Αγωγή 10 εκατ. ευρώ στον κ. Καμμένο καταθέτει ο Δ. Γιαννακόπουλος...

Αγωγή, ύψους 10 εκατ. ευρώ, εναντίον του Πάνου Καμμένου, καταθέτει ο επιχειρηματίας Δημήτρης Γιαννακόπουλος, με αφορμή τις πρόσφατες καταγγελίες του υπουργού Άμυνας και προέδρου των Ανεξάρτητων Ελλήνων.
Σε γραπτή του δήλωση, ο κ. Γιαννακόπουλος επισημαίνει ότι καταθέτει αγωγή προκειμένου να υπερασπιστεί την προσωπικότητα, την τιμή και την υπόληψή του.

Παράλληλα, ξεκαθαρίζει ότι ζητά 10 εκατ. ευρώ «όχι για να γίνω πλουσιότερος αλλά για να εξαλειφθεί η δυνατότητα τόσο στον ίδιο τον Καμμένο όσο και στον οποιονδήποτε άλλο, να μετατρέπει το βήμα της Βουλής σε βήμα συκοφαντίας».

Στ. Μάνος - ΔΡΑΣΗ: 700 ευρώ σύνταξη για όλους...

Τη θέση της Δράσης για τη βασική σύνταξη 700 ευρώ για όλους, στα 67 τους χρόνια, ανέπτυξε στο ΣΚΑΪ 100,3 ο πρόεδρος της παράταξης Στέφανος Μάνος.

Όπως εξήγησε, τα χρήματα αυτά θα πληρώνονται από τη φορολογία, ενώ θα καταργηθούν όλες οι υποχρεωτικές ασφαλιστικές εισφορές, κάτι που όπως σημείωσε, θα βοηθήσει και στην ανάπτυξη, γιατί οι εταιρίες θα κάνουν πιο εύκολα προσλήψεις.

Πάλι σε φάση επαναστατικής γυμναστικής;

Η ρητορική που χρησιμοποίησε ο κ. Τσίπρας στην κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Γάλλο Πρόεδρο Ολάντ θυμίζει έντονα τα… πρώτα επαναστατικά του βήματα – πριν από τις εκλογές του Ιανουαρίου, αλλά και μετά, μέχρι το γελοίο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου.

Τότε που επιδιδόταν σε επαναστατική γυμναστική στην πλάτη του ελληνικού λαού.

Θα μπορούσε να υποστηρίξει κανείς πως ο κ. Τσίπρας ήθελε να στείλει ένα μήνυμα στην τρόικα-κουαρτέτο, μέσω Ολάντ.

Αυτή είναι η αθώα ερμηνεία. Και μάλλον αφελής.

Όλοι γνωρίζουμε – και η Ιστορία των τελευταίων χρόνων έχει δείξει – πως η Γαλλία, αλλά και οποιαδήποτε μεμονωμένη χώρα, δεν μπορεί να παρέμβει ώστε να αλλάξουν οι όροι μιας συμφωνίας.

Θα μπορούσε επίσης κάποιος άλλος να ισχυριστεί πως ο κ. Τσίπρας και οι λοιποί σκόπιμα διογκώνουν το πρόβλημα, ώστε μετά να πανηγυρίσουν για τη λύση.

Αυτή είναι η προπαγανδιστική ερμηνεία. Και η συνήθης.

Τα «αγκάθια» του ασφαλιστικού ...

«Αγκάθια» υπάρχουν πολλά σε όσα η κυβέρνηση πρέπει να πετύχει ώστε να ικανοποιήσει τις επιταγές του τρίτου μνημονιακού δανεισμού. Ομως, το ασφαλιστικό είναι μεταξύ των τριών πιο δύσκολων απαιτουμένων. Για δύο λόγους. Το λογιστικό αποτέλεσμα των αλλαγών που θα περιληφθούν στην αναθεώρηση Κατρούγκαλου πρέπει να είναι πολύ καλύτερο από όσα αρχικώς είχε εκτιμηθεί. Ετσι, οι αλλαγές πρέπει να μειώνουν το δημοσιονομικό βάρος του συνταξιοδοτικού κατά τουλάχιστον το ποσό που υπέγραψε ο πρωθυπουργός, δηλαδή 9 δισ. μέχρι το 2018.

Επιπλέον, οι αλλαγές που θα συμπεριληφθούν στον νόμο πρέπει να εξουδετερώνουν τον κίνδυνο επιβάρυνσης του δημοσίου χρέους σε ορίζοντα 70 ετών. Τα δύο αυτά χαρακτηριστικά αποτελούν σημαντικά προαπαιτούμενα της συζήτησης για τη νέα διευθέτηση του ελληνικού χρέους και οι ελεγκτές θα σταθούν με αυστηρότητα στις παραμέτρους του νέου συστήματος που υποσχέθηκε ο κ. Τσίπρας.

Προσοχή για να μην « μείνουμε στον άσσο»...

Η Ελλάδα χρειάζεται περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη στιγμή, τα τελευταία πενήντα χρόνια τουλάχιστον, επενδύσεις. Και μάλιστα επενδύσεις από το εξωτερικό.
 Επενδύσεις μεγάλες, πολύ γρήγορα που να μπορούν να τονώσουν την παραγωγική βάση της χώρας.
Επενδύσεις που από την μια θα δώσουν μια ανάσα στην χώρα και θα δώσουν αισιοδοξία για οικονομική ανάπτυξη και καταπολέμηση της ανεργίας και από την άλλη θα βοηθήσουν σημαντικά στην εικόνα τις χώρας στις διεθνείς αγορές. Θα δώσουν μια αίσθηση ότι κάτι αλλάζει στην Ελλάδα.
 Όπως λένε οι ασχολούμενοι με τις επιχειρήσεις και τις επενδύσεις, μια επένδυση φέρνει μια άλλη. Και μάλιστα όσο μεγαλύτερη είναι η επένδυση και όσο σε πιο σταθερό έδαφος γίνεται, τόσο πιο μεγάλες είναι και οι επόμενες επενδύσεις.

Χ.Θεοχάρης για αποπομπή Σαββαΐδου: Δεν είδαμε από την κυβέρνηση την ίδια ευαισθησία για τους υπουργούς της...

Κύριε Θεοχάρη, πώς σχολιάζετε την αποπομπή της κ.Σαββαΐδου;

Χ.Θ.: H  αποπομπή της κυρίας Σαββαΐδου θα πρέπει να εκληφθεί από όλους ως δείγμα απαξίωσης του θεσμού, που δυστυχώς έχουν να επιδείξουν και η παρούσα και η προηγούμενη Κυβέρνηση. Θα πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν είναι δυνατόν να αλλάζουμε συνεχώς τους κανόνες λειτουργίας των θεσμών, όπως μας βολεύει, ακόμη και όταν θέλουμε να εξυπηρετήσουμε θεμιτές σκοπιμότητες. Και- πιστέψτε με- δε νιώθω πως είναι καν θεμιτές οι σκοπιμότητες.

Αρχή άνδρα δείκνυσι...

Ο Λάκης Λαζόπουλος υπό ποίαν ιδιότητα προσεκλήθη στη βραδιά με τον πρόεδρο Ολάντ στο Γκάζι; Ως εκπρόσωπος της Ελλάδας του πνεύματος; Ως γαλλόφωνος, μιας και η Ελλάδα είναι μία από τις χώρες που συμμετέχουν στο δίκτυο της γαλλοφωνίας; Ή ως χωρατατζής, εμβληματική φυσιογνωμία της χώρας μας επί κυβερνήσεως Τσίπρα, όπως ήταν η Μελίνα επί παπανδρεϊσμού; Ή, καλύτερα ακόμη, όπως ήταν η Μπαρντό για τον Ντε Γκωλ. Ο,τι και να ’ναι, υποθέτω ότι ο κ. Ολάντ θα χάρηκε πολύ για τη γνωριμία και θα απήλαυσε την πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση που είχαν οι δύο άνδρες για τις σχέσεις του ελληνικού με τον ευρωπαϊκό πολιτισμό, τον Πλάτωνα, τον Σατωβριάνδο και τον Προυστ.

Τις «μαγκιές», τις πληρώνουμε πάντα πολύ ακριβά (Η περίπτωση της «απόλυσης» Σαβαίδου)

 To πολιτικό σύστημα της χώρας μας, οι περισσότεροι από τους πολιτικούς, φαίνεται πως δεν έχουν αντιληφθεί ούτε σε ποια κατάσταση , βρίσκεται η χώρα σε σχέση με την θέση της στην Ευρώπη , ούτε επίσης το ποια είναι η όλη αντιμετώπιση η οποία έχει η Αθήνα από τους εταίρους μας, με βάσει τις συμφωνίες που έχει υπογράψει.

 Και γι αυτό, για λόγους «εθνικής υπερηφάνειας» (διάβαζε μαγκιάς) αλλά και προφανώς γιατί δεν έχουν σαφή αίσθηση και αντίληψη των δεδομένων και των επιπτώσεων που έχουν ορισμένες κινήσεις τους , λένε και κάνουν πράγματα τα οποία δημιουργούν πολύ αρνητικά δεδομένα για την χωρά.

Ο προορισμός της «πενταροδεκάρας»...

Όταν κάνεις παρέα με εκατομμυριούχους –όπως αποδεικνύονται πολλοί υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ– χάνεις την αίσθηση του χρήματος. Φυσικό είναι, λοιπόν, να βλέπει ο κ. Νίκος Φίλης σαν «πενταροδεκάρες» τα 50-200 ευρώ μηνιαίως που θα ξοδέψουν επιπλέον για τον ΦΠΑ χιλιάδες νοικοκυριά, ώστε να ενισχύσουν τις σπουδές των παιδιών τους. «Πενταροδεκάρες» είναι προφανώς και τα επιπλέον 100 ευρώ για τους χιλιάδες ηλικιωμένους οι οποίοι «φιλοξενούνται σήμερα στις Μονάδες Φροντίδας και κινδυνεύουν, ελλείψει αντίστοιχων κρατικών δομών, να μείνουν χωρίς στέγη, αφού η αψυχολόγητη αύξηση του ΦΠΑ από το 13% στο 23% σημαίνει 100 ευρώ πρόσθετη μηνιαία επιβάρυνση για τον καθένα» (ανακοίνωση από «Το Ποτάμι» 22.10.2015). Το βασικό πρόβλημα, όμως, δεν είναι οι «πενταροδεκάρες» του κ. Φίλη· από κάπου πρέπει να τις μαζέψει, αφού αποφάσισε να διορίσει χιλιάδες εκπαιδευτικούς.

Thick Tank Φίλης: Διόρθωσε το "Πενταροδεκάρες" σε..."ΜΗ σοβαρή επιβάρυνση ο ΦΠΑ στην ιδιωτική εκπαίδευση" !

Gauche caviar at LARGE !

Μαθημένοι οι εκατομμυριούχοι αριστεροί στα πολλά λεφτά , λογικό να σνομπάρουν τα 500-100 €...
Είπε πάλι το Thick Tank Φίλης σε δηλώσεις του στο Mega (ναι , πάει και στα τσοντοκάναλα...):

Την ανάγκη αναβάθμισης του δημόσιου σχολείου επανέβαλε ο υπουργός Παιδείας Νίκος Φίλης και όσον αφορά την επιβολή ΦΠΑ στην ιδιωτική εκπαίδευση είπε ότι δεν είναι κατ' ανάγκη σοβαρή επιβάρυνση, δεδομένου ότι όσοι στέλνουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά σχολεία είναι εύποροι.

«Αυτός που δίνει 7.000 ευρώ το χρόνο για να στείλει το παιδί του στο ιδιωτικό σχολείο είναι εύπορος ή δεν είναι; Δεν λέω ζάμπλουτος. Είναι εύπορος;», διερωτήθηκε και συνέχισε: «Δεν μπορεί να δώσει άλλα 700 ευρώ; Να το δεχθώ, δεν θέλω να μπω στο πορτοφόλι κανενός, αλλά μην φτιάχνουμε ένα λαϊκισμό».

Οι «τροχονόμοι της διαπλοκής»...

Όπως όλα δείχνουν, η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να κάνει τον τροχονόμο της διαπλοκής.

Φυσικά, με όχημα ένα ακόμη ψέμα, ένα πολύ μεγάλο ψέμα που σχεδόν όλοι πίστεψαν (άλλωστε ο Γκέμπελς έλεγε πως ο λαός πιστεύει ευκολότερα ένα μεγάλο ψέμα από ένα μικρό ψέμα).

Και φυσικά για απόσπαση της προσοχής του λαού από τα μέτρα που έρχονται με μορφή καταιγίδας.

Ανακάλυψαν, λοιπόν, όπως κάνουν όλα τα ολοκληρωτικά καθεστώτα, έναν φανταστικό εχθρό και έπεσαν σε μια φανταστική μάχη εναντίον του.

Όπως όλα τα ολοκληρωτικά καθεστώτα, κατασκεύασαν έναν φανταστικό εχθρό και τον σερβίρουν στον λαό, παρουσιάζοντας τον εαυτό τους ως ενσάρκωση του «Καλού» που αντιπαρατίθεται με το «Κακό».

Κατασκεύασαν άλλον έναν «εχθρό του λαού», ενώ οι ίδιοι είναι οι πραγματικοί εχθροί του λαού.

Η απάτη κουκουλώνεται, Αλέξη. Η αμορφωσιά ποτέ...

Η μεγάλη πνευματική μορφή της σύγχρονης Ελλάδας και
πνευματικός ιδαλγός του ΣΥΡΙΖΑ, ο παγκοσμίως γνωστός
Λάκης Λαζόπουλος (σε Μελβούρνη και Αστόρια),
περιμένει τον Πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας
να πιούν ποτάκια στο Μαξίμ....

Ένα απλό σημείωμα για να επισημάνω το εξής: στο ανεπίσημο ποτό που πήγαν να πιούν μαζί, μετά το δείπνο, ο πρωθυπουργός της Ελλάδας με τον πρωθυπουργό της Γαλλίας δεν είχε προσκληθεί κανένας Έλληνας που έχει παράγει κάτι της προκοπής - κάποιο πνευματικό έργο, ένα βιβλίο, ένα φιλμ. Ή κάποιος που να είναι στοιχειωδώς γνωστός και στη Γαλλία για κάτι αξιοσημείωτο.  

Δεν προσκλήθηκε π.χ. ο Λάνθιμος που γυρίζει ταινίες διεθνούς αναγνώρισης. Ο Δημητριάδης, που το έργο του τιμάται στο Παρίσι. Ο Γαβράς. Η Δημουλά. Πολλοί συγγραφείς ή ηθοποιοί που πιθανόν να τους γνωρίζει και ο Ολάντ.  
Όχι. Προσκλήθηκε ο χαμηλού γούστου και χαμηλών επιδόσεων τηλευαγγελιστής του Τσίπρα.

Αριστερά και Εκκλησία. Δυο πολύ καλές μπίζνες...

Αλέξης και Ιερώνυμος: Στην υγειά των κορόιδων...

Υπάρχουν συνάνθρωποί μας που παραξενεύονται με τις πολύ στενές σχέσεις που έχει ο ηγέτης της Ελληνικής Αριστεράς Αλέξης Τσίπρας με τον ηγέτη της Ελληνικής Ορθοδοξίας Αρχιμπάτμαν Ιερώνυμο. Ομολογώ πως δεν καταλαβαίνω την απορία που προκαλεί η αρμονική συμβίωση ενός Αριστερού Ηγέτη και ενός Εκκλησιαστικού Ποιμένα καθώς η αλληλοεκτίμηση και ο αλληλοσεβασμός πολύ συχνά αναπτύσσονται ανάμεσα σε επιτυχημένους επαγγελματίες, πόσο μάλλον όταν μιλάμε για τους επικεφαλής των δύο πιο μεγάλων επιχειρήσεων της χώρας. Της Εκκλησίας και της Αριστεράς. «Τι εννοείς επιχειρήσεις;» θα ρωτήσουν κάποιοι συμπολίτες μας και εγώ με χαρά θα τους απαντήσω.

Ο ΦΠΑ στην εκπαίδευση και οι ιδεοληψίες (στις οποίες –δυστυχώς-προσεχώρησε και ο κ Φίλης)

Φαίνεται τελικά ότι από την ιδεοληψία  είναι δύσκολο να ξεφύγει κανείς, όσο και ανοιχτών οριζόντων να είναι το μυαλό του Ακόμα και αν έχει «μεγαλώσει» πολιτικά στην «ανανεωτική αριστερά» της εποχής του Λεωνίδα Κύρκου.
 Δυστυχώς φαίνεται ότι οι ιδεοληψίες και οι «ιδεολογικές αγκυλώσεις» είναι δύσκολο να βγουν από την λογική σου.
 Αναφέρομαι (και το λέω με λύπη μου) στον υπουργό παιδείας (δημοσιογράφο στο επάγγελμα) Νίκο Φίλη και τα όσα είπε για το θέμα για την ιδιωτική εκπαίδευση, με αφορμή την φορολόγηση της.
 Ο (συμπαθής και από τα φοιτητικά του χρόνια γνωστό μου) υπουργός , στην προσπάθεια του να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, δηλαδή στην προσπάθεια του να εξηγήσει γιατί η κυβέρνηση προχώρησε κατ αρχήν στην συμφωνία για ΦΠΑ και μάλιστα 23% στην εκπαίδευση αλλά και γιατί τώρα, δεν εφαρμόζει την υπόσχεση του πρωθυπουργού ότι δεν θα υπάρξει ΦΠΑ, οδηγήθηκε σε πολύ λανθασμένες απόψεις και εκτιμήσεις.
 Απόψεις που δυστυχώς δείχνουν ότι οι κινήσεις του (τουλάχιστον στον τομέα αυτό) δεν στηρίζονται σε συγκεκριμένα δεδομένα, αλλά σε ιδεοληψίες.

Συνέπεια στην εκδικητική πολιτική...

Να του αναγνωρίσουμε, κατ’ αρχάς, συνέπεια θέσεων. Ο Νίκος Φίλης, ο αιώνιος φοιτητής που έγινε υπουργός Παιδείας, είναι γνωστό ότι περιφρονεί τα μακαρόνια (πιφφφ!) και, κατ’ επέκταση, όσους βασίζουν τη διατροφή τους σε αυτά. Επίσης, κάποιοι θυμόμαστε ακόμη τον σαρκασμό του προς έναν ιδιωτικό υπάλληλο, στη διάρκεια μιας τηλεοπτικής εκπομπής: «Δηλαδή εσείς ανησυχείτε για τα 500 ευρώ σας;»

Απολύτως φυσικό είναι, επομένως, να περιφρονεί και όσους επιβαρύνονται με την αύξηση του 6% στα δίδακτρα των φροντιστηρίων, πόσο μάλλον δε εκείνους που οδύρονται για το 13% στα ιδιωτικά σχολεία. (Παρεμπιπτόντως, θα ήταν θεός ο Φίλης σαν Roi-Soleil en majeste στο κλασικό πορτραίτο του Ριγκώ! Φαντασθείτε πώς θα του πήγαινε η υπερβολική περούκα με τις μαύρες μπούκλες να απλώνονται στους ώμους, το σώμα του καλυμμένο με πλούσιες ερμίνες, που κάνουν ένα άνοιγμα μπροστά για να ξεπροβάλει με χάρη το ποδαράκι ντυμένο με ολόλευκο καλσόν...)

Who gives a shit...

Το Μέγαρο Μαξίμου σχολίασε με non paper το περιεχόμενο των δελτίων ειδήσεων. «Είναι προφανές ότι το νομοσχέδιο για τις τηλεοπτικές άδειες εξωθεί κάποιους σε ολοκληρωτική απώλεια ψυχραιμίας». Κατά μία εκδοχή, ο πρωθυπουργός έγινε έτσι πανελίστας, μία ομιλούσα κεφαλή των τηλεοπτικών παραθύρων. Αυτό είναι ασυνήθιστο για το πολιτικό και επικοινωνιακό περιβάλλον του δυτικού κόσμου -μόνο ο Μπερλουσκόνι σχολίαζε τα δελτία. Όμως οι συνήθειες της Δύσης είναι πλέον καινοτομίες για μας και, τέλος πάντων, ο άνεμος της ανατροπής, ας σαρώσει και τα αστικά επικοινωνιακά προσχήματα. Αν μη τι άλλο, μία κυβέρνηση που θεωρεί ότι η τηλεόραση της ανήκει, δικαιούται να σχολιάζει το τηλεοπτικό πρόγραμμα. Το πολύ να πεινάσει η Γκολεμά.

Υπουργικό Συμβούλιο στη σκιά του κουαρτέτου και των δηλώσεων περί πενταροδεκάρων...

Συνεδριάζει στις 9 το πρωί σήμερα, το υπουργικό συμβούλιο υπό τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα.

Στη συνεδρίαση αναμένεται να συζητηθούν, μεταξύ άλλων, ο οδικός χάρτης για το επόμενο διάστημα, ο συντονισμός του κοινοβουλευτικού έργου και η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.

Η λογική του Χότζα και η κυβέρνηση...

 Την λογική του Χότζα, φαίνεται πως ανακάλυψε τις τελευταίες μέρες η κυβέρνηση και προσπαθεί να την εφαρμόσει παντού , ελπίζοντας πως έτσι θα μπορέσει να ξεπεράσει μια σειρά από σκληρά μετρά που πρέπει να πάρει τώρα. Μέτρα τα οποία όχι μόνον κατήγγειλε πριν από ένα χρόνο αλλά ακόμα και προεκλογικά διέψευδε ότι θα πάρει γιατί «υπήρχε τα παράλληλο πρόγραμμα» αλλά και τα «ισοδύναμα».

   Έτσι λοιπόν, τις τελευταίες εβδομάδες είμαστε θεατές ενός θεάτρου του παραλόγου θα μπορούσε να πει κανείς, ενός θεάτρου που πιθανόν είναι και οργανωμένο για επικοινωνιακούς λόγους.

Η ανοικτή κοινωνία και οι εχθροί της...

Οι άσπρες κάλτσες. (Τόση αριστερή θλίψη δεν αντέχεται όταν τη βλέπεις στον άλλον.
Απορώ πώς την αντέχει ο ίδιος...)

Ενδεχομένως το έθνος να οφείλει στον Ευριπίδη Στυλιανίδη κάποια πανεπιστημιακή σχολή μάρκετινγκ στο Αγρίνιο ή κάπου ακόμη καλύτερα, π.χ. στα περίχωρα της Λαμίας.

Πάντως, τη θέση του στην ιστορία της ελληνικής γραμματείας ο γνωστός παλαιός πολιτικός την κέρδισε με τη μεγαλειώδη ιδέα του να συγκεντρώσει νόμους, διατάγματα και εγκυκλίους, ολόκληρη την ως επί το πλείστον ακατάληπτη γραφειοκρατική παραγωγή του υπουργείου του, και να την εκδώσει σε έναν τόμο οκτακοσίων σελίδων. (Μεγαλειώδη χαρακτήρισα την ιδέα του, διότι, τηρουμένων των αναλογιών, το ίδιο έκανε και ο Βαβυλώνιος βασιλεύς Χαμουραμπί, με τον περίφημο κώδικά του· και μπορείτε να ρωτήσετε οποιονδήποτε ειδικό στη Μεσοποταμία για να σας πει το κύρος που απολαμβάνει σήμερα ο Χαμουραμπί στους κύκλους των αρχαιολόγων και των ιστορικών...)

Πού πήγαν οι «κόκκινες γραμμές»;

Όσο κράτησε η πρώτη «πρώτη φορά αριστερά» κυβέρνηση, αλλά και πριν από τις εκλογές του Ιανουαρίου, από το πρωί ως το βράδυ ο κ. Τσίπρας και όλα τα μεγαλοστελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς καμιά διάκριση ανάμεσα στους σημερινούς υπουργούς και τους πρώην της Αριστερής Πλατφόρμας (σήμερα «Λαϊκής Ενότητας»), δεν έκαναν άλλο από το να μας μιλάνε και να μας περιγράφουν τις «κόκκινες γραμμές» τους.

Στις 17 Οκτωβρίου, κατά την ομιλία του στη Βουλή για το μνημονιακό πολυνομοσχέδιό του, ο κ. Τσίπρας ξεκαθάρισε ότι «δεν μπορείς για όλα να βάζεις «κόκκινες» γραμμές». Διότι «πρέπει να αποφασίσεις πού θα στοχεύσεις. Πρέπει να τα συνεχίσουμε όλα αυτά και να περάσει η αξιολόγηση και να φτάσουμε στη συζήτηση, στη μεγάλη αυτή συζήτηση για την αναγκαία απομείωση του χρέους». Και επειδή, «κάναμε μια επιλογή συμβιβασμού και δεν κοροϊδέψαμε κανέναν. Ο ελληνικός λαός είχε τη δυνατότητα να κρίνει και να επιλέξει ποιος θα είναι αυτός που θα διαχειριστεί μια δύσκολη συμφωνία για πρώτη φορά σε αυτόν τον τόπο. Για πρώτη φορά σε αυτόν τον τόπο οι εκλογές έγιναν μετά από μια δύσκολη συμφωνία και όχι πριν τη συμφωνία αυτή».