Μνημόνια ως το 2028, χρέος ως το 2060!

Αυτές τις μέρες η κυβέρνηση πανηγυρίζει άλλη μια ήττα της, παρουσιάζοντάς τη μάλιστα ως… εθνική επιτυχία.

Το ανακοινωθέν που εκδόθηκε μετά το Eurogroup της περασμένης Δευτέρας είναι σαφές, αλλά οι κύριοι και οι κυρίες αυτής της λαίλαπας που ακούει στο όνομα ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ εξακολουθούν να μας κοροϊδεύουν μπροστά στα μάτια μας.

Παραθέτω το ανακοινωθέν:

«Το Εurogroup καλωσορίζει την πρόοδο που έχει επιτευχθεί στην επίτευξη συμφωνίας σε επίπεδο τεχνικών κλιμακίων ανάμεσα στην Ελλάδα και στους θεσμούς στο πλαίσιο της δεύτερης αξιολόγησης του προγράμματος του ESM.

Ειδικότερα, το Eurogroup καλωσορίζει την συμφωνία των ευρωπαϊκών θεσμών για τον προϋπολογισμό του 2017, που επιβεβαιώνει το συμφωνημένο στόχο για πρωτογενές πλεόνασμα στο 1,75% του ΑΕΠ και που επιτρέπει να εφαρμοστεί σε εθνικό επίπεδο το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα, που εξασφαλίζει ένα πραγματικό δίχτυ κοινωνικής προστασίας.

Ο Τσίπρας κουράστηκε και κούρασε ...

Η χώρα οδεύει σε εκλογές. Ο κύριος Τσίπρας αδυνατεί να σηκώσει άλλο το βάρος των ανεύθυνων πράξεών του. Πολύ θα ήθελε να συνεχίσει το χορό του παραλόγου, αλλά ουδείς άλλος είναι διατεθειμένος να περάσει μια νέα Βαρουφάκειο εποχή. Οι εκλογές μοιάζουν αυτή τη στιγμή με λύτρωση, και με την τελευταία ελπίδα της χώρας να γλυτώσει τα χειρότερα.

Ο κύριος Τσίπρας δεν αντέχει. Δεν μπορεί να διαχειριστεί μια κατάσταση που γίνεται μέρα με την ημέρα όλο και χειρότερη και η οποία οδηγεί τα δημοσκοπικά ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ στα τάρταρα. Ο μέχρι πρόσφατα λαοφιλής πρωθυπουργός κινδυνεύει να μετατραπεί σε περίγελο. Όχι γιατί παραβίασε τις αρχές του και ψήφισε όσα δεν τόλμησε μέχρι σήμερα να ψηφίσει καμία άλλη κυβέρνηση, αλλά διότι υπήρξε ο μεγάλος πρωταθλητής του ψέματος. Χωρίς αμφιβολία, η κυβέρνηση Τσίπρα υπήρξε η χειρότερη της μεταπολίτευσης. Και φαίνεται ότι με το τέλος της κλείνει και αυτός ο κύκλος.

Ποιος πληρώνει τις παροχές;

Τσοβόλα , δώστα ΟΛΑ ... 

Όταν οι πολιτικοί εξαγγέλλουν ή εγκαινιάζουν έργο, νομίζεις ότι όχι μόνο πούλησαν χωράφια για να σου φτιάξουν δρόμο, αλλά έκαναν και μεροκάματα στο λιοπύρι.

Ομοίως, όταν ανακοινώνουν παροχές, το ύφος τους σε κάνει να κοιτάξεις την ξηλωμένη τσέπη τους. Λες και τα λεφτά δίδονται από τους ίδιους ή βάζει ρεφενέ το υπουργικό συμβούλιο.

Το… μαγικό γ΄ τρίμηνο του 2016!

Εκτός από την αδυναμία του στο «παράλληλο νόμισμα» (την οποία έσπευσε να… καταπνίξει άμα τη εισόδω του στην κυβέρνηση), ο υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης κ. Παπαδημητρίου φαίνεται ότι ζει και σε… παράλληλο σύμπαν!

Και αυτή είναι η επιεικέστερη κριτική που μπορεί να του ασκηθεί. Εκτός και αν κοτζάμ υπουργός και κοτζάμ οικονομολόγος ενημερώνεται για τα της οικονομίας της χώρας από τα προπαγανδιστικά non papers των κυβερνητικών «πηγών», τα εκπορευόμενα κατευθείαν από Μαξίμου μεριά.

Υπάρχει, βέβαια, και η πιο απλή εκδοχή: Μ’ όποιον δάσκαλο καθίσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις. Επομένως, αν καθίσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ, τα μόνα «γράμματα» που θα μάθεις είναι τα ψέματα. Γιατί στην πραγματικότητα συγκρίνουν το 2016 με το καταστροφικό 2015. Συγκρίνουν τον εαυτό τους με τον… εαυτό τους! Δεν πάνε στο 2014, διότι τότε η σύγκριση θα ήταν συντριπτική.

Ο κ. Παπαδημητρίου, λοιπόν, μιλώντας στην εκδήλωση για την παρουσίαση της ετήσιας έκθεσης της ΕΣΕΕ, αναφέρθηκε στα… τεκμήρια που αποδεικνύουν ότι η πραγματική οικονομία… ανακάμπτει!

Ιδού τι είπε (και ποια είναι η πραγματικότητα):

Έως εδώ ήταν...

Η χώρα στα χέρια των δανειστών κυριολεκτικά. Η εξουσία στα χέρια μιας παρέας αριστερών και κάποιων πολιτικών "ηθοποιών". Μια "αριστερά" (ούτε οι ίδιοι την καταλαβαίνουν) που, όπως πιστεύω, θα μας ταλαιπωρήσει μέχρι το καλοκαίρι του 2018. Μέχρι τότε που θα εξαγγείλουν εκλογές. Τον υπόλοιπο χρόνο θα τον σπαταλήσουν σε αριστερές ανοησίες και καθολική εφαρμογή του τρίτου μνημονίου. Τίποτε άλλο.

Μέχρι και οι "53" (που τους έχουν δήθεν να κρατάνε τις "ιερές πλάκες" του αριστερού πιστεύω) δεν τους αντέχουν. Αντιλαμβάνονται την έκταση της γελοιότητας. Και αναγκάζονται να παραστήσουν τους αιρετικούς... μήπως σώσουν την κατάσταση.

Σε πλήρη εξέλιξη το σχέδιο της «νομισματικής παρένθεσης»!

Συνεχίζουν την τακτική του Γιάνη του Βαρουφάκη περί «δημιουργικής ασάφειας». Στην πραγματικότητα πρόκειται για δημιουργική καταστροφή, η οποία οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην δραχμή. Δεν κλείνουν την συμφωνία άμεσα, επειδή δεν θέλουν να την κλείσουν. Μεταθέτουν συνεχώς τον χρόνο, αν και ξέρουν ότι κάθε μέρα καθυστέρησης μας φέρνει πιο κοντά στο σχέδιο Σόιμπλε.

Στην αρχή μας είπαν ότι θα συμφωνούσαν οπωσδήποτε μέχρι τον Δεκέμβριο. Έπειτα ο Δεκέμβριος έγινε Ιανουάριος κι αν διαβάσουμε προσεκτικά την ανακοίνωση των Γερμανών που μιλάνε γενικόλογα για το... 2017, καταλαβαίνουμε ότι η βαλίτσα πλέον πάει μακριά. Μας λένε ότι δεν μπορούν να ψηφίσουν τα εργασιακά. Δεν μας λένε τι θα έχει αλλάξει τον Μάρτιο, τον Απρίλιο ή τον Ιούνιο. Πώς θα μπορέσουν τότε και δεν μπορούν σήμερα; Αξίζει αυτή η «αναμονή» για το ρίσκο που παίρνει η χώρα;

Δύο μείζονες απειλές για Ευρώπη και Ελλάδα ...

Τα βαριά σύννεφα των εθνικών θεμάτων που ξαφνικά πύκνωσαν πάνω από την ασθμαίνουσα από τα οικονομικά αδιέξοδα ελληνική κοινωνία μάς εμποδίζουν να συνειδητοποιήσουμε επαρκώς δύο ακόμη πιο μείζονες απειλές: το Προσφυγικό και την κρίση στο ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα. Ξεκινώντας από το δεύτερο φαίνεται να το υποβαθμίζουμε δίνοντας έμφαση στην κρίση του ελληνικού που διέρχεται μακρά περίοδο σχεδόν αφασίας, με εκμηδενισμένα κεφάλαια, αιχμάλωτο των μέτρων ασφυξίας που επέβαλαν τα capital controls και τα «κόκκινα» δάνεια, αλλά και σειρά λανθασμένων χειρισμών των ευρωπαϊκών θεσμών. Η κατάσταση των ευρωπαϊκών τραπεζών θεωρείται δύσκολη και η Βαβέλ ασυνεννοησίας μεταξύ των εθνικών κυβερνήσεων αποτρέπει τη λήψη ριζικών μέτρων, ενώ η απειλή κατάρρευσης του τραπεζικού συστήματος της Ιταλίας (κρίσιμο το σημερινό δημοψήφισμα), ακόμη και γερμανικών τραπεζών, προκαλεί αϋπνίες στον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, από τον οποίο περιμένουν και οι δικές μας τράπεζες να τις διασώσει πριν είναι πολύ αργά.

Χωρίς φανατικούς μετριοπαθείς, η χώρα δε σώζεται ...

Η δημοκρατία είναι ένα πολίτευμα εμπιστοσύνης. Εμπιστοσύνη του πολίτη προς το κράτος, του κράτους προς τους θεσμούς, του ιδιώτη προς το δημόσιο, του καταναλωτή  προς τον έμπορο και ούτω καθεξής. Άλλα πολιτεύματα στηρίζονται στο φόβο, στο δέος ή αλλού. Η δημοκρατία όμως στηρίζεται στην εμπιστοσύνη. Όπως και η οικονομία στηρίζεται στην εμπιστοσύνη. Βάζεις τα λεφτά σου στην τράπεζα γιατί πιστεύεις ότι η τράπεζα θα σ’ τα δώσει πίσω. Αγοράζεις ένα προϊόν με πίστωση διότι ο πωλητής πιστεύει ότι θα τα εισπράξει. Εργάζεσαι ένα μήνα και πληρώνεσαι στο τέλος του μήνα, γιατί πιστεύεις ότι ο εργοδότης θα σ’ τα καταβάλει.
Όλα είναι θέμα εμπιστοσύνης. Ολόκληρη η λειτουργία της κοινωνίας στηρίζεται σε αυτήν. Στην εμπιστοσύνη, στην πίστη.

Δημοσκόπηση Pulse: Ανοίγει η ψαλίδα , 11 μονάδες υπέρ της ΝΔ ...

Διαφορά 11% υπέρ της ΝΔ έναντι του ΣΥΡΙΖΑ καταγράφει δημοσκόπηση της Pulse για λογαριασμό του Action24.

Σημειώστε  πως η διαφορά ήταν 8% στην τελευταία δημοσκόπηση της ίδιας εταιρίας τον Σεπτέμβριο...

Αναλυτικά τα ποσοστά στην πρόθεση ψήφου με αναγωγή έχουν ως εξής:

ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 31,5%

ΣΥΡΙΖΑ 20,5%

Ε.Βενιζέλος για χθεσινή απόφαση Eurogroup: Τέταρτο Μνημόνιο χωρίς νέο δάνειο ...

«Το περιεχόμενο της χθεσινής (5.12.2016) απόφασης του Eurogroup, χωρίς εξωραϊσμούς και συγκαλύψεις, έχει ως εξής :

Α. Η Ελληνική κυβέρνηση πρέπει να ολοκληρώσει το ταχύτερο τη δεύτερη αξιολόγηση του (τρίτου) προγράμματος με μια τεχνική συμφωνία με την τρόικα (θεσμούς) που θα ικανοποιεί το ΔΝΤ και τα κριτήρια του, έτσι ώστε το επιτελείο του ΔΝΤ να εισηγηθεί θετικά στο ΔΣ τη συμμετοχή του Ταμείου στο πρόγραμμα και την υπογραφή του μνημονίου τρία plus μεταξύ Ελλάδας και ΔΝΤ.

Ενώ συνεπώς το ΔΝΤ δεν μετέχει τυπικά στο τρέχον τρίτο πρόγραμμα, είναι ο καθοριστικός παράγοντας για την ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης. Αυτό σημαίνει ότι έχουν πάντα ιδιαίτερη βαρύτητα οι απαιτήσεις  του ΔΝΤ  τόσο για την κάλυψη του δημοσιονομικού κενού (πχ μείωση αφορολογήτου και περαιτέρω περικοπή συντάξεων), όσο και για διαρθρωτικά μέτρα σε σχέση με την αγορά εργασίας.

Λατινοαμερικάνικο μοντέλο και στις χημειοθεραπείες ...

Υπάρχει όμως περίσευμα από "μάτια" για τους ασθενείς... 

Η είδηση πέρασε στα ψιλά. Για την ακρίβεια, δεν πέρασε πουθενά – αν και πρόκειται για είδηση επιπέδου πρωτοσέλιδου.

Την Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου, η διοίκηση του Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας επιβεβαίωσε την έλλειψη ογκολογικών φαρμάκων. Η ανακοίνωση ήταν σαφής: «Πράγματι σε ορισμένα φάρμακα για αυτούς τους ασθενείς παρουσιάστηκε έλλειψη και μετατέθηκε για λίγες ημέρες η χορήγηση των φαρμάκων, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι ασθενείς θα έχουν κάποιο πρόβλημα»!

Μιλάμε για ογκολογικά φάρμακα και επομένως μιλάμε για αναβολή χημειοθεραπειών. Και, όπως έγινε γνωστό, το νοσοκομείο δεν ξέμεινε μόνο από ογκολογικά φάρμακα, αλλά ακόμη και από αντιβιοτικά!

Ελάφρυνση του χρέους με αντάλλαγμα σκληρά μέτρα για πλεόνασμα 3,5%...

Ελάφρυνση του χρέους αλλά ταυτόχρονα και βαριά μέτρα προοιωνίζονται οι αποφάσεις του χθεσινού Eurogroup. Από τη μια οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης συμφώνησαν στην άμεση εφαρμογή των βραχυπρόθεσμων μέτρων για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους, τα οποία θα το μειώσουν κατά 20 μονάδες του ΑΕΠ έως το 2060, αλλά από την άλλη προανήγγειλαν μια σειρά από μέτρα καθώς και ένα μηχανισμό που θα εξασφαλίζει την επίτευξη των δύσκολων δημοσιονομικών στόχων στο μέλλον, δηλαδή και μετά το 2018. Επίσης, χθες δεν προέκυψε συμφωνία για την ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης, ούτε και για τον τρόπο που θα συμμετάσχει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στο ελληνικό πρόγραμμα, αποφάσεις που μεταφέρονται στο νέο έτος.

Αφήστε τις σαμπάνιες στο ψυγείο για μία άλλη φορά…

Τώρα που τελείωσαν σε όλους οι φαντασιώσεις για σκίσιμο των μνημονίων και άλλα τέτοια ακατανόητα για τους Σόιμπλε του σύγχρονου κόσμου μας, ας προσπαθήσουμε να έρθουμε για μία φορά σε επαφή με τον κόσμο του ρεαλισμού, για να δούμε, επιτέλους, τι μας μένει να κάνουμε.

Ορισμένες πρώτες παρατηρήσεις από τα χτεσινά: Πρώτον, είναι μία δύσκολη συμφωνία για την οποιαδήποτε κυβέρνηση, όπως ήταν κι όλες οι προηγούμενες. Δεν είναι εύκολο για έναν πολιτικό να παίρνει αντιλαϊκά μέτρα. Είναι σαν να πυροβολεί τους πελάτες του. Από την άλλη, η επόμενη επιλογή του είναι το απόλυτο χάος.  Από τις πλατείες στην εξουσία υπάρχει μία μεγάλη διαφορά: Οι ανεύθυνες θέσεις των αγανακτισμένων συγκεντρώνουν likes από ομοϊδεάτες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Οι ανεύθυνες θέσεις των πολιτικών μπορεί να οδηγήσουν ακόμη και σε Ειδικό Δικαστήριο.

Μαρξιστική ανάλυση (Μέρος 5ο) : Ο Μαρξ στο χακί...

Πιτσιρικάδες, είχαμε έναν στην παρέα, με λασκαρισμένη βίδα, που νόμιζε ότι είναι μεγάλος εφευρέτης, κάτι ανάμεσα σε Τέσλα και Κύρο Γρανάζη. Έφτιαχνε διάφορες ανοησίες, που φυσικά δεν είχαν κανένα νόημα και κανένας δεν τους έδινε σημασία. Για να μας «τη βγει» (και να παρηγορηθεί) έλεγε: «αν το στείλω αυτό όμως στην Αμερική, θα γίνω εκατομμυριούχος». Την τελευταία φορά που τον θυμάμαι, προσπαθούσε να φτιάξει το αεικίνητο.

Τον σκέφτηκα μετά από πολλά χρόνια, βλέποντας τον Τσίπρα να επιμένει πως θα αλλάξει την Ευρώπη. (Γιατί μόνο την Ευρώπη; Τον κόσμο; Το ηλιακό σύστημα; Τον γαλαξία;) Όσο πιο ασήμαντος και πιο ανίκανος είναι κάποιος, τόσο πιο μαξιμαλιστικούς στόχους βάζει. Κατανοητό: ο megaστόχος προσδίδει μεγαλοπρέπεια, σε ανεβάζει στα μάτια των αφελών. Kαι να μην τον πετύχεις δεν θα σε κατηγορήσει κανείς - αρκεί που προσπάθησες. Επίσης το να κοιτάς μόνιμα στο βάθος του σύμπαντος, σε απαλλάσσει από το να πρέπει κάπου να εστιάσεις, και κυρίως από το να κοιτάς μπροστά σου, ειδικά αν δεν αναγνωρίζεις τίποτε απ’ όσα σε περιβάλλουν.

«Μετα-αλήθεια»: Η λέξη της χρονιάς ως περιτύλιγμα του ψεύδους ...

Το γεγονός πέρασε εντελώς απαρατήρητο: Πρόσφατα, το βρετανικό λεξικό της Οξφόρδης επέλεξε τον νεολογισμό «post-truth» (μετα-αλήθεια) ως τη λέξη της χρονιάς!

Πρόκειται για τη λέξη που περιγράφει την ιδιάζουσα κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι άνθρωποι όταν λαμβάνουν αποφάσεις με βάση το θυμικό και διάφορες (εμφυτευμένες) προσωπικές απόψεις, οπότε τα γεγονότα και οι αντικειμενικές συνθήκες μετρούν λιγότερο από το συναίσθημα (που τελικά κυριαρχεί).

Ο Αλέξης φεύγει!

Η τελευταία «στρατηγική επιλογή» του Αλέξη Τσίπρα είναι να αντέξει μέχρι τις γερμανικές εκλογές  και να δει τον δόκτωρ Σόιμπλε να καταπίνει το μπαστούνι του. Μέχρι τότε ελπίζει να γίνει ένας χαμός με Λεπέν, Γκρίλο και ό,τι άλλο προκύψει. Ο Αλέξης ποντάρει στο χάος, αλλά δεν θα προλάβει, να μας πάρει μαζί του! Βρισκόμαστε μία ανάσα από τις εκλογές.

Η τύχη εγκαταλείπει τον Αλέξη Τσίπρα, ξεγυμνώνοντας  την πιο ανίκανη και επικίνδυνη κυβέρνηση που έχει περάσει ποτέ από αυτή την χώρα. Ο ελληνικός λαός συνειδητοποιεί κάθε ημέρα που περνάει πως το συμφέρον του είναι να απαλλαγεί το συντομότερο  από τον Αλέξη και την παρέα του. Δεν είναι τυχαία η κατακραυγή που προκάλεσε το ταξίδι – πρόκληση στην Κούβα. Κάθε ενέργεια του Αλέξη είναι μία αφορμή για να εκφραστεί η οργή του κόσμου. Η κατάσταση αυτή δεν είναι αναστρέψιμη.

Κορόιδα ...

Παρακολουθήσεις και άλλα πράγματα του διαβόλου!

Το ΚΚΕ κατήγγειλε ότι τα τηλέφωνά του παρακολουθούνται, όπως και άλλων κομμάτων. Και τι βρήκε να πει η υπεύθυνη κυβέρνησή μας; Ότι είναι πολύ σοβαρές οι καταγγελίες!  Δεν είχαμε αμφιβολία γι αυτό. Το ΚΚΕ είναι ένα σοβαρό μαγαζί. Έχει συνέπεια, τεχνογνωσία, αξιοπιστία. Το ερώτημα, όμως, παραμένει: Ποιος κυβερνάει αυτό τον τόπο; Πόσα βαλιτσάκια κυκλοφορούν;

Ζούμε σε ένα σουρεαλιστικό περιβάλλον. Τέτοιες μοναδικές στιγμές δεν τις έχουμε ζήσει με άλλη κυβέρνηση. Δεν ξέρω ποιος μπορεί να παρακολουθεί το ΚΚΕ, αλλά είναι βέβαιο ότι ο παγκόσμιος καπιταλισμός έχει πάψει εδώ και χρόνια να νιώθει ότι απειλείται από τον Περισσό. Τι να θέλουν, δηλαδή, να μάθουν οι ξένες υπηρεσίες; Αν θα κάνει απεργία το συνδικάτο οικοδόμων;

Σαμαράς: Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το τέλμα ...

«Με τον ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούμε να βγούμε από το τέλμα, γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το τέλμα», δήλωσε ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, εκτιμώντας ότι πρέπει «να φύγει τώρα ο Αλ. Τσίπρας».

Μιλώντας στη «Βραδυνή» της Κυριακής, ο κ. Σαμαράς ανέφερε ότι σωστά ζητεί εκλογές ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κυριάκος Μητσοτάκης, καθώς και ότι η Ν.Δ. είναι πανέτοιμη για τις κάλπες, ενώ εξέφρασε την εκτίμηση ότι είναι πιθανή η αυτοδυναμία για την Πειραιώς.

Συζήτηση και διαπραγμάτευση ...

Δώστε σημασία στον τρόπο που κοιτά ο Σουλτάνος τον Τσίπρα...

Σταθερός άξονας της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής ήταν η αποφυγή διμερών διαπραγματεύσεων με την τουρκική ηγεσία. Αισθάνομαι σε ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο και ιδιαίτερα σε μέρη αναψυχής και πολυτελούς διαβίωσης να υψώνονται τα φρύδια των προοδευτικών οπαδών της ειρήνης, που σε ένα επίπεδο επιφάνειας έχουν άποψη για όλα.

«Μα δε θα συζητούμε τώρα με τους γείτονές μας; Ιδιαίτερα όταν πρόκειται για μια πανίσχυρη χώρα με μεγάλες προοπτικές ανάπτυξης και όταν εργάτες, αγρότες και φοιτητές είναι όπως είναι γνωστό «αδέλφια» πάνω από τα σύνορα». Συζητήσεις και επαφές, βέβαια, όχι απλώς πρέπει να γίνονται αλλά να επιδιώκονται. Εγώ ο ίδιος, πέραν των διπλωματικών μου υποχρεώσεων, είχα και έχω φίλους από την άλλη μεριά των συνόρων και έκανα επισκέψεις εκεί με σκοπό την ανάπτυξη των σχέσεων στη Σμύρνη με πρόσκληση του εμπορικού και βιομηχανικού επιμελητηρίου, δύο ή τρεις στην Κωνσταντινούπολη για να δώσω συνεντεύξεις σε μεγάλα μέσα ενημέρωσης και για μια διάλεξη/συζήτηση στο περίφημο «PeraClub» και στην Άγκυρα για να χαιρετήσω το συνέδριο του λαϊκού (κεμαλικού) κόμματος.