Ήταν ανικανότητα και απροθυμία... Αυτό ήταν...

Απαντώντας στη Βουλή για το μεταναστευτικό-προσφυγικό σε επίκαιρη ερώτηση του κ. Λεβέντη, ο κ. Τσίπρας επιδόθηκε στη γνωστή πρακτική των επιθέσεων στους άλλους.

Μίλησε για «επικίνδυνους λαϊκισμούς, κινδυνολογίες και καταστροφολογίες», κατηγόρησε την Ευρώπη για «βάρβαρο λαϊκισμό της βίας των φρακτών και των τειχών», κατήγγειλε τους τέσσερις δημάρχους των νοτίων προαστίων για λαϊκισμό και ψηφοθηρία, αναφέρθηκε σε «αναπαραγωγή αναληθών δημοσιευμάτων, να εμφανιστεί ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θέτει θέμα εξόδου της χώρας από το Σένγκεν», υποστηρίζοντας ότι «αναπαράγονται απειλές, οι οποίες, όμως, δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα».

Δώσε πόνο σε Τσίπρα και Καμμένο...

Από την μια μεριά έχουμε την πιο καταστροφική κυβέρνηση της μεταπολίτευσης, από την άλλη η ηγεσία της ΝΔ και οι περισσότεροι υποψήφιοι πρόεδροι προσπαθούν να βρουν δικαιολογίες για να της δώσουν όσο μεγαλύτερη στήριξη γίνεται. Όμως με αυτούς που καταστρέφουν την Ελλάδα δεν μπορεί να υπάρξει συνεργασία και στήριξη. Στις επερχόμενες εσωκομματικές εκλογές της ΝΔ, μόνο η υποψηφιότητα του Άδωνι Γεωργιάδη εγγυάται την ολική σύγκρουση με την πιο εκφυλισμένη έκδοση κυβέρνησης την νεότερης Ελλάδας.

Ο Πέτρος Τατσόπουλος τρολάρει τον Χρήστο Σπίρτζη ...

Ο Πέτρος Τατσόπουλος,  στο Facebook σχολίασε με μεγάλη δόση ειρωνείας τα όσα είπε ο υπουργός Μεταφορών Χρήστος Σπίρτζης για την συμφωνία παραχώρησης των αεροδρομίων.

Ο κ Πιτσιόρλας , οι αλήθειες και τι πρέπει να πει στους «συντρόφους» του...

     «Το κράτος δεν μπορεί να κάνει τη δουλειά ιδιωτών, έχει αποδειχθεί εδώ και δεκαετίες ότι το κράτος δεν μπορεί επιτυχώς να χειριστεί αυτά τα θέματα, (σ.σ. αεροδρόμια) και δεν είναι και η δουλειά του»
       Την φράση αυτή, δεν την είπε κανένας από τους φανατικούς της ελεύθερης οικονομίας, ούτε κάποιος  από όσους φωνάζουν ότι θα πρέπει το κράτος να απεμπλακεί από μια σειρά από δραστηριότητες. Την είπε ένα κρατικό στέλεχος. Ο Στέργιος Πιτσιόρλας, τον οποίο η κυβέρνηση του Σύριζα έχει τοποθετήσει Πρόεδρο στο ΤΑ.Ι.ΠΕΔ. Ο οποίος, με αφορμή την ιδιωτικοποίηση των 14 αεροδρομίων της χώρας, έκανε και άλλες σχετικές δηλώσεις, όπως για παράδειγμα ότι «παραχωρούμε τα 14 αεροδρόμια και το λιμάνι του Πειραιά για να αναπτυχθούν, για να μπουν κεφάλαια στη χώρα, για να έχει όφελος ο λαός».

Ποιοι θα διασπάσουν τη Νέα Δημοκρατία...

Έχει η Ελλάδα Εθνάρχη; Μέχρι πρότινος οι οπαδοί της δεξιάς πίστευαν ότι Εθνάρχης είναι ο Καραμανλής. Ο Κωνσταντίνος, ο ιδρυτής. Ο καραμανλικός κ. Παπαγγελόπουλος, ο οποίος συμμετέχει στη δεύτερη κυβέρνηση της Αριστεροδεξιάς, υποστηρίζει ότι νέος Εθνάρχης είναι ο Αλέξης Τσίπρας. Τι έγινε ρε παιδιά; Επεξεργάζονται σχέδια διάσπασης της Νέας Δημοκρατίας;

Τι σχέση έχει ο Καραμανλής (ο παλαιός), η Νέα Δημοκρατία, ο Παπαγγελόπουλος και ο Αλέξης Τσίπρας; Στις μέρες μας και μετά απ’ όσα έχουμε δει, δεν μας παραξενεύει πλέον οτιδήποτε. Ας μην ξεχνάμε ότι ο Κωνσταντίνος ο Καραμανλής, ο ιδρυτής, ήταν ο άνθρωπος που κρατικοποίησε την Εμπορική του Ανδρεάδη και όχι μόνο. Γι' αυτό και είχε ειπωθεί ότι έπασχε από ένα είδος ασθένειας που το ονόμασαν σοσιαλμανία. Χρόνια αργότερα αποκαλύφθηκε ότι ο Κώστας ο Καραμανλής, ο ανιψιός, υπήρξε θαυμαστής του Ανδρέα του Παπανδρέου κι ότι μάλιστα διάβαζε και τα πολιτικά του κείμενα.

Προσεχώς βαθύτερα στο πηγάδι...

Μια σοβαρή κυβέρνηση σε μια σοβαρή χώρα με συνέχεια και συνέπεια του κράτους απέναντι στους πολίτες ενδεχομένως θα μπορούσε να απαιτήσει την καταγραφή όλων των περιουσιακών στοιχείων των πολιτών.
Και σε αυτήν την περίπτωση θα μπορούσαν να υπάρχουν σοβαρές πολιτικές και πρακτικές ενστάσεις για τις πιθανές συνέπειες σε σχέση με τις ατομικές και πολιτικές ελευθερίες αλλά και πρακτικές συνέπειες σε σχέση με τον αντίκτυπο της εφαρμογής ενός συστήματος "Μεγάλου αδερφού" στην κοινωνία.
Η οικονομική ελευθερία είναι η βάση της θεμελίωσης κάθε ελευθερίας σε μια κοινωνία.
Αν ένα έντιμο κράτος που νοιάζεται για τον πολίτη και όχι για τους πελάτες ήθελε να γνωρίζει τι είδους περιουσιακά στοιχεία έχει ο καθένας και πού είναι αυτά,  το κακό θα ήταν μικρότερο.

Όταν μιλούν για ελευθερία της γνώμης, εννοούν τη… δική τους!

Εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να καταλάβουν ότι η κατασκευή εξωτερικών εχθρών ως προπαγανδιστικό όπλο αποδίδει μόνο στα ολοκληρωτικά καθεστώτα.

Επειδή, όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ – αν και θα το επιθυμούσε – ΔΕΝ μπορεί να επιβάλει τέτοιο καθεστώς, καθώς για κάτι τέτοιο δεν αρκούν οι λεονταρισμοί, έχουν δύο δρόμους: Είτε να βάλουν το κεφάλι κάτω και να δουλέψουν, είτε να παραιτηθούν!

Χάλασαν τον κόσμο με το ΔΝΤ – «δεν ζητήσαμε τη συμμετοχή του», είναι σκληρό, είναι νεοφιλελεύθερο, έχει ακραίες απόψεις, κακώς βρίσκεται στην Ευρώπη.

Και την άλλη μέρα, έβαλαν την ουρά στα σκέλια, με την κυβερνητική εκπρόσωπο να λέει το ακριβώς αντίθετο: «Δεν ζητήσαμε να φύγει το ΔΝΤ, διατυπώσαμε την άποψή μας»!

Τι προκύπτει δηλαδή από αυτά που είπαν (και μας ζάλισαν με τις κωλοτούμπες τους); Μα πως ούτε του ζήτησαν να μείνει, ούτε του ζήτησαν να φύγει!

Εμείς τι κάνουμε;

Χλευάσαμε προ ημερών αντικρίζοντας τη μισή κυβέρνηση να συνωθείται –περιστοιχισμένη από παντοειδείς σφωγγοκωλάριους– γύρω από τον Λάκη Λαζόπουλο.

Γελάσαμε (πολύ πικρά - πάντως γελάσαμε) προ εβδομάδων με την συνομιλία Μπιλ Κλίντον-Αλέξη Τσίπρα, όπου ο δεύτερος παρουσίαζε εικόνα ηγεμόνος εκ Δυτικής Λιβύης, για να θυμηθούμε τον Καβάφη. "...Ένας τυχαίος, αστείος άνθρωπος που έτρεμεν η ψυχή του μη τυχόν χαλάσει την καλούτσικην εντύπωσι...".

Ξεκαρδιστήκαμε προ μηνών με τη ρίψη στεφάνου στου γυαλού τα βοτσαλάκια και τη διοργάνωση χριστιανικού μνημοσύνου για τους Σαλαμινομάχους από τον Πάνο Καμμένο. Ο Στυλιανός Παττακός, εφόσον παραμένει διαυγής στα εκατόν τρία του, σίγουρα θα ζήλεψε που επί των ημερών της "Εθνοσωτηρίου" δεν είχε εμπνευστεί κάτι παρόμοιο...

Τα Μέσα Ενημέρωσης και ο πανικός της εξουσίας...

Τα Μέσα Ενημέρωσης ήταν , είναι (και όπως φαίνεται θα είναι) αυτά που φταίνε για τα κακώς κείμενα στην χώρα. Και συνήθως η επισήμανση για τις ευθύνες των Μέσων Ενημέρωσης (διαπλεγμένων ή μη, ανάλογα με την περίοδο) γίνεται από τους εκάστοτε κυβερνώντες όταν «τα βρίσκουν δύσκολα» κατά το κοινώς λεγόμενο.
Όταν δηλαδή οι επιλογές και οι κινήσεις τους δημιουργούν λαϊκή αντίδραση, όταν δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν αποτελέσματα από την  πολιτική τους , τότε είναι πολύ απλό.
 Φταίει ο τύπος που είναι ανάλογα με την περίπτωση « κακά πληροφορημένος» , ή « αντιπολιτευόμενος», ή προκατειλημμένος ή εν πάσι περιπτώσει διαπλεκόμενος με συμφέροντα και θέλει να ρίξει την  κυβέρνηση.

"Προφητικός" ο Α Ανδριανόπουλος, το 2012 λέει τι θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ το 2015!!

Δείτε το Βίντεο...

Κοινωνικός φιλελευθερισμός...

Μια κοινωνία συνταξιούχων ή υποψήφιων συνταξιούχων, μια κοινωνία που έχει αναγάγει σε στόχο ζωής την ημερομηνία που θα θεμελιώσει το ιερό δικαίωμα της σύνταξης, είναι λογικό να μην ταράζεται απ’ τα ζητήματα του κόσμου τούτου. Ο οποίος, σε πείσμα της ελληνικής ψυχής, συνεχίζει να γυρίζει. Στην Κρήτη δικάζεται ένας Γερμανός ιστορικός, ο οποίος τόλμησε να γράψει αυτό για το οποίο οι Κρητικοί υπερηφανεύονται εδώ και μερικές γενιές. Οτι δηλαδή αποδύθηκαν σε αγριότητες κατά των κατακτητών τους στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ενας δημοφιλής και ταλαντούχος ηθοποιός, ο Μηνάς Χατζησάββας, άνθρωπος με σεμνή δημόσια παρουσία, πέθανε αλλά ο σύντροφός του δεινοπάθησε για να εκπληρώσει τις επιθυμίες του. Πρώτον, γιατί η πολιτεία δεν τον αναγνωρίζει ως σύντροφό του και, δεύτερον, γιατί στη χώρα μας ακόμη δεν είναι δυνατή η καύση των νεκρών.

Άγριο φάγωμα στους κομματικούς στρατούς...

Το ωραίο είναι ότι η Νέα Δημοκρατία που έχωνε στο κράτος τα δικά της παιδιά από παράθυρα και χαραμάδες και το 2009 ξινίζεται τώρα που τους ξηλώνουν οι αριστεροί...

Το δε κωμικό ότι μιλάει και το ΠΑΣΟΚ που διόριζε αφισοκολλητές ως κρατικούς βιομηχάνους. Τι να κάνει, δηλαδή, ο ΣΥΡΙΖΑ τους συντρόφους; Να τους βάλει να δουλέψουν; Δεν σφάξανε.
Βόλεψε η Αναγνωστοπούλου τα ανιψάκια της σε δύο υπουργεία και ξαφνιάστηκαν στην αντιπολίτευση...
Και με το δίκιο τους...
Γιατί όταν το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ έχωναν στο κράτος πρασινοφρουρούς και το κακό συναπάντημα οι αγορές δανείζανε την Ελλάδα.
Τους φάνηκε περίεργο που και ο Φίλης έστρωσε κόκκινο χαλί για να περάσει το κόμμα στα κρατικά σχολεία με συνεντεύξεις δύο απλών ερωτήσεων "...πιστεύετε στον ΣΥΡΙΖΑ; Θα συνεχίσετε να τον πιστεύετε και μετά τον διορισμό;"

Ούτε ένα μήνυμα συμπαράστασης στον Μαδούρο, ρε σύντροφοι;

Εδώ ο ... δημοκράτης σε ανάλογο χαιρετισμό ... 

Δεν γνωρίζω αν έγινε ευρέως γνωστό, αλλά στις πρόσφατες εκλογές στη Βενεζουέλα το κόμμα του «συντρόφου» Μαδούρο έχασε κατά κράτος και ο συνασπισμός της αντιπολίτευσης, το Τραπέζι της Δημοκρατικής Ενότητας (MUD), εξασφάλισε 112 από τις 167 έδρες του κοινοβουλίου και διαθέτει πλέον πλειοψηφία δύο τρίτων – και επομένως ευρείες αρμοδιότητες.

Το Ενωμένο Σοσιαλιστικό Κόμμα του Μαδούρο έλαβε μόνο 55 έδρες και έχασε εκλογές για πρώτη φορά μετά από 16 χρόνια.

Τα σκυλιά γαβγίζουν, το "καρναβάλι" έχει κολλήσει...

Το παράδειγμα της Συρίας δεν έχει αξιολογηθεί σωστά στη χώρα μας. Είναι προφανές πως πολιτικοί, πνευματική ηγεσία και δημοσιογράφοι έχουμε άλλες προτεραιότητες.
Το παράδειγμα της Συρίας διδάσκει πόσο εύκολα μια χώρα μπορεί να περιπέσει στη δίνη ενός κυκλώνα και άνθρωποι σαν κι εμάς, με οικογένειες, σπίτια και μια γειτονιά να βρεθούν  σε σκυλοπνίχτες στο Αιγαίο ή αντίσκηνα στην Ειδομένη.
Καλά οι Σύριοι που έχουν πόλεμο, ο Mαροκινός πού πέθανε από ηλεκτροπληξία στα σύνορα που έχουν κλείσει τα Σκόπια; Στο Μαρόκο δεν έχουν πόλεμο. Πώς και γιατί διέσχισε ολόκληρη τη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή για να εισέλθει μέσω Ελλάδας στην Ευρώπη; Γιατί δεν πέρασε μέσω ισπανικών ή γαλλικών ακτών;

Προσοχή! Η ΔΕΗ είναι το επόμενο μεγάλο σκάνδαλο!

Η ΔΕΗ καταρρέει! Κι ενδιαφέρεται ένας ορκισμένος εχθρός του κράτους για το αν θα ζήσει ή θα πεθάνει η ΔΕΗ των συνδικαλιστών της ΓΕΝΟΠ; Η ΔΕΗ των συνταξιούχων που επιδοτούνται με 600 εκατ. ευρώ από τους φορολογούμενους στην καρδιά της κρίσης; Όσο κακή κι είναι αυτή η ΔΕΗ, άλλο τόσο είναι να την κάνουμε κομμάτια και να την μοιράσουμε μεταξύ των ολιγαρχών.

Το κρατικό μονοπώλιο είναι εξίσου επικίνδυνο με το ιδιωτικό μονοπώλιο ή το ολιγοπώλιο. Μόνο σε καθεστώς ανταγωνισμού μπορεί να κερδίσει ο καταναλωτής και η Οικονομία, όπως συνέβη στην περίπτωση των εταιρειών τηλεφωνίας. Η ΔΕΗ παγιδεύτηκε από διάφορα συμφέροντα που δεν θέλησαν την εξέλιξη. Ο καθένας για τους δικούς του λόγους προσπάθησε να κρατήσει την ΔΕΗ έξω από τους κανόνες της αγοράς, οδηγώντας την εταιρεία στον μαρασμό και στην απαξίωση.

Το θέλουμε ή όχι το ΔΝΤ;

Θέλουμε  ή δεν θέλουμε τελικά να μετάσχει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο  στον μηχανισμό οικονομικής βοηθείας στην χώρα μας.
 Γιατί η αλήθεια είναι ότι όλοι, ως έλληνες πολίτες, μάλλον έχουμε «χάσει τον μπούσουλα» που λέμε , με τα όσα η κυβέρνηση κατά καιρούς λέει.
 Βέβαια, δεν είμαστε μόνον εμείς που έχουμε «χάσει την μπάλα», αλλά και οι ξένοι που τα έχουν χάσει κυριολεκτικά. Γιατί, οι Ευρωπαίοι δεν ξέρουν τελικά  αν η ελληνική πλευρά θέλει να μετάσχει στις συζητήσεις (αρά και στις χρηματοδοτήσεις και στην τεχνική βοήθεια) το ΔΝΤ ή όχι.

Τώρα τσακώνονται με όλους τους δανειστές!

Οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών όσον αφορά στις σχέσεις μας με τους δανειστές δείχνουν πως η κυβέρνηση, στριμωγμένη, παρά τις ασκήσεις ψυχραιμίας και αυτοπεποίθησης, απεργάζεται νέα δεινά.

Αυτό δείχνει το καινούργιο θέατρο που έχει στηθεί, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ γράφει άλλο ένα κεφάλαιο στο ογκώδες «βιβλίο των ψεμάτων» του.

Ευρισκόμενοι σε μόνιμη προπαγανδιστική εκστρατεία, η οποία τους επιβάλλει να αναζητούν συνεχώς εξωτερικούς εχθρούς, τους οποίους εναλλάσσουν ανάλογα με τις ανάγκες τους, εδώ και μήνες πότε τα βάζουν με το ΔΝΤ εναντίον των Ευρωπαίων και πότε με τους Ευρωπαίους με σύμμαχο το ΔΝΤ.

Αυτή τη φορά, η κατάσταση είναι πολύ πιο ανησυχητική, διότι επιτίθενται συγχρόνως και στο ΔΝΤ και στους Ευρωπαίους!

Μέσα σε λίγες μέρες κατάφεραν να προκαλέσουν κρίση στις σχέσεις με τη Γερμανία, με την κυβερνητική εκπρόσωπο να καλεί τον Γερμανό υπουργό των Οικονομικών να… αποκηρύξει το ΔΝΤ και τους κυρίους Τσίπρα και Παππά να επιμένουν πως δεν έχουν ζητήσει τη συμμετοχή του ΔΝΤ.

Στις 4 Δεκεμβρίου, από την Ιταλία, ο υπουργός Επικρατείας Ν. Παππάς, με δηλώσεις του στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Ansamed, είπε:

Η μπαρουταποθήκη θα σκάσει...

Το κακό είναι ότι στο τέλος ο καθηγητής με το αγγελικό πρόσωπο, ο δόκτωρ Σόιμπλε, έχει πάντα δίκιο! Το καλό είναι ότι οι Γερμανοί έχουν ήδη δώσει πολλά λεφτά για να αφήσουν το πλοίο να βυθιστεί αύτανδρο. Το κακό είναι ότι δώσαμε σε παιδιά σπίρτα και τα στείλαμε να φυλάξουν την μπαρουταποθήκη. Το πολύ κακό είναι ότι δεν είχαμε άλλους να στείλουμε. Άρα; Η μπαρουταποθήκη θα σκάσει...

Το να παρακαλάει κανείς να σκάσει η χώρα για να δικαιωθεί πολιτικά είναι βλακεία πρώτου βαθμού! Χειρότερα, συναγωνίζεται τον Ηλίθιο και τον Πανηλίθιο. Το να μην βλέπουμε, όμως, την πραγματικότητα, επειδή αυτή δεν μας αρέσει, είναι εξίσου κουτό. Η χώρα, δυστυχώς, πάει από το κακό στο χειρότερο. Και γι' αυτό δεν φταίει ούτε ο Σόιμπλε, ούτε η Μέρκελ. Φταίει ο λαϊκισμός του πολιτικού μας συστήματος και η επιμονή του ελληνικού λαού να πιστεύει ότι υπάρχει τρόπος να κάνουμε το τέλειο έγκλημα. Να μην πληρώσουμε τα οφειλόμενα!

Σ’ αυτή τη χώρα δεν καταλάβαμε τίποτα...

Προσπαθώ να γελάσω λίγο με αυτή την υπόθεση των Ελληνίδων φοιτητριών που εκδίδονται για μια τυρόπιτα κουρού. Αλλά δεν μπορώ ούτε να χαμογελάσω. Γιατί το ξένο μέσο ενημέρωσης δεν είναι κανένα της πλάκας. Και για να «φάνε» οι «Times» τέτοιο δημοσίευμα, πάει να πει ότι σιγά-σιγά έχει διαμορφωθεί πια σε ολόκληρο τον πλανήτη μια εικόνα της Ελλάδας ως «αποτυχημένου κράτους», μια εικόνα τριτοκοσμική, απόλυτης παρακμής, φτώχειας, δυστυχίας και διαφθοράς. Η αυτοθυματοποίηση της «γενοκτονίας» και της «ανθρωπιστικής καταστροφής» ήταν επιτυχής, ας μη θυμώνουμε τώρα με τους ξένους, ας θυμηθούμε τι κάναμε εμείς για να δημιουργηθεί αυτή η εικόνα.

Η διαχείριση των αποθεματικών...

Ο ​​μύθος με τα αποθεματικά που είχαν τα Ταμεία και «τα έφαγαν οι κυβερνήσεις και οι βιομήχανοι», στον οποίο αναφέρθηκα χθες, σκοντάφτει στο γεγονός ότι μέχρι το 1972 ο πληθωρισμός ήταν χαμηλότερος από την αμοιβή των καταθέσεων. Επομένως, δεν υπήρξε, εκείνη την περίοδο, απώλεια αποθεματικών.

Ομως, μήπως χρησιμοποιούσαν τα αποθεματικά για να δανείζουν τους βιομηχάνους; Οπως σε κάθε μύθο, έτσι και σ’ αυτόν υπάρχει μίτος αληθείας. Πράγματι, η σφριγηλή μεταπολεμική ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας υποστηρίχθηκε με πολλούς τρόπους από το κράτος. Υπήρξε αυτό κανόνας της οικονομικής πολιτικής όλων των κρατών της Δύσης και κύριο συστατικό της συνταγής των διεθνών οργανισμών, όπως ο ΟΟΣΑ. Ηταν μια σωστή συνταγή. Η ταχεία αύξηση του παραγόμενου πλούτου πολλαπλασίαζε εντυπωσιακά τα έσοδα των Ταμείων.