Άρση του απορρήτου των τηλεπικοινωνιών για το συμβάν της Αίγινας...

Άρση του απορρήτου των τηλεπικοινωνιών των επιβαινόντων στο ταχύπλοο σκάφος στην Αίγινα ζητά ο Σταύρος Θεοδωράκης μέσω ανάρτησής του στο Facebook, ενώ σημειώνει ότι πρέπει «να μάθουμε τι έγινε και να αποδοθεί δικαιοσύνη» καθώς «οι φημολογίες δεν μπορούν να καλύπτουν την αλήθεια».

Αναλυτικά η ανάρτηση του επικεφαλής του Ποταμιού:
Δύο μέρες μετά το «έγκλημα στην Αίγινα» τα ερωτήματα, αντί να λιγοστεύουν πληθαίνουν. Συνοδεύονται μάλιστα από οργιώδεις φημολογίες για το ποιος ήταν ο καπετάνιος και ποιοι οι συνεπιβάτες του. Μια είναι η λύση για να μάθουμε την αλήθεια:

Ο Μοσκοβισί δίνει ανοιχτά τους ΦΟΡΟΜΠΗΧΤΕΣ της κυβέρνησης της #proti_fora_aristera ...

«Επιλογή της ελληνικής κυβέρνησης και μόνο η αύξηση στον Ειδικό Φόρο Καταλάνωσης στο κρασί».

Ο Μανώλης Κ. Κεφαλογιάννης επικεφαλής της Κ.Ο. των ευρωβουλευτών της Νέας Δημοκρατίας με ερώτησή του στην Ευρωπαική Επιτροπή είχε ζητήσει να πληροφορηθεί αν η αύξηση του Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης στο κρασί αποτελεί ως μέρος της δέσμευσης της ελληνικής κυβέρνησης στο πλαίσιο του προγράμματος του Ευρωπαικού Μηχανισμού Σταθερότητας. Μία αύξηση που έχει οδηγήσει σε απόγνωση πολλές οινοποιητικές επιχειρήσεις καθώς σε πολλές περιπτώσεις ανεστάλησαν ή ματαιώθηκαν σημαντικές εμπορικές συμφωνίες.

Η επιστροφή στον λαϊκισμό δείχνει κάλπες!

Για ποιες αυταπάτες μιλάνε; Την ώρα που καταρρέουν στις δημοσκοπήσεις και βλέπουν το τέλος να έρχεται, θυμούνται και πάλι όσα έλεγαν στην εποχή της… αυταπάτης: Σεισάχθεια, διεκδίκηση πολεμικών αποζημιώσεων από την Γερμανία και άλλα σχετικά. Είναι ξεκάθαρο ότι μέρα με την ημέρα το σενάριο των εκλογών κερδίζει έδαφος.

Αυτό που συμβαίνει είναι η καλύτερη απάντηση προς όσους πίστεψαν (εντός και εκτός συνόρων) ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε στροφή στον ρεαλισμό, μόνο και μόνο επειδή ψήφισε το χειρότερο μνημόνιο που έχει ποτέ ψηφιστεί. Λάθος! Στην ανάγκη τους να κρατηθούν στην εξουσία θα κάνουν τα πάντα. Θα χρησιμοποιήσουν κάθε όπλο που διαθέτουν. Πολύ περισσότερο το όπλο του λαϊκισμού, την χρήση του οποίου γνωρίζουν όσο λίγοι στην Ελλάδα.

"Πληρωμένη" απάντηση του Πύρρου Δήμα στη λάσπη της "Αυγής" ....

Με εξώδικο «απάντησε» ο Πύρρος Δήμας σε "απαξιωτικό, μειωτικό και προσβλητικό" -όπως αναφέρει ο ίδιος-  άρθρο της «Αυγής» το οποίο δημοσιεύθηκε προ ημερών στην εφημερίδα. 

Με τίτλο: «Πρωταθλητισμός χωρίς αθλητισμό» που αναφερόταν στην άρση βαρών, ο δημοσιογράφος εξαπέλυε επίθεση προσωπικά στον Ολυμπιονίκη λέγοντας: «Άλλωστε τι είδους άθλημα είναι αυτό που ένας πρωταθλητής αγωνίζεται μία ή δύο φορές σε τέσσερα χρόνια από Ολυμπιάδα σε Ολυμπιάδα, όπως ο Πύρρος Δήμας; Διότι έτσι δεν αγωνίζεσαι για την τιμή της πατρίδος και τη δόξα του αθλητισμού, αλλά για την τιμή της πατρίδος σου, από τα παχυλά πριμ και τα άλλα ευεργετήματα των αργομισθιών».

Ο ψυχαναγκασμός των πρωθυπουργών και η ΔΕΘ ...

Εδώ και πολλές δεκαετίες η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης  θεωρείται το γεγονός που δίνει στην εκάστοτε κυβέρνηση  την ευκαιρία να παρουσιάσει τα επιτεύγματα της και τους μελλοντικούς στόχους της. Αν κοιτάξουμε ψύχραιμα, σε βάθος χρόνου, τις πρωθυπουργικές ομιλίες θα διαπιστώσουμε πως ουσιαστικά οι περισσότερες θα μπορούσαν να εκφωνηθούν και οποιαδήποτε άλλη χρονιά χωρίς να γίνει αντιληπτό αυτό. Γιατί σχεδόν όλες είχαν ένα γενικό πλαίσιο, με κοινότοπες αναφορές και εξαγγελίες μακρόπνοων στόχων.

Τι θα έπρεπε να είχαμε προσέξει: Ασφαλιστικό (β)

Περιέγραφα πριν από 20 χρόνια σε αυτή τη στήλη πώς βαθμιαία η απερίσκεπτη και ολέθρια πολιτική που ακολουθήθηκε σε βάρος της υγείας του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, και με την ενθουσιώδη στήριξη από τη συνδικαλιστική ηγεσία κάθε ιδεολογικού χρώματος, πήρε εγκληματικές διαστάσεις όταν αναδείχθηκε στην κυβέρνηση για πρώτη φορά η Αριστερά επί ΠαΣοΚ με την εφαρμογή πλήθους νέων «προοδευτικών» ιδεών για την απομύζηση των Ταμείων. Ιδού μερικές από αυτές που ανέδειξα σε αυτό το άρθρο: «Αρχισε η ένταξη στο ΙΚΑ και στα άλλα ισχυρά Ταμεία όπως το ΝΑΤ διαφόρων επαγγελματικών ομάδων που δεν ήταν ασφαλισμένες, αλλά χωρίς το κράτος να καλύπτει τις πρόσθετες πληρωμές με ισόποσες επιχορηγήσεις. Μας ήλθαν και διάφοροι ομογενείς από Αίγυπτο, Κύπρο, Κωνσταντινούπολη, ανατολικές χώρες χωρίς να έχουν πού την κεφαλήν κλίναι και χωρίς να απαιτεί η κυβέρνηση από αυτές τα ασφάλιστρα που είχαν πληρώσει ως εκεί ασφαλισμένοι.

Tο Brexit βουλιάζει την αγορά ακινήτων στην Αγγλία; 2 μήνες μετά ...

Πολλοί ήταν εκείνοι που έσπευσαν να πανηγυρίσουν για την απόφαση των Βρετανών πολιτών να αποφασίσουν την έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Άλλοι εκτίμησαν ότι η απόφαση είναι μια ωρολογιακή βόμβα για το επιχειρείν στη χώρα. Τι ακριβώς συμβαίνει, όμως;

Ίσως ο σημαντικότερος τομέας στην Αγγλία μετά εκείνη του Χρηματοοικονομικού κλάδου και του κλάδου εκπαίδευσης είναι εκείνη των επενδύσεων στον κλάδο επενδύσεων ακινήτων. Η Αγγλία, λόγω της ακριβής γης, του ειδικού καθεστώτος με τα ακίνητα (που επιτρέπει τα ακίνητα να είναι τμήμα της αγοράς ξεπλύματος μαύρου χρήματος), και της στρατηγικής θέσης του Λονδίνου, έχει αναπτύξει μια από τις πιο αξιόλογες αγορές ακινήτων.

Θα χάσουν όπως νίκησαν...

Λίγοι θυμούνται πλέον αυτήν την «επέτειο»: με τη βοήθεια της…Παναγιάς της Αντιπολίτευσης, η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου ψήφισε το δικό της(τρίτο) Μνημόνιο πέρυσι παραμονή του Δεκαπενταύγουστου . Η συνέχεια είναι πλέον γνωστή σε όλους: νέα βύθιση του ΑΕΠ, μείωση εισοδημάτων, φόροι κι άλλοι φόροι.

 Ο,τι έγινε, δηλαδή και με τα προηγούμενα Μνημόνια, τα οποία ο ΣΥΡΙΖΑ θα καταργούσε.

Στο πολιτικό πεδίο η κυβέρνηση επιχειρεί συνεχείς αντιπερισπασμούς ( πότε με την απλή αναλογική, πότε με τα εξαγγελλόμενα δημοψηφίσματα και πότε με τις μάχες κατά της διαπλοκής), με στόχο αυτό που αποκάλυψε ο Αλέξης Τσίπρας στον γενικό γραμματέα του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα .

Λίθοι, πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ερριμμένα ...

Η Βουλή ανήκει στο κυβερνών κόμμα ή όπως νόμιζα εγώ και άλλοι πολλοί, ισομερώς στους 300 αντιπροσώπους του ελληνικού λαού; Γιατί ο τυχάρπαστος πρωθυπουργίσκος τη χρησιμοποίησε, ως σκηνικό, για να ρητορεύσει μπροστά σε τρία συνθήματα με κόκκινο φόντο: «Νέο Σύνταγμα», «Νέα Μεταπολίτευση», «Νέα Ελλάδα». Θύμιζε η παράσταση ανάλογες εκδηλώσεις ολοκληρωτικών καθεστώτων και προσωπικά με έπεισε για το πόσο επικίνδυνο είναι το καθεστώς που εγκαθιστά η συμμορία που κυβερνά.

Κατ’ αρχήν το αν θα υπάρξει ή όχι νέο Σύνταγμα εξαρτάται από μια σειρά περίπλοκες διαδικασίες, που προϋποθέτουν συγκεκριμένες πλειοψηφίες. Τις έχει στην τσέπη του αυτές τις πλειοψηφίες ο ανεκδιήγητος νεανίας; Και τι σημαίνει άραγε νέα μεταπολίτευση; Η παλιά μεταπολίτευση ήταν η μετάβαση, με τα χαρακτηριστικά που πήρε τότε, από τη δικτατορία στην κοινοβουλευτική δημοκρατία. Τώρα έχουμε κοινοβουλευτική δημοκρατία. Ή μήπως όχι; Προς τι καθεστώς, λοιπόν, μεταβαίνουμε; Τι είναι αυτή η νέα Ελλάδα που σε εμένα και σε άλλους παλιότερους θυμίζει 4^ηΑυγούστου;

Τι θα έπρεπε να είχαμε προσέξει: Ασφαλιστικό (α)

Με βασική πάντοτε αιτία του σημερινού καταντήματος της Ελλάδας τον απερίσκεπτο δανεισμό για να χρηματοδοτούνται παροχές και οι απεριόριστες καταναλωτικές μας διαθέσεις, κορυφαίο πρόβλημα, που το χειριστήκαμε καταστροφικά, υπήρξε το Ασφαλιστικό. Τραγική συνέπεια η γενική απομείωση των συντάξεων, και μάλιστα κατά τον πιο άδικο τρόπο, αφού εξομοιώσαμε συνταξιοδοτικά εκείνους που εργάστηκαν καταβάλλοντας ασφάλιστρα επί 35 και περισσότερα χρόνια με τους λαθρεπιβάτες του συνταξιοδοτικού συστήματος, με ελάχιστα χρόνια ασφαλισμένης εργασίας και με μειωμένες ή και ανύπαρκτες ασφαλιστικές κρατήσεις. Ταυτόχρονα επιβραβεύσαμε σήμερα με μειωμένες ή καθόλου περικοπές τους σκανδαλωδώς ευνοηθέντες και γενικά τους ήδη συνταξιούχους, αφήνοντας να φορτωθούν τις σοβαρότερες συνέπειες εκείνοι που θα συνταξιοδοτηθούν στο μέλλον. Δηλαδή οι νεότερες και συνεπώς λιγότερο υπεύθυνες για το ασφαλιστικό Βατερλό γενιές.

Επισημαίναμε και προειδοποιούσαμε πριν από είκοσι χρόνια σε αυτή τη στήλη («Το Βήμα», 26.10.1997): «Στο ξεκίνημά τους τα ασφαλιστικά ταμεία ήταν για τους λίγους και τους προνομιούχους και βόλευαν κουτσά στραβά τους ασφαλισμένους τους. Βαθμιαία η κοινωνική ασφάλιση επεκτάθηκε δικαίως σχεδόν σε όλους τους εργαζομένους και τελικά και στους μη εργαζομένους.

Τι θα έπρεπε να είχαμε προσέξει: Δανεισμός

Τώρα κάνουν ουρά εκείνοι που είχαν προβλέψει, που είχαν προειδοποιήσει «εγκαίρως». Δυστυχώς η συντριπτική πλειονότητα όχι μόνο δεν είχε πάρει χαμπάρι, αλλά αντίθετα κατά κανόνα πλειοδοτούσε για παροχές προς κάθε αιτούντα, στην ανοχή προς κάθε παρανομούντα, στην υπεράσπιση κάθε απατεώνα. «Γιατί δεν κάνετε μια συνοπτική αναδρομή σε κάποιες συγκεκριμένες αλλά δυστυχώς μάταιες προειδοποιήσεις σας, που φιλοξενούνταν επί δύο δεκαετίες στις σελίδες του "Βήματος";» μου πρότεινε προ μηνών ο υπεύθυνος του εξαίρετου ενθέτου Ανάπτυξη, συνάδελφος Ζώης Τσώλης. Προσπάθεια υλοποίησης αυτής της ιδέας ξεκινώ σήμερα για τις μέρες των θερινών διακοπών μου, καθώς κατά πάγια προσωπική παράδοση δεν απουσιάζω ποτέ από αυτή τη στήλη.

Κοινό χαρακτηριστικό της αρθρογραφίας αυτής είναι μερικά σημαντικά που δεν προσέχθηκαν παρά τις προειδοποιήσεις, επειδή οι πολλοί συνεχίζουν να εθελοτυφλούν προτιμώντας να αποδίδουν ευθύνες σε διεθνείς συνωμοσίες ή ενοχοποιώντας τους άλλους, και αποφεύγοντας πεισματικά να κοιτάξουν στον καθρέφτη τους τον μεγάλο συνένοχο. Αρα μπορεί η αρθρογραφία μου για κάποιες εβδομάδες να αγνοεί τα τρέχοντα, αλλά θα διατηρήσει τη διαχρονική επικαιρότητά της.

Αναμενόμενο με ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ... Σε ύφεση παρέμεινε η ελληνική οικονομία...

Σε ύφεση παρέμεινε και το β’ τρίμηνο του 2016, η ελληνική οικονομία, καθώς το ΑΕΠ, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της ΕΛΣΤΑΤ, συρρικνώθηκε κατά 0,7% έναντι του αντίστοιχου διαστήματος του 2015.

Αντίθετα, το ΑΕΠ παρουσίασε αύξηση κατά 0,3% σε σχέση με το α’ τρίμηνο του 2016.
Με βάση τα μη εποχικά διορθωμένα στοιχεία, το ΑΕΠ, σε όρους όγκου, υποχώρησε κατά 0,1% έναντι του β’ τριμήνου του 2015.

Η νίκη στις εκλογές έρχεται με ψήφους!

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα συνεχίσει να είναι κυβέρνηση για πολλά – πολλά ακόμη χρόνια αν δεν διαφυλαχτεί η ενότητα στην Νέα Δημοκρατία. Σε αυτό το σενάριο ποντάρουν στον ΣΥΡΙΖΑ. Από εκεί και πέρα ο κάθε ένας αναλαμβάνει τις ευθύνες του. Το ίδιο θα λέγαμε αν στην θέση της Ν.Δ ήταν το Ποτάμι ή το ΠΑΣΟΚ. Το ζητούμενο σήμερα είναι η πτώση του ΣΥΡΙΖΑ.

Το ζητούμενο είναι η επιστροφή στην κανονικότητα. Να πάψουμε να θεωρούμε «φυσιολογικό» γεγονός τις καταδρομικές επιδρομές σε εκκλησίες, τις καταλήξεις «εγκαταλελειμμένων» κτιρίων, την πολεμική στις επενδύσεις, τον «τσαμπουκά» του Πολάκη, τις απόψεις Μπαλτά και Φίλη για την Παιδεία.

Από το «λεφτά υπάρχουν» στο «τέρμα η λιτότητα»: Μια… ΕΛΣΤΑΤ δρόμος!

Η υπόθεση της ΕΛΣΤΑΤ και της διόγκωσης των στατιστικών στοιχείων είναι ένα φάντασμα που πλανάται πάνω από τη χώρα από το Φθινόπωρο του 2010.

Επανήλθε στις αρχές του μήνα, όταν το Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου αναίρεσε το βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών που αφορούσε τον πρώην πρόεδρο της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής Ανδρέα Γεωργίου, με αποτέλεσμα να παραπέμπεται και πάλι για νέα κρίση στο Συμβούλιο Εφετών και για το κακούργημα της ψευδούς βεβαίωσης, πλέον του πλημμεληματικού χαρακτήρα αδικήματος της παράβασης καθήκοντος για το οποίο ήδη έχει παραπεμφθεί.

Η ψευδής βεβαίωση αφορά σε αυτό καθαυτό το ύψος του ελλείμματος, όπως ανακοινώθηκε το Φθινόπωρο του 2010, όταν η ΕΛΣΤΑΤ έστειλε τα στοιχεία στη Eurostat.

Από το 2010 μέχρι σήμερα έχουν συμβεί σχεδόν τα πάντα: Οι αποκαλύψεις από τα πρώην μέλη του Δ.Σ., οι καταγγελίες του Συλλόγου των Εργαζομένων, η μηνυτήρια αναφορά του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, η έρευνα από τον τότε οικονομικό εισαγγελέα κ. Πεπόνη, καταθέσεις, μια εξεταστική-παρωδία από τη Βουλή, τον Μάρτιο του 2012, ένα βούλευμα και άπειρες δηλώσεις.

Δεν μπορούν να τον (ξανα)σώσουν…

Ο Αλέξης Τσίπρας είναι από τους τυχερότερους Πρωθυπουργούς. Φυσικά, όχι διότι έφτασε σε αυτό το αξίωμα σε μια από τις δυσκολότερες περιόδους της Μεταπολίτευσης.  Αυτό το επέλεξε ο ίδιος. Είναι τυχερός διότι ευεργετήθηκε τουλάχιστον δυο φορές από τους πολιτικούς αντιπάλους του.

Στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 ένα ικανό ποσοστό δεξιόστροφων ψηφοφόρων κατέληξε στην κάλπη του ΣΥΡΙΖΑ. Μεταξύ αυτών δεν ήταν μόνο πληγέντες από την πολιτική της (θεωρητικά δικής τους) κυβέρνησης Σαμαρά. Ηταν και κλασικοί ψηφοφόροι της ΝΔ, οι λεγόμενοι καραμανλικοί, οι οποίοι το έκαναν για δύο λόγους: και «τιμώρησαν» το κόμμα τους (για την κυβερνητική συμμαχία με το άλλοτε μισητό ΠΑΣΟΚ κτλ) και «παρασύρθηκαν» από την εντόνως φημολογούμενη από τότε άτυπη συμμαχία Τσίπρα-Καραμανλή. Η συμμαχία αυτή, άλλωστε, επιβεβαιώθηκε με την επιλογή του Προκόπη Παυλόπουλου στο αξίωμα του Πρόεδρου της Δημοκρατίας.

Στα χέρια της Cosco το 51% του ΟΛΠ ...

Τον έλεγχο της πλειοψηφίας του μετοχικού κεφαλαίου του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς απέκτησε η Cosco έναντι τιμήματος 368,5 εκατ. για το 67% του ΟΛΠ.

Ο κινεζικός όμιλος κατέβαλε σήμερα στο ΤΑΙΠΕΔ το τίμημα για το 51% που ανέρχεται σε ποσό ύψους 280,5 εκατ. ευρώ. Το "πακέτο" των μετοχών για το 51% του ΟΛΠ πέρασε στην κατοχή της κινεζικής COSCO μέσω του Χ.Α., όπου την  έναρξη της οποίας κήρυξαν ο πρόεδρος της Cosco Shipping, Γουάν Μιν και ο πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ, Σ. Πιτσιόρλας.

Το πακέτο αφορά 12,75 εκατ. μετοχές, στην τιμή των 22 ευρώ, με τη συνολική του αξία να διαμορφώνεται σε 280,5 εκατ. ευρώ.

Η αλήθεια για τη φέτα και την μη προστασία της ...

Τον τελευταίο καιρό η κυβέρνηση επιδίδεται σε «εγκαίνια προπαγάνδας» και σε επιθετικές «ενημερώσεις» μέσω non paper, δια των οποίων «απειλεί» και με νέα έργα (ενώ στην πραγματικότητα κόβει κορδέλες σε «χωριά Ποτέμκιν», όπως συνέβη με το νοσοκομείο της Σαντορίνης, και οικειοποιείται τα έργα και τις προσπάθειες άλλων, όπως συνέβη με το αεροδρόμιο της Πάρου.

Όταν ούτε αυτό το καταφέρνει, όταν η ανικανότητά της καθίσταται ορατή δια γυμνού οφθαλμού, τότε επιδίδεται σε ψέματα, συκοφάντηση της προηγούμενης κυβέρνησης και ανακρίβειες με σκοπό να θολώσει τα νερά.

Η περίπτωση της ελληνικής φέτας και των ελιών Καλαμάτας και η πλήρης αδυναμία για κατοχύρωση της ονομασίας της φέτας ως αποκλειστικά ελληνικού προϊόντος, ανήκει σ’ αυτήν την τελευταία κατηγορία.

Τα «λάθη» βολεύουν μόνο το ΔΝΤ στην κόντρα του με την Ευρώπη!

Ο νέος «σάλος» που προκλήθηκε από την τελευταία έκθεση του Ανεξάρτητου Γραφείου Αξιολόγησης του ΔΝΤ, με νέο κύκλο αυτοκριτικής για το ελληνικό πρόγραμμα, αποδεικνύει ότι κάποιοι σ’ αυτή τη χώρα διαθέτουν (σκόπιμα, προφανώς) μνήμη χρυσόψαρου.

Και πλήρη ικανότητα για οποιαδήποτε, ακόμη και την πιο βασική, ανάλυση.

Ως γνωστόν, στα τέλη Ιουλίου, το ΔΝΤ, μέσω του περίφημου «Ανεξάρτητου Γραφείου», παραδέχθηκε για άλλη μια φορά τα λάθη και τις παραλείψεις του όσον αφορά στο πρώτο ελληνικό πρόγραμμα – δεν παρακολουθούσε προσεκτικά την κατάσταση στην Ελλάδα πριν από την κρίση και με ευκολία την επαινούσε, δεν απαίτησε άμεση αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους ώστε να καταστεί βιώσιμο λόγω πολιτικών πιέσεων που ασκούνταν από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, προέβαινε σε ιδιαίτερα θετικές προβλέψεις ως προς την ικανότητα των Αρχών να εφαρμόσουν το πρόγραμμα που όμως διαψεύδονταν, υποτίμησε τους περιορισμούς της νομισματικής ένωσης και τελικά βρέθηκε απροετοίμαστο, αποσπασματική διάθεση προσωπικού.

Παλιά μου τέχνη...

Η φοροδιαφυγή είναι ένα πολύ παλιό «σπορ», το οποίο πιθανόν πρωτοεμφανίστηκε μαζί με τη φορολογία. Ο περιορισμός της δε εξελίσσεται στα βάθη του χρόνου σε «κυνήγι μαγισσών».

Το ύψος των φόρων, όπως και η είσπραξή τους, απασχολούσε ανέκαθεν τους κυβερνώντες, ιδιαίτερα μάλιστα σε περιόδους οικονομικών κρίσεων, όπως η σημερινή. Και πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι όσο οι συντελεστές φορολόγησης φυσικών και νομικών προσώπων παραμένουν σε υψηλά επίπεδα, η «μάχη» δεν θα κερδηθεί.

Ο κόσμος μας γύρω αλλάζει. Για μία φορά ας κάνουμε το αυτονόητο!

Πόσες πιθανότητες δίνατε πριν από μερικούς μήνες να είναι ο Τράμπ ο επόμενος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών; Να φύγει Η Μεγάλη Βρετανία από την Ευρωπαϊκή Ένωση; Να επιχειρήσουν οι Κεμαλικοί πραξικόπημα στην Τουρκία και να αποτύχουν; Ο κόσμος μας είναι ένα καζάνι που βράζει. Πόσο ενισχυμένη μπορεί να βγει η Ελλάδα; Είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε τις νέες καταστάσεις;

Ένας πόλεμος πολιτισμών βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη και οι κοινωνίες της Δύσης νιώθουν ότι πρέπει να αλλάξουν ρότα και να αναζητήσουν και πάλι τις εθνικές τους ταυτότητες. Είναι μία περίεργη εποχή. Δεν έχει σημασία αν εμείς συμφωνούμε ή διαφωνούμε με αυτό που συμβαίνει. Είναι κάτι τόσο μεγάλο που είμαστε ανίκανοι να το επηρεάσουμε. Εκείνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να προσπαθήσουμε να αντιμετωπίσουμε τις εξελίξεις με γνώμονα το δικό μας εθνικό συμφέρον.