Οι 200 Παρασκευές και η κόρη μου ...

Σε λίγες ημέρες η διαΝΕΟσις θα κυκλοφορήσει μια καινούρια έρευνα στην οποία εξηγούμε με πολύ απλά λόγια τι λένε μέσα τα προαπαιτούμενα του μνημονίου. Τι είναι αυτά τα μέτρα που ζητά από τη χώρα μας το μνημόνιο, ουσιαστικά. Πήραμε τη λίστα της 2ης αξιολόγησης από το Μάιο του 2017, η οποία περιέχει 140 σημεία, και ψάξαμε να καταλάβουμε και να εξηγήσουμε τι σημαίνει το κάθε ένα από αυτά.

Η ανάγνωση αυτού του κειμένου, όπως θα διαπιστώσετε σύντομα, είναι μια οδυνηρή, αποκαρδιωτική εμπειρία. Τα μέτρα που περιλαμβάνονται μέσα δεν αφορούν μόνο τα θέματα που φαντάζεστε, περικοπές συντάξεων και πλεονάσματα. Αποτελούνται κυρίως από δεκάδες σημεία που αφορούν στην παιδεία, την εργασία, τη δημόσια διοίκηση, την υγεία, την επιχειρηματικότητα, το τραπεζικό σύστημα, τις επενδύσεις, ακόμα και τα δάση. Ξέρατε ότι στην Ελλάδα οι δασικοί χάρτες που είχαμε χρονολογούναι στο 1940; Έπρεπε να έρθει το μνημόνιο για να αναγκαστεί το ελληνικό κράτος να φτιάξει καινούριους. Τα 70 χρόνια που μεσολάβησαν προφανώς καμία κυβέρνηση δεν θεώρησε ότι είναι δουλειά της να το κάνει.

Ας έπαιζαν καλύτερα σκάκι που είναι και ακίνδυνο...

Αυτό που ζήσαμε χτες δεν έχει άλλη φορά επαναληφθεί στην διεθνή διπλωματία. Φωνάξαμε στο σπίτι μας τον ηγέτη μιας χώρας με την οποία έχουμε μεγάλες διαφορές, για να τσακωθούμε! Συνήθως οι επαφές αυτές γίνονται για να βελτιωθεί το κλίμα μεταξύ δύο χωρών. Τότε γιατί έγινε αυτό το ταξίδι; Τι εξυπηρετούσε η πρόσκληση; Κι εν πάση περιπτώσει, ποιος έκανε την προετοιμασία;

θα διαβάσετε πολλές αναλύσεις σήμερα που θα προσπαθήσουν να ανιχνεύσουν τους λόγους που οδήγησαν την ελληνική κυβέρνηση σε μία σειρά από ολέθρια λάθη. Ένα θέμα είναι τα λάθη αυτά καθαυτά. Επειδή σε αυτό το επίπεδο και με δεδομένο τα προβλήματα που έχουμε στις σχέσεις με τους Τούρκους, δεν επιτρέπονται λάθη και προχειρότητες. Επειδή αυτά έχουν τεράστιο κόστος. Ένα δεύτερο θέμα είναι να μάθουμε ποια είναι η ατζέντα του κ. Τσίπρα για τα εθνικά θέματα. Αν υπάρχει κάποιο σχέδιο, βάση του οποίου έγινε η χτεσινή συνάντηση κι αν αυτό το σχέδιο περιλαμβάνει κι άλλα θέματα πέρα από τα ελληνοτουρκικά.

Διαμάχη για το παρελθόν ...

Αν ο Αντι Γουόρχολ προέβλεπε την έλευση των social media θα έλεγε ότι «στο μέλλον όλοι δικαιούνται ένα τέταρτο αρνητικής δημοσιότητας». Ή έστω μιας διαμάχης σαν αυτή που (πιθανώς) απολαμβάνει σήμερα η τραγουδίστρια Νατάσσα Μποφίλιου.

Αιτία, κάποιες δηλώσεις της, που απηχούν όλη τη θολοκουλτούρα της μεταπολίτευσης, αυτόν τον διάχυτο επαναστατισμό που κάποτε ήταν της μόδας: «Φυσικά είναι δικτατορία η Ε.Ε. Θα ήταν ωραίο να γινότανε μια παγκόσμια επανάσταση. Εγώ στα βάθη της ψυχής μου είμαι τροτσκίστρια. Θα μου πεις, βέβαια, είμαστε έτοιμοι για κάτι τέτοιο; Μακάρι να υπήρχε ένας ηγέτης να τα παρατήσω όλα και να πάω μαζί του στο βουνό...».

10 πράγματα που μας έμαθε η επίσκεψη Έρντοαν...

Εκτός από τη διπλωματία υπάρχει και η πραγματικότητα. Δηλαδή, η καθημερνή ζωή. Ο Έρντοαν ήρθε και φεύγει. Αφήνει, όμως, πίσω του απαντήσεις σε κρίσιμα ερωτηματικά των Ελλήνων πολιτών. Για τη ζωή τους. Απαντήσεις που απευθύνονται κυρίως σε επικίνδυνους θεωρητικάριους υπουργούς που κρατάνε την Παιδεία των Ελλήνων στα χέρια τους. Μάθαμε 10 πράγματα από την επίσκεψη Έρντοαν. Το πρώτο είναι αυτό που μας άφησε παρακαταθήκη ο Κολοκοτρώνης: Ο Τούρκος, φίλος δεν πιάνεται.

Προπαγάνδα και ψυχοπολιτική: Το πιο φονικό όπλο ...

Σε συνδυασμό με τα ψέματα και την προπαγάνδα, η ψυχοπολιτική είναι το πιο φονικό όπλο για όποιον στοχεύει κατευθείαν στο θυμικό του λαού.

Και εκεί βρισκόμαστε σήμερα, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο επικίνδυνη την κατάσταση.

Όλα ξεκίνησαν και εξελίσσονται μελετημένα:

Πρώτα ξεκίνησαν με την προπαγάνδα των αριθμών. Τσίπρας, Καμμένος και λοιποί αραδιάζουν καθημερινά διάφορα (ψευδή και αποσπασματικά νούμερα) δημιουργώντας μια εικονική πραγματικότητα, έναν κόσμο που μόνο με ειδικά γυαλιά εικονικής πραγματικότητας μπορεί να «δει» κανείς.

Μύθοι και αυταπάτες ...

Ακόμη ένας μύθος καταρρίφθηκε. «Οι εξελίξεις έδειξαν ότι η ένταξη της Ελλάδας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ δεν ήταν τελικά προϋπόθεση για την επιστροφή στις αγορές». Σαν να μην τρέχει τίποτα, ο πρωθυπουργός επιβεβαίωσε ακόμη έναν λαθεμένο υπολογισμό της κυβέρνησης. Λίγες μέρες πριν, ο υπουργός Οικονομικών αναγνώρισε ξαφνικά ότι οι πλειστηριασμοί είναι χρήσιμοι, «όχι μόνο για να έχουμε καλές τράπεζες, αλλά και για αναπτυξιακούς και κοινωνικούς λόγους». Κι ας βρέθηκε στη θέση αυτή με το σύνθημα «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη». Τον προηγούμενο μήνα το υπουργείο Οικονομικών εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία αποκαθιστούσε την αλήθεια για το δημόσιο χρέος, καθώς μετά την εφαρμογή των μέτρων που έχει ήδη αποφασίσει το Eurogroup «οι τόκοι για την περίοδο 2021-2026 θα είναι μειωμένοι από 24% έως και 36% σε σχέση με τα όσα αναφέρονται στην έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους» και έτσι «είναι επομένως άστοχο να προβαίνει κανείς σήμερα σε προβλέψεις για την περίοδο 2023-2026 με βάση στοιχεία που ίσχυαν πριν από τέσσερα χρόνια». Άρα, δεν είναι και τόσο επιτακτική μια νέα ελάφρυνση του χρέους.

Οταν θα πουν «εγίναμεν η χλεύη του Αδώνιδος»…

Πρέπει να γίνονται πλειστηριασμοί; Ασυζητητί. Αλλιώς οι συνεπείς δανειολήπτες θα πληρώνουν και για τους μπαταχτσήδες. Αλλά οι ΣΥΡΙΖΑίοι, αγκαλιά με τους ΑΝΕΛίτες, είχαν διαστρεβλώσει και αυτήν την αρχή κραυγάζοντας το «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη».

Τώρα που κατάλαβαν ότι αυτό δεν γίνεται χωρίς να ξαναπληρώσουμε όλοι τη (νέα) ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, το γύρισαν. Θετικό. Αλλά επειδή η πραγματικότητα είναι σκληρή και, όπως έλεγε ο Μιτεράν, τα γεγονότα ξεροκέφαλα, αυτοί έχουν βαλθεί να διαψεύσουν την πραγματικότητα των γεγονότων. Ετσι, από το «κανένα σπίτι…» το γύρισαν στο «καμιά λαϊκή κατοικία».

Η «επάρατος» χτίζει, η αριστερή δημαγωγία γκρεμίζει ...

Αν είχε κανείς την υπομονή να ρίξει μια ματιά σε ένα από τα δελτία για την Ελληνική Οικονομία που εκδίδει κάθε μήνα η ΕΛΣΤΑΤ, θα διαπίστωνε πως κάθε φορά που η «επάρατος» βρίσκεται στην εξουσία, η οικονομία – και όσα απορρέουν από την κατάστασή της και επηρεάζουν άμεσα τη ζωή των Ελλήνων – πηγαίνει καλύτερα.

Αυτό προκύπτει και από το δελτίο Νοεμβρίου της ΕΛΣΤΑΤ, από όπου ενδεικτικά σταχυολογώ:

Ως προς την Ανάπτυξη: Το 2006 ήταν 5,7%, το 2007 ήταν 3,3%, το 2008 (όταν ξέσπασε η παγκόσμια κρίση) είχαμε ύφεση μόλις 0,3%. Και μετά αρχίζει το πανηγύρι: -4,3% το 2009 του «λεφτά υπάρχουν», -5,5% το 2010, -9,1% το 2011, -7,3% το 2012. Και ξανά η προσπάθεια της «επαράτου»: -3,2% το 2013 και +0,7% το 2014. Και μετά ξανά το παραμύθι του «σχίζω τα μνημόνια ντάλα μεσημέρι»: -0,3% το 2015 και -0,2% το 2016.

Τρέχουν και δεν φτάνουν οι Γάλλοι! Άκυρη η σύμβαση του Ρίου - Αντιρρίου!

Η εταιρεία που διαχειρίζεται την γέφυρα του Ρίου Αντιρρίου προκάλεσε η ίδια πριν από λίγους μήνες φορολογικό έλεγχο, για να μπορέσει να ολοκληρώσει κάποιες συναλλαγές της με το δημόσιο. Ο εφοριακός που διενήργησε τον έλεγχο απεφάνθη ότι η σύμβαση της εταιρείας με το ελληνικό δημόσιο είναι άκυρη! Ναι, η σύμβαση που κύρωσε η Βουλή των Ελλήνων.

Ο υπάλληλος της εφορίας αποφάσισε ότι η σύμβαση δεν είναι σύμφωνη με όσα προβλέπει το ελληνικό φορολογικό σύστημα. Έτσι το είδε το θέμα. Αποφάσισε σχετικά, υπέγραψε το  φύλλο ελέγχου και άφησε πίσω του τα στελέχη της εταιρεία «Παυλόπουλους». Άχνα δεν έβγαλαν οι άνθρωποι. Έμειναν άφωνοι! Δεν είχαν την δύναμη ούτε να σηκωθούν από τις καρέκλες τους...

Πόσα βραβεία ακόμη για το υπερταμείο;

Δεν ξέρω πόσα βραβεία ετοιμάζονται να δώσουν ακόμη στον κ. Τσίπρα οι δανειστές χρησιμοποιώντας διάφορους συλλόγους τους.

Αυτό που ξέρω είναι πως έχουν κάθε λόγο να του τα δίνουν αυτά τα βραβεία της κωλοτούμπας, διότι είναι ο μοναδικός Έλληνας πρωθυπουργός που τους πρόσφερε στο πιάτο το υπερταμείο – δηλαδή ολόκληρη τη δημόσια περιουσία!

Πήραν δηλαδή στο πιάτο ό,τι τους αρνήθηκαν όλοι οι προηγούμενοι. Και επομένως θα του δίνουν βραβεία στο πιάτο όσο τραβάει η ψυχή του και η μεγαλομανία του.

Ειδικά οι Γάλλοι, οι οποίοι μας επέβαλαν την περίφημη «ρήτρα ανάπτυξης» - να αποπληρώνουμε δηλαδή το χρέος ανάλογα με την ανάπτυξη, οπότε να μην πάρουμε ποτέ μια ανάσα και να διαθέσουμε αυτά τα χρήματα για τη χώρα μας – πρόσφεραν μεγάλη υπηρεσία στους δανειστές και το βραβείο είναι το λιγότερο που μπορούν να επιστρέψουν ως ανταμοιβή.

Κατόπιν τούτου όλα μπορούν να τα ανεχθούν και, ου μην αλλά, να τα ξεχάσουν.

Μπορούν να παρακολουθούν τον κ. Τσίπρα να μεσολαβεί στον κ. Σουλτς και να τον συμβουλεύει να μπει στην κυβέρνηση στη Γερμανία, παριστάνοντας τον Ταλεϋράνδο.

Και μπορούν μια χαρά να τον ακούνε να λέει πως «παρά  το γεγονός, ότι ο ελληνικός λαός είχε τη δυνατότητα να ανοίξει το κουτί της Πανδώρας για την Ευρωζώνη και για την Ευρώπη το καλοκαίρι του 2015, ούτε μια στιγμή η πλειοψηφία του δεν αμφισβήτησε τη παρουσία της χώρας στην καρδιά της Ευρώπης».

Προφανώς εννοούσε ότι ο ίδιος δεν το σκέφθηκε ούτε μια στιγμή και προφανώς έλεγε ψέματα.

Αλλά ούτε αυτό ενδιαφέρει τους δανειστές τώρα πια.

Σε κίνδυνο το διασημότερο νησί της Γης ...

Οι 23 νεκροί και η πλήρης καταστροφή της Μάνδρας λόγω πλημμύρας οφείλονται στην αδιάφορη και αναποτελεσματική γραφειοκρατία του δημοσιοϋπαλληλικού στρατού κατοχής και στην υπερσυγκεντρωτική εξουσία της κυβέρνησης. Για τους ίδιους λόγους κινδυνεύει το διασημότερο νησί του κόσμου, η Σαντορίνη, που αφήνουν να καταστρέφεται ο ιδιότυπος νησιωτικός χαρακτήρας του, να βουλιάζουν οι υποδομές και να ευτελίζεται η ομορφιά του (βλ. «Βήμα», 19/11). Η κεντρική εξουσία κωφεύει στις απελπισμένες εκκλήσεις του δημάρχου Νίκου Ζώρζου. Τον έχουν αφήσει χωρίς υπαλλήλους να υποδέχεται και να φιλοξενεί 2,2 εκατομμύρια επισκέπτες τον χρόνο. Το τουριστικότερο νησί της Ελλάδας δεν έχει τουριστική αστυνομία, δεν επιτρέπεται στον δήμο να προσλάβει κάποιους απαραίτητους υπαλλήλους, και ας έχει λεφτά για να τους πληρώνει, ενώ πιθανότερο θα ήταν να συναντήσεις στον δρόμο τη Μαντόνα παρά έστω και έναν αστυνομικό.

Τα ντόπερμαν της πολιτικής ...

Φιλαρέσκεια ... 

Όποιος παρακολούθησε αυτό που έγινε στον ΑΝΤ1 χθες το πρωί, θα αντιλήφθηκε πως εκκολάπτεται μια νέα κατηγορία πολιτικών. Τα ντόπερμαν της πολιτικής.

Ο Άδωνις Γεωργιάδης είναι ένας πολιτικός με οξύ λόγο, αεικίνητος και πολυπράγμων, με την καλή έννοια. Ασχολείται με πολλά.

Ποτέ όμως στον πολιτικό του λόγο δεν προσέβαλε προσωπικά τον αντίπαλο του, πολύ δε περισσότερο τις συζύγους τους. Είναι θανατηφόρα αιχμηρός μόνον στην πολιτική αντιπαράθεση. Και αυτό πονά.

Γι΄ αυτό  και  το μόνο που του προσάπτουν είναι ότι τσιρίζει. Σιγά τα ωά!

Το παραμύθι της μείωσης της ανεργίας ...

Δεν είχαμε την παραμικρή αμφιβολία ότι η «μείωση της ανεργίας» με την οποία μας ζαλίζουν το κεφάλι από το πρωί ως το βράδυ ήταν σκέτη προπαγάνδα.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα ο ΟΑΕΔ στις 20 Νοεμβρίου, περισσότεροι κατά 3,07% είναι οι εγγεγραμμένοι άνεργοι (δηλαδή αυτοί που αναζητούν εργασία) τον Οκτώβριο, σε σχέση με τον Σεπτέμβριο. Συνολικά ανέρχονται σε 824.517. Από αυτούς, το 59,83% είναι εγγεγραμμένοι στο μητρώο του ΟΑΕΔ για χρονικό διάστημα ίσο ή περισσότερο από 12 μήνες και το 40,17% για χρονικό διάστημα μικρότερο των 12 μηνών.

Το κυριακάτικο μήνυμα του Κυριάκου Μητσοτάκη...

Χωρίς αμφιβολία η συνέντευξη που έδωσε χθες ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας σε κυριακάτικη εφημερίδα, αποτελεί μια τομή στα πολιτικά πράγματα της χώρας.

Η δήλωσή του πως κανένας συγγενής του δεν θα συμμετέχει στο υπουργικό συμβούλιο, θέτει τέρμα σε συμπεριφορές πολλών δεκαετιών που σχολιαζόταν αρνητικά από τους πολίτες.

Είναι αλήθεια πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπήκε στην πολιτική σκηνή με ένα πλεονέκτημα, που ήταν όμως, ταυτοχρόνως, και ένα μειονέκτημα. Το όνομά του.

Γιατί, για ένα σημαντικό κομμάτι του πληθυσμού η ενασχόλησή του με την πολιτική αποτελούσε κραυγαλέο φαινόμενο νεποτισμού. Ο πατέρας ήταν πρώην πρωθυπουργός και εμβληματική φυσιογνωμία της πολιτικής για πάνω από 60 χρόνια και η αδερφή του προβεβλημένο στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας και πρώην υπουργός εξωτερικών.

3 Δεκεμβρίου 1944: ο μεγάλος μύθος της Αριστεράς ...

Οι σφαίρες που έπεσαν το πρωινό της 3ης Δεκεμβρίου 1944 στην πλατεία Συντάγματος αποτέλεσαν τον θεμέλιο λίθο και μύθο του ερμηνευτικού σχήματος της Αριστεράς για την περίοδο 1944-1949.

Μέσα από το πώς κατέγραψαν και ερμήνευσαν τα γεγονότα οι διανοούμενοι της, η Αριστερά από θύτης έγινε θύμα. Επέβαλε την λήθη για τα εγκληματικά πεπραγμένα της την περίοδο από την άνοιξη του 1943 έως τον Νοέμβριο του 1944 και μέσω της θυματοποίησης της προσπάθησε να ηθικοποιήσει την συμπεριφορά της.

Να βιώσει φαντασιακά, στο συλλογικό υποσυνείδητο της το τραύμα και την ήττα, χωρίς ενοχές.

Αλλά το ερμηνευτικό της σχήμα για τα Δεκεμβριανά βασίζεται σε σκόπιμες αποκρύψεις και σε συνειδητές παραποιήσεις και ψεύδη. Ας δούμε λοιπόν, τα συμβάντα – κατά στεγνή καταγραφή – στην Αθήνα τις τελευταίες ημέρες του Νοεμβρίου και τις πρώτες ημέρες του Δεκεμβρίου του 1944, που αποδομούν αυτόν τον μύθο.

Οι πλειστηριασμοί και οι αριστερές "συνειδήσεις" ...

«Πέρα από την ΛΑΕ θα μπορούσαμε κι εμείς, τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να συμμετάσχουμε και τώρα στις διαμαρτυρίες κατά των πλειστηριασμών..»

Αυτά δεν τα είπε κάποιος τυχαίος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ για να εντυπωσιάσει το ακροατήριο του. Τα είπε πρώην υπουργός και μέλος της κίνησης των 53, όπως γράφουν οι εφημερίδες.

Είμαι δε σίγουρος πως δεν «μας έκανε πλάκα», ούτε βρισκόταν υπό την επήρεια ουσιών. Το ανησυχητικό για το κόμμα του είναι, πως αυτά που λέει τα εννοεί.

Και άλλες φορές στελέχη πρώτης γραμμής του ΣΥΡΙΖΑ διαφοροποιήθηκαν με πολιτικές του κόμματος τους  και συμπεριφορές των υπουργών του. Αλλά τα θέματα ήταν μάλλον ήσσονος σημασίας, κατάλληλα για την ανώδυνη προβολή του αριστερού προφίλ των διαφωνούντων.

Ανέβασαν την παιδική φτώχεια κατά 11 μονάδες!

Όλο αυτό το διάστημα, οι κυβερνητικοί κλαυθμηρίζουν ότι το μεγάλο μας πρόβλημα είναι η παιδική φτώχεια και παραπέμπουν στα στοιχεία της Γιούροστατ, διαφημίζοντας κοινωνικά μερίσματα, επιδόματα και σχολικά γεύματα.

Τα στοιχεία αυτά, όμως, αποδεικνύουν πως επί των ημερών τους αυξήθηκε η φτώχεια – και η παιδική φτώχεια.

Σύμφωνα, λοιπόν, με τη Γιούροστατ, το 2016 το 37,5% των παιδιών ως 17 ετών κινδύνευε από φτώχεια ή κοινωνικό αποκλεισμό.

Σημειώνεται μάλιστα ότι τα παιδιά που κινδυνεύουν με φτώχεια ή κοινωνικό αποκλεισμό, είναι αυτά που ζουν σε νοικοκυριά με τουλάχιστον μία από τις ακόλουθες τρεις προϋποθέσεις: που βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας, παρά τα κοινωνικά επιδόματα, που αντιμετωπίζουν σοβαρές υλικές στερήσεις ή που έχουν πολύ χαμηλή ένταση εργασίας.

Όχι άλλη "Αλλαγή". Πήραμε... πήραμε...

Πάμε σε τέταρτο μνημόνιο για να πληρώσουμε την "Αλλαγή" του 1981 και του 2015. Αυτοί όμως εκεί. Ετοιμάζουν και κεντροαριστερή "Αλλαγή". Έλεος...

Ξανά μανά "Αλλαγή" και προοδευτικές δυνάμεις. Αυτή την φορά με κεντροαριστερό κόψιμο... Και με τους "αριστερούς" του ΣΥΡΙΖΑ να σπεύδουν να καταλάβουν τα ελεύθερα "στρατόπεδα" της αριστεράς και της προόδου... Μπας και προλάβουν την "Αλλαγή" των άλλων. Των παλιών...

Στη μέση οι ιθαγενείς, να περιμένουν, το 2018, τον καρσιλαμά της ανοησίας εγκαινιάζοντας μια 8μηνη ή 10μηνη προεκλογική περίοδο.

Η δεύτερη "Αλλαγή" θα είναι κεντροαριστερή. Και εκεί κάπου ενδιάμεσα και θαμπά, μια μεγάλη μερίδα της Νέας Δημοκρατίας που της είναι αδύνατον να ξεκολλήσει από παρόμοιες γελοιότητες.

Δεν σε αφήνουν, βρε παιδί μου, να "αγιάσεις". Να καταπιείς τέλος πάντων τη σοσιαλιστική αρλουμπολογία δεκαετιών και να πεις έως εδώ ήταν αδερφέ... Ας τους προσέξουμε και λίγο μπας και ξέρουν δύο πράγματα και από κυβέρνηση.

Τα ψέματα του Τσίπρα κι οι Γκαιμπελίσκοι του Μαξίμου ...

Ο διαβόητος υπουργός Προπαγάνδας του Χίτλερ, ο Γιόζεφ Γκαίμπελς, βαθύς γνώστης της ανθρώπινης φύσης, ισχυριζόταν ότι «όσο μεγαλύτερο και πιο εξωφρενικό είναι το ψέμα, που θα πεις στον κόσμο, τόσο πιθανότερο είναι να το πιστέψει».

Την προπαγανδιστική αυτή αρχή έχουν ακολουθήσει όλα τα ακραία κι αυταρχικά κόμματα και πολιτικοί έκτοτε. Είτε ήταν φασίστες, είτε ήταν ναζί, είτε κομμουνιστές είτε δικτάτορες, που ήθελαν να παγιώσουν την εξουσία τους. Εξαίρεση δεν θα μπορούσαν να είναι οι αριστεροί του ΣΥΡΙΖΑ κι ο Τσίπρας με τους συντρόφους του στο Μαξίμου, που επένδυσαν στα ακραία ψέματα και στα προπαγανδιστικά τεχνάσματα για να εξαπατήσουν συστηματικά, αλλά και να διχάσουν, έναν ολόκληρο λαό, που ήταν απογοητευμένος, φοβισμένος κι οργισμένος από την απότομη κατάρρευση του βιοτικού του επιπέδου μετά το 2010.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τίμησε τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη ...

Μια μεγάλη μέρα για μας, για τη Νέα Δημοκρατία και την Ελλάδα η τιμή και η αναγνώριση που έγινε στον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, με την ονοματοδοσία μιας αίθουσας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προς τιμήν του.

Ο πατέρας μου λάτρευε την ποίηση και πιστεύω ότι τα 3 αποσπάσματα* από τα ποιήματα του Παλαμά, του Γκαίτε και του Ουγκό εκφράζουν πλήρως την ψυχή και τον χαρακτήρα του.


*Τα αποσπάσματα αναγράφονται έξω από την αίθουσα "Κωνσταντίνος Μητσοτάκης".