Η ταπείνωση, το αλαλούμ και η μεγάλη σπουδή (ήδη από το 2015)

Καθώς η συζήτηση για την αναβάθμιση των F-16 φουντώνει – και πριν μπούμε σε λεπτομέρειες – πρέπει να γίνει κατανοητό κάτι στο οποίο κατά τη γνώμη μου δεν έχει δοθεί η δέουσα σημασία και δεν έχει αξιολογηθεί.

Πρόκειται για ζήτημα πραγματικής πολιτικής ουσίας: Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, πραγματοποιώντας επίσημη επίσκεψη στις ΗΠΑ και διεξάγοντας επίσημες συνομιλίες και κοινή συνέντευξη με τον Αμερικανό Πρόεδρο, υπέστη μία πρωτοφανή ταπείνωση:

Άκουσε τον Αμερικανό Πρόεδρο να μπαίνει σε λεπτομέρειες εξοπλιστικού περιεχομένου, με αναφορά σε συγκεκριμένα νούμερα, αλλά και στη δημιουργία χιλιάδων θέσεων εργασίας στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Έλεγε δηλαδή κατάμουτρα στον κ. Τσίπρα πως την ώρα που η χώρα του (του Τσίπρα) λιώνει στην ανεργία, η δική του χώρα (του Τραμπ) θα δημιουργήσει θέσεις εργασίας με λεφτά των χειμαζομένων Ελλήνων.

Φυσικά, δεν χρειαζόταν να μπει σε τέτοιες λεπτομέρειες και να κάνει τέτοιες αναφορές. Ούτε έχει γίνει ποτέ ξανά κάτι τέτοιο. Πάντα γίνονται γενικόλογες αναφορές του τύπου «συζητήσαμε σημαντικά αμυντικά, ενεργειακά και εμπορικά θέματα».

Είναι προφανές ότι άλλος ήταν ο σκοπός. Δηλαδή, η ταπείνωση.

Τι έκανε ο παππούς σου στον Εμφύλιο;

Θα είναι λάθος για την ΝΔ να θέσει στον λαό το δίλημμα «αριστερά ή δεξιά». Επειδή σε αυτή την περίπτωση θα χάσει! Να μην έχουν την παραμικρή αμφιβολία στην Πειραιώς γι' αυτό. Το σωστό ερώτημα αφορά την Ελλάδα της μιζέριας ή την Ελλάδα της ευημερίας. Όποιος νομίζει ότι βρήκε την ευκαιρία για να ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς του με την Ιστορία, απλά γεμίζει με νερό τον μύλο του Τσίπρα.

Ο κ. Τσίπρας και η Αριστερά έχουν υποστεί μία ιστορική και ταπεινωτική ήττα. Έχουν υποχρεωθεί να γλύφουν εκεί που έφτυναν. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; Τον αντιαμερικανισμό τους που συνετρίβη στην συνάντηση με τον Τραμπ; Τα «σκισμένα μνημόνια», τις μειώσεις των μισθών και των συντάξεων; Όπου κι αν κοιτάξει ένας αριστερός, η Ελλάδα του ΣΥΡΙΖΑ τον πληγώνει. Κι εκεί που τον είχαμε να λέει ότι «δεν είναι αυτή η Αριστερά», του δίνουμε τώρα την ευκαιρία να δραπετεύσει, ρωτώντας τον αν ο παππούς του που βγήκε στο βουνό ήταν ένας «προδότης συμμορίτης». Να με συγχωρείτε, αλλά αν κάποιος με ρώταγε εμένα κάτι αντίστοιχο θα έλεγα κι ένα «άει στον διάολο».

Τέρμα η κωλοτούμπα. Πάμε σε τούμπα...

Ποιος τους πιάνει. Ο Τραμπ τους "γλείφει". Ο Σόιμπλε "χειροκροτεί". Η Λαγκάρντ "χαϊδεύει". Η ολιγαρχία τους χρησιμοποιεί. Η τούμπα έρχεται...

Στον ΣΥΡΙΖΑ (οι ΑΝΕΛ δεν λογαριάζονται...) ξέρουν πολύ καλά πως δεν προλαβαίνουν να οικοδομήσουν τίποτε ουσιαστικό στην οικονομία.

Μοναδική προσφορά τους θα είναι η εφαρμογή, με το παραπάνω, του τρίτου μνημονίου. Του δικού τους μνημονίου που λήγει τον Αύγουστο του 2018...

Συνεπώς έφθασε η ώρα να πασχίσουν (και οι αριστεροί θα το κάνουν με νύχια και με δόντια) να πάρουν θέση, την πρώτη αν λάχει, και στους μελλοντικούς "σωτήρες" της Ελλάδας.

Τους μετά τις εκλογές σωτήρες καθώς, προς ώρας, προηγείται, για τα καλά, η Ν.Δ. και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, με τους Σαμαροβενιζέλους οριστικά εκτός λίστας "σωτήρων". Και τους άλλους, ΠΑΣΟΚ και συντροφία... υπό δοκιμή στην κυβέρνηση που θα προκύψει στις εκλογές. Την όποια κυβέρνηση.

Ένας απολαυστικός Wolfgang Schaeuble ...

Ήταν μια συνέντευξη ποταμός, από αυτές που δίνουν οι μεγάλοι πολιτικοί όταν βγάζουν το βαρύ κοστούμι της ευθύνης. Ο Wolfgang Schaeuble αποκάλυψε παρασκήνια της ελληνικής κρίσης, αλλά περιέγραψε και τις προκλήσεις που θα βρει ακόμη μπροστά της η Ελλάδα. Εμφανίστηκε οξύς και επικριτικός για τη ζημιά που προκάλεσε ο ΣΥΡΙΖΑ με την περήφανη διαπραγμάτευση και έσφαξε με το βαμβάκι τον Αλέξη Τσίπρα για την αθέτηση των προεκλογικών του υποσχέσεων και τη μεγάλη κυβίστηση μετά το δημοψήφισμα. Για το μέλλον δεν είχε νέα ευχάριστα να πει: Ούτε το χρέος υπάρχει στο τραπέζι, ούτε περιθώρια μείωσης των πλεονασμάτων. Όσο για το Grexit; Το μήνυμα είναι σαφές: Είναι απόφαση της Ελλάδας αν θα παραμείνει στην Ευρωζώνη κάνοντας μεταρρυθμίσεις.

Ο Schaeuble δεν υπήρξε ποτέ από εκείνους του πολιτικούς που λένε ευχάριστα πράγματα για να γίνονται αρεστοί. Στη συνέντευξή του στις ΙΣΤΟΡΙΕΣ του ΣΚΑΙ και τον Αλέξη Παπαχελά, ήταν έκδηλη η ικανοποίησή του που κατάφερε να «πείσει» τον Αλέξη Τσίπρα να στρίψει το τιμόνι πριν οδηγήσει τη χώρα του εκτός ευρώ, αλλά και αιχμηρή η εκτίμηση που εξέφρασε πως τα πράγματα θα ήταν πολύ καλύτερα για την Ελλάδα αν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε μπει στη διακυβέρνηση σαν ταύρος εν υαλοπωλείο, υποσχόμενος πράγματα που δεν μπορούσε να υλοποιήσει.

Οι δήμιοι με τις καλύτερες προθέσεις ...

Τον Αύγουστο η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ελένη Αυλωνίτου, προσπαθώντας να δικαιολογήσει την αδυναμία του κόμματός της για ολοκληρωτικά καθεστώτα, δήλωσε: «Αν ήσουν με το καθεστώς, δεν σε πείραζαν ποτέ». Ακούγοντας αυτή τη δήλωση θυμήθηκα την πολιτική των ποσοστώσεων που εφάρμοζαν τα κομμουνιστικά καθεστώτα στη Ρωσία και την Κίνα. 
Ανά διαστήματα ερχόταν η εντολή από τα κεντρικά, όπου ο υπεύθυνος κάθε τομέα έπρεπε να βρει ένα συγκεκριμένο ποσοστό αντεπαναστατών. Αν είχες, για παράδειγμα, 100 εργαζομένους υπό την εποπτεία σου και η εντολή σού έδινε μια ποσόστωση του 10%, έπρεπε οπωσδήποτε να βρεις 10 αντεπαναστάτες. Αν δεν τους «έβρισκες», δεν είχες παρά να προσθέσεις το δικό σου όνομα στη λίστα. 

Τα σταματημένα ρολόγια...

Ε​​ίναι γνωστό πως και τα σταματημένα ρολόγια δύο φορές την ημέρα δείχνουν τη σωστή ώρα. Το ίδιο κατ’ αναλογία μπορεί να ισχύει και για την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Δύο φορές στη διετία μπορεί να προτείνουν κάτι θετικό για την κοινωνία και τα δικαιώματα του ατόμου. Και το ερώτημα που θέτουν πολλοί είναι τι πρέπει να πράξει η αντιπολίτευση σε αυτήν την περίπτωση. Να στριμώξει μια καταστροφική κατά κοινή ομολογία κυβέρνηση, ή να στηρίξει την προκοπή του τόπου ή τα δικαιώματα κάποιων κατατρεγμένων;

Η μία απάντηση που δίνεται είναι ΣΥΡΙΖΑϊκής υφής: «ή Εμείς ή αυτοί». Αντιπολίτευση μέχρις εσχάτων, μέχρι δηλαδή να πέσουν. Εκμεταλλευόμαστε κάθε ρωγμή της βιδωμένης στην καρέκλα κυβέρνησης και προκαλούμε πλήγματα, όπως μπορούσε να γίνει με το νομοσχέδιο περί νομικής αναγνώρισης ταυτότητας φύλου. Κάποιοι ισχυρίστηκαν ότι κακώς ο κ. Σταύρος Θεοδωράκης και οι βουλευτές του Ποταμιού κράτησαν αυτήν τη γενναία στάση και κακώς κάποιοι από την Κεντροαριστερά υπερψήφισαν την πρόταση. «Ετσι διέσωσαν την κυβέρνηση», είναι η κατακλείδα αυτής της πολεμικής.

Φιλελεύθερος, μία βαθιά ταξική εφημερίδα...

Στις 20 Νοεμβρίου θα βρείτε στα περίπτερα τον Φιλελεύθερο. Δεν θα σας πω ότι θα είναι μία εφημερίδα που θα υπηρετήσει την Δημοκρατία, την  Ελευθεροτυπία, την αλήθεια! Όλοι αυτά σας λένε. Θα είμαι ειλικρινής, όπως πάντα! Θα είναι μια ταξική εφημερίδα! Θα είναι η εφημερίδα της μεσαίας τάξης και θα υποστηρίζει τα συμφέροντά της.

Η μεσαία τάξη δέχεται τα τελευταία χρόνια μία επίθεση διαρκείας. Η διάλυση της μεσαίας τάξης είναι μία συνταγή καταστροφής που οδηγεί τον λαό στην φτωχοποίηση και την πατρίδα σε κινδύνους. Οι δανειστές ενδιαφέρονται μόνο για τα λεφτά τους, ενώ η Αριστερά έβλεπε πάντα στο πρόσωπο του επιχειρηματία, του ελεύθερου επαγγελματία, του αγρότη, του επενδυτή, τον «εχθρό» που θα έπρεπε να εξαφανίσει.

Μια πολυσήμαντη απόφαση της Δικαιοσύνης ...

Γεγονός-κλειδί για να αποκρυπτογραφήσουμε καλύτερα την κατάσταση ανομίας που κυριαρχεί στη χώρα και την εξουθενωτική απουσία αποτρεπτικών και κατασταλτικών επεμβάσεων είναι νομίζω η απόφαση των δικαστηρίων στην υπόθεση της εισβολής του Ρουβίκωνα στην πρεσβεία της Ισπανίας.

Είναι η πρώτη φορά που υπήρξαν συλλήψεις και καταδίκη μελών αυτής της συνεχώς παρανομούσας οργάνωσης, δηλαδή για πρώτη φορά ενεργοποιήθηκαν οι νόμοι κατά του Ρουβίκωνα. Είναι προφανές ότι, στην περίπτωση αυτή, αποχή των Αρχών από το καθήκον τους και μία ακόμη ενθάρρυνση, όπως αυτή που τόσο ανεύθυνα είχαν παράσχει η προηγούμενη Πρόεδρος της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου όσο και ο συμπλέων διάδοχός της Νίκος Βούτσης στον Ρουβίκωνα, θα προκαλούσαν έντονη αντίδραση από πλευράς ισπανικής κυβερνήσεως και θα διατάρασσαν τις διπλωματικές μας σχέσεις.

Ήταν που θα καταργούσαν τις ανισότητες ...

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε πρόσφατα στη δημοσιότητα η Eurostat, το 2016 αντιμέτωπο με τον κίνδυνο της φτώχειας ή του κοινωνικού αποκλεισμού ήταν το 35,6% του πληθυσμού (3,8 εκατ. άνθρωποι), έναντι 28,1% το 2008. Στην ΕΕ το αντίστοιχο ποσοστό έπεσε το 2016 στο 23,4% (117,5 εκατ. άνθρωποι), κάτω από τα επίπεδα του 2008 (23,7%).

Συγκεκριμένα, στην Ελλάδα σε συνθήκες φτώχειας βρίσκεται το 21,2% του πληθυσμού, σε συνθήκες ένδειας το 22,4%, ενώ ζει σε οικογένεια αντιμέτωπη με τον κίνδυνο της ανεργίας το 17,2% του πληθυσμού. Τα αντίστοιχα μέσα ποσοστά στην ΕΕ είναι 17,3%, 7,5% και 10,4%.

Σημειώστε ότι το όριο της φτώχειας έχει προσδιοριστεί σε εισόδημα 4.500 ευρώ ετησίως ανά άτομο και σε 9.450 ευρώ για νοικοκυριά µε δύο ενήλικες και δύο εξαρτώμενα παιδιά ηλικίας κάτω των 14 ετών.

Μας κλέψανε και τα σκουπίδια, οι αδιάντροποι!

Το είπε η κυρία Κουντουρά, η υπερδεξιά υπουργός, ότι αυτή η κυβέρνηση μας έσωσε, ότι δεν τρώμε πλέον από τα σκουπίδια. Έχει δίκιο η κυρία Κουντουρά. Στη διάρκεια της κρίσης μειώσαμε δραστικά την παραγωγή σκουπιδιών. Που να βρει, κυρία Κουντουρά μας, ο Έλληνας να φάει από τα σκουπίδια, όταν δεν υπάρχουν σκουπίδια; Τα μνημόνια μας έκλεψαν και τα σκουπίδια!

Από την ώρα που η κυρία Κουντουρά είπε αυτά που είπε για τους Έλληνες που δεν τρώνε πλέον από τα σκουπίδια, άρχισα να ερευνώ τα σχετικά στοιχεία. Είναι προφανές ότι η κυρία Κουντουρά ήθελε να μας πει ότι στην εποχή του Σαμαρά και του Βενιζέλου οι Έλληνες έκαναν πικ νικ στη Λιοσίων. Φανταστείτε να λέει ο άνδρας στη γυναίκα:

Π. Παυλόπουλος: Φιλόμουσος ή μπολσεβίκος;

Χωρίς καμιά αμφιβολία ο Π. Παυλόπουλος είναι ένας πολιτικός με ρίζες στον κεντροδεξιό-φιλελεύθερο χώρο. Βέβαια, έχει μιαν ιδιόμορφη αντίληψη για τον φιλελευθερισμό, όπως διαπιστώσαμε τον Δεκέμβριο του 2008, όταν, επί των ημερών του, κάηκε η Αθήνα.

Επί πλέον είναι ένας έγκριτος πανεπιστημιακός, κατά γενικήν ομολογία. Τα γράφω αυτά θέλοντας να υπογραμμίσω πως είναι ένας άνθρωπος με πλήρη συνείδηση των πραττομένων του.

Συνεπώς, γνώριζε άριστα πως όταν τιμούσε με την παρουσία του στο Μέγαρο Μουσικής την συναυλία για τα 100 χρόνια της Οκτωβριανής «Επανάστασης», ουσιαστικά τιμούσε το ιστορικό γεγονός καθ΄εαυτό.

Αυτό όμως το ιστορικό γεγονός—η Οκτωβριανή «Επανάσταση»--θεωρείται από εκατοντάδες εκατομμύρια πολίτες αυτού του πλανήτη, ως η αφετηρία μιας εγκληματικής πορείας κατά της ανθρωπότητας, με δεκάδες εκατομμύρια νεκρούς. Αποτελεί ένα εγκληματογόνο γεγονός.

Δε κάμελ εντ δε κιου ...

Το καραβάνι έφαγε καμήλες και απέμειναν Q... 

Αναμενόμενη και εν πολλοίς θεμιτή η προσπάθεια του πρωθυπουργού να παρουσιάσει την επίσκεψή του στις ΗΠΑ ως θρίαμβο, αλλά δεν πείθει. Ο ισχυρισμός του δεν υποστηρίζεται από τα επιχειρήματα που χρησιμοποιεί. Αν τα απογυμνώσει κάποιος από τις σάλτσες, τα επιχειρήματα αυτά ακούγονται σχεδόν φαιδρά. Υποστηρίζει, λ.χ., ο πρωθυπουργός ότι επετεύχθη η έμπρακτη αναγνώριση του αναβαθμισμένου γεωστρατηγικού χώρου της χώρας. Πώς αποδεικνύεται; Από τη μεγάλη έκπτωση που μας έκαναν στα εξοπλιστικά που ψωνίσαμε, ήταν το επιχείρημα του πρωθυπουργού. Χαίρω πολύ…

Εξω, είπε, διαπιστώνουν και αυτοί ότι η Ελλάδα επέστρεψε. Πώς αποδεικνύεται; Επειδή, εξήγησε, στις συναντήσεις που είχε με επιχειρηματίες και παράγοντες δεν τον ρωτούσαν πια τι θα γίνει με τις μεταρρυθμίσεις, αλλά τι θα γίνει με «τα χρόνια προβλήματα που αντιμετώπιζε η ελληνική οικονομία ακόμα και πριν την περίοδο των μνημονίων». Επομένως, αφού εκείνοι δεν ρωτούσαν για τις μεταρρυθμίσεις, εμείς μπορούμε να συμπεράνουμε ότι έγιναν! Περίεργη λογική, αλλά διασκεδαστική στην παιδικότητά της…

Αυτοί που φεύγουν… και αυτοί που μένουν

Έχει σήμερα η Ελλάδα, ή θα διατηρήσει στο (μέλλον), βαριά κάθετη βιομηχανία, αμυντική και ναυπηγική βιομηχανία, ή βιομηχανία πρώτων υλών;

Εκείνη, την παλαιά και γνώριμή μας βαριά ελληνική βιομηχανία που είχε πάντα κοντά της την κάθετη πετρελαϊκή βιομηχανία, τη χημική βιομηχανία, τα λιπάσματα, τη μεταλλουργία, τη βιομηχανία πρώτων και ενδιάμεσων υλών, τη βιομηχανία ξύλου, χάρτου, οικοδομικών υλικών και οικιακής χρήσης (όπως η παραγωγή λευκών ηλεκτρικών συσκευών που οργιάζει στην Τουρκία) καθώς και τη μεταλλευτική βιομηχανία...

Για να ρωτήσουμε (τους τελευταίους από αυτούς τους παραγωγούς) τι μέλλον βλέπουν για την (ακόμη) βιομηχανική Ελλάδα… Όχι στα επόμενα 3-5 χρόνια, αλλά σε βάθος 10ετίας και πλέον;

Δήλωση του Μ. Γλέζου για το πουλέν του ...

«Όταν ο Έλληνας πρωθυπουργός αγωνίζεται για να μειωθεί η ανεργία στις ΗΠΑ, αγοράζοντας τα F-16.

Όταν ο Έλληνας πρωθυπουργός προσφέρει γη και ύδωρ στη μητρόπολη της παγκοσμιοποίησης, επεκτείνοντας την παραχώρηση της Σούδας.

Όταν ο Έλληνας πρωθυπουργός ξαναγυρίζει την Ελλάδα στην εποχή του Πιουριφόι, όταν οι ΗΠΑ διόριζαν τους πρωθυπουργούς.

Όταν ο Έλληνας πρωθυπουργός υμνεί τον πλανητάρχη για τα "δημοκρατικά του αισθήματα".

Flesh from flesh...

Το ότι ο Αλέξης Τσίπρας στερείται ευγένειας είναι γνωστό. Από την επίσημη φωτογραφία της Ε.Ε. που είχε βάλει τα χέρια στις τσέπες σαν να τα ξύνει, μέχρι εκείνη που γυρνάει την πλάτη και φεύγει αφήνοντας τον Μακρόν μόνο να μπαίνει στην λιμουζίνα η ικανότητα του Τσίπρα για γαϊδουριές είναι μνημειώδης. Το αξιοσημείωτο όμως είναι ότι η ανεμελιά στην συμπεριφορά και τον λόγο παραμένει ανεπηρέαστη στον χρόνο που είναι πρωθυπουργός. Ο Τσίπρας ποτέ δεν κατάλαβε ότι αναλαμβάνει υποχρεώσεις επειδή έγινε πρωθυπουργός, για να συμπεριφερθεί σαν τέτοιος. 

Τότε που έβριζαν οι... "αντιμιλιταριστές

Περσινά ξινά σταφύλια θα μου πείτε, αλλά θυμίζω ότι ο κ. Τσίπρας, κατά την ομιλία του (13 Απριλίου 2014) στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ είχε διακηρύξει πως διεκδικεί και αγωνίζεται για Ευρώπη χωρίς ΝΑΤΟ και ευρωστρατό, για να αποσυρθούν αμέσως οι δυνάμεις  που είναι έξω από το έδαφος της Ευρώπης και για να φύγουν οι βάσεις των ΗΠΑ και τα πυρηνικά όπλα!

Θυμίζω επίσης ότι αυτά ακριβώς περιλάμβανε και η Διακήρυξη ΣΥΡΙΖΑ για τις Ευρωεκλογές (25 Απριλίου 2014): «Η ριζοσπαστική αριστερά διεκδικεί και αγωνίζεται για: Ευρώπη ειρηνική, από τον Ατλαντικό ως τα Ουράλια προς όφελος της ειρήνης σε όλο τον κόσμο, που θα βασίζει την ασφάλειά της στη μείωση των εξοπλισμών και τη συνεννόηση, στον εξοβελισμό των πυρηνικών και των άλλων όπλων μαζικής καταστροφής. Με ένα πανευρωπαϊκό σύστημα ασφάλειας και συνεργασίας με τη συμμετοχή και της Ρωσίας. Ευρώπη που θα απαγορεύει την αποστολή στρατιωτών εκτός συνόρων. Ευρώπη χωρίς ΝΑΤΟ και ευρωστρατό. Ούτε ένα ευρώ, ούτε ένας στρατιώτης για νατοϊκές εκστρατείες! Να αποσυρθούν αμέσως οι δυνάμεις που είναι έξω από το έδαφος της Ευρώπης. Λύση στο ουκρανικό ζήτημα με όρους δημοκρατίας και λαϊκής κυριαρχίας. Κατάργηση των βάσεων των ΗΠΑ και τα πυρηνικά όπλα!».

Μας πονάει ο Τσίπρας;

Αφορμή για το σημερινό σημείωμα στάθηκαν σχόλια στο facebook, με τα οποία αθεράπευτοι οπαδοί του Αλέξη Τσίπρα «κατακεραυνώνουν» τους «αντιπάλους» με επιχειρήματα του τύπου «σας πονάει που το κάνει ο Τσίπρας». Πέραν από το γεγονός ότι η σχετική επιχειρηματολογία έχει έντονο ποδοσφαιρικό χρώμα, θα πρέπει να ομολογήσουμε ότι εμείς οι νεοφιλελεύθεροι το είχαμε προβλέψει κι αυτό!

Ότι δηλαδή θα ερχότανε η ώρα που ο Τσίπρας θα προσπαθούσε να «πουλήσει» το αφήγημα ότι είναι ένας σύγχρονος φιλελεύθερος πολιτικός. Κι η ώρα αυτή είναι τώρα. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν είναι ένας τυχαίος άνθρωπος. Έχει αυτή την μοναδική ικανότητα να πείθει τον κόσμο. Έχει αυτό που λέμε «καθαρό πρόσωπο». Λες, δεν μπορεί, παρά να λέει την αλήθεια.

Κορδωτοί κορδωτοί στις ΗΠΑ αφού χάσαμε τρία χρόνια...

Ακούγοντας κανείς όσα ο κ. Τσίπρας και οι περί αυτόν λένε για το ταξίδι του στις ΗΠΑ – περί «αναβαθμισμένου ρόλου» και για «ρόλο-κλειδί» -  θα πίστευε πως είναι ο… πρώτος Έλληνας πρωθυπουργός που επισκέπτεται την Ουάσιγκτον και γίνεται δεκτός από Αμερικανό Πρόεδρο.

Φυσικά, ούτε ο πρώτος είναι, ούτε ο τελευταίος. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει Έλληνας πρωθυπουργός που να μην έχει επισκεφθεί επίσημα τις Ηνωμένες Πολιτείες – και πολλές άλλες χώρες, βεβαίως, αφού οι επίσημες επισκέψεις αποτελούν στοιχείο εκ των ων ουκ άνευ για την ενίσχυση των διεθνών σχέσεων της χώρας μας.

Η κυβέρνηση, όμως, θέλει να παρουσιάσει το ταξίδι στις ΗΠΑ ως κάτι το συγκλονιστικό, ως απόδειξη ότι… βγαίνουμε από τα μνημόνια.

Οι «Ηριάννες» και ο ΣΥΡΙΖΑ ...

Μετά τις οκτώ το βράδυ οι γυναίκες αποφεύγουν να αφήνουν τις σκηνές τους για να πάνε τουαλέτα. Ο φωτισμός είναι επιδεικτικά ανεπαρκής και ο κίνδυνος βιασμού τεράστιος. Έτσι φτάνουν στο σημείο να φορούν πάνες ακράτειας για να βγάλουν την νύχτα. Βλέπετε, πολλοί από τους άνδρες ξοδεύουν τα όποια χρήματά τους σε αλκοόλ και ναρκωτικά. Με ό,τι αυτό συνεπάγεται ενώ οι αρχές δεν επεμβαίνουν ποτέ παρά μόνο αν υπάρξει κάποια γενικευμένη συμπλοκή. Η αλήθεια πάντως είναι πως συχνά οι τουαλέτες είναι ούτως ή άλλως απροσπέλαστες λόγω της αδιανόητης δυσωδίας που προκύπτει από τον  μη καθαρισμό τους. Ωστόσο, ακόμα  και μέσα στις σκηνές  ελλοχεύουν κίνδυνοι διαφορετικού τύπου καθώς οι ίδιες γυναίκες καταγγέλλουν πως έχουν γεμίσει φίδια!

Άρχισαν τα όργανα και στην Ιταλία ...

Όταν ανοίγει ο ασκός του Αιόλου, όλα μπορούν να συμβούν.

Μετά την Ισπανία στον χορό των ανεξαρτητοποιήσεων μπήκαν και οι Ιταλοί. Τα όργανα χτυπούν τώρα σε Βενετία και Μιλάνο.

Για τις 22 Οκτωβρίου έχει προγραμματιστεί συμβουλευτικό δημοψήφισμα στις περιφέρειες Βένετο και Λομβαρδία.

Ως γνωστόν, οι περιφερειάρχες των δύο αυτών περιοχών ανήκουν στην Λέγκα του Βορρά.

Προς το παρόν δεν τίθεται θέμα καταλανικού τύπου (αν και σε επίπεδο διακηρύξεων έχει επανειλημμένα τεθεί), αλλά οι πολίτες θα κληθούν να απαντήσουν αν επιθυμούν να αυξηθούν (στο πλαίσιο μιας αυτονομίας που θα σέβεται την εθνική ενότητα της Ιταλίας), οι αρμοδιότητες των δυο περιφερειών σε τομείς όπως είναι ο πολιτισμός, η παιδεία, η αστική και η ποινική δικαιοσύνη.

Είναι προφανές ότι πρόκειται για ένα πρώτο βήμα, ωστόσο προς το παρόν – και με νωπά τα προβλήματα στην Ισπανία – δεν συμφωνούν μεταξύ τους ούτε οι ακραίοι.