σχέση με πέρυσι το πρωτογενές πλεόνασμα ...

Αισθητά μειωμένο σε σχέση με το αντίστοιχο περσινό διάστημα εμφανίζεται το πρωτογενές πλεόνασμα σε επίπεδο γενικής κυβέρνησης κατά το πρώτο εξάμηνο της φετινής χρονιάς. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία που έδωσε χθες στη δημοσιότητα το υπουργείο Οικονομικών, το πρωτογενές πλεόνασμα περιορίστηκε σε 1,452 δισ. ευρώ έναντι 2,601 δισ. ευρώ που ήταν την περίοδο Ιανουαρίου-Ιουνίου 2017. Τις οικονομικές επιδόσεις του φετινού προϋπολογισμού σε επίπεδο γενικής κυβέρνησης παρακολουθεί στενά το οικονομικό επιτελείο, καθώς βρίσκεται στην αναζήτηση υπερπλεονάσματος προκειμένου να χρηματοδοτήσει ένα έκτακτο κοινωνικό μέρισμα και κατά τη διάρκεια της φετινής χρονιάς.

Θα πιούμε το πικρό ποτήρι ως το τέλος, γιατί έτσι πρέπει ...

Η Ελληνική κοινωνία, από τον Ιανουάριο του 2015, υφίσταται μια σκληρή δοκιμασία, με επιλογή της. Ένα σημαντικό κομμάτι της, θέλησε να ολοκληρώσει τον ανεκπλήρωτο έρωτα της με την Αριστερά. Έναν έρωτα που βαστά τουλάχιστον 45 χρόνια.

Όλες οι ανολοκλήρωτες σχέσεις κυριαρχούνται από το ερώτημα, του «τι θα γινόταν αν». Πολλές φορές οι ερωτευμένοι προσπερνούν την απάντηση, άλλες φορές τους βασανίζει το μυαλό και άλλες φορές, αν το φέρει η στιγμή, κάνουν το τολμηρό βήμα. Ενδίδουν στον πειρασμό.

Σε αυτήν την τρίτη περίπτωση η σχέση είτε θα βρει την δικαίωση της είτε «άνθρακες ο θησαυρός». Ο καθένας και η κάθε μια αναγνωρίζοντας το λάθος τους, επιστρέφουν στα πεπατημένα. Όμως έπρεπε να δοκιμάσουν. Να σταματήσει το μαρτύριο του βωβού έρωτα.

Ο Τσίπρας πλέον προκαλεί θυμό και γέλιο...

Το χειρότερο για έναν πολιτικό δεν είναι ούτε όταν τον αποδοκιμάζουν ούτε όταν εξυβρίζουν. Όποιος αποφασίζει να εισέλθει στην πολιτική, γνωρίζει πως αυτές είναι καταστάσεις που πιθανόν θα τις βιώσει.

Το χειρότερο όμως που μπορεί να ζήσει, είναι ο βουβός θυμός των πολιτών και το γέλιο που προκαλεί η συμπεριφορά του και τα λόγια του. Δύο καταστάσεις αντιφατικές μεταξύ τους, που όμως συνυπάρχουν.

Σε αυτήν την φάση βρίσκεται, δικαιολογημένα, ο Α.Τσίπρας γιατί είναι ο χειρότερος πρωθυπουργός, μακράν, της Μεταπολιτευτικής περιόδου.

Πώς κατάντησε έτσι; Πώς έφτασε σε αυτό το έσχατο σκαλοπάτι του ευτελισμού ένας πολιτικός που η δημοτικότητα του, πριν από τρία χρόνια, άγγιζε το 70%;

Η πολιτική είναι ένας αγώνας μεγάλων αποστάσεων. Εκεί δοκιμάζονται οι αντοχές και οι τακτικές κινήσεις των πολιτικών. Η πολιτική δεν είναι ένα κατοστάρι.

Από Μ σε… Μ με απόσταση μιας εβδομάδας!

Την περασμένη Δευτέρα, 30 Ιουλίου, ακριβώς μια εβδομάδα από την αποφράδα Δευτέρα, 23 Ιουλίου, ο κ. Τσίπρας επισκέφθηκε το μαρτυρικό Μάτι.

Λογικό, διότι την 23^η Ιουλίου, ενώ είχαν ήδη ξεσπάσει οι καταστροφικές πυρκαγιές, ο κ. Τσίπρας έφυγε το Μόσταρ της Βοσνίας, από όπου επέστρεψε αργά το βράδυ, για να δώσει τη γνωστή παράσταση με την «σύσκεψη» σε απευθείας μετάδοση.

Από… Μ αρχίζουν και τα δύο, άλλωστε! Χρειάστηκε μια εβδομάδα για να πάει από το ένα Μ στο άλλο!

Όχι δεν μπέρδεψε το Μόσταρ με το Μάτι, απλά δεν άντεχε να βρεθεί μακριά από την παράσταση που είχε προγραμματίσει να δώσει παρέα με τον φίλο του Ζάεφ.

Έτσι, την ώρα που στο Μάτι άνθρωποι πηδούσαν στους γκρεμούς, καίγονταν ζωντανοί και πνίγονταν στη θάλασσα, ο κ. Τσίπρας βολτάριζε στην παλιά γέφυρα του Μόσταρ, πετούσε λουλούδια στον ποταμό και υπέγραφε χάρτες ειρήνης.

Φυσικά, οι προπαγανδιστές φρόντισαν να εξαφανίσουν τις φωτογραφίες και τα βίντεο, αλλά υπάρχουν.

Ο κ. Τσίπρας στις εννιά το βράδυ εκείνης της δραματικής ημέρας, ο κ. Τσίπρας πετούσε λουλούδια, χαμογελούσε, έδειχνε κάπου μακριά – ίδια κίνηση με αυτή της επίσκεψής του στο Μάτι – ποζάριζε, τον ξεναγούσαν – όπως και στα καμένα.